The State Counsellor Daw Aung San Suu Kyi's Exclusive Interview with Nikkei Asian Review

GWEN ROBINSON, Chief editor
NAYPYITAW -- Myanmar's de facto leader and State Counselor Aung San Suu Kyi has signaled determination to address the criticisms of her government's handling of the refugee crisis engulfing the country's western Rakhine State while stepping up economic reform.
In a wide-ranging interview with the Nikkei Asian Review, she said she would "find out more" about forces that triggered the exodus of more than 410,000 mainly stateless Muslim Rohingya into neighboring Bangladesh, and reiterated her readiness to start the verification process for the return of some refugees at "any time."
Despite her offer to facilitate visits by Myanmar's diplomatic community to affected areas of northern Rakhine, she again ruled out allowing into the country the fact finding mission proposed earlier this year by the U.N. Human Rights Council.
Suu Kyi, who is also foreign minister, also addressed investor concerns that the Rakhine crisis could affect Myanmar's economic outlook, saying her government was stepping up economic reform -- particularly in agriculture and infrastructure development. Such reforms, she said, were essential to alleviate the kind of poverty that can breed radicalization.
A day after her televised speech to domestic and international audiences about the situation in western Rakhine -- and ahead of an address by one of Myanmar's two vice presidents to the United Nations General Assembly in New York -- she also tackled international criticism over a brutal military campaign that has razed more than 200 villages in Rakhine and driven entire Rohingya communities into Bangladesh. The exodus was triggered by the military's ferocious response to attacks by a Rohingya militant group on more than 30 police and military facilities on Aug. 25. About 12 security personnel and nearly 80 insurgents from the Arakan Rohingya Salvation Army were killed in the attacks, although at least 300 more ARSA suspects were killed in the military's ensuing "clearance operations."
Since then, former supporters -- including government leaders, international organizations and the United Nations -- have accused Suu Kyi of presiding over ethnic cleansing policies, while critics have claimed she is indifferent or unwilling to halt the military's campaign.
"Actually, nothing is surprising, because opinions change and world opinions change like any other opinion," she said. "Countries that have been through a transition themselves are much more understanding than those which have never gone through such a process," she added, referring to the range of reactions from Asian and Western countries.
"Domestically, yes, we do have an opposition force, which is how it should be in any democratic country ... it means we are open to criticism and debate."
Asked about her claim in her Sept. 19 speech that military operations had ceased in northern Rakhine from Sept 5, despite mass movement of refugees in the weeks since, she said her government needed to find out more about the circumstances behind the continuing outflow of refugees and the burning of villages.
Her remarks reinforced reports that mob violence by local Rakhine communities and paramilitary groups had continued to drive Rohingya communities out. They also hinted at a new search for evidence about the perpetrators of the attacks.
"We would like to know, because the largest number seems to have left over the past couple of weeks. [Military operations] had quietened down after Sept. 5, so I wondered why people started leaving after [then] ... It could be they were afraid there might be reprisals, it could be for other reasons. I am genuinely interested because if we want to remedy the situation, we've got to find out why -- why all the problems started in the first place," she said.
"If you're going to try to work in accordance with the rule of law, you have to have proper evidence, acceptable evidence -- not just hearsay, or not just something that might be considered evidence. It has to be acceptable in a court of law."
"I do not like to use the word 'investigation' because it looks as though we are going to grill people and ask them why ... But we do want to ... find out why now, after things have quieted down, the displacement began in real earnest..."
In the interview, Suu Kyi addressed various issues including her willingness to facilitate the return of refugees to Myanmar if they so wished.
On the return of refugees:
"We can start quickly; it doesn't mean it will be completed quickly ... we can begin any time, because this is nothing new. The criteria for the verification process [was] laid down in 1993 by the Bangladeshi and Myanmar government[s]; so there's nothing new and the Bangladeshi government has agreed to it. It can literally begin any minute ... When it begins will depend as much on the Bangladeshi government as on us. We cannot go in and carry out a process in their country unless they are willing."
On her assertion that 50% of villages are intact in affected areas of northern Rakhine State:
"I'm just talking about the Rakhine villages. Although 30% of the Muslim villages were as they were before -- no problems there, all quite calm, and everything carrying on as usual. But people overlook these villages; they concentrate on the ones where the conflicts have taken place and from where the exodus started. The 50% I am talking about are ones which were left untouched -- no damage, nobody leaving; just carrying on as normal."
On implementation of the report by an advisory commission chaired by former U.N. Secretary General Kofi Annan, released just before the Aug. 25 ARSA attacks:
"It is a great and admirable report. [Kofi Annan] tried to be as fair and balanced as possible. Some of the facts in the report were not quite accurate, but we pointed that out to the commission and they have agreed that some of the facts needed to be corrected."
On foreign policy priorities, and whether condemnation by Western governments could lead to further expansion of Myanmar's relationship with China:
"We will maintain our policy of trying to establish friendly relations with all countries all over the world. Of course, we are always aware that Myanmar is not just Rakhine. I think ASEAN [the Association of Southeast Asian Nations] as a regional force has done very, very well ... We are happy to be part of ASEAN, and we hope we will be able to contribute more; of course, so far we have been among the weaker members of ASEAN. I suppose our representative at the United Nations will be taking part in [an informal ASEAN meeting on Myanmar at the General Assembly in New York]. We have no plans to convene [another special meeting to brief countries on the Rakhine State situation] so far."
Whether Rakhine problems will affect foreign investment:
"Of course, we have to be aware of the possibility that there might be some impact. But I don't think we are unduly worried ... It would be foolish not to take into consideration the fact that these developments could impact investment possibilities ... We have to work on everything at the same time -- that's government. Those who are interested in the Rakhine situation from the outside will only focus on the Rakhine situation. But we have to carry on with the rest of the country -- including the economy, health, education, development, peace process, everything. And we keep our eyes open to make sure that we are doing the best in every possible sector."
Foreign investors:
"It's natural that they should be concerned about it. But they should step back a little and look at it coolly. They will be able to see that one of the reasons why we have problems like these is because of underdevelopment rather because of investments. So investments would actually help to make the situation better."
Investment priorities:
"We are concentrating a lot on basic infrastructure, which to people from Australia and Japan might seem almost laughable, like roads and electricity. But it is very important for potential investors that there should be basic infrastructure. And our infrastructure sector has gathered strength in recent years. This should be an incentive for more investment. There are new opportunities, developments which would make investment a lot easier, practically speaking. There are businesses interested in investing, but not interested in building roads, for example. But as the roads are bad ... that makes it so much simpler. Construction work has gone very well over the last 1.5 years. There's massive demand, but I think at the moment, the funding is adequate for what we are able to do. With all the funding in the world, you can't do everything at once."
Domestic economic priorities:
"We are concentrating on the agriculture sector, that's only practical, because about 70% of our people still earn their living in agriculture. And we do want to promote more investment in that area. We are going for more public private partnerships and for more SMEs in the agriculture sector."
On concerns about tourism and impact of the Rakhine crisis recent travel advisories by some mainly Western countries:
"It depends from where we expect the great majority of our tourists. I think our minister of tourism is very much aware of this, and where the great numbers of our tourists are coming from. At the moment we are getting the greater number from the East rather than the West. Domestic tourism is a little different from the way in which international tourists proceed -- because a lot of domestic tourism is due to pilgrimages to religious sites -- though more people are now going to the beaches."
Banking regulations, and concerns that harsh deadlines to meet tough new regulations on raising minimum capital and clearing non-performing loans will pressure the banking sector:
"I understand the concern about the timeframe. But that's negotiable. Of course, these regulations are necessary; but I think if the timeframe needs to be adjusted, I'm sure it can be adjusted. We are thinking about it because many people have voiced their concerns with regard to the timeframe, and I'm sure the central bank is very well aware of that."
On the government's first 18 months in office, and concerns that the government has gone too fast too soon on some fronts:
"If some people say it is going too quickly and some people say it is going too slowly, it is probably going at the right pace."
Nikkei staff writers Yuichi Nitta and Thurein Hla Htway contributed to this reportThe State Counsellor Daw Aung San Suu Kyi's Exclusive Interview with Nikkei Asian Review
GWEN ROBINSON, Chief editor
NAYPYITAW -- Myanmar's de facto leader and State Counselor Aung San Suu Kyi has signaled determination to address the criticisms of her government's handling of the refugee crisis engulfing the country's western Rakhine State while stepping up economic reform.
In a wide-ranging interview with the Nikkei Asian Review, she said she would "find out more" about forces that triggered the exodus of more than 410,000 mainly stateless Muslim Rohingya into neighboring Bangladesh, and reiterated her readiness to start the verification process for the return of some refugees at "any time."
Despite her offer to facilitate visits by Myanmar's diplomatic community to affected areas of northern Rakhine, she again ruled out allowing into the country the fact finding mission proposed earlier this year by the U.N. Human Rights Council.
Suu Kyi, who is also foreign minister, also addressed investor concerns that the Rakhine crisis could affect Myanmar's economic outlook, saying her government was stepping up economic reform -- particularly in agriculture and infrastructure development. Such reforms, she said, were essential to alleviate the kind of poverty that can breed radicalization.
A day after her televised speech to domestic and international audiences about the situation in western Rakhine -- and ahead of an address by one of Myanmar's two vice presidents to the United Nations General Assembly in New York -- she also tackled international criticism over a brutal military campaign that has razed more than 200 villages in Rakhine and driven entire Rohingya communities into Bangladesh. The exodus was triggered by the military's ferocious response to attacks by a Rohingya militant group on more than 30 police and military facilities on Aug. 25. About 12 security personnel and nearly 80 insurgents from the Arakan Rohingya Salvation Army were killed in the attacks, although at least 300 more ARSA suspects were killed in the military's ensuing "clearance operations."
Since then, former supporters -- including government leaders, international organizations and the United Nations -- have accused Suu Kyi of presiding over ethnic cleansing policies, while critics have claimed she is indifferent or unwilling to halt the military's campaign.
"Actually, nothing is surprising, because opinions change and world opinions change like any other opinion," she said. "Countries that have been through a transition themselves are much more understanding than those which have never gone through such a process," she added, referring to the range of reactions from Asian and Western countries.
"Domestically, yes, we do have an opposition force, which is how it should be in any democratic country ... it means we are open to criticism and debate."
Asked about her claim in her Sept. 19 speech that military operations had ceased in northern Rakhine from Sept 5, despite mass movement of refugees in the weeks since, she said her government needed to find out more about the circumstances behind the continuing outflow of refugees and the burning of villages.
Her remarks reinforced reports that mob violence by local Rakhine communities and paramilitary groups had continued to drive Rohingya communities out. They also hinted at a new search for evidence about the perpetrators of the attacks.
"We would like to know, because the largest number seems to have left over the past couple of weeks. [Military operations] had quietened down after Sept. 5, so I wondered why people started leaving after [then] ... It could be they were afraid there might be reprisals, it could be for other reasons. I am genuinely interested because if we want to remedy the situation, we've got to find out why -- why all the problems started in the first place," she said.
"If you're going to try to work in accordance with the rule of law, you have to have proper evidence, acceptable evidence -- not just hearsay, or not just something that might be considered evidence. It has to be acceptable in a court of law."
"I do not like to use the word 'investigation' because it looks as though we are going to grill people and ask them why ... But we do want to ... find out why now, after things have quieted down, the displacement began in real earnest..."
In the interview, Suu Kyi addressed various issues including her willingness to facilitate the return of refugees to Myanmar if they so wished.
On the return of refugees:
"We can start quickly; it doesn't mean it will be completed quickly ... we can begin any time, because this is nothing new. The criteria for the verification process [was] laid down in 1993 by the Bangladeshi and Myanmar government[s]; so there's nothing new and the Bangladeshi government has agreed to it. It can literally begin any minute ... When it begins will depend as much on the Bangladeshi government as on us. We cannot go in and carry out a process in their country unless they are willing."
On her assertion that 50% of villages are intact in affected areas of northern Rakhine State:
"I'm just talking about the Rakhine villages. Although 30% of the Muslim villages were as they were before -- no problems there, all quite calm, and everything carrying on as usual. But people overlook these villages; they concentrate on the ones where the conflicts have taken place and from where the exodus started. The 50% I am talking about are ones which were left untouched -- no damage, nobody leaving; just carrying on as normal."
On implementation of the report by an advisory commission chaired by former U.N. Secretary General Kofi Annan, released just before the Aug. 25 ARSA attacks:
"It is a great and admirable report. [Kofi Annan] tried to be as fair and balanced as possible. Some of the facts in the report were not quite accurate, but we pointed that out to the commission and they have agreed that some of the facts needed to be corrected."
On foreign policy priorities, and whether condemnation by Western governments could lead to further expansion of Myanmar's relationship with China:
"We will maintain our policy of trying to establish friendly relations with all countries all over the world. Of course, we are always aware that Myanmar is not just Rakhine. I think ASEAN [the Association of Southeast Asian Nations] as a regional force has done very, very well ... We are happy to be part of ASEAN, and we hope we will be able to contribute more; of course, so far we have been among the weaker members of ASEAN. I suppose our representative at the United Nations will be taking part in [an informal ASEAN meeting on Myanmar at the General Assembly in New York]. We have no plans to convene [another special meeting to brief countries on the Rakhine State situation] so far."
Whether Rakhine problems will affect foreign investment:
"Of course, we have to be aware of the possibility that there might be some impact. But I don't think we are unduly worried ... It would be foolish not to take into consideration the fact that these developments could impact investment possibilities ... We have to work on everything at the same time -- that's government. Those who are interested in the Rakhine situation from the outside will only focus on the Rakhine situation. But we have to carry on with the rest of the country -- including the economy, health, education, development, peace process, everything. And we keep our eyes open to make sure that we are doing the best in every possible sector."
Foreign investors:
"It's natural that they should be concerned about it. But they should step back a little and look at it coolly. They will be able to see that one of the reasons why we have problems like these is because of underdevelopment rather because of investments. So investments would actually help to make the situation better."
Investment priorities:
"We are concentrating a lot on basic infrastructure, which to people from Australia and Japan might seem almost laughable, like roads and electricity. But it is very important for potential investors that there should be basic infrastructure. And our infrastructure sector has gathered strength in recent years. This should be an incentive for more investment. There are new opportunities, developments which would make investment a lot easier, practically speaking. There are businesses interested in investing, but not interested in building roads, for example. But as the roads are bad ... that makes it so much simpler. Construction work has gone very well over the last 1.5 years. There's massive demand, but I think at the moment, the funding is adequate for what we are able to do. With all the funding in the world, you can't do everything at once."
Domestic economic priorities:
"We are concentrating on the agriculture sector, that's only practical, because about 70% of our people still earn their living in agriculture. And we do want to promote more investment in that area. We are going for more public private partnerships and for more SMEs in the agriculture sector."
On concerns about tourism and impact of the Rakhine crisis recent travel advisories by some mainly Western countries:
"It depends from where we expect the great majority of our tourists. I think our minister of tourism is very much aware of this, and where the great numbers of our tourists are coming from. At the moment we are getting the greater number from the East rather than the West. Domestic tourism is a little different from the way in which international tourists proceed -- because a lot of domestic tourism is due to pilgrimages to religious sites -- though more people are now going to the beaches."
Banking regulations, and concerns that harsh deadlines to meet tough new regulations on raising minimum capital and clearing non-performing loans will pressure the banking sector:
"I understand the concern about the timeframe. But that's negotiable. Of course, these regulations are necessary; but I think if the timeframe needs to be adjusted, I'm sure it can be adjusted. We are thinking about it because many people have voiced their concerns with regard to the timeframe, and I'm sure the central bank is very well aware of that."
On the government's first 18 months in office, and concerns that the government has gone too fast too soon on some fronts:
"If some people say it is going too quickly and some people say it is going too slowly, it is probably going at the right pace."
Nikkei staff writers Yuichi Nitta and Thurein Hla Htway contributed to this report

Myanmar State Counsellor Daw Aung San Suu Kyi, in an exclusive interview with ANI, spoke about the ongoing Rohingya refugee crisis, counter-terrorism, The Dalai Lama's "Buddha to help Rohingyas" assertion and the way forward.

Myanmar State Counsellor Office

16 hrs ·

Myanmar State Counsellor Daw Aung San Suu Kyi, in an exclusive interview with ANI, spoke about the ongoing Rohingya refugee crisis, counter-terrorism, The Dalai Lama's "Buddha to help Rohingyas" assertion and the way forward.
Here's the full transcript of the interview:
Question - You are now part of the government. And you are facing the same issues of civil liberties, a democracy that you fought for before. So, how has this transition been? Has it been comfortable, has it been difficult? Or challenging?
State Counsellor - It has been very challenging. We always thought that it would be because as you know democracy is not exactly perfect one because we are working in the framework of a constitution, which is not truly democratic. We always knew it would be a challenge. So, challenging but not a surprise.
Question - In your words, can you actually describe how you are dealing with the issue (Rohingyas)? Is it a humanitarian issue? Is it a socio-economic issue or is it something else?
State Counsellor - It's a humanitarian issue which has risen out of long-term socio-economic problems and politics of course. In the Rakhine State, go back to the 19th century, and periodically trouble has broken out there between the Muslim community and the Rakhine community. And we have inherited this very complex problem and we have to deal with it and have to resolve it. So, obviously, it is not something we can do overnight.
It is not something that we can find simple answers to because building up trust and harmony between two communities, that have in many parts of the region, have been hostile to one another, is not done easily. And I say in many parts of the region because there are places in Rakhine where Muslims and Rakhines live in a harmonious way. And we want to see how that is possible in some places and not in others.
Question - There has been a lot of criticism about what the Myanmar Government has referred to as a 'clean-up operation' in the Rakhine area. You have actually said that they are ethnic communities and there are minority Muslim communities that are having problems. You have not used the word Rohingya at all in the statements that you have issued. Yesterday also, you referred to them as minority Muslims. Is there any particular reason for it?
State Counsellor - Yes, because there have been a lot of controversies with regard to the term used to describe the Muslims of the Rakhine. There are those who want to call them as Rohingyas or who want to refer the Muslims there as Rohingyas. And the Rakhines will not use any term except Bengalis, meaning to say that they are not ethnic Rakhines.
And I think that instead of using emotive terms, this term has become emotive, and highly charged. It's better to call them as Muslims which is a description that nobody can deny. We are talking about the Muslim community in the Rakhine state and other terms may be applied to that community but I do not see any point in using terms that simply inflame passions further.
Question - We have seen off late that you have said that law will take its course and you will apply the law strictly against anti-social elements and people who are indulging in violence. Arakan Rohingya Salvation Army. Have those steps been activated?
State Counsellor - We have taken action against those who have been found to have broken the law. And by the way, I think it's better to answer the first part of the question about the clearance operation. I think that what they are referring to.the clearance operations after armed conflicts and excessive use of force and many people were injured or had to flee or lost their lives as a result of these operations.
We are investigating all these allegations, but you in India, as a common law country, know that we need the kind of evidence that will stand up in court before we condemn anybody for the particular act. And we have taken people to court if it has been found that they have broken the law or they have overstepped their conduct when they are carrying out their responsibilities. We have a very strong code of conduct that has been distributed to all the security forces and they have been instructed to follow them very closely.
Question - You have said that Myanmar is ready to take back the displaced population of close to over half a million people across South Asia, provided they meet the verification standards.
State Counsellor - I don't know whether 'verification standards' is the phrase to use. We have had similar repatriations in the past. The first time that these criteria were established was back in 1993. The criteria on which both Bangladesh and Myanmar agreed and it's in line with the criteria that we will receive back those who have been displaced from Rakhine because we are not certain of the exact numbers.
Question - Has the verification process started?
State Counsellor - We are ready to start it anytime.
Question - You have agreed to a committee headed by Mr Kofi Annan
State Counsellor - We didn't agree to it, actually, we invited him. We invited him to head a commission, that we believe, would help us to find out what the fundamental problems in the Rakhine were and how to address those problems. And his commission had completed the work and.. he (Annan) has already submitted the report.
Question - The other concern that is dominating the public space is that organizations like the ARSA have some kind of influence on the displaced population. And this ARSA has been receiving some kind of patronage or help from terrorist groups based in Pakistan as well as the ISIS and the ISI. Do you agree with that view? How would you like to respond to that?
State Counsellor - Well, counter-terrorism is something that we have to take very seriously. And I have to confess that our country has not had experiments with regard to counter-terrorism. But, in India, you have had a lot of experiments and you know that it is a very delicate matter because counter-terrorism must be carried out in such a way that the innocent are not affected. Whatever we do, we should try to avoid all collateral damage and any action that would hurt innocents.
Counter-terrorism is very difficult because terrorism by its nature means that some of the members are embedded in the ordinary population and how we distinguish one from the other is very important.
We don't want to hurt those who are innocent and at the same time, we have to make sure terrorists are not allowed to carry on with their activities.
Question - Are you talking to Islamabad in any way on this issue in particular?
State Counsellor - No, we have not had any discussions with Islamabad on this.
Question - As a global peace prize winner, I am sure that you must be feeling sympathetic to the displacement of so many people. There is also criticism regarding that you might be, according to reports, under some kind of political compulsion not to voice what your true feelings are. Is that a correct statement to make?
State Counsellor - No, my true feelings are very very simple. I want peace and harmony in Rakhine. It's the responsibility of every government to maintain a position of integrity and fairness. We have to be fair to all communities. We have always maintained this that we don't condemn either of the communities. We condemn actions that are against the rule of law and that are against the humanitarian needs of all people. But we have never condemned communities as such.
We have condemned the ARSA because we have now officially declared it as a terrorist organization. And we condemn all terrorism.
Question - The Dalai Lama has expressed concerns about what is happening in the Rakhine state. He said that Buddha might have helped Muslims in distress. How would you respond to that kind of statement?
State Counsellor - We are doing our best to help all those who are in distress within the borders of our country, making no distinction between Muslims and Hindus or Rakhines or small Hindu community in the Rakhine state who have been also caught in the conflict and have been killed. We are trying to help everyone.
Question - Saying that a solution lies in socio-economic development or infrastructure, do you agree with that?
State Counsellor - That has to be part of the solution. It's not the whole solution. It is not as simple as that. But certainly, socio-economic development is a very important part of the solution.
Question - Going forward, what do you think is the most amicable solution for ending this distress of over half a million people?
State Counsellor - The most amicable solution would be to promote love and compassion throughout the communities. But it may be the most amicable, the most desirable, but it is not necessarily the easiest one to achieve.
You must know that it is the most difficult thing in the world to make, who are hostile to each other, learn to open their hearts and to accept the differences and make those differences strength and a bond between them.
So, while the most amicable and the most desirable solution is to create harmony and understanding, it's not something that we can create overnight. We have to take time over this.
Question - When you say time, can you say it to be short-term or a long-term, approximately how much?
State Counsellor - No, I don't think we can say this. But we have to work at it now. It's not a matter of how long it will take but when you are going to do this and how we are going to go about it. Example, with regard to humanitarian aid, which is very important in a situation like this, we started two days after the attack took place on August 25. On 27th our minister for resettlement and relief was already in Rakhine taking rounds of communities that have been affected and the ones who were accessible and doing his best to give humanitarian aid not just in material terms but also to allay the fears and concerns of the people.
So, we have to work at it all the time and immediately. I think it's a matter of doing everything that you can from day to day instead of trying to forecast how many days it's going to take.
Question - The UN and the diplomatic community here, have by and large, welcomed your address to the nation. And they said that it's a welcome statement that they have seen. They see light at the end of what is possibly right now a dark tunnel. How would you respond to that?
State Counsellor - Well, it's nice that they said. But I am also little intrigued because what I said yesterday was really not different from what our government has been saying again and again.
We have been issuing various statements in this situation and what I said yesterday, doesn't differ very much from what has been said before. Maybe I put it a little bit more emphatically because I just wanted to give a message across but it is the same message.
Question - We have had very good relations between Myanmar and India, you had the recent visit of our Prime Minister between September 5th and 7th. Would you be kind enough to say what have been the major takeaways from that visit?
State Counsellor - I always say that major takeaways from any exchange of visits between countries are the strengthening of understanding and mutual respect. And on that basis, we can build the kind of relationship that can overcome the inevitable difficulties that any two countries will have to overcome, especially when they are neighbours.
First Published: Wed, September 20 2017. 16:37 IST
Wynston Lawrence
Source : ANI

ကိုုယ့္ဟာကိုုယ္ဗ်ဴးျပီး ကိုုယ့္ဟာ့ကိုုေျဖထားတာ တဲ့။

က်ေနာ့္ကိုုဖမ္းသြားရင္ဗ်ဴးမရၾကမွာဆိုုးလိုု႔ ကိုုယ့္ဟာကိုုယ္ဗ်ဴးျပီး ကိုုယ့္ဟာ့ကိုုေျဖထားတယ္။
ေမး။ ။ ကိုုေဆြ၀င္းက ဆရာေတာ္ဦး၀ီရသူကိုု ပါရာဇိကက်သြားျပီလိုု႔ Ba Kaung နာမည္နဲ႔ ေဖ့ဘြခ္ေပၚမွာေရးတယ္ဆိုုတာဟုုတ္လား။

ေျဖ။ ။ ဦးကိုုနီသတ္ျဖတ္သူေတြကိုု ေက်းဇူးတင္တယ္ဆိုုျပီး ဦး၀ီရသူကထုုတ္ေဖာ္ေရးသားေျပာဆိုုေနတာအားလံုုးအသိပါပဲ။ အာဏာပိုုင္မ်ားကလည္း ဒီလိုု ျပည္သူတစ္ရပ္လံုုးေခ်ာက္ခ်ား တုုန္လွႈပ္ဖြယ္ရာဇ၀တ္မွႈကိုု ေထာက္ခံေၾကာင္းေျပာေနတာေတြကိုု လ်စ္လ်ဴရွႈ အေရးမယူတာအားလံုုးအသိပါပဲ။ ဒီလိုုအေျခအေနမွာ က်ေနာ္တိုု႔က ဒါကိုုသတင္းေရးခဲ့တယ္၊ သတင္းေရးတဲ့ေနရာမွာ မႏၱေလးကဆရာေတာ္ဦးစိႏၱကိုုေမးျမန္းျပီးသူ႔မွတ္ခ်က္ကိုုေတာင္းတဲ့အခါ ဆရာေတာ္က ဦး၀ီရသူရဲ.ေျပာဆိုုခ်က္ဟာ ပါရာဇိကကံေျမာက္တယ္ဆိုုျပီးေျဖၾကားခဲ့တယ္။ ဒီေျဖၾကားခ်က္ကိုုသတင္းထဲမွာထည့္ခဲ့တယ္။ ျပီးေတာ့ ဒီသတင္းကိုု က်ေနာ့္ရဲ. ေဖ့ဘြတ္ေပၚမွာတင္တဲ့အခါ ဦး၀ီရသူ ပါရာဇိကက်ျပီျဖစ္ေၾကာင္းသိရဆိုုျပီး ေရးသားခဲ့တယ္။ က်ေနာ့္ရဲ.သတင္းရင္းျမစ္ေျပာဆိုုခ်က္ကိုု ကိုုးကားျပီးေဖ့ဘြတ္ေပၚျပန္ေရးတာကိုု အမွႈဖြင့္တဲ့အေနအထားပါ။ ဘယ္လိုုပဲျဖစ္ျဖစ္ဒီသတင္းနဲ႔ပတ္သက္ျပီးကေတာ့ က်ေနာ္က ၁၀၀ ရာခိုုင္ႏွႈန္းအျပည့္အ၀တာ၀န္ခံပါတယ္။
ေမး။ ။ အာဏာပိုုင္ေတြကေရာ လာေရာက္အေၾကာင္းၾကားျပီလား။
ေျဖ။ ။ ခုုမတ္လ ၈ ရက္မနက္ေစာေစာထိေတာ့ တရား၀င္ဘာမွအေၾကာင္းၾကားတာမရွိဘူး။ က်ေနာ္တိုု႔ကေတာ့ ျမတ္စြာဘုုရားရဲ. သကၤန္းေရျခံဳျပီး ဒုုစရိုုက္မွႈေတြက်ဴးလြန္ေနသူ၊ ရာဇ၀တ္မွႈကိုု အားေပးအားေျမွာက္ေပးေနတဲ့သူေတြကိုု ဘာမွေတာင္းပန္စရာ၊ ညိွႏွႈိင္းစရာမရွိဘူး။ ရဲကလာေခၚလိုု႔ကေတာ့ လိုုက္သြားဖိုု႔အသင့္ပဲ။
ေမး။ ။ ခုုတိုုင္တန္းခ်က္ကိုု ရဲတပ္ဖြဲ.ကအမွႈလက္ခံဖြင့္ေပးလိုုက္ျပီလိုု႔သိရတယ္။ အင္တာနက္ေပၚမွာဆိုုရင္ ဦး၀ီရသူကုုိဆဲဆိုုဆန္႔က်င္ေနတဲ့သူေတြအမ်ားၾကီးပဲ၊ ခင္ဗ်ားကိုုက်မွ ေရြးျပီးတိုုင္တန္းတာကို ရဲတပ္ဖြဲ.ကလက္ခံလိုုက္တဲ့ အေျခအေနကိုုေရာဘယ္လိုုသေဘာရလဲ။
ေျဖ။ ။ အားလံုုးသိတဲ့အတိုုင္းပဲ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ လင္းေဇာ္ထြန္း၊ ေဇယ်ျဖိဳးတိုု႔ဟာ မဘသဥကၠဌဆရာေတာ္ကိုု သြားေရာက္ေတြ.ဆံုုတာေတြရွိခဲ့တယ္၊ ဒီအေျခအေနေပၚမွာ ဆရာ၊ ဒကာဆိုုတဲ့ဆက္ဆံေရးအေၾကာင္းခံျပီး မဘသက ဦးကိုုနီအမွႈကိစၥမွာ ဒီလူေတြအေပၚတစ္စံုုတစ္ရာလႊမ္းမိုုးမွႈရွိသလားဆိုုတာကိုုေမးျမန္းခဲ့တယ္။ ဒါကိုု မဘသေတြက မေက်နပ္ၾကဘူး၊ တစ္ဖက္မွာလည္း ဦးကိုုနီအမွႈကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ျပီး အာဏာပိုုင္ေတြရဲ. ကိုုင္တြယ္ပံုု၊ သတင္းထုုတ္ျပန္ပံုုကိုုက်ေနာ့္ဖက္က ေ၀ဖန္မွႈေတြရွိတယ္။ ဆိုုေတာ့ ဒီအေျခအေနေတြေပါင္းစုုျပီး က်ေနာ့္ကိုုအမွႈဖြင့္ဖိုု႔အေၾကာင္းဖန္လာတယ္လိုု႔ယူဆပါတယ္။ ဘယ္လိုုပဲျဖစ္ျဖစ္ ရာဇ၀တ္မွႈတစ္ခုုကိုု ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္းေထာက္ခံေနသူေတြကိုု ဥပေဒေၾကာင္းအရ အေရးမယူဘဲ မဆီမဆိုုင္က်ေနာ့ကိုုလာအေရးယူမယ္ဆိုုရင္ေတာ့ ဒီတုုိင္းျပည္မွာ တရားဥပေဒစိုုးမိုုးေရးနဲ.ပတ္သက္လာရင္ အာဏာပိုုင္ေတြရဲ.နည္းလမ္းမက်တဲ့ မူ၀ါဒေတြဘယ္ေလာက္အတိုုင္းအတာထိဆက္ျဖစ္ေနသလဲဆိုုတာ ေပၚလြင္မွာျဖစ္ပါတယ္။
ေမး။ ။ ကိုုေဆြ၀င္းကိုု ဦးကိုုနီအမွႈကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ျပီး အင္တာနက္ေပၚမွာ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ဆဲဆိုုျခိမ္းေျခာက္တာေတြရွိတယ္။ ဒါေတြကိုုေရာ ကိုုေဆြ၀င္းက အာဏာပိုုင္ေတြကိုု အေၾကာင္းၾကားတာရွိလား။ ကုုလားသတင္းေထာက္ဘာညာဆိုုျပီး ဆဲဆိုုေနၾကတာ။
ေျဖ။ ။ အာဏာပိုုင္ေတြလည္းအားလံုုးသိေနၾကားေနတာပဲ။ ဥပေဒစိုုးမိုုးေရးအတြက္ ပါးစပ္ကသာေျပာျပီး လက္ေတြ.မလုုပ္တဲ့ဒီလူေတြကိုု က်ေနာ့္အေနနဲ့ ဘာမွအေၾကာင္းၾကား အကူအညီေတာင္းစရာမရွိပါဘူး။ ကုုလားသတင္းေထာက္ဘာညာကေတာ့ က်ေနာ္ဂရုုမစိုုက္ပါဘူး။ ရခိုုင္ျပည္နယ္အေရး၊ မိတၳီလာအေရးအခင္းေတြ က်ေနာ္သတင္းေရးတုုန္းက က်ေနာ့္ကိုုကုုလားသတင္းေထာက္ဆိုုျပီးစြပ္စြဲတာေတြၾကံဳခဲ့ရတယ္။ အင္း၀အပ္ခ်ဳပ္ဆိုုင္ကိစၥေရးေတာ့ ဆုိင္ရွင္ေတြကအစၥလာမ္ဘာသာ၀င္မိုု႔လိုု႔ အစြန္းေရာက္ရခိုုင္ဘာညာဆိုုျပီး အခ်ဳိ.ကဆဲဆိုုတာခံခဲ့ရတယ္။ ခုုဦးကိုုနီကိစၥလည္း က်ေနာ့္ကိုု ကုုလားသတင္းေထာက္ဆိုုျပီးထပ္ဆဲၾကတယ္။ ဆဲခ်င္ဆဲၾကေပါ့ဗ်ာ။ က်ေနာ္တိုု႔ကေတာ့ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ျဖစ္ရပ္ေတြကိုု လူမ်ဳိးစြဲ၊ ဘာသာစြဲ၊ နယ္နမိတ္စြဲမရွိဘဲ အမွန္ကိုုအမွန္အတိုုင္းေရးဖိုု႔က က်ေနာ္တိုု႔တာ၀န္ပဲ။ က်ေနာ္တိုု႔သတိထားတာက ကိုုယ္ေရးတာက မွန္ကန္တိက်ဖိုု႔၊ ဓမၼနည္းလမ္းက်ဖိုု႔၊ ေလာကလူသားအခ်င္းခ်င္းထားရမယ့္ ေလာကပါလတရားေတြကိုုအေထာက္အကူျပဳဖိုု႔၊ လူကိုုလူလိုုျမင္ျပီး၊ လူကိုုလူလိုုစာနာဖိုု႔ပဲ။
ေမး။ ။ တစ္ျခားဘာမ်ားျဖည့္စြက္ေျပာဆိုုစရာရွိလဲ။
ေျဖ။ ။ အကယ္၍က်ေနာ္ဖမ္းခံရရင္ က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ဇနီး၊သမီးငယ္နဲ. အေမ့ကိုု က်ေနာ့ကိုု နားလည္ဖိုု႔ေတာင္းပန္ခ်င္ပါတယ္။ အဓမၼ၀ါဒီေတြကိုု တိုုက္ဖ်က္ဖိုု႔ က်ေနာ္တိုု႔ ကိုုယ္တြင္းသႏၱာန္မွာေရာ၊ က်ေနာ္တိုု႔က်င္လည္ေနတဲ့ေနတဲ့ လူ႔ေဘာင္မွာေရာ ဓမၼဖက္ကေနအျမဲထင္ထင္ရွားရွား၊ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ရွိေနဖိုု႔လုုိအပ္လုုိ႔ပါ။
လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၈ ႏွစ္ က်ေနာ္အသက္ ၂၀ အရြယ္မွာက်ေနာ့္ကိုု ေထာက္လွမ္းေရးေတြလာဖမ္းျပီး ႏိုုင္ငံေတာ္ေအးခ်မ္းသာယာေစမွႈကိုု ပ်က္ျပားေစတဲ့ဆိုုတဲ့စြဲခ်က္နဲ႔ ေထာင္ ၂၁ နဲ႔ခ်ခဲ့တယ္။ အဲဒီတုုန္းကလည္း က်ေနာ္ဘယ္ကိုုမွထြက္ေျပးခဲ့တာမဟုုတ္ဘူး။ ခုုလည္းထြက္ေျပးမွာမဟုုတ္ဘူး။ အဓမၼ၀ါဒီေတြကိုုရင္ဆိုုင္ဖိုု႔အသင့္ပါပဲ။

တနသၤာရီတိုင္းေဒသႀကီး ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဒါက္တာလဲ႔လဲ႔ေမာ္ ကို ႀကံဳႀကိဳက္တုန္း local government အေျခအေန ေမးျဖစ္တာေလးေတြ....

တနသၤာရီတိုင္းေဒသႀကီး ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဒါက္တာလဲ႔လဲ႔ေမာ္ ကို ႀကံဳႀကိဳက္တုန္း local government အေျခအေန ေမးျဖစ္တာေလးေတြ....
ေမး။ ။ဆရာမ ခင္ဗ်ား၊ အခုလို အရပ္သားအစိုးရျပန္လည္ေပၚထြန္းလာတဲ႔ အခ်ိန္ခါမွာ တနသၤာရီတိုင္းေဒသႀကီး ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္တာ၀န္ကို ယူေနရေတာ႔၊ ဆရာမတို႔ တိုင္းေဒသအစိုးရအဖြဲ႔ အဓိက ရင္ဆိုင္ႀကံဳေတြ႔ရတဲ႔ အခက္အခဲဲေတြ စိန္ေခၚမႈေတြက ဘာျဖစ္မလဲ။

ေျဖ။ ။ နံပါတ္တစ္အခက္အခဲကေတာ့ ေျမယာျပႆနာပါပဲ၊ ဒီမွာ ေျမယာျပႆနာေတြ အရမ္းမ်ားပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ကြ်န္မအထင္ တနသာၤရီတိုင္းမွာ ေျမဧရိယာေပါင္း ဆယ္သိန္းေက်ာ္ ရွိပါတယ္။ ေျမဆိုတာေတာ့ စိုက္ပ်ိဳးေျမေပါ့ေနာ္၊ ေတာင္ေတြ ပင္လယ္ေတြ မပါဘဲနဲ႔ေပါ့ေနာ္၊ သစ္ေတာေျမေတြမပါဘဲနဲ႔ အဲေတာ့ ဒီဆယ္သိန္းေက်ာ္မွာ အရင္အစုိးရအဆက္ဆက္က လူပုဂိၢဳလ္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ထဲကုို ေသာ္လည္းေကာင္း ပုဂၢၢၢၢၢၢၢၢိဳလ္အဖြဲ႔အစည္းနဲ႔ကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ ကုမၼဏီကုိေသာ္လည္းေကာင္း စသျဖင့္ ေပးထားတဲ့ ေျမယာေတြအင္မတန္မွမ်ားပါတယ္။ မ်ားတဲ့အခါက်ေတာ့ အရင္တုန္းကေပးတဲ့ဟာကေတာ့ ကြ်န္မ ထင္ပါတယ္၊ သစ္ထုတ္လုပ္ေရးအတြက္လို႔ ကြ်န္မ စြတ္စြဲခ်င္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ကြ်န္မတို႔ ဟိုဘက္ ဒီေနရာေတြကေတာ့ သစ္ေတာသိပ္မရွိေပမယ့္ ဘုတ္ျပင္း၊ ဘိတ္တို႔ ေက်ာ္ရင္ သစ္ေတာအင္မတန္ေပါပါတယ္။
ေနာက္ၿပီး အဲဒီေနရာေတြဟာ တစ္ဖက္ႏိုင္ငံနဲ႔လည္း အင္မတန္ နီးစပ္စြာတည္ရွိေနတာပါ။ ဘုတ္ျပင္း၊ ေကာ့ေသာင္း၊ တနသာၤရီတို႔မွာဆို အင္မတန္ႀကီးတဲ့ သစ္ေတာႀကီးေတြ၊ သစ္ေတာဧရိယာေတြကုိ သက္ဆိုင္ရာကုမၼဏီေတြကုိ ခ်ေပးလိုက္တဲ့အခါက်ေတာ့ သက္ဆိုင္ရာကုမၼဏီေတြက သစ္ေတာေတြကိုု ခုတ္ထြင္ၿပီးေတာ့ သစ္ရယူသြားတာေပါ့ေနာ္။ သစ္ရယူၿပီးေတာ့ ဒီက်န္တဲ့ေျမေတြမွာ ဆီအုန္းဆိုလည္း ဆီအုန္း က်က်နနနဲ႔ စနစ္တက် စိုက္ပ်ိဳးတာမ်ိဳးမဟုတ္ဘူး။ ကြ်န္မဆိုလိုတာက စီးပြားျဖစ္ေပါ့ေနာ္၊ တကယ္ ႏိုင္ငံေတာ္အတြက္လည္း အက်ိဳးရွိေအာင္ စိုက္ပ်ိဳးတာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲနဲ႔ ဟန္ျပသေဘာမ်ိဳး စုိက္ၿပီးေတာ့ ေျမေနရာဦးသလိုမ်ိဳး လုပ္သြားၾကတဲ့ေျမေတြဟာ အင္မတန္မွမ်ားပါတယ္။ ဒါ တနသာၤရီတိုင္းရဲ႕ လက္ရွိျဖစ္ေနတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေပါ့။
ေနာက္ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ သြားေရာက္ပီးေတာ့ ခိုလႈံေနၾကတဲ့ စစ္ေဘးဒဏ္ခံရသူေရာ၊ စစ္ေဘးဒဏ္မခံတဲ့လူူေတြေရာ ၀င္ေရာက္ေျပးၿပီး ခိုလႈံေနၾကတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြကုိ ကြ်န္မတို႔ ျပန္ေခၚခ်င္ပါတယ္။ ကြ်န္မတို႔ ေခါင္းေဆာင္ကလည္း ဒါကုိ မူ၀ါဒတစ္ရပ္အေနနဲ႔ လုပ္ေဆာင္ေစခ်င္တယ္။ အဲေတာ့ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတို႔က ကြ်န္မတို႔ရဲ႕ မိသားစုေတြပဲ။ အဲေတာ ့ျပန္လာဖို႔ဆိုရင္ သူတို႔အတြက္ ေကာင္းတဲ့ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခု ကြ်မတို႔အေနနဲ႔ ဖန္တီးေပးခ်င္ပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ေကာင္းဆိုတာကေတာ့ သူတို႔စားဖို႔ သူတို႔ေနဖို႔ သူတို႔ေနဖို႔ အိမ္ရွိရမယ္၊ သူတို႔ စားဖို႔အတြက္ကေတာ့ သူတို႔လုပ္ကုိင္စရာေပါ့ေနာ္၊ အလုပ္ေပါ့ေနာ္။ ဥပမာ၊ စပါးစိုက္မယ္ ဟင္းရြက္ေတြစိုက္မယ္ စသျဖင့္ေပါ့။
သူတို႔ ယိုးဒယားႏိုင္ငံမွာ ေနတုန္းကအေတြ႔အႀကံဳွဗဟုသုတလည္း ရွိခ်င္ရွိလာမွာေပါ့။ ဒါေတြကုိ အသံုးခ်ဖို႔ေျမ ကြ်န္မတို႔မွာ ေပးႏိုင္ဖို႔ လိုေနပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ေၾကာင့္မို႔လို႔ ကြ်န္မက သက္ဆိုင္ရာဥပေဒေတြနဲ႔ ညိွႏိႈင္းပီးေတာ့မွ ဥပေဒပညာရွင္ေတြကုိ အကူအညီေတာင္းၿပီးေတာ့မွ သူတို႔အတြက္ေျမရဖို႔ကုိ ကြ်န္မတို႔ ဘယ္လိုမ်ိဳး ျပန္ပီးေတာ့သိမ္းယူရမလဲဆိုတာေပါ့ေနာ္။ ဒီမိုကေရစီ ဆိုတာကေတာ့ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးပဲ ဆိုေတာ့ ဥပေဒနည္းအရ ကြ်န္မတို႔ ႀကိဳးစားေနပါတယ္။
ႀကိဳးစားေနဆို ပထမအဆင့္အေနနဲ႔ကေတာ့ ဒီေျမေတြ ဘယ္ေလာက္ရွိလဲဆိုတာ ကြ်န္မတို႔ တိုင္းၿပီးပါၿပီ။ ဟိုလူေတြ ယူထားတဲ့ေျမ၊ သူတို႔စိုက္ပ်ိဳးၿပီးေျမ၊ မစိုက္ပ်ိဳးဘဲနဲ႔႔ ေျမေနရာဦးၿပီးေတာ့ ဒီတိုင္း ေတာရိုင္းအျဖစ္နဲ႔ က်န္ခဲ့တဲ့ေျမ၊ ကြ်န္မတို႔ အဲဒါေတြကုိ အေသခ်ာ ေဒတာ အတိအက်ေပါ့ေနာ္၊ အတိအက်တိုင္းၿပီးသြားပါၿပီ။ အဲေတာ့ တိုင္းၿပီးသြားၿပီဆိုေတာ့ ကြ်န္မတို႔ ဒီအပတ္ လႊတ္ေတာ္မွာ တင္ပါတယ္ရွင့္။
တိုင္းေဒသႀကီးလႊတ္ေတာ္မွာ ဒီေျမေတြကုိ ကြ်န္မ ခုနေျပာသလိုပဲ အေၾကာင္းရင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ကြ်န္မတို႔ ျပန္သိမ္းခ်င္ပါတယ္ဆိုတာကုိ လႊတ္ေတာ္ကုိ ကြ်မတို႔ အသိေပးပါတယ္။ အသိေပးၿပီးလို႔ရွိရင္ေတာ့ ကြ်န္မတို႔ သက္ဆိုင္ရာ ျပည္ေထာင္စုအစုိးရကုိ ကြ်န္မတို႔ တင္ပါမယ္။ ျပည္ထဲေရးကုိ တင္ၿပီးတဲ့အခါ ျပည္ေထာင္စုအစုိးရရဲ႕ ခြင့္ျပဳခ်က္နဲ႔ ျပန္သိမ္းၿပီးေတာ့မွ၊ တိုင္းေဒသႀကီး ၀န္ႀကီးအဖြဲ႔က ျပန္လာတဲ႔သူေတြ တစ္ေယာက္ဆီကုိ ေျမဘယ္ႏွဧကေလာက္ ကြ်န္မတို႔ ျပန္ေပးမယ္ ဆိုတာကို ဆံုးျဖတ္ပါမယ္။ သူတို႔တပိုင္တႏိုင္ လုပ္စားလို႔ရေအာင္ဆိုတာေတာ့ ကြ်န္မတို႔ ေနာက္မွပဲ ဆံုးျဖတ္ပါ့မယ္ရွင့္၊ ေျမယာျပႆနာကေတာ့ အဓိကပဲေပါ့ေနာ္။
အဲ ေနာက္ဒုတိယအခ်က္ကေတာ့ ကြ်န္မတို႔ဆီမွာကေတာ့ လွ်ပ္စစ္မီး မရွိပါဘူး။ ဒီ တနသာၤရီတိုင္းေဒသႀကီး တစ္ခုလံုး လွ်ပ္စစ္မီး မရွိပါဘူး။ လွ်ပ္စစ္မီး မရွိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္မို႔ ကြ်န္မတို႔မွာ စီးပြားဖြံ႔ၿဖိဳးမႈ မရွိသလိုမ်ိဳး ျဖစ္ေနတာပါ။ ကြ်န္မ လွ်ပ္စစ္မီးရေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး ေဆာင္ရြက္ေနတာပါ၊ ေဆာင္ရြက္ေနတယ္ဆိုေတာ့လည္း ကြ်န္မတို႔ေဒသကလည္း ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ national grid အေနနဲ႔ကလည္း ဘယ္လိုေခၚမလဲ အလွမ္းအင္မတန္မွ ကြာေ၀းပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ တစ္ခုနဲ႔တစ္ခုက ျပတ္ေနတယ္။ ကြ်န္မတို႔ တနသာၤရီ ကမ္းရိုးတမ္းတစ္ခုလံုး ၅၈၂ မိုင္ေက်ာ္ရွိပါတယ္။ အဲေတာ့ အဲဒီ ၅၈၂ မိုင္ေက်ာ္မွာ အခု ထား၀ယ္နဲ႔ ဘိတ္ၾကားထဲမွာဆိုလို႔ရွိရင္ ပုေလာၿမိဳ႔နယ္ဆိုတာ ရွိပါတယ္။ အဲဒီ ပုေလာၿမိဳ႔မွာလည္း သူ႔ေဒသနဲ႔သူပဲ သူ႔အ၀န္းအ၀ိုင္းနဲ႔သူ ျဖစ္ေနတယ္၊ လွ်ပ္စစ္က အဆက္အသြယ္မရွိပါဘူး။ လွ်ပ္စစ္က အဆက္အသြယ္မရွိေတာ့ ဒီဆက္သြယ္ေရးကုိ ကြ်န္မတို႔လုပ္ဖို႔ ဆိုတာလဲ ႏိုင္ငံေတာ္က မတတ္ႏိုင္ပါဘူး။ ၅၈၂ မိုင္ေက်ာ္ဆိုတာ အင္မတန္မွ ေ၀းပါတယ္။ ေ၀းၿပီးေတာ့ဒီေနရာမွာ ဘာေတြရွိေသးလည္းဆိုေတာ့ ေတာင္ေတြရွိတာပါ။ ေတာင္ႀကီးေတြ ရွိတဲ့အခါက်ေတာ့ ဒီေတာင္ႀကီးေတြကုိ ေက်ာ္ျဖတ္လုပ္ႏိုင္ဖို႔ဆိုတာကလည္း မလြယ္ပါဘူး။
ေနာက္ ဘိတ္မွာဆိုလို႔ရွိရင္ ကၽြန္းစုဆိုေတာ့ ကၽြန္းေတြရွိပါတယ္။ ဒီကၽြန္းေတြကုိ သြားဖို႔လည္း ပင္လယ္ကုိ ျဖတ္ၿပီးေတာ့ လုပ္ဖို႔ ကြ်န္မတို႔အတြက္ ေတာ္ေတာ္အခက္အခဲရွိပါတယ္။ အဲေတာ့ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္ ကုိယ့္အရပ္နဲ႔ကုိယ့္ဇာတ္ အေကာင္းဆံုး လွ်ပ္စစ္မီးရရွိေအာင္ ကြ်န္မတို႔က အခုႀကိဳးစားေနပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားအဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔လည္း ပူးေပါင္းၿပီး ေဆာင္ရြက္မယ္၊ ကြ်န္မတို႔ တိုင္းရင္းသားလုပ္ငန္းရွင္ေတြကလည္း လုပ္ႏိုင္တဲ့သူေတြရွိလို႔ရွိရင္လည္း၊ ဥပမာ တစ္ေယာက္မႏိုင္လို႔ရွိရင္လည္း ဆယ္ေယာက္ေပါ့ေနာ္၊ အဲလိုမ်ိဳးေပါင္းၿပီး သမ၀ါယမစနစ္မ်ိဳးနဲ႔ ကြ်န္မတို႔ ျပန္လုပ္ဖို႔ ကြ်န္မတို႔ ႀကိဳးစားေနပါတယ္။ ေရွ႕ႏွစ္ခါေလာက္ဆိုရင္ လွ်ပ္စစ္မီး အဆင္ေျပမယ္၊ လွ်ပ္စစ္မီးအဆင္ေျပမွသာပဲ အေသးစားအလတ္စား လုပ္ငန္းေတြ ေရာက္လာမွာပါ။ အဲေတာ့မွ ကြ်န္မတို႔ဆီ အလုပ္အကုိင္အခြင့္အလမ္းေတြ ေရာက္လာမွာ။
အခုေတာ့ ကြ်န္မတို႔ေဒသက ရွိတဲ့လူေတြက၊ အလုပ္လုပ္ႏိုင္တဲ့လူေတြက ယိုးဒယားႏိုင္ငံမွာပဲ သြားလုပ္ပါတယ္။ သူတို႔က ဟိုမွာဆိုလို႔ရွိရင္ တစ္ေန႔ကုိ တစ္ေသာင္း ကိုက္ပါတယ္။ တစ္ေန႔ကုိ တစ္ေသာင္း၊ ဗမာေငြမဟုတ္ေပမယ့္ ယိုးဒယားေငြနဲ႔ တစ္ေန႔တေသာင္း ေပးႏိုင္တယ္ဆိုေတာ့ သူတို႔က ဒီမွာ ဘယ္ေလာက္ပဲေျပာေျပာ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေခၚပီးထားထား၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ လယ္လုပ္ငန္းေတြအတြက္ လူမရွိပါဘူးေျပာေျပာ သူတို႔မေနပါဘူးရွင့္။ ဟိုဘက္ကုိ သြားလိုက္တယ္၊ ဟိုဘက္မွာ တစ္ေသာင္းက ဟိုႏိုင္ငံေတြကေတာ့ လူ႔အခြင့္ေရးေတြ ေလးစားလိုက္နာရေတာ့ ရွစ္နာရီဆို ရွစ္နာရီအတိအက်ပဲ ခိုင္းတယ္။ မနက္ ရွစ္နာရီဆို သူ႔အလုပ္ခ်ိန္ ရွစ္နာရီတိတိ ခိုင္းတယ္္ဆိုေတာ့ ကြ်န္မတို႔ဗမာေတြကေတာ့ ကုိယ့္အလုပ္နဲ႔ကုိယ္ ဆိုေတာ့ ၈ နာရီလည္းမဟုတ္၊ ၁၀ နာရီလည္းမဟုတ္ဆိုေတာ့ သူတို႔က အဲလိုမ်ိဳးေပါ့ေနာ္၊ ဟိုယဥ္ေက်းမႈမွာ သူတို႔က အဆင္ေျပေနတယ္ဆိုေတာ့ သူတို႔က ဒီမွာမေနပါဘူးရွင့္။
အဲေတာ့ ကြ်န္မတို႔မွာ တကယ္အလုပ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္တဲ့သူ မရွိဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ အခု လယ္ေတြဆို အလကားပဲ ပစ္ထားရတယ္။ အိမ္မွာဆိုလို႔ရွိရင္ အဖိုးေတြ အဖြားေတြပဲရွိတယ္၊ လူႀကီးေတြပဲရွိတယ္ဆိုေတာ့ ဒီလယ္ကုိလည္း တစိုက္မတ္မတ္ ေႏြ မိုး ေဆာင္း မလုပ္ႏိုင္တဲ့အခါၾကေတာ့ ကြ်န္မတို႔မွာ ေျမယာရွိေပမယ့္ လုပ္သားမရွိဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ ဒီအလုပ္လုပ္သမားေတြကို ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ ဟိုဘက္က ကြ်န္မတို႔ ျပန္ေခၚရမလဲဆိုတဲ့ဟာကလည္း ကြ်န္မတို႔ရဲ႕ စိန္ေခၚမႈပါပဲရွင့္။
ေမး။ ။ ဆရာမတို႔မွာ စိန္ေခၚမႈေတြကေတာ႔ အမ်ားႀကီးေပါ႔ေနာ္၊ ေနာက္ သိခ်င္တာတစ္ခုက ျပည္ေထာင္စုအစိုးရ နဲဲ႔ ဆရာမတို႔ တိုင္းေဒသအစိုးရၾကား လုပ္ရကိုင္ရတဲ႔အခါ ဘယ္လို အခက္ခဲေတြ ႀကံဳေနရလဲဲေပါ႔။ ေနာက္ၿပီး အေျခခံဥပေဒ ဇယား (၂) က ေပးတဲ႔အတိုင္း ဘယ္ေလာက္ လုပ္ခြင္္႔ရွိလဲ ဆိုတာာပါ။
ေျဖ။ ။ ကြ်န္မတို႔ကေတာ့ ဇယား(၂)ေတြ ဇယား(၃) ေတြအတိုင္းပဲ လုပ္ပါတယ္။ အဲ ဒီမိုကေရစီဆိုတာ Rule of Law ပဲေလ၊ အမွန္တကယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ ကြ်န္မႏိုင္ငံေရးသမားအစစ္ မဟုတ္ပါဘူး။ ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ပါ၊ ၀န္ထမ္းဆရာ၀န္လည္း လုပ္ပါတယ္။ ၀န္ထမ္းဆရာ၀န္လုပ္ၿပီးေနာက္၊ အျပင္ဆရာ၀န္အေနနဲ႔ လုပ္တဲ့အခါမွာလည္း ကြ်န္မတို႔ ပရဟိတလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ပါတယ္။ လုပ္ရင္း ကြ်န္မကေတာ့ ႏိုင္ငံေရးသင္တန္းေတြလည္း ေတာ္ေတာ္ တက္ျဖစ္ပါတယ္။ EU က လုပ္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးသင္တန္းေတ၊ြ ကြ်န္မကလည္း၀ါသနာပါလို႔ပါ၊ NLD ပါတီ ကုိယ္စားျပဳအေနနဲ႔ ကြ်န္မလိုက္တက္တာေပါ့ေနာ္။ လို္က္တက္တဲ့အခါက်ေတာ့ ဒီမိုကေရစီရဲ႕ တကယ့္အႏွစ္သာရက တရားဥပေဒစိုးမိုးေရး ပါပဲ။ ကြ်န္မတာ၀န္ယူတဲ့ အခ်ိန္ကစၿပီး ကြ်န္မ ဥပေဒကုိေတာ့ အင္မတန္မွ ေလးစားလိုက္နာပါတယ္။
ကြ်န္မကိုယ္တိုင္ေပါ့ေနာ္ ဘာလုပ္ငန္းတစ္ခုပဲျဖစ္ျဖစ္ ကြ်န္မ ဥပေဒခ်ဳပ္ကုိ ေခၚပါတယ္။ ေခၚၿပီး ဥပေဒခ်ဳပ္ႀကီး ဒီကိစၥက ဇယား(၂)ထဲ မွာ အက်ံဳး၀င္ရဲ႕လား၊ ဇယား(၃)ထဲမွာ ပါလား စသျဖင့္ ကြ်န္မ အၿမဲတမ္း ေမးပါတယ္၊ ဘယ္ကိစၥမ်ိဳးမဆိုေပါ႔ ေျမယာအလုပ္ပဲျဖစ္ျဖစ္။ အခု သာသနာေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဘုရားတည္တဲ့ကိစၥ အမွားယြင္းတစ္ခု ျဖစ္ေနလို႔၊ ေလာေလာဆယ္မွာ အဲဒါမ်ိဳးဆိုလည္း ကြ်န္မ သာသနာေရးကိစၥေပမယ့္ ဥပေဒခ်ဳပကုိေခၚၿပီးေတာ့ ကြ်န္မ ေမးပါတယ္။ ဥပေဒခ်ဳပ္ႀကီး ဒါေလးျပန္ၾကည့္ေပးပါဦး၊ ဒီလိုမ်ိဳး ကြ်န္မတို႔ လုပ္ခ်င္တယ္ဆိုၿပီးေပါ႔၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဥပေဒအတိုင္းပဲ ကြ်န္မတို႔သြားပါတယ္။
အဲေတာ့ ကြ်န္မကေတာ့ ဇယား(၂) ဇယား(၃) ကေန ေသြဖယ္ၿပီးေတာ့ မသြားပါဘူးရွင့္၊ အဲဒီ ဇယား(၂) ဇယား (၃) အတိုင္းပဲသြားတယ္။ ဒါေပမယ့္လို႔ ကြ်န္မတို႔ေဒသမွာ ဘာတစ္ခုရွိုလည္းဆိုေတာ့ ဒီနယ္စပ္ဂိတ္ေတြေပါ့ေနာ္၊ ယိုးဒယားႏိုင္ငံနဲ႔ အင္မတန္ နီးစပ္စြာရွိေတာ့ နယ္စပ္ဂိတ္ေတြ အသြားအလာရွိတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ အ၀င္အထြက္ေတြ ေငြေၾကးခြဲေ၀သံုးစြဲမႈေတြ ရွိတယ္၊ အဲဒါေတြကုိလည္း ဒီ ဇယား(၂) ဇယား(၃) အတိုင္းပဲေပါ့ေနာ္၊ ဒီ decentralization နဲ႔ပဲသြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလေတာ့ က်မတို႔ ဘတ္ေငြ ဘယ္ေလာက္ရတယ္၊ ေဒၚလာ ဘယ္ေလာက္ရတယ္၊ ကြ်န္မတို႔ တိုင္းေဒသႀကီးပုိင္ဆိုင္ခြင့္က ဘယ္ေလာက္ရွိတယ္၊ ကြ်န္မတို႔ ဘယ္လုပ္ငန္းမွာ သံုးမယ္ဆိုတာ ကြ်န္မတို႔ေတာ့ အၿမဲတမ္း ျပည္ေထာင္စုအစိုးရကုိ တင္ျပပါတယ္။ ကြ်န္မကေတာ့ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ၿပီးပဲ လုပ္ပါတယ္ရွင္။
ေမး။ ။ ထား၀ယ္ေရနက္စီမံကိန္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေမးခ်င္ပါတယ္။ ေဒသခံံေေတြကို ေျပာဆိုၾကည့္ေတာ႔ တခ်ဳိ႕က ဒီစီမံကိန္းၿပီးသြားရင္ ေဒသအတြက္ အလားအလာေကာင္းမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင္႔တာရွိတယ္။ တခ်ဳိ႕လည္း စိုးရိမ္မႈေတြနဲ႔ ဆန္႔က်င္ၾကတယ္ေပါ႔။ အဲေတာ႔ ဆရာမတို႔အေနနဲ႔ ဒီစီမံကိန္းအေပၚ အေကာင္းအဆိုး ဘယ္လိုျမင္ပါသလဲ။
ေျဖ။ ။ ၂၀၀၈ -ခုႏွစ္ထဲက လုပ္ေနတဲ့ ပေရာဂ်က္ႀကီးေပါ့ေနာ္၊ အင္မတန္ႀကီးမားတဲ့ ပေရာဂ်က္ပါ။ ဒီ ပေရာဂ်က္ႀကီး ၿပီးသြားလို႔ရွိရင္ေတာ့ ကြ်န္မတို႔ေဒသအတြက္ေတာ့ အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္းကေတာ့ နံပါတ္ (၁) အဆင္ေျပလာမယ္လို႔ ကြ်န္မေတာ့ထင္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ဒီေဒသကလူေတြက ဟိုဘက္က သူတို႔ႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ သူတို႔စက္ရံုေတြမွာပဲ လုပ္ေနတာပါ။ သူတို႔ရဲ႕ ကားစက္ရံုမွာလည္း ကြ်န္မတိုိ႔ ျမန္မာေတြပါပဲ၊ ဘယ္စက္ရံုမ်ိဳးမဆို ကြ်န္မတို႔ ျမန္မာေတြမ်ားပါတယ္။ အဲေတာ့ျပန္လာၿပီး ဒီမွာျပန္လုပ္ရမယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ ကြ်န္မ ခုနေျပာသလိုေပါ့၊ ကြ်န္မတို႔ရဲ႕မိသားစုေတြ ကုိယ့္အိမ္မွာကုိယ္ ျပန္ေနရမယ္လို႔ပဲ ကြ်န္မကေတာ့ ယူဆပါတယ္။ ဒီကစၥကုိလည္း ေဒၚစု နဲ႔ ကြ်န္မ တစ္ခါေဆြးေႏြးဖူးပါတယ္။ ေဒၚစုက ကြ်န္မအေနထားက (သေဘာထားက) ဘယ္လုိမ်ိဳးလည္းလို႔ ေမးတဲ့အခါက်ေတာ့ ကြ်န္မကေတာ့ ျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္လို႔ ကြ်န္မေျပာပါတယ္။
အဲ..ဒုတိယအခ်က္ကေတာ့ ေျမယာပိုင္ဆုိင္မႈေပါ့ေနာ္၊ ေျမယာပိုင္ဆိုင္မႈ ဆိုေတာ့ သူတို႔ကုမၼဏီအေနနဲ႔က ဒီေျမေတြကို ေလ်ာ္ေၾကးေပးပါတယ္လို႔ ေျပာေပမယ့္လို႔ ကြ်န္မတို႔စိတ္ထဲမွာကေတာ့ အားမလိုအားမရ ျဖစ္မိပါတယ္။ ေလ်ာ္ေၾကးက တကယ္ေတာ့ ေတာင္သူေတြလက္ထဲကုိ ေရာက္တဲ့ေလ်ာ္ေၾကးက အျပည့္အ၀ မေရာက္ပါဘူးရွင့္။ ၾကားထဲက ကြ်န္မတို႔ ၀န္ထမ္းေတြရဲ႕လာဘ္စားမႈေတြ စသျဖင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ေပါ့ေနာ္၊ ကြ်န္မတို႔ေဒသခံ ဆင္းရဲသားျပည္သူေတြရဲ႕လက္ထဲကုိ ေလ်ာ္ေၾကးက အျပည့္အ၀ မေရာက္ပါဘူး။ အဲဒီအတြက္ေၾကာင့္မို႔ အခုက ေျမဧက ၆၀၀၀ နီးပါးေတာ့ ေလ်ာ္ေၾကးကိစၥေတာ့ ၿပီးသြားၿပီေပါ့ေနာ္၊ အရင္အစုိးရ လက္ထက္က လုပ္ထားတာ။ ကြ်န္မကေတာ့ ကြ်န္မတို႔အစိုးရလက္ထက္ ေရာက္လို႔ရွိရင္ေတာ့ ကြ်န္မထင္ပါတယ္ ျပည္သူေတြ ဟိုဘက္ကုမၼဏီက ေလ်ာ္ေၾကးကုိ ျပည့္ျပည့္၀၀ရေအာင္ ကြ်န္မကေတာ့ စဥ္းစားထားပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ဒီေရနက္ဆိပ္ကမ္းနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ေပါ့ေနာ္၊ လက္ရွိကုမၼဏီတစ္ခုထဲကေတာ့ ဒီပေရာဂ်က္ႀကီး တစ္ခုလံုးကို မစြမ္းေဆာင္ႏိုင္ပါဘူးရွင့္၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ အဓိကက ကုန္၀င္ကုန္ထြက္ ကုန္စည္ ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ေရးမွာ လမ္းက အဓိကပါပဲ။ လမ္းက အင္မတန္မွ အေရးႀကီးပါတယ္။ ကုန္ထုတ္လမ္း ကုန္သြင္းလမ္း သြင္းကုန္ပို႔ကုန္လမ္း မရွိဘဲနဲ႔ ကြ်န္မတို႔ ဘယ္ကပို႔မွာလဲ။ အခု ရွိေနတဲ့လမ္းက က်မတို႔ သံုးလို႔ မရပါဘူးရွင့္၊ အင္မတန္မွ အႏၱရာယ္မ်ားပါတယ္။ ေတာင္ႀကီးေတြကုိ္ျဖတ္ဖို႔ ေတာ္ရံုတန္ရံုကားဆို ျဖတ္လို႔ မရပါဘူး။ ကုန္ေတြနဲ႔ သြားတဲ့ကားေတြ၊ ဥပမာ ဟိုဘက္ႏိုင္ငံက ထုတ္လုပ္လိုက္တဲ့ တိုယုိတာကားေတြကုိ သေဘာၤေပၚ တင္မယ္ပဲ ဆိုပါစိ္ု႔၊ လမ္းက ကားတင္တဲ့ကား သြားလို႔မရပါဘူး။ အဲေတာ့ အဲလိုမ်ိဳး လမ္းေကာင္းေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ေသးသ၍ကာလပတ္လံုး စီးပြားေရးေကာင္းေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ပါဘူး။
သူတို႔ေျပာထားတဲ့ SEZ ဆိုတာ deep sea port ရွင့္၊ deep sea port ႀကီးတစ္ခုလံုးကုိ မလုပ္ဘဲနဲ႔ သူတို႔က အခုဟာ ဘာလုပ္ထားလဲဆိုေတာ့ small port လို႔ေခၚတဲ့ ဘိလပ္ေျမေတြ သံေခ်ာင္းေတြပို႔တဲ့ port ပဲရွိတာပါ။ အဲေတာ့ ဒီ port က ကြ်န္မတို႔ ဒီကုန္တင္သေဘာၤ ပင္လယ္ကူး သေဘာၤႀကီးေတြလည္း နားလို႔မရပါဘူး။ အဲေတာ့ deep sea port မရွိဘဲနဲ႔ ကြ်န္မတို႔ ဒီစီးပြားေရး လုပ္လို႔မရပါဘူး။ တကယ္ေတာ့ sea port တစ္ခုရယ္၊ deep port ရယ္၊ လမ္းရယ္ အဓိကက်တာကုိ သူတို႔အေနနဲ႔ မလုပ္ေဆာင္ဘဲနဲ႔၊ တျခား စက္မႈဇံုေတြလို စက္ရံုလုပ္ငန္းေတြသက္သက္ လုပ္ေနရင္ေတာ့ က်မထင္ပါ ဒီလုပ္ငန္း ႀကီးက အေကာင္ေပၚလာႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူးရွင့္။
ေမး။ ။ ေနာက္ေမးခ်င္တာကေတာ႔ ထား၀ယ္၊ ၿမိတ္၊ ေကာ႔႔ေသာင္း တို႔လို ၿမိဳ႕ေပၚမွာ ေနထိုင္သူေတြက လုပ္ငန္းရွင္ေတြ မ်ားတယ္၊ ထိုင္းနဲဲ႔နီးေတာ႔ လူေနမႈအဆင္႔အတန္း အေတာ္ေလး ျမင္႔တာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ သန္းေခါင္စာရင္းအရ တနသၤာရီတိုင္းမွာ ေနထုိင္ၾကတဲဲ႔သူ ၇၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္က ေက်းလက္ေနသူေတြ၊ ၿမိဳ႕ျပနဲ႔ ေက်းလက္ၾကားမွာ ဆင္းရဲခ်မ္းသာမႈက အေတာ္ကြာဟေနတယ္၊ အဲေတာ႔ ေက်းလက္ေဒသဖြံ႔ၿဖိဳးဖို႔ စိုက္ပ်ဳိးေရးလုပ္ငန္းေတြ အျမနလုပ္ဖို႔ လိုမယ္ထင္တယ္၊ ဆရာမတို႔မွာ ဘယ္လို အစီအစဥ္ေတြ ရွိပါသလဲ။
ေျဖ။ ။ အမွန္တကယ္ေတာ့ တနသာၤရီတိုင္းမွာ အဓိကလုပ္ရမွာ ေရလုပ္ငန္းပါရွင့္။ စိုက္ပ်ိဳးေရးကုိ ခုန ကြ်န္မေျပာသလိုေလ စိုက္ပ်ိဳးမယ့္လူ မရွိဘူး၊ စပါးစိုက္ရာသီဆိုလို႔ရွိရင္ ကြ်န္မ လိုက္ၾကည့္တယ္၊ ကြ်န္မ ခရီးေတာ့ အသြားမ်ားတယ္၊ ကြ်န္မက မ်က္စိနဲ႔ျမင္မွ ေက်နပ္တဲ့လူမ်ိဳး အဲလို။ ကြ်န္မ လိုက္ၾကည့္တဲ့အခါက်ေတာ့ အင္မတန္ေကာင္းတဲ့ လယ္ေတြေပါ့ေနာ္၊ ကြ်န္မတို႔လည္း လယ္သမားသားသမီးပါပဲ၊ အင္မတန္ေကာင္းတဲ့ လယ္ေတြမွာ စိုက္ပ်ိဳးမယ့္လူမရွိပါဘူး၊ အင္မတန္ ၀မ္းနည္းဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚလိုပဲ ကြ်န္မတို႔မွာလည္း ႏုံးတင္ေျမႏုေတြမ်ားတယ္ေလ၊ ပင္လယ္နဲ႔လည္း နီးေနတယ္ဆိုေတာ့ အဲလိုေျမေတြကုိ စုိက္ပ်ိဳးမယ္လူ မရွိပါဘူးရွင့္။ အခု ရာဘာေတြလိုမ်ိဳးေတာ့ စုိက္ၾကပါတယ္၊ ရာဘာက စပါးလိုမ်ိဳးေတာ့ အၿမဲတေစ လုပ္ေနစရာမလိုဘူး၊ တႏွစ္တခါ စိုက္ၿပီးလို႔ရွိရင္ ေတာခုတ္ခ်ိန္က် ေတာခုတ္ေပး၊ ေျမၾသဇာေကၽြးၿပီးလို႔ရွိရင္ ၿပီးသြားၿပီဆိုေတာ့ အဲဒါေတြေတာ့ သူတို႔ဟိုဘက္ႏိုင္ငံက လုပ္တဲ့သူေတြ ျပန္လာလုပ္ၾကတယ္။ ဒါဒို႔ၿခံ ခုတ္တဲ့အခ်ိန္ ခုတ္မယ္၊ ထြင္တဲ့အခ်ိန္ ထြင္မယ္၊ သူတို႔ေျမၾသဇာေကၽြးမယ္၊ ေကၽြးပီးျပန္သြားမယ္ သူတို႔မွာလည္း အလုပ္ပိတ္ရက္ေတြ ေပးတယ္ထင္ပါတယ္ အဲလိုမ်ိဳးေတာ့ လာလုပ္ၾကပါတယ္၊ ေနာက္ၿပီး စပါးစိုက္ပ်ိဳးမႈ အင္မတန္မွ အားနည္းပါတယ္။
ေနာက္ ကြ်န္မတို႔ေဒသ ထား၀ယ္မွာ ေရလုပ္ငန္း မ်ားပါတယ္၊ ဘိတ္မွာဆို ပိုမ်ားပါတယ္။ အခုသြားလို႔ရွိရင္ ၀င္္လို္က္တာနဲ႔ ေလွေတြမ်ားပါတယ္။ ေရလုပ္ငန္းကုိ ကြ်န္မတို႔က အရင္တုန္းကေတာ့ ထိုင္းအစိုးရရဲ႕ လက္ေ၀ခံဘ၀နဲ႔ ေနေနရာကေန အခုေတာ့ EU ရဲ႕ပံ့ပိုးမႈနဲ႔ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ အဆင္ေျပလာပါၿပီ၊ ဒီ႔ထက္အဆင္ေျပေအာင္လည္း ကြ်န္မတို႔ ႀကိဳးစားေနပါတယ္။ ဘိတ္မွာလည္း ကြ်န္မတို႔ workshop လုပ္ဖို႔ အစီအစဥ္ရွိပါတယ္။ ကြ်န္မတို႔ workshop လုပ္တဲ႔အခါ ျပည္သူေတြရဲ႕အသံ ရပ္ေက်းအုပ္ခ်ဳပ္မွဴးရဲ႕အသံ သက္ဆိုင္ရာတုိင္းဦးစီးမွဴးရဲ႕အသံ၊ အဲဒါေတြနဲ႔ပူးေပါင္းၿပီး ဘယ္လိုဖြံၿဖိဳးေရးလုပ္က်မလဲဆိုတာ ရည္ရြယ္ၿပီး ကြ်န္မတိို႔ လုပ္ပါတယ္။
ဒီေဒသအတြက္ တတိယလုပ္ငန္းကေတာ့ ခရီးသြားလုပ္ငန္းပါ။ ခရီးသြားလုပ္ငန္းက အခု ထား၀ယ္မွာဆိုလည္း ဘုတ္ကၽြန္းေတြလိုမ်ိဳး ေမာင္းမကန္လိုမ်ိဳး၊ ဟိုဘက္မွာ ဒီထက္လွတဲ့ ကမ္းေျခေတြလည္း အမ်ားႀကီးပါပဲ။ အဲဒါေတြကုိ ကြ်န္မတို႔ ထား၀ယ္ ရွင္ကုိးရွင္မ်ိဳး မ်ားမ်ားေပါ့ေနာ္၊ ေခတ္ေပၚ နည္းစနစ္ေတြနဲ႔ tourism package ေတြလုပ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ လုပ္ငန္းေတြက ေတာ္ေတာ္ေကာင္းသြားမွာပါ။ ေနာက္ ဘိတ္ကၽြန္းစုေပါ့ေနာ္၊ ဘိတ္မွာ ကၽြန္းစုေပါင္း ၈၀၀ ေက်ာ္ရွိပါတယ္။ အရင္အစိုးရက ေရာင္းသြားတဲ့ကၽြန္း ၁၀ ကၽြန္းရွိပါတယ္၊ အဲဒီကၽြန္းေတြမွာ လည္း လုပ္ငန္းေတြကေတာ့ အေကာင္အထည္မေပၚေသးပါဘူး။
ကြ်န္မတို႕အခုမနက္ကပဲ စဥ္းစားတယ္၊ ဘယ္လိုလဲဆိုေတာ့ ဒီႏွစ္မွာ tourism package ဖြင့္လိုက္တယ္ဆိုေတာ့၊ အစိုးသစ္လက္ထက္ဆိုေတာ့ package ေတြကို ယိုးဒယားကလည္း ေတာ္ေတာ္၀ယ္ၾကပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားသားေတြက ဒီကၽြန္းစုေတြကုိ ခရီးထြက္ေလ့လာဖို႔ဆိုၿပီးေတာ့ ၀ယ္လာတယ္၊ အဲဒါ ကြ်န္မတို႔မွာ ဘာမွ အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးဘူးရွင့္။ အမွန္တိုင္း ေျပာရမယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ ကြ်န္မတို႔မွာ commode အိမ္သာမ်ိဳး မ်က္ႏွာသစ္တဲ့ေနရာမ်ိဳး အဲဒါကုိ မရွိေသးတာပါ၊ ေတာ္ေတာ္၀မ္းနည္းစရာ ေကာင္းပါတယ္ရွင့္။ အရင္တုန္းကေတာ့ သူတို႔က 'ကကႀကီး' က ခြင့္ျပဳခ်က္ပါမွ ေလ့လာလို႔ရတယ္လို႔ တားျမစ္ခ်က္ တစ္ခုရွိေနတာပါ၊ အခုေတာ့ ဒီတားျဖစ္ခ်က္ေတြ ကြ်န္မ ႀကိဳးစားၿပီးေတာ့ လုပ္ေဆာင္လိုက္တဲ့အခါမွာ မရွိေတာ့ပါဘူး။
ေနာက္ၿပီးေတာ့ ဘုတ္ေတြ ဘာေတြကုိလည္း ဘယ္လိုေျပာရမလဲဆိုေတာ့ ဖူးခက္ကမ္းေျခက သူတို႔က ဒီဟာေတြကုိ လႊမ္းမိုးခ်ဳပ္ကိုင္ထားခ်င္ပါတယ္။ ဒီဘိတ္ကၽြန္းစုကုိ ဖူးခက္ tourism ကုမၼဏီေတြက လက္ဆုပ္လက္ ကိုင္လုပ္ခ်င္ၾကတယ္။ လက္ဆုပ္လက္ကုိင္လုပ္ခ်င္ေတာ့ ဘယ္သူေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းလည္းဆိုေတာ့ ကြ်န္မတို႔ တိုင္းေဒသ ဟိုတယ္နဲ႔ ခရီးေတြကုိ influence ေပးပါတယ္၊ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ေပါ့ေနာ္ ခ်ယ္လွယ္တာေပါ့ ခ်ဳပ္ကုိင္တာေပါ့။ ကြ်န္မလက္ထက္မွာ ကြ်န္မတို႔အားလံုး လုပ္ပစ္ပါတယ္၊ ကြ်န္မ အခ်ဳပ္ကုိင္မခံပါဘူးရွင့္။ ဘုတ္ေတြဘာေတြလဲ အရင္တုန္းက ဘုတ္သံုးစီး လိုခ်င္ပါတယ္ဆို ဖူးခက္ကုိလွမ္းမွာရတယ္၊ ဖူးခက္က ဘုတ္ ၃ စီး လာတယ္။ အဲေတာ့ ကြ်န္မတို႔ ဖူးခက္ကုိ လုပ္ေကၽြးမွာလား ကုိယ့္ႏိုင္ငံက ေဒသခံလူေတြ စီးပြားေရးတိုးတက္ဖို႔ လုပ္မွာလားလို႔ အဲလိုပဲ ကြ်န္မ ေမးရပါတယ္၊ က်မမွာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိေတာ့ စိန္ေခၚမႈေတြ မ်ားပါတယ္။
ဒါေပမယ့္လို႔ ကြ်န္မတို႔ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ႀကိဳးစားၿပီးလုပ္တဲ့အခါက်ေတာ့ ဒီႏွစ္ေတာ့ ကြ်န္မတို႔မွာ ခုနလုိအပ္ေနတဲ႔ ဘုတ္အတြက္လည္း အဆင္ေျပပါၿပီရွင့္၊ 'ကကႀကီး' ကို ခြင့္ေတာင္းခံရတယ္ဆိုတာလည္း မရွိေတာ့ဆိုေတာ့ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ၀င္လို႔ထြက္လို႔ေတာ့ ရေနပါၿပီ။ အဲဒီအတြက္ေၾကာင့္ ကြ်န္မတို႔ဘက္က လုပ္ေပးရမွာက အခု ရဲေပါ့ေနာ္ လံုၿခံဳေရး၊ ခရီးသြားလာသူေတြရဲ႕ လံုၿခံဳေရး က်မ္းမာေရးကို ကြ်န္မတို႔ တာ၀န္ယူရေတာ့မယ္ေလ။ ကို္ယ့္အိမ္ကုိ ဧည့္သည္လာၿပီဆိုေတာ့ လံုၿခံဳေရး က်န္းမာေရး တာ၀န္မယူလို႔မရဘူးေလ၊ အဲဒါ ကြ်န္မတို႔အတြက္ နည္းနည္းျပႆနာရွိလာပါတယ္။
ေနာက္ၿပီးေတာ့ ခုန ကြ်န္မေျပာတဲ့ အိမ္သာေတြ မ်က္ႏွာသစ္ခြက္ေတြ ေခတ္မွီမွီေပါ့ေနာ္၊ ကြ်န္မဆိုလိုတာက ကိုယ့္ႏိုင္ငံရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာ အဆင့္အတန္းလည္းရွိေအာင္ ဒါေတြကုိ ကြ်န္မလုပ္ေပးရမွာပါ၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ အေအးပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ convenient store ေလးလိုမ်ိဳး ကြ်န္မ လုပ္ေပးရပါ့မယ္။ အဲဒါေတြလုပ္ဖို႔ ေကာ့ေသာင္းကုိ ေနာက္တစ္ပတ္ သြားၿပီးေတာ့ ဟိုက လုပ္ငန္းရွင္ေတြနဲ႔ ညွိႏႈိင္းၿပီးေတာ့ ဘယ္လိုမ်ိဳးအေကာင္းဆံုး လုပ္ရမလဲဆိုတာ ကြ်န္မတို႔ ညွိႏႈိင္းပါ့မယ္ရွင့္။ အဲဒါေလးၿပီးသြားရင္ေတာ့ ခုေလာေလာဆယ္ လာတဲ့ခရီးသြားေတြအတြက္ေတာ့ နည္းနည္း မ်က္ႏွာပန္းလွမွာပါရွင့္။
ေမး။ ။ ေနာက္ လူူအေတာ္မ်ားမ်ား ေျပာၾကတာေပါ႔၊ ေဒသအုပ္ခ်ဳပ္ေရးေတြဟာ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးဌာနရဲ႕ လႊမ္းမုိးမႈေအာက္္မွာပဲ ရွိိေနေသးတယ္ဆိုတာပါ။ ဆရာမတို႔ တိုင္းေဒသႀကီးအေနနဲဲ႔ေရာ လုပ္ရကိုင္ရတဲ႔အခါ ျပည္ထဲေရးဌာနေအာက္က အရာရွိေတြရဲ႕ လႊမ္းမိုးမႈ ဘယ္ေလာက္ခံရသလဲ၊ ေနာက္ တိုင္းေဒသအတြင္း ၀န္ထမ္းေတြနဲ႔ ေဆာင္ရြက္ရတဲ႔အခါ အဆင္ေျပမႈရွိပါရဲ႕လား။
ေျဖ။ ။တနသာၤရီတိုင္းမွာေတာ့ အခက္အခဲႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္မရိွ ပါဘူးရွင့္။ ကြ်န္မတို႔ စေရာက္ခါစကေတာ့ နည္းနည္းေလးခက္ပါတယ္၊ ခက္တယ္ဆိုတာ သူတို႔က ပညာစမ္းခ်င္တာမ်ိဳးေတြရွိတာေပါ့၊ အရပ္သားအစိုးရဟာကုိး။ ကြ်န္မဆိုလို႔ရွိရင္ သူတို႔ေတြ ျမင္ကုိ မျမင္ဖူးပါဘူး။ ကြ်န္မက အစကတည္းကလည္း မိခင္တစ္ေယာက္မွ်ပါပဲ။ ကြ်န္မက ေဆးခန္းထိုင္ရတာနဲ႔ ကေလးေတြကို ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ရတာနဲ႔ ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ လံုးလည္ခ်ာလည္လိုက္ေနတာ၊ အဲေတာ့ ႏိုင္ငံေရးသမားဆိုလည္း တကယ့္ထင္ထင္ရွားရွား ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။ ရံံုးပိတ္ရက္ေတြဆို ကြ်န္မကေလးေတြေရာ ဘာေတြေရာ စားအိုးစားခြက္ေတြ

ေမး။ ။ ေနာက္ လူူအေတာ္မ်ားမ်ား ေျပာၾကတာေပါ႔၊ ေဒသအုပ္ခ်ဳပ္ေရး ေတြဟာ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးဌာနရဲ႕ လႊမ္းမုိးမႈေအာက္္မွာပဲ ရွိိေနေသးတယ္ဆိုတာပါ။ ဆရာမတို႔ တိုင္းေဒသႀကီးအေနနဲဲ႔ေရာ လုပ္ရကိုင္ရတဲ႔အခါ ျပည္ထဲေရးဌာနေအာက္က အရာရွိေတြရဲ႕ လႊမ္းမိုးမႈ ဘယ္ေလာက္ခံရသလဲ၊ ေနာက္ တိုင္းေဒသအတြင္း ၀န္ထမ္းေတြနဲ႔ ေဆာင္ရြက္ရတဲ႔အခါ အဆင္ေျပမႈရွိပါရဲ႕လား။
ေျဖ။ ။တနသာၤရီတိုင္းမွာေတာ့ အခက္အခဲႀကီးႀကီး က်ယ္က်ယ္မရိွ ပါဘူးရွင့္။ ကြ်န္မတို႔ စေရာက္ခါစကေတာ့ နည္းနည္းေလးခက္ပါတယ္၊ ခက္တယ္ဆိုတာ သူတို႔က ပညာစမ္းခ်င္တာမ်ိဳးေတြရွိတာေပါ့၊ အရပ္သားအစိုးရဟာကုိး။ ကြ်န္မဆိုလို႔ရွိရင္ သူတို႔ေတြ ျမင္ကုိ မျမင္ဖူးပါဘူး။ ကြ်န္မက အစကတည္းကလည္း မိခင္တစ္ေယာက္မွ်ပါပဲ။ ကြ်န္မက ေဆးခန္းထိုင္ရတာနဲ႔ ကေလးေတြကို ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ရတာနဲ႔ ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ လံုးလည္ခ်ာလည္လိုက္ေနတာ၊ အဲေတာ့ ႏိုင္ငံေရးသမားဆိုလည္း တကယ့္ထင္ထင္ရွားရွား ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။ ရံံုးပိတ္ရက္ေတြဆို ကြ်န္မကေလးေတြေရာ ဘာေတြေရာ စားအိုးစားခြက္ေတြေရာ တင္ၿပီး ရြာေတြ ေဆးသြားကုတယ္။ ကရင္ရြာေတြမွာ မိသားစုေတြေလ၊ အဲမွာသြားေန သြားစားၿပီးေတာ့ ေဆးသြားကုပါတယ္၊ အဲလိုမ်ိဳးဆိုေတာ့ ကြ်န္မကုိ သိပ္မသိၾကပါဘူး။ ကြ်န္မ ဒီေနရာ လာထိုင္ေတာ့ သူတို႔ အထင္ေသးပါတယ္ရွင့္၊ အထင္ေသးေတာ့ ပညာေတာ့စမ္းတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္မကေတာ့ ေမတၱာတရားနဲ႔ပဲ သြားပါတယ္။
ကြ်န္မ ဒီလုိပဲ ညွိႏႈိင္းေဆြးေႏြးမႈ လုပ္ပါတယ္၊ တကယ့္ႏိုင္ငံေရးသမားလိုပဲ ကြ်န္မ ဒီတာ၀န္ကို လုပ္ပါတယ္။ တိုင္းဦးစီးမွဴးကုိ ကြ်န္မ negotiate လုပ္တယ္။ ဒို႔ႏိုင္ငံက ႏွစ္ ၅၀ ေက်ာ္ ေခတ္ေနာက္က်လာတာ အခု ဒို႔ေခတ္မွာ ေျပာင္းလဲေအာင္ တစ္ခုလုပ္ခ်င္တယ္။ အဲေတာ ့ေျပာင္းလဲေအာင္ လုပ္ခ်င္တဲ့အခါမွာ မင္းတို႔လည္းအတူ ပါ၀င္ရမယ္၊ အရင္တုန္းက ဘယ္လိုပဲျဖစ္ခဲ့ျဖစ္ခဲ့ ကြ်န္မတို႔ စိတ္မ၀င္စားဘူး၊ ေရွ႔သြားမယ့္ခရီးမွာ အေျပာင္းအလဲတစ္ခုကုိ ေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားေပးပါဆိုၿပီးေတာ့ အဲလိုမ်ိဳးနဲ႔ ကြ်န္မသြားပါတယ္။ အခုေတာ့ ကြ်န္မရဲ႕အစိုးရအဖြဲ႔နဲ႔ သိပ္ၿပီးေတာ့ ဘာျပႆနာမွ အႀကီးအက်ယ္ေတာ့မရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ လူဆိုတာ လက္ကုိက အတိုအရွည္ မညီေသးတာေလ။ ရွိတာေတာ့ရွိပါတယ္၊ ရွိေတာ့လည္း ေခ်ာ့တစ္ခါ ေျခာက္တလွည့္နဲ႔ပဲ သြားရတာပါပဲ။
ေမး။ ။ ဒီေမးခြန္းကေတာ႔ ပုဂၢဳိလ္ေရးနဲ႔ နည္းနည္းသက္ဆိုင္ပါတယ္၊ ဆရာမ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ထမ္းေဆာင္ရတဲ႔ သက္တမ္းကာလအတြင္း တနၤသာရီတိုင္းအတြက္ ဘယ္လိုအိပ္မက္ေတြ ရွိထားလဲဆိုတာပါ။
ေျဖ။ ။ကြ်န္မ သက္တမ္းကာလမွာ ပထမဦးဆံုး လွ်ပ္စစ္၊ ကြ်န္မ ေစ်းေပါေပါနဲ႔ ျပည္သူေတြကုိ ေပးခ်င္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ လွ်ပ္စစ္မီးမရွိေတာ့ အခုဆိုရင္ လာေျပာေနတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ ပလပ္စတစ္စက္ရံုမ်ိဳး လုပ္ခ်င္တယ္၊ ဒါတကယ္လုပ္သင့္တဲ႔ဟာေလ။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာဆို အမ်ားႀကီးပဲဟာကုိ စက္မႈဇံုေပါ့ေနာ္ စက္မႈဇံုဆိုတာ ဟိုအႀကီးမားႀကီး SEZ လိုမ်ိဳးမဟုတ္ဘူးေပါ့ေနာ္၊ ကိုယ့္ေဒသတြက္ လိုအပ္တဲ့ဟာေပါ့ေနာ္ က်မတို႔ထုတ္ခ်င္ပါတယ္။ လွ်ပ္စစ္ကုိ ျပည္သူအားလံုး သံုးစြဲႏိုင္တဲ့ေစ်းမ်ိဳးနဲ႔ ကြ်န္မလူထုကို ေပးခ်င္ပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခုက ပညာေရးပါ ပညာေရးမေကာင္းဘဲနဲ႔ ေတာ့ ကြ်န္မတို႔ရဲ႕ ပခံုးေျပာင္းတာ၀န္ေပးမယ့္လူေတြ အရည္အခ်င္းအားနည္းေနလို႔ရွိရင္ ကြ်န္မတို႔ႏိုင္ငံ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ျပန္ထႏိုင္မွာမဟုတ္္ပါဘူး။ ပညာေရး အားေကာင္းလာေအာင္ ကြ်န္မတို႔ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲဆိုတာ သြားတဲ့ေနရာမွာပဲ ကြ်န္မတို႔ ပညာေရးေဆြးေႏြးပြဲ လတိုင္းလုပ္ပါတယ္။ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာေတြ ဆရာမႀကီးေတြနဲ႔ ဘယ္လိုမ်ိဳးလုပ္ရင္ေကင္းမလဲေပါ႔၊ အဂၤလိပ္စာ သခ်ာၤ အရမ္းညံ့ၾကပါတယ္။ ကြ်န္မတို႔ေဒသမွာ စကားကုိက မတူဘူးေလ၊ မတူဘူးဆိုေတာ့ ကြ်န္မသမီးေလးကုိက စာစီစာကံုးေရးလို႔ရွိရင္ သူက ထား၀ယ္ ရဲ႕အသံုးအႏႈံးေပါ့ေနာ္၊ ထား၀ယ္ သေဘာၤသီးဆိုလို႔ရွိရင္ ရွင္းကုိ႔သီးဆိုၿပီး ရွင္းကုိ႔သီးလို႔ ထည့္ေရးတယ္၊ အဲလိုမ်ိဳးေတြေပါ့ေနာ္၊ ဒါ ဥပမာေပးတာပါ။
ပညာေရးေတြအဆင့္ျမင့္လာေအာင္ ကြ်န္မတို႔ ဘယ္လိုမ်ိဳးႀကိဳးစားမလဲဆိုေတာ့ ကြ်န္မ အခုေက်ာင္းမွာကုိ ဗမာလိုေျပာခိုင္းပါတယ္။ ေဒသခံစကားအသံုးႏံႈးကုိ မသံုးေတာ့ဘူး၊ ေဒသခံစကားကုိ ခ်ိဳးႏွိမ္တာမဟုတ္ဘူးေနာ္။ ဒါေပမယ့္ ခုနကလိုမ်ိဳး အေရးအသားေတြ မွားလာမွာဆိုးလို႔ ကြ်န္မ အဲလိုမ်ိဳးေတြ ႀကိဳးစားေနပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ၿမိဳ႕ႀကီးေတြက ဆရာ ဆရာမေတြကုိေခၚၿပီး ဒီက ဆယ္တန္းဆရာ ဆရာမေတြကုိ သင္တန္းေပးပါတယ္။ သီတင္းကၽြတ္ တန္ေဆာင္တိုုင္ အားလပ္ရက္ေတြအတြက္ ကြ်န္မတို႔ ျပင္ဆင္ေနပါတယ္။
ေမး။ ။ ေနာက္ဆံုး ေမးခြန္းေလးပါပဲ၊ အခု ေနရာအနွံ႔အျပားမွာ မူးယစ္ေဆး၀ါးျပႆနာကို ႀကံဳေတြ႔ေနရပါတယ္။ ဆရာမတို႔ တနသၤာရီတိုင္းအေနနဲ႔ေကာ ဘိန္းနဲဲ႔ မူးယစ္ေဆး၀ါးကိစၥေတြ ဘယ္လို အေျခအေနရွိပါသလဲ၊ အစိုးရအဖြဲ႔အေနနဲဲ႔ ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းေနရၿပီလား ခင္ဗ်။
ေျဖ။ ။ သူက ဘိန္းစာရြက္ဆိုတဲ့ ျပႆနာတစ္ခု ရွိပါတယ္၊ ဘိတ္မွာ သူက ဘိန္းစာရြက္ဆိုတာကေတာ့ ေဆးေျခာက္ပဲ ေဆးေျခာက္အရြက္လိုမ်ိဳးပဲ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါကို အားလံုးစားတယ္၊ ဘိတ္ေတြ တနသာၤရီေတြ ဘုတ္ျပင္းေတြဆိုရင္ သူတို႔ရဲ႕ habit ပဲ။ ေနမေကာင္းဘူး အစာမေၾကဘူးဆိုရင္လည္း အဲဒါေလးစားလိုက္ ေကာင္းသြားတယ္ဆိုၿပီးေတာ့၊ အလုပ္ၾကမ္းသမားေတြ ညေနၾကရင္ လဖက္ေျခာက္ခတ္ၿပီးေတာ့ ေသာက္လိုက္တယ္။ ဒါက တကယ္ေတာ့ opium ျဖစ္ေနတာ၊ အခု ဒီက opium ျပႆနာက ဘိန္းစာရြက္ ျပႆနာပဲ။
ေနာက္ ေဆးျပားလည္း ရွိပါတယ္ရွင့္၊ ကြ်န္မတို႔ေတာ့ ရဲတပ္ဖြဲ႔နဲ႔ ပူးေပါင္းပီးဖမ္းတယ္ ဖမ္းေပမယ့္ ကြ်န္မတို႔မွာ ၀မ္းနည္းစရာေကာင္းတာ တကယ့္ အႀကီးႀကီးေတြက ဖမ္းမယ္လို႔ လုိက္လိုက္တာနဲ႔ ေပ်ာက္ေပ်ာက္သြားတယ္။ ေပ်ာက္သြားဆို သူတို႔မွာေျပးစရာ လမ္းေၾကာင္းအဆင္သင့္ရွိတာကိုး၊ ယိုးဒယားကုိသူတို႔ေျပးသြားရင္ ေပ်ာက္သြားတာကုိး။ အဲဒါေတာ့ ကြ်န္မတို႔မွာ ေတာ္ေတာ္၀မ္းနည္းစရာေကာင္းပါတယ္။ က်န္တာေတာ့ ခုန ဘိန္းစာရြက္ျပသနာေပါ့ေနာ္၊ ဘိန္းစာရြက္ကေတာ့ သူက ဘိန္းစာရြက္ရွိတဲ့ ေနရာေတြကုိ ကြ်န္မတို႔ ခုတ္ပါတယ္၊ ခုတ္ၿပီးမီးရႈိ႕ ကြ်န္မတို႔ အဲဒါေတာ့ လုပ္ပါတယ္။ သူူကလည္း သိပ္ေတာ့ WY ေဆးျပားေတြလို သိပ္ေတာ့ ဒုကၡမေပးပါဘူး၊ ေဆးေျခာက္ေလာက္လဲအဆင့္မျမင့္ပါဘူး။ ဘိမ္းစာရြက္ဆိုတာ ေဆးေျခာက္ထက္လည္း နိမ့္ပါတယ္၊ သူူက ေဒသသံုးေပါ့ေနာ္၊ ဒီေဒသေတြမွာ အၿမဲတမ္း အသံုးျပဳပါတယ္။ ျပသနာရွိပါတယ္ မူးယစ္ေဆး၀ါး ကြ်န္မတို႔လညး္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး လုပ္ေနတာပါပဲ။ အဓိကကေတာ့ ရခိုင္ဘက္ကလာတာ၊ ပင္လယ္ေရလမ္းေၾကာင္းကေန လာတာေတြပါ။
ေမး။ ။ အခုလို တနသၤာရီတိုင္းေဒသအစိုးရအဖြဲ႔ရဲ႕ လုပ္ငန္းတာ၀န္ေတြနဲ႔ စိန္ေခၚမႈေတြကို စိတ္ရွည္ရွည္ ရွင္းလင္းေျဖၾကားေပးတဲ႔အတြက္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ကို အလြန္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

 တနသၤာရီတိုင္းမ္ သတင္းမီဒီယာ

မဟာသႏၲိသုခကုိ နမူနာယူၾကပါလို႔ မွာခ်င္တယ္

ပီနန္ဆရာေတာ္ ဦးပညာဝံသ (ပန္းခ်ီ – ဟန္ေလး)

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ တာေမြၿမိဳ႕နယ္၊ နတ္ေခ်ာင္းရပ္ကြက္ရွိ မဟာသႏၲိသုခ ေက်ာင္းတိုက္ကို ဇြန္လ ၁၀ ရက္ေန႔ ည သန္းေခါင္ယံအခ်ိန္မွာ သံဃာတခ်ိဳ႕၊ ရဲတပ္ဖြဲ႔ဝင္ေတြနဲ႔ အရပ္ဝတ္ လူတခ်ိဳ႕ ဝင္ေရာက္စီးနင္းၿပီး ေက်ာင္းတိုက္ကို ခ်ိတ္ပိတ္လိုက္ပါတယ္။ ဒီလို စီးနင္းခ်ိတ္ပိတ္မႈေၾကာင့္ ဂယက္႐ိုက္မႈမ်ားစြာရွိခဲ့ၿပီး ဒီကေန႔မွာ သာသနာေရး ဦးစီးဌာနကလည္း သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲ ျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ႏွစ္နဲ႔ခ်ီၿပီး ပိုင္ဆိုင္မႈအတြက္ အေျခအဆင္ျဖစ္ေနတဲ့ မဟာသႏၲိသုခ ေက်ာင္းတိုက္ႀကီးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ စတင္တည္ေထာင္သူျဖစ္တဲ့ ပီနန္ဆရာေတာ္ႀကီး အရွင္ပညာဝံသကို ဧရာဝတီ အႀကီးတန္းသတင္းေထာက္ လင္းသန္႔က ဆက္သြယ္ေလွ်ာက္ထား ေမးျမန္းခဲ့ပါတယ္။ ပီနန္ဆရာေတာ္ႀကီးက လတ္တေလာမွာ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံကို ေခတၱေရာက္ရွိေနပါတယ္။
ေမး။ ။ (ဇြန္လ ၁၀ ရက္ေန႔) ညကပဲ မဟာသႏၲိသုခေက်ာင္းကုိ ၀င္းေရာက္စီးနင္းတာ၊ သိမ္းပိုက္တာ၊ ခ်ိတ္ပိတ္တာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး နည္းနည္းေလး ရွင္းျပေပးပါ ဘုရား။ ဘာေတြ ဆက္လုပ္သြားမယ္ ဆိုတာလည္း သိပါရေစ ဘုရား။
ေျဖ။ ။ အခု အေျခအေနကေတာ့ အေသအခ်ာ မသိရေသးဘူး။ တခ်ိဳ႕ သတင္းေတြအရပဲ ၾကားတာဆိုေတာ့ေလ။ တခုေတာ့ ရွိတာေပါ့၊ ဒီကိစၥက အျငင္းပြားေနတဲ့ ေက်ာင္းဆိုၿပီး သူတုိ႔ ေျပာေနၾကတယ္ေလ။ အမွန္ေတာ့ အျငင္းပြားတာ မဟုတ္ဘူး။ အမွန္ေတာ့ ဒီေက်ာင္းရဲ႕ မူရင္းက ၁၉၉၅ ခုႏွစ္က ဘုန္းႀကီးကုိ ေျမေရာ၊ ပုဂၢလိက နာမည္နဲ႔ လွဴထားတာေလ။ အဲဒီတုန္းက စၿပီးေတာ့ ဘုန္းႀကီးလည္း တည္ေထာင္ခဲ့တာပဲေလ။ ယာယီေက်ာင္းေလးနဲ႔ ၂ ႏွစ္ ၃ ႏွစ္ေနလာၿပီး ေနာက္မွ သာသနာျပဳ လုပ္ငန္းေတြအတြက္ အလွဴရွင္ေတြနဲ႔လုပ္ေတာ့ ဒီေက်ာင္းတုိက္ႀကီး ျဖစ္လာတယ္ဆုိပါေတာ့။
အဲဒီေတာ့ ဘုန္းႀကီးက တည္ေထာင္ခဲ့တာပဲေလ။ လွဴမယ့္သူေတြကလည္း အားေပးၾကေတာ့ ဆက္လုပ္ျဖစ္တယ္။ Sunday School တို႔ ဘာတုိ႔ လုပ္ၿပီးေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြ မ်ားလာတယ္။ ၃ ေထာင္၊ ေလးေထာင္အထိ ျဖစ္လာတယ္။ က်ဴရွင္ေတြ ေပးၿပီးသင္တယ္၊ အားလုံး ၂ ႏွစ္သင္တန္းေတြၿပီးေတာ့ အဲဒီဘုန္းႀကီးအားလုံးဟာ အခု ႏိုင္ငံျခားမွာ အကုန္ေရာက္ေနပါၿပီ။ အဲဒီကေန ၂၀၀၂ ခုႏွစ္မွာ ဘုန္းႀကီးကလည္း မရွိဘူး၊ ႏိုင္ငံျခားမွာ သြားေနတဲ့အခါ က်ေတာ့ သူတု႔ိက နည္းနည္း ႐ႈပ္႐ႈပ္ေပြေပြေတြ ျဖစ္လာတယ္လို႔ ေျပာတယ္။
ဘာေတြ ျဖစ္လာလည္းဆိုေတာ့ ေကာ္မတီေတြမွာ အဂတိ လိုက္စားမႈေတြ ျဖစ္လာတယ္။ ဥကၠ႒လုပ္တဲ့သူက ထြက္ေတာ့မယ္ ဆိုတာေတြ ျဖစ္လာတယ္။ အဲေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔ကုိ သြားေျပာတယ္။ ႏိုင္ငံေရး လုပ္တယ္ဆိုတာလည္း သတင္းေတြ ထြက္တယ္ေပါ့ေလ။ ႏုိင္ငံေရးလည္း ဘာမွမလုပ္ပါဘူး။ သူဟာသူ သြားေျပာတယ္။ ခင္ညြန္႔က အဲဒီအခ်ိန္မွာ အလုပ္ေတြမ်ားေတာ့ သူလည္း သိခ်င္မွ သိမွာေတာ့။ အဲေတာ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ သံဃနာယကအဖြဲ႔ကုိ အပ္ပစ္လိုက္တယ္။
ဘာျဖစ္လို႔ အပ္တာလည္း ဆိုေတာ့ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာမွာ ဖြင့္ပြဲလုပ္ေတာ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊတုိ႔၊ ေမာင္ေအးတုိ႔၊ ခင္ညြန္႔လည္း ပါတယ္၊ အကုန္လာၿပီး ေရစက္ခ်ေပးၾကတာပဲေလ။
ေနာက္တခါ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္က် တခါ ေရစက္ခ်ၿပီး အပ္တယ္လို႔ ေျပာျပန္တယ္။ အဲလို အပ္တယ္ ေျပာေတာ့ သံဃနာယက က အုပ္ခ်ဳပ္သြားတာေပါ့။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဘုန္းႀကီးကလည္းပဲ အျပင္ေရာက္ေနတယ္။
၂၀၀၄ ခုႏွစ္မွာက်ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ခင္ညြန္႔က ဘုန္းႀကီးကုိ စာေပးတယ္၊ အရွင္ဘုရားတဲ့၊ ဒီေက်ာင္းက အရွင္ဘုရား မရွိတဲ့အခါ အုပ္ခ်ဳပ္ဖို႔ အဆင္မေျပလို႔ပါတဲ့၊ အဲဒါေၾကာင့္ သံဃနာယကကုိ အပ္ထားတာပါတဲ့။ အဲဒီအခ်ိန္မွာလည္းပဲ ဘုန္းႀကီးရဲ႕ တပည့္ေတြနဲ႔ ဘုန္းႀကီးရဲ႕ ဆရာေတာ္ႀကီး အသက္ ၉၆ ႏွစ္ရွိတဲ့ ဆရာေတာ္ကုိ အခုလိုပဲ ႏွင္ခ်ခဲ့တယ္၊ သူတုိ႔က။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ခင္ညြန္႔ကေတာ့ စာေရးတဲ့အထဲမွာ ဒီေက်ာင္းကုိ အစိုးရက သိမ္းတာ မဟုတ္ပါဘူးဆိုၿပီး ေျပာတယ္။ အရွင္ဘုရား ျပန္လာရင္ ျပန္အပ္မယ္ဆိုၿပီး ေျပာတယ္။ အဲေတာ့ ဘုန္းႀကီးလည္း မျပန္ျဖစ္ဘူးေပါ့ေလ။ မႏွစ္ကမွ ျပန္ျဖစ္တယ္ေလ။ တိုင္းျပည္မွာလည္း ဒီမိုကေရစီ ေျပာင္းေနၿပီ ဆိုေတာ့ သံဃနာယကို ေလးေလးစားစားပဲ ေလွ်ာက္ထားတယ္။ အရွင္ဘုရားတို႔ ေစာင့္ေရွာက္ေပးထားတာကို ေက်းဇူးလည္း တင္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာမွာလည္း အရည္အခ်င္း ျပည့္စံုတဲ့ ဘုန္းႀကီးေတြ လုိေနပါတယ္။ အဲဒါကို လုပ္ခ်င္လုိ႔ ဒီေက်ာင္းတုိက္ကို ျပန္တည္မယ္၊ ျပန္ၿပီး ခြင့္ျပဳပါ ဆိုေတာ့ သူတုိ႔က ဘာေျပာလဲဆုိေတာ့ ခြင့္မျပဳႏိုင္ဘူးတဲ့။
ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ သူ႔ကုိ လွဴထားတဲ့အတြက္ပါတဲ့။ ျပန္မေပးႏိုင္ဘူး။ သူတို႔ ပိုင္တယ္ဆိုၿပီး ျပန္ေျပာတာေလ။ ဒါနဲ႔ ဘုန္းႀကီးက သမၼတဆီကုိ စာပို႔ ေမတၱာ ရပ္ခံတယ္။ ဒကာႀကီး သူတို႔ဆီမွာ စာခ်ဳပ္ကအစ အကုန္လုံးရွိတယ္လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။ သမၼတကလည္း အကုန္ စိစစ္ေပးဖို႔ ေျပာပါတယ္။ ဂရန္ရွိတဲ့လူ၊ အေထာက္အထားရွိတဲ့သူကို ျပန္ေပးလိုက္ပါလုိ႔ ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီမွာပဲ သံဃနာယကလည္း သူတို႔ပိုင္တယ္ေပါ့ေလ။
အဲဒီအခ်ိန္ကေန ျဖစ္ေနၾကတာ။ အဲဒီကေန ဘုန္းႀကီးတုိ႔ကုိ ႏွင္တဲ့သေဘာမ်ိဳး ျဖစ္လာတာ။ ဘုန္းႀကီးတုိ႔ကုိ ဒီေက်ာင္းက ထြက္ရေတာ့မယ္ ဆုိေတာ့၊ ဘုန္းႀကီးလည္း စဥ္းစားတယ္ေလ။ သူတို႔က ဘာအေထာက္အထားမွ မရွိဘဲနဲ႔ တုိ႔ကုိ ႏွင္ေနတာပဲ၊ ကိုယ္က အေထာက္အထား ရွိတာပဲဆုိၿပီး ဘုန္းႀကီးတုိ႔က ဆက္ေနတယ္။ ၂၇ ရက္ေန႔ သြားစရာ ရွိေနေတာ့ သူတုိ႔က ထပ္ ႏွင္စာေပးတယ္။ မတ္လ ၃၁ ရက္ေန႔ ဒီေက်ာင္းကေန ထြက္ရမယ္ဆုိၿပီးေတာ့ ႏွင္စာေပးတယ္။ ေနာက္ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲေတြ လုပ္တာေပါ့ေလ။ အဲဒီမွာ ဒကာ၊ ဒကာမေတြလည္း သိသြားေတာ့ မေတာ္မတရား မလုပ္ရဘူးဆိုၿပီးေတာ့ ရပ္ကြက္တခုလုံး အုံးအုံးကြ်က္ကြ်က္ေတြ ျဖစ္ကုန္တာေလ။ အဲဒီေတာ့မွ သူတို႔လည္း ေနာက္ဆုတ္သြားတယ္၊ ဘာမွ မေျပာေတာ့ဘူး။
အခု ဘုန္းႀကီး ျပည္ပ ထြက္လာတဲ့ အခါက်မွ သူတုိ႔က ဘာလုပ္သလဲဆုိေတာ့ ဘုန္းႀကီး မရွိတုန္းကုိ ညႀကီး သန္းေခါင္းမွာ စစ္ျဖစ္သလို၊ အၾကမ္းဖက္သမားေတြ စစ္တိုက္သလိုမ်ဳိး ဘုန္းႀကီးေတြကုိ အတင္း၀င္စီးၿပီးေတာ့ ဖမ္းသြားတယ္ ေျပာတာပဲ။
ေမး။ ။ အခုလိုမ်ဳိး ညသန္းေခါင္ေက်ာ္ႀကီးမွာ သြားၿပီးေတာ့ စီးနင္း စစ္ဆင္ေရး လုပ္တဲ့အေပၚမွာေရာ အရွင္ဘုရား ဘာလိုမ်ား ခံစားရပါလဲ ဘုရား။
ေျဖ။ ။ ဘုန္းႀကီး ခံစားရတာကေတာ့ ဘုန္းႀကီးေတြလည္း ျဖစ္ၿပီးေတာ့၊ သံဃနာယကလည္း ျဖစ္ၿပီးေတာ့၊ သူတုိ႔က တုိင္းကုိ အမိန္႔ေပးၿပီးေတာ့ ဘုန္းႀကီးေတြ ကုိယ္တိုင္က ဒီေလာက္ ႐ိုင္း႐ိုင္းစိုင္းစိုင္း၊ ရက္ရက္စက္စက္ လုပ္တာလဲဆုိတဲ့ အခါက်ေတာ့ ဘုန္းႀကီး ခံစားရတာက ေၾသာ္ … ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ဗုဒၶဘာသာ ႏိုင္ငံ၊ အင္မတန္ ယဥ္ေက်းတယ္လို႔ ေက်ာ္ၾကားေနတဲ့ ဟာေတြက ဘာယဥ္ေက်းတာလဲ၊ ဒါ ယဥ္ေက်းမႈလားလုိ႔ စိတ္ထဲမွာ ေတြးမိတယ္။
သူတို႔ကလည္း ေျပာပါတယ္၊ ေရွးတုန္းကေတာ့ စစ္တပ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေနေတာ့ ထားပါေတာ့။ အခုက ဒီမိုကေရစီ ေခတ္ေရာက္ေနၿပီ ဆိုေတာ့ ဘုန္းႀကီးကေတာ့ ဒီလိုပဲ ႐ုိး႐ုိးသားသား … ေအး … သူတုိ႔ မွန္တဲ့အတုိင္း လုပ္ေပးမွာပဲ ဆုိၿပီး ဘုန္းႀကီးတုိ႔က အဲဒီအတုိင္းပဲ ေနတယ္ေလ။
အခုေတာ့ သံဃနာယက က သူပိုင္တယ္ဆိုတာ သူ႔ဖာသာသူ ဆုံးျဖတ္တာ။ တရားဆိုတာ ကုိယ့္ဖာသာကိုယ္ ဆုံးျဖတ္လုိ႔ရွိရင္ ဘာမွ အဓိပၸါယ္ရွိမွာ မဟုတ္ဘူး။ အခုက သူတို႔ဖာသာ သူတို႔ တရားလုပ္႐ုံတင္ မကဘူး။ အခုလုိ ဂရန္ေတြ၊ အေထာက္အထားေတြ ရွိတဲ့အျပင္ အစကတည္းက ေျမႀကီးကေန စလုပ္ထားတဲ့ ဘုန္းႀကီးကို အခုလို ဘုန္းႀကီး မရွိတဲ့အခါ ဘုန္းႀကီးထားခဲ့တဲ့သူေတြကို လုပ္တယ္ဆုိတာ ဘုန္းႀကီးကို လုပ္တာနဲ႔ အတူတူပါပဲ။ အဲဒီေလာက္ေတာင္ လုပ္တယ္ဆုိေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔ေတြ ကမာၻႀကီးက ၾကားလို႔ ေကာင္းပါ့မလားလို႔။ အဲဒီလို ၾကားလုိ႔ ေကာင္းပါ့မလားဆုိတာ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီဆုိတာ ဒါလား။
ေနာက္ နမူနာ တခု ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ေနထိုင္ၾကတဲ့ ဒကာ၊ ဒကာမေတြကုိ မွာခ်င္တယ္။ ဒါကေတာ့ မဟာသႏၲိသုခကုိ နမူနာယူၾကပါလို႔ မွာခ်င္တယ္။ သူတို႔ရဲ႕ လုပ္ပုံလုပ္နည္းေတြကုိ ၾကည့္ၾကပါ။ အဲဒီလို ၾကည့္ၿပီးေတာ့ သေဘာေပါက္ဖို႔ေတာ့ လိုတယ္လို႔ ဘုန္းႀကီး ေျပာခ်င္တယ္ေလ။
ဘုန္းႀကီးရဲ႕ ခံစားခ်က္ဟာ ဒကာ၊ ဒကာမေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ အတိုင္းပါပဲ။ ဘာမွ မထူးျခားဘူး။ ေနာက္ ဘုန္းႀကီးေျပာခ်င္တာက အဲဒီေလာက္ေတာင္ တရားေတြ မဲ့ေနၿပီလား၊ မဲ့ကုန္ၿပီလား။ တရားေတြ ပ်က္စီးေနပါလား၊ အဲလို ပုံစံနဲ႔ ဒီမိုကေရစီကုိ သြားမယ္ဆိုေတာ့ ဒီ ဒီမုိကေရစီဟာ ဘာဒီမုိကေရစီလဲဆုိတဲ့ဟာ ကမာၻက ဒီမိုကေရစီနဲ႔ မတူဘူး ဆိုတာကုိ ျပခ်င္လို႔လားလို႔ ဘုန္းႀကီးက ေတြးတယ္ေလ။
ေမး။ ။ မေန႔ညက စီးနင္း ခ်ိတ္ပိတ္တုန္းက သံဃမဟာနာယက ဘုန္းႀကီး တခ်ဳိ႕ကလည္း စကားေျပာစက္ ကုိင္ထားတာ ေတြ႔ရတယ္။ သူခိုး ဓားျပဂိုဏ္း ႏွိမ္နင္းသလို လုပ္တာေတြကုိ အမ်ားက အနီးကပ္ ျမင္ေနရတယ္။ အဲဒီလို လုပ္တာဟာ ဗုဒၶဘာသာ အေနနဲ႔ သင့္ေတာ္ပါရဲ႕လား ဘုရား။
ေျဖ။ ။ ဒါက ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ အလုပ္မဟုတ္ဘူးေလ။ ဒါက အိုစမာတို႔ လုပ္တဲ့အလုပ္မ်ိဳးပဲ။ ေကာင္းပါတယ္။ လုပ္ပါေစ။ အဲဒါေၾကာင့္ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲမွာလည္း ဘုန္းႀကီး ေျပာခဲ့တယ္။ ဘုန္းႀကီး ဒီေက်ာင္းမွာ မေနတာ ၁၂ ေက်ာ္ၿပီ။ ဒီေတာ့ ဒကာ၊ ဒကာမေတြက ေျပာတယ္၊ အရွင္ဘုရား မရွိတဲ့ အခ်ိန္မွာ သံဃနာယက က ဘာေတြ လုပ္သလဲဆိုေတာ့ ဘိုင္စကုတ္ေတြ ႐ိုက္တယ္၊ ေကာင္မေလးေတြကလည္း အတိုအတိုေလးေတြနဲ႔ အက သင္တန္းေတြ လုပ္ေပးတယ္။ မဂၤလာေတြ ေဆာင္တယ္။ စီးပြားေရး သမားေတြကုိ ငွားစားတယ္။
သူတို႔က သာသနာျပဳ ေက်ာင္းကုိ ဟိုတယ္လို လုပ္ၿပီးေတာ့ ပိုက္ဆံေတြနဲ႔ ငွားစားေနတယ္။ ဘုန္းႀကီး ေရာက္သြားေတာ့မွ ဘုန္းႀကီးက ေျပာတယ္၊ ဒီဟာေတြဟာ မသင့္ေတာ္ဘူး ဆိုေတာ့မွ ႐ုပ္သိမ္းသြားတယ္။ အကေတြလည္း ဖ်က္သြားတယ္။ ဘာက်န္ခဲ့လဲ ဆိုေတာ့ မဂၤလာေဆာင္နဲ႔ ကုန္သည္ေတြကုိ ငွားတာက်န္ေသးတယ္။
အဲဒါေတြလည္း အမွန္ေတာ့ မလုပ္သင့္ဘူးလို႔ ေျပာတယ္။ ဒီပစၥည္းေတြဟာ ျပည္တြင္း ျပည္ပက လွဴထားတဲ့ ဒကာ၊ ဒကာမေတြ လွႈထားတာျဖစ္တယ္။ ဒီဟာေတြက ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြပဲ လုပ္ရမွာ၊ ပိုက္ဆံ ရွာဖို႔ မဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာတယ္။ အဲဒီလို ဟာေတြကုိ သံဃနာယက က လုပ္တယ္ဆိုေတာ့ သံဃနာယက ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ လုပ္တာကုိ ၾကည့္ေပါ့။ အဲဒီေတာ့ ဒါကို ဘုန္းႀကီး အေနနဲ႔ အထူး ေျပာစရာ မလိုဘူး။ ျပည္ေထာင္စု တခုလုံးက စဥ္းစားဖို႔ လိုလာတယ္။
ဒီအတိုင္းသြားမယ္ ဆိုရင္ ဘုန္းႀကီးတုိ႔ ဗုဒၶသာသနာက ၀မ္းနည္းစရာ မေကာင္းဘူးလား။ ဘုန္းႀကီးတို႔က သာသနာ အစစ္ကုိ လုပ္ေနတာ။ အခု သူတုိ႔ လုပ္ေနတာက အၾကမ္းဖက္သမားေတြ လုပ္တဲ့ အလုပ္မ်ိဳး လုပ္ေနတာကိုး။ ဒီလို လုပ္ရပ္ေတြဟာ အိုစမာ ဘင္လာဒင္တို႔၊ အၾကမ္းဖက္ အုပ္စုေတြ လုပ္တဲ့ လုပ္ရပ္ေတြပဲ။ ဘုန္းႀကီးေတြက စကားေျပာစက္ေတြနဲ႔ ဘုန္းႀကီးေတြ ကိုယ္တုိင္က လာဖမ္းဆုိတာ၊ သံဃနာယက ကေတာ့ သူတို႔ဟာ သူတို႔ လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ေနပါေစ။ သံဃနာယက က ဓမၼစက္တဲ့၊ သမၼတထက္ ႀကီးတယ္တဲ့။ သူတို႔က လုပ္ပိုင္ ခြင့္ရွိတာကုိ လုပ္ပါေစ။ တန္းခိုးရွိေၾကာင္း ျပတာ ျပပါေစ။
ဘုန္းႀကီးတို႔ကေတာ့ အဓမၼ၀ါဒကုိေတာ့ မထြန္းကားေအာင္ သာသနာေရးကုိ ေစာင့္ေရွာက္ကာကြယ္တဲ့ သူေတြ၊ ဗုဒၶဘာသာ ေလးစားတဲ့လူေတြက တို႔ေတာ့ ဒီဘ၀ ေရာက္ေနၿပီ ဆိုၿပီးတာကုိေတာ့ အားလုံးက နားလည္ဖို႔ လိုအပ္တယ္လို႔ ေျပာခ်င္တယ္။
ေမး။ ။ မဟနကုိ အရွင္ဘုရားက တရားစြဲမယ္လို႔ ဟိုတေလာက ေျပာထားေသးေတာ့၊ အခု တရားစြဲျဖစ္မွာလား ဘုရား။
ေျဖ။ ။ အခုေလာေလာဆယ္က သူတို႔က သိမ္းၿပီး ခ်ိတ္ပိတ္သြားၿပီဆိုေတာ့ သူတို႔ အေျခအေနအေပၚ ၾကည့္ရဦးမယ္ေလ။ သူတို႔ရဲ႕ လုပ္ရပ္ကုိ ၾကည့္ၿပီးေတာ့မွ ဘုန္းႀကီးတို႔က ေနာက္က လိုက္လုပ္ရမယ္ေလ။ ဘုန္းႀကီးက ေရွ႕က မသြားပါဘူး။ သူတုိ႔က အာဏာရွိတယ္လုိ႔ ထင္တာကုိး။ ဘုန္းႀကီးက သူတုိ႔လုိအာဏာရွိတဲ့ ဘုန္းႀကီးမွ မဟုတ္ဘဲကုိး။
ဒါေၾကာင့္မုိ႔ တုိ႔ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ဒီမုိကေရစီႀကီးကေတာ့ ဒီအေျခအေန ေရာက္ေနၿပီ။ ကမာၻႀကီးကို သိေအာင္ တျခား ဒီမုိကေရစီနဲ႔ မတူဘူးဆုိတာကို နမူနာ ျပသတာလုိ႔ ျပည္ေထာင္စုမွာ ရွိတဲ့ ဒကာ၊ ဒကာမ အေပါင္းေတြအားလံုး၊ လွည္းေန ေလွေအာင္း၊ ရဟန္း ရွင္လူ ျပည္သူအမ်ား သိဖုိ႔ လုိအပ္ၿပီလုိ႔ ဘုန္းႀကီးက ေျပာခ်င္ပါတယ္။

‘‘၈၈မ်ဳိးဆက္ဟာ ေဂ်ာ့ဆုိးေရာ့စ္ရဲ႕ Open Society ကေနၿပီးေတာ့ ဘာမွေငြေၾကးပတ္သက္မႈမရွိဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ကုိယ္တုိင္လည္း ဘာမွပတ္သက္ျခင္းမရွိဘူး’’

ဦးကုိကိုႀကီးႏွင့္ေတြ႕ဆုံျခင္း

Author: 

ရန္မ်ိဳးႏိုင္

အိျဖဴလြင္

ဓာတ္ပုံ−ေက်ာ္ဇင္သန္း

ႏုိင္ငံေရးေလာကတြင္ယခု လပုိင္းအတြင္း ဦးကိုကိုႀကီးႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ေကာလာဟလမ်ဳိးစုံထြက္ေပၚေနသည္။ အထူးသျဖင့္ အင္တာနက္လူမႈကြန္ရက္စာမ်က္ႏွာမ်ားတြင္ျဖစ္သည္။ ဦးကိုကုိႀကီးအား ဒုတိယသမၼတအျဖစ္ အစုိးရက ကမ္းလွမ္းထားသည္။ ဦးကိုကိုႀကီး၏ မဂၤလာပြဲကုန္က်စရိတ္မ်ားကို ၈၈မ်ဳိးဆက္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ ပြင့္လင္းလူ႔အဖြဲ႕အစည္း ရန္ပုံေငြမွ လွည့္ယူသုံးစြဲခဲ့သည္။ အေမရိကန္သန္းႂကြယ္သူေဌး ေဂ်ာ့ဆုိးေရာ့စ္က ၈၈မ်ဳိးဆက္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ပြင့္လင္းလူ႔အဖြဲ႕အစည္းအား ေငြေၾကးေထာက္ပံ့ထားၿပီး ေငြေရးေၾကးေရးပတ္သက္မႈမ်ားရွိေန သည္ စသည္တုိ႔ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ 7Day Daily က ဦးကုိကိုႀကီးႏွင့္ ၎၏ေနအိမ္တြင္ ဧၿပီ ၁၉ရက္ကေတြ႕ဆုံေမးျမန္းထားသည္မ်ားမွ စာဖတ္ပရိသတ္အတြက္ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပလုိက္ပါသည္။
အခုအျပင္မွာ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေနတဲ့သတင္း တစ္ခုနဲ႔ စခ်င္ပါတယ္။ အဲဒါက ေတာ့ လက္ရွိအစုိးရအဖြဲ႔က ဦးကုိ ကိုႀကီးကို ဒုတိယသမၼတအျဖစ္ ကမ္းလွမ္းထားတယ္ဆိုတာပါပဲ။ ဦးကုိကိုႀကီးဘယ္လုိဆုံးျဖတ္ထား ပါသလဲ
ကြၽန္ေတာ့္အျမင္အရေျပာရ ရင္ ေနရာကအဓိကမဟုတ္ဘူး။ ဘယ္ေလာက္အလုပ္အေကြၽးျပဳ ႏုိင္မလဲ။ ကုိယ့္ျဖတ္သန္းမႈကုိယ့္ အေတြ႕အႀကဳံေတြနဲ႔ ကုိယ့္မဲဆႏၵ ရွင္ေတြကို ဘယ္ေလာက္အလုပ္ အေကြၽးျပဳႏုိင္မလဲဆုိတာက အဓိ ကပါပဲ။ ဘယ္ေနရာမွာပဲေနေန ေနရာက အဓိကမဟုတ္ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ကုိယ္တုိင္လည္းအ ခုေနေျပာရင္ ကြၽန္ေတာ္ရွက္ ေတာင္ရွက္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ စလုပ္ကတည္းက အဲဒီေနရာေတြ ရာထူးေတြကို ဘယ္တုန္းကမွ ထည့္ၿပီးစဥ္းစားခဲ့တာမဟုတ္ဘူး။

ဒါဆုိ ဦးကိုကိုႀကီးကို ဒုတိယသမၼ တအျဖစ္ကမ္းလွမ္းထားတာမရွိ ဘူးလုိ႔ ဆုိလုိတာလား။
မဟုတ္ပါဘူး။ မရွိပါဘူး။

ဦးကိုကုိႀကီးအေနနဲ႔ လႊတ္ေတာ္ ႏုိင္ငံေရးလမ္းေၾကာင္းကို    ေရြး ခ်ယ္ထားတယ္လုိ႔ေျပာထားပါ တယ္။ ဒီၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္္ပြဲကို ၀င္ၿပိဳင္ျဖစ္မွာလား။
ေသခ်ာတာကေတာ့ ကြၽန္ ေတာ္လႊတ္ေတာ္ႏုိင္ငံေရးလုပ္ရင္ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ရမွာပဲ။ ေရြး ေကာက္ပြဲ၀င္မွာက ဘယ္တုိင္ပင္ ၀င္မလဲေပါ့။ ဥပမာ ဒီၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲဆုိရင္ ျဖစ္ႏုိင္တာ က ၂၀၁၄ႏွစ္ကုန္ပုိင္းေလာက္မွ ျဖစ္ႏုိင္တယ္။ တစ္ႏွစ္သက္တမ္း ေလာက္ပဲက်န္တယ္။ အဲဒီမွာ ၀င္ ျခင္းအားျဖင့္ ဘယ္လုိအက်ဴိး ဆက္ျဖစ္မလဲ။ သုိ႔မဟုတ္ရင္ ၂၀၁၅၀င္ရင္ ဘာျဖစ္မလဲ။ ကြၽန္ ေတာ္အဲဒါေတြ အားလုံးကို ခ်ိန္ဆ ေနတယ္။ တရား၀င္ထုတ္ျပန္ဖုိ႔ လုိပါေသးတယ္။ အဲဒီအခါက် ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ေျပာပါမယ္။

ပါတီေတြက ဦးကုိကိုႀကီးကို သူ တုိ႔ပါတီကိုယ္စားျပဳၿပီး ကမ္းလွမ္း တာမ်ဳိးရွိလာၿပီလား။ ဒါမွမဟုတ္ သီးသန္႔ပါတီေထာင္ဖုိ႔ စဥ္းစား ထားလား။
အဲဒါေတာ့ ကြၽန္ေတာ္မစဥ္း စားတာမဟုတ္ဘူး။ စဥ္းစားတယ္။ မဆုံးျဖတ္ရေသးဘူး။ နည္း လမ္းက သုံးခုပဲရွိပါတယ္။ ရွိေန တဲ့ ပါတီတစ္ခုခုမွာ ၀င္လုပ္မလား (သုိ႔မဟုတ္)ကုိယ့္ဘာသာသီးျခား ပါတီတစ္ခုလုပ္မလား။ ဒါမွမ ဟုတ္ရင္ တစ္သီးပုဂၢလနဲ႔ ၀င္မ လားဆုိတာေရြးခ်ယ္မႈက ဒါပဲရွိပါ တယ္။ အဲဒါလည္း ဆုံးျဖတ္တဲ့ အ ခါက်ရင္ေျပာပါ့မယ္။

ဒီမုိကေရစီအသြင္ကူးေျပာင္းေရး ႏုိင္ငံေတြကို ကူညီေနတဲ့ အေမရိ ကန္သန္းႂကြယ္သူေဌးေဂ်ာ့ဆုိး ေရာ့စ္ ျမန္မာျပည္လာတုန္းက ဦး ကုိကုိႀကီးတုိ႔နဲ႔ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးခဲ့ ၿပီး ေငြေၾကးေထာက္ပံ့မႈေတြရွိပါ တယ္ဆုိတဲ့ သတင္းတစ္ခုထြက္ ေနပါတယ္။ အဲဒီအေပၚမွာ ဘာ မ်ားေျပာခ်င္ပါသလဲ။
အရင္ဆုံးေျပာခ်င္တာက ဒီ ပြင့္လင္းဆုိတဲ့ကိစၥက ကြၽန္ေတာ္ နာမည္ေပးတာ။ ဘာဆုိးေရာ့စ္ နဲ႔မွ မပတ္သက္ဘူး။ နာမည္ေပး ျဖစ္တဲ့အခါမွာလည္း ကြၽန္ေတာ္ သြားၿပီးသတိထားမိတယ္။ Open Society နဲ႔ သြားၿပီးတူမွာစိုးလုိ႔။ အဂၤလိပ္လုိ စဥ္းစားတဲ့အခါမွာ Open Community ဆုိၿပီးသြားၿပီး စဥ္းစားမိေသးတယ္။ တူမွာစုိးလုိ႔ ကြဲေအာင္စဥ္းစားေသးတယ္။  Community ဆုိတဲ့ Senseထက္ Society ဆုိတာကပုိၿပီးက်ယ္ျပန္႔ တယ္။ တျခားေရြးစရာမရွိေတာ့ဘဲ Open Society ပဲ ေရြးျဖစ္တာပါ ။ဆုိေတာ့ ဒါေၾကာင့္စေျပာရရင္ ေဂ်ာ့ဆုိးေရာ့စ္ရဲ႕ Open Society  နဲ႔ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ ဘာမွမပတ္သက္ ဘူး။ သူေဌးႀကီးလာတယ္။ လာတဲ့ အခါမွာ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ကေတြ႕ခ်င္ လုိ႔ သြားေခၚတာမဟုတ္ဘူး။ ကြၽန္ ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈေတြကုိ ၾကည့္ၿပီးေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံဒီမုိက ေရစီအေျပာင္းအလဲမွာ ဒီအင္ အားစုဟာ အေရးပါတဲ့အင္အားစု အျဖစ္ သူကေတြ႕ခ်င္လုိ႔လာတာ။ ေတြ႕ခ်င္လုိ႔  ေတြ႕တဲ့အခါမွာ လည္း ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ လုပ္ေနတာ ေတြေမးတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ျဖတ္သန္းမႈေတြေမးတယ္။ လက္ ရွိအေျခအေနအေပၚမွာ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ အျမင္သုံးသပ္ခ်က္ ေတြေမးတယ္။ အဲဒါပဲ။ ဆုိေတာ့ ၈၈မ်ဳိးဆက္ဟာ ေဂ်ာ့ဆုိးေရာ့စ္ရဲ႕ Open Society ကေနၿပီးေတာ့ ဘာမွေငြေၾကးပတ္သက္ျခင္းမရွိ ဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ကုိယ္တုိင္လည္း ဘာမွ ပတ္သက္ျခင္းမရွိဘူး။

ေနာက္ ၈၈ကို လုပ္ငန္းရွင္ေတြက လွဴဒါန္းတဲ့အေပၚမွာေကာ   ဘာ မ်ား ေျပာခ်င္ပါသလဲ။
ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ေစတနာ၀ သန္ေတးဂီတပြဲမွာသူတုိ႔ လွဴၾက တယ္။ လုပ္ငန္းရွင္ေတြထဲကေန ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ကို လွဴၾကတာေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ အဲဒီအတြက္ လည္း ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ဘာကတိက ၀တ္မွ မရွိဘူး။ ဒီလုိ လွဴတဲ့အ တြက္ေၾကာင့္လည္း သူ႔ကို ဘာ ျပန္လုပ္ေပးရမယ္။ ဘာေတြေတာ့ မလုပ္ပါနဲ႔ဆုိတဲ့ ေႏွာင္ႀကဳိးမ်ဳိးဆုိ ရင္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔က ဘယ္သူ႔ဆီ ကမွ လက္မခံဘူး။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ကုိ လွဴရင္လည္း ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ လုပ္ေနတဲ့ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ျဖတ္ သန္းမႈနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ေဆာင္ ရြက္မႈေတြကို ႐ုိး႐ုိးသားသားယုံ ၾကည္လုိ႔ လွဴတဲ့ အလွဴမ်ဳိးပဲလက္ ခံတယ္။ က်န္တဲ့ ေႏွာင္ႀကိဳးပါတဲ့ လွဴတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဘာျပန္ ေပးရမလဲဆုိတဲ့ ကတိက၀တ္မရွိ ခဲ့ဘူး။ လက္လည္း လက္ခံမွာမ ဟုတ္ဘူး။

ဦးကိုကုိႀကီးတုိ႔လုိ ႏုိင္ငံေရးၾသဇာ ရွိတဲ့ သူေတြကို အခုလိုမ်ဳိးပုဂၢဳိလ္ ေရးတုိက္ခုိက္မႈမ်ား ႀကဳံလာတဲ့ အခါမွာ စိတ္ကသိကေအာက္ျဖစ္ ႏုိင္ပါတယ္။  အဲဒီလုိ အခက္အခဲ ေတြ စိန္ေခၚမႈေတြကို ဘယ္လို ေက်ာ္လႊားဖုိ႔ စီစဥ္ထားပါသလဲ။
ကြၽန္ေတာ္ကလည္း ကြၽန္ ေတာ့္အက်ဳိးေပးဗ်။ စလုပ္က တည္းက အစုိးရနဲ႔ေပးစားတယ္။ ေထာက္လွမ္းေရးနဲ႔ေပးစားတယ္။ ကြၽန္ေတာ္က ေတာ္ေတာ္ကို ေတာက္ေလွ်ာက္အဲဒီလုိ တုိက္ခုိက္ခံခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒါေတြအားလုံးကို တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္နဲ႔ ေက်ာ္  ျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ရန္ မလုပ္ခဲ့ပါဘူး။ ဘယ္သူက ကြၽန္ ေတာ့္ကုိ ခ်လုိ႔ ကြၽန္ေတာ္က ျပန္ ခ်တယ္ဆုိတာ ေလ့လာၾကည့္ပါ။ ကြၽန္ေတာ္ျပန္ၿပီးမတုံ႔ျပန္ခဲ့ဘူး။ အဲဒီတုန္းက တုိက္ခဲ့တဲ့သူေတြ အ ခုကြၽန္ေတာ္နဲ႔ ျပန္လက္တြဲတာရွိ တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ နာမည္ေတြ ထုတ္ၿပီးမေျပာခ်င္ဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ အဲဒီတုိက္ခုိက္ခဲ့သူေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး တခ်ဳိ႕က ႐ုိး႐ုိးသား သားနဲ႔ သူမ်ားေျပာတာကို သံ ေယာင္လုိက္ၿပီးေျပာတာရွိတယ္။ အခ်ိန္တန္ရင္ သူတုိ႔ဘာသာသူ တုိ႔နားလည္သြားတဲ့အခါ ကြၽန္ ေတာ့္အတြက္ မိတ္ေကာင္းေဆြ ေကာင္းေတြျပန္ျဖစ္လာတယ္။အ ခုလည္းပဲ ကြၽန္ေတာ္ေမွ်ာ္လင့္ပါ တယ္။ တခ်ဳိ႕က ဘာမွန္းညာမွန္း မသိဘူး။ သူတုိ႔ရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြက ျပင္းတဲ့ အခါက်ေတာ့ တစ္ေလွ်ာက္လုံး မွာ ကုိယ္ကအဖိႏွိပ္အညႇဥ္းပန္းခံ ခဲ့ရတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဒီလူေတြနဲ႔  အခု အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ ေရးဆုိၿပီး ဆက္ဆံေနရတယ္။ ေျပာဆုိေနရတဲ့အေပၚမွာ စိတ္မ သက္မသာျဖစ္တာရွိတယ္။ အဲဒီ လူေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္ လုံး၀စာနာပါတယ္။

ေရႊသံလြင္က ၈၈ေငြရတုတုန္းက ေရာ ဂီတေဖ်ာ္ေျဖပြဲတုန္းကေရာ လွဴဒါန္းမႈေတြရွိခဲ့ပါတယ္။ အခု ဦးကိုကိုႀကီးမဂၤလာေဆာင္ကို လည္း ေရႊသံလြင္ပုိင္ Sky Star  ဟုိတယ္မွာ က်င္းပတဲ့အတြက္္ စပြန္ဆာေပးတယ္ဆုိၿပီး ေ၀ဖန္မႈ ေတြအေပၚ ဘာမ်ားေျပာခ်င္ပါသလဲ။
ရန္ကုန္မွာ အမွန္ေျပာရရင္ ကြၽန္ေတာ္က မလုပ္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ကလည္းတစ္ေလွ်ာက္ လုံးေက်ာင္းတက္လာတဲ့ သူငယ္ ခ်င္းေတြက ဂ်ီတီအုိင္ေတာင္ႏွစ္ ေက်ာင္း။ ျပည္မွာဒုတိယႏွစ္။ ဖုိင္  နယ္က်ေတာ့ အင္းစိန္မွာ။ အဲဒီ ေတာ့ အဲဒီအုပ္စုေတြကလည္း ေသခ်ာတယ္။ ၀မ္းေတဘယ္။ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ အုိင္အာ(IR) အုပ္စုကလည္း၀မ္းေတဘယ္။ ကြၽန္ေတာ့္လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္ေတြ ကလည္း ၀မ္းေတဘယ္ဆုိေတာ့ အဲဒါ ကြၽန္ေတာ္လည္းၿပီးမွာမ ဟုတ္ေတာ့ဘူး။ အဲဒီေတာ့ ကြၽန္ ေတာ္အားလုံးစုၿပီးေတာ့ ဧည့္ခံပြဲ ေလးပဲလုပ္လုိက္မယ္။ ပထမ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းစဥ္းစားတယ္။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းစဥ္းစားေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ကို အက်ပ္ကုိင္တာက ေရႊသံစဥ္တီး၀ုိင္းကို၀င္းေမာ္တုိ႔။ ေဟ့လူ ကြၽန္ေတာ္တို႔ မတီးရရင္ မျဖစ္ဘူး။ တီးရဆုိရမွျဖစ္မွာ။ မ တီးမဆုိရရင္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔က ခင္ ဗ်ားရဲ႕ အိမ္ေရွ႕မွာတစ္ညလုံးလာ တီးမွာဆုိေတာ့ ဟုတ္ၿပီ ခင္ဗ်ား တုိ႔လည္း အဆင္ေျပေအာင္ဆုိၿပီး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကိုေရွာင္ၿပီး တ ျခားခန္းမလုိမ်ဳိးေနရာတစ္ခုရွာ မယ္စဥ္းစားေတာ့ လနဲ႔ခ်ီၿပီး ဘြတ္ ခ္ကင္လုပ္တယ္။ ဟုိတယ္ေတြက မတတ္ႏုိင္ဘူး။ အဲဒီေတာ့ ကြၽန္ ေတာ့္ညီမတစ္ေယာက္က ကုိက်ဴ႕(ဦးကုိကုိႀကီး)တဲ့ ညီမတုိ႔၀ပ္ေရွာ့ ေတြ အစည္းအေ၀းေတြအဲဒီမွာ လုပ္တာ က်ယ္လည္းက်ယ္တယ္။ကားပါကင္အတြက္လည္း အဆင္ေျပတယ္။ အဲဒီမွာေမး ၾကည့္ပါလားဆုိေတာ့ အဲဒီမွာ ကြၽန္ေတာ္လည္း တစ္ခါမွမ ေရာက္ဖူးဘူး။ ကြၽန္ေတာ္အဲဒီမွာ ေမးျဖစ္ေတာ့ ေျပာရရင္ေတာ့ ကုိယ္လည္း လက္ႏုိင္ေျခႏုိင္ရွိတဲ့ ပမာဏဆုိေတာ့ အဲဒါနဲ႔ Sky Star မွာ လုပ္ျဖစ္လုိက္တာ။ အမွန္က ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္တုိင္ မဂၤလာ ေဆာင္က်မွ အဲဒီထဲကိုေရာက္ဖူး တာ။ ကြၽန္ေတာ္ရွိမွန္းေတာင္မသိ ဘူး။

အခုလုိပုဂၢဳိလ္ေရးတုိက္ခုိက္ခံရ တာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘာမ်ားေျပာခ်င္ပါသလဲ။
အမ်ဳိးအမည္မသိတုိက္ခုိက္ ေနတဲ့ သူေတြကိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ ဘာမွ မေျပာခ်င္ဘူး။ ဒီမုိကေရစီ ဆုိတာ တန္ဖုိးရွိရွိအသုံးျပဳတဲ့အ တြက္ ဆုလာဘ္ျဖစ္သလုိ စည္းမဲ့ ကမ္းမဲ့သုံးတဲ့သူေတြအတြက္ ေတာ့ က်ိန္စာျဖစ္တယ္။အဲဒီ ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္ကိုေလးစားတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ကို ခ်စ္ခင္တဲ့ျပည္သူ ေတြကုိပဲ ကြၽန္ေတာ္ေျပာျပခ်င္ တယ္။ တုိက္ခုိက္တဲ့သူေတြကို ကြၽန္ေတာ္ဘာမွ မေျဖရွင္းပါဘူး။ ျပည္သူေတြအေနနဲ႔က သတင္း တစ္ခုအေပၚမွာ ေကာက္ခ်က္ခ် တဲ့အခါမွာ၊ သတင္းတစ္ခုကုိ အကဲျဖတ္တဲ့အခါမွာ သတင္းအ ရင္းအျမစ္က ဘယ္ေလာက္ခုိင္ လုံမႈရွိလဲ။ ဘယ္သူလဲ။ အဲဒါကို အရင္ဆုံးေလ့လာဖုိ႔လုိတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက သတင္းေဖာ္ျပခံ ရတဲ့ပုဂၢဳိလ္။ သူ႔ရဲ႕ျဖတ္သန္းမႈ။ ဘယ္လုိလူမ်ဳိးလဲဆုိတာေလ့လာ ဖုိ႔လုိတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကုိယ္တုိင္ က ဆင္းရဲသားမိသားစု၊ လက္လုပ္ လက္စားမိသားစုကေနႀကီးျပင္း လာတယ္။ လူဦးေရအမ်ားဆုံးျဖစ္ တဲ့ ဆင္းရဲသားေတြ၊ လက္လုပ္ လက္စားေတြအေပၚမွာေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ သစၥာမေဖာက္ဘူး။ အဲဒါကို ကြၽန္ေတာ့္ကုိေလးစားတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ ႏုိင္ငံသားေတြကို ေပးႏုိင္တဲ့ ကတိပါပဲ။

ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္နာယကသူရဦးေရႊမန္းႏွင့္ ေတြ႕ဆံုျခင္း

‘‘ေနာက္ေက်ာဓားနဲ႔ မထိုးပါဘူး။ ဦးလြန္းေမာင္နဲ႔ ကုိယ္နဲ႔ဟာ တစ္တပ္တည္းမွာေနခဲ့တယ္။ ကုိယ္က တပ္မွဴး၊ သူက ဒုတပ္မွဴး ကုိယ္တုိ႔နွစ္ေယာက္ရဲ႕ခ်စ္ခင္မႈ၊ ရင္းႏွီးမႈ၊ တစ္ေယာက္ကုိတစ္ေယာက္ တန္ဖိုးထားမႈကုိ ကုိလြန္းေမာင္ သိပါတယ္။’’

ေအာင္သူရ

အတဲြ (၁၃)၊ အမွတ္(၆)

ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္နာယက ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ သူရဦးေရႊမန္းကို 7DAY NEWS ဂ်ာနယ္က ဧၿပီ ၆ ရက္တြင္ ေတြ႕ဆံု၍ ဖြဲ႕စည္းပံုျပင္ဆင္ေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ လက္ရိွျမန္မာႏုိင္ငံေရးအေျခအေနအား ေမးျမန္းခဲ့ပါသည္။ ထိုေမးျမန္းခ်က္မ်ားထဲမွ စာဖတ္ပရိသတ္အတြက္ ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။
ေမး- တပ္မေတာ္အေနနဲ႔ ဖဲြ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ဖုိ႔ လက္ခံႏုိင္ပါ့မလား။
ေျဖ- ဒီဟာကေတာ့ မိမိအေနနဲ႔ တိတိက်က်သံုးသပ္ဖုိ႔ ခက္တယ္လုိ႔ ဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ ဒီလုိပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ သေဘာတူညီမႈရိွ၊ မရိွဆုိတာ ခုထက္ထိ ဒါနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားရဲ႕ ဆႏၵနဲ႔ ဆႏၵအေျခအေနေတြတည္ရိွမႈေတြကုိ ေလ့လာသံုးသပ္ၿပီးေတာ့ ဒီဟာသည္ ဖဲြ႕စည္းပံုျပင္သင့္တယ္ဆိုရင္ ပါသြားပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီလိုေလ့လာသံုးသပ္တဲ့အခါမွာ မဟုတ္ဘူးဆိုရင္လည္း သူတုိ႔ အပုိင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအပုိင္းသည္ တပ္မေတာ္ရဲ႕သေဘာ၊ တပ္မေတာ္ရဲ႕ဆႏၵေပၚမွာပဲ မူတည္မယ္လို႔ ဒီအခ်ိန္မွာ ဒီလုိပဲေျပာခ်င္ပါတယ္။
ေမး- ကာလံုအစည္းအေ၀းေတြမွာ သမၼတ၊ ကာခ်ဳပ္တို႔နဲ႔ ေတြ႕တဲ့အခါမွာ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေျပာဆုိေဆြးေႏြးျဖစ္ၾကလား။
ေျဖ- ကာလံုမွာ ဒီကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ေတာ့ ေဆြးေႏြးတာေတာ့ မရိွပါဘူး။ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးကိစၥက ေလာေလာဆယ္ေတာ့ လႊတ္ေတာ္မွာ အဓိကတာ၀န္ရိွတယ္ဆုိတဲ့သေဘာနဲ႔ ေျပာဆုိၾကတယ္ေလ။ မွန္ပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္မွာ အဓိက တာ၀န္ရိွတာဆုိေပမယ့္ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆုိတာ ျပည္သူနဲ႔အစိုးရၾကား ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ သေဘာတူခ်ဳပ္ဆုိထားတဲ့ စာခ်ဳပ္တစ္ခုပဲ ျဖစ္တယ္။ အစိုးရလို႔ ေျပာတဲ့အခါမွာ လႊတ္ေတာ္ပါတယ္။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖဲြ႕အစည္းပါတယ္။ ၿပီးတဲ့အခါမွာ တရားေရးမ႑ိဳင္လည္းပါတယ္။ အဲဒါေတြအားလံုးေပါင္းမွ အစိုးရျဖစ္တဲ့အတြက္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေတာ့မယ္ဆုိရင္ အစိုးရဘက္ကေျပာတဲ့ လႊတ္ေတာ္ပုိင္းပါသလုိ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖဲြ႕အစည္း၊ တရားေရးဆုိင္ရာအဖဲြ႕အစည္းမ်ားရဲ႕ သေဘာထားဆႏၵနဲ႔ ျပည္သူမ်ားရဲ႕ လုိလားခ်က္ေပၚမွာလည္း မူတည္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လုိ႔ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒသည္ တစ္တုိင္းတစ္ျပည္လံုးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ကိစၥျဖစ္တဲ့အတြက္ လႊတ္ေတာ္တစ္ခုတည္းပံုထားလုိ႔ေတာ့ မရႏိုင္တဲ့အေနအထားရိွတယ္။ လႊတ္ေတာ္ဘက္ကေတာ့ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကုိ ေလ့လာသံုးသပ္ၿပီး ျပင္ဆင္စရာရိွတာေတြျပင္ဆင္ႏုိင္ဖုိ႔ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာလည္း သံုးသပ္ေဆြးေႏြးအႀကံျပဳတာေတြရိွတယ္။ အဲဒီအတုိင္းပဲ ျပည္သူေတြဘက္က အႀကံျပဳစာေတြ အမ်ားႀကီးရထားတယ္။ ပါတီအသီးသီးကလည္း ရပါတယ္။
ေမး- ၿပီးခဲ့တဲ့ တပ္မေတာ္ေန႔မွာ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ေျပာၾကားတဲ့ မိန္႔ခြန္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘာမ်ားေျပာၾကားခ်င္ပါသလဲ။ အဲဒီမိန္႔ခြန္းကေကာ အဓိက ဘယ္သတင္းစကားပါးတယ္လို႔ ဥကၠ႒အေနနဲ႔ သုံးသပ္မိပါသလဲ။
ေျဖ- ေျပာမယ္ဆုိရင္ေတာ့၊ ေယဘုယ်ဆန္ဆန္ေျပာရရင္ေတာ့ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ခုိင္ခုိင္မာမာကာကြယ္မယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ၊ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒက ၉၂ ဒသမ ၄၈ ရာခုိင္ႏႈန္းေသာ ျပည္သူက ေထာက္ခံထားတာဆိုတဲ့ဟာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူနဲ႔ပတ္သက္လို႔ေတာ့ ဒီဟာနဲ႔ပတ္သက္လို႔ မွတ္ခ်က္မေပးလိုပါဘူး။
ေမး- တပ္မေတာ္အေနနဲ႔ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကုိ ျပင္ဆင္ဖုိ႔ သေဘာမတူဘူးဆိုရင္ ဥကၠ႒ႀကီးတုိ႔အေနနဲ႔ တျခားဘယ္နည္းလမ္းမ်ား စဥ္းစားထားပါသလဲ။
ေျဖ- ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ေရးအပုိင္းနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကေပးထားတဲ့ မူေဘာင္အတြင္းကပဲ ေလာေလာဆယ္ စဥ္းစားထားပါတယ္။ အဲဒီလိုစဥ္းစားတဲ့ေနရာမွာ ဒီကေန႔အမ်ားေျပာေနတဲ့ ေလးပြင့္ဆုိင္ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေရးဆိုတာလည္း ဒီအခ်က္နဲ႔ သက္ဆုိင္ေနပါတယ္။ ေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒမူေဘာင္အတြင္းက ေဆာင္ရြက္တဲ့အခါမွာ လူႀကီးေတြေတြ႕ဆံုမႈက အင္မတန္မွ အေရးႀကီးတဲ့က႑။ ဒီဟာသည္ တျခားနည္းလမ္းထက္စာမယ္ဆိုရင္ အေကာင္းဆံုးနည္းလမ္းလုိ႔ မိမိအေနနဲ႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ဒီအတုိင္းပဲ၊ ေထာက္ခံသလား၊ အားေပးသလား အေျဖကေတာ့ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအတြက္တင္ မဟုတ္ပါဘူး။ ေတြ႕ဆံုညိႇႏႈိင္းမႈဟာ ေကာင္းမြန္တဲ့ကိစၥျဖစ္တဲ့အတြက္ ေတြ႕ဆံုညိႇႏႈိင္းဖို႔အတြက္ အၿမဲအားေပးတယ္။ အၿမဲပါ၀င္ပါမယ္၊ အၿမဲကူညီမယ္လုိ႔ အေျဖေပးခဲ့တာ။
ေမး- ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ဖို႔က ေရြးေကာက္ခံလႊတ္ေတာ္အမတ္ ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္းအျပင္ တပ္မေတာ္သား လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္တစ္ဦးက အနည္းဆံုးေထာက္ခံမွျပင္လုိ႔ ရမယ္ဆုိေတာ့ တကယ္ပဲဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒက ျပင္ဆင္လို႔ေကာ ရႏုိင္ပါသလား။
ေျဖ- ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ေရးအခန္း (၁၂) ပုဒ္မ၄၃၆ (က) (ခ) မွာ ပါတယ္။ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒျပင္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဒီအခန္းကုိ အဓိကထား စဥ္းစားသံုးသပ္ရမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ထင္တဲ့အခါမွာ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာရိွတဲ့ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ရဲ႕ ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္းအထက္က အတည္ျပဳေထာက္ခံမွ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒက ျပင္လု႔ိရမယ္။ ဒါသည္ တခ်ိဳ႕ပုဒ္မနဲ႔ပဲ သက္ဆုိင္တယ္။ တခ်ိဳ႕ပုဒ္မက်ေတာ့ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ဖုိ႔ဆိုရင္ ၇၅ ရာခုိင္ႏႈန္းအထက္လည္း ေထာက္ခံရမယ္။ ၿပီးတဲ့အခါမွ ျပည္သူထဲခ်ျပၿပီးတဲ့အခါမွာ ျပည္သူ႔ဆႏၵလည္း ခံယူရမယ္။ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ပုဒ္မ ၄၃၆ (က)(ခ) ထဲမွာပါတယ္။ ဒါဟာ အင္မတန္မွ အေရးႀကီးတဲ့ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ျပင္လို႔ရ၊ မရဆိုတဲ့ေနရာမွာ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒက ျပင္ခ်င္တဲ့အခ်က္ေတြကုိ ဒီကာလမွာေတာ့ ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္းနဲ႔ အထက္ဆုိတာက ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒမွာပါတဲ့အတြက္ ဒီအတုိင္းပဲလုိက္နာရမယ့္သေဘာရိွတယ္။ ဒီလိုလိုက္နာၿပီးတဲ့အခါမွာ ေနာက္ေနာင္က်ရင္ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကုိ ျပင္ဆင္တဲ့အခါမွ ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္းအစား ၃ ပံု ၂ ပံု ရာခိုင္ႏႈန္းတစ္ခုစသျဖင့္ေပါ့ေလ။ အဲဒီလုိအတြက္ဆုိရင္ ျပင္ဆင္တဲ့ေနရာမွ တစ္ခါတည္း ထည့္သြင္းၿပီးေတာ့ ျပင္ဆင္လုိက္မယ္ဆိုရင္ ျပင္ဆင္ခ်က္ ေအာင္ျမင္မယ္ဆိုရင္၊ ေနာင္အႀကိမ္ေတြက်ရင္ ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္း အထက္ဆုိတာဟာ ပါစရာမလိုေတာ့ဘူး။ ဒါဟာ အင္မတန္အေရးႀကီးတဲ့ကိစၥ။ ဒီကိစၥကုိ ေအာင္ျမင္ေအာင္ ျပင္ဆင္ဖု႔ိဆိုရင္ ပါတီကုိယ္စားျပဳလႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ေတြအျပင္ တပ္မေတာ္သားလႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ေတြဘက္က ပါဖို႔လိုတယ္။ ပါ၀င္လာၿပီဆုိ ဒီဟာကျပင္လို႔ရမယ္၊ မပါ၀င္လာဘူးဆုိရင္လည္း မရႏုိင္ဘူးဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ျဖစ္တယ္။
ေမး- ၅၉ (စ)ကုိေကာ ျပင္မွာလား။
ေျဖ- အဲဒါကလည္း ခုနကေျပာသလိုပါပဲ။ ၄၃၆ အပါအ၀င္ ဒီကိစၥကလည္း ခုနေျပာတဲ့ကိစၥေတြမွာပါတယ္။ ျပင္ႏုိင္ျခင္း၊ မျပင္ႏုိင္ျခင္းဆိုတာ ဒီကေန႔ မဲေပးႏုိင္ခြင့္ရိွတဲ့ပုဂၢိဳလ္မ်ားရဲ႕ လက္ထဲမွာရိွပါတယ္။
ေမး- ႏိုင္ငံေရးေလ့လာသူတခ်ိဳ႕က ေျပာၾကပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊ ျပ႒ာန္းခဲ့တဲ့ တပ္မေတာ္အရန္အင္အားဥပေဒအရ လက္ရိွ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးမင္းေအာင္လိႈင္က ၂၀၁၅ မွာ အသက္ (၆၀) ျပည့္သြားရင္ေတာင္ အရန္အင္အားထဲ ထည့္လုိက္ၿပီးေတာ့ တပ္မေတာ္သား ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းက ေရြးခ်ယ္တဲ့ ဒုသမၼတခန္႔လုိ႔ရတယ္လို႔ ေျပာၾကတယ္။ ဒါနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဘာမွတ္ခ်က္ေပးခ်င္ပါသလဲ။
ေျဖ- အခုလက္ရိွ ဥပေဒအတုိင္းဆုိ ဒီအတုိင္းလုပ္လုိ႔ရပါတယ္။ လက္ရိွဥပေဒအရ အရန္အင္အားသြင္းတယ္။ ၿပီးတဲ့အခါမွ အစုအဖဲြ႕ထဲ၀င္မယ္။ ၿပီးတဲ့အခါမွာ ဒုသမၼတေရြးမယ္ဆုိ တည္ဆဲဥပေဒအရ ဒါလုပ္လုိ႔ရႏိုင္ပါတယ္။
ေမး- ျပည္တြင္းမီဒီယာေတြနဲ႔ ေတြ႕ဆံုတဲ့အခါမွာ ဥကၠ႒ႀကီးအေနနဲ႔ ၂၀၁၅ မွာ လက္ရိွသမၼတဦးသိန္းစိန္အေနနဲ႔ ၀င္မၿပိဳင္ေတာ့ဘူးလို႔ ေျပာခဲ့တာရိွပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ပုိုင္း သမၼတႀကီးနဲ႔ေတြ႕တဲ့အခါမွာ ဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဘာမ်ားထပ္ေျပာတာရိွပါေသးလဲ။
ေျဖ- ဒါနဲ႔ပတ္သက္လို႔ အဲဒီလို ေျပာၿပီးတဲ့ေနာက္ပုိင္းမွာ တခ်ိဳ႕တာ၀န္ရိွတဲ့လူေတြ၊ ဆက္စပ္တဲ့လူေတြ မီဒီယာက တစ္ဆင့္ေျပာသြားတာလည္း ၾကားမိပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔လို႔ အထူးေျပာစရာ မရိွေတာ့ပါဘူး။ ၾကားမွာေပါ့ေလ။ ဒီအတုိင္းပဲျဖစ္လာမွာေပါ့ေလ။ မိမိကုိ အရင္တုန္းက ေျပာခဲ့တဲ့စကားေပၚမူတည္ၿပီးေတာ့ ေမးလာတဲ့အတြက္ ဟုိတုန္းက ေျပာလုိက္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
ေမး- ဥကၠ႒အေနနဲ႔ေကာ ၂၀၁၅ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးမွာ ဘယ္အခန္းက႑က ပါ၀င္ဖုိ႔စဥ္းစားထားသလဲ။
ေျဖ- ေျပာမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ႏုိင္ငံေရးသမားတစ္ေယာက္ျဖစ္ၿပီေလ။ ႏိုင္ငံေရးသမားျဖစ္တဲ့အတြက္ ႏုိင္ငံေရးသမားတစ္ေယာက္ရဲ႕ ထားရိွတဲ့ရည္မွန္းခ်က္၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အတုိင္းပဲ ေဆာင္ရြက္မယ္။ အဲဒီေတာ့ ဒီဟာကုိ ေျပာမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ႏုိင္ငံေရးသမား တကယ္မွန္တယ္ဆိုရင္ ႏုိင္ငံနဲ႔ ျပည္သူ႔အတြက္ အမ်ိဳးသားအတြက္လည္း ၾကည့္ရမယ္။ အမ်ိဳးသားအတြက္ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ အမ်ိဳးသားအက်ဳိးစီးပြားအတြက္ စဥ္းစားရမယ္။ အမ်ဳိးသားအက်ိဳးစီးပြားအတြက္ လုပ္ေပးႏုိင္တဲ့ ေနရာမ်ိဳးကုိ ေမွ်ာ္မွန္းရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ အေမရိကန္ခရီးစဥ္တုန္းကလည္း ဒီေမးခြန္းအေမးခံရပါတယ္။ ေျဖလိုက္ပါတယ္။ သမၼတဟာ ႏုိင္ငံနဲ႔ ႏုိင္ငံသားမ်ား အက်ိဳးအတြက္ အလုပ္လုပ္ႏုိင္ဆံုးေနရာဆုိရင္ အဲဒီေနရာယူမယ္ လုပ္ခ်င္တယ္လို႔။ အဲဒီလိုမွ မဟုတ္ဘူး၊ သမၼတေတာ့ မဟုတ္ဘူး၊ တကယ္ႏုိင္ငံနဲ႔ ႏုိင္ငံသားမ်ား အက်ိဳးစီးပြားအတြက္လုပ္ႏုိင္တဲ့ ေနရာရိွရင္ အဲဒီေနရာမ်ဳိးကုိ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္လို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ အေရးႀကီးတာက ႏုိင္ငံေရးသမားတစ္ေယာက္က ႏုိင္ငံရဲ႕ ႏိုင္ငံသားမ်ား အက်ိဳးစီးပြား၊ အမ်ိဳးသားအက်ိဳးစီးပြားကုိ လုပ္ႏုိင္တဲ့ေနရာမ်ဳိးကုိ လိုလားပါတယ္။ မိမိႏုိင္ငံေရးသည္ သာမန္အမ်ဳိးသားႏုိင္ငံေရးဆုိတာထက္ အမ်ိဳးသားႏုိင္ငံေရးလႊမ္းၿခံဳၿပီးေတာ့ တစ္ႏုိင္ငံလံုးနဲ႔ဆုိင္တဲ့ ႏုိင္ငံေရး၊ ကမၻာနဲ႔ယွဥ္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးကုိ ေဆာင္ရြက္ခ်င္ပါတယ္။
ေမး- လက္ရိွျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးအေျခအေနက ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ေနတယ္လို႔ ေျပာၾကတာေတြရိွပါတယ္။ ေရွ႕ဆက္ၿပီးလည္း အက်ပ္အတည္းေတြ ရိွလာႏုိင္တယ္လုိ႔ေျပာၾကတယ္။ လာမယ့္ႏွစ္ေတြမွာ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနေတြမွာ ဘာေတြမ်ားျဖစ္လာႏုိင္ပါသလဲ။
ေျဖ- ႏိုင္ငံတကာက သံုးသပ္သလို ျပည္တြင္းက ႏုိင္ငံေရးသံုးသပ္သူေတြကလည္း ဒီလိုပဲ သံုးသပ္ၾကမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ၊ အထူးသျဖင့္ ဒီမိုကေရစီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ၊ ေဆာင္ရြက္တဲ့ေနရာမွာ လြယ္လြယ္နဲ႔ေတာ့လုပ္လုိ႔မရႏုိင္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဒီလုိေအာင္ျမင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္အခက္အခဲပဲေတြ႕ႀကံဳရ၊ ေတြ႕ႀကံဳရ အဲဒီအခက္အခဲကုိ ရင္ဆုိင္ေတြ႕ႀကံဳေက်ာ္လႊားႏုိင္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ရိွဖုိ႔လိုတယ္။ လက္ေတြ႕လည္း တကယ္ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္ဖုိ႔လုိတယ္။ ေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ပါးစပ္ေျပာနဲ႔ေတာ့ ဒီမိုကေရစီျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးဟာ မျဖစ္ေျမာက္ႏုိင္ပါဘူး။ ေျပာမယ္ဆုိရင္ ကာယကံရယ္၊ ၀စီကံရယ္၊ မေနာကံရယ္၊ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ၊ ႏႈတ္ပုိင္းဆုိင္ရာရယ္ လက္ေတြ႕ပုိင္းဆုိင္ရာရယ္၊ အားလံုးညီၫြတ္မွ်တစြာလုပ္ႏုိင္မွ ေအာင္ျမင္ႏုိင္မယ့္ အေနအထားရိွပါတယ္။ အခက္အခဲရိွႏုိင္ပါတယ္။ အက်ပ္အတည္းလည္း ရိွႏုိင္ပါတယ္။ အဲဒီအခက္အခဲအက်ပ္အတည္းေတြကုိ ေဆြးေႏြးညိႇႏႈိင္းတုိင္ပင္ၿပီး ေဆာင္ရြက္သြားမယ္ဆုိရင္ ဒီအခက္အခဲေတြကုိ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ ေက်ာ္လႊားႏုိင္မယ္လုိ႔ ယူဆပါတယ္။
ေမး- ျမန္မာႏုိင္ငံေရးက တကယ္ပဲ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ေနၿပီလား။
ေျဖ- ဒီလုိေတာ့ မျဖစ္ေသးပါဘူး။ တခ်ိဳ႕က ဒီလုိစဥ္းစား၊ ဒီလုိလုပ္ေဆာင္မယ္၊ တခ်ိဳ႕ တခ်ိဳ႕ကေနာ္ တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕က ေနာက္ေၾကာင္း ျပန္လွည့္ရင္မျဖစ္ဘူး၊ ႏုိင္ငံရဲ႕ ျပည္သူေတြ နစ္နာႏုိင္တယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ေကာင္းေစတနာေကာင္းနဲ႔ ေတြးတဲ့လူေတြကလည္း ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ဖို႔ကိစၥကေတာ့ လက္ခံလိုတဲ့ သေဘာရိွမွာမဟုတ္ဘူး။
ေမး- ဘယ္ကိစၥေတြေၾကာင့္ ႏုိင္ငံေရးအက်ပ္အတည္းေတြ ျဖစ္လာႏုိင္ပါသလဲ။
ေျဖ- အခုေျပာေနတဲ့ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကိစၥ။ ၿပီးတဲ့အခါမွ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ရႏုိင္၊ မရႏုိင္ကိစၥေတြ၊ ေနာက္တစ္ခါ တုိင္းရင္းသားအခြင့္အေရးနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ရႏိုင္၊မရႏုိင္ကိစၥေတြ၊ ဒီေန႔ေျပာေနတဲ့ ဖက္ဒရယ္ဒီမိုကေရစီကိစၥေတြ၊ ၿပီးတဲ့အခါမွာ ႏုိင္ငံသားမ်ားရဲ႕ မူလအခြင့္အေရး ဒါနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ကိစၥေတြ၊တုိင္းရင္းသားစည္းလံုးညီၫြတ္ေရး၊ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးမ်ားသည္ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးကာလမွာ အင္မတန္မွ အေရးႀကီးတယ္၊ အင္မတန္မွ သိမ္ေမြ႕ပါတယ္။ အေရးႀကီးတဲ့ သိမ္ေမြ႕တဲ့ကိစၥကုိ ညိႇႏႈိင္းေျဖရွင္းအေျဖရွာတဲ့ နည္းလမ္းကလဲြလို႔ အေျဖမရိွပါဘူး။
ေမး- ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ေမးခ်င္ပါတယ္။ တစ္ႏုိင္ငံလံုး အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး လက္မွတ္ေရးထိုးၿပီးရင္ လႊတ္ေတာ္ရဲ႕အခန္းက႑ ပါလာမွာဆုိေတာ့ လက္ရိွေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဘာမ်ားေျပာခ်င္ပါသလဲ။
ေျဖ- ေလာေလာဆယ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္မႈဗဟုိေကာ္မတီမွာေပါ့။ ကုိယ္လည္း အဖဲြ႕၀င္တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအတိုင္းပဲ ဗဟုိေကာ္မတီရဲ႕ မူ၀ါဒေတြကုိ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနတဲ့ လုပ္ငန္းေကာ္မတီမွာလည္း လႊတ္ေတာ္ကုိကုိယ္စားျပဳတဲ့ ဒုတိယဥကၠ႒ တာ၀န္ယူထားတဲ့ ဦးသိန္းေဇာ္တုိ႔အပါအ၀င္ အဖဲြ႕ေတြက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရေအာင္ ႀကိဳးစားေနၾကတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရရိွေအာင္ ေရွ႕ေျပးအေနနဲ႔ လိုအပ္တာကေတာ့ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးပဲ။ ဒီကေန႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပဲြသည္ ႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲေခၚမလား။ ဘာေခၚမလဲ။ ဘာနာမည္တပ္ခ်င္လဲ။ အေရးႀကီးတာက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရေအာင္ ေဆြးေႏြးရမယ့္ကိစၥျဖစ္တယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရေအာင္ ေဆြးေႏြးမယ္ဆိုရင္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ညိႇႏႈိင္းမႈေတြ လိုအပ္ပါတယ္။ ညိႇႏႈိင္းမႈကရလာတဲ့ ရရိွခ်က္ေတြေပၚမူတည္ၿပီးေတာ့ လိုက္နာရမယ့္ဟာေတြကုိ လုိက္နာရန္ တာ၀န္ရိွသူေတြက တိတိက်က်လိုက္နာမယ္ဆိုရင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအမွန္တကယ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ေမး- မၾကာေသးခင္က ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအဖဲြ႕ေခါင္းေဆာင္ ၀န္ႀကီးဦးေအာင္မင္းနဲ႔ ဥကၠ႒ႀကီး ေတြ႕တယ္လို႔ၾကားပါတယ္။ ဘာေတြေဆြးေႏြးျဖစ္ခဲ့သလဲ။
ေျဖ- ဦးေအာင္မင္းက လာေတြ႕တာပါ။ ဒီၾကားထဲ ႏွစ္ႀကိမ္ရိွပါၿပီ။ ၀န္ႀကီးဦးေအာင္မင္းတုိ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရရိွေအာင္ ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္ေနတာ အသိအမွတ္ျပဳရမယ္၊ ႀကိဳဆုိရမယ္၊ အားေပးရမယ္။ ကုိယ့္အေနနဲ႔လည္း အသိအမွတ္ျပဳႀကိဳဆုိတယ္။ အားေပးတယ္။ ေဆာင္ရြက္တဲ့ေနရာမွာ ဗဟုိေကာ္မတီရဲ႕မူ၀ါဒ လမ္းၫႊန္ခ်က္ေတြကုိ အဓိက ေဖာ္ေဆာင္ဖုိ႔လုိတယ္။ စကားေတြ အစြန္းမထြက္ဖို႔လုိတယ္။ အဲဒီအတြက္လည္း မိမိတို႔ဘက္က လုိအပ္တာ အၿမဲအသင့္ရိွတယ္ဆိုတာ အဓိကထားေျပာတာပါ။
ေမး- ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ တုိင္းရင္းသားေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒမွာ ဘယ္အခ်က္ေတြျပင္ဖုိ႔ စဥ္းစားထားပါသလဲ။
ေျဖ- ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ၿခံဳေျပာရမယ္ဆုိရင္ ဒီကေန႔ တုိင္းရင္းသားေတြက ကုိယ္ပုိင္ျပ႒ာန္းခြင့္၊ တန္းတူညီမွ်အခြင့္အေရး၊ ကုိယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ဆုိၿပီး ေခါင္းစဥ္တပ္ေျပာေနတာေတြ ရိွပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔လု႔ိ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒမွာ ေပးစရာက်န္တဲ့ကိစၥေတြ ျပ႒ာန္းဖုိ႔လိုတဲ့ တခ်ိဳ႕ကိစၥေတြ၊ ဒီထက္ ပိုေပးစရာေတြရိွပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက ဗဟိုဦးစီးစနစ္၊ ဗဟိုဦးစီးစနစ္က အေရးႀကီးပါတယ္။ ဒီဟာေတြကုိ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒမွာ ေလွ်ာ့ခ်ေပးဖို႔ရိွပါတယ္။
ေမး- ျပည္ခုိင္ၿဖိဳးပါတီက လာမယ့္ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပဲြမွာ ၀င္ၿပိဳင္မယ့္ အမတ္ေလာင္းေတြကုိ ဘယ္အခ်က္ေတြကုိၾကည့္ၿပီး ေရြးခ်ယ္ဖုိ႔စဥ္းစားထားလဲ။
ေျဖ- ဒီအေၾကာင္းေျပာရင္ က်န္တဲ့လူေတြ သိသြားမွာစိုးလို႔ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ မေျပာေသးဘူး။
ေမး- စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ကေန အနားယူသြားတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လြန္းေမာင္က အင္တာဗ်ဴးတစ္ခုမွာ ဥကၠ႒ႀကီးက သူေနာက္ေက်ာကုိ ဓားနဲ႔ထိုးတယ္လို႔ ေျဖထားတာေတြ႕ရပါတယ္။
ေျဖ- ေနာက္ေက်ာဓားနဲ႔ မထိုးပါဘူး။ ဦးလြန္းေမာင္နဲ႔ ကုိယ္နဲ႔ဟာ တစ္တပ္တည္းမွာေနခဲ့တယ္။ ကုိယ္က တပ္မွဴး၊ သူက ဒုတပ္မွဴး။ ကုိယ္တုိ႔နွစ္ေယာက္ရဲ႕ခ်စ္ခင္မႈ၊ ရင္းႏွီးမႈတစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္တန္ဖိုးထားမႈကုိ ကုိလြန္းေမာင္ သိပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္နဲ႔ မဆုိင္ပါဘူး။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖဲြ႕နဲ႔ပဲ ဆုိင္ပါတယ္။ ေရွ႕မွာေျပာရရင္ ပိုေကာင္းတာေပါ့။ ဒီလုိေျပာျခင္းဟာလည္း အေၾကာင္းတစ္ခုရိွမွာေပါ့။ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ဆီမွာ ဘာရိွလဲဆုိေတာ့ ျပည္သူ႔ေငြစာရင္းေကာ္မတီဆုိတာရိွတယ္။ ျပည္သူ႔ေငြစာရင္းေကာ္မတီသည္ ျပည္သူ႔ေငြစာရင္းေတြကုိ ၾကည့္ခြင့္ရိွတယ္။ တာ၀န္ရိွတယ္။ ျပည္သူ႔ေငြစာရင္းမွန္ျခင္း၊ မွားျခင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္မွာ တာ၀န္ရိွတယ္။ အဲဒီလုိေတာင္းတဲ့အခါမွ စာရင္းစစ္ခ်ဳပ္က တင္ျပလိုက္တာပဲျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီတင္ျပခ်က္က လႊတ္ေတာ္ေရာက္လာတာေပါ့။ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒က အဲဒီေလာက္ ဥပေဒမဲ့လုပ္ရပ္ ဘယ္ေတာ့မွမလုပ္ဘူး။
ေမး- လက္ရိွျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးမွာ ဘယ္ဟာကုိ အစိုးရိမ္ဆံုးလဲ။
ေျဖ- အစုိးရိမ္ဆံုးကေတာ့ ဖဲြ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒမွာ အတိအလင္းျပ႒ာန္းထားတဲ့ ပါတီစံုဒီမိုကေရစီစနစ္နဲ႔ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးစနစ္ျဖင့္ မိမိတို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ ေအးခ်မ္းသာယာၿပီး ေခတ္မီဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္တဲ့ ႏုိင္ငံအျဖစ္ တည္ေဆာက္မယ္ဆိုတဲ့ ရည္မွန္းခ်က္၊ ရည္ရြယ္ခ်က္ကုိ ပ်က္ေအာင္လုပ္မယ့္ကိစၥကုိ အစိုးရိမ္ဆံုးပဲ။ အဲေတာ့ ဘယ္သူ၊ ဘယ္၀ါဆုိတာေတာ့ မေျပာလိုဘူး။ ေျပာစရာလည္းအေၾကာင္းမရိွပါဘူး။ အဲဒီဟာကုိ ပ်က္ေအာင္လုပ္မယ့္ကိစၥသည္ အစိုးရိမ္ဆံုးျဖစ္တယ္။
ေမး- ၿပီးခဲ့တဲ့ဘတ္ဂ်က္မွာေကာ ဘယ္အပိုင္းေတြ အႀကိိတ္အနယ္ေဆြးေႏြးခဲ့ရသလဲ။
ေျဖ- အႀကိတ္အနယ္ေဆြးေႏြးရတယ္။ ဘယ္အတြက္လည္း ျပည္သူ႔အတြက္ပဲ။ သို႔ရာတြင္ ဒီအႀကိတ္အနယ္ေဆြးေႏြးမႈေတြက အားလံုးအဆင္ေျပသြားတယ္။ ဒါအားလံုး ျပည္ေထာင္စုအစုိးရ တင္ျပလာတယ္။ ဘတ္ဂ်က္ေတြကုိ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္က ညိႇႏိႈင္းေဆြးေႏြးၿပီးတဲ့အခါ စီမံကိန္းျပန္လည္ေရးဆဲြတင္ျပပါဆုိတဲ့အခါမွာ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတႀကီး ကိုယ္တုိင္လက္ခံၿပီး ဒါကုိေရးဆဲြေပးခဲ့တယ္။ ေရးဆဲြေပးလိုက္တဲ့အတြက္ ေငြေတြကုိလည္း အျဖတ္အေတာက္မရိွခြင့္ျပဳေပးခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီဟာနမူနာယူၿပီးေတာ့ အျပန္အလွန္ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈက ေအာင္ျမင္မႈျဖစ္တယ္ဆိုတာ ၿပီးခဲ့တဲ့ဘတ္ဂ်က္က ျပေနတယ္။ ခ်ဳပ္ေျပာမယ္ဆိုရင္ တုိင္ပင္ေဆြးေႏြးျခင္း၊ ညိႇႏႈိင္းျခင္း၊ အလုပ္ကုိ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ျခင္းက ေအာင္ျမင္မႈကုိရေစတဲ့အတြက္ ကုိယ့္တာ၀န္ ဘာလဲ၊ ကုိယ္ဘာေတြလုပ္ေနလဲ၊ ကုိယ့္တာ၀န္ကုိေက်ႁပြန္ေအာင္ လုပ္ရမယ္။ ကုိယ့္အလုပ္ကုိယ္ တာ၀န္ခံရမယ္။
ေမး- ကြၽန္ေတာ့္အေနနဲ႔ ေမးလို႔ၿပီးသြားပါၿပီ။ ဥကၠ႒အေနနဲ႔ ဘာမ်ားျဖည့္စြက္ေျပာၾကားခ်င္ပါလဲ။
ေျဖ- ကုိယ္တုိ႔ေတြကုိ စိတ္၀င္စားၿပီး လာေမးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္တယ္။ အခုလို ေမးတာကုိလည္း ကုိယ္က်ိဳးစီးပြားအတြက္ မဟုတ္ဘဲ ႏုိင္ငံနဲ႔ အမ်ားအက်ိဳးစီးပြားအတြက္ ရည္ရြယ္ၿပီး ေမးတယ္လို႔ယူဆပါတယ္။ အစကေျပာသလုိ တခ်ိဳ႕၊ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ အမ်ားသေဘာထား၊ အမ်ားဆႏၵ ျပည္သူ႔သေဘာထားကုိ ေရွ႕ကေနျပလုိေသာ္လည္း လက္ေတြ႕က်တဲ့အခါမွာေတာ့ ကုိယ္က်ိဳးစီးပြားအတြက္ ေမးျမန္းျခင္း၊ ေဆာင္ရြက္ျခင္းတုိ႔က ကုိယ့္အတြက္လည္း မေကာင္းဘူး။ တုိင္းျပည္အတြက္လည္း မေကာင္းဘူး။ ဒါေၾကာင့္မီဒီယာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ စေျပာတယ္။ မီဒီယာသမားေတြကုိ လိုလားတယ္။ ေမးရင္လည္း ေျဖခ်င္တယ္။ မေျဖႏုိင္ဘူးဆုိတာလည္း မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ မေျဖခ်င္တဲ့ကိစၥကုိေတာ့ မေျဖျခင္းျဖစ္တယ္။ မီဒီယာမ်ားရဲ႕ ၀ုိင္း၀န္းအႀကံျပဳမႈ၊ ေ၀ဖန္မႈကုိလည္း ကုိယ္တုိ႔ခံဖို႔လိုတယ္။ အဲဒါမွ ကုိယ္တုိ႔အနာဂတ္မွန္မယ္။ မီဒီယာသမားေတြ စပြင့္လာ၊ တက္တက္ႂကြႂကြပါလာသလုိ တခ်ိဳ႕လြန္ကြၽံတဲ့အတြက္ သက္ဆုိင္ရာ၊ သက္ဆုိင္သူေတြက မီဒီယာသမားေတြကုိ ခံျပင္းေနၾကတယ္။
တခ်ိဳ႕ဆုိ တုံ႔ျပန္မႈေတြက နည္းနည္းေတာင္ ျပင္းထန္တယ္။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ကုိယ့္လုပ္ငန္းကုိယ္လုပ္ၾကမယ္။ မီဒီယာေတြက မီဒီယာလုပ္ငန္းကုိ လုပ္ၾကရလိမ့္မယ္။ ကုိယ္တုိ႔လည္း ျပည္သူ႔ကုိယ္စားလွယ္ျဖစ္တဲ့အတြက္ ျပည္သူ႔အတြက္ လုပ္ၾကရလိမ့္မယ္။ ကုိယ့္ရဲ႕အက်င့္သိကၡာကုိ ျပန္ထိန္းရမယ္။ ဒီလိုေဆာင္ရြက္မယ္ဆိုရင္ ကုိယ္တုိ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံတုိးတက္မွာပဲ။ ေျပာမယ္ဆိုရင္ တာ၀န္ယူမႈ၊ တာ၀န္ခံမႈ၊ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈေတြ ပိုလုိအပ္တယ္။ ဒီထက္ ထပ္ေျပာမယ္ဆို အခြင့္အေရးကုိ ဒီထက္ပုိမယူဖို႔လိုတယ္။
ယခုလို ေျဖၾကားေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။