မင္းကြန္းဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးကိုယ္တိုင္မိန္႕ၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့စကား



" . . . သာသနာ့့ အာဇာနည္ . . . "  ===================  ကမၻာ့ ဥာဏ္အေကာင္းဆံုး လူသားအျဖစ္ ဘာသာျခားတို ့၏ဂင္းနစ္မွတ္တမ္းတင္ခံရသူ ..။  သံဃာေတာ္ အေပါင္းတို ့၏ ဥေသွ်ာင္ သံဃာ့မဟာနာယကႀကီးအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းခဲ့သူ...။  ဲျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ ညီေတာ္ အရွင္အာနႏၵာကဲ့သို ့ တရားေတာ္၊ ျမတ္ဓမၼတို ့ရဲ့ ဘ႑ာတိုက္ ..။  သူ ့ဥာဏ္ေတာ္ကို အမ်ားအက်ိဳး အတြက္အခ်ိန္ျပည့္ မေနမနား အသံုးခ်ေပးခဲ့သူ .. ..။  မ်ိဳးဖ်က္ အဓမၼတို ့၏ ဘာသာေရးလႊမ္းမိုးမႈကို ေပၚေပၚတင္တင္ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ဆန္ ့က်င္ခဲ့သူ ...။  တပည့္သံဃာေတာ္ေတြကို ထိလာလွ်င္ သူကိုယ္တိုင္ပင္ ေရွ ့ကရပ္၍ ကာကြယ္ေပးရဲသူ . .။  ျမတ္ဗုဒၶ၏ သာသနာေတာ္အတြက္ အတုယူဖြယ္ရာ နိဗၺာန္ေဆာ္ ပုဂၢိဳလ္ႀကီး တစ္ပါး . .။  ဘ၀ေန၀င္ခ်ိန္ထိတိုင္ လက္ႏွိပ္စက္တစ္လံုးျဖင့္ ဓမၼစာေပမ်ားကို ဘာသာျပန္ဆိုေပးခဲ့သူ ...။  ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မင္းကြန္းဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး၏ ေသသည္အထိ သာသနာျပဳေနပံု . . .။   Admin - ေဒါက္တာေက်ာ္လြင္  By ျမန္မာျပည္မွျမန္မာလူမ်ဳိး ----------------------------------------------------------------------- Posted By : ၿမန္မာ့သတင္းမ်ားစုစည္းရာ (MNC)
" . . . သာသနာ့့ အာဇာနည္ . . . "

===================

ကမၻာ့ ဥာဏ္အေကာင္းဆံုး လူသားအျဖစ္ ဘာသာျခားတို ့၏ဂင္းနစ္မွတ္တမ္းတင္ခံရသူ ..။

သံဃာေတာ္ အေပါင္းတို ့၏ ဥေသွ်ာင္ သံဃာ့မဟာနာယကႀကီးအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းခဲ့သူ...။

ဲျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ ညီေတာ္ အရွင္အာနႏၵာကဲ့သို ့ တရားေတာ္၊ ျမတ္ဓမၼတို ့ရဲ့ ဘ႑ာတိုက္ ..။

သူ ့ဥာဏ္ေတာ္ကို အမ်ားအက်ိဳး အတြက္အခ်ိန္ျပည့္ မေနမနား အသံုးခ်ေပးခဲ့သူ .. ..။

မ်ိဳးဖ်က္ အဓမၼတို ့၏ ဘာသာေရးလႊမ္းမိုးမႈကို ေပၚေပၚတင္တင္ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ဆန္ ့က်င္ခဲ့သူ ...။

တပည့္သံဃာေတာ္ေတြကို ထိလာလွ်င္ သူကိုယ္တိုင္ပင္ ေရွ ့ကရပ္၍ ကာကြယ္ေပးရဲသူ . .။

ျမတ္ဗုဒၶ၏ သာသနာေတာ္အတြက္ အတုယူဖြယ္ရာ နိဗၺာန္ေဆာ္ ပုဂၢိဳလ္ႀကီး တစ္ပါး . .။

ဘ၀ေန၀င္ခ်ိန္ထိတိုင္ လက္ႏွိပ္စက္တစ္လံုးျဖင့္ ဓမၼစာေပမ်ားကို ဘာသာျပန္ဆိုေပးခဲ့သူ ...။

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မင္းကြန္းဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး၏ ေသသည္အထိ သာသနာျပဳေနပံု . . .။

က်ေနာ့္မိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး
မဂၤလာရွိေသာ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ကို ေပ်ာ္ရြင္စြာျဖတ္သန္းႏိုင္ၾကပါေစ။
ဘေလာ့ဂါ








Thursday, June 19, 2014

သႏၲိသုခ သတင္း

မဟာသႏၲိသုခေက်ာင္းကို စီးနင္းခဲ့မႈ အၿပီးမွာ လူဝတ္လဲခံရၿပီး အင္းစိန္ အက်ဥ္းေထာင္မွာ ဖမ္းဆီး ခံထားရတဲ့ လန္ဒန္ၿမိဳ႕ သာသနာ႔ရံသီ ဝိဟာရ ေက်ာင္းက ၿဗိတိန္ႏုိင္ငံသား ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱရကို ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ၿဗိတိသၽွ သံ႐ုံးက သံတမန္ ၂ ေယာက္ ဒီေန႔မနက္ သြားေရာက္ ေတြ႕ဆုံခြင့္ ရခဲ့ပါတယ္။
ဒီေတာ့ ဆရာေတာ္ရဲ႕ အေျခအေနနဲ႔ သံ႐ုံးဘက္က ဘယ္လို အကူအညီေတြ ေပးမွာလဲ ဆိုတာေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ၿဗိတိန္ သံ႐ုံးက ေျပာေရးဆိုခြင့္ ရွိသူ Joseph Fisher ကို ဆက္သြယ္ ေမးၾကည့္ရာမွာ...
ေမး။ သူ႕ အေျခအေနကို ဘယ္လို သိခဲ့ရပါလဲ။
ေျဖ။ ကၽြန္ေတာ့္ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြနဲ႔ ဦးဥတၱရတို႔ ေကာင္းေကာင္း စကားေျပာခဲ့ရပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္ သူ႕ကို တရား ႐ုံးကေန ရမန္ယူၿပီး ဖမ္းထားတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က သူ႕အတြက္ ေကာင္စစ္ဖက္ဆိုင္ရာ အကူညီေတြ ေပးေနတာပါ။ ၿပီးေတာ့ ဦးဥတၱရအေနနဲ႔ ဥပေဒအရ ေရွ႕ေနငွားခြင့္ရဖို႔ လိုအပ္ရင ္ေဆးကုသမႈ ခံယူခြင့္ျပဳဖို႔ အစိုးရကို တိုက္တြန္းထားပါတယ္။
ေမး။ ဦးဥတၱရကို အာမခံနဲ႔ ျပန္လြတ္ေအာင္ေရာ လုပ္လို႔ရႏိုင္မယ္ ထင္ပါလား။
ေျဖ။ လက္ရွိမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔အေနနဲ႔ ေကာင္စစ္ဖက္ဆိုင္ရာ အႀကံေပး ကူညီတာေတြ တတ္ႏိုင္သေလာက္ လုပ္ေနပါတယ္။ လာမယ့္ ဇြန္လ ၂၀ ရက္ ေသာၾကာေန႔မွာ သူ႕ကို တရား႐ုံးထုတ္ စစ္ေဆးတဲ့ အခါမွာလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ သံ႐ုံးက တာဝန္ရွိသူေတြ တက္ေရာက္ဖို႔ ရည္႐ြယ္ထားပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အစိုးရအာဏာပိုင္ေတြနဲ႔ မနက္တုန္းက ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ နားလည္သေလာက္ေတာ့ ေသာၾကာေန႔ ႐ုံးထုတ္တဲ့အခါ ၿဗိတိသၽွ သံအရာရွိေတြကို ေလ့လာသူအျဖစ္ တက္ေရာက္ခြင့္ျပဳမွာျဖစ္ပါတယ္။
ေမး။ ဦးဥတၱရဟာ ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံသား ျဖစ္တဲ့အတြက္ သူ႕ကို ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံဆီ ျပန္ေခၚႏိုင္ေအာင္ေရာ စီစဥ္လို႔ရမယ့္ အေနအထား ရွိပါလား။
ေျဖ။ ကၽြန္ေတာ္က ဥပေဒေရးရာ ကၽြမ္းက်င္တဲ့သူ မဟုတ္ေတာ့ ဥပေဒရဲ႕လုပ္ထုံးလုပ္နည္း အေသးစိတ္ကို မေျပာႏိုင္ပါဘူး။ ဘာဆက္ျဖစ္မလဲ ဆိုတာကိုေတာ ့ေစာင့္ၾကည့္ရမွာပါ။ အဓိကက်တာက ဦးဥတၱရဟာ ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံသားျဖစ္တဲ့အတြက္ သံ႐ုံးကေန ေကာင္စစ္ဖက္ဆိုင္ရာ အကူအညီ အႀကံဉာဏ္ေတြ ေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တတ္ႏိုင္သမၽွ ဆက္ၿပီး အကူညီေပးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ေမး။ ေထာင္ထဲမွာ သူေနရတဲ့ အေျခအေနကေရာ ဘယ္လိုရွိပါလဲ။
ေျဖ။ မနက္က သြားတဲ့အထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ေတာ့ မပါပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သံအရာရွိေတြဟာ သူနဲ႔ စကားအၾကာႀကီးေျပာခြင့္ ရခဲ့ၿပီး သူ႕အေျခအေနနဲ႔ အမႈအေၾကာင္း အပါအဝင္အေၾကာင္းအရာ အေတာ္မ်ားမ်ားကို ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခဲ့သလိုဘဲ သူ႕ကို ဥပေဒအရ ေရွ႕ေနငွားခြင့္ျပဳဖို႔နဲ႔ လိုအပ္သလို ေဆးကုသခြင့္ျပဳဖို႔ အာဏာပိုင္ေတြကို ေတာင္းဆိုထားပါတယ္။
ေမး။ တျခား အဖမ္းခံထားရတဲ့ ဘုန္းႀကီးေတြ အေၾကာင္းေရာ ဘာေတြသိရပါလဲ။
ေျဖ။ ကၽြန္ေတာ့္ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြ အေနနဲ႔ ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံသားျဖစ္တဲ့ ဦးဥတၱရကိုပဲ ေတြ႕ဆုံခဲ့တာျဖစ္ၿပီး က်န္တဲ့ ဘုန္းႀကီးေတြကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ျဖစ္တဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အေနနဲ႔ ေကာင္စစ္ဖက္ဆိုင္ရာ အကူညီေတြ ေပးလို႔မရပါဘူး။


သႏၲိသုခ ဖမ္းဆီးခံသံဃာမ်ား ဇြန္ ၂၀ တြင္ မလြတ္လွ်င္ ေရႊည၀ါဆရာေတာ္ႏွင့္ ဦး၀ီရသူ ဦးေဆာင္ဆႏၵျပမည္

အဂၤလန္ဆရာေတာ္အ ပါအ၀င္ ဖမ္းဆီးခံ
သံဃာေတာ္ ငါးပါးအား ဇြန္လ ၂၀ ရက္တြင္
 ျပန္လႊတ္မေပးပါက ေရႊညဝါ ဆရာေတာ္၊
 မစိုးရိမ္ ေက်ာင္းတုိက္ ဆရာေတာ္ ဦး၀ီရသူႏွင့္
 ဆရာ ေတာ္ဦးပါေမာကၡတို႔က ဦးေဆာင္၍ ဆႏၵျပေတာင္းဆိုသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း


ဆရာေတာ္ဦးပါေမာကၡက မိန္႔သည္။

ဆရာေတာ္ဦးပါေမာကၡႏွင့္ သံဃာေတာ္အခ်ဳိ႕သည္ အဂၤလန္ဆရာေတာ္အပါအ၀င္ ဖမ္းဆီးခံသံဃာေတာ္ငါးပါးအား ဇြန္လ၂၀ ရက္တြင္ ျပန္လႊတ္ေပးရန္အတြက္  နတ္စင္တစ္ရာေက်ာင္းတုိက္ဆရာေတာ္ထံ သြားေရာက္ေဆြးေႏြးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကသည္။ ထိုေဆြးေႏြးမႈမ်ား အေျဖမထြက္ပါက အဂၤလန္ဆရာေတာ္ႏွင့္ သံဃာေလးပါးအား ႐ုံးခ်ိန္းထုတ္မည့္ ဇြန္လ ၂၀ ရက္တြင္ ဆႏၵျပေတာင္းဆိုသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း မေကြးေက်ာင္းတုိက္ ဆရာေတာ္ဦးပါေမာကၡက မိန္႔ၾကားသည္။

 ‘‘ဟိုေန႔ကလည္း တစ္ခါ နတ္စင္တစ္ရာေက်ာင္းတုိက္မွာ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကတယ္။ မနက္ျဖန္ ညမွာလည္း တစ္ခါဆက္ေဆြးေႏြး ဦးမယ္။ ေဆြးေႏြးမွာကေတာ့ ၂၀ ရက္မွာ  သံဃာေတာ္ေတြကို အၿပီးျပန္လႊတ္ေပးဖို႔ပဲ။ ၂၀ ရက္ မွ ျပန္လႊတ္မေပးဘူးဆိုရင္ေတာ့ ဆရာေတာ္ဦး၀ီရသူရယ္၊ ေရႊည ၀ါဆရာေတာ္ရယ္၊ ဦးပဥၨင္းရယ္ ဦး ေဆာင္ၿပီး လုပ္သင့္လုပ္ထုိက္ တာေတြလုပ္ၿပီး ဆႏၵျပေတာင္းဆို သြားမယ္’’ ဟု ဆရာေတာ္ဦးပါ ေမာကၡက မိန္႔သည္။

ဇြန္လ ၁၁ ရက္ညက တုိင္း သံဃနာယက ဆရာေတာ္မ်ားႏွင့္သာသနာေရး၀န္ႀကီးဌာနမွ တာ၀န္ရွိသူမ်ားက တာေမြၿမိဳ႕နယ္၊နတ္ေခ်ာင္းရပ္ကြက္ရွိ မဟာသႏၲိသုခေက်ာင္းတုိက္အား ခ်ိပ္ပိတ္ကာ ေက်ာင္းတုိက္အတြင္း သီတင္းသုံးေနထုိင္ေနေသာ သံဃာေတာ္မ်ားကို ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္သြားခဲ့သည္။ ဇြန္လ ၁၃ ရက္တြင္အဂၤလန္ဆရာေတာ္ႏွင့္ သံဃာေလးပါးအား လူ၀တ္လဲကာ တာေမြၿမိဳ႕နယ္ တရား႐ုံး၌ ႐ုံးထုတ္၍ အင္းစိန္ေထာင္သို႔ ပို႔ေဆာင္ခဲ့သည္။

ထုိသို႔ သံဃာေတာ္မ်ားအား ဖမ္းဆီးလူ၀တ္လဲ ခံရမႈႏွင့္ ပတ္ သက္ၿပီး အျခားသံဃာေတာ္မ်ား ႏွင့္ ျပည္သူမ်ားက တုိင္းသံဃာ နာယက ဆရာေတာ္မ်ားႏွင့္ သာ သနာေရး၀န္ႀကီးဌာနအား  အျပင္းအထန္ကန္႔ကြက္ခဲ့ၾကသည္။ ဇြန္လ ၁၆ ရက္တြင္လည္း အဂၤလန္ႏုိင္ငံ၌ ေရာက္ရွိေနေသာျမန္မာႏုိင္ငံသားမ်ားက  အဂၤလန္ဆရာေတာ္ႏွင့္   သံဃာေတာ္ေလးပါးအား ျပန္လႊတ္ေပးရန္အတြက္ လန္ဒန္ၿမိဳ႕ရွိ ျမန္မာသံ႐ုံးေရွ႕တြင္ ဆႏၵျပေတာင္းဆိုခဲ့ၾကသည္။

7 Day  News daily




သူတို႔ကိုလႊတ္မေပးႏုိင္ရင္
ဝီရသူကို ျပန္ဖမ္းပါ
သူတို႔ႏွင့္အတူေနပါေစ

အကယ္၍ ဦးသိန္းစိန္အေရးယူေျဖရွင္းမေပးလွ်င္ အံ့ေမာင္ႏွင့္
အေပါင္းအပါမ်ားကုိ သံဃာအားျဖင့္ မျဖစ္မေန ျဖဳတ္ရေပေတာ့
မည္။ အေလးအနက္ သတိခ်ပ္သင့္၏။
ဝီရသူ(မစုိးရိမ္)

သူတို႔ကိုလႊတ္မေပးႏုိင္ရင္
ဝီရသူကို ျပန္ဖမ္းပါ
သူတို႔ႏွင့္အတူေနပါေစ။

ဆရာေတာ္၏ေရးသားခ်က္
ဓါက္ပုံ။ ဦး၀ီရသူ FACEBOOK
သတင္း ။ 7Day News Daily

“ေမတၱာဟူသည္”



“ေမတၱာဟူသည္ စိမ္႔စမ္းရည္သို႔ တည္ၿငိမ္ေအးညံ့ ျမေရာင္ဖန္႔သား။ သိမ္႔သိမ္႔ရစ္ျခဳံ ကိုယ္၌လႈံမူ နံ႔ထုံမဥၨဴ ပ်ံ႕ေအးၾကဴသို႔ မတူၿပိဳင္ကင္း၊ သည္းထိခ်ဥ္းလိမ္႔။ ညွင္းညွင္းၿငိမ္႔ၿငိမ္႔ တသိမ္႔သိမ္႔ရွင္႔။ ဖိန္႔ဖိန္႔ေဖ်ာင္းမွ် ေျဖာက္မရသည္။ သာစြေမတၱာ၊ အရသာ အရသာ။”

          ဘဘဘိုကေလးတင္႔ေအာင္ေရးၿပီး အံတီထားဆိုခဲ႔တဲ႔ “ေမတၱာဟူသည္” သီခ်င္းကေလးဟာ နားေထာင္လိုက္တဲ႔အခါတိုင္း ၾကက္သီးေမြးညင္းထေလာက္ေအာင္ ေကာင္းတယ္လို႔ ေျပာရင္ နားေထာင္ဖူးတဲ႔သူေတြကေတာ႔ ျငင္းစရာရွိမယ္ မထင္ပါဘူး။ မၾကားဖူးသည့္တိုင္ေအာင္ေတာင္ ေမတၱာဆိုတဲ႔သေဘာကို သိျမင္ခံစားဖူးမယ္ဆိုရင္ သီခ်င္းထဲက စာသားေတြကို ကူးစက္ခံစားႏိုင္ပါလိမ္႔မယ္။ ေျပာမယ္႔သာေျပာရတာပါ။ သည္ေခတ္ႀကီးထဲမွာ ေမတၱာဆိုတာ လူရႊင္ေတာ္ေလာက္ပဲ သိမယ္႔သူေတြၾကားထဲ ကၽြဲပါးေစာင္းတီး မလုပ္ခ်င္ပါဘူး။ ဘယ္ေနရာသြားသြား၊ ဘာစာေတြဖတ္လိုက္ဖတ္လိုက္ အမုန္းမီးေတြ၊ မနာလို ၀န္တို မေစၦရိယစကားသံေတြ ညံညံစာေနေတာ႔ သည္ကမာၻႀကီးမွာ ေမတၱာတရားေတြ ဆိတ္သုဥ္းကုန္ၿပီလား လို႔ေတာင္ ေအာင္႔ေမ႔မိတယ္။ ကိုယ္နဲ႔ကိုယ႔္သားသမီး ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းကလြဲရင္ တေလာကလုံးကို လူလို႔မမွတ္တဲ႔သူေတြမွာ ေမတၱာတရားရွိလိမ္႔ႏိုးနိး ထင္မိတာကိုက ကိုယ္႔အမွားပါေလ။ (အမွန္ေတာ႔ သူတို႔ကသာ လူစိတ္ေပ်ာက္ေနသူေတြပါ။) ၾကာလာေတာ႔ ေမတၱာေတြ တုံးလြန္းတဲ႔ ေမတၱာတုံးႀကီးေတြကို ခနျဖစ္ျဖစ္ စြန္႔ခြာၿပီး ကိုယ္႔ဘာသာ ခင္ရာမင္ေၾကာင္း မိတ္ေဆြေကာင္းမ်ားနဲ႔ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ ႏွီးေႏွာၿပီး ကူးးစက္ေလာင္ၿမဳိက္ေနတဲ႔ ကိုယ္႔ႏွလုံးသားကို ေမတၱာေရစင္ ပက္ျဖန္းလို႔ လန္းဆန္းေစရပါတယ္။

          သည္ရက္ပိုင္းအတြင္း သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က မိတ္ဆက္ေပးလို႔ ကိုယ္႔စာဖတ္ပရိသတ္လို႔ ေျပာတဲ႔ အိမ္တစ္အိမ္ကို ေရာက္ခဲ႔တယ္။ ျမင္တာနဲ႔ သိေဟာင္းကၽြမ္းေဟာင္းတစ္ေယာက္လို မွတ္မိေနၿပီး ေရးထားတဲ႔ စာအေၾကာင္းေပအေၾကာင္းေလးေတြ ေျပာရတာ ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ တေအာင္႔ေလာက္ၾကာတဲ႔အခါမွာ သူက ကိုယ္႔ပရိသတ္ မဟုတ္ေတာ႔ပဲ ကိုယ္ကသာ သူ႔ပရိသတ္ျဖစ္သြားတာ အံ႔ၾသစရာပါပဲ။ ကေလးေတြ ေက်ာင္းက ျပန္လာၾကၿပီေလ။ မိုးေရထဲမွာ ေဆာ႔ကစားလာၾကတဲ႔ ေပတလူးကေလးေတြက သူတို႔ရဲ႕ တစ္ေန႔တာကို အလုအယက္ ဇာတ္ေၾကာင္းျပန္ေနၾကတာ ဆူလို႔ညံလို႔။ အႀကီးကေလးေတြက မိုးကာကေလးေတြ ေခါက္သိမ္းၿပီး အ၀တ္အစားလဲေပး၊ ေျခလက္သန္႔စင္ေပး။ အငယ္ေလးေတြက ဗိုက္ဆာလာၾကလို႔ထင္တယ္။ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ ဟပ္ထိုးလိုက္၀င္ၿပီး လွန္ေလွာစားေသာက္ၾက။ တိုင္ၾကေတာၾက။ အကုန္လုံးကေတာ႔ “အေမ႔” ဆိုၿပီး ပုဏၰားတိုင္ထားၾကတာေပါ႔ေလ။ အဲသည္ကေလးေလးေယာက္နဲ႔ ဂ်င္ေျခလည္ေနသူ လူလတ္ပိုင္း အမ်ဳိးသမီးဟာ အပ်ဳိႀကီးတစ္ေယာက္ လို႔ သိရင္ေတာ႔ သူတို႔ဇာတ္လမ္းဟာ နည္းနည္း စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းလာလိမ္႔မယ္။ ဟုတ္တယ္။ ကေလးေတြ အားလုံး သူေမြးထားတာ တစ္ေယာက္မွ မပါဘူး။ (ေမြးစရာလား။ အပ်ဳိႀကီးပါဆို) ေမြးစားထားတာတဲ႔။ အပ်ဳိႀကီးမ်ား အဲသလိုပဲေလ။ သူမ်ားဥကို ကိုယ္႔ဥ မွတ္ခ်င္ၾကတာ။ ဘာမွေမြးစရာမရွိရင္ ေခြးေတြ ေၾကာင္ေတြနဲ႔ ကိုယ္႔ဒုကၡကိုယ္ရွာတဲ႔အမ်ဳိး။ ဒါေပမယ္႔ ဒီအပ်ဳိႀကီးကေတာ႔ ၀ါသနာပါလြန္းလို႔ သူမ်ားကေလးေတြ ဆတ္ဆတ္ေဆာ႔ေဆာ႔ လိုက္ေမြးစားထားတာ မဟုတ္ပါဘူး။ မလႊဲမေရွာင္သာ မ်က္နွာလႊဲခဲပစ္ မလုပ္ရက္လို႔ အဖတ္ႀကီးေတြ တင္သြားတာ လို႔ ေျပာရမယ္။ သူ႔ခမ်ာ အားနာတတ္တယ္ ထင္ပါရဲ႕ေနာ္။ ကဲ နည္းနည္းေတာ႔ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းလာၿပီ မဟုတ္ဘူးလား။

          တစ္ခ်ိန္တုန္းက ဧည့္လမ္းညႊန္လုပ္တဲ႔ မေရႊေခ်ာဟာ တကာေတာ္ေရေျမ႔ရွင္လုပ္လိုသူ ဂ်ပန္ဧည့္သည္ႀကီးကို ဖိတ္ခ်င္းဖိတ္ ကိုယ္႔အိပ္ထဲ အဖိတ္ခံရေအာင္ဆိုတဲ႔ ေစတနာနဲ႔ အားရပါးရ ကူညီခဲ႔ပါသတဲ႔။ အလွဴရွင္ရဲ႕ ဆႏၵက ကိုယ္တို႔တိုင္းျပည္မွာ ေအကိုက္တဲ႔သူေတြ အေပါမ်ားဆုံး နယ္စပ္ၿမဳိ႕ကေလးေတြက တမလြန္ခရီးအတြက္ Boarding Pass ရထားၿပီးသား လူနာေတြရဲ႕ ေနာက္ဆုံးဆႏၵကေလးေတြကို ျဖည့္ဆည္းေပးခ်င္ပါသတဲ႔။ အဲဒါနဲ႔ တာခ်ီလိတ္ က်ဳိင္းတုံတ၀ိုက္ကို ဆာေဗးဆင္းၾကည့္တဲ႔အခါမွာ လူနာေတြအားလုံး ေတာင္႔တမိတဲ႔ ေနာက္ဆုံးဆႏၵက သူတို႔ေသသြားတဲ႔အခါမွာ က်န္ရစ္ခဲ႔တဲ႔ သားသမီးေလးေတြကို ပညာတတ္ကေလးေတြ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္တဲ႔။ ျဖစ္ရေစ႔မွာေပါ႔ေလ။ မိဘမဲ႔ကေလး ေစာင္႔ေရွာက္ေရးေဂဟာကေလးတစ္ခုကို စာသင္ေက်ာင္းကေလးနဲ႔ တြဲဖြင္႔နိုင္ရင္ အဆင္ေျပသြားမယ္႔ ဥစၥာ။ သူမ်ားကမွ အေမလာသည္ ေငြပါသည္ လုပ္ႏိုင္ေသးရင္ ကိုယ္႔ဘက္ကလည္း လူကေလးစိုက္ ကုသိုလ္၀င္ယူလိုက္ရင္ ကိုယ္႔တုိင္းျပည္က ကေလးေတြ ဘ၀လွပသြားေစမွာ မဟုတ္လား။ ဒါေပမယ္႔လည္း ေငြစိန္ ေလွေလွာ္ရင္း တက္က်ဳိးတာ မိုးနတ္မင္းႀကီးက က်ီစားလို႔ပါ။ တို႔ျမန္မာေတြ ေသခါနီး ဟိုဟာမွာ သည္ဟာမွာ၊ သားေရးသမီးေရးေတြ စီစဥ္၊ က်န္ရစ္သူေတြ ကတိေတာင္းေနတဲ႔အခ်ိန္မွာ အလွူရွင္ ဂ်ပန္ႀကီးကေတာ႔ ေကြးေသာလက္ မဆန္႔မီ ဆန္႔ေသာလက္ မေကြးမီ ေကာက္ကာငင္ကာ ဂိသြားပါေတာ႔တယ္။ သားသမီးေတြက အဲသည္လမ္းကို ဆက္ေလွ်ာက္ရန္ ဆႏၵမရွိပါတဲ႔။ ကဲ။ တို႔အမႀကီးနဲ႔ ဟိုက “ငါမွာတာေတြ မေမ႔နဲ႔ေနာ္” လူနာေတြနဲ႔ အၾကားမွာ ဟတ္ေကာ႔ႀကီးျဖစ္ၿပီး သူ႔ခမ်ာ “မႀကီးေအာင္ ညာတယ္” လို႔ စကားနာထိုးခံရပါတယ္။ စိိတ္နာသြားလို႔နဲ႔ တူပါရဲ႕။ နွစ္လအတြင္းမွာ လူနာထက္၀က္ေက်ာ္ ျပဳတ္ျပဳတ္ျပဳန္းသြားပါသတဲ႔။ စကတည္းက ေနမေကာင္းပါဘူးဆိုတဲ႔သူေတြကို သူက အိပ္မက္လာေပးၿပီး ပုံေျပာသြားတာကိုး။

          သည္အခ်ိန္အထိက သူ႔ဘက္မွာ ဆုတ္သာတက္သာ။ “ေဆာရီး ကိုကို၊ မီးကိုခြင္႔လႊတ္။” လုပ္လို႔ ရပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ္႔ မမက အားနာတတ္ေလေတာ႔ သူတစ္ေယာက္တည္း မတတ္ႏိုင္ေသာ္ျငား တတ္ႏိုင္သူေတြက ေမြးစားခ်င္တယ္ဆိုရင္ အေျဖတစ္ခုမ်ား ထြက္ေလမလား ေမွ်ာ္လင္႔ေနေသးတယ္။ ဒီေရာဂါက အေဖေရာ အေမေရာ ေရွ႕ဆင္႔ေနာက္ဆင႔္ သြားမွာဆိုေတာ႔ ေမြးစားမယ္႔သူ မရွိရင္ သည္ကေလးေတြ ဘယ္သူၾကည့္မွာလဲ။ ဒါနဲ႔ပဲ ကေလးငါးေယာက္ ေမြးထားတဲ႔ အခါလူမ်ဳိးအိမ္က အပ်ဳိေဖာ္၀င္စ သမီးအႀကီးဆုံးကေလးကို သားသမီးမရွိတဲ႔ ရည္ရည္မြန္မြန္္ ရွမ္းေမာင္ႏွံက ခ်စ္လြန္း သနားလြန္းလို႔ ေမြးစားပါရေစဆိုၿပီး ေတာင္းေတာင္းပန္ပန္ ေနရပ္လိပ္စာေပးလို႔ ေခၚသြားပါေတာ႔တယ္။ သူ႔အေမရဲ႕ ေနာက္ဆုံးအခ်ိန္မွာ သမီးႀကီးကို တလို႔ ဖေအကိုယ္တိုင္ လိုက္ေခၚတဲ႔အခါမွသာ ရြာအတု၊ လိပ္စာအတု၊ လူအတုႀကီးေတြ ျဖစ္ေနမွန္းသိရၿပီး ဗမာရဲတိုင္မရ၊ ထိုင္းရဲတိုင္မရ၊ ကိုယ္အ ကိုယ္ခံ လို႔ အျပစ္တင္ခံရပါတယ္။ နယ္စပ္ဆိုတာ ဒီလိုဟာမ်ဳိးေတြ ဆန္းမွမဆန္းတဲ႔ဟာကို။ မပဋာတို႔၊ ကိသာေဂါတမီတို႔ကမွ ကိုယ္႔ကေလးကိုယ္ပိုက္ၿပီး အရူးဇာတ္ခင္းရတာ။ သည္မွာက သူမ်ားကေလးနဲ႔ ရူးမတတ္ ခံစားရေတာ႔ က်န္တဲ႔ကေလးေတြကို ဘယ္သူ႔လက္ထဲမွ မထည့္၀ံ႔ေတာ႔ဘူး။ အိမ္ကအေမဆီကို ဖုန္းဆက္ၿပီး အက်ဳိးအေၾကာင္းရွင္းျပၿပီး ခြင္႔ေတာင္းရတယ္။ “ေမြးပါရေစ အေမရယ္။ မမ်ားပါဘူး။ ေလးေယာက္တည္းပါ။” ေပါ႔။

            ရုပ္ရွင္ထဲကလို ဆိုရင္ျဖင္႔  သူ႔အေမကိုလည္း အေကာင္းဆုံးဇာတ္ပို႔ဆု ေပးရမွာပါပဲ။ တစ္ဦးတည္းေသာ သမီးအပ်ဳိကေလးက မလိမ္မာ တစ္ခါမွ မမိုက္ရပဲ ကေလးေလးေယာက္ပိုက္ ျပန္လာရမယ္႔အေရးမွာ ခင္အုန္းျမင္႔ႀကီး သၾကၤန္မိုးထဲမွာ လုပ္သလို “နင္ ငါ႔မ်က္ႏွာကို ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည့္စမ္း။ ျဖန္း။” လို႔ မလုပ္ရွာပါဘူး။ ကိုယ္စထားတဲ႔ဇာတ္ ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္ ဆက္ကနိုင္ဖို႔အေရး ကတိတစ္ခုပဲ ေတာင္းသတဲ႔။ “စဥ္းစား။ ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္ စဥ္းစား။ သည္တစ္သက္ အိမ္ေထာင္ မျပဳေတာ႔ဘူး လို႔ ေသခ်ာရင္ ေခၚခဲ႔။” တဲ႔။ အသက္သုံးဆယ္ မျပည့္ေသးတဲ႔ သမီးပ်ဳိကေလးကို ရည္းစားသနာ ရွိသလား မရွိသလား မွ မေမး၊ ေနာင္က် စိတ္ေျပာင္းသြားမွာစိုးလို႔ ခ်ည္ၿပီးတုပ္ၿပီး ခ်ဳပ္ရဲတဲ႔ မာမီ႔ကိုလည္း အေလးျပဳရမွာပါပဲ။ အတၱႀကီးတဲ႔သူေတြ ေတြးသလို ကိုယ္ကေမြးမွ ကိုယ္႔သားျဖစ္တာ၊ ငါေသရင္ ငါ႔မ်ဳိးဆက္ က်န္ရမယ္ ဆိုတာမ်ဳိး ဘာလို႔ မစဥ္းစားၾကသလဲ မသိဘူး။ လိုက္လည္းလိုက္တဲ႔ သားအမိပါ။ သည္လိုနဲ႔ ကေလးေတြ ရန္ကုန္ေရာက္လာေတာ႔ ေနာက္တစ္ေယာက္ေတာင္ အဆစ္ပါလာလိုက္ေသး။ လားဟူသားဖြားဆရာမကေလးကေမြးတဲ႔ ရွစ္လသားရင္ခြင္ပိုက္ကေလး။

            ကိုယ္ေရာက္တဲ႔အခ်ိန္မွာေတာ႔ အဲသည္ ရွစ္လသားကေလးေလးက တစ္တန္းတက္ေနၿပီ။ ျပန္လာတာနဲ႔ အေမ႔ဆို ကပ္ခၽြဲလိုက္ အဖြားဆို ကပ္ခၽြဲလိုက္ လုပ္ေနတာ။ ေဆာ႔တာကလည္း လက္လက္ကိုထလို႔။ မ်က္ႏွာေပၚမွာ အျပဳံးကေလးက ရႊင္ေနတာပဲ။ အဖြားလုပ္သူကေတာ႔ အဲသည္လူမမယ္ကေလးဟာ ေက်ာင္းကျပန္ေတာ႔ က်ဴရွင္၊ က်ဴရွင္ကျပန္ေတာ႔ စာက်က္၀ိုင္း၊ အတန္းပိုင္ဆရာမေနာက္က တေကာက္ေကာက္လိုက္ေနရတဲ႔ မိုးလင္းမိုးခ်ဳပ္ ပညာေရးႀကီးကို ျမည္တြန္ေတာက္တီးေနပါတယ္။ သမီးျဖစ္သူကေတာ႔ ေခတ္ စံနစ္အရ ကေလးကို အဲသလိုမွ အပ္မထားနိုင္ရင္ အတန္းထဲမွာ သိပ္မ်က္နွာငယ္ရတာမို႔ ဟိုတုန္းကလို မဟုတ္ေတာ႔တဲ႔အေၾကာင္း သူ႔အေမ နားလည္ေအာင္ ေရႊျပည္ေအး တရားေဟာပါတယ္။ ကိုယ္ကလည္း မေနႏိုင္မထိုင္နိုင္ ၀င္ငံရတာေပါ႔ေလ။ သည္အရြယ္ကေလးမွာ “အရီးလာသည္။ ထီးပါသလား။ အဆီမစား။ အသီးစားပါ။” ဂုဏ္ထူးထြက္ေအာင္ ေရးတတ္ဖို႔ တစ္ေန႔ ၁၂ နာရီ စာသင္ခ်ိန္ႀကီးဟာ မလြန္လြန္းဘူးလား လို႔။

            ကိုယ္႔အေနနဲ႔ကေတာ႔ သည္ကေလးေလးေတြ ပညာတတ္ဖို႔ထက္ အသိအလိမ္မာရွိဖို႔က ပိုအေရးႀကီးတယ္ ထင္တာပဲ။ ကိုယ္ကလြဲရင္ အားကိုးစရာ မရွိတဲ႔ဘ၀မွာ ကိုယ္႔အားကိုယ္ကိုးတတ္ေအာင္ အရင္ သင္ေပးေစခ်င္တယ္။ ကိုယ္႔သမီးကို ကုိယ္ေမြးသလို ထမင္းခြံ႕ေကၽြး၊ ေရခ်ဳိးေပး၊ အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ လိုက္လုပ္ေပးေနရင္ သူတို႔ဘာသာ မလုပ္တတ္မွာစိုးတယ္။ သည္အေမ သည္အဖြားကို တစ္ကမာၻမွတ္ၿပီး ေနလာရင္ သူတို႔မရွိေတာ႔တဲ႔အခါေရာ ဘယ္လိုေနၾကမလဲ။ ေလာကႀကီးဆိုတာ လူလိမ္ေတြ လူယုတ္မာေတြနဲ႔ တင္းၾကမ္းျပည့္ေနတာ။ ဘယ္သူ႔ကို ယုံၿပီး ဘယ္သူ႔ကို မယုံရဘူးလဲဆိုတာ မသိရင္ ဘယ္ကိုေရာက္သြားမွန္းမသိတဲ႔ မမႀကီးေနာက္ကို လိုက္ရဦးမွာပဲ။

            ဒါေပမယ္႔ ေတာ္ပါေသးတယ္။ ကေလးေလးေတြ ၾကည့္ရတာ လိမ္မာပုံရတယ္။ ဖေအမေအ မရွိေတာ႔ အႀကီးကေလးေတြက အငယ္ကို ဂရုတစိုက္ ေစာင္႔ေရွာက္တယ္။ ဘ၀နာမွ အသိသာတယ္ဆိုတာ ဒါေနမွာပဲ။ ဆိုးဆိုးရြားရြား ရိုက္ပုတ္ထားတဲ႔ ကံၾကမၼာႀကီးက အေလ်ာ္ျပန္ေပးတာ ထင္တယ္။ သူတို႔မွာ ဘ၀ေပးအသိဆိုတာ ရွိၾကတာေပါ႔။ သူမ်ားအေပၚ အၿမဲတမ္း အနိုင္လိုသူ လူႀကီးသားသမီး ေမတၱာအိုးေတြနဲ႔ စာရင္ သူတို႔က ဆိုဆုံးမရလြယ္ၿပီး လူရိပ္လူကဲ ပါးနပ္တယ္။ ေမာင္နွမခ်င္းလည္း ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ရွိတယ္။ ေက်ာင္းသြားတဲ႔အခါ တစ္ေယာက္ကို မုန္႔ဖိုး ၂၀၀ ရလို႔ စုဘူးကေလးနဲ႔ စုထားၾကသတဲ႔။ စုဘူးေဖာက္လို႔ နွစ္သိန္းခြဲေလာက္ ရတဲ႔အခါ သားတို႔သမီးတို႔ လိုခ်င္တာ ၀ယ္ေပးမယ္လို႔ ေျပာေတာ႔ သူတို႔လိုခ်င္တာက ရြာမွာက်န္ခဲ႔တဲ႔ အေဖ႔ကို အလည္ေခၚခ်င္တယ္တဲ႔။ သူတို႔အားလုံးျပန္ဖို႔ေတာ႔ စားရိတ္ မတတ္ႏိုင္ဘူး မဟုတ္လား။ သည္ကေလးေလးေတြရဲ႕ ၂၀၀ တန္ေမတၱာနဲ႔ လက္ညွဳိးညႊန္ရာေရျဖစ္သူ ေဖာင္စၾကာပိုင္ရွင္ အေလာင္းစည္သူမင္းႀကီးကို ေရႊဂူႀကီး ဘုရားထဲမွာ ေခါင္းအုံးလက္ေဆာင္ေပးတဲ႔ သားေတာ္ရဲ႕ ေမြးေဖေက်းဇူးဆပ္ပုံနဲ႔ ေရြးလို႔ရမယ္ဆိုရင္ ဘယ္လိုဘ၀မ်ဳိးကို ေရြးမွာလဲ။ (ထီးနန္းစည္းစိမ္ကိုပဲ ေရြးၾကမွာပါေလ။ အေဖမကလို႔ ဘုန္းႀကီး ရဟန္း သတ္ရသတ္ရ)

             ကေလးေလးေတြရဲ႕ ကုသိုလ္ကံေပါ႔ေလ။ သူတို႔ဘ၀ေလးေတြက မိဘ မရွိေတာ႔ေသာ္လည္းပဲ သားရင္း သမီးရင္းသဖြယ္ ေစာင္႔ေရွာက္ေဖးမေပးမယ္႔ မိသားစုနဲ႔ ေတြ႕ရတယ္။ ေမတၱာဆိုတာ အသြားအျပန္ ရွိတယ္။ သူတို႔ေလးေတြ ေရာက္လာေတာ႔ အျပင္ကျပန္လာ ေသာ႔ခေလာက္ကလြဲလို႔ ႀကိဳသူမဲ႔တဲ႔အိမ္မွာ အေမအိုႀကီး ဘယ္သူနဲ႔ အပ္သြားရမွန္းမသိ ေစာင္႔ေရွာက္ၾကည့္ရႈမယ္႔သူမရွိ နွစ္ေကာင္ၾကြက္သားအမိ ဘ၀ကို မေရာက္ေတာ႔ဘူး။ သိုက္သိုက္၀န္း၀န္း စည္စည္ကားကား ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး။ သူတို႔လည္း ျပဳံးေနတာ အသိသာႀကီး။ အဖြားက ခုနစ္ဆယ္ေက်ာ္ ရွစ္ဆယ္နားနီး၊ ဆိုက္ကားတစ္စင္းနဲ႔ ေစ်းပတ္ၿပီး လိုခ်င္တာ လက္ညွဳိးထိုး၀ယ္တယ္။ အိမ္ေရာက္ေတာ႔ လက္ညွဳိးကေလးထိုးၿပီး ပါးစပ္နဲ႔ ဟင္းခ်က္သတဲ႔။ ခိုင္းခ်င္တာရွိ ကေလးေတြ နံမယ္တလိုက္၊ နွစ္ခါမေခၚရဘူး။ ေရာက္လာတယ္။ ကိုယ္႔အေမေမြးထားတဲ႔ ေျမးေတြမ်ား တစ္ေယာက္မွ အဲသလို လိ္မ္လိမ္မာမာ မရွိဘူး။ လက္တိုလက္ေတာင္းလည္း မရဘူး။ ေသြးရင္းတာ မရင္းတာနဲ႔ မဆိုင္ဘူး။ ကေလးေတြက ထားတဲ႔ ေမတၱာနဲ႔ပဲ ဆိုင္မယ္။ ဆန္ေရဆိုတာ သူစီးခ်င္မွ စီးတာကိုး။

             ကိုယ္ အလည္သြားခဲ႔တဲ႔ အဲသည္မိသားစုကေလးဟာ ျမန္မာျပည္မွာ ေတာ္ေတာ္ရွားရွားပါးပါး ရွိမယ္႔ ကေလးေမြးစားသူ မိသားစု ျဖစ္ပါလိမ္႔မယ္။ ဘာျဖစ္လို႔ဆိုေတာ႔ ကိုယ္တို႔ဆီက ကေလးေမြးစားတယ္ဆိုတာ ေႏွာင္ႀကိဳးမဲ႔မရွိသေလာက္ပဲ။ နယ္စပ္က ၀ကေလးေတြ၊ လားဟူကေလးေတြ၊ အခါကေလးေတြကို အဲသည္ ေဒသေရာက္သြားတဲ႔သူေတြက ေမြးစားဖို႔ ေခၚေခၚလာတာ မနည္းဘူး။ ရန္ကုန္မွာ ရွိတဲ႔ တိုင္းရင္းသားကေလးငယ္ေလးေတြ အားလုံး ေမြးစားခံရလို႔ ေရာက္လာတာခ်ည့္ပဲ။ အဲသည္ကေလးေတြ စာသင္ေက်ာင္းမွာ ေတြ႕ရတယ္ဆိုရင္ ဘုရားသခင္ရဲ႕ ေက်းဇူးေတာ္ကို အႀကီးအက်ယ္ ခ်ီးမႊန္းေပးလိုက္ပါ။ ေတာ္ေတာ္ရွားတယ္ဗ်။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေသစာရွင္စာေလာက္ပဲ သင္ေပးၿပီး အိမ္လုံတဲ႔ ငယ္ေမြးျခံေပါက္ ကၽြန္တစ္ေယာက္ရဖို႔ “ေမြးစားတယ္” လို႔ လူၾကားေကာင္းေအာင္ နံမယ္တပ္ၾကတာ။ ရန္ကုန္မွာ အိမ္ေဖာ္ေခၚရတဲ႔ ဒုကၡကို မခံစားနိုင္လို႔ လူလည္ႀကီး သားသမီး လုပ္ခိုင္းတာ။ ထမင္းဆိုင္ေတြမွာ၊ လမ္းေဘးဆိုင္ကေလးေတြမွာ သူတို႔ခ်ည့္ပါပဲ။ အဲဒါ ကေလးလုပ္သားေလးေတြ မဟုတ္လို႔ ဘာတုန္း။ “သားတို႔ သမီးတို႔ေရ။ ရန္ကုန္ကို လိုက္မလား။ ကားကားႀကီး စီးရမယ္။ တီဗီႀကီးလည္း ၾကည့္ရမယ္။ မုန္႔ေတြ မ်ားႀကီး စားရမယ္။” ဆိုၿပီး ေခၚေခၚလာတာ မဟုတ္လား။ သားရင္း သမီးရင္းလို ေမြးစားဖို႔ ေခၚလာတယ္ ဆိုတဲ႔သူ မရွိသေလာက္ပဲေလ။ စာေတာင္မွ မသင္ေပးျဖစ္ရင္ သြန္္သင္ညႊန္ျပဖို႔ဆိုတာလည္း ခိုင္းဖို႔ထက္ ပိုနိုင္ပါဦးမလား။ ေနာက္ေတာ႔လည္း သည္ကေလးေတြက ေျပာစကား နားမေထာင္ဘူး။ အေၾကာမာတယ္။ အက်င္႔မေကာင္းဘူး။ စတာေတြ ျဖစ္လာရင္ ကိုယ္႔ေၾကာင္႔ လို႔ မျမင္ပဲ ကေလးေတြမွာ ပါလာတဲ႔ ဗီဇေၾကာင္႔လို႔ ပုံခ်လိုက္ၾကတယ္။ သူတို႔ကို ေမတၱာ မေပးပဲ သူတို႔ဆီက ဘာေတြ ျပန္ေမွ်ာ္လင္႔ေနတာလဲ။ အစဦးပိုင္းက ေျပာခဲ႔တဲ႔ ေမြးစားမယ္လို႔ ေျပာၿပီး ညာေခၚသြားတဲ႔ လူလိမ္ေတြကို ရြံရွာစက္ဆုပ္တယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ သူမ်ားသားသမီးကို အရြယ္မေရာက္ခင္ကတည္းက ကၽြန္၀ယ္သလို ၀ယ္ေမြးတဲ႔သူေတြကိုလည္း ဘုရားတကာႀကီးေတြ လို႔ မေခၚသင္႔ဘူး။ ေက်ာခင္းစရာ ေနရာေပး၊ ထမင္းမငတ္ေအာင္ ေကၽြးရုံနဲ႔ လူသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘ၀ကို အရွင္သခင္အျဖစ္ မပိုင္သင္႔ဘူး။ (ခက္တာက အလုပ္ထဲမွာ အဲသလိုေတာင္ မေပးပဲနဲ႔ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ ေစတစ္လုံးပိုင္ရွင္ထင္ေနတဲ႔ ဘ၀င္ရူး သခင္ရူးေတြ ေပါမွေပါ။ မယုံ ဦးျမတ္ခိုင္သြားေမးၾကည့္။)

             အဲဒါေၾကာင္႔ ေမြးစားတယ္ဆိုတဲ႔အလုပ္ကို တကယ္႔ေမတၱာ မပါပဲနဲ႔ မလုပ္သင္႔ဘူး။ အခုအိမ္က အမဆိုရင္ သည္ကေလးေတြကို ေမြးစားဖို႔ သူ႔ဘ၀နဲ႔ ရင္းရတယ္။ အပ်ဳိႀကီးဆိုတာ သူ႔ဘာသူ အလိုလို ျဖစ္သြားလို႔သာ လက္ခံလိုက္ရတာ။ စိတ္တိုင္းက်ေရြးၿပီး ဆုံးျဖတ္ခိုင္းရင္ ဘယ္သူက ျပတ္သားမွာလဲ။ “အိပ္မက္ထဲက ကိုယ္႔ခ်စ္သူ။ ၀ိုးတ၀ါး မျပတ္သား ထပ္မနား မွတ္သားမရတဲ႔သူ” “ခ်စ္သူ၊ ခ်စ္တဲ႔သူ။ တေန႔ေသာ္ ေပၚလာနိုး ေမွ်ာ္ကိုးလို႔ ေစာင္႔ရပါသူ။ ေမာင္႔ခ်စ္ၾကင္သူ။” “ထက္ေကာင္းကင္ မိုးဖ်ားက သြန္းလာ၊ ရြာမယ္႔ ေရႊမိုးကိုေစာင္႔ကာ။ ေပဖူးလႊာမိုးကို ေမွ်ာ္ကိုးကာ၊ ေစာင္႔စားေနရရွာ။” တဲ႔။ ၾကည့္ပါလား။ ဘယ္သူမွ စိတ္ေလွ်ာ႔မယ္႔သူ မပါဘူး။ ေစာင္႔ဦးမွာတဲ႔။ သူ႔ဘက္က ေတာ္ရုံေမတၱာနဲ႔ေတာ႔ သည္ကေလးေတြကို အိမ္ေခၚမလာဘူး။ အဘြားဘက္ကလည္း ၾကည့္ပါဥိီးေလ။ အိုႀကိအိုမက်မွ သူမ်ားကေလးေတြကို “ေရႊျခည္ေငြျခည္တန္းပါလို႔” နဲ႔ ညဥ့္နက္သန္းေခါင္ ေခ်ာ႔သိပ္ဖို႔ လြယ္တာ မဟုတ္ဘူး။ သူတို႔ထားတဲ႔ ေစတနာ မွန္လို႔သာ ကေလးေတြဆီက ေမတၱာေရာင္ျပန္ဟပ္တာ။

            ခုေနမ်ား တစ္ေယာက္ေယာက္က ကေလးေမြးစားခ်င္တယ္လို႔ ဆိုလာရင္ ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္ ျပန္ေမးပါ။ ဘာျဖစ္လို႔ ေမြးစားခ်င္ရတာလဲ။ သူကကိုယ္႔အတြက္ တစုံတရာ ေမွ်ာ္မွန္းရင္ မေမြးပါနဲ႔။ ကိုယ္က သူ႔အတြက္ တစုံတေယာက္ ျဖစ္ဖို႔ ႀကဳိးစားမယ္ဆိုမွသာ ဆက္စဥ္းစားပါ။ ေမတၱာဆိုတာ ျဗဟၼာေတြ ခံစားတဲ႔ စည္းစိမ္ျဖစ္ပါတယ္။ လူသားေတြအဖို႔ေတာ႔ ျဗဟၼစိုရ္တရားကင္းသူေတြ ခံစားႏိုင္စြမ္း မရွိပါဘူး။ ေမတၱာေခါင္းပါးတဲ႔သူဆိုရင္ ရုပ္ျမင္ျမင္ အသံၾကားၾကား၊ သတင္းစကားေလးမ်ား ဖတ္လိုက္ရရင္ေတာင္ တစက္ကေလးမွ ေမတၱာရွိစရာ မေကာင္းဘူး ဆိုတာ ကိုယ္ေတြ႔မ်က္ျမင္ သင္ခန္းစာယူႏိုင္လိမ္႔မယ္ ထင္ပါတယ္။

ေမတၱာျဖင္႔ …
ေပစိ။

Consultant Surgeon at Yangon Gener

Monday, June 16, 2014

ဖယ္ရွားဖို႔ အမိန္႔ေပးရင္ ဒုကၠဋ္အာပတ္၊ ဖယ္တဲ႔ကိုယ္ေတာ္ေတြက ပါစိတ္၊ (လူကို ခုိင္းရင္ ဒုကၠဋ္) သင့္လို႕ ေနပါၿပီ


******************************
**************************************************
မဟန နဲ႔ ပီနန္ ေက်ာင္းလုၾကတဲ႔ ကိစၥဟာ သာမန္ ေက်ာင္းလုတဲ႔ အျငင္းအခုံမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။
အေၾကာင္းကေတာ့ မဟန ဆိုတာဟာ ဂိုဏ္းေပါင္းစုံ သံဃာေတြရဲ႕ သံဃာသမၼဳတိရ ကိုယ္စားလွယ္ေတြက ေရြးတဲ႔ ဗဟိုသံဃာ႔ဝန္ေဆာင္ ၄၇ ပါးက ဓမၼစက္အရ အာဏာအပ္ႏွင္းထားတဲ႔ ႏုိင္ငံ႔သာသနာရဲ႕ ဥေသွ်ာင္အဖြဲ႕ၾကီး ျဖစ္ပါတယ္။ မဟန ဥကၠ႒ (လက္ရွိ ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္) ဟာ ယိုးဒယားတုိ႔ သီဟိုဠ္တို႔မွာရွိတဲ႔ သံဃရာဇာနဲ႔ အလားသ႑ာန္တူပါတယ္။ ဒါက တဖက္က အေျခအေနပါ။ တျခားတဖက္ကလဲ ပီနန္ဆရာေတာ္ဆိုတာ ႏိုင္ငံျခား သာသနာျပဳ ထင္ရွားတဲ႔ ေထရ္ၾကီးဝါၾကီးသံဃာၾကီး ျဖစ္ေနပါတယ္။
ေက်ာင္းလုတဲ႔ ကိစၥက ဝိနည္းအရ သံဃိကေက်ာင္း (သံဃာအားလုံးကို လွဴတဲ႔ေက်ာင္း) ျဖစ္သည့္တိုင္ေအာင္ စဥ္းစားစရာ ကိစၥေတြ ရွိေနပါတယ္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးက ေက်ာင္းလွဴတဲ႔အခါ ဘုရားအမွဴးရွိတဲ႔ သံဃာေတာ္မ်ားကို လွဴရင္ အက်ိဳး ပိုၾကီးတယ္ဆိုတဲ႔ အျမင္ရွိၾကေတာ့ ေက်ာင္းတေက်ာင္းေရစက္ခ်တဲ႔အခါ သံဃႆေဒမ သံဃာအားလွဴပါ၏ လုိ႔ လွဴၾကရိုး ထုံးစံျဖစ္တယ္။ ဒါေပမဲ႔ ေက်ာင္းကို ေစာင့္ေရွာက္ ၾကည့္ရႈဖုိ႔ကိုေတာ့ ဘယ္သူကို အပ္ႏွင္းထားပါတယ္လို႔ သက္ဆုိင္ရာ ေက်ာင္းဒကာ၊ ေက်ာင္းအမမ်ားနဲ႔ ရိုေသထိုက္တဲ႔ ေထရ္ၾကီးဝါၾကီး ပုဂၢိဳလ္ၾကီးမ်ားက ေက်ာင္းေစာင့္အျဖစ္ ဘယ္သူ႔ကို အပ္ပါတယ္လို႔ တခါထဲ အပ္ႏွင္းၾကတဲ႔ ထုံးစံျဖစ္ပါတယ္။ (ေပၚလာတဲ႔ ေမးခြန္းေတြက ဒီေက်ာင္းကို ဓမၼေၾကာင္းအရ ဘယ္သူ အမွန္တကယ္ ပိုင္သလဲ ဆိုတဲ႔ ကိစၥပါပဲ။ ပိုင္ဖို႔ဆိုရင္ ဘယ္သူက ဒီေက်ာင္းကို ေရစက္ခ် လွဴခဲ႔သလဲ၊ လွဴတဲ႔အခါမွာ သံဃိက အေနနဲ႔လွဴသည့္တုိင္ ဘယ္သူကို ေက်ာင္းေစာင့္ပုဂၢိဳလ္အျဖစ္၊ ဘယ္သူက၊ ဘယ္တုံးက၊ ဘယ္ ေထရ္ၾကီးဝါၾကီး ပုဂၢိဳလ္ေတြရဲ႕ မ်က္ေမွာက္မွာ လွဴခဲ႔သလဲ။ ဒါေတြကို သိရရင္ပဲ ဒီေက်ာင္းကို ဓမၼေၾကာင္း အရ ဘယ္သူ ပိုင္သလဲ၊ (သံဃိကျဖစ္သည့္တိုင္) ဘယ္သူရဲ႕ စီမံခန္႔ခြဲမႈ ေအာက္မွာ ရွိသလဲ ထင္ရွားျပီ ျဖစ္ပါတယ္။)
သံဃိကေက်ာင္းအျဖစ္ လွဴသည့္တိုင္ စဥ္းစားစရာ ေမးခြန္းေတြကို အထက္မွာ ေျပာခဲ႔ျပီး ျဖစ္လို႔၊ သံဃိကေက်ာင္း ကို လုၾကတာ၊ အျငင္းပြားၾကတာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ႔ ဝိနည္းေတာ္ကို ၾကည့္ရေအာင္ပါ။ (ဘုန္းၾကီးေလာကနဲ႔ နီးစပ္လို႔) က်ေနာ္ သိေနတာက ေက်ာင္းတေက်ာင္းဟာ သံဃိကေက်ာင္းျဖစ္လို႔၊ သံဃာအခ်င္းခ်င္း အျငင္းပြားၾကရင္ေတာင္၊ သံဃာေတြက ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ အျခားအုပ္စု သံဃာကို ႏွင္ရင္၊ ဆြဲထုတ္ရင္ ပါစိတ္အာပတ္၊ လူကို ႏွင္ခိုင္း၊ လူအားသုံးဆြဲထုတ္ ႏွင္ခ်ရင္ ခိုင္းသူမွာ ဒုကၠဋ္အာပတ္သင့္ပါတယ္။ (ေက်ာင္းအာရမ္ေတြမွာလဲ အျပစ္ထုိက္သြားတဲ႔အတြက္ မသိဘဲ သုံးသူ၊ တည္းသူ ျဖစ္ေစ အာပတ္ေတြ ဆက္တုိက္သင့္သြားပါတယ္။ ေရႊက်င္သာသနာပိုင္ ေျမာင္းျမဆရာေတာ္ဟာ ဝိနည္းအင္မတန္ ရိုေသတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္လို႔ ေက်ာင္းကိစၥဟာ မေတာ္ရင္ အာပတ္သင့္ဖြယ္ရွိလို႔၊ ခရီးၾကြတဲ႔အခါ သံသယရွိေတာ္မူရင္ ဝါးကပ္တဲ ထိုးေစျပီး ဝါးကပ္တဲနဲ႔ ေနပါတယ္။ -ေက်ာင္းနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အာပတ္သင့္စရာေတြ ရွိတတ္လြန္းလို႔ သရိုင္ရြာကို ပင့္တဲ႔အခါ ပင္းေက်ာင္းၾကီးေပၚမတည္းဘဲ တပည့္ျဖစ္တဲ႔ ေတာင္ျမိဳ႕ဆရာေတာ္ကို ဝါးကပ္တဲ ထုိးေစျပီး ေျမာင္းျမဆရာေတာ္ၾကီးက ဝါးကပ္တဲမွာပဲ သီတင္းသုံးတဲ႔ ဥပမာကို အရွင္ဇနကာဘိဝံသေရး တဘဝသံသရာမွာ ရႈပါ။)
အဲဒီေတာ့ ဒီေက်ာင္းရဲ႕ ပိုင္ဆုိင္မႈဟာ မဟနကဘဲ ပိုင္ပိုင္၊ ပီနန္ဆရာေတာ္ကပဲ ပိုင္ပုိင္၊ ဘယ္သူကပုိင္ပုိင္ (သံဃိကေက်ာင္းမွန္ရင္) သံဃာအခ်င္းခ်င္း ႏွင္ထုတ္တာ၊ သံဃာက လူကိုခိုင္းလို႔ လူကႏွင္ထုတ္တာ မလုပ္ထုိက္ဘူးဆိုတာ ထင္ရွားပါတယ္။ (ဝိနည္း ရိုေသရင္ေပါ့ေလ။) (ဒီအတုိင္းဆုိရင္ မဟန ကိုယ္တုိင္က ဝိနည္းသိကၡာပုဒ္ေတြ ညိစြန္းေနသလားလို႔ ရွာေဖြ စိစစ္ထုိက္တယ္။)
တကယ္လို႔ သံဃိကပိုင္မဟုတ္ဘဲ ပီနန္ဆရာေတာ္ ပုဂၢလိကပိုင္ဆုိရင္ေတာ့ မဟန ကို ဒုတိယပါရာဇိက အာပတ္ၾကီး သင့္ျပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒုတိယပါရာဇိက ဆုိတာ ခိုးမႈပါ။ သံဃာဟာ (ေရႊ)တမတ္နဲ႔ ညီတဲ႔ ဥစၥာကို အရွင္မေပးဘဲ ယူရင္ ရဟန္ုးအျဖစ္က ေလွ်ာက်သြားပါတယ္။ (တသက္လုံး ရဟန္း ျပန္ဝတ္လို႔ မရေတာ့ပါ၊ သာသနာမွာ ရဟန္းအျဖစ္ကို မရႏိုင္ေတာ့ပါ။) ဝိနိယပိဋကတ္ ျမန္မာျပန္ကို ၾကည့္ပါ-
“ မေပးအပ္ေသာ ဥစၥာမည္သည္ မေပးအပ္ မလႊတ္အပ္ မစြန္႔အပ္ မေစာင့္ေရွာက္အပ္ မလုံျခဳံေစအပ္ ငါ့ဟာဟု မျမတ္ႏိုးအပ္ သူတစ္ပါး သိမ္းဆည္းအပ္ေသာ ဥစၥာတည္း။ ခုိးလုိေသာ စိတ္အစုဟူသည္ ခိုးလိုေသာ စိတ္ရွိသည္ျဖစ္၍၊ ဝွက္လိုေသာ စိတ္ရွိသည္ျဖစ္၍။ ယူျငားအံ႔ဟူသည္ ယူျငားအံ႔၊ ေဆာင္ယူျငားအံ႔၊ ဝွက္ျငားအံ႔၊ ကၠဳရိယာပုတ္ကို ပ်က္ေစျငားအံ႔၊ ေနရာမွ ေရြ႕ေစျငားအံ႔၊ အခ်ိန္းအခ်က္ကို လြန္ေစျငားအံ႔။ အၾကင္သို႔ သေဘာရွိေသာ မည္သည့္တစ္မတ္ကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ တစ္မတ္တန္ (ဥစၥာ) ကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ တစ္မတ္ထက္ အပိုအလြန္ (ဥစၥာ) ကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ (ပ) ယူေသာသူသည္ ယူေသာ ေဆာင္ေသာ ဝွက္ေသာ ကၠဳရိယာပုတ္ကို ပ်က္ေစေသာ ေနရာမွ ေရြ႕ေစေသာ အခ်ိန္းအခ်က္ကို လြန္ေစေသာ ဤရဟန္းသည္လည္း ေရွး (ေမထုန္ ပါရာဇိက ရဟန္း)ကို ေထာက္၍ သာသနာေတာ္မွ ဆုံးရႈံးျခင္းသို႔ ေရာက္၏ ဟု ဆိုအပ္၏။ အညႇာမွ ေၾကြက်ေသာ သစ္ရြက္သည္ မစိမ္းစိုႏိုင္ေတာ့သကဲ႔သို႔ ဤအတူ ရဟန္းသည္ တစ္မတ္ကိုေသာ္လည္းေကာင္း (ပ) (ဥစၥာရွင္သည္ ကိုယ္ႏႈတ္ျဖင့္) မေပးဘဲ ခိုးလိုေသာ စိတ္အစုျဖင့္ ယူမိေသာေၾကာင့္ ရဟန္း မဟုတ္ေတာ့ေပ၊ သာကီဝင္ မင္းသား ဘုရားအႏြယ္ေတာ္ မဟုတ္ေတာ့ေပ၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ “သာသနာေတာ္မွ ဆုံးရႈံးျခင္းသို႔ ေရာက္၏” ဟု ဆိုအပ္၏။”
ပါရာဇိက က်သြားရင္ ရဟန္းမဟုတ္ေတာ့ျပီ၊ ပါရာဇိက ဟာ အၾကီးဆုံး ဘုန္းၾကီး ျပစ္မႈ ျဖစ္ပါတယ္။ ကိစၥေလးခုကို ဘုန္းၾကီး အျဖစ္က မေလွ်ာေစဖုိ႔ (ေထရာဝါဒ) ဘုန္းၾကီးတိုင္း ေစာင့္ေရွာက္ရပါတယ္ - အဲဒါေတြကေတာ့ (အၾကမ္းဖ်င္းေျပာရရင္) ေမထုန္မွီဝဲမႈ၊ ခုိးမႈ၊ သံဃာသင္းခြဲမႈနဲ႔ စ်ာန္မဂ္ဖိုလ္ တရားထူး မရဘဲ ရသည္ဟု လိမ္ညာမႈ တုိ႔ဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတြဟာ ဘုန္းၾကီးေလာကမွာ အၾကီးေလးဆုံး ျပစ္မႈၾကီး ေလးခုျဖစ္လို႔ က်ဴးလြန္မိရင္ ဘယ္လိုမွျပန္ဆယ္ႏႈတ္လို႔ မရေတာ့ဘဲ ရဟန္းအျဖစ္က တသက္လုံး ေလွ်ာက်ပါတယ္။ (အလြန္ဆုံး ကိုရင္ၾကီးဘဝ၊ ဖိုးသူေတာ္ ဘဝကိုပဲ ဒီတသက္ ရႏိုင္ပါေတာ့တယ္။ သိမ္ဝင္လို႔လဲ မရ၊ ရဟန္းလဲ မျဖစ္ေတာ့ပါ။)
ဒီေလာက္ ခ်ီလာရတဲ႔ အေၾကာင္းကေတာ့ ခု ေက်ာင္းလုတဲ႔ ကိစၥမွာ ပုဂၢလိကပိုင္ေက်ာင္း (ပီနန္ဆရာေတာ္ပိုင္ ေက်ာင္း) ျဖစ္လို႔ အဲဒီ ပုဂၢလိကပုိင္ပစၥည္းကို မဟနက လုတာဆိုရင္ မဟန သေဘာဆႏၵပါတယ္ဆုိရင္ ထိပ္ဆုံး (ဗန္းေမာ္ဥကၠ႒ဆရာေတာ္ၾကီးအပါအဝင္) ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား အားလုံး ပါရာဇိက က်မည့္အေနမ်ိဳး ျဖစ္ေနလို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ျပန္ရွင္းေအာင္ ေျပာရရင္ ပီနန္ဆရာေတာ္ ပုဂၢလိကပိုင္ဆုိရင္ - ဒုတိယပါရာဇိက နဲ႔ စြပ္စြဲခံရမယ့္အေနမ်ိဳး မဟနက ျဖစ္သြားပီးေတာ့၊ သံဃိကပိုင္ျဖစ္တယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ - မဟနက ဖယ္ရွားဖို႔ အမိန္႔ေပးလို႔ ဒုကၠဋ္အာပတ္၊ ဖယ္တဲ႔ကိုယ္ေတာ္ေတြက ပါစိတ္၊ (လူကို ခုိင္းရင္ ဒုကၠဋ္) သင့္ေနပီလို႔ ဆုိလိုတာျဖစ္တယ္။ ဓမၼေၾကာင္း အရ မလုပ္ထုိက္တဲ႔ အလုပ္လို႔ ထင္ရွားေစလိုရင္းျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ဒီကိစၥဟာ ေပါ့ေသးေသး ကိစၥမဟုတ္ဘဲ အင္မတန္ အေရးၾကီးတဲ႔ ကိစၥျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ အခုအခ်ိန္ထိ သတင္းစာေတြ ေဖာ္ျပေနတဲ႔ သတင္းေတြဟာ တိတိက်က်၊ ဝိနည္းကို နားလည္တဲ႔ အေရးအသားမ်ိဳး၊ စုံစမ္းထုတ္ေဖာ္မႈမ်ိဳး မဟုတ္ေသးပါဘူး။ ဒီလို ေျပာရတာ အေၾကာင္းရွိတယ္-
ဘယ္သူက ပီနန္ဆရာေတာ္ကိုျဖစ္ျဖစ္၊ မဟနကို ျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္တုန္းက လွဴသလဲ၊ ဘယ္လို လွဴတာလဲ (သံဃိကလား၊ ပုဂၢလိကလား) ဒါမွမဟုတ္ ပီနန္ဘုန္းၾကီးကို လွဴပီးသားကို မဟန ကို ျပန္လွဴတာလား၊ လွဴရင္ ဘယ္သူက လွဴတာလား၊ မဟနကလဲ လက္ခံသလား၊ ပီနန္ဘုန္းၾကီးက (အဲသလိုဆိုရင္) ေက်ာင္းခုိးခံရတာလား၊ မဟနက သူခုိးလက္ခံအလုပ္မ်ိဳးကို လုပ္မိသလား၊ မဟနကို လွဴလိုက္တာကလဲ သံဃိက လွဴတာလား၊ ပုဂၢလိက (မဟနကို လွဴပါ၏)ဆုိပီး လွဴတာလား။ ဘာမွ မရွင္းမလင္းလို႔ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါက ဓမၼေၾကာင္းအရေျပာတာသာ ျဖစ္ေသးတယ္။ ျမန္မာျပည္ ဘုန္းၾကီးေလာက လုပ္ထုံးလုပ္နည္းအရ ဝိနည္းဓမၼကံ အမႈအခင္းမ်ား ကို ေျဖရွင္းရာမွာ ဘာကိုေတာ့ ဘယ္လို လုပ္ထုိက္တယ္ဆိုတဲ႔စည္းကမ္းေတြရွိတယ္။ ဒါေတြကို သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ အံ႔ေမာင္က ေျဖရွင္းသြားတယ္လို႔ မၾကားမိသလို၊ သတင္းေထာက္ေတြကလဲ ဝိနည္းဓမၼကံ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းကို ၾကားဖူးပုံ၊ ေမးၾကပုံ မေပၚဘူး။ (အံ႔ေမာင္ ေျပာသမွ် ခံရမွာေပါ့လို႔ စိတ္ထဲက ျဖစ္မိပါတယ္။) ဒါဟာ တရားမမႈ အေနနဲ႔ သက္ဆုိင္ရာ လူတရားရုံးေတြက စစ္လို႔ ရတဲ႔ အမႈမ်ိဳး မဟုတ္ေတာ့ အံ႔ေမာင္က ဘယ္တရားရုံး တုိင္တုိင္ဆုိတဲ႔ ဒီစကားေျပာရဲတာျဖစ္တယ္။
ျဖစ္ရပ္ကို ၾကည့္ရင္ ပီနန္ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းက မဟနနဲ႔ ဘယ္လို ပတ္သက္သြားတာလဲ၊ ေငြေရးေၾကးေရး အရႈပ္အရွင္းေတြက ဘယ္လို ဘယ္ပုံ ျဖစ္ၾကတာလဲ၊ ပီနန္ဘုန္းၾကီးက ဘာေၾကာင့္ ေက်ာင္းၾကီးကို ျပန္သိမ္းမယ္လို႔ ဆိုရသလဲ စတဲ႔ ေမးခြန္းေတြကို သတင္းစာေတြဟာ ေရးထုတ္ဖုိ႔ တာဝန္ရွိပါလ်က္ မေရးၾကေသးတာ၊ ခုထိမေတြ႕ရေသးတာ နားမလည္ၾကလို႔လား၊ မေရးရဲလို႔လားလို႔ ေမးခြန္းထုတ္စရာ ျဖစ္တယ္။ (ေရးစဥ္က မဖတ္ရေသး၊ ေရးပီးမွ ေတြ႕ရတဲ႔ သတင္းစာ ေဆာင္းပါးတပုဒ္။ http://thevoicemyanmar.com/index.php/article/item/543-tdt။ အားထုတ္မႈကို အထူး အသိအမွတ္ျပဳလိုပါတယ္။ ေက်းဇူးလဲ တင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ေမးစရာ ေမးခြန္းေတြ က်န္ေနေသးတာနဲ႔ follow-up လုပ္ေပးပီး တင္ျပမယ္ဆိုရင္ တာဝန္ေက်တဲ႔ မီဒီယာ အျဖစ္ ဂုဏ္ယူထုိက္ဖြယ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဂုဏ္ယူပါတယ္။)
ဒါက ေက်ာင္းလုမႈ ပဲ ရွိပါေသးတယ္၊ ေက်ာင္းလုမႈ ေနာက္မွာ ဘုန္းၾကီးေတြကို အတင္းအဓမၼ လူဝတ္လဲေစတယ္ (စိတ္ဆႏၵမပါဘဲ သိကၡာခ်လို႔ မရ။) ျပီးေတာ့ တရားစြဲဆုိမယ္ဆိုေတာ့ ဒါေတြဟာ ပိုပီး ရႈ႔ပ္ေထြးလာတယ္။
သတင္းစာဟာ ျပည္သူ႔နားမ်က္စိ ျဖစ္ပါတယ္။ သတင္းစာေတြက ဒီကိစၥေတြကို ျပည္သူေတြ ရွင္းေအာင္၊ ေသခ်ာနားလည္ေအာင္ ေရးျပထိုက္၊ ရွင္းျပထုိက္တယ္။ (မဟုတ္ရင္ ဝိနည္းနားမလည္တဲ႔ ျမန္မာ ျပည္သူလူထု အမ်ားစုနဲ႔ တတ္ေယာင္ကန္း ဘုန္းၾကီးေနာက္ဆြဲေတြက မေဝဖန္ေကာင္းဘူး ဆိုတာကို နားေယာင္မိရင္ ျမန္မာျပည္သာသနာဟာ ေအာက္ကို ထိုးျပီး က်သြားတဲ႔ အျဖစ္မ်ိဳး ရာဇဝင္မွာ တြင္ပါလိမ့္မယ္။)
ခုထိ မေရးၾကေသးလို႔ အားမလို အားမရ ျဖစ္လွပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မေနႏိုင္ဘဲ social media က ဝင္ေရးရပါတယ္။ ဒီေဆာင္းပါးကို ထည့္လိုတဲ႔ သတင္းစာ၊ ဂ်ာနယ္ရွိရင္ (ထည္႔လဲ ထည့္ရဲရဦးမယ္၊ မေတာ္ရင္ ေထာင္ခ်တာခံရႏိုင္တယ္၊ ဘုန္းၾကီးေတြေတာင္ လူဝတ္ခြ်တ္ခံရသကိုး။) ထည့္ဖုိ႔ အဆင္သင့္ပါပဲလို႔ ေၾကညာလိုပါတယ္။
တုိင္းကားျပည္သူ ရွင္လူမ်ားကို တရားမင္းမ်ား ေစာင့္ပါေစ။
စိရံ တိ႒တု သဒၶေမၼာ၊ ဓေမၼေဟာႏၱဳ သဂါရဝါ (သဒၶမၼ သုံးျဖာ သာသနာသည္ အရွည္တည္ပါေစ၊ တရားေတာ္၌ လူတုိ႔ ရိုေသကိုင္းညႊတ္ျခင္း ရွိပါေစ။)
Htet Minlwin...

"ရဟန္းေတာ္မ်ား လမ္းေပၚထြက္ ၍ ဆႏၵျပျခင္းသည္ မည္သည့္သိကၡာပုဒ္မ်ားႏွင့္ ျငိစြန္း ေနပါသနည္း။"

"ရဟန္းေတာ္မ်ား လမ္းေပၚထြက္ ၍ ဆႏၵျပျခင္းသည္ မည္သည့္သိကၡာပုဒ္မ်ားႏွင့္ ျငိစြန္း ေနပါသနည္း။"

ဦးဇင္းဘေလာ့သို႔ လာေရာက္လည္ပတ္ျပီး အားေပးသူမ်ား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ ေရွးဆက္ျပီး ဘာသာေရး လူမ်ဳိးေရးစတဲ့ပုိစ့္မ်ားေရးသားဖုိ႔ တုိက္တြန္းအားေပးသလုိ အခ်ဳိ႔ကလည္း (Look down) အထင္ေသးစြာျဖင့္ အျပစ္တင္ေျပာဆုိခဲ့တာေတြလည္းၾကဳံေတြရပါတယ္။ အဲဒီထဲက ထင္ရွားတဲ့ အျပစ္တင္တဲ့ အေရးအသားေလးကေတာ့ ရဟန္းေတြနုိင္ငံေရးနဲ႔ မသင့္ေတာ္တဲ့အေၾကာင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ ရုိင္းရုိင္းစုိင္းစုိင္းေျပာတာေလးတစ္ခုရွိပါတယ္။ "ေခြးအလုပ္ကုိ ျမင္းဝင္႐ႈပ္ရင္ အရုိက္ခံရတတ္တဲ့" ဆုိျပီး တိရစၦာန္မ်ားႏွင့္ ခုိင္းႏွုိင္းျခင္းကုိပင္ခံရပါတယ္။ မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေစ ဦးဇင္းအေနနဲ႔ အဲဒီ အားေပးေရးသားသူ ကုိ စိတ္လည္းမဆုိး၊ ေဒါသလည္းမျဖစ္ပါ။ ရဟန္းေတာ္မ်ား နုိင္ငံေရးမလုပ္ရဘူးလုိ႔လည္း မည္သည့္ သိကၡာပုဒ္ကုိမွလည္း ဝိနည္းေဒသနာေတာ္မွာမေတြ႕ရပါ။ ဒီအေၾကာင္းအရာနဲ႔ပတ္သတ္ျပီး ရဟန္းေတာ္ မ်ား နုိင္ငံေရး လုပ္သင့္မသင့္ လမ္းေလ်ွာက္ဆႏၵျပျခင္းသည္ မည္သည့္သိကၡာပုဒ္မ်ားႏွင့္ ျငိစြန္းေနသနည္း ဆုိတဲ့ အခ်က္အလက္ကုိ ထင္ရွားေစခ်င္ေၾကာင့္ ပါခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ေျဖၾကားထားတဲ့ အေျဖကုိ အားလုံးဖတ္ခြင့္ရေစခ်င္တာနဲ႔ ဗုဒၶကမၻာဆုိဒ္မွ ဒကာၾကီး ကုိညီညီတင္ မ်ွေဝထားတဲ့ပုိစ့္ေလးကုိ တင္ေပးျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

(ပါခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ စကၤာပူ တရားပြဲ (ပ) ေန႔တြင္ ေျဖၾကားေသာ ေမးခြန္း အေျဖလႊာမွ)

ေမး ။……….။ တပည့္ေတာ္ ရိုေသစြာေမးေလွ်ာက္အပ္ပါသည္ဘုရား၊ ရဟန္းေတာ္မ်ား လမ္းေပၚထြက္၍ ဆႏၵျပျခင္းသည္ မည္သည့္သိကၡာပုဒ္မ်ားႏွင့္ ျငိစြန္း ေနပါသနည္း။
( ကိုျမင့္သိန္း (စကၤာပူ)

ေျဖ။…………။ ဒီမိုကေရစီ ေမးခြန္းျဖစ္တယ္။ (ရယ္သံမ်ား)

ပကၠာသနိယကံလုပ္တာ အခုရွင္းျပမယ္။ ၿမိဳ႕ထဲမွာ ဆႏၵျပတယ္ဆိုတဲ့အခါမွာ သကၤန္းရံုၿပီး ဝိနည္း သိကၡာပုဒ္ မေဖာက္ဖ်က္ရင္ေတာ့ ဆႏၵျပတယ္ဆိုတာနဲ႔ သိကၡာပုဒ္ျငိစြန္းစရာ အေၾကာင္းမရွိဘူး။ ဆႏၵကိုထုတ္ေဖာ္တာ အမ်ားကို သိေအာင္ လုပ္တယ္ဆိုတဲ့ေနရာမွာ တစ္ခုေတာ့မွတ္ရမယ္… Strike နဲ႔ Riot ကိုကြဲေအာင္ ၾကည့္ရမယ္။ Strike လုပ္တာလား Riot လား Riot ဆိုတာ အၾကမ္းဖက္တဲ့ အ ဓိကရုဏ္းလုပ္တာ ဖ်က္စီးတာ ဟိုဟာ ဒီဟာေတြ ဖ်က္စီးတယ္ အဲဒါဆိုရင္Riot လို႔ေခၚတယ္၊ Riot မဟုတ္ဘဲ Strike ဆိုတာ ကိုယ့္ဆႏၵကို ထုတ္ေဖာ္ျပ တာပဲ။ ဥပမာ Hungier Strike ဆိုရင္ သူ႔ဟာသူ အိပ္ေနတာပဲေလ အဲဒီေတာ့ Strike ဆိုရင္ အျပစ္ျဖစ္စရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး

ဥပမာတစ္ခု ေျပာျပရမယ္ ဆိုရင္ ဆႏၵျပတယ္လို႔ ခုေခတ္လို ေခၚရင္ေခၚရမွာေပါ့ ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ တယ္လို႔ ထုတ္ေဖာ္တာနဲ႔ ျပတာ ဘယ္ကြဲတယ္ ထင္သလဲ… (ရယ္သံမ်ား) စကားကလည္း ယဥ္ယဥ္ ေက်းေက်းေလး သံုးတဲ့အခါ မွာ တစ္မ်ဳိး ေပါ့ေနာ္…အဲဒီေတာ့…
ေဒဝဒတ္ျပႆနာ ေပၚလာခါနီးမွာ ရွင္သာရိပုတၱရာနဲ႔ ရဟန္းေတြ ဟာ ရာဇၿဂိဳဟ္ ၿမိဳ႕ထဲမွာ ဆႏၵျပတယ္။ (ၾကားဖူးၾကလား) (မၾကားဖူးပါဘုရား)

မၾကားဖူးဆိုရင္ ေျပာ ျပမယ္။ ေဒဝဒတ္က ျမတ္စြာ ဘုရားကိုဆန္႔က်င္ၿပီးေတာ့ သူရာဇဝတ္အမႈမကင္းတဲ့ အလုပ္ေတြကို လုပ္ေတာ့မယ္ဆိုတာ ဘုရားက သိတယ္။ သိတဲ့အခါၾကေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားက ရွင္သာရိပုတၱရာကို ဦးေဆာင္ခိုင္းၿပီးေတာ့ ပကာသနိယကံဆိုတာကို ျပဳခိုင္းတယ္။ ပကာသနိယရဲ႕ အဓိပၸာယ္က ဘာလဲ ဆိုေတာ့ ေဒဝဒတ္ရဲ႕ သေဘာ ထားနဲ႔ ဘုရားသာသနာမွာ က်န္တဲ့ရဟန္းေတြရဲ႕ သေဘာထားမတူတာကို ထုတ္ေဖာ္ျပတာ ဒါလည္း ဆႏၵျပတာပါပဲ။ ဒီလိုထုတ္ေဖာ္တာကို ရာဇၿဂိဳဟ္ၿမိဳ႕ထဲမွာရွင္သာရိ ပုတၱရာ ေခါင္းေဆာင္ၿပီးေတာ့ လိုက္ေျပာရတယ္။ ေဒဝဒတ္ရဲ႕ သေဘာထားဟာ အရင္တုန္းကတစ္မ်ဳိး အခုတစ္မ်ဳိး ျဖစ္ေနၿပီ။ ေဒဝဒတ္လုပ္သမွ်ကိစၥေတြဟာ သာသနာနဲ႔မဆိုင္ဘူး။ က်န္တဲ့ရဟန္းေတြနဲ႔ မဆိုင္ဘူး။ ေဒဝဒတ္နဲ႔သာဆိုင္တယ္ဆိုတာကို ထုတ္ေဖာ္ေၾကျငာၿပီး ၿမိဳ႕ထဲမွာ လွည့္လည္ ေျပာတာရွိတယ္။ အဲဒါကို တစ္ နည္းအားျဖင့္ေျပာရရင္ ဒါဆႏၵျပတာပါပဲ။ အဲဒီလို ျပသင့္တဲ့ အခ်ိန္မွာျပတာ အေကာင္းဘက္ကို ဦး တည္ၿပီးေတာ့ ျပတာ၊ အျပစ္ရယ္လို႔ေျပာစရာအေၾကာင္းမရွိဘူးေပါ့။

ခုနလို Riot လိုမ်ဳိးဆိုရင္ေတာ့ မီးရိႈ႕မယ္၊ ဖ်က္စီးမယ္ဆိုရင္ မီးရိႈ႕တယ္ ဖ်က္စီးတယ္ဆိုတဲ့ အျပစ္ ေတာ့ ရွိတယ္ေပါ့။ ဒါကို Riot လို႔ ေခၚတယ္။ Strike ဆိုတာၾကေတာ့ ကိုယ့္ဆႏၵကို ထုတ္ေဖာ္တာ အမ်ားသိေအာင္ ေၾကျငာတာေတာ့လုပ္ရတာ အဲလိုလုပ္ျခင္းေၾကာင့္ မည္သည့္သိကၡပုဒ္နဲ႔ ၿငိစြန္းပါ သနည္းလို႔ဆိုရင္ ...

ျမတ္စြာဘုရားက “ခ်စ္သား ရဟန္းတို႔ ဆႏၵမျပရဘူး ဆႏၵျပရင္ အာပတ္သင့္ေစ”ဆိုတာမရွိဘူး အဲဒီေတာ့ ဥပေဒမရွိသည့္အတြက္ေၾကာင့္ ဘယ္သိကၡပုဒ္နဲ႔မွ ၿငိစြန္းစရာ မရွိဘူး။ သို႔ေသာ္ ၿငိစြန္းႏိုင္စရာ ဆိုလို႔ ၿမိဳ႕ထဲရြာထဲသြာရင္ သကၤန္းရံုသြားရမယ္၊ မ်က္လႊာခ်ၿပီး သြားရမယ္ဆိုတဲ့ ေသကၡိယ သိကၡပုဒ္ မွာ လိုက္နာရမယ့္ ဟာေလးေတြ ရွိတယ္။ အဲဒီအတိုင္း လိုက္နာရင္ေတာ့ ဒါဟာဆႏၵျပတာနဲ႔ မဆိုင္ ဘူး သြားတာလာတာနဲ႔ ဆိုင္တယ္ေပါ့။ အဲဒီလိုသာရွိတယ္ ဒီေတာ့ ဒီေမးခြန္းက အဲဒီလိုသာ မွတ္ရမယ္။

ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာ နႏၵမာလာဘိ၀ံသ
“ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာ နႏၵမာလာဘိ၀ံသ” ၏သီလဂုဏ္,သမာဓိဂုဏ္,ပညာဂုဏ္ ,တို႔ကို ပူေဇာ္ၾကည္ညိဳေသာအားျဖင့္,ဆရာေတာ္ေရးသားသည့္တရားေတာ္တစ္ပုဒ္ကိိုျပန္လည္မွ်ေ၀ဓမၼဒါနျပဳျခင္းျဖစ္ပါသည္)
ခ်မ္းသာပါေစ၊ေအးၿငိမ္းပါေစ၊
သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ..လြတ္ေျမာက္ၾကပါေစ။
ဘ၀တုသဗၺမဂၤလာ
(ည.ည.တ)(ဗုဒၶကမၻာဆုိဒ္)
စာဖတ္သူအားလုံးသက္ရွည္က်န္းမာစိတ္ခ်မ္းသာျပီး လုိရာဆႏၵမ်ားတစ္လုံးတစ္ဝတည္းျပည့္ဝၾကပါေစ။
အရွင္ဝိမလဝံသ (နာလႏၵာတကၠသုိလ္ အိႏၵိယနုိင္ငံ)
http://www.wiradhamma.com/2013/01/blog-post_8.html

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=307791699386039&set=a.129974150501129.30197.100004656339670&type=1&theater

Saturday, June 14, 2014

သႏၲိသုခည အတြင္းေရး


14 June 2014 23:59(+0630) (လြန္ခဲ့ေသာ 7 နာရီ ခန္႔က)


ရန္ကုန္မိုးဖြဲမ်ားအၾကား သန္းေခါင္ယံ စစ္ဆင္ေရးတစ္ခု ဆင္ႏႊဲေနသည္ဆိုေသာ သတင္းက ျပည္တြင္းျပည္ပသို႔ ခ်က္ခ်င္း ပ်ံ႕ႏွံ႔သြားသည္။ ဗုဒၶဘာသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းတစ္ခုကို သံဃာ့အဖြဲ႔အစည္းဝင္မ်ားက ညသန္းေခါင္ယံ၌ ဝင္ေရာက္စီးနင္းမႈမွာ စစ္ေျမျပင္ရွိ ရန္သူ႔စစ္စခန္းတစ္ခုကို တက္ေရာက္ သိမ္းပိုက္သည့္အလား။
ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီး အစိုးရက ဆႏၵျပသပိတ္စခန္း အခ်ဳိ႕ကို ဝင္ေရာက္ ၿဖဳိခြဲသည့္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ႏွင့္ ထပ္တူက်ေနမႈမ်ားက ေမးခြန္းထုတ္စရာ ျဖစ္လာသည္။ ယင္းမွာ ၂၀၀၇ သံဃာ့အေရးအခင္းၿပီး ေနာက္ပိုင္း ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းအတြင္း အဆိုး႐ြားဆုံးေသာ ညအခ်ိန္ ဝင္စီးမႈလည္း ျဖစ္သည္။
သံဃာအပါး ၃၀၀ ခန္႔ အပါအဝင္ ရဲတပ္ဖြဲ႔ႏွင့္ သာသနာေရးဦးစီးဌာန တာဝန္ရွိသူမ်ား ပူးေပါင္း၍ တာေမြၿမဳိ႕နယ္ နတ္ေခ်ာင္း ရပ္ကြက္အတြင္းရွိ ျပည္ပသာသနာျပဳ ပီနန္ဆရာေတာ္ သီတင္းသုံးရာ မဟာသႏၲိသုခေက်ာင္းတိုက္ကို ဝင္ေရာက္စီးနင္းခဲ့ၿပီး ေက်ာင္းတိုက္အတြင္းရွိ ရဟန္းသံဃာအခ်ဳိ႕ႏွင့္ လူပုဂၢဳိလ္မ်ားကို ေခတၱထိန္းသိမ္းခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ယင္းသို႔ ေက်ာင္းတိုက္ကို ဝင္ေရာက္ စီးနင္းရန္အတြက္ ၿမဳိ႕နယ္ ၁၃ ၿမဳိ႕နယ္မွ သံဃနာယက တာဝန္ရွိသူမ်ား ည ၈ နာရီခြဲဝန္းက်င္ အခ်ိန္ကစ၍ ဗဟန္းၿမဳိ႕နယ္ အတြင္းရွိ ရန္ကုန္တိုင္း သံဃနာယက ႐ုံးခန္းတြင္ စုေဝးေနၾကျခင္း ျဖစ္ေသာ္လည္း လာေရာက္သူ သံဃာေတာ္ အမ်ားစုက ယေန႔ည လုပ္ေဆာင္မည့္ အစီအစဥ္ကို စိုးစဥ္းမွ်မသိ။
“တစ္ၿမဳိ႕နယ္ကို ၂၂ ပါးႏႈန္းနဲ႔ ၁၃ ၿမဳိ႕နယ္က သံဃနာယကေတြကို တိုင္းသံဃနာယကအဖြဲ႔က လွ်ဳိ႕ဝွက္အစည္းအေဝး ဆိုၿပီး ဖိတ္တယ္” ဟု အဆိုပါ အစည္းအေဝးသို႔ ပါဝင္ တက္ေရာက္ခဲ့သူ သံဃာေတာ္တစ္ပါးက ထုတ္ေဖာ္ မိန္႔ၾကားသည္။
တိုင္းသံဃနာယက အစည္းအေဝး ခန္းမအတြင္း သံဃာေတာ္မ်ား အစုံအလင္ ေရာက္ရွိေနၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း တိုင္းဥကၠ႒ ဆရာေတာ္ ဦးဣဒၶိဗလႏွင့္ အျခားသံဃာတစ္ပါးက ည ၁၀ နာရီ ဝန္းက်င္မွသာ အစည္းအေဝး ေခၚယူရသည့္ အေၾကာင္းရင္းႏွင့္ မဟန (ႏိုင္ငံေတာ္သံဃ မဟာနာယက) အဖြဲ႔က ထုတ္ျပန္သည့္ ညႊန္ၾကားလႊာကို ဖတ္ျပသည္။ ဇြန္လ ၁၀ ရက္ ေန႔စြဲျဖင့္ ထုတ္ျပန္သည့္ ညႊန္ၾကားစာမွာ မဟာသႏၲိသုခ ဗုဒၶသာသနာျပဳ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးကို ခ်ိတ္ပိတ္ရန္ႏွင့္ ေက်ာင္းတိုက္ရွိ သံဃာေတာ္မ်ားကို ဖယ္ရွားရန္။
“အရွင္ဘုရားတို႔ ဖုန္းေတြ ပိတ္ထားပါ။ တပည့္ေတာ္ ဒီကိစၥထက္ အေရးႀကီးတာ ဘာမွမရွိဘူး” ဟု အဆိုေတာ္ မာမာေအး၏ ေတးသံတစ္ခုေၾကာင့္ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္သြားဟန္တူေသာ တိုင္းသံဃနာယက ဥကၠ႒ဆရာေတာ္က ယင္းအစည္းအေဝးတြင္ မာန္ပါပါ ဆိုလိုက္သည္။
“ညီေတာ္ ေနာင္ေတာ္ေတြက သတၱိရွိရွိနဲ႔ သမိုင္းေၾကာင္းေရးပါ။ ႏိုင္ငံေတာ္ သံဃမဟာနာက ပိုင္တဲ့ေက်ာင္းကို မကာကြယ္ရင္ ဘယ္သူ႔ေက်ာင္း ကာကြယ္မလဲ။ အရွင္ဘုရားတို႔ ကိုယ္က်ရာ တာဝန္ကို ျပတ္ျပတ္သားသားလုပ္ပါ။ သတၱိရွိရွိနဲ႔ လုပ္ဖို႔ အထူးမွာခ်င္ပါတယ္။ ကမာၻက စိတ္ဝင္စားတဲ့ သႏၲိသုခကို ဒီေန႔ မွတ္တမ္းတင္မွာပဲ” ဟု အဆိုပါ ဥကၠ႒ဆရာေတာ္ ဦးဣဒိၶဗလက ထပ္မံတိုက္တြန္းေၾကာင္း The Voice Weekly က သီးသန္႔ ရရွိထားေသာ အသံဖိုင္အရ သိရသည္။
သႏၲိသုခ သမိုင္းေၾကာင္းကို ရန္ကုန္တိုင္း ဥကၠ႒ဆရာေတာ္၊ ၿမဳိ႕နယ္ သံဃနာယကမ်ားႏွင့္ တိုင္းေဒသႀကီး အစိုးရတို႔က ရွင္းလင္းခဲ့ေၾကာင္း မွတ္တမ္းေရးထိုး ရမည္ဟု ဆရာေတာ္က ဆက္မိန္႔သည္။
“အဲဒီအထဲ (သႏၲိသုခေက်ာင္းတိုက္) ေက်ာက္စာႀကီး ေထာင္ဦးမွာ” ဟု ဆရာေတာ္က မိန္႔သည္။
ရဟန္းသံဃာငယ္မ်ား လက္ေရွာင္လိုေသာ ပီနန္ေက်ာင္းတိုက္ အေရးအခင္းတြင္ တိုင္းဥကၠ႒က တစ္ဖက္လွည့္ျဖင့္ အစည္းအေဝး ေခၚယူၿပီး အင္အားျပ အသုံးခ်မည့္အေရးကို ႂကြေရာက္လာသူ သံဃာအမ်ားစုက ႏွစ္ၿမဳိ႕ဟန္မရွိ။ တိုင္းဥကၠ႒ ဆရာေတာ္ကိုယ္တိုင္က “စည္းလုံးျခင္းသည္အင္အား” ဟု ဆိုေသာ တပ္မေတာ္အစိုးရ လက္ထက္ ေဆာင္ပုဒ္တစ္ခုကို ေရရြတ္ရင္း စည္းစည္းလုံးလုံးႏွင့္ ေဆာင္႐ြက္ၾကမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း စည္း႐ုံး ေျပာဆိုေနသည္။
ႂကြေရာက္လာသူ သံဃာအပါး ၃၀၀ ခန္႔ကို ည ၁၀ နာရီခြဲခန္႔တြင္ အေဝးေျပး ခရီးသည္တင္ ယာဥ္ႀကီးမ်ားေပၚသို႔ တင္ေဆာင္၍ တာေမြၿမဳိ႕နယ္ နတ္ေခ်ာင္းရပ္ကြက္သို႔ ဦးတည္ ထြက္ခြာသြားၾကသည္။ မဟနႏွင့္ တိုင္းေဒသႀကီး ဥကၠ႒ ဆရာေတာ္တို႔၏ လုပ္ေဆာင္မႈကို သေဘာမတူေသာ သံဃာအခ်ဳိ႕က တိုင္း႐ုံးမွပင္ လွည့္ျပန္ၾကသည္။ သံဃာအခ်ဳိ႕ကမူ သေဘာမတူသည့္တိုင္ အေျခအေနကို သိလို၍ သႏၲိသုခသို႔ လိုက္ပါသြားခဲ့ေၾကာင္း ေျပာဆိုသည္။
ယာဥ္မထြက္မီ မွာစရာ ရွိသည္မ်ားကို ဥကၠ႒ ဆရာေတာ္က အေသအခ်ာ မွာေနသည္။ အာဏာပိုင္အဖြဲ႔ ေနရာအျပည့္ ခ်ထားေၾကာင္း၊ ဝင္ေရာက္ ဖယ္ရွားရာတြင္ လိုအပ္မည့္ စကားေျပာစက္ (Walkie Talkie) မ်ား အဆင္သင့္ ျပင္ေပးထားၿပီး အထပ္ ၁၁ ထပ္ရွိ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီး၏ အထပ္ ၅ ႏွင့္ ၆ ကို အဓိက ဝင္ေရာက္ရွာေဖြရန္၊ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ က်ဴးလြန္ခံရပါက သည္းမခံၾကရန္၊ ထို႔အတူ ယခုသတင္းကိုလည္း လုံးဝ မေပါက္ၾကားေစရန္ အထပ္ထပ္ သတိေပးေနသည္။
“ပါလာတဲ့ ကားေတြအျပင္ (တိုင္း႐ုံး) မွာ ထားခဲ့ပါ။ မွန္လုံကားနဲ႔ သြားမယ္။ ႏိုင္ငံျခားဧည့္သည္ သေဘာမ်ဳိးနဲ႔ ဝင္မယ္။ သတၱိရွိရွိနဲ႔ သတိထား ေဆာင္႐ြက္ပါ။ အဲ့ဒီမွာရွိတဲ့ ကိုယ္ေတာ္ေတြက ငယ္ျဖဴေတြ မဟုတ္ဘူး။ ျမဝတီ။ ေကာ့ေသာင္းဘက္က အလင္းဝင္တဲ့ ေကာင္ေတြကို ဝတ္ေပးထားတယ္လို႔ ၾကားတယ္” ဟု ေရွ႕တန္းထြက္မည့္ တပ္သားမ်ားကို စစ္ဆင္ေရး အေသးစိတ္အား အထပ္ထပ္ ရွင္းလင္း မွာၾကားေနသည့္အလား တိုင္းဥကၠ႒ ဆရာေတာ္က မိန္႔ၾကားေနသည္။
ႏိုင္ငံေတာ္ သံဃမဟာနာယက အဖြဲ႔ႏွင့္ ပီနန္ဆရာေတာ္တို႔ အၾကား ကာလအတန္ၾကာ ပိုင္ဆိုင္မႈ အျငင္းပြားေနေသာ အဆိုပါေက်ာင္းတိုက္ ျပႆနာမွာ ေျပလည္မည့္ အလားအလာမ်ား ေပၚထြက္ခဲ့ေသာ္လည္း ယင္းျပႆနာ ေျပလည္မည္ကို စိုးရြံ႕ေနသူ အေပါင္းအပါမ်ား ရွိေနေၾကာင္း သာသနာေရးႏွင့္ သံဃာအသိုင္းအဝိုင္း ထံမွ စုံစမ္းသိရွိရသည္။ အဆိုပါ ျပႆနာ ေျပလည္သြားမည့္အေရး စိုးရြံ႕ေနသူမ်ားကပင္ ေက်ာင္းတိုက္ ခ်ိတ္ပိတ္သည္အထိ ျပႆနာ ႀကီးထြားလာေစရန္ စီစဥ္ဖန္တီးခဲ့ျခင္း ျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္ သံဃမဟာနာယက၊ ပီနန္ဆရာေတာ္တို႔ အပါအဝင္ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ႐ုံးတြင္ အျပစ္မရွိေၾကာင္း ယင္းတို႔က က႐ုဏာစကား ဆိုၾကသည္။
သူတို႔ ေျပာဆိုေသာ ႀကဳိးကိုင္သူစာရင္းတြင္ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ အႀကံေပး တကယ္မဟုတ္သူ ပုဂၢဳိလ္ႀကီးက နံပါတ္တစ္။
၁၁ ထပ္ရွိ ေက်ာင္းေတာ္ အေဆာက္အအုံ အပါအဝင္ ေက်ာင္းဝင္းအတြင္းရွိ ေက်ာင္းတိုက္ အသီးသီး၌ အစည္းအေဝးခန္းမမ်ား၊ အလွဴမဂၤလာ ဧည့္ခံပြဲမ်ား က်င္းပရာ ေက်ာင္းခန္းမမ်ားႏွင့္ ျပည့္ႏွက္ေနသည္။ ခန္းမႏွစ္ခုက အခ်ိန္ျပည့္နီးပါး မဂၤလာဧည့္ခံပြဲမ်ားႏွင့္ စည္ကားေနတတ္ၿပီး မဂၤလာခန္းမ ငွားရမ္းလိုပါက တစ္ႏွစ္နီးပါး ႀကဳိတင္ရက္ခ်ိန္း ယူရေၾကာင္း အဆိုပါေက်ာင္းတိုက္၌ မဂၤလာဧည့္ခံပြဲ ျပဳလုပ္ခဲ့သူ ကုမၸဏီဝန္ထမ္း တစ္ဦးက ရွင္းျပသည္။
ခန္းမငွားရမ္းခ အပါအဝင္ ဧည့္ခံပြဲ တစ္ခုအတြက္ အရပ္ရပ္ ကုန္က်စရိတ္က က်ပ္သိန္းဆယ္ဂဏန္း ေျပးမလြတ္။ အဆိုပါ ရေငြမ်ားမွာ ေက်ာင္းတိုက္ႏွင့္ တိုက္႐ိုက္ သက္ဆိုင္သည့္အတြက္ ေက်ာင္းတိုက္၏ ဘ႑ာေငြစာရင္းတြင္ ဆင့္ကာဆင့္ကာ ဘ႑ာေငြမ်ား တိုးပြားလာေသာ္လည္း စာရင္းသက္သက္သာ ျဖစ္ေၾကာင္း နီးစပ္သူမ်ားက ေဖာက္သည္ခ်သည္။ သို႔ေသာ္ မဂၤလာပြဲမ်ား က်င္းပခြင့္ ျပဳမထားေၾကာင္း သႏၲိသုခညအၿပီး ဇြန္လ ၁၁ ရက္ေန႔တြင္ ျပဳလုပ္ေသာ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲတြင္ သာသနာေရးဦးစီးဌာနက ေျဗာင္ျငင္းခ်က္ ထုတ္ထားသည္။
အကယ္၍ သႏၲိသုခေက်ာင္းေတာ္အေရး မဟနဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ ပီနန္ဆရာေတာ္ တို႔အၾကား ျပႆနာ ေျပလည္သြားပါက ေက်ာင္းတိုက္ ဘ႑ာေငြစာရင္းမ်ားကို ရွင္းလင္းရန္ လိုအပ္လာမည္ ျဖစ္ၿပီး စာရင္းအင္း အမွန္အတိုင္း ရွင္းလင္းႏိုင္ရန္မွာ မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း သႏၲိသုခေက်ာင္းတိုက္ႏွင့္ နီးစပ္ေသာ အသိုင္းအဝိုင္းက ေျပာဆိုသည္။
ႏိုင္ငံေတာ္အဆင့္ ေက်ာင္းတိုက္ႀကီးတစ္ခု သံဃမဟာနာယက၏ ကြပ္ကဲမႈေအာက္တြင္ ရွိေနစဥ္ ဘ႑ာေရးရာ အဝဝအတြက္ အဓိကတာဝန္ရွိသူတို႔မွာ ကမာၻေအးကုန္းေျမမွ အရာရွိ လူပုဂၢဳိလ္အခ်ဳိ႕သာ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ သမၼတအႀကံေပး တကယ္မဟုတ္သူ ပုဂၢဳိလ္ႀကီးမွာ ထိပ္ဆုံးမွ တာဝန္ရွိေၾကာင္း သံဃာဦးေသွ်ာင္ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၏ အနီးကပ္ ကပၸိယကာရကမ်ားက အတိအလင္း ေျပာဆိုသည္။
သို႔ေသာ္ ဝန္ႀကီးဌာနက ပစားေပး ခံထားရေသာ ဘုန္းႀကီးလူထြက္ ညြန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္ေဟာင္း တစ္ဦးကို ျပစ္တင္ဖယ္ရွားရန္မွာ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ အပါအဝင္ အစိုးရေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ မဟနအဖြဲ႔ ကဲ့သို႔ေသာ သံဃာ့ဦးေသွ်ာင္ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား လုပ္ေဆာင္ရန္သာ ျဖစ္၍ ၎တို႔၏ အမည္ကို ထုတ္မေျပာလိုေၾကာင္း အထက္ပါ တပည့္ ဒါယကာမ်ားက ရွင္းျပသည္။
အဆိုပါ သမၼတအႀကံေပး တကယ္မဟုတ္ေသာ ယင္းပုဂၢဳိလ္သည္ တိပိဋက ေယာဆရာေတာ္ ကဲ့သို႔ေသာ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၏ အမည္နာမကိုပင္ အလြဲသုံးစား ျပဳခဲ့ဖူးသူ ျဖစ္၍ သူကိုယ္တိုင္ အပါအဝင္ ပတ္သက္သူအခ်ဳိ႕ အေရးယူခံခဲ့ရဖူးသည္။
သို႔ေသာ္ သႏၲိသုခ အေရးကိစၥမွာမူ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းရွိ ငါးသိန္းေသာ သံဃာမ်ားကို ဦးေဆာင္ေနေသာ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားအၾကား ဝမ္းနည္းဖြယ္ စိတ္ဝမ္းကြဲမႈမ်ား ေပၚေပါက္လာႏိုင္ဖြယ္ ရွိၿပီး သီတဂူဆရာေတာ္ ကဲ့သို႔ေသာ ကမာၻသိဆရာေတာ္အခ်ဳိ႕က မဟနအဖြဲ႔ကို ေဝဖန္ျပစ္တင္လိုက္ျခင္းမွာ သာသနာေတာ္အတြက္ အႏုတ္လကၡဏာသာ ျဖစ္ေၾကာင္း ရန္ကုန္ၿမဳိ႕ေတာ္တြင္ သီတင္းသုံးေနေသာ ၿမဳိ႕နယ္သံဃနာယက ဆရာေတာ္တစ္ပါးက မွတ္ခ်က္ျပဳ မိန္႔ၾကားသည္။
သာသနာျပဳ တကၠသိုလ္တစ္ခု ထူေထာင္ရန္ ရည္႐ြယ္ေဆာက္လုပ္ခဲ့ေသာ မဟာသႏၲိသုခ ဗုဒၶစင္တာႀကီးမွာ ယခုအခါ ခ်ိတ္ပိတ္ခံထားရၿပီ ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေတာ္ သံဃမဟာနာယက အဖြဲ႔ကမူ ပုဂၢလိကပိုင္ပစၥည္းကို သံဃိက (သံဃာပိုင္) ျပဳလုပ္၍ မရသကဲ့သို႔ သံဃိက ပစၥည္းကိုလည္း ပုဂၢလိကသို႔ လႊဲေျပာင္းမေပးႏိုင္ေၾကာင္း အခိုင္အမာ ရပ္တည္ထားသည္။
၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္အလြန္ ခုႏွစ္မ်ားတြင္ ျပည္ပတြင္ ေရာက္ရွိေနေသာ ပီနန္ဆရာေတာ္က ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ ဆက္ႏႊယ္ေသာ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုမႈမ်ားေၾကာင့္ ထိုစဥ္က ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္သူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း ဦးခင္ညြန္႔က မဟာသႏၲိသုခေက်ာင္းတိုက္ကို မဟနအဖြဲ႔ထံ လႊဲအပ္ခဲ့ၿပီး ယင္းအခ်ိန္မွ စတင္၍ အဆိုပါေက်ာင္းတိုက္ကို မဟန၏ စီမံခန္႔ခြဲမႈျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။
ပီနန္ဆရာေတာ္၏ ႏိုင္ငံေရးဆိုင္ရာ ေျပာဆိုေဝဖန္မႈေၾကာင့္ ၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္ ေနာက္ပိုင္း တပ္မေတာ္အစိုးရက ျပည္ဝင္ခြင့္ပိတ္ခဲ့ၿပီး ၂၀၀၇ ခုႏွစ္တြင္ ျပည္ပေရာက္ မစိုးရိမ္ဆရာေတာ္၊ လန္ဒန္ဆရာေတာ္ စသည့္ ဆရာေတာ္မ်ား စုဖြဲ႔၍ မဟနအဖြဲ႔ကို အန္တုမည့္ သံဃာ့ဦးေသွ်ာင္ အဖြဲ႔ကို အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုတြင္ ဖြဲ႔စည္း တည္ေထာင္ခဲ့သည္။ ယင္းသို႔ သံဃာ့ဦးေသွ်ာင္အဖြဲ႔ ဖြဲ႔စည္းမႈအေပၚ ျပည္ပႏိုင္ငံအသီးသီးရွိ ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားက ေထာက္ခံခဲ့ေသာ္လည္း မဟနအဖြဲ႔ႏွင့္ အစိုးရတို႔က အသိအမွတ္ျပဳ လက္ခံျခင္း မရွိေပ။
ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးမ်ား ေဖာ္ေဆာင္လာသည့္ေနာက္ ပီနန္ဆရာေတာ္ ျပည္တြင္းသို႔ ျပန္လည္ႂကြေရာက္လာၿပီး သႏၲိသုခေက်ာင္းတိုက္ကို မူလရည္႐ြယ္ခ်က္ျဖစ္သည့္ ဗုဒၶစင္တာႀကီး တစ္ခုအျဖစ္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ရန္ စတင္လုပ္ေဆာင္ရာမွ ပိုင္ဆိုင္မႈ ျပႆနာ တစ္ေက်ာ့ျပန္လာျခင္း ျဖစ္သည္။
၁၉၉၉ ခုႏွစ္တြင္ တည္ေဆာက္ ၿပီးစီးခဲ့ေသာ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးကို ႏိုင္ငံတကာအဆင့္မီ သင္ၾကားေရးခန္းမမ်ား အစုံအလင္ျဖင့္ ဗုဒၶစာေပမ်ားကို အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ သင္ၾကားပို႔ခ်၍ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားကို ျပည္ပသာသနာျပဳ ေစလႊတ္ရန္ ရည္႐ြယ္ခဲ့ေၾကာင္း ပီနန္ဆရာေတာ္ အရွင္ပညာဝံသက မိန္႔ၾကားထားသည္။ ယင္းအစီအစဥ္ကို ျပန္လည္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ရန္ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ ဇြန္လဆန္းအတြင္း ႏိုင္ငံပိုင္ သတင္းစာမ်ားမွတစ္ဆင့္ သင္တန္းသားမ်ား ဖိတ္ေခၚခဲ့ၿပီး အဆိုပါ ဖိတ္ေခၚခ်က္ကပင္ ေက်ာင္းတိုက္ကို ခ်ိတ္ပိတ္ရသည့္ အေၾကာင္းအရင္း တစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္း တိုင္းသံဃနာယက အဖြဲ႔က ဖတ္ၾကားေသာ ညႊန္ၾကားလႊာတြင္ ေရးသားထားသည္။
ထို႔အျပင္ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ ဦးသိန္းစိန္က သႏၲိသုခအေရး အေဆာတလ်င္ ေဆာင္႐ြက္ျခင္း မျပဳရန္ မဟနအဖြဲ႔ထံသို႔ ပန္ၾကားခဲ့မႈကလည္း သံဃမဟာနာယက ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၏ ဦးေဆာင္မႈကို ထိပါးေစသည့္အတြက္ ပို၍ပင္ ေရွ႕တိုး လုပ္ေဆာင္ခဲ့ေၾကာင္း မဟနအဖြဲ႔၏ ညႊန္ၾကားလႊာတြင္ ေဖာ္ျပထားခ်က္အရ သိရသည္။ “သမၼတၾသဇာခံ အျဖစ္မခံႏိုင္” ဟု ဆိုကာ သမၼတ၏ ေလွ်ာက္ထားခ်က္ကို မလိုက္နာႏိုင္ေၾကာင္း ယင္းညြန္ၾကားလႊာတြင္ ထပ္ဆင့္ေဖာ္ျပထားသည္။
သမၼတဦးသိန္းစိန္က မတည္ၿငိမ္ေသးေသာ တိုင္းေရးျပည္ရာ အေျခအေနမ်ားအၾကား အက်ပ္အတည္း ထပ္မံ မႀကံဳေတြ႔ေစရန္ ေစတနာျဖင့္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ေသာ္လည္း “ေဆးေၾကာင့္ေလး” သြားခဲ့ရၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း သမၼတ႐ုံးႏွင့္ နီးစပ္သူမ်ားက အတည္ျပဳ ေျပာဆိုသည္။
ပီနန္ဆရာေတာ္ အေနႏွင့္ မိမိမွန္သည္ဟု ယူဆပါက အရပ္ဘက္ သို႔မဟုတ္ သာသနာေရးဆိုင္ရာ တရား႐ုံး အဆင့္ဆင့္တြင္ ေျဖရွင္းသြားရန္သာ ျဖစ္ေၾကာင္း မဟနအဖြဲ႔ထံမွ စုံစမ္းသိရွိရသည္။
မည္သို႔ပင္ ဆိုေစကာမူ သႏၲိသုခအေရးေၾကာင့္ မဟနအဖြဲ႔၏ ဂုဏ္သိကၡာ ထပ္မံက်ဆင္းခဲ့ရၿပီး အြန္လိုင္းႏွင့္ လူမႈကြန္ရက္ စာမ်က္ႏွာမ်ားတြင္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေဝဖန္တိုက္ခိုက္ခံရမႈမ်ား ႀကံဳေတြ႔လာရသည္။ တပ္မေတာ္အစိုးရ၏ အရိပ္လႊမ္းမိုး ခံခဲ့ရေသာ မဟနအဖြဲ႔အေနႏွင့္ ယခင္ကတည္းက လူျမင္ကြင္းတြင္ အမည္ေကာင္း မရခဲ့ဘဲ ယခုထပ္မံ၍ ျပစ္တင္ေျပာဆိုမႈမ်ား ရင္ဆိုင္လာရျခင္း ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ မဟနဆရာေတာ္အခ်ဳိ႕ႏွင့္ ပါဝင္ပတ္သက္သူ လူပုဂၢဳိလ္မ်ားက ေလွ်ာ့မည့္ အလားအလာမရွိ။ တရားဟု ယူဆလွ်င္ ႀကဳိက္ရာတရား႐ုံးသို႔ သြားေရာက္ တိုင္ၾကားႏိုင္ေၾကာင္းပင္ ဇြန္လ ၁၁ ရက္ေန႔ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲတြင္ ေငါက္ငမ္း ေျပာဆိုလိုက္ေသးသည္။
သႏၲိသုခ အက်ပ္အတည္းေၾကာင့္ မဟနအဖြဲ႔ကို ေဝဖန္သူမ်ား အျပစ္ေရာက္မည္ကို စိုးရိမ္သူမ်ားလည္း ရွိသည္။
အစိုးရႏွင့္ လူငယ္ထုအေပၚ ၾသဇာသက္ေရာက္မႈ ရွိသည့္အျပင္ ႏွစ္ဘက္ သံဃာ့ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ ယုံၾကည္ကိုးစားျခင္း ခံထားရေသာ ဓမၼဒူတဆရာေတာ္ အရွင္ေဆကိႏၵကို ၾကားဝင္ ေစ့စပ္ေပးသင့္ေၾကာင္း ျပည္ေထာင္စုအစိုးရ အဖြဲ႔ႏွင့္ နီးစပ္သူမ်ားက အႀကံျပဳထားသည္။ ဓမၼဒူတဆရာေတာ္ ၾကားဝင္ လာပါက ျပႆနာ အထိုက္အေလ်ာက္ ေလ်ာ့ပါးမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ၎တို႔က ဆိုသည္။
ၿမဳိ႕နယ္အဆင့္ သံဃနာယက ဆရာေတာ္မ်ားႏွင့္ စာသင္စာခ် ရဟန္းေတာ္မ်ား အပါအဝင္ ႏိုင္ငံေရးေလ့လာသူ အမ်ားစုက မဟနအဖြဲ႔၏ လမ္းညႊန္ခ်က္ႏွင့္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္သူမ်ားကို ျပစ္တင္ေဝဖန္ထားၿပီး ျပႆနာ၏ ေနာက္ကြယ္က ဒါ႐ိုက္တာ ပုဂၢဳိလ္ႀကီးကို မီးေမာင္းထိုးၾကသည္။
ဘုန္းႀကီးလူထြက္ အဆိုပါပုဂၢဳိလ္မွာ ေတာ္တန္႐ုံ ရဟန္းေတာ္မ်ားကိုပင္ ရွိခိုးဦးညြတ္သူ မဟုတ္ဘဲ အၿမဲလိုလို သာသနာေရး ကိစၥရပ္မ်ားတြင္ ေရွ႕ဆုံးမွ ပါေလ့ရွိသူ ျဖစ္ၿပီး သူ၏ ေျပာစကား တစ္ခြန္းကို ၿမဳိ႕နယ္သံဃနာယက ဆရာေတာ္တစ္ပါးက ေအာက္ပါအတိုင္း ျပန္လည္ေဖာက္သည္ခ် မိန္႔ဆိုသည္။
“သူက ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ အၿမဲတမ္း ထိပ္ကပဲေနမွာ။ ငရဲျပည္ေရာက္ရင္ေတာင္ ယမမင္းျဖစ္မွာလို႔ ေျပာတယ္”

ေနာ္ကုိကုိ
The Voice Weekly
http://thevoicemyanmar.com/index.php/article/item/543-tdt

Wednesday, June 11, 2014

သႏၲိသုခေက်ာင္းကုိ သံဃနာယက အဖြဲ႕ သိမ္းပုိက္၍ ဆရာေတာ္အပါး ၂၀ ကုိ ထိန္းသိမ္း

သႏၲိသုခေက်ာင္းတုိက္, သံဃမဟာနာယကအဖြဲ႕, ပီနန္ဆရာေတာ္, သာသနာေရး၀န္ႀကီးဌာန
ဇြန္လ ၁၀ ရက္ေန႔ညပိုင္းတြင္ သႏၲိသုခေက်ာင္းေတာ္ႀကီးကုိ အင္အားသုံးသိမ္းပုိက္ခဲ့သည္။ (ဓာတ္ပုံ-ေဂ်ပုိင္/ဧရာ၀တီ)
ပီနန္ဆရာေတာ္ႀကီးဦးပညာ၀ံသႏွင့္ သံဃမဟာနာယကအဖြဲ႕အၾကား ပုိင္ဆုိင္မႈ အျငင္းပြားလ်က္ရွိေသာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ တာေမြ ၿမိဳ႕နယ္ နတ္ေခ်ာင္းရပ္ကြက္ရွိ မဟာသႏိၲသုခေက်ာင္းေတာ္ႀကီးကုိ ႏုိင္ငံေတာ္သံဃ မဟာနာယက အဖြဲ႕က သိမ္းယူ လုိက္ၿပီျဖစ္ၿပီး ယင္းေက်ာင္းကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ သံဃာေတာ္ အပါး ၂၀ကုိ ထိန္းသိမ္းၿပီး ဥပေဒႏွင့္အညီ စစ္ေဆး မႈမ်ား လုပ္ေဆာင္ေနေၾကာင္း သာသာနာေရး၀န္ႀကီးဌာနက ယေန႔ တရား၀င္ ေၾကညာလုိက္သည္။
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ကမၻာေအးရွိ ရန္ကုန္တုိင္းသာသနာေရးဦးစီးဌာနရုံးအေဆာက္အအုံတြင္ ယေန႔ က်င္းပေသာ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲတြင္ သာသနာေရး၀န္ႀကီးဌာနက ယင္းသုိ႔ တရား၀င္ေၾကညာလိုက္ျခင္းျဖစ္ၿပီး ပီနန္ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ ဓမၼစက္ျဖင့္ ေက်ာင္းတုိက္ဖယ္ရွားခိုင္းသည္ကုိ ျငင္းဆန္သည့္အတြက္ ဇြန္လ ၁၀ ရက္ေန႔ ညပုိင္းတြင္ အင္အားသုံး ဖယ္ရွား ခဲ့ေၾကာင္း ရွင္းလင္းေျပာဆုိသည္။
ႏုိင္ငံေတာ္သံဃမဟာနာယကအဖြဲ႕၏ ညႊန္ၾကားခ်က္အရ မဟာသႏၲိသုခေက်ာင္းတုိက္ႀကီးကုိ ဇြန္လ ၁၀ ရက္ေန႔ ညပုိင္းတြင္ စည္းကမ္းထိန္းသိမ္းေရး ဘုန္းႀကီး ၂၈၁ ပါး၊ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲတပ္ဖြဲ႕၊ သာသနာေရး၀န္ႀကီးဌာနမွ တာ၀န္ရွိသူ မ်ားျဖင့္ ေက်ာင္းတုိက္ကုိ ၀င္ေရာက္စီးနင္းခဲ့ၿပီး ေက်ာင္းမွ သံဃာေတာ္ ၇ ပါးကုိ ထိန္းသိမ္းထားေၾကာင္း သိရွိရသည္။
ည အခ်ိန္မေတာ္ ဗုဒၶသာသာနာျပဳေက်ာင္းတိုက္ႀကီးတခုကို ၀င္ေရာက္ စီးနင္းရျခင္းမွာ မလိုလားအပ္ေသာ ပဋိပကၡမ်ား ျဖစ္ေပၚလာမည္ကို စိုးရိမ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေၾကာင္း သာသာနာေရး ၀န္ႀကီးဌာနတာ၀န္ရွိသူမ်ားက ရွင္းလင္းေျပာဆုိသည္။
မဟာ သႏၲိသုေက်ာင္းတုိက္ႀကီးသည္ ႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရက သံဃနာယကအဖြဲ႕ထံသုိ႔ ေရစက္ခ် လွဴဒါန္းၿပီးျဖစ္၍ ၀ိနည္း အရ ပီနန္ဆရာေတာ္ႀကီး ဦးပညာ၀ံသထံသုိ႔ ျပန္လည္ လႊဲေျပာင္းရန္ လံုး၀ မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း ၊ ႏိုင္ငံေတာ္ သံဃ မဟာ နာယက အဖြဲ႕က ပီနန္ဆရာေတာ္အား ေက်ာင္းတုိက္ႀကီးမွ ထြက္ခြားေပးရန္ အႀကိမ္ႀကိမ္ စာထုတ္ခဲ့ေသာ္လည္း လိုက္နာ မႈ မရွိေသာေၾကာင့္ ဓမၼစက္ကိုအာဏာစက္ျဖင့္ တရား၀င္ေအာင္ သက္ဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္အဖြဲ႕အစည္းမ်ားက ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ေပးရျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းစားရွင္လင္းပြဲတြင္သာသာနာေရး ၀န္ႀကီးဌာန တာ၀န္ရွိသူမ်ားက ေျပာဆိုသည္။
“ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရမွ သံဃာေတာ္အား ရည္မွန္း၍ သာသနိက ေက်ာင္း အျဖစ္ လွဴဒါန္းခဲ့သျဖင့္ပီနန္ဆရာေတာ္ႀကီး ဦးပညာ၀ံသအား လွဴဒါန္းတာ မဟုတ္တဲ့အတြက္ပီနန္ဆရာေတာ္ႀကီး ဦးပညာ၀ံသမွာ ပုဂၢလိကအေနျဖင့္ ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ မရွိေၾကာင္း ထင္ရွားစြာ ေတြ႕ျမင္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ထိုစဥ္က အခမ္းအနားမွဴးအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သူမွာ ယခုလက္ရွိ ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတ႐ံုး အႀကံေပး ပုဂၢိဳလ္ ဦးအံ့ေမာင္ ကိုယ္တိုင္ပါ၀င္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ” ဟု သာသနာေရး ဦးစီး ဌာန ဒုညႊန္ခ်ဳပ္ ဦးဇာနည္၀င္းက ေျပာၾကားသည္။
မဟာသႏၱိသုခေက်ာင္း ပုိင္ဆုိင္မႈ အျငင္းပြားမႈႏွင့္ ဆက္စပ္၍ သံဃာေတာ္ အပါး ၂၀ ကို ထိန္းသိမ္းထားၿပီး ဥပေဒႏွင့္အညီ စိစစ္ေဆာင္ရြက္ေနေၾကာင္း၊ လူပုဂၢိဳလ္ ၃၂ ဦးကိုလည္း ၀န္ခံကတိလက္မွတ္ထိုးခိုင္းၿပီး ျပန္လည္ လႊတ္ေပး လိုက္ေၾကာင္းရန္ကုန္တိုင္း သာသနာေရး ဦးစီးဌာန ဦးစီးမွဴး ဦးစိန္ေမာ္က ေျပာၾကားသည္။
ပီနန္ဆရာေတာ္ႀကီးက မဟာသႏၱိသုခ ေက်ာင္း ပိုင္ဆိုင္မႈ အျငင္းပြားမႈကုိ ဥပေဒေၾကာင္းအရ တရား႐ံုးတြင္ ေျဖရွင္းသြား မည္ဟု ေျပာဆုိထားေသာ္လည္း ယင္းေျပာဆုိမႈသည္ တရားရုံးတြင္ ေျဖရွင္းရန္မလိုဘဲ ႏိုင္ငံေတာ္ သံဃ မဟာနာယက အဖြဲ႕ သည္ သံဃာထု၏ အျမင့္ဆံုးအဖြဲ႕အစည္း ျဖစ္သည့္အတြက္ ယင္းအဖြဲ႕၏ အဆံုးအျဖတ္သည္သာ အတည္ ျဖစ္ေၾကာင္း သာသနာေရး ၀န္ႀကီးဌာန အႀကံေပး ဦးအံေမာင္က ေျပာၾကားသည္။
“ႏိုင္ငံေတာ္ မဟာသံဃနာယကအဖြဲ႕ကို မမွန္ဘူးလို႔ ထင္လို႔ရွိရင္ ခင္ဗ်ားတို႔ ႀကိဳက္တဲ့တရား႐ံုးကို သြား” ဟု ဦးအံ့ေမာင္က သတင္းေထာက္မ်ားကုိ ေအာ္ဟစ္ေျပာဆုိသည္။
သာသနာေရး၀န္ႀကီးဌာန၏ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲသို႔ ပီနန္ဆရာေတာ္ႀကီး၏ တပည့္ ဒါယိကာမ်ား တက္ေရာက္ခဲ့ၿပီး ဆရာေတာ္ႀကီးမွာ မဟာသႏၲိသုခ သတင္းကို ၾကားသည့္အခါအလြန္စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ေနေၾကာင္း၊ ဆရာေတာ္ႀကီးမွာ က်န္းမာေရး ေကာင္းမြန္ေသာ အေနအထား မဟုတ္ေတာ့ေၾကာင္း ၊ ေက်ာင္းတုိက္ႀကီးကိုညဘက္တိတ္တဆိတ္ ၀င္ေရာက္ စီနင္းျခင္းကို လံုး၀ နားမလည္ႏိုင္ေၾကာင္းေျပာဆုိခဲ့ၾကသည္။
သႏိၲသုခေက်ာင္းကုိ အင္အားသုံး၀င္ေရာက္စီးနင္းသိမ္းပုိက္ၿပီး ေက်ာင္းရွိ သံဃာေတာ္တုိ႔ကုိ အတင္းအက်ပ္ ေခၚေဆာင္မႈႏွင့္ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးကုိ ခ်ိတ္ပိတ္မႈသည္ ဗုဒၶဘာသာ ထြန္းကားေသာ ႏုိင္ငံတစ္ခုတြင္ လြန္စြာ အက်ည္းတန္ ရုပ္ဆုိးလွသည္ဟု ၈၈မ်ဳိးဆက္ ( ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ပြင့္လင္းလူ႔အဖြဲ႕အစည္း)က ေၾကညာခ်က္တရပ္ ထုတ္ျပန္သည္။
အမ်ဳိးဘာသာသာသနာေစာင့္ေရွာက္ေရးအဖြဲ႕ကမူ သႏၲိသုခေက်ာင္းတုိက္ႀကီး အဓမၼ သိမ္းပုိက္ခံရမႈကုိ ျပန္လည္တုံ႕ျပန္ရန္ ေဆြးေႏြးမႈမ်ား ေဆာင္ရြက္ လုပ္ေဆာင္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း မေကြးေက်ာင္းတိုက္ ဆရာေတာ္ ဦးပါေမာကၡက ဧရာ၀တီသုိ႔ မိန္႔ဆုိသည္။

မဟာသႏၲိသုခကုိ နမူနာယူၾကပါလို႔ မွာခ်င္တယ္



သာသနာေရး ဦးစီးဌာန, မဟန, သံဃမဟာနာယက, မဟာသႏၲိသုခ ေက်ာင္းတိုက္
ပီနန္ဆရာေတာ္ ဦးပညာဝံသ (ပန္းခ်ီ – ဟန္ေလး)
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ တာေမြၿမိဳ႕နယ္၊ နတ္ေခ်ာင္းရပ္ကြက္ရွိ မဟာသႏၲိသုခ ေက်ာင္းတိုက္ကို ဇြန္လ ၁၀ ရက္ေန႔ ည သန္းေခါင္ယံအခ်ိန္မွာ သံဃာတခ်ိဳ႕၊ ရဲတပ္ဖြဲ႔ဝင္ေတြနဲ႔ အရပ္ဝတ္ လူတခ်ိဳ႕ ဝင္ေရာက္စီးနင္းၿပီး ေက်ာင္းတိုက္ကို ခ်ိတ္ပိတ္လိုက္ပါတယ္။ ဒီလို စီးနင္းခ်ိတ္ပိတ္မႈေၾကာင့္ ဂယက္႐ိုက္မႈမ်ားစြာရွိခဲ့ၿပီး ဒီကေန႔မွာ သာသနာေရး ဦးစီးဌာနကလည္း သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲ ျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ႏွစ္နဲ႔ခ်ီၿပီး ပိုင္ဆိုင္မႈအတြက္ အေျခအဆင္ျဖစ္ေနတဲ့ မဟာသႏၲိသုခ ေက်ာင္းတိုက္ႀကီးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ စတင္တည္ေထာင္သူျဖစ္တဲ့ ပီနန္ဆရာေတာ္ႀကီး အရွင္ပညာဝံသကို ဧရာဝတီ အႀကီးတန္းသတင္းေထာက္ လင္းသန္႔က ဆက္သြယ္ေလွ်ာက္ထား ေမးျမန္းခဲ့ပါတယ္။ ပီနန္ဆရာေတာ္ႀကီးက လတ္တေလာမွာ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံကို ေခတၱေရာက္ရွိေနပါတယ္။
ေမး။ ။ (ဇြန္လ ၁၀ ရက္ေန႔) ညကပဲ မဟာသႏၲိသုခေက်ာင္းကုိ ၀င္းေရာက္စီးနင္းတာ၊ သိမ္းပိုက္တာ၊ ခ်ိတ္ပိတ္တာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး နည္းနည္းေလး ရွင္းျပေပးပါ ဘုရား။ ဘာေတြ ဆက္လုပ္သြားမယ္ ဆိုတာလည္း သိပါရေစ ဘုရား။
ေျဖ။ ။ အခု အေျခအေနကေတာ့ အေသအခ်ာ မသိရေသးဘူး။ တခ်ိဳ႕ သတင္းေတြအရပဲ ၾကားတာဆိုေတာ့ေလ။ တခုေတာ့ ရွိတာေပါ့၊ ဒီကိစၥက အျငင္းပြားေနတဲ့ ေက်ာင္းဆိုၿပီး သူတုိ႔ ေျပာေနၾကတယ္ေလ။ အမွန္ေတာ့ အျငင္းပြားတာ မဟုတ္ဘူး။ အမွန္ေတာ့ ဒီေက်ာင္းရဲ႕ မူရင္းက ၁၉၉၅ ခုႏွစ္က ဘုန္းႀကီးကုိ ေျမေရာ၊ ပုဂၢလိက နာမည္နဲ႔ လွဴထားတာေလ။ အဲဒီတုန္းက စၿပီးေတာ့ ဘုန္းႀကီးလည္း တည္ေထာင္ခဲ့တာပဲေလ။ ယာယီေက်ာင္းေလးနဲ႔ ၂ ႏွစ္ ၃ ႏွစ္ေနလာၿပီး ေနာက္မွ သာသနာျပဳ လုပ္ငန္းေတြအတြက္ အလွဴရွင္ေတြနဲ႔လုပ္ေတာ့ ဒီေက်ာင္းတုိက္ႀကီး ျဖစ္လာတယ္ဆုိပါေတာ့။
အဲဒီေတာ့ ဘုန္းႀကီးက တည္ေထာင္ခဲ့တာပဲေလ။ လွဴမယ့္သူေတြကလည္း အားေပးၾကေတာ့ ဆက္လုပ္ျဖစ္တယ္။ Sunday School တို႔ ဘာတုိ႔ လုပ္ၿပီးေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြ မ်ားလာတယ္။ ၃ ေထာင္၊ ေလးေထာင္အထိ ျဖစ္လာတယ္။ က်ဴရွင္ေတြ ေပးၿပီးသင္တယ္၊ အားလုံး ၂ ႏွစ္သင္တန္းေတြၿပီးေတာ့ အဲဒီဘုန္းႀကီးအားလုံးဟာ အခု ႏိုင္ငံျခားမွာ အကုန္ေရာက္ေနပါၿပီ။ အဲဒီကေန ၂၀၀၂ ခုႏွစ္မွာ ဘုန္းႀကီးကလည္း မရွိဘူး၊ ႏိုင္ငံျခားမွာ သြားေနတဲ့အခါ က်ေတာ့ သူတု႔ိက နည္းနည္း ႐ႈပ္႐ႈပ္ေပြေပြေတြ ျဖစ္လာတယ္လို႔ ေျပာတယ္။
ဘာေတြ ျဖစ္လာလည္းဆိုေတာ့ ေကာ္မတီေတြမွာ အဂတိ လိုက္စားမႈေတြ ျဖစ္လာတယ္။ ဥကၠ႒လုပ္တဲ့သူက ထြက္ေတာ့မယ္ ဆိုတာေတြ ျဖစ္လာတယ္။ အဲေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔ကုိ သြားေျပာတယ္။ ႏိုင္ငံေရး လုပ္တယ္ဆိုတာလည္း သတင္းေတြ ထြက္တယ္ေပါ့ေလ။ ႏုိင္ငံေရးလည္း ဘာမွမလုပ္ပါဘူး။ သူဟာသူ သြားေျပာတယ္။ ခင္ညြန္႔က အဲဒီအခ်ိန္မွာ အလုပ္ေတြမ်ားေတာ့ သူလည္း သိခ်င္မွ သိမွာေတာ့။ အဲေတာ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ သံဃနာယကအဖြဲ႔ကုိ အပ္ပစ္လိုက္တယ္။
ဘာျဖစ္လို႔ အပ္တာလည္း ဆိုေတာ့ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာမွာ ဖြင့္ပြဲလုပ္ေတာ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊတုိ႔၊ ေမာင္ေအးတုိ႔၊ ခင္ညြန္႔လည္း ပါတယ္၊ အကုန္လာၿပီး ေရစက္ခ်ေပးၾကတာပဲေလ။
ေနာက္တခါ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္က် တခါ ေရစက္ခ်ၿပီး အပ္တယ္လို႔ ေျပာျပန္တယ္။ အဲလို အပ္တယ္ ေျပာေတာ့ သံဃနာယက က အုပ္ခ်ဳပ္သြားတာေပါ့။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဘုန္းႀကီးကလည္းပဲ အျပင္ေရာက္ေနတယ္။
၂၀၀၄ ခုႏွစ္မွာက်ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ခင္ညြန္႔က ဘုန္းႀကီးကုိ စာေပးတယ္၊ အရွင္ဘုရားတဲ့၊ ဒီေက်ာင္းက အရွင္ဘုရား မရွိတဲ့အခါ အုပ္ခ်ဳပ္ဖို႔ အဆင္မေျပလို႔ပါတဲ့၊ အဲဒါေၾကာင့္ သံဃနာယကကုိ အပ္ထားတာပါတဲ့။ အဲဒီအခ်ိန္မွာလည္းပဲ ဘုန္းႀကီးရဲ႕ တပည့္ေတြနဲ႔ ဘုန္းႀကီးရဲ႕ ဆရာေတာ္ႀကီး အသက္ ၉၆ ႏွစ္ရွိတဲ့ ဆရာေတာ္ကုိ အခုလိုပဲ ႏွင္ခ်ခဲ့တယ္၊ သူတုိ႔က။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ခင္ညြန္႔ကေတာ့ စာေရးတဲ့အထဲမွာ ဒီေက်ာင္းကုိ အစိုးရက သိမ္းတာ မဟုတ္ပါဘူးဆိုၿပီး ေျပာတယ္။ အရွင္ဘုရား ျပန္လာရင္ ျပန္အပ္မယ္ဆိုၿပီး ေျပာတယ္။ အဲေတာ့ ဘုန္းႀကီးလည္း မျပန္ျဖစ္ဘူးေပါ့ေလ။ မႏွစ္ကမွ ျပန္ျဖစ္တယ္ေလ။ တိုင္းျပည္မွာလည္း ဒီမိုကေရစီ ေျပာင္းေနၿပီ ဆိုေတာ့ သံဃနာယကို ေလးေလးစားစားပဲ ေလွ်ာက္ထားတယ္။ အရွင္ဘုရားတို႔ ေစာင့္ေရွာက္ေပးထားတာကို ေက်းဇူးလည္း တင္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာမွာလည္း အရည္အခ်င္း ျပည့္စံုတဲ့ ဘုန္းႀကီးေတြ လုိေနပါတယ္။ အဲဒါကို လုပ္ခ်င္လုိ႔ ဒီေက်ာင္းတုိက္ကို ျပန္တည္မယ္၊ ျပန္ၿပီး ခြင့္ျပဳပါ ဆိုေတာ့ သူတုိ႔က ဘာေျပာလဲဆုိေတာ့ ခြင့္မျပဳႏိုင္ဘူးတဲ့။
ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ သူ႔ကုိ လွဴထားတဲ့အတြက္ပါတဲ့။ ျပန္မေပးႏိုင္ဘူး။ သူတို႔ ပိုင္တယ္ဆိုၿပီး ျပန္ေျပာတာေလ။ ဒါနဲ႔ ဘုန္းႀကီးက သမၼတဆီကုိ စာပို႔ ေမတၱာ ရပ္ခံတယ္။ ဒကာႀကီး သူတို႔ဆီမွာ စာခ်ဳပ္ကအစ အကုန္လုံးရွိတယ္လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။ သမၼတကလည္း အကုန္ စိစစ္ေပးဖို႔ ေျပာပါတယ္။ ဂရန္ရွိတဲ့လူ၊ အေထာက္အထားရွိတဲ့သူကို ျပန္ေပးလိုက္ပါလုိ႔ ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီမွာပဲ သံဃနာယကလည္း သူတို႔ပိုင္တယ္ေပါ့ေလ။
အဲဒီအခ်ိန္ကေန ျဖစ္ေနၾကတာ။ အဲဒီကေန ဘုန္းႀကီးတုိ႔ကုိ ႏွင္တဲ့သေဘာမ်ိဳး ျဖစ္လာတာ။ ဘုန္းႀကီးတုိ႔ကုိ ဒီေက်ာင္းက ထြက္ရေတာ့မယ္ ဆုိေတာ့၊ ဘုန္းႀကီးလည္း စဥ္းစားတယ္ေလ။ သူတို႔က ဘာအေထာက္အထားမွ မရွိဘဲနဲ႔ တုိ႔ကုိ ႏွင္ေနတာပဲ၊ ကိုယ္က အေထာက္အထား ရွိတာပဲဆုိၿပီး ဘုန္းႀကီးတုိ႔က ဆက္ေနတယ္။ ၂၇ ရက္ေန႔ သြားစရာ ရွိေနေတာ့ သူတုိ႔က ထပ္ ႏွင္စာေပးတယ္။ မတ္လ ၃၁ ရက္ေန႔ ဒီေက်ာင္းကေန ထြက္ရမယ္ဆုိၿပီးေတာ့ ႏွင္စာေပးတယ္။ ေနာက္ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲေတြ လုပ္တာေပါ့ေလ။ အဲဒီမွာ ဒကာ၊ ဒကာမေတြလည္း သိသြားေတာ့ မေတာ္မတရား မလုပ္ရဘူးဆိုၿပီးေတာ့ ရပ္ကြက္တခုလုံး အုံးအုံးကြ်က္ကြ်က္ေတြ ျဖစ္ကုန္တာေလ။ အဲဒီေတာ့မွ သူတို႔လည္း ေနာက္ဆုတ္သြားတယ္၊ ဘာမွ မေျပာေတာ့ဘူး။
အခု ဘုန္းႀကီး ျပည္ပ ထြက္လာတဲ့ အခါက်မွ သူတုိ႔က ဘာလုပ္သလဲဆုိေတာ့ ဘုန္းႀကီး မရွိတုန္းကုိ ညႀကီး သန္းေခါင္းမွာ စစ္ျဖစ္သလို၊ အၾကမ္းဖက္သမားေတြ စစ္တိုက္သလိုမ်ဳိး ဘုန္းႀကီးေတြကုိ အတင္း၀င္စီးၿပီးေတာ့ ဖမ္းသြားတယ္ ေျပာတာပဲ။
ေမး။ ။ အခုလိုမ်ဳိး ညသန္းေခါင္ေက်ာ္ႀကီးမွာ သြားၿပီးေတာ့ စီးနင္း စစ္ဆင္ေရး လုပ္တဲ့အေပၚမွာေရာ အရွင္ဘုရား ဘာလိုမ်ား ခံစားရပါလဲ ဘုရား။
ေျဖ။ ။ ဘုန္းႀကီး ခံစားရတာကေတာ့ ဘုန္းႀကီးေတြလည္း ျဖစ္ၿပီးေတာ့၊ သံဃနာယကလည္း ျဖစ္ၿပီးေတာ့၊ သူတုိ႔က တုိင္းကုိ အမိန္႔ေပးၿပီးေတာ့ ဘုန္းႀကီးေတြ ကုိယ္တိုင္က ဒီေလာက္ ႐ိုင္း႐ိုင္းစိုင္းစိုင္း၊ ရက္ရက္စက္စက္ လုပ္တာလဲဆုိတဲ့ အခါက်ေတာ့ ဘုန္းႀကီး ခံစားရတာက ေၾသာ္ … ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ဗုဒၶဘာသာ ႏိုင္ငံ၊ အင္မတန္ ယဥ္ေက်းတယ္လို႔ ေက်ာ္ၾကားေနတဲ့ ဟာေတြက ဘာယဥ္ေက်းတာလဲ၊ ဒါ ယဥ္ေက်းမႈလားလုိ႔ စိတ္ထဲမွာ ေတြးမိတယ္။
သူတို႔ကလည္း ေျပာပါတယ္၊ ေရွးတုန္းကေတာ့ စစ္တပ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေနေတာ့ ထားပါေတာ့။ အခုက ဒီမိုကေရစီ ေခတ္ေရာက္ေနၿပီ ဆိုေတာ့ ဘုန္းႀကီးကေတာ့ ဒီလိုပဲ ႐ုိး႐ုိးသားသား … ေအး … သူတုိ႔ မွန္တဲ့အတုိင္း လုပ္ေပးမွာပဲ ဆုိၿပီး ဘုန္းႀကီးတုိ႔က အဲဒီအတုိင္းပဲ ေနတယ္ေလ။
အခုေတာ့ သံဃနာယက က သူပိုင္တယ္ဆိုတာ သူ႔ဖာသာသူ ဆုံးျဖတ္တာ။ တရားဆိုတာ ကုိယ့္ဖာသာကိုယ္ ဆုံးျဖတ္လုိ႔ရွိရင္ ဘာမွ အဓိပၸါယ္ရွိမွာ မဟုတ္ဘူး။ အခုက သူတို႔ဖာသာ သူတို႔ တရားလုပ္႐ုံတင္ မကဘူး။ အခုလုိ ဂရန္ေတြ၊ အေထာက္အထားေတြ ရွိတဲ့အျပင္ အစကတည္းက ေျမႀကီးကေန စလုပ္ထားတဲ့ ဘုန္းႀကီးကို အခုလို ဘုန္းႀကီး မရွိတဲ့အခါ ဘုန္းႀကီးထားခဲ့တဲ့သူေတြကို လုပ္တယ္ဆုိတာ ဘုန္းႀကီးကို လုပ္တာနဲ႔ အတူတူပါပဲ။ အဲဒီေလာက္ေတာင္ လုပ္တယ္ဆုိေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔ေတြ ကမာၻႀကီးက ၾကားလို႔ ေကာင္းပါ့မလားလို႔။ အဲဒီလို ၾကားလုိ႔ ေကာင္းပါ့မလားဆုိတာ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီဆုိတာ ဒါလား။
ေနာက္ နမူနာ တခု ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ေနထိုင္ၾကတဲ့ ဒကာ၊ ဒကာမေတြကုိ မွာခ်င္တယ္။ ဒါကေတာ့ မဟာသႏၲိသုခကုိ နမူနာယူၾကပါလို႔ မွာခ်င္တယ္။ သူတို႔ရဲ႕ လုပ္ပုံလုပ္နည္းေတြကုိ ၾကည့္ၾကပါ။ အဲဒီလို ၾကည့္ၿပီးေတာ့ သေဘာေပါက္ဖို႔ေတာ့ လိုတယ္လို႔ ဘုန္းႀကီး ေျပာခ်င္တယ္ေလ။
ဘုန္းႀကီးရဲ႕ ခံစားခ်က္ဟာ ဒကာ၊ ဒကာမေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ အတိုင္းပါပဲ။ ဘာမွ မထူးျခားဘူး။ ေနာက္ ဘုန္းႀကီးေျပာခ်င္တာက အဲဒီေလာက္ေတာင္ တရားေတြ မဲ့ေနၿပီလား၊ မဲ့ကုန္ၿပီလား။ တရားေတြ ပ်က္စီးေနပါလား၊ အဲလို ပုံစံနဲ႔ ဒီမိုကေရစီကုိ သြားမယ္ဆိုေတာ့ ဒီ ဒီမုိကေရစီဟာ ဘာဒီမုိကေရစီလဲဆုိတဲ့ဟာ ကမာၻက ဒီမိုကေရစီနဲ႔ မတူဘူး ဆိုတာကုိ ျပခ်င္လို႔လားလို႔ ဘုန္းႀကီးက ေတြးတယ္ေလ။
ေမး။ ။ မေန႔ညက စီးနင္း ခ်ိတ္ပိတ္တုန္းက သံဃမဟာနာယက ဘုန္းႀကီး တခ်ဳိ႕ကလည္း စကားေျပာစက္ ကုိင္ထားတာ ေတြ႔ရတယ္။ သူခိုး ဓားျပဂိုဏ္း ႏွိမ္နင္းသလို လုပ္တာေတြကုိ အမ်ားက အနီးကပ္ ျမင္ေနရတယ္။ အဲဒီလို လုပ္တာဟာ ဗုဒၶဘာသာ အေနနဲ႔ သင့္ေတာ္ပါရဲ႕လား ဘုရား။
ေျဖ။ ။ ဒါက ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ အလုပ္မဟုတ္ဘူးေလ။ ဒါက အိုစမာတို႔ လုပ္တဲ့အလုပ္မ်ိဳးပဲ။ ေကာင္းပါတယ္။ လုပ္ပါေစ။ အဲဒါေၾကာင့္ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲမွာလည္း ဘုန္းႀကီး ေျပာခဲ့တယ္။ ဘုန္းႀကီး ဒီေက်ာင္းမွာ မေနတာ ၁၂ ေက်ာ္ၿပီ။ ဒီေတာ့ ဒကာ၊ ဒကာမေတြက ေျပာတယ္၊ အရွင္ဘုရား မရွိတဲ့ အခ်ိန္မွာ သံဃနာယက က ဘာေတြ လုပ္သလဲဆိုေတာ့ ဘိုင္စကုတ္ေတြ ႐ိုက္တယ္၊ ေကာင္မေလးေတြကလည္း အတိုအတိုေလးေတြနဲ႔ အက သင္တန္းေတြ လုပ္ေပးတယ္။ မဂၤလာေတြ ေဆာင္တယ္။ စီးပြားေရး သမားေတြကုိ ငွားစားတယ္။
သူတို႔က သာသနာျပဳ ေက်ာင္းကုိ ဟိုတယ္လို လုပ္ၿပီးေတာ့ ပိုက္ဆံေတြနဲ႔ ငွားစားေနတယ္။ ဘုန္းႀကီး ေရာက္သြားေတာ့မွ ဘုန္းႀကီးက ေျပာတယ္၊ ဒီဟာေတြဟာ မသင့္ေတာ္ဘူး ဆိုေတာ့မွ ႐ုပ္သိမ္းသြားတယ္။ အကေတြလည္း ဖ်က္သြားတယ္။ ဘာက်န္ခဲ့လဲ ဆိုေတာ့ မဂၤလာေဆာင္နဲ႔ ကုန္သည္ေတြကုိ ငွားတာက်န္ေသးတယ္။
အဲဒါေတြလည္း အမွန္ေတာ့ မလုပ္သင့္ဘူးလို႔ ေျပာတယ္။ ဒီပစၥည္းေတြဟာ ျပည္တြင္း ျပည္ပက လွဴထားတဲ့ ဒကာ၊ ဒကာမေတြ လွႈထားတာျဖစ္တယ္။ ဒီဟာေတြက ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြပဲ လုပ္ရမွာ၊ ပိုက္ဆံ ရွာဖို႔ မဟုတ္ဘူးလို႔ ေျပာတယ္။ အဲဒီလို ဟာေတြကုိ သံဃနာယက က လုပ္တယ္ဆိုေတာ့ သံဃနာယက ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ လုပ္တာကုိ ၾကည့္ေပါ့။ အဲဒီေတာ့ ဒါကို ဘုန္းႀကီး အေနနဲ႔ အထူး ေျပာစရာ မလိုဘူး။ ျပည္ေထာင္စု တခုလုံးက စဥ္းစားဖို႔ လိုလာတယ္။
ဒီအတိုင္းသြားမယ္ ဆိုရင္ ဘုန္းႀကီးတုိ႔ ဗုဒၶသာသနာက ၀မ္းနည္းစရာ မေကာင္းဘူးလား။ ဘုန္းႀကီးတို႔က သာသနာ အစစ္ကုိ လုပ္ေနတာ။ အခု သူတုိ႔ လုပ္ေနတာက အၾကမ္းဖက္သမားေတြ လုပ္တဲ့ အလုပ္မ်ိဳး လုပ္ေနတာကိုး။ ဒီလို လုပ္ရပ္ေတြဟာ အိုစမာ ဘင္လာဒင္တို႔၊ အၾကမ္းဖက္ အုပ္စုေတြ လုပ္တဲ့ လုပ္ရပ္ေတြပဲ။ ဘုန္းႀကီးေတြက စကားေျပာစက္ေတြနဲ႔ ဘုန္းႀကီးေတြ ကိုယ္တုိင္က လာဖမ္းဆုိတာ၊ သံဃနာယက ကေတာ့ သူတို႔ဟာ သူတို႔ လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ေနပါေစ။ သံဃနာယက က ဓမၼစက္တဲ့၊ သမၼတထက္ ႀကီးတယ္တဲ့။ သူတို႔က လုပ္ပိုင္ ခြင့္ရွိတာကုိ လုပ္ပါေစ။ တန္းခိုးရွိေၾကာင္း ျပတာ ျပပါေစ။
ဘုန္းႀကီးတို႔ကေတာ့ အဓမၼ၀ါဒကုိေတာ့ မထြန္းကားေအာင္ သာသနာေရးကုိ ေစာင့္ေရွာက္ကာကြယ္တဲ့ သူေတြ၊ ဗုဒၶဘာသာ ေလးစားတဲ့လူေတြက တို႔ေတာ့ ဒီဘ၀ ေရာက္ေနၿပီ ဆိုၿပီးတာကုိေတာ့ အားလုံးက နားလည္ဖို႔ လိုအပ္တယ္လို႔ ေျပာခ်င္တယ္။
ေမး။ ။ မဟနကုိ အရွင္ဘုရားက တရားစြဲမယ္လို႔ ဟိုတေလာက ေျပာထားေသးေတာ့၊ အခု တရားစြဲျဖစ္မွာလား ဘုရား။
ေျဖ။ ။ အခုေလာေလာဆယ္က သူတို႔က သိမ္းၿပီး ခ်ိတ္ပိတ္သြားၿပီဆိုေတာ့ သူတို႔ အေျခအေနအေပၚ ၾကည့္ရဦးမယ္ေလ။ သူတို႔ရဲ႕ လုပ္ရပ္ကုိ ၾကည့္ၿပီးေတာ့မွ ဘုန္းႀကီးတို႔က ေနာက္က လိုက္လုပ္ရမယ္ေလ။ ဘုန္းႀကီးက ေရွ႕က မသြားပါဘူး။ သူတုိ႔က အာဏာရွိတယ္လုိ႔ ထင္တာကုိး။ ဘုန္းႀကီးက သူတုိ႔လုိအာဏာရွိတဲ့ ဘုန္းႀကီးမွ မဟုတ္ဘဲကုိး။
ဒါေၾကာင့္မုိ႔ တုိ႔ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ဒီမုိကေရစီႀကီးကေတာ့ ဒီအေျခအေန ေရာက္ေနၿပီ။ ကမာၻႀကီးကို သိေအာင္ တျခား ဒီမုိကေရစီနဲ႔ မတူဘူးဆုိတာကို နမူနာ ျပသတာလုိ႔ ျပည္ေထာင္စုမွာ ရွိတဲ့ ဒကာ၊ ဒကာမ အေပါင္းေတြအားလံုး၊ လွည္းေန ေလွေအာင္း၊ ရဟန္း ရွင္လူ ျပည္သူအမ်ား သိဖုိ႔ လုိအပ္ၿပီလုိ႔ ဘုန္းႀကီးက ေျပာခ်င္ပါတယ္။

Wednesday, May 28, 2014

၀န္ႀကီး ဦးအုန္းျမင့္၏ေျပာစကားႏွင့္ပါတ္သက္၍ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးေအာင္စိုးမွ အေရးႀကီး အဆိုတင္သြင္း


ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား
ကၽြန္ေတာ္အခုတင္ျပမဲ့ အေရးတႀကီးအဆိုကေတာ့ ေမြးျမဴေရး၊ ေရလုပ္ငန္းႏွင့္ေက်းလက္ ေဒသ၀န္ႀကီးမွ ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး ဦးအုန္းျမင့္၏ကိစၥပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဥကၠႀကီးႏွင့္လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စား လွယ္မ်ားလည္းၾကားသိၿပီးျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ကၽြန္ေတာ္တင္ျပခ်င္တာကေတာ့- တနသၤာရီ တိုင္းေဒသ ႀကီး၊ ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕နယ္၊ ပုလံုးတံုတံုးေက်းရြာ ျပည္သူလူထုႏွင့္ေတြ႕ဆံုစဥ္ကလည္းေကာင္း၊ မေကြး တုိင္းေဒသႀကီး၊ မေကြးၿမိဳ႕နယ္၊ သစ္ရာေကာက္ေက်းရြာမွ ေဒသခံမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆံုစဥ္ ကလည္း ေကာင္း ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး ဦးအုန္းျမင့္၏ ေျပာၾကားခ်က္မ်ားႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ အျမန္ဆံုးတာ၀န္ယူ ေျဖရွင္းေဆာင္ရြက္ေပးရန္ ျပည္ေထာင္စု အစိုးရသို႔ တိုက္တြန္းေၾကာင္း အဆိုပဲျဖစ္ပါတယ္။
ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား
ေမြးျမဴေရး၊ေရလုပ္ငန္းႏွင့္ ေက်းလက္ေဒသဖြံ႕ၿဖိဳးေရး၀န္ႀကီးဌာနမွ ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး ဦးအုန္းျမင့္ သည္ ေအာက္တိုဘာလ ၂၅ ရက္ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္မွာ" တနသၤာရီတိုင္း ေဒသႀကီး၊ ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕နယ္၊ ပုလံုးတံုတံုးေက်းရြာျပည္သူလူထုႏွင့္ေတြ႔ဆံုစဥ္ ေက်းလက္ေက်ာက္ခင္း လမ္းျပဳျပင္ေရး ႏွင့္ပါတ္သက္၍ ေက်ာက္ခင္း လမ္းခင္းေပးဖို႔ ၀န္ႀကီးကေျပာၾကားရာ ေဒသခံျပည္သူ တစ္ဦးက ေက်ာက္ခင္းလမ္းအစား ကြန္ကရစ္လမ္း ခင္းေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုရာမွာ- ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး ကယခင္အစိုးရမွာလည္း ငါပါတယ္၊ ဒီအစိုးရမွာလည္း ငါပါတယ္၊ ဘာမွေထာ္ေလာ္ ကန္႔လန္႔ မလုပ္နဲ႔ ပါးရိုက္ ခံရမယ္၊ မေက်နပ္ရင္ေတာခို- ဟုေျပာၾကားခဲ့သည္။ ထုိ႔အတူ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ဇန္န၀ါရီ ၂၈ ရက္ကလည္း မေကြးတိုင္းေဒသႀကီး မေကြးၿမိဳ႕နယ္ သစ္ရာေကာက္ ေက်းရြာမွ ေဒသခံမ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံုစဥ္ ေအာက္ပါစကားမ်ားကိုလည္း ေျပာၾကားခဲ့သည္ဟုသိရွိရသည္။ ၀န္ႀကီး ေျပာစကားမ်ားကို ေကာက္ႏုတ္ေဖၚျပရပါလွ်င္-
" ဘာႏိုင္ငံေရးသမားကိုမွ ဂရုမစိုက္ဘူး၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အုန္းျမင့္ဆိုၿပီး နယ္တကာလွည့္ၿပီး ပါးရိုက္ရဲတယ္ကြ ဆိုၿပီး မိန္႔ခြန္းေျပာလာတာ၊ ကၽႊန္ေတာ္ေျပာတာ၊ ဘယ္ႏိုင္ငံေရးပါတီမွလည္း မေၾကာက္ဘူး"ဟုလည္းေကာင္း၊
" ႏိုင္ငံေရး စကားဆိုတာ တက္ေနတဲ့အစိုးရေပၚမွာ ေစာ္ကားတဲ့ေကာင္ တြယ္မွာဘဲ၊ ပါးစပ္နဲ႔တြယ္လို႔မရရင္ အခ်ဳပ္ထဲထည့္မွာဘဲ၊ ႏိုင္ငံတကာမွာ ဒီလိုဘဲက်င့္သံုးေနတယ္၊ အစိုးရကို ဆန္႔က်င္တဲ့ေကာင္ဆိုရင္ မင္းအခ်ဳပ္ထဲသြားေန၊ ငါတို႔အစိုးရထြက္ရင္မင္းထြက္ ဒါဘဲ၊ အဲ့တာ မင္းတို႔ တရား၀င္ေဘာင္ထဲက ေျပာႏိုင္တဲ့ ေကာင္ေတြ ေျပာ၊ ေျပာခြင့္ရွိတဲ့အတြက္ကၽြန္ေတာ္ေျပာတယ္"
" ကၽြန္ေတာ္တို႔ခါးၾကားမွာ ေသနတ္ထိုးၿပီးေတာ၊့ ပုခံုးေပၚမွာေသနတ္လြယ္ၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့တာ ဘဲဟာ၊ ဘာမွ မတိုးတက္ဘူးေျပာ၊ ေသာက္ရူးေတြေျပာေနတာ၊ ေသာက္ရူးေတြေျပာေနတာ မယံုနဲ႔" - လည္းေကာင္း ဆိုၿပီးျဖစ္ပါတယ္။
ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကိးက ဆက္လက္ၿပီး လက္ရွိအစိုးရအေပၚ ေစတနာပ်က္ေအာင္မလုပ္ရန္ႏွင့္ ဘုဂ လန္႔မလုပ္ရန္ ေဒသခံရြာသားမ်ားကို မွာၾကားသြားၿပီး၊ ယင္းသို႕လုပ္ေဆာင္ပါက ေငြေၾကး အေထာက္အပ့ံ လံုး၀ေပးမည္မဟုတ္ေၾကာင္း ေျပာသြားခဲ့သည္။
ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား
ဒါေတြဟာ ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီးေျပာသြားတာေတြထဲကတစ္စိတ္တစ္ပိုင္းျဖစ္ပါတယ္။ အျပည့္အစံု မွာ Unity အပတ္စဥ္ထုတ္ ဂ်ာနယ္မွာ ပါပါတယ္၊ ေျပာစကားေတြကိုၿခံဳငံု၍ ေကာက္ခ်က္ဆြဲလိုက္လွ်င္
၁။ ႏိုင္ငံေရးပါတီနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကို ေစာ္ကားတဲ့အခ်က္။
၂။ ျပည္သူလူထုကိုၿခိမ္းေျခာက္တဲ့အခ်က္- စတဲ့
အခ်က္ႏွစ္ခ်က္ကိုေတြ႔ရပါတယ္။ ဒီေျပာၾကားခ်က္ဟာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတာ၀န္ရွိသူ တစ္ဦးရဲ႕ ေျပာၾကား ခ်က္ျဖစ္တဲ့အတြက္ အံ့ဩတုန္လႈပ္ရပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္ကို္ယ္စားလွယ္တစ္ဦး ေတာင္အံ့ဩတုန္ လႈပ္ရရင္္ ေတာသူေတာင္သား ရိုးသားတဲ့ျပည္သူလူထုဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ ေၾကာက္လိုက္မလဲ ေတြးမိပါတယ္။
ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား
၃-ႏွစ္သားျပည့္ကာစလႊတ္ေတာ္ႀကီးဟာ ျပည္သူေတြရဲ႕အသံ၊ ျပည္သူေတြရဲ႕ဆႏၵကို အေကာင္ထည္ ေဖၚေဆာင္ရြက္ေနတာ အေတာ္အသင့္လုပ္ႏိုင္ခဲ့ၿပီး ဆက္လုပ္စရာေတြ က်န္ေသး တယ္ ဆိုတာ ဥကၠဌႀကီးဘဲ မိန္႔ၾကားခဲ့ပါတယ္ ။ ပုဂၢိဳလ္စြဲ၊ ပါတီစြဲ၊ ၀ါဒစြဲ မထားပဲျပည္သူ႔အက်ိဳးကို ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ လႊတ္ေတာ္ႀကီး မွာ တက္ေရာက္ေနၾကတဲ့ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားဟာ ပါတီကို ကိုယ္စားျပဳၿပီး တက္ေရာက္ ေနၾကတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ား ျဖစ္ၾကပါတယ္၊ တသီးပုဂၢလ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဆိုတာ အနည္း ငယ္မွ်သာပါရွိပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ႀကိးမ်ားဟာ ေကာင္းမြန္ေသာ၊တရားမွ်တေသာ ဥပေဒမ်ားကိုျပဌာန္းႏိုင္ဖို႔ႀကိဳးစားေနၾကသလို မတရားတဲ့၊အက်ိဳးမျပဳတဲ့၊ ဖိႏွိပ္တဲ့ ဥပေဒေတြ ပယ္ ဖ်က္တဲ့လုပ္ငန္းကို အစြမ္းကုန္လုပ္ေဆာင္ေနလို႔ ႏိုင္ငံတကာကခ်ီးက်ဴးေနၾကတာျဖစ္ပါတယ္၊ ဒီလို အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ အစိုးရကိုဆန္႔က်င္ရင္ အခ်ဳပ္ထဲ ထည့္မွာဘဲ၊ ႏိုင္ငံတကာမွာလည္း ဒီလိုပဲ က်င့္သံုး ေနတယ္ ဆိုၿပီးေျပာဆိုခဲ့တဲ့အတြက္ ႏိုင္ငံတကာ အစိုးရမ်ားကိုပါ ေစာ္ကားသလို ျဖစ္သြားပါတယ္။ အာဏာ(၃)ရပ္ အျပန္အလွန္ထိန္းေက်ာင္းရမယ့္ မူအရလည္း လႊတ္ေတာ္မ်ားက အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမ႑ိဳင္နဲ႔ တရားေရးမ႑ိဳင္ တို႔ကို ေစာင့္ၾကည့္တဲ့လုပ္ငန္း မ်ားကိုလည္း ေကာ္မတီမ်ားဖြဲ႕စည္းၿပီးေဆာင္ရြက္ေနၾကတာပါ။

ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား
လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားဟာ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒရဲ႕ မူေဘာင္တြင္းကလုပ္ေဆာင္ၿပီး အျပဳသေဘာနဲ႔ေ၀ဖန္ေထာက္ျပရင္း ဒီမိုကေရစီအသြင္ကူးေျပာင္းေရးႏွင့္ တိုင္းျပည္ဖြ႔႔ံၿဖိဳးတိုးတက္ ေအာင္ ႏိုင္ငံေရးအရ ေဆာင္ရြက္ေနခ်ိန္မွာ ဘယ္ႏို္င္ငံေရးသမားကိုမွဂရုမစိုက္ဘူး၊ ဘယ္ႏိ္ု္င္ငံေရး ပါတီမွလည္းမေၾကာက္ဘူးဆို တဲ့ စကားရပ္ဟာ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြကို ကိုယ္စားျပဳတက္ေရာက္ ေနၾကတဲ့ လႊတ္ေတာ္ႀကီးကို ေစာ္ကားလိုက္တာပါပဲ၊ ဒီလိုေစာ္ကားခံရတာ၊လႊတ္ေတာ္ဂုဏ္သိကၡာကို ထိပါးခံရတာဟာ တတိယအႀကိမ္ရွိသြားပါၿပီ၊ လႊတ္ေတာ္ကိုေစာ္ကားထိပါးတာဟာ ျပည္သူေတြကို ေစာ္ကားထိပါးသလိုပါပဲ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြဟာ ျပည္သူကိုကိုယ္စားျပဳၿပီး လႊတ္ေတာ္ထဲေရာက္လာၾကလို႔ပါ။

ဥကၠ႒ႀကီးခင္ဗ်ား
ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီးရဲ႕ေျပာစကားေတြဟာ ဒီမိုကေရစီအသြင္ကူးေျပာင္းေရးကိုၿငိမ္းခ်မ္းစြာ လုပ္ေဆာင္ေနမႈကို ကပ်က္ကရက္ လုပ္ေဆာင္ေနသလိုျဖစ္ေနပါတယ္၊ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ အဆိုပါေျပာစကားမ်ား ေၾကာင့္ မတည္မၿငိမ္္မႈေတြျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္၊ ဆႏၵေဖၚထုတ္မႈေတြျဖစ္လာ ႏိုင္ပါတယ္၊ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးကာလမွာ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးကုိ ဦးစားေပးလုပ္ငန္း အျဖစ္ လုပ္ေဆာင္ေနခ်ိန္မွာ တစ္ဦးေပၚတစ္ဦး အထင္ျမင္လြဲမွားမႈေတြျဖစ္ၿပီး အမ်ိဳးသားျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရးကို အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေစပါတယ္။
ျပည္သူလူထုအေနနဲ႔လည္း မတရားမႈေတြကို ေခါင္းငံုခံ ၊အစိုးရလုပ္သမွ် ဘာမွမဆန္႔က်င္နဲ႕၊ ေခၚရင္ လာ၊ခိ္ုင္းတာလုပ္၊ ခံမေျပာနဲ႕ဆိုတဲ့ အာဏာရွင္ စနစ္ပံုစံကို ျပန္ေဖၚထုတ္ေနသလို ခံစား ရပါ လိမ့္မယ္၊ ဒီမိုကေရစီနဲ႕လည္း ေျဖာင့္ေျဖာင့္ႀကီး ဆန္႔က်င္ ေနပါတယ္၊ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒမွာပါတဲ့ ႏိုင္ငံသား တစ္ဦးရဲ႕ လြတ္လပ္စြာ ေဖၚထုတ္မႈေတြကို ခ်ိဳးေဖာက္ေနသလိုျဖစ္ေနပါတယ္။
သို႔ပါ၍ ျပည္ေထာင္စု ၀န္ႀကီးရဲ႕ေျပာၾကားခ်က္မ်ားႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ အျမန္ဆံုးတာ၀န္ယူေျဖရွင္း ေဆာင္ရြက္ေပးပါရန္ျပည္ေထာင္စုအစိုးရသို႔တိုက္တြန္းေၾကာင္း ျပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္မွတဆင့္ အေရးတႀကီး အဆိုတင္သြင္းအပ္ပါတယ္။

ေမာင္ေတာနယ္စပ္မွာ တုိက္ပြဲျဖစ္၊ ဘဂၤါလီ လက္နက္ကုိင္တစ္ဦး ေသ


  ေမာင္ေတာနယ္စပ္ မုိင္တုိင္အမွတ္ ၅၂ အနီးမွာ ဒီေန႔ နံနက္ပုိင္းက နယ္ျခားေစာင္႔ ရဲနဲ႔ ဘဂၤါလီ လက္နက္ကုိ္င္ေတြ တုိက္ပြဲျဖစ္ပြားခဲ႔ပါတယ္။
နယ္စပ္ျခံစည္းရုိးကုိ ခ်ည္းကပ္လာတဲ႔ ဘဂၤါလီလက္နက္ကုိင္ တခ်ိဳ႔နဲ႔ နယ္ျခားေစာင္႔ ရဲတပ္ဖြဲ႔ ကင္းပုန္းအဖြဲ႔နဲ႔ ေတြ႕တဲ႔အခါ ဘဂၤါလီလက္ႏုက္ကုိင္ေတြက စတင္ပစ္ခတ္ခဲ႔ပါတယ္။
နယ္ျခားေစာင္႔ ရဲတပ္ဖြဲ႔က ျပန္လည္ ပစ္ခတ္တဲ႔အတြက္ ဘဂၤါလီတစ္ဦး ေသဆုံးျပီးေတာ႔ သူကုိင္တဲ႔ ေသနတ္နဲ႔ က်ည္ ၉၀ေက်ာ္ကုိ ဖမ္းမိလုိက္ပါတယ္။
က်န္တဲ႔ သူေတြကေတာ႔ လႊတ္ေျမာက္သြားပါတယ္။
မုိင္တုိင္အမွတ္ ၅၂မွာ ေမလ ၁၇ ရက္ေန႔ကလည္း RSO ဘဂၤါလီ လက္နက္ကုိင္ေတြက တုိက္ခုိက္တဲ႔အတြက္ ရဲ ေလးဦး ေသဆုံးခဲ႔ပါတယ္။
အဲဒီမတုိင္ခင္ ေမ ၁၃ ရက္ေန႔ကလည္း တစ္ၾကိမ္ျဖစ္ပါတယ္ အဲဒီအခ်ိန္ကေတာ႔ RSO က ဗုိလ္တစ္ဦး ေသသြားခဲ႔ပါတယ္။

Tuesday, May 27, 2014

“ပန္းကေလးမ်ား ပြင္႔ေတာ႔မည္”


May 27, 2014 at 3:06pm
        မၾကာခင္မွာ ကေလးေတြ ေက်ာင္းဖြင္႔ေတာ႔မယ္။ ေက်ာင္းအပ္တဲ႔ရာသီ ေရာက္လာၿပီ။ “ေမာင္တို႔မယ္တို႔ ေက်ာင္းခန္း၀င္ အျပဳံးပန္းကိုဆင္။ မဂၤလာပါ ဆရာမ။ ညီညီညာညာ ႏႈတ္ဆက္ၾက။” တဲ႔။ အျဖဴအစိမ္းကေလးေတြနဲ႔ ပြင္႔သစ္စပန္းကေလးေတြကို ျမင္ရတာ သိပ္က်က္သေရ ရွိတာပဲ။ မိဘ၊ ဆရာ၊ ေက်ာင္းသား၊ သုံးဦးသုံးဖလွယ္ တက္ၾကြၿပီး စာသင္ႏွစ္အသစ္ကို တာစူတဲ႔အခ်ိန္ေပါ႔။ ကိုယ္ငယ္ငယ္ကလည္း သည္အခ်ိန္ဆို သိပ္ေပ်ာ္တာပဲ။ အတန္းသစ္ကို တက္ရၿပီ။ ဆရာမက ဘယ္သူမ်ားပါလိမ္႔။ ဘယ္လိုေနမွာပါလိမ္႔။ သေဘာမွေကာင္းပါ႔မလား။ အရိုက္ၾကမ္းတဲ႔ ဆရာမမ်ား ျဖစ္ေနမလား။ အတန္းသားေတြကလည္း မႏွစ္တုန္းက အတန္းသားေတြ ဟုတ္ခ်င္မွ ဟုတ္တာ။ ကိုယ္တို႔ စိန္ေပါေက်ာင္းက ေက်ာင္းသားအတန္းခြဲပုံ ထူးျခားတယ္။ နွံ႔စပ္ေစခ်င္လို႔လား မသိဘူး။ တစ္နွစ္နဲ႔တစ္ႏွစ္ ေတြ႔ရတဲ႔ အတန္းသား သူငယ္ခ်င္းေတြက ပုံေသမရွိဘူး။ အတန္းသစ္တက္တိုင္း သူငယ္ခ်င္း အသစ္ရတယ္။ ကိုယ္ေတြေပ်ာ္သလို မေပ်ာ္ႏိုင္တာကေတာ႔ အဖြားပဲ။ ေက်ာင္းဖြင္႔ခ်ိန္ဆို ပိုက္ဆံေတြက ကုန္ၿပီေလ။ ေက်ာင္းလခ၊ မိဘဆရာအသင္းေၾကး၊ စာအုပ္ဖိုး၊ ဘာေၾကး ညာေၾကး၊ ဟိုအခသည္အခေတြက မ်ားလွတယ္လို႔ မဟုတ္ေပမယ္႔ ကိုယ္႔အိမ္က ကေလးေျခာက္ေယာက္ တၿပဳိင္နက္တည္း ေပးရတာဆိုေတာ႔ သူ႔ခမ်ာ ဘယ္သက္သာလိမ္႔မလဲ။ သည္ၾကားထဲ အလိုက္မသိတတ္တဲ႔ကိုယ္က သည္ေန႔ေတာင္း မနက္ျဖန္ ပိုက္ဆံမပါရင္ ေက်ာင္းသြားခ်င္တာ မဟုတ္ဘူး။ မိုးေလးရြာေတာ႔ မိုးကာေလး ထီးေလးက လိုခ်င္တယ္။ ဖိနပ္ကေလးျပတ္ေတာ႔ အသစ္ရေတာ႔မယ္ဆိုၿပီး ၀မ္းသာအားရ အိမ္ကို ေျပးျပန္တယ္။ အဲသလို ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတာ။

            ဒါေတာင္ ကိုယ္တို႔ စိန္ေပါေက်ာင္းက တစ္ခုေကာင္းတာ လူတန္းစားညီတယ္။ အနံႀကီးကြင္းက်ယ္ သိပ္မရွိဘူး။ ဆရာက အတင္းလိုက္ဖားရတဲ႔ မိဘ မရွိသလို မိဘက အတင္းလိုက္ဖားရေအာင္ လုပ္ထားတဲ႔ ဆရာလည္း မရွိဘူး။ ဆယ္တန္းသာ ေအာင္သြားေရာ သီတင္းကၽြတ္မွာ အတန္းပိုင္ဆရာကို ကိတ္မုန္႔ေလးနဲ႔ ကန္ေတာ႔တာ၊ တစ္ေက်ာင္းလုံးက ဆရာကန္ေတာ႔ပြဲအတြက္ ပိုက္ဆံထည့္ရတာကလြဲလို႔ ဘယ္ဆရာ ဆရာမကိုမွ အိမ္လိုက္ကန္ေတာ႔ရတာ၊ မိဘေခၚၿပီး အလွဴခံထည့္ခိုင္းတာမ်ဳိး မရွိခဲ႔ဘူး။ ဆရာတိုင္းက ေက်ာင္းသားတိုင္းကို ကိုယ္႔သားသမီးလို ဆက္ဆံတယ္။ မ်က္ႏွာႀကီးငယ္ အဆင္႔အတန္း ခြဲျခားမထားဘူး။ ေက်ာင္းသားအခ်င္းခ်င္းလည္း ဂုဏ္တုဂုဏ္ၿပဳိင္ ထုံးစံကို မရွိတာ။ စာသာၿပိဳင္ခ်င္ၿပိဳင္တယ္။

             မယုံရင္ ပုံျပင္မွတ္ လို႔ ေျပာမွာလားဟင္။ အခု အဲသလိုေက်ာင္းမ်ဳိး ျမင္ဖူးၾကေသးလား။ ၾကားဖူးၾကေသးလား။ မဟုတ္ကဟုတ္ကေတြ လာေျပာေနတယ္ လို႔ ထင္မွာပဲေနာ္။ သူငယ္တန္းေက်ာင္းအပ္ဖူးတဲ႔ မိဘမွန္သမွ် ဘယ္လိုအေျခအေန ရွိသလဲဆိုတာ ကိုယ္႔ဘာသာ အသိဆုံးေနမွာပါပဲ။ နီးစပ္ရာမွာ ေမးၾကည့္ၾကပါ။ ကိုယ္ေတြ႔ခ်ည့္ပဲ ေျပာေနရင္ ပုဂၢလိကခံစားခ်က္ေတြကို ၀ါးလုံးရွည္နဲ႔ သိမ္းရမ္းေနတယ္ ျဖစ္မွာစိုးလို႔။ ေက်ာင္းတိုင္းေက်ာင္းတိုင္းမွာ ေက်ာင္းအပ္ခ သူ႔ေပါက္ေစ်းနဲ႔သူ ရွိတယ္။ တီတီစီက ဘယ္ေလာက္ ဒဂုံတစ္က ဘယ္ေလာက္၊ ဆိုတာမ်ဳိး ေစ်းကြက္ႀကီး ျဖစ္ေနလို႔ ပြဲစားေတြေတာင္ ေျခခ်င္းကို လိမ္ေနတာပဲ။ ရပ္ထဲရြာထဲ ေက်ာင္းစာေရးေတြ မ်က္စိမပြင္႔တဲ႔ အခ်ိန္ေပါ႔ဗ်ာ။ ေက်ာင္းသုံးဖတ္စာအုပ္ေတြေပၚမွာ နိုင္ငံေတာ္မွ အခမဲ႔ျဖန္႔ေ၀သည္ဆိုတာေတာ႔ ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။ ေက်ာင္းသားတိုင္းကို ႏုိင္ငံေတာ္မွ အခမဲ႔လက္ခံသည္ ဆိုတာ ဟုတ္မဟုတ္ မသိေသးဘူးဆိုရင္ သိေအာင္ အရင္လုပ္ၾကပါဦး။ သူတို႔သားသမီးမ်ားက်ေတာ႔ တစ္ျပားမွ ကုန္စရာမလိုလို႔ မသိတာ ထင္ပါရဲ႕။

            ကိုယ္႔ဆရာေတြမ်ား ၾကားရင္ “ေစာ္ကားလိုက္တာ။ ေစာ္ကားလိုက္တာ။ ဆင္းဆင္းရဲရဲ လွ်ာေပၚျမက္ေပါက္ေအာင္ ရုန္းကန္သင္ၾကားေပးေနတဲ႔ ဆရာေတြကိုမွ အားမနာ။ ဘယ္ဥကေပါက္လို႔ ဂုိဏ္းသင္႔မယ္႔စကားေတြ ေျပာေနပါလိမ္႔ေနာ္။” လို႔ ေျပာၿပီး နားသယ္နားရင္း ျဗင္းၾကပါလိမ္႔မယ္။ တကယ္ေတာ႔ ဘယ္ဆရာသမားကိုမွာ ကာျပန္ပုတ္ခတ္ရိုး ေစတနာ မပါပါဘူး။ လက္ရွိျဖစ္ေပၚေနတဲ႔ ေက်ာင္းအပ္ပြဲအစဥ္အလာမွာ “ယဥ္ေက်းမႈမရွိ၊ ရိုင္းရိုင္းစိုင္းစိုင္း လက္ခ်ည့္ပဲလာရေကာင္းလား” လို႔ အရူးအႏွမ္းလို အၾကည့္ခံရတဲ႔ ထုံးစံႀကီးကို ေၾကာက္စရာလန္႔စရာ ျမင္ေတြ႔မိလိုက္လို႔ပါ။ ဘုရားစူးရေစ႔။ ကိုယ္ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ႔ ျမန္မာ႔ရိုးရာ အစဥ္အလာအရ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာႀကီးကို သူ႔တပည့္ျဖစ္ခဲ႔ဖူးတဲ႔ ကိုယ္႔အေဖက သားေတာ္ေမာင္ကေလးေတြ ေက်ာင္းအပ္တိုင္း ဆန္တစ္ျပည္ ေငြတစ္မတ္နဲ႔ ဖေအေရာ သားပါ ထိုင္ကန္ေတာ႔ၿပီး ေက်ာင္းအပ္ခဲ႔ၾကပါတယ္။ အခုေရာ။ ေမးပါနဲ႔ေအ။

             ကိုယ္႔ရဲ႕အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းျဖစ္တဲ႔ ဆရာ၀န္အလုပ္ဟာ သူမ်ားအသက္ကို ကယ္တဲ႔အလုပ္လို႔ ၾကံဖန္ဂုဏ္ယူလို႔ ရခ်င္ရမယ္။ ေက်ာင္းဆရာေတြလိုေတာ႔ အနႏၱဂိုဏ္း၀င္ ေက်းဇူးရွင္ မမည္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင္႔ ဆရာအလုပ္ဆိုတာ ကိုယ္႔ထက္ျမတ္ေသာ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း လို႔ လက္ခံထားပါတယ္။ ဆရာ၀န္ကို သူ႔လူနာက ေက်းဇူးမတင္ရင္ ေနပါ။ ဆရာသမားကိုေတာ႔ သူ႔တပည့္က ေက်းဇူးေကၽြး တင္ကိုတင္ေနတာပါ။ ဒါေၾကာင္႔မို႔ ေက်းစြပ္တဲ႔စကားေျပာၿပီး ဆရာသမားမ်ားကို ျပစ္တင္ေ၀ဖန္တာမ်ဳိး ဘယ္တုန္းကမွ မလုပ္၀ံ႕ပါဘူး။ သို႔ေသာ္ သည္ကေန႔ေခတ္ ကုန္ေစ်းႏႈန္းနဲ႔ လူေနမႈစားရိတ္မွာ ေက်ာင္းဆရာ ဆရာမမ်ား ေတာင္႔ခံထားရတဲ႔ သီလ နဲ႔ အူမ ခ်ိန္ခြင္ညွာဟာ မုန္ညင္းေစ႔ထဲ စၾကၤန္ၾကြရတဲ႔ ျမတ္စြာဘုရားသခင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးအလား အံ႔ဖြယ္သရဲ ထူးကဲမယ္႔ အျခင္းအရာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔မွာလည္း သူတို႔မိသားစု၊ သူတို႔ သားသမီးေတြ ရွိတယ္။ သည္လစာနဲ႔ ဘယ္လို လူတန္းေစ႔ေအာင္ စီစဥ္ရမလဲ ဆိုတဲ႔ အပူေတြ ရွိတာေပါ႔။ ေက်ာင္းဆရာ ဆရာမမ်ား ပင္စင္သြားတဲ႔အခါ ေနစရာထိုင္စရာ အိမ္အိုကေလးတစ္လုံး အဖတ္တင္က်န္ခဲ႔ရင္ေတာင္ အာဂလူသား ျဖစ္ေနတာဆိုေတာ႔ “နင္က ငါတို႔ကို ထမင္းငတ္ေစခ်င္လို႔ သည္လိုစာမ်ဳိး ေရးရက္သလား။” လို႔ ေမးရင္ေတာင္ ေျဖစရာစကား မရွိပါဘူး။ ကိုယ္႔ဦးေလး၊ ကိုယ္႔အေဒၚမ်ားဟာ တစ္၀မ္းတစ္ခါးအတြက္ ပင္ပန္းႀကီးစြာ ရုန္းကန္ၾကတဲ႔ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ ေက်ာင္းဆရာအလုပ္ဆိုတာ အိမ္ေထာင္ဘက္က လူတန္းေစ႔ေအာင္ တာ၀န္ယူမထားႏိုင္ရင္ ထမင္းနပ္မမွန္တဲ႔ အလုပ္ျဖစ္ေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္းႀကီး သိပါတယ္။

            ဒါျဖင္႔ ေက်ာင္းဆရာမထဲမွာ စိန္မရွား ေရႊမရွား အလြန္ပင္မ်ားတဲ႔သူေတြ မေတြ႔ဖူးေတာ႔ဘူးလား။ သိပ္ေတြ႔ဖူးတာေပါ႔ဗ်ာ။ ဟိုတစ္ခါေျပာဖူးတဲ႔ ကိုယ္႔တစ္သက္တာ စိန္ေတြအမ်ားဆုံး လူ႔ကိုယ္ေပၚမွာေတြ႔ဖူးတဲ႔ အန္တီႀကီးဟာ ေက်ာင္းဆရာမပါ။ “သြားေလသူ နင္တို႔ဘဘ ရွာေဖြထားရစ္ခဲ႔တာေလးေတြေပါ႔ကြယ္။” လို႔ မ်က္ရည္ေလးစမ္းစမ္း သနားစဖြယ္ အလြမ္းသယ္တဲ႔အခါ အင္မတန္မွကို လူၾကားလို႔ေကာင္းတဲ႔စကား မွန္ေသာသစၥာ စကားပါပဲ။ တကယ္လို႔မ်ား အဲသလို မဟုတ္ပဲ သူကိုယ္တိုင္ က်ားစီးဖားစီး ေက်ာင္းဆရာအလုပ္နဲ႔ သည္စည္းစိမ္ေတြ ရွာထားတာဆိုရင္ေတာ႔ ျမတ္စြာဖ်ား လို႔သာ တရမယ္႔ပုံ။ ေက်ာင္းဆရာမွန္ရင္ ဆင္းရဲရမွာေပါ႔ လို႔ မဆိုလိုပါဘူး။ ေက်ာင္းဆရာတစ္ေယာက္ (က်ဴရွင္ဆရာ မဟုတ္) အရမ္းအရမ္းကို ခ်မ္းသာလာတယ္ဆိုရင္ လူၾကားလို႔ မေကာင္းဘူး လို႔ သိေစခ်င္တာပါ။ (ဆရာ၀န္လည္း တူတူပဲေပါ႔ေနာ္) ေက်ာင္းဆရာလခဟာ စိန္၀ယ္ရင္ ဒညင္းသီးဆားေရစိမ္ပဲ ရပါမယ္။ နိုင္ငံနဲ႔အ၀ွမ္း မိုးခါးေရေသာက္ေနတဲ႔အခ်ိန္မွာ မ၀ေရစာ စားေနၾကရတဲ႔ ကို္ယ္႔ဆရာ ဆရာမမ်ားကိုမွ လက္ညွဳိးေငါက္ေငါက္ မထိုးရက္ပါဘူး။ ကိုယ္႔ဆရာဆိုကတည္းက ကိုယ္႔ထက္ မာနႀကီးၿပီး ကိုယ္႔ထက္ အစြန္းအထင္း မခံႏိုင္တဲ႔သူေတြခ်ည့္ပါပဲ။ ကိုယ္ေတာင္ သည္လိုစိတ္ဓါတ္ သူတို႔သင္ေပးလို႔ရတာပဲဟာ။ ဒါေပမယ္႔ ဆရာတို႔ ဆရာအခ်င္းခ်င္းထဲမွာ ဘယ္လိုေတြ ျဖစ္ေနသလဲဆိုတာ ဆရာတို႔ ဆရာမတို႔က ပိုသိမွာပါ။ ကိုယ္ေတြက အျပင္လူ မဟုတ္လား။

             ကိုယ္တို႔ ျမန္မာနိုင္ငံဟာ ကမာၻေပၚမွာ အက်င္႔ပ်က္ျခစားတဲ႔အထဲမွာ ခ်န္ပီယံ တံခြန္စိုက္ပါတယ္။ လာဘ္စားတယ္ဆိုတာ သုံးသိန္းေလာက္ဆိုရင္သာ အသံျမည္တာ။ သိန္းသုံးေထာင္ေလာက္ စားလိုက္ရင္ ဘာအသံမွ မၾကားရေတာ႔ဘူး။ တကယ္လို႔မ်ား အဲသည္လူႀကီးေတြလို တိုက္ခန္းေတြ၊ ေျမကြက္ေတြ၊ ကြန္ဒိုေတြ မဲေပါက္ၿပီးရင္း မဲေပါက္ေနလို႔ကေတာ႔ တို႔ဆရာ ဆရာမေတြလည္း လခ ၂၅% ေတာင္ မဟုတ္ဘူး။ ၁၀၀% လုံး လွဴတယ္။ တစ္ျပားမွ မေပးနဲ႔ လို႔ ေရစက္ခ်ႏိုင္မွာပါပဲ။ အခုေတာ႔ အခုအတိုင္းပဲ ေကာင္းပါတယ္ ေကာင္းပါတယ္ေပါ႔ေလ။ ဆန္ခိုးမွ မမိတာ။ ဖြဲခိုးလာမဖမ္းနဲ႔။ ရွင္ငရဲႀကီးလိမ္႔မယ္။ အဲ႔ဟယ္ အဲ႔ဟယ္။ လို႔ ဆိုလိုက္ရင္ ကိုယ္႔ဆရာ နဲ႔ ကိုယ္႔တပည့္ေတြပဲဟာကို။ လိုရာကိုယူ ၾကည္ျဖဴပါတယ္။ တစ္ခုပဲ ေၾကာက္တယ္။ ကေလးေတြကေတာ႔ လိုက္အတုခိုးမွာ အမွန္။ အခုေတာင္ အဲသလိုမွ မလုပ္ႏိုင္ရင္ ႏႈန္းကြာစံလြဲ အရွက္တကြဲ အက်ဳိးနည္း ျဖစ္စရာ လို႔ ျမင္ကုန္ၿပီ။

           လက္ရွိအခ်ိန္မွာ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ ပတ္သက္လာရင္ အင္မတန္ ေကာက္က်စ္ေသာ၊ ယုတ္မာေသာ၊ လွည့္ျဖားတတ္ေသာ သူေတာ္ေကာင္းဥစၥာ နဲ႔ ကင္းကြာသူႀကီးေတြ၊ (ဆိုၾကပါစို႔ကြယ္) ၀က္၀က္ကြဲ Corrupted ျဖစ္ေသာသူႀကီးေတြ လက္ညွဳိးထိုး မလြဲေအာင္ ရွိတယ္။ ရွိပါေစေလ။ သူတို႔က သိပ္ေၾကာက္စရာ မေကာင္းပါဘူး။ ေနာင္ အႏွစ္သုံးေလးငါးဆယ္ဆို ဘယ္သူမွ က်န္မွာ မဟုတ္ေတာ႔ဘူး။ သခၤါရက သူ႔ဟာသူ စီမံပါလိမ္႔မယ္။ ဒါေပမယ္႔ သူတို႔ရဲ႕ မယဥ္ေက်းမႈအေမြေတြကို ေနာင္လာေနာက္သားကေလးေတြ လက္ဆင္႔ကမ္းအေမြဆက္ခံယူရင္ သည္အက်င္႔ဆိုးေတြက ကမာၻဆုံးတိုင္ သံသရာလည္ေနဦးမွာပါ။ သည္အမူအက်င္႔ဆိုး၊ အယူအဆဆိုး၊ ဓေလ႔စရိုက္ဆိုးေတြက ေဒၚစုတက္လည္း မေပ်ာက္၊ ဘစိန္တက္လည္း မေပ်ာက္၊ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းပလိုက္လည္း မေပ်ာက္၊ ဘယ္သူတက္တက္ ေပ်ာက္မယ္႔လမ္း မျမင္ပါဘူး။ အခုလက္ရွိ စာသင္ခန္းအတြင္းမွာ ရွိတဲ႔ ဆရာေတြ ဆရာမေတြမွတပါး၊ သိၾကားမင္းႀကီးေတာင္ မတတ္ႏိုင္ပါဘူး။

            Corruption ကို တိုက္ဖ်က္ဖို႔ တစ္ခုတည္းေသာ နည္းလမ္းေကာင္းက မ်ဳိးဆက္သစ္လူငယ္ေတြကို Corruption မေကာင္းေၾကာင္း၊ မက်င္႔သုံးအပ္ေၾကာင္း၊ ခၽြင္းခ်က္မထားအပ္ေၾကာင္း၊ ရွက္စရာေကာင္းေၾကာင္း သင္ၾကားေပးဖို႔ လိုပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔ဆိုေတာ႔ အခုလက္ရွိအခ်ိန္မွာ ကိုယ္အပါအ၀င္ ျမန္မာလူမႈအသိုင္းအ၀ိုင္းတစ္ခုလုံးဟာ Corruption ကို ခိုးစားရင္ ခ်ဳိၿမိန္ေသာအသီး၊ ဓနနဲ႔ဖုံးရင္ စိန္နားကပ္ေရာင္နဲ႔ ပါးေျပာင္လို႔ရတဲ႔အရာ၊ သည္အရိပ္သုံးပါးကေလးမွ နားမလည္ရင္ ေလာကႀကီး လူလုပ္လို႔မရတဲ႔ ခ်ဳိ႕ယြင္းအားနည္းခ်က္၊ အဲ႔သလိုပဲ ခံယူေနၾကပါၿပီ။ ကမာၻေပၚမွာ အႀကီးက်ယ္ဆုံး Corruption နဲ႔ ပုဂၢဳိလ္ႀကီးေတြကို ၾကည္ညဳိေလးစားလြန္းလို႔ ျပားျပား၀ပ္ေနေအာင္ ထိုင္ရွိခိုးတဲ႔ အစဥ္အလာ ျဖစ္ေနပါၿပီ။  ဘုန္းႀကီးသာ ခလုပ္တိုက္သြားမွာ အဘလာရင္ လက္အုပ္ကခ်ီၿပီးသား။ မကင္းေလ၊ ခ်မ္းသာေလ။ ရိုက်ဳိးေလ။ (အကုန္လုံးေတာ႔ မဆိုလိုဘူးေပါ႔ေနာ္) သူတို႔ေတာ႔ ဘာမွသြားလုပ္ဖို႔ မစဥ္းစားနဲ႔ေတာ႔။ အိုေသေအာင္သာ ေစာင္႔လိုက္ေတာ႔။ (နင္အရင္ေသဖို႔ နီးေနၿပီ တဲ႔ သားကို)

           လက္ရွိအစိုးရအေနနဲ႔ အက်င္႔ပ်က္ျခစားမႈကို ထိထိေရာက္ေရာက္ တိုက္ဖ်က္ခ်င္တယ္ ဆိုလို႔ရွိရင္ ေကာ္မရွင္ဖြဲ႔ဖို႔ မလိုပါဘူး။ ဥပေဒလည္း ေနာက္ထပ္မတိုးပါနဲ႔ေတာ႔။ ရွိၿပီးသားနဲ႔ လုံေလာက္ပါတယ္။ ေက်ာင္းဆရာ ဆရာမမ်ားကို အူမေတာင္႔ေအာင္ေကၽြး၊ သီလေစာင္႔နိုင္ေအာင္ေပးၿပီး အာစရိယဂုေဏာ နဲ႔ အညီ အတတ္လည္းသင္ ပဲ႔ျပင္ဆုံးမေစဖို႔ပဲ လိုပါတယ္။ သူတို႔မွ မသင္ရင္ ဘယ္သူကမွ သင္မယ္႔သူ မရွိေတာ႔တာပါ။ ပညာေရးေလာကထဲမွာ ဘယ္ေလာက္ ေျဗာင္းဆန္ေအာင္ ခံစားေနရသလဲဆိုတာ ပညာေရး၀န္ထမ္းေတြထက္ ဘယ္သူကမွ ပိုမသိႏိုင္ပါဘူး။ ပြင္႔ေသာပန္းတိုင္း ပိုးကိုက္ေနေသာ္လည္းပဲ ပညာေရးနယ္ပယ္ကေတာ႔ အဖူးအငုံ အညြန္႔အတက္ကေလးေတြမို႔လို႔ အေလးအနက္ထား ထိန္းသိမ္းမွသာ အနာဂတ္ လွပပါလိမ္႔မယ္။ Corruption ကို စတိုက္ခ်င္ရင္ ပညာေရးဘက္က ဦးတည္လိုက္တာဟာ ဆရာေစာ္ကား ငရဲလားမယ္႔ ကိစၥ လို႔ မျမင္ေစခ်င္ပါဘူး။ ဆရာေကာင္းတပည့္ေတြ ပန္းေကာင္းပန္ႏိုင္ဖို႔ အနာဂတ္ကို ပ်ဳိးတာလို႔ သေဘာထားေစခ်င္ပါတယ္။ ျဖဴစင္တဲ႔ဆရာေတြက သြန္သင္ေတာ႔ ျဖဴစင္ေသာတပည့္မ်ား ထြက္လာတာေပါ႔ဗ်ာ။ အဲဒီအတြက္ ဘယ္အရာဟာ အျဖဴ လို႔ ဆရာေတြကို စသင္ပါရစီ။ မူရင္းေကာင္းမွ မိတၱဴေကာင္းမွာမို႔လို႔ ကိုယ္တို႔ဆရာဆရာမကေလးေတြကို တန္ဖိုးထား ထိမ္းသိမ္းေသာအားျဖင္႔ ပညာေရးနယ္ပယ္မွာ ျခစားမႈကင္းပါေစေၾကာင္း ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းအပ္ပါတယ္။ တို႔အဘေတြဆီေတာ႔ ဆုမေတာင္းရဲေပါင္ကြယ္။ သူတို႔က “ပြင္႔ေသာပန္းတိုင္း လန္းပါေစ” လို႔ ဆိုရင္ “အင္႔ … ဆာဒူးႀကီး ယူသြား” လို႔ ေပးလိုက္မွာ။

Monday, May 26, 2014

“ဘယ္ယိုင္ကာ ညာကိုင္နင္းမယ္ မင္းလိုက္ခဲ႔ေလး”

 
 
May 25, 2014 at 5:00am
          အဂၤလိပ္စာ၊ ဂ်ပန္စာသင္ေနတဲ႔ သမီးက “leftist” ဆိုတဲ႔စာလုံးကို ကိုယ္႔ဆီလာေမးေတာ႔ သူနားလည္ေအာင္ ဘယ္လိုရွင္းျပရမွန္းမသိပါဘူး။ “ဘယ္ေက်ာ္” မဟုတ္တာေတာ႔ သူ႔ဖာသာသူလည္း သိပါတယ္။ “လက္၀ဲသမား” လို႔ ေျပာရင္ သူနားလည္မွာ မဟုတ္သလို “ကြန္ျမဴနစ္” လို႔ ေျပာရင္လည္း အစိုးရက ေပးသိထားတဲ႔အတိုင္း သူပုန္သူကန္၊ ေျမေအာက္အၾကမ္းဖက္သမား၊ အလကားေန တိုင္းျပည္ကို ဆူပူေအာင္ လႈံေဆာ္ခ်င္ေနတဲ႔သူ၊ လူထူရာ ဗုံးေထာင္ဖို႔ေခ်ာင္းေနတဲ႔သူလို႔ ထင္သြားမွာ စိုးပါတယ္။ အံ႕ၾသစရာပါပဲ။ ကုိယ္တို႔ႏိုင္ငံဟာ ဆိုရွယ္လစ္၀ါဒနဲ႔ လမ္းစဥ္ပါတီႀကီးဦးေဆာင္တဲ႔ လက္၀ဲကမာၻက ႏိုင္ငံငယ္တစ္ခုျဖစ္ေသာ္လည္းပဲ ကြန္ျမဴနစ္ လို႔ဆုိလိုက္ရင္ အျပင္းစား၀ါဒ၊ အေဖအေမကိုေတာင္ ျပန္္သတ္တဲ႔ အဇာတသတ္ေတြ ေမြးထုတ္ေပးတဲ႔၀ါဒ၊ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာကို အယုံအၾကည္မရွိတဲ႔၀ါဒ၊ ျဖဳတ္ထုတ္သတ္၀ါဒ လို႔ ေခါင္းထဲကိုစြဲေနေအာင္ ရိုက္သြင္းထားခဲ႔တာ ဖဆပလေခတ္ကတည္းကစလို႔ ကေန႔ထက္တိုင္ေအာင္ပါပဲ။ ဗကပ လို႔ေခၚတဲ႔ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီဟာ ဦးေန၀င္းတို႔ ဦးႏုတ႔ိုေခတ္မွာ အင္အားႀကီးႀကီးမားမား အတုိက္အခံပါတီျဖစ္လို႔ရယ္၊ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးလမ္းစဥ္ကို ကိုင္စြဲသြားတာရယ္ေၾကာင္႔ အဲသည္ပါတီကို ႏိွမ္ႏွင္းတဲ႔အခါ သူတို႔ဘက္က ဘာလုပ္လုပ္၊ အမ်ဳိး ဘာသာ၊ သာသနာအတြက္လုပ္တာလို႔ လူထုေထာက္ခံမႈရခ်င္တဲ႔အတြက္၊ ဟိုတစ္ဘက္က မေခ်ပႏိုင္တဲ႔ေနရာမွန္သမွ်မွာ တဘက္သတ္ တံဆိပ္ကပ္ၿပီး နံမယ္ဖ်က္ထားတာ ျဖစ္မွာပဲ လို႔  ေတြးမိပါတယ္။

          လက္စသတ္ေတာ႔ အခုမွပဲ အေရာင္ေပၚလာေတာ႔တယ္။ သည္ငတိက ကြန္ျမဴနစ္၀ါဒီ ေဖာက္ျပန္ေရးသမားပဲ လို႔ ကိုယ္႔ကိုယ္လည္း တံဆိပ္လာကပ္ၾကေတာ႔မယ္ ထင္ပါတယ္။ ႀကိဳက္သလိုထင္ပါေလ။ ကိုယ္ကေတာ႔ ကြန္ျမဴနစ္ဖို႔ေနေနသာသာ၊ သူတို႔ဘာသူတို႔ မဇၨိမပဋိပဋာလမ္းစဥ္ လို႔ အသံေကာင္းဟစ္ေနတဲ႔ ဆိုရွယ္လစ္ ကိုေတာင္ သူမ်ားေတြ ေလသံေတာင္ မသလပ္၀ံ႔ခင္ ကေလးဘ၀ကတည္းက အယုံအၾကည္ မရွိခဲ႔ပါဘူး။ ဘာလို႔ဆိုေတာ႔ သူတို႔ေျပာသမွ် ကြန္ျမဴနစ္ဆိုတာေတြက ကိုယ္တိုင္ျမင္ဖူးတာလည္း မဟုတ္ဘူး။ ဆိုရွယ္လစ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ေဖာက္ျပန္သလဲဆိုတာက်ေတာ႔ မ်က္၀ါးထင္ထင္ေတာင္ မကဘူး။ သုုမနေက်ာမွာ ဒဏ္ရာေတြနဲ႔။ အခုဆို မဆလ လို႔ေခၚတဲ႔ ျမန္မာ႔ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီႀကီးေတာင္ သူ႔လမ္းစဥ္ကို အတိအလင္းစြန္႔လႊတ္လိုက္ၿပီး တစည တိုင္းရင္းသားစည္းလုံးညီညြတ္ေရးပါတီ လို႔ ေျပာင္းေခၚလိုက္ၿပီ။ ဘယ္လိုေခၚေခၚပါေလ။ နံမည္ကေလး ေျပာင္းေခၚလိုက္ရုံနဲ႔ ဤ က ကၽြဲ ျဖစ္မသြားမွန္း သည္ကေန႔ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးတဲ႔ေနရာမွာ အဲသည္ပါတီႀကီး ဘယ္ေနရာက ပါသလဲ ၾကည့္လိုက္ရုံနဲ႔ သိနိုင္ပါတယ္။

           သည္လိုဆိုေတာ႔ ကိုယ္တို႔တိုင္းျပည္ႀကီးဟာ လက္၀ဲ၀ါဒီ၊ အနီေရာင္အလံကေလးနဲ႔ မဟုတ္ေတာ႔တာ ေသခ်ာေနပါၿပီ။ (မနီ႔တနီေပါ႔ေလ။ ပန္းႏုေရာင္ေလး) အရင္တုန္းက ကိုယ္တို႔ရဲ႕ အားကိုးအားထားျပဳရာ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ တရုတ္တို႔ ဆိုဗီယက္ယူနီယံတို႔ဘက္ကေရာ ဘယ္လိုမ်ား ျမင္ၾကမလဲ မသိဘူးေနာ္။ နိုင္ငံေရး သစၥာေဖာက္၊ ေဖာက္ျပန္ေရးသမား၊ ဓနရွင္လက္ေ၀ခံ၊ အလို စဥ္းစားလို႔ရသမွ် နံမယ္ေတြ ကုန္ေတာင္ မကုန္ႏိုင္ဘူး။ အခုဆို သူတို႔ရဲ႕ မဟာရန္သူ အေမရိကန္ႀကီးေတြကို အိမ္ေခၚပင္႔ဖိတ္ ဧည့္ေထာက္ခံေနၾကလို႔ ေတာ္ေတာ္ေတာင္ မ်က္စိစပါးေမႊး စူးလွေရာ႔မယ္။ ေျပာရရင္ေတာ႔ သည့္ထက္အသည္းနာစရာေတာင္ ေကာင္းမလား မသိဘူး။ ကားလ္မာ႔ခ္ တို႔ အိန္ဂ်ယ္တို႔ မက္ခဲ႔တဲ႔ ပစၥည္းမဲ႔လူတန္းစားရဲ႕ သာတူညီမွ် အိပ္မက္နန္းေတာ္ႀကီးဟာ ကိုယ္တို႔ျမန္မာျပည္က ၈၈ အေရးအခင္းကစခဲ႔လို႔ “အို ဟိုး … ဟိုမွာၾကည့္စမ္း ကိုယ္႔ရဲ႕နန္းေတာ္ ၿပဳိက်ခဲ႔ၿပီ” ျဖစ္လာတာ။ ကိုယ္တို႔ဆီမွာ ပါတီေကာင္စီအစိုးရကေန စစ္အစိုးရအျဖစ္ကို ေျပာင္းခဲ႔သလို တရုတ္ျပည္မွာ တီအန္နန္မင္စကြဲယားမွာ လူေပါင္းေထာင္ခ်ီ ေသဆုံးတဲ႔ အေရးအခင္းႀကီး ျဖစ္လာတယ္။ ႏိုင္ငံေရးေပၚလစီေတြ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲခဲ႔ရတယ္။ ဆိုဗီယက္ယူနီယံဆိုတာႀကီးကေတာ႔ မုန္႔ေလေပြ ေခြးနင္းသလို မျဖစ္ဖို႔ မနည္းႀကီးကို ေတာင္႔ခံစုစည္းထားရတယ္။ ရုရွားဖက္ဒေရးရွင္း ျဖစ္သြားၿပီ။ ဒါေတာင္ အေနာက္ဘက္ပိုင္းက ပဲ႔ပဲ႔လိုက္လာတာ ခုထက္ထိ အဖတ္ဆည္မရေသးဘူး။ လိပ္ျပာေတာင္ပံခတ္သံ (Butterfly effect) လို႔ ကဗ်ာဆန္္ဆန္ ေခၚခ်င္ေခၚပါေလ။ ကိုယ္တို႔ဆီက မဆိုစေလာက္ အေျပာင္းအလဲကေလးဟာ သူတို႔ကမာၻမွာက်ေတာ႔ သက္ေရာက္မႈျပင္းထန္တတ္လို႔ ခုေလာက္ဆို ကိုယ္တို႔ကို “သည္ငတေတြ ဘာမ်ားမေတာ္မတည့္ ေပါက္တတ္ကရေတြ ေလွ်ာက္လုပ္ဦးမွာလဲ” လို႔ ႏွစ္ဘက္စလုံးက မ်က္လုံးေဒါက္ေထာက္ ၾကည့္ေနေလာက္ၿပီ ထင္ပါတယ္။

           တခ်ိန္တုန္းက စူပါပါ၀ါနဲ႔ အေနာက္အုပ္စုကို ေတာင္႔ခံထားတဲ႔ လက္၀ဲကမာၻဟာ သည္ကေန႔အခါမွာ ေတာ္ေတာ္ေလး ယိမ္းယိုင္ခ်ည့္နဲ႔လာၿပီ လို႔ ေတြးစရာပါပဲ။ ရုရွားႀကီးခမ်ာ ဘုန္းလက္ရုံးေတြ က်သြားလိုက္တာ။ သူ႔ဆီက KGB ေတြ ဂ်ိန္းစဘြန္းကားထဲေတာင္ လူၾကမ္းလုပ္မရေတာ႔ဘူး။ မင္းသမီးေလး ကယ္ခ်င္ ေျမာက္ကိုရီးယားမွာ သြားကယ္ရတယ္။ လူလည္က်တဲ႔ ေပါက္ေဖာ္ႀကီးေတြကေတာ႔ ပိုက္ဆံကုန္တဲ႔ စစ္မတိုက္ပဲ ပိုက္ဆံရတဲ႔ စီးပြားေရးကို နင္းကန္လုပ္ေနလို႔ သူ႔ပဲ ေၾကာက္ေနၾကရတယ္။ သူတို႔အေနာက္ကမာၻမွာ ဘာနည္းပညာ အသစ္ေတြေပၚေပၚ တရုတ္ေတြဆီေရာက္သြားရင္ ေပါေပါပဲပဲ အိမ္ေပါက္ေစ႔ အေရာက္ပို႔နိုင္လို႔ တစ္ကမာၻလုံးမွာ ႀကိမ္ေရအမ်ားဆုံး ပုံႏိွပ္ေဖာ္ျပခံရတဲ႔ အဂၤလိပ္စကားလုံးဟာ သုံးလုံးပဲ ရွိသတဲ႔။ “Made in China” ဆိုပဲ။ က်န္တာေတြကေတာ႔ မဖုတ္ေလာက္ မသုတ္ေလာက္ေတြပဲ ရွိေတာ႔တယ္။ ေျမာက္ကိုရီးယား ေရႊအိုးစည္ကေလးရယ္၊ လာအို၊ ကေမၺာဒီးယား နဲ႔ ဗီယက္နမ္ကေတာ႔ အနီေရာင္ကၽြတ္ကုန္တဲ႔ အထဲမွာပါတယ္။ အခုဆို ကိုယ္သမီးကို ရွင္းျပစရာ ကြန္ျမဴနစ္၀ါဒဆိုတာေတာင္ ေခါင္းေမႊးျဖဴေအာင္ စဥ္းစားေနရတယ္။ ေနာက္ဆို သူတို႔လည္း သိမွသိပါေတာ႔မလား မဆိုနိုင္ဘူး။

           လူေတြက ဘယ္လိုပဲ ေထြလီကာလီ ခေလာက္ဆန္ ေဖာက္ျပန္တတ္ေသာ္ျငားလည္း ေလာကႀကီးကေတာ႔ သူ႔ဟာသူ ဟန္ခ်က္ညီေအာင္ ျပန္ျပန္ထိမ္းတယ္နဲ႔တူပါတယ္။ ပစၥည္းမဲ႔ လူတန္းစား အာဏာရတဲ႔ လက္၀ဲ၀ါဒဟာ ကိုယ္တို႔အေရွ႕ကမာၻမွာ မေအာင္ျမင္သလိုလိုနဲ႔ သူတို႔အေနာက္ကမာၻမွာ ေနာက္ေဖးေပါက္ကေန ရာဇပလႅင္ေပၚေရာက္သြားၿပီ။ ဓနရွင္၀ါဒရဲ႕ အစိုးရအဖြဲ႔ထဲမွာ ေအာက္ေျခလူတန္းစားေတြဟာ ခိုင္ခိုင္မာမာ အျမစ္တြယ္ၿပီး ေနရာရလာတယ္ လို႔ ေျပာခ်င္တာ။ လူခ်င္းအတူတူေပမယ္႔ လူ႔အခြင္႔အေရးေတြမရလို႔ သမိုင္းတင္ကာစေခတ္ကတည္းက တိုက္ပြဲ၀င္အေရးဆိုလာခဲ႔ရတဲ႔ လူမည္းအမ်ဳိးသားထဲကေန အေမရိကန္သမၼတႀကီး ျဖစ္လာတာ ျမင္တဲ႔အတိုင္းပဲ။ မာတင္လူသာကင္းႀကီးေျပာတဲ႔ “I have a dream.” ဆိုတာ အခုေတာ႔ တကယ္ျဖစ္လာၿပီ။ ျဖစ္လာတာမွ Discrimination လို႔ ေခၚတဲ႔ လူမည္းျဖစ္တဲ႔အတြက္ ခြဲျခားႏွိမ္႔ခ် ဆက္ဆံခံရတဲ႔ဘ၀က လြတ္ေျမာက္လာရုံတင္ ဘယ္ကမလဲ။ Positive Discrimination လို႔ ေခၚတဲ႔ လူမည္းမို႔လို႔ မ်က္ႏွာသာေပး အေရးေပးခံရတဲ႔ဘ၀ကိုကို ေရာက္လာတာ။ တကယ္လို႔မ်ား အိုဘားမားႀကီးဟာ သမားရိုးက် လူျဖဴတစ္ေယာက္သာ ျဖစ္ေနခဲ႔မယ္ဆိုရင္ သမၼတေတာင္ ျဖစ္ခ်င္မွ ျဖစ္လိမ္႔မယ္။ လူမည္းမို႔လို႔ သူတို႔နုိင္ငံဟာ လူမည္းေတြအေပၚ ႏွိမ္မထားပါဘူးဆိုတာ တစ္ကမာၻလုံးသိေအာင္ ျပခ်င္လို႔ တမင္တကာဆိုတဲ႔မဲေတြနဲ႔ သူ သမၼတ ျဖစ္လာတာလို႔ ထင္တာပဲ။ ကိုယ္တို႔ဆီမွာ ရွမ္းအမ်ဳိးသားႀကီးေတြ သမၼတ၊ ဒုသမၼတ တင္သလိုေပါ႔။ (ေနရင္းထိုင္ရင္း ပိႏၷဲပင္ကလည္း ဆြဲဆြဲထည့္ရေသးတယ္။)

           အလားတူ ေခတ္ေရစီးေၾကာင္းမ်ဳိးကို ေလာေလာလတ္လတ္ ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္သြားတဲ႔ အိႏၵိယမွာလည္း ေတြ႔လိုက္ရေသးတယ္။ အင္မတန္ ဇာတ္စံနစ္ခြဲျခားတဲ႔ အိႏၵိယမွာ ဇာတ္နိမ္႔တစ္ေယာက္က ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ျဖစ္လာေတာ႔မတဲ႔။ အရင္တုန္းကဆိုရင္ေတာ႔ ၾကားသားမိုးႀကိဳး လို႔ ေျပာလို႔ရတယ္။ ခုေခတ္မွာေတာ႔ မအံ႔ၾသေတာ႔ဘူး။ ေခတ္အဆက္ဆက္ ထိပ္ေပၚကတက္နင္းထားတဲ႔ ဓနရွင္ အာဏာရွင္ေတြကို ျပည္သူလူထုက စိတ္ကုန္လာၿပီး ဖိႏွိပ္ခံ ေအာက္ေျခလူတန္းစားကိုပဲ ပိုၿပီးယုံၾကည္လာတဲ႔သေဘာေပါ႔။ ထိုင္းမွာ ယင္လတ္တို႔ ေမာင္ႏွမ ကံဆိုးမိုးေမွာင္က်ရတာလည္း အဲသည္သေဘာပါမယ္ ထင္ပါတယ္။ တကယ္တမ္းက် သူတို႔မိသားစုက တရုတ္အဆက္အႏြယ္ ခရုိနီပညာတတ္ ေအးလိႀကီးေတြ မဟုတ္လား။

           ကိုယ္တို႔ျမန္မာျပည္မွာေတာ႔ စစ္အစိုးရက အာဏာရွင္စံနစ္နဲ႔ ဗိုလ္က်စိုးမိုးလာခဲ႔ၾကတာ ၁၉၆၂ ကတည္းက လို႔ ေျပာေလ႔ရွိၾကပါတယ္။ ကိုယ္ကေတာ႔ အဲသလို မထင္ပါဘူး။ ကိုယ္တို႔ဆီမွာလည္း ပစၥည္းမဲ႔လူတန္းစား အာဏာရတဲ႔ စံနစ္ထြန္းကားပါတယ္။ ေသေသခ်ာခ်ာ မစဥ္းစားမိလို႔ပါ။ တစ္ႏိုင္ငံလုံးက ခါးခါးတူးတူး မုန္းလွပါတယ္လို႔ ေရႊေမတၱာထားေတာ္မူၾကတဲ႔ ဦးသန္းေရႊဟာ သီေပါမင္းရဲ႕ နန္းရိုးနန္းဆက္ မွ မဟုတ္တာ။ စာတိုက္စာေရးကေလးဘ၀က လာတာေလ။ သူ႔ခမ်ာ ဗိုလ္လုပ္ခ်င္တဲ႔ေကာင္ဆိုေပမယ္႔ ဗိုလ္သင္တန္းဆင္း အျဖစ္နဲ႔ေတာင္ ဘ၀က စခဲ႔ရတာ မဟုတ္ဘူး။ သူအာဏာရသြားတာကို ပစၥည္းမဲ႔လူတန္းစားအာဏာရသြားတာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ျငင္းႏိုင္ရင္ ျငင္းေလ။ (အာဏာရၿပီးတာနဲ႔ အႀကီးဆုံး ဓနရွင္ႀကီး ျဖစ္သြားတာကိုလည္း သည္က မျငင္းပါဘူး။)

            သူတင္မကဘူး။ ေလာေလာဆယ္ ထိပ္ဆုံးက တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ႔ ဘိုးေတာ္ဘေတာ္ႀကီးမ်ားဟာ ခုမွသာ ရတနာစိန္ေက်ာက္ ဇယ္ေတာက္ၿပီး ကစားႏုိင္ၾကတာ ငယ္ငယ္ကေတာ႔ မန္က်ည္းေစ႔ေတာင္ အႏိုင္ႏိုင္ရယ္။ သမၼတႀကီးဦးသိန္းစိန္ေတာင္ ဧရာ၀တီတိုင္း ငါးသိုင္းေခ်ာင္း၊ ေလးမ်က္ႏွာအနားက ရြာေသးေသးကေလးကေန ဆရာေတာ္ဘုရားအေထာက္အပံ႔နဲ႔  ၿမဳိ႕တက္စာသင္ဖို႔လႊတ္လိုက္တဲ႔ ပညာေတာ္သင္ကေလးေလးေတြထဲက တစ္ေယာက္ လို႔ ဆိုပါတယ္။ (သာဓုပါ ဆရာေတာ္။ အေမွ်ာ္အျမင္ႀကီးပါေပတယ္) ျမန္မာျပည္မွာ ဆင္းရဲသားေက်ာမြဲ၊ ဓနဥစၥာ ဉာတကာ အင္အားမရွိရင္ လူေမႊးလူေတာင္ ေျပာင္ဖို႔မလြယ္ဘူူးဆိုတာ လုံး၀မွားတာေပါ႔ေနာ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြအားလုံး ငယ္ငယ္က ဖင္တုန္းလုံး လို႔သာ မွတ္လိုက္ပါ။ ဒါေၾကာင္႔ ျမန္မာျပည္ဟာ ပစၥည္းမဲ႔လူတန္းစားေတြ အာဏာမရနိုင္ဘူးလို႔ ေျပာလာရင္ သည္ေနရာက အခိုင္အမာ ျငင္းဆိုပါတယ္။

           တစ္ခုပဲ ရွိတယ္။ အာဏာရသြားတဲ႔ ပစၥည္းမဲ႔လူတန္းစားေတြက ကိုယ္႔လူတန္းစားအေပၚ ကိုယ္ျပန္မေစာင္႔ေရွာက္ၾကတာ။ ကိုယ္ငယ္ငယ္က ဘယ္လိုႀကီးျပင္းခဲ႔ရသလဲ ဘ၀ေမ႔ကုန္တာ လို႔ ေျပာရင္ရမယ္ ထင္ပါတယ္။ “စေတာ္ဘယ္ရီ ခ်ယ္ရီ႕ေရာရင္ ေတာ္ဆန္ရုံလူပင္ …” ဆိုေတာ႔လည္း ဆီးသီးကေလးကို “အဲ႔ဒါ ဘာေလးလား။” ျဖစ္ကုန္တာေပါ႔ေလ။ ဆိုလိုတာကေတာ႔ ပစၥည္းမဲ႔လူတန္းစားဆိုတာ အာဏာရသြားရင္ ဓနရွင္ျဖစ္ျဖစ္သြားလို႔ ကိုယ္လိုပစၥည္းမဲ႔ေက်ာမြဲေတြကို ညွာတာနိုင္ဖို႔ ခဲယဥ္းတယ္ လို႔ ေျပာခ်င္တာပါ။ တို႔ရြာသားေလး ရွင္ဘုရင္ျဖစ္ရင္ တို႔ရြာကေလး မီးလင္းမယ္။ ရြာဦးက ဘုရားေလး ထုံးသကၤန္းကပ္နိုင္မယ္ ေလာက္ပဲ ေမွ်ာ္လင္႔ထားပါ။ ျပည္လုံးခ်မ္းသာေတာ႔ ေမွ်ာ္လင္႔မထားနဲ႔။ ေက်ာ္ဟိန္းႀကီးေတာင္ လက္ေလွ်ာ႔ၿပီး ဘုန္းႀကီး၀တ္သြားေပါ႔။ ေနာက္ဆုံးေတာ႔ ဗုဒၶတရားေတာ္နဲ႔အညီေပါ႔ေလ။ အတၳာဟိ အတၱေနာ နာေထာ မိမိကုိယ္သာ ကိုးကြယ္ရာ လို႔ သေဘာထားၿပီး ကုိယ္႔ဘာသာကိုယ္ အာဏာရေအာင္ပဲ ႀကိဳးစားၾကတာေပါ႔။ ဟုတ္ဘူးလား။ အားတက္စရာကေတာ႔ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးဆိုတာ ဘာမွ မရွိဘူး။ ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ နာဂစ္သားေကာင္ လူမမယ္ကေလးေတြထဲက နိုင္ငံ႔အႀကီးအကဲ ပါမလာဘူးလို႔လည္း မေျပာႏုိင္ဘူး။ လူတိုင္း ထီေပါက္ႏိုင္ပါတယ္။ ထီထိုးဖို႔ပဲ လိုတာပါ။ (ေနာက္ဆို စိုးမိုးေက်ာ္မွာ ပလယ္ဇန္တာသြားလုပ္မယ္)

            ကဲ ႏွစ္က်ပ္ဖိုးနဲ႔ သိန္းထီထိုးလိုက္ၾကရေအာင္ဗ်ာ။ နွစ္က်ပ္ကြက္ေလး ရိုက္ၾကည့္ရေအာင္ လို႔ ေျပာခ်င္လည္းေျပာ။ (ႏွစ္ေထာင္ဖိုးဆို အကြက္တစ္ေထာင္ ၀င္မွာ ဘဥာဏ္ရဲ႕။) ဆင္ျဖဴေတာ္ ျပဳတ္မစားခင္ အိုးအရင္ ရွာလိုက္ၾကတာေပါ႔ေနာ္။ ပစၥည္းမဲ႔လူတန္းစား ဆင္းရဲသားေက်ာမြဲဆိုတာ အလကားေနရင္း ရွင္ဘုရင္ သမၼတျဖစ္သြားစရာေတာ႔ မရွိဘူး။ ျဖစ္ခ်င္လာရင္ ျဖစ္ႏိုင္ေလာက္ေသာ အရည္အေသြး၊ ကံ၊ ဥာဏ္၊ ၀ီရိယ ျပည့္စုံမွ ရတယ္။ အဲ႔ဒါကို အီးကလက္က ဟိုဆရာႀကီးေတြ ေျပာသလိုေျပာရရင္ “Capacity Building” တဲ႔။ (ဘာရယ္လို႔ ဟုတ္ဘူးေလ။ လူရွိန္ေအာင္ ေျပာၾကည့္တာ။ အဟိ) ရွင္ဘုရင္လုပ္တယ္ဆိုတာ ဇာတ္ေသတၱာပလႅင္ ေပၚတက္ထိုင္ခ်င္ေတာင္ “ငါ၏အပါး ၿမဲခစားတဲ႔ မူးမတ္က၀ိန္ သုခမိန္တို႔ …” ဘာျဖစ္တယ္ ညာျဖစ္တယ္ ဇာတ္စာ ဇာတ္စကားကေလး အလြတ္က်က္ထားရတယ္။ အခု အျပင္မွာ အရွင္လတ္လတ္ႀကီး မင္းလုပ္မတ္လုပ္ လုပ္ေနကာမွပဲ အေျပာအဆိုက မတတ္ေသးေတာ႔ သူမ်ားက ၀င္၀င္ဖာေပးေနရရင္ အ၀ွာသည္မ လက္သုတ္ဖတ္ ျဖစ္ကေရာ။ (ဆီသည္ဗ် ဆီသည္) ကိုယ္႔စကားကို ငါ႔စကားႏြားရ ေျပာေနလိုက္တာ။ ဘယ္ေရာက္လို႔ ေရာက္ကုန္မွန္းလည္းမသိ။ သည္ၾကားထဲ လိုခ်င္ရာကေလးတင္ ဆစ္ပိုင္း ျဖတ္ေတာက္လို႔ စာလုံးမည္းႀကီးနဲ႔ အေရာက္ပို႔မယ္႔ မီဒီယာဆရာသမားမ်ားနဲ႔ေတြ႔ေတာ႔ နားကိုကားေရာ။ ေနာက္လာမယ္႔ ေမာင္ပုလဲကေလးေတြကို ေျပာတတ္ဆိုတတ္ ျဖစ္ေအာင္ သတိေပးတာပါေနာ္။ ခုလူေတြအေၾကာင္း ဘာဆိုဘာမွ မေျပာလိုပါဘူး။ မမ ကၽြန္မကေလ။ သူမ်ားမေကာင္းေၾကာင္းဆိုရင္ နည္းနည္းေလးမွ မေျပာတတ္တဲ႔ မိန္းမ။ ခုဟာက သားသမီးခ်င္း စာနာလို႔ မျဖစ္သင္႔တာ မျဖစ္ရေအာင္ ေျပာရဦးမယ္။ အဲသည္ စိုင္းစိုင္းခမ္းလႈိင္ဆိုတဲ႔ ေကာင္ေလးဟာေလ … ။” (အဲ႔ဗ်ာ။ အေခြ မွားဖြင္႔မိၿပီ)

             အေျပာေလးနဲ႔ေတာင္ သည္ေလာက္ ရြာလည္ေနတဲ႔ကိစၥ။ အေျပာမဟုတ္၊ အလုပ္နဲ႔ သက္ေသျပရမယ္ဆိုရင္ေတာ႔ စစ္ပြဲတစ္ရာလည္း ႏႊဲလိုက္ခ်င္ပါတယ္ဆို စစ္တန္းလ်ား ျပန္ေျပးခ်င္စိတ္ ေပါက္လာမယ္။ ရွင္ဘုရင္လုပ္တယ္ဆိုတာ မူးမတ္ေတြကို စီမံၿပီး တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ မင္းလုပ္ရတာပဲ။ အဲသည္မူးေတြမတ္ေတြထဲမွာ ဘယ္သူ႔ကို ဘယ္အတိုင္းအတာအထိ ယုံၾကည္ထားမလဲ။ သူလည္း သူ႔အလုပ္သူလုပ္တာ။ ကိုယ္လည္း ကိုယ္႔အလုပ္ကိုယ္လုပ္တာ။  သူျဖစ္သူခံ ကိုယ္ျဖစ္ကိုယ္ခံ လို႔ သေဘာထားရင္ေတာ႔ ဘယ္သူ႔ေၾကာင္႔ေလွနစ္နစ္ ကိုယ္ပါေရထဲေရာက္မွာ လို႔ သတိရလိုက္ပါေလ။ အဲသည္မူးေတြမတ္ေတြကလည္း ဇာတ္ထဲက၀န္ေတြလို မိုက္ခြက္ေရွ႕ ပါးစပ္အပ္ၿပီး “မွန္လွပါဘုရား။ ဘုန္းေတာ္ေၾကာင္႔…။” ဘယ္သို႔ဘယ္ညာ ဘယ္ခ်မ္းသာ ရပို႔ေလးၾကားေကာင္းေအာင္ တင္ေနရုံနဲ႔ ၿပီးေသးတာ မဟုတ္ဘူး။ သူတို႔ေအာက္က ၀န္ႀကီးဌာနႀကီးတစ္ခုလုံးကို စီမံခန္႔ခြဲ အုပ္ခ်ဳပ္ရတာ။ သူကေရာ သူ႔ေအာက္က၀န္ထမ္းေတြကို ဘယ္အတိုင္းအတာအထိ မီးေသၿပီး ဘယ္ေလာက္အကန္႔အသတ္နဲ႔ ယုံမွာလဲ။ အဲသည္ယုံၾကည္အပ္ေသာဆိုတဲ႔ ျပႆနာေၾကာင္႔ ဌာနအႀကီးအကဲေတြ ေျပာင္းတိုင္းေျပာင္းတိုင္း၊ သူ႔လူကိုယ္႔လူ၊ ရုံခါဖ်ာခင္း၊ တပည့္ေမြး ဆရာေမြးလုပ္ၾကရတာ လက္ေဟာင္းလက္ရွိ ျဗဴရိုကရက္ယႏၱရားႀကီး ေဖာက္လြဲေဖာက္ျပန္ျဖစ္ရျခင္း အေၾကာင္းတရားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သည္အထုံးကို မေျဖနိုင္ရင္ ေရွ႕ဆက္ ဘာမွ လုပ္လို႔မရဘူး။

            အေျဖကေတာ႔ အစိုးရလုပ္မယ္ဆိုရင္ အရာရာကို ကိုယ္ပိုင္ဥာဏ္နဲ႔ အမွားအမွန္ ခ်င္႔ခ်ိန္သုံးသပ္ႏိုင္ေသာ ဦးေႏွာက္ဥာဏ္ရည္ မရွိမျဖစ္ လိုအပ္ပါတယ္။ ကိုယ္႔လူမို႔ကိုယ္ယုံၿပီး ခံလိုက္ရတဲ႔ သာဓကေတြ တပုံႀကီး။ ကုိယ္တို႔ဆင္းရဲသား လူတန္းစားေတြ အာဏာကိုခ်ဳပ္ကိုင္ခ်င္ရင္ (မဲတစ္ျပားစီနဲ႔လည္း ခ်ဳပ္ကိုင္လို႔ရပါတယ္) အဲသည္လို အမွားအမွန္ ေ၀ဖန္ႏိုင္တဲ႔ ဥာဏ္ရည္ အရင္ရွိရမယ္ မဟုတ္လား။ ရွိပလား။ ရွိလာနိုင္စရာ အေၾကာင္းနီးစပ္သလား။ ၉၆၉ အစိုးရသစ္ႀကီး ေပၚထြက္လာအံ႕ လို႔ ေမွ်ာ္လင္႔ေနသလား။ (အမ်ားစုကေတာ႔ ေမွ်ာ္လင္႔တယ္ဗ်) အရိုးခံ အရွင္းအတိုင္း ရွိေနတဲ႔ ပကတိသေဘာတရားကိုေတာင္ နားလည္ေအာင္ မေတြးနိုင္ရင္ မသမာသူေတြ လွည့္ျဖားဖန္တီးထားတဲ႔ ေထာင္ေခ်ာက္ေတြကို ဘယ္လိုလြတ္ေအာင္ ေရွာင္ၾကမလဲ။ အစိုးရအဖြဲ႔ႀကီးအေနနဲ႔ အဲသလိုမ်ဳိး အလွည့္ျဖားခံရရင္ တစ္ႏိုင္ငံလုံး ဆုံးရႈံးရမွာ မဟုတ္ဘူးလား။ အစိုးရရဲ႕အလုပ္ဆိုတာ တစ္ႏို္င္ငံလုံးက ျပႆနာေပါင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္ကို ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းဖို႔လည္း ပါပါတယ္။ (သိပါဘူး။ တို႔က စားရုံေလး စားရမယ္ မွတ္လို႔) အဲဒီျပႆနာေတြကို ဦးေႏွာက္မသုံးပဲ ေျဖရွင္းလို႔ ရသလား။ (ယၾတာေခ်လိုက္မွာေပါ႔။ လြယ္လြယ္ေလး) ဦးေႏွာက္မပါပဲ တက္အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ႔တဲ႔သူေတြ မျမင္ဖူးေသးဘူးလို႔ ဆိုရင္ မျမင္ဖူးတဲ႔သူကိုယ္တိုင္ ဦးေႏွာက္ပါမလာလို႔ပဲ ျဖစ္လိမ္႔မယ္။ (အေရးမႀကီးပါဘူး။ ေခါင္းၿငိမ္႔ဖို႔က ဦးေႏွာက္မလို။ ပါးစပ္ပါ စားလို႔ရ ၿပီးေရာ ဥစၥာ)

              အဲ႔လိုဦးေႏွာက္မရွိတဲ႔သူေတြ ထင္သလို တက္အုပ္ခ်ဳပ္တာမ်ား မင္းတို႔မို႔ အႏွစ္ေလးငါးဆယ္ ေခါင္းငုံခံၾကတယ္ လို႔ ေျပာရင္လည္း ေျပာၾကပါ။ အေၾကာင္းကေတာ႔ အဲသည္အႏွစ္ေလးငါးဆယ္လုံးလုံး သူတို႔က ကိုယ္႔ထက္ ဥာဏ္ရည္သာေနလို႔ လို႔ ေအာင္႔ေမ႔ပါတယ္။ အခုကိုယ္က သူတို႔ကို တက္အုပ္ခ်ဳပ္ခ်င္သလား။ ဘာမွ စဥ္းစားမေနနဲ႔။ သူတို႔ထက္ ဥာဏ္ရည္သာေအာင္သာ ႀကိဳးစား။ လက္နက္ဆိုလို႔ အပ္တိုတစ္ေခ်ာင္းေတာင္ မရွိတဲ႔ ၆၀ေက်ာ္ အမယ္အိုႀကီးကို သူတို႔တစ္တပ္လုံး ဖိန္႔ဖိန္႔တုန္ၿပီး ႏွစ္ရွည္နွစ္တို ဗ်ဴဟာေတြခင္းၿပီး မုန္းပင္ေတြပ်ဳိးခဲ႔တာ ဟိုက သူတို႔ထက္ ဥာဏ္သာလို႔ပါ။ ဥာဏ္ထက္အေရးႀကီးတာကေတာ႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ထားတဲ႔ ယုံၾကည္မႈ၊ ကိုယ္႔အေပၚ ျပည္သူကထားတဲ႔ ယုံၾကည္မႈေပါ႔။ အဲ႔ဒါအတြက္ကေတာ႔ သီလ နဲ႔ သိကၡာ လိုပါတယ္။ ေဒၚလာနဲ႔ အိမ္ငွားစားတဲ႔သူႀကီးမွာ ရွိလို႔လား။ (သူမသိ သူ႔ေယာက္ဖ သြားေမးေခ်)

             ဆင္းရဲသားေလး ရွင္ဘုရင္ ျဖစ္ခ်င္သပဆို လစ္ရင္လစ္သလို ခိုးစားတဲ႔အက်င္႔ေလး အရင္ေဖ်ာက္ရပါမယ္။ စာရိတၱမ႑ိဳင္ဟာ ထိန္းသိမ္းရတာ ပိုက္ဆံတစ္ျပားမွ မရပါဘူး။ အခန္႔မသင္႔ရင္ သူမ်ားစားေနခိုက္ ကိုယ္က ငတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ နိုင္ငံရဲ႕ အႀကီးအကဲေနရာကို ရဖို႔အတြက္ကေတာ႔ အဲ႔ဒီအေျခခံပါမလာရင္ မျဖစ္ပါဘူး။ လူဆိုတာ တစ္က်ပ္တစ္ျပားသာ အိုက္တင္ခံနိုင္မယ္။ သိန္းေပါင္းေထာင္ေသာင္းမွာေတာ႔ “သည္ေနရာမွာ ရပ္လိုက္ရင္ ဘယ္ေလာက္ေပးရမလဲ” ေတာင္ ေမးစရာ မလိုပါဘူး။ ငါ႔သီလကေလး သည္ေလာက္ ေစ်းေကာင္းရ ေတာ္ေရာေပါ႔ လို႔ ေအာင္႔ေမ႔တတ္ပါတယ္။ (ေနဦးကြယ္။ ေနာက္မွ သမၼတလုပ္နည္း နိႆရည္းဆို စာအုပ္ထုပ္ၿပီး ေရာင္းစားဦးမယ္။) ေစာေစာက ေျပာခဲ႔တဲ႔ Capacity Building မွာ အထက္ပါအရည္အခ်င္းေတြ ျပည့္စုံမွ သမၼတျဖစ္ဖို႔ အိပ္မက္ဆက္မက္ပါ လို႔ ေျပာခ်င္တာ။ နံပတ္တစ္က ဥာဏ္ရည္ ရယ္၊ နံပတ္ႏွစ္က စာရိတၱရယ္။ နံပတ္သုံးက ေတာ္ကီကေလးရယ္။ ေခတ္ႀကီးကိုက တက္က်မ္းေတြ ေရာင္းေကာင္းတဲ႔ေခတ္ဆိုေတာ႔ ကိုယ္လည္းပဲ ဘာရယ္ မဟုတ္။ လူငယ္လူရြယ္ကေလးေတြကို အိပ္မက္အႀကီးႀကီးမက္နိုင္ေအာင္ နည္းေပးလမ္းျပ ဆရာႀကီး လုပ္ၾကည့္တာေလ။ ကြကိုယ္ေတာ႔ ဘယ္တက္က်မ္းမွ မဖတ္ရဲေပါင္။ ေနရာတကာ ဆရာေတြ မ်ားလြန္လြန္းလို႔ မနည္းလြတ္ေအာင္ ေရွာင္ေနရတယ္။ စကားပုံေတာင္ ရွိတယ္ေလ။ “ဆရာမ်ား ပန္းေသ” ဆိုလား။ ေအာင္မယ္ငွီး။ ေၾကာက္ခ်ယာယီး ေၾကာက္ခ်ာယီး။  
L