မင္းကြန္းဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးကိုယ္တိုင္မိန္႕ၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့စကား



" . . . သာသနာ့့ အာဇာနည္ . . . "  ===================  ကမၻာ့ ဥာဏ္အေကာင္းဆံုး လူသားအျဖစ္ ဘာသာျခားတို ့၏ဂင္းနစ္မွတ္တမ္းတင္ခံရသူ ..။  သံဃာေတာ္ အေပါင္းတို ့၏ ဥေသွ်ာင္ သံဃာ့မဟာနာယကႀကီးအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းခဲ့သူ...။  ဲျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ ညီေတာ္ အရွင္အာနႏၵာကဲ့သို ့ တရားေတာ္၊ ျမတ္ဓမၼတို ့ရဲ့ ဘ႑ာတိုက္ ..။  သူ ့ဥာဏ္ေတာ္ကို အမ်ားအက်ိဳး အတြက္အခ်ိန္ျပည့္ မေနမနား အသံုးခ်ေပးခဲ့သူ .. ..။  မ်ိဳးဖ်က္ အဓမၼတို ့၏ ဘာသာေရးလႊမ္းမိုးမႈကို ေပၚေပၚတင္တင္ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ဆန္ ့က်င္ခဲ့သူ ...။  တပည့္သံဃာေတာ္ေတြကို ထိလာလွ်င္ သူကိုယ္တိုင္ပင္ ေရွ ့ကရပ္၍ ကာကြယ္ေပးရဲသူ . .။  ျမတ္ဗုဒၶ၏ သာသနာေတာ္အတြက္ အတုယူဖြယ္ရာ နိဗၺာန္ေဆာ္ ပုဂၢိဳလ္ႀကီး တစ္ပါး . .။  ဘ၀ေန၀င္ခ်ိန္ထိတိုင္ လက္ႏွိပ္စက္တစ္လံုးျဖင့္ ဓမၼစာေပမ်ားကို ဘာသာျပန္ဆိုေပးခဲ့သူ ...။  ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မင္းကြန္းဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး၏ ေသသည္အထိ သာသနာျပဳေနပံု . . .။   Admin - ေဒါက္တာေက်ာ္လြင္  By ျမန္မာျပည္မွျမန္မာလူမ်ဳိး ----------------------------------------------------------------------- Posted By : ၿမန္မာ့သတင္းမ်ားစုစည္းရာ (MNC)
" . . . သာသနာ့့ အာဇာနည္ . . . "

===================

ကမၻာ့ ဥာဏ္အေကာင္းဆံုး လူသားအျဖစ္ ဘာသာျခားတို ့၏ဂင္းနစ္မွတ္တမ္းတင္ခံရသူ ..။

သံဃာေတာ္ အေပါင္းတို ့၏ ဥေသွ်ာင္ သံဃာ့မဟာနာယကႀကီးအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းခဲ့သူ...။

ဲျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ ညီေတာ္ အရွင္အာနႏၵာကဲ့သို ့ တရားေတာ္၊ ျမတ္ဓမၼတို ့ရဲ့ ဘ႑ာတိုက္ ..။

သူ ့ဥာဏ္ေတာ္ကို အမ်ားအက်ိဳး အတြက္အခ်ိန္ျပည့္ မေနမနား အသံုးခ်ေပးခဲ့သူ .. ..။

မ်ိဳးဖ်က္ အဓမၼတို ့၏ ဘာသာေရးလႊမ္းမိုးမႈကို ေပၚေပၚတင္တင္ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ဆန္ ့က်င္ခဲ့သူ ...။

တပည့္သံဃာေတာ္ေတြကို ထိလာလွ်င္ သူကိုယ္တိုင္ပင္ ေရွ ့ကရပ္၍ ကာကြယ္ေပးရဲသူ . .။

ျမတ္ဗုဒၶ၏ သာသနာေတာ္အတြက္ အတုယူဖြယ္ရာ နိဗၺာန္ေဆာ္ ပုဂၢိဳလ္ႀကီး တစ္ပါး . .။

ဘ၀ေန၀င္ခ်ိန္ထိတိုင္ လက္ႏွိပ္စက္တစ္လံုးျဖင့္ ဓမၼစာေပမ်ားကို ဘာသာျပန္ဆိုေပးခဲ့သူ ...။

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မင္းကြန္းဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး၏ ေသသည္အထိ သာသနာျပဳေနပံု . . .။

က်ေနာ့္မိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး
မဂၤလာရွိေသာ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္ကို ေပ်ာ္ရြင္စြာျဖတ္သန္းႏိုင္ၾကပါေစ။
ဘေလာ့ဂါ








Friday, March 17, 2017

ကေနဒါႏိုင္ငံရဲ ့ လူသားခ်င္းညွာတာ ေထာက္ထားမွဳ မရွိတဲ ့လုပ္ရပ္ကို ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ ျမန္မာေက်ာင္းသားတစ္ဦး ကိုရဲရင့္။

Myo Aye with Poe Ziwa.
ယခုအခါ ကေနဒါႏိုင္ငံရဲ ့ လူသားခ်င္းညွာတာ ေထာက္ထားမွဳ မရွိတဲ ့လုပ္ရပ္ကို ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ ျမန္မာေက်ာင္းသားတစ္ဦး ကိုရဲရင့္။
၂၀၀၇ ခုႏွစ္ကေန စတင္လုပ္ေဆာင္လာခဲ့တဲ့ ကေနဒါႏိုင္ငံ Immigration and Refugee Board ရယ္၊ President of the Canada Border Services Agency ရဲ ့ သနားညွာတာေထာက္ထားမွဳမရွိတဲ့ ေဆာင္ရြက္မွဳကို ကန္ ့ကြက္တဲ့အေနနဲ ့ ကိုရဲရင့္ဟာ ကေနဒါႏိုင္ငံရဲ ့ တရားရုံးမွာ တရား၀င္ ရင္ဆိုင္ေလွ်ာက္ထားခဲ့ပါတယ္။ ကိုရဲရင့္က သူဟာ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္က ျပန္ေပးဆြဲတဲ့လုပ္ရပ္ကို သူလုပ္ခဲ့ေပမယ့္ သူဟာ အၾကမ္းဘက္သမား မဟုတ္ဖူး၊ ေလယာဥ္ေပၚပါတဲ့သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ လုံး၀ နာက်င္ထိခိုက္ေအာင္ ရည္လည္း မရည္ရြယ္ခဲ့ဖူး၊ လုပ္ေဆာင္ခဲ့တာလည္း မရွိဖူးလို ့ ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ သူဟာ ျမန္မာျပည္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ ျပန္လည္ထြန္းကားေရးအတြက္ စစ္အာဏာရွင္ကို ဆန္ ့က်င္ေတာ္လွန္ေနတဲ့သူ တစ္ဦးသာ ျဖစ္ပါတယ္လို ့ ခုခံေခ်ပခဲ့ပါတယ္။
ကိုရဲရင့္နဲ ့ ကိုရဲသီဟတို ့ႏွစ္ဦးဟာ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္မွာ ျမန္မာေလေၾကာင္းလိုင္း ေလယာဥ္အမွတ္ (F 28) ကို ျပန္ေပးဆြဲ ေခၚေဆာင္ခဲ့ျပီး ထိုင္းႏိုင္ငံ နယ္ေျမအတြင္းကို ဆင္းသက္ေစခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကို အေၾကာင္းျပျပီး ကေနဒါအစိုးရကေန ကုိရဲရင့္ကို ျပန္လည္ပို ့ေဆာင္ဖို ့ လုပ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီကိစၥနဲ ့ ပတ္သက္လို ့ ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္ဆိုင္ရာ မဟာမင္းၾကီးရုံး (The United Nations High Commissioner for Refugees – UNHCR) ကလည္း ကေနဒါႏိုင္ငံအစိုးရအေနနဲ ့ ကိုရဲရင့္ကို ျမန္မာႏိုင္ငံကို ျပန္ပို ့ခဲ့မယ္ဆိုရင္ ဖမ္းဆီးညဥ္းပမ္းႏွိပ္စက္ခံရျခင္း၊ ႏွစ္ရွည္ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်ျခင္းနဲ ့ အသက္အႏၱရာယ္ပါ ရွိႏိုင္တာမို ့ အထူးစိုးရိမ္မိတယ္လို ့ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။
ကိုရဲရင့္ဟာ ေလယာဥ္ျပန္ေပးဆြဲမွဳကို လုပ္ေဆာင္ခဲ့တာ မွန္ေပမယ့္ သူ ့ရဲ ့ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ ့ စစ္အာဏာရွင္လက္ေအာက္မွာ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခံေနၾကရတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ ခြ်င္းခ်က္မရွိ လြတ္ေျမာက္ေစဖို ့အတြက္ ဖိအားေပးတဲ့ လုပ္ရပ္တစ္ခုအေနနဲ ့ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္တယ္လို ့ ယုံၾကည္ေၾကာင္းလည္း ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။
၁၉၈၉ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တိုဘာလ ၂၈ ရက္ေန ့က ကိုရဲရင့္နဲ ့ ကိုရဲသီဟတို ့ ႏွစ္ဦးဟာ ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းပိုင္ ေလယာဥ္အမွတ္ ၂၈ (Fokker 28) ကို ျပန္ေပးဆြဲခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ ခရီးသည္ေလယာဥ္ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ ့ ျမိတ္ေလဆိပ္ကေန ျမဳိ ့ေတာ္ ရန္ကုန္ျမဳိ ့ကို ပ်ံသန္းမယ့္ ေလယာဥ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမိတ္ေလယာဥ္ကြင္းကေန စတင္ပ်ံသန္းဖို ့ ထြက္ခြာခ်ိန္ မေႏွးမေႏွာင္းမွာဘဲ ကိုရဲရင့္နဲ ့ ကိုရဲသီဟတို ့ ႏွစ္ဦးရဲ ့ ျပန္ေပးဆြဲမွဳေအာက္ကေန ထိုင္းႏိုင္ငံဘက္ကို ဦးတည္ ပ်ံသန္းခဲ့ရျပီးေနာက္ မိုင္ ၈၀ သာ ေ၀းကြာတဲ့ ထိုင္းႏိုင္ငံ၊ စစ္ဘက္ဆိုင္ရာေလယာဥ္ကြင္းျဖစ္တဲ့ U-Tapao ေလယာဥ္ကြင္းမွာ ဆင္းသက္ခဲ့ရပါတယ္။
ထိုင္းႏိုင္ငံ၊ U-Tapao ေလယာဥ္ကြင္းမွာ ဆင္းသက္တာနဲ ့ ခ်က္ျခင္းဘဲ ကိုရဲရင့္နဲ ့ ကိုရဲသီဟတို ့ဟာ ေလယာဥ္ခရီးသည္ေတြထဲက အသက္အရြယ္ၾကီးသူနဲ ့ အသက္အရြယ္ ငယ္လြန္းသူ စုစုေပါင္း အေယာက္ ၃၀ ကို လႊတ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ က်န္ရွိေနေသးတဲ့ ခရီးသည္ အေယာက္ ၅၀ ကိုသာ ထိန္းသိမ္းထားခဲ့ျပီး ျမန္မာစစ္အစိုးရအေနနဲ ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားအားလုံးကို ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ ့ ေထာင္မ်ားအတြင္းကေန လႊတ္ေပးဖို ့ ေတာင္းဆိုခဲ့ပါတယ္။
ထိုင္းအစိုးရ၊ ထိုင္းျပည္သူျပည္သားေတြအပါအ၀င္ ကမၻာ့ျပည္သူျပည္သားေတြ ဒီေလယာဥ္ျပန္ေပးဆြဲမွဳသတင္းကို သိရွိသြားၾကျပီးေနာက္၊ ျမန္မာစစ္အစိုးရရဲ ့ မတရားဖမ္းဆီးထိ္န္းသိမ္းျခင္းကို ခံေနၾကရတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ အေရးဆိုျခင္းသာျဖစ္တဲ့အတြက္ ကိုရဲရင့္နဲ ့ ကိုရဲသီဟတို ့ ႏွစ္ဦးဟာ ေလယာဥ္ခရီးသည္အားလုံးကို လႊတ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ေလယာဥ္ေမာင္းသူမ်ား၊ ေလယာဥ္၀န္ထမ္းမ်ားနဲ ့ ေလယာဥ္ခရီးသည္မ်ားအားလုံး လုံး၀ ထိခိုက္နာက်င္ ေဘးအႏၱရယ္ အလ်ဥ္းမရွိခဲ့ဘဲ၊ ျပန္ေပးဆြဲသူ ကိုရဲရင့္နဲ ့ ကိုရဲသီဟတို ့ ႏွစ္ဦးရဲ ့ လုပ္ရပ္ ရည္ရြယ္ခ်က္အစစ္အမွန္ကိုပါ သိရွိနားလည္ခဲ့ၾကပါတယ္။
ကိုရဲရင့္နဲ ့ ကိုရဲသီဟတို ့ရဲ ့ ေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားကို ထိုင္းႏိုင္ငံ၊ ဘန္ေကာက္ျမဳိ ့မွာ အေျခစိုက္တဲ့ ျမန္မာသံရုံးမွတစ္ဆင့္ အသိေပးေတာင္းဆိုခဲ့ေပမယ့္ ဘယ္သူေသသေသ ငေတမာရင္ ျပီးေရာဆိုတဲ့ ျမန္မာစစ္အာဏာရွင္အစိုးရဟာ ေလယာဥ္ေပၚမွာ ပါရွိေနတဲ့ ျမန္မာခရီးသည္မ်ားအားလုံးရဲ ့ အသက္ကိုေတာင္ ငဲ့ညွာျခင္းမရွိဘဲ လစ္လ်ဴရွဳမွဳကို ေခါင္းမာစြာနဲ ့ တုန္ ့ျပန္ခဲ့ပါတယ္။
၉ နာရီၾကာျမင့္ေသာ ေလယာဥ္ျပန္ေပးဆြဲမွဳရဲ ့ ေနာက္ဆုံးမွာ ကိုရဲရင့္နဲ ့ ကိုရဲသီဟတို ့ ႏွစ္ဦးဟာ ထိုင္းအာဏာပိုင္ေတြထံမွာ အဖမ္းဆီး ခံခဲ့ၾကပါတယ္။ ထိုင္း ဒုတိယ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ Hon. Thienchai Sirisamphan ကိုယ္တိုင္ ဦးစီးျပီး ကိုရဲရင့္နဲ ့ ကိုရဲသီဟတို ့ကို ညွိႏွဳိင္းေဆာင္ရြက္ျပီး နားလည္မွဳအျပည့္နဲ ့ လိုအပ္သည္မ်ားကို အဆင္ေျပေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ပါတယ္။
ကိုရဲရင့္နဲ ့ ကိုရဲသီဟတို ့ ႏွစ္ဦးဟာ အသက္အရြယ္ ၂၁ ႏွစ္နဲ ့ ၂၅ ႏွစ္ အရြယ္သာ ရွိေသးတဲ့ ျမန္မာေက်ာင္းသားေတြ ျဖစ္ၾကျပီး၊ စစ္အာဏာရွင္လက္ေအာက္က ျမန္မာျပည္ရဲ ့ အေျခအေနကို ကမၻာက သိေအာင္သာ ရည္ရြယ္ျပီး လုပ္ေဆာင္ခဲ့တာျဖစ္ျပီး၊ ျမန္မာစစ္အာဏာရွင္အစိုးရထံ အခ်က္ ၇ ခ်က္ပါတဲ့ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြ ေတာင္းဆိုခဲ့ေၾကာင္း၊ အဓိကေတာင္းဆိုခ်က္မွာ ဖမ္းဆီးခံထားရတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကုိ လႊတ္ေပးဖို ့ ေတာင္းဆိုတာျဖစ္ေၾကာင္း၊ ျပန္ပေးဆြဲေလယာဥ္ေပၚပါ ေလယာဥ္၀န္ထမ္း ၃ ဦးနဲ ့ ခရီးသည္ ၈၀ ေယာက္ကို လုံး၀ အႏၱရာယ္မေပးခဲ့ေၾကာင္း ထိုင္း ဒုတိယ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္က သတင္းဌာနေတြကို ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။
ကိုရဲရင့္နဲ ့ကိုရဲသီဟတို ့ႏွစ္ဦးဟာ ကုလသမဂၢ ဒုကၡသည္ဆိုင္ရာ မဟာမင္းၾကီးရုံး (The United Nations High Commissioner for Refugees – UNHCR) ရဲ ့ လက္ေအာက္ခံ ထိုင္းႏိုင္ငံ UNHCR က တရား၀င္ အသိအမွတ္ျပဳခံထားရသူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို ့ႏွစ္ဦးစလုံးဟာ ျမန္မာျပည္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံၾကီးအတြင္းမွာ ပါ၀င္လွဳပ္ရွားခဲ့ၾကတဲ့ ျမန္မာေက်ာင္းသားေတြလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံကေန ျပန္ေပးဆြဲခဲ့တဲ့ ေလယာဥ္ျပန္ေပးဆြဲခဲ့တဲ့ ေလယာဥ္ကို ထိုင္းနယ္ေျမအတြင္း ဆင္းသက္ေစခဲ့တဲ့ ကိုရဲရင့္နဲ ့ ကိုရဲသီဟတို ့ ႏွစ္ဦးကို ထိုင္းႏိုင္ငံဥပေဒနဲ ့ ႏိုင္ငံတကာဥပေဒအရ အေရးယူအျပစ္ေပးခဲ့ေပမယ့္ ထိုင္းအစိုးရအေနနဲ ့ ကိုရဲရင့္နဲ ့ ကိုရဲသီဟတို ့ႏွစ္ဦးကို ျမန္မာႏိုင္ငံကို ျပန္ျပီး ပို ့ေဆာင္တာမ်ဳိး မလုပ္ဖူးလို ့ ကတိက၀တ္ျပဳခဲ့ပါတယ္။ ထို ့အတူဘဲ ထိုင္းႏို္င္ငံရဲ ့ တရားဥပေဒအရ ေလယာဥ္ျပန္ေပးဆြဲမွဳ က်ဴးလြန္သူ မည္သူကိုမဆို ေသဒဏ္ခ်မွတ္ရမယ္လို ့ ျပဌာန္းထားေပမယ့္ ျမန္မာေက်ာင္းသားေတြ ျဖစ္ၾကတဲ့ ကိုရဲရင့္နဲ ့ကိုရဲသီဟတို ့ရဲ ့ လုပ္ရပ္ မူရင္းရည္ရြယ္ခ်က္ကို သိရွိခ်က္အရနဲ ့ ေလယာဥ္နဲ ့ေလယာဥ္စီးခရီးသည္ေတြအားလုံးကို အၾကမ္းဘက္ အႏၱရယ္ေပးျခင္း လုံး၀မရွိခဲ့မွဳေၾကာင့္အရရယ္ ေထာင္ဒဏ္သာ သက္ညွာစြာ ခ်မွတ္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။
ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ႏိုင္ငံေရးခိုလွဳံခြင့္ေပးဖို ့ ေမတၱာရပ္ခံခဲ့ေပမယ့္ မရရွိခဲ့ပါ။ ထိုင္းႏိုင္ငံ တရားဥပေဒရဲ ့ စီမံမွဳေအာက္မွာ ကိုရဲရင့္နဲ ့ကိုရဲသီဟတို ့ဟာ ေထာင္ဒဏ္ ၆ ႏွစ္ ျပစ္ဒဏ္ခ်မွတ္ျခင္းကို ခံယူခဲ့ပါတယ္။ ေထာင္ဒဏ္ ၆ ႏွစ္မျပည့္ခင္မွာ ထိုင္းအစိုးရရဲ ့ သက္ညွာမွဳအရ ေထာင္သက္တမ္း ၂ ႏွစ္ခြဲျပည့္ေျမာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေထာင္မွ လြတ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီေနာက္မွာ ကိုရဲရင့္ဟာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသို ့ ပညာသင္ေတာ္သင္အျဖစ္ သြားေရာက္ခဲ့ျပီး၊ ထိုမွတစ္ဆင့္ ကေနဒါႏိုင္ငံကို ေရာက္ရွိခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။
ကေနဒါႏိုင္ငံကို ၂၀၀၃ ခုႏွစ္မွာ ႏိုင္ငံေရးခိုလွဳံခြင့္ ရရွိဖို ့ေရာက္ရွိခဲ့ျပီး၊ ႏို္င္ငံေရးခိုလွဳံခြင့္ေတာင္းခံခဲ့တဲ့ ကိုရဲရင့္ကို ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာ ကေနဒါ လူ၀င္မွဳၾကီးၾကပ္ေရးဌာနကေန မူရင္းေနရပ္ဌာေနကို ျပန္ပို ့ဖို ့အတြက္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။
ကေနဒါႏိုင္ငံ ေရာက္ရွိခဲ့တဲ့အခ်ိန္မွာ ကေနဒါႏိုင္ငံရဲ ့ Immigration and Refugee Board ရယ္၊ President of the Canada Border Services Agency ရယ္က ကိုရဲရင့္ကို ျပန္ပို ့ဖို ့အတြက္ ကေနဒါ လူ၀င္မွဳၾကီးၾကပ္ေရးဌာနကို ဖိအားေပးခဲ့ပါတယ္။ ကိုရဲရင့္ကို ထိုင္းႏိုင္ငံသို ့ ျပန္ပို ့ဖို ့ ေျပာဆိုရာကေန အႏၱ႐ာယ္ရွိလွတဲ့ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္ပို ့ဖို ့ လုပ္ေဆာင္လာသည္အထိ ျဖစ္ေပၚလာပါတယ္။
ကေနဒါႏိုင္ငံအစိုးရရဲ ့ လုပ္ရပ္ကို ကြ်န္ေတာ္တို ့ ျမန္မာေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြအေနနဲ ့၊ ျမန္မာျပည္ ဒီမုိကေရစီအေရးကို ခ်စ္ျမတ္ႏို္းၾကတဲ့သူေတြအေနနဲ ့ ကိုရဲရင့္ကို ျမန္မာျပည္ အတင္းအက်ပ္ ျပန္ပို ့မယ့္ကိစၥကို ၀ိုင္း၀န္းကန္ ့ကြက္ေပးၾကဖို ့ေမတၱာရပ္ခံလိုပါတယ္။
ေလယာဥ္ျပန္ေပးဆြဲခဲ့မွဳကိစၥနဲ ့ ပတ္သက္တဲ့ အျဖစ္အပ်က္အေပၚ ေျပာၾကားခဲ့တဲ့ ျမန္မာေက်ာင္းသားႏွစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ကိုရဲရင့္နဲ ့ ကိုရဲသီဟတို ့ရဲ ့ ေျပာၾကားခ်က္မ်ားနဲ ့ သူတို ့အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ဆက္လက္ေဖာ္ျပေပးပါမယ္။
မ်ဳိးေအး။
မတ္လ ၄ ရက္ေန ့၊ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္။

ရဲရင့္ ၏ မိတ္ေဆြမ်ားသို ့

ရဲရင့္ ၏ မိတ္ေဆြမ်ားသို ့
ကုိသိန္းစိုး(ခ) ရဲရင့္ ၏ ျမန္မာျပည္ ျပန္ပို ့မခံရေစ ေရး အတြက္ စာ ပို ့ျခင္း လုပ့္ရွားမူ ့ကို ျပဳလုပ့္သြားရန္ရွိပါသျဖစ္ ေအာက္ ေဖၚျပပါစာအား ကူးယူျပီ သက္ဆိုင္ရာ ကေနဒါ ဝန္ၾကီးမ်ား ထံ သို ့အီးေမးလ္မ်ား ဝိုင္းဝန္း ေပးပို ့ျခင္း ျဖစ္ ကူညီေပးၾကေစလိုပါသည္။ ယၡဳ ပိုစ္ ေအာက္ ဆံုးတြင္ ေပးပုိ ့ရမည့္ သူမ်ား ၏ အီးေမးလ္ လိပ့္စာမ်ား ပါရွိပါသည္။
ဦး စြာ ပထမ အီး ေမးလ္ ေပးပို ့ရမည့္ သူမ်ား၏ လိပ့္စာ ကို ယၡဳ စာ ၏ ေအာက္ ဆံုး မွ (copy) ကူယူျပီး Recipients တြင္ (Paste) ထည့္ သြင္းေပးရပါမည္။ ျပီးေနာက္ ေအာက္ ပါ စာ တခု ့လံုးကို (copy) ကူယူျပီ စာ ကိုယ္တြင္(paste) ထည့္ ျပီး ပို ့လိုက္ လို ့ရပါသည္။
ေလးစားစြာျဖင့္
က်ေနာ္ အားလံုးသည္ ရဲ ရင့္ မ်ားျဖစ္ၾကပါသည္။
ရဲရင့္ ကိုယ္စား က်ေနာ္ တို ့မွ ေဖၚ ျပပါ ကေနဒါမွ သက္ဆိုင္ရာ တာဝန္ရွိသူမ်ားကို အီးေမးလ္ ေပးပို ့ျခင္းျဖစ္ က်ေနာ္တို ့ဆႏၱ ကို ေဖၚျပသိေစအပ့္ ပါမည္။
------------
က်ေနာ္သိေသာ ခင္မင္သူမ်ားကို tag လုပ့္ေပးထားပါသည္။ tag မလုပ့္ေစလိုသူမ်ား အေၾကာင္းၾကားေပးေစလိုပါသည္။
--------------------------------------------
The Honourable Ahmed D. Hussen
Minister of Immigration, Refugees and Citizenship
365 Laurier Avenue West
Ottawa, Ontario
K1A 1L1
Email: Minister@cic.gc.ca
Telephone: 613-954-1064
Fax: 613-952-5533
With regard to the case of Mr. Than Soe, a Myanmar asylum seeker living in Canada since 2003, I would like to raise five concerns with regard to his potential removal from Canada to Myanmar. These concerns argue strongly against his removal at this time in the absence of guarantees with regard to his security. I would like to start by acknowledging Canada’s humanity and generosity in allowing Than Soe to remain in Canada despite his ineligibility for asylum and the complexities of his case. I would also like to acknowledge Than Soe’s diligence in adhering to the conditions of his stay and remaining a productive, tax-paying resident.
Uneven Reform and Political Uncertainty – Since 2010 Myanmar has been undergoing what has often been referred to as ‘the triple transition,’ from war to peace, military rule to democracy, and from a closed, centrally planned to a market economy. The country has made very significant reform progress since 2012. Areas of progress include the release of hundreds of political prisoners in 2011 and 2012, the freeing of the media in 2012, liberalization of the economy, and free and fair elections in 2015 which saw the opposition National League for Democracy, led by Nobel Peace Laureate Daw Aung San Suu Kyi, win a strong majority. However, the dominant international narrative that basic human and civil rights are no longer a concern because the government is now headed by Daw Aung San Suu Kyi is to overestimate the power of an individual leader, underestimate the long-term institutional decay of decades of military rule, and disregard events in Myanmar since the NLD came to power in April 2016. Any transition as sweeping as Myanmar’s includes stalls and setbacks. In early 2017 Myanmar’s reform process is in a period of stall. As of January 2017 there are 250 political prisoners in Myanmar, up from 64 during the NLD’s first month in power, April 2016. Many are people charged with criminal defamation by officials of the NLD government. End 2016 and beginning 2017 have seen the worst fighting in the country in over a decade, involving clashes between the Myanmar army and ethnic armed organizations in Kachin and Shan States. Armed conflict and the draconian response by the Myanmar military against Rohingya civilians has attracted global attention and stands to have destabilizing effect well beyond Myanmar’s borders. Among the multiple roots of Myanmar’s current instability, two stand out. First the entire security apparatus and several other core state functions remain under the control of the Myanmar military. These functions are not truly under the control of the civilian government led by State Counselor Daw Aung San Suu Kyi. In a context of poor relations between State Counselor Daw Aung San Suu Kyi and the military, the result resembles rule by two governments, creating competition and instability, allowing for a continuation of the abuses of power which have characterized Myanmar’s history. Second Daw Aung San Suu Kyi has been unwilling or unable to provide significant and definitive moral and political leadership on the core issues of human rights, rule of law, and armed conflict. In December 2016, a dozen fellow Nobel Peace Laureates published an open letter denouncing Daw Aung San Suu Kyi’s silence and lack of moral leadership specifically on the persecution of the Rohingya minority, while the UN has issued a report stating that the actions of the Myanmar army in Rakhine State may amount to crimes against humanity. Indicative of the current policy incoherency and political uncertainty, foreign direct investment has fallen and economic growth has slowed in 2016. In the long-run Myanmar is likely to right itself and continue on a path of economic and political reform, however currently the overall context in Myanmar is one of increasing, rather than declining, conflict, wavering on reform, and political instability.
Human Rights and Weak Institutionalization of Rule of Law – Should he return, Mr. Than Soe could be charged under numerous laws. Any one of these charges could insert Than Soe into a very weak justice system in which fundamental rights of defense are not consistently available. As has been exhaustively documented, Myanmar had for decades one of the worst human rights records in the world. According to the most recent general report of the UN’s Special Rapporteur of the Human Rights Council on the situation of human Rights in Myanmar, the country’s justice institutions remain very weak. During long military rule (1962 – 2010), the justice system was deeply degraded, functioning as an administrative agency of the government rather than an independent branch. In practice the judiciary does not function independently, there is no ministry of justice, and much of Myanmar’s legal code dates from the colonial era. Military era laws remain on the books, even if their enforcement has been selectively suspended. The Penal Code dates from 1865. A recent report by the British Council details the weaknesses in Myanmar’s justice system, the common understanding of the legal system as an enforcement mechanism, not a means of defending rights, and the difficulty of pursuing court action. To date there is only one documented instance of someone attempting to sue the government. According to the World Justice Project’s Rule of Law Index, Myanmar ranks close to the bottom, 98th out of 113 countries. In addition to affecting the everyday lives of Myanmar citizens, the weakness of rule of law has been demonstrated in prominent cases involving the murder of journalists. Nothing demonstrates the perilous absence of rule of law and guaranteed rights than the assassination on January 29, 2017 of the country’s most prominent constitutional and human rights lawyer, U Ko Ni, legal advisor to Daw Aung San Suu Kyi and the NLD. Should Than Soe return and be arrested, there is no guarantee that he would receive a prompt and fair trial or access to competent defense. Further if he is unlawfully detained, he would not have access to any means of redress.
There is no denying fact that the general sense of improvements has already emerged in the country under the civilian leadership. However, the military is still in full control of very critical ministries and the elected body has still been encountering a wide array of challenges, especially in the areas of protecting human rights, adopting democratic principles, and implementing justice and rules of law.
Here are a few of the numerous examples that can lead to question the state of human rights, democracy, and rules of law in this country:
“The Myanmar Army detained Par Gyi, 49 years old journalist, on 30 September 2014. Five days later, the journalist was shot to death. Autopsy reports showed that Par Gyi was tortured before he was killed”. “ It’s totally unacceptable, said Myanmar’s incoming information minister Pe Myint on the court recommendations to close the case of a freelance journalist who was killed while in military custody in 2014” [Southeast Asian Press Alliance (SEAPA), March 30, 2016: https://www.seapa.org/courts-drop-par-gyi-murder-case/ ].
A reporter working with Myanmar’s Eleven Media Group was killed in the northwest of the country in late 2016. [Asia Correspondent: December 13, 2016: https://asiancorrespondent.com/…/burma-journalist-killed-r…/].
“5 villagers were killed during interrogation by soldiers in Shan State in June 2016”. [The Reuters: July 20, 2016: http://www.reuters.com/…/us-myanmar-military-massacre-idUSK…]
Ko Ni, a prominent Myanmar human rights lawyer and Aung San Suu Kyi’s advisor was shot in the head in broad daylight at Yangon International Airport on 29th January 2017. [Radio Free Asia: January 30, 2017: http://www.rfa.org/…/prominent-myanmar-rights-lawyer-killed…]
A recent report from a local newspaper in February 2017 showed that a Myanmar man who starred in Rambo V movie was arrested and has still been held in prison for his role in the movie.
These are only selected few of a number of cases in Myanmar. Among them, only a handful of cases targeting rights promoters have been investigated. In many cases, the perpetrators have never been brought to face justice. Rights promoters, democracy activists, and land rights defenders for the farmers have still been threatened and arrested even under the new administrations.
Few Returns - Relatively few political exile or refugees have returned since the suspension of the blacklist at the end of 2012. Over 100,000 refugees remain in camps in Thailand, and few have moved to return. UNHCR originally estimated that there would be 15,000 refugee returns in 2016, only 71 returned. Originally 191 had signed up to return, but many were deterred by the lengthy pre-departure screening process in the camps carried out by the Myanmar authorities. The screening was to determine whether the refugees were Myanmar nationals and eligible for return. It involved over 20 representatives from four ministries and union, state, and local government. A recent survey determined that 80% of them do not want to return, citing concerns over safety and security. Among political asylees in third countries, only a small number have returned to live and work but the vast majority remain in the country of resettlement. Although the government has changed, the repressive state apparatus and security concerns which motivated departures in the first place to a great extent remain in place.
Lack of Precedent – Among those who have returned, there is no precedent for a case like Than Soe’s, i.e. involuntary removal from a country of sanctuary back to Myanmar for someone without identification or papers from any nation. Among the political exiles who have returned from third countries, all but a handful have done so with the protection of citizenship from a third country, i.e. the United States, United Kingdom, Australia, or the Nordic countries. The dozen or less known political exiles who have returned and reclaimed Myanmar citizenship are very high profile figures who received assurances from the highest levels of the previous government led by President Thein Sein (2011 – 2016) Two were graduates of Harvard University’s Kennedy School of Government who served as advisors to President Thein Sein. Nonetheless in both cases the difficulty of reclaiming Myanmar citizenship still required intervention from the highest levels of government. Superficially the case of Mr. Soe Myint who hijacked a plane from Thailand to India is similar. However at the time of his return to Myanmar from India in 2012, Soe Myint was the editor of a well-known and highly critical news magazine, Mizzima, published out of India. He wished to return to Myanmar and, as a high profile exile editor, was courted by the Thein Sein government as part of its effort to gain credibility domestically and internationally. Soe Myint then formed a business partnership with two of the most influential businessmen in the country, Serge Pun and Sonny Swe, to launch Mizzima inside Myanmar. In sum there is no political exile with a record like Than Soe’s who has returned to Myanmar without the protection of third country citizenship or a high profile. Finally, the situation of foreigners and returning exiles themselves has become more difficult since the NLD took power in 2016. There is currently a bill before the national parliament that would severely curtail the movement and residence of foreigners in Myanmar. If passed it would require, for example, that foreigners register in their townships of residence and inform the local authorities of any movement outside of that township within 24 hours. As of this writing the bill is still under debate.
Absence of Guarantees of the Right to Citizenship – Than Soe has no guarantee of obtaining the rights of Myanmar citizenship. Myanmar maintains a system of population control and surveillance that has its roots in the colonial and military eras and has remained unchanged. Every individual is required to be registered as part of a ‘household list’ maintained by the Ministry of Immigration, Population, and Labor. This registration occurs at birth or when someone moves in to join the household. However for those moving to join the household, i.e. spouse, adopted child, or relative, officially two year residency is required before they are considered to have ‘registered’ as part of the household list. Further all records are paper based, so to obtain a copy of a household registration one must travel to the township of birth or last registration. In other words Myanmar treats internal migration and movement the way that many countries treat immigration. Only after becoming part of a household list can individuals obtain a National Registration Card (NRC). This NRC card functions as a national ID card. It is required for movement around the country, including purchase bus, train, or plane tickets, employment, or accessing services. It must be shown at any checkpoints or to any officials who ask to see it. It is also required to access health, education, or other services. Myanmar has a complex hierarchy of citizenship and it is possible to have an NRC but still not be a full citizen. To exercise the rights of citizenship such as voting or obtaining a passport, the Citizenship Scrutiny Card (CSC) is required. To obtain a CSC an individual must be registered, have an NRC, and undergo screening to verify eligibility for citizenship, typically demonstrating multi-generational presence in Myanmar through household lists. It is not clear how Than Soe would obtain an NRC and CSC. He has not been part of a household list in Myanmar for 27 years.Because of the lack of precedent it is not clear that an NRC or CSC would be granted to someone with Than Soe’s background. His forced removal to Myanmar could result in him effectively becoming stateless, with neither Myanmar citizenship nor permanent residence in another country.
Case Number: Pre- Removal Risk Assessment UCI: 5348-8994
-------------------------------------------------
ပို ့ရမည့္ အီးေမးလ္လိပ့္စာမ်ား
( The e-mail addresses copy and paste are below.
Minister@cic.gc.ca
bruce.stanton@parl.gc.ca
ronald.poulton@sympatico.ca
)
Yangon – “It’s totally unacceptable,” said Myanmar’s incoming information minister Pe Myint on the court recommendations to close the case of a…
seapa.org

a Petition for Ye Yint's ( Than Soe ) Deportation to Burma ( Myanmar )

 Please ,You can sign a Petition for Ye Yint's ( Than Soe ) Deportation to Burma ( Myanmar )
Please sign the following web page.



ရဲ ရင့္ ၏ မိတ္ေဆြမ်ားသို ့
ကုိသိန္းစိုး(ခ) ရဲရင့္ ၏ ျမန္မာျပည္ ျပန္ပို ့ခံရမည့္ အေရး အတြက္ ကေနဒါ ႏိုင္ငံ မွ သက္ ဆိုင္ရာ တာ ဝန္ရွိသူမ်ားထံသို ့ ေပးပို ့ႏိုင္ရန္ လက္မွတ္မ်ား ေကာက္ယူျခင္း၊ စာ ပို ့ျခင္း၊ အီးေမးလ္ (e-mail) မ်ားေပးပို ့ျခင္း လုပ့္ရွားမူ ့ကို ျပဳလုပ့္သြားရန္ရွိပါသျဖစ္ကိုရဲ ရင့္ ၏ မိတ္ေဆြ မ်ား အားလံုးကို အသိေပး ႏိုး ေဆာ္ အေၾကာင္းၾကားအပ့္ပါသည္ ခင္ဗ်ာ။
ရဲရင့္ အတြက္ ပါဝင္ကူညီ ေဆာင္ရြက္ေပးေနသူမ်ား ျဖစ္ၾကေသာ
ကိုမိုးေဇာ္ေအာင္(US)၊ ကိုေက ်ာ္ေဇယ် (US)၊ ကိုထြန္းရွိန္(Myanmar)၊ ကိုလွေမာ္(Myanmar)၊ ကိုမ်ဳိးေအး(Australia)
ဖိုးသက္(US) တို ့ကိုလည္း ဆက္သြယ္ ေမးျမန္းႏိုင္ပါေၾကာင္း အသိေပးအပ့္ပါသည္ ခင္ဗ်ား။
သို ့ျဖစ္ပါေသာ ေၾကာင့္ ကို သန္းစို း(ခ) ရဲရင့္ ၏ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းမ်ားထံ သက္ဆိုင္ရာ မ်ားသို ့ေပးပို ့ရမည့္ ေတာင္းဆို စာ မ်ား ကိုအီးေမးလ္ (e-mail)ကတဆင့္ ေပးပို ့ထားလိုပါသျဖစ္ က်ေနာ့ ေဖ့ဘုတ္ မက္ေဆ့ ေဘာက္ကို ေသာ္လည္ေကာင္း၊ က်ေနာ့္ အီးေမလ္ သို ့ ေသာ္ လည္ေကာင္း (e-mail)မ်ား ေပးပို ့ထားႏိုင္ပါေၾကာင္း အသိေပး ႏိုး ေဆာ္ အပ့္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။
ေလးစားစြာျဖင့္
ကိုသစ္ (ခ) ရဲ ရင့္ ကိုယ္စား
ေအာင္မို း(ကေနဒါ)
moethihaaung@gmail.com
****************************************************
ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ႏိုင္ငံေရးခိုလွဳံခြင့္ေပးဖို ့ ေမတၱာရပ္ခံခဲ့ေပမယ့္ မရရွိခဲ့ပါ။ ထိုင္းႏိုင္ငံ တရားဥပေဒရဲ ့ စီမံမွဳေအာက္မွာ ကိုရဲရင့္နဲ ့ကိုရဲသီဟတို ့ဟာ ေထာင္ဒဏ္ ၆ ႏွစ္ ျပစ္ဒဏ္ခ်မွတ္ျခင္းကို ခံယူခဲ့ပါတယ္။ ေထာင္ဒဏ္ ၆ ႏွစ္မျပည့္ခင္မွာ ထိုင္းအစိုးရရဲ ့ သက္ညွာမွဳအရ ေထာင္သက္တမ္း ၂ ႏွစ္ခြဲျပည့္ေျမာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေထာင္မွ လြတ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီေနာက္မွာ ကိုရဲရင့္ဟာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသို ့ ပညာသင္ေတာ္သင္အျဖစ္ သြားေရာက္ခဲ့ျပီး၊ ထိုမွတစ္ဆင့္ ကေနဒါႏိုင္ငံကို ေရာက္ရွိခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။
ကေနဒါႏိုင္ငံကို ၂၀၀၃ ခုႏွစ္မွာ ႏိုင္ငံေရးခိုလွဳံခြင့္ ရရွိဖို ့ေရာက္ရွိခဲ့ျပီး၊ ႏို္င္ငံေရးခိုလွဳံခြင့္ေတာင္းခံခဲ့တဲ့ ကိုရဲရင့္ကို ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာ ကေနဒါ လူ၀င္မွဳၾကီးၾကပ္ေရးဌာနကေန မူရင္းေနရပ္ဌာေနကို ျပန္ပို ့ဖို ့အတြက္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။
ကေနဒါႏိုင္ငံ ေရာက္ရွိခဲ့တဲ့အခ်ိန္မွာ ကေနဒါႏိုင္ငံရဲ ့ Immigration and Refugee Board ရယ္၊ President of the Canada Border Services Agency ရယ္က ကိုရဲရင့္ကို ျပန္ပို ့ဖို ့အတြက္ ကေနဒါ လူ၀င္မွဳၾကီးၾကပ္ေရးဌာနကို ဖိအားေပးခဲ့ပါတယ္။ ကိုရဲရင့္ကို ထိုင္းႏိုင္ငံသို ့ ျပန္ပို ့ဖို ့ ေျပာဆိုရာကေန အႏၱ႐ာယ္ရွိလွတဲ့ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္ပို ့ဖို ့ လုပ္ေဆာင္လာသည္အထိ ျဖစ္ေပၚလာပါတယ္။
ကေနဒါႏိုင္ငံအစိုးရရဲ ့ လုပ္ရပ္ကို ကြ်န္ေတာ္တို ့ ျမန္မာေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြအေနနဲ ့၊ ျမန္မာျပည္ ဒီမုိကေရစီအေရးကို ခ်စ္ျမတ္ႏို္းၾကတဲ့သူေတြအေနနဲ ့ ကိုရဲရင့္ကို ျမန္မာျပည္ အတင္းအက်ပ္ ျပန္ပို ့မယ့္ကိစၥကို ၀ိုင္း၀န္းကန္ ့ကြက္ေပးၾကဖို ့ေမတၱာရပ္ခံလိုပါတယ္။
ေလယာဥ္ျပန္ေပးဆြဲခဲ့မွဳကိစၥနဲ ့ ပတ္သက္တဲ့ အျဖစ္အပ်က္အေပၚ ေျပာၾကားခဲ့တဲ့ ျမန္မာေက်ာင္းသားႏွစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ကိုရဲရင့္နဲ ့ ကိုရဲသီဟတို ့ရဲ ့ ေျပာၾကားခ်က္မ်ားနဲ ့ သူတို ့အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ဆက္လက္ေဖာ္ျပေပးပါမယ္။
မ်ဳိးေအး။
မတ္လ ၄ ရက္ေန ့၊ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္။



http://www.thepetitionsite.com/476/724/459/petition-for-than-soe-deportation-to-burma/?taf_id=34628951&cid=fb_na#bbfb=997862118

http://www.thepetitionsite.com/476/724/459/petition-for-than-soe-deportation-to-burma/?taf_id=34628951&cid=fb_na#bbfb=997862118

“ၿမိတ္ေလယာဥ္ျပန္ေပးဆြဲမႈႀကီး”

ဒီတစ္ပတ္ ေရးျဖစ္တဲ့ ေဆာင္းပါး
“ၿမိတ္ေလယာဥ္ျပန္ေပးဆြဲမႈႀကီး”
စိုးငယ္
ၿပီးခဲ့ေသာ ရက္ပိုင္းအတြင္းက Grand Jade ဟိုတယ္ေရွ႕မွ ျဖတ္သြားရင္း ၄လႊာရွိ ဂုဏ္3D အဆင့္ျမင့္ရုပ္ရွင္ရံုတြင္ ျပသေနေသာ ျမန္မာရုပ္ရွင္ ဇာတ္ကားေၾကာ္ျငာကို သတိျပဳ မိပါသည္။၄င္းရုပ္ရွင္ ဇာတ္ကားအမည္မွာ BURMA'S HIJACK (ေရာင္နီဦး၏ အလင္းေရာင္ႏွင့္အတူ) ျဖစ္ပါသည္။ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားအမည္ကို စိတ္၀င္စားမိေသာေၾကာင့္ အျပန္မွာ ဟိုတယ္ေရွ႕ ဆိုင္ကယ္ရပ္ၿပီး ေၾကာ္ျငာဗီႏိုင္းကို ၀င္ဖတ္ၾကည့္ရာ ကြ်န္ေတာ္ထင္ထားသလိုပင္ ၁၉၅၄ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ (၂၆)ရက္ေန႔တြင္ ရန္ကုန္မွ စစ္ေတြသို႔ သြားေသာ လူ၁၆ေယာက္စီး ဒါကိုတာေလယာဥ္အား KNDO လက္နက္ကိုင္ တပ္သားမ်ား ျပန္ေပးဆြဲခဲ့ပံုကို ျပန္လည္ ရိုက္ကူးထားေသာ ဇာတ္ကား ျဖစ္ေနပါသည္။ အဆိုပါ ေလယာဥ္ ျပန္ေပးဆြဲမႈမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ပထမဆံုး ေလယာဥ္ ျပန္ေပးဆြဲမႈ ျဖစ္ၿပီး ေရွ႕မီေနာက္မီ လူႀကီးသူမမ်ားက ကမၻာ႔ပထမဆံုး ေလယာဥ္ျပန္ေပးဆြဲမႈဟု ဆိုစမွတ္ ျပဳခဲ့ၾကပါသည္။အကယ္၍မ်ား ဤအဆိုအတိုင္းသာ မွန္ကန္ပါက “ေလယာဥ္ျပန္ေပးမႈ အစ ျမန္မာက”ဟု ေျပာရမလိုပင္။
ထိုေန႔က အဆိုပါ ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားကို ၀င္ၾကည့္လိုက္ရမလားဟု ဟိုတယ္ေရွ႕ရပ္ၿပီး စဥ္းစားမိေပမယ့္ ထိုေလယာဥ္ ျပန္ေပးဆြဲမႈ အေၾကာင္း ေရးထားေသာ စာအုပ္ကို ဖတ္ဖူးတာက တစ္ေၾကာင္း၊ PASSENGER57၊AIRFORCE ONE .....အစရွိသည့္ ေလယာဥ္ျပန္ေပးဆြဲမႈအေၾကာင္း ရိုက္ကူးထားေသာ ႏိုင္ငံျခား ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားမ်ားကို ၾကည့္ဖူးသူ တစ္ေယာက္အတြက္ ျမန္မာ့ေလယာဥ္ျပန္ေပး ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားမွာ မတိုးေတာ့တာက တစ္ေၾကာင္းေၾကာင့္ စိတ္ေလ်ာ့ၿပီး ဟိုတယ္ေရွ႕မွ လွည့္ျပန္ခဲ့ပါသည္။သို႔ေသာ္ ထိုေန႔က အိမ္ျပန္ေရာက္ေသာအခါ အဆိုပါ BURMA'S HIJACK ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ကြ်န္ေတာ္သည္ လြန္ခဲ့ေသာ ၂၇ႏွစ္ခန္႔က ၿမိတ္တစ္ၿမိဳ႕လံုး တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ခ်ား ခဲ့ရေသာ ေန႔ေလးတစ္ေန႔ကို ျပန္လည္ သတိရမိပါသည္။ထိုေန႔ကား...................
၁၉၈၉ခုႏွစ္၊ေအာက္တိုဘာလ(၆)ရက္ေန႔၊ေသာၾကာေန႔။
ထိုေန႔ ညေနေလးနာရီခြဲခန္႔တြင္ ၿမိတ္တစ္ၿမိဳ႕လံုးကို အုတ္ေအာ္ေသာင္းနင္း ျဖစ္ေစခဲ့ေသာ သတင္းတစ္ပုဒ္က ေတာမီးပမာ လ်င္ျမန္စြာ ပ်ံ႕ႏွံ႔ခဲ့ပါသည္။ထိုသတင္းမွာ “ၿမိတ္မွ ရန္ကုန္သို႔ုသြားေသာ ေလယာဥ္ ျပန္ေပး အဆြဲခံလိုက္ရတယ္”ဟူလို။ ထိုသတင္းေၾကာင့္ ၿမိတ္တစ္ၿမိဳ႕လံုး ပဒူအံုကို တုတ္နဲ႔ ထိုးလိုက္သလို လႈပ္လႈပ္ရြရြ ျဖစ္ကာ တခ်ိဳ႕က ထိုသတင္း တကယ္ မွန္မမွန္ ေလယာဥ္ရံုးမွာ သြားေရာက္ စံုစမ္းၾကသလို တခ်ိဳ႕ကလည္း ေလယာဥ္ကြင္းမွာ သြားေရာက္ စံုစမ္း ေမးျမန္းၾကေလသည္။ ထိုအျပင္ ဖုန္းရွိေသာ အိမ္ေတြကလည္း ထိုသတင္း မွန္မမွန္ ရန္ကုန္ရွိ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းမ်ားထံ ဆက္သြယ္ေမးျမန္း ၾကသလို တခ်ိဳ႕ကလည္း အဆိုပါ ေလယာဥ္ႀကီး ၿမိတ္ေလယာဥ္ကြင္းသို႔ ျပန္လည္ ဆင္းသက္ လာမလား ဟူေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ျဖင့္ ေလယာဥ္ကြင္း အနီးသို႔ သြားၿပီး မေယာင္မလည္ အကဲခတ္လ်က္ ရွိပါသည္။ ထိုေန႔က ၿမိတ္သူၿမိတ္သားမ်ားမွာ အဆိုပါ သတင္းထူးေၾကာင့္ မိမိတို႔ လုပ္လက္စ အလုပ္မ်ားကို ေခတၱ ရပ္နားထားကာ အိမ္အျပင္ဘက္ ထြက္လာၾကၿပီး သူတို႔ ၾကားသိရသမွ် သတင္းမ်ားကို အျပန္အလွန္ ဖလွယ္ၾက၊ထင္ျမင္ခ်က္ေတြ ေပးၾက၊ ေ၀ဖန္ၾကႏွင့္ ၿမိဳ႕ကေလးမွာ ထူးထူးျခားျခား သက္၀င္လႈပ္ရွား လာပါသည္။
အထူးသျဖင့္ ထိုေလယာဥ္၌ ခရီးသည္အျဖစ္ လိုက္ပါခဲ့ၾကသူေတြ၏ မိသားစု၀င္ မ်ားမွာ ေကာလာဟလ သတင္းသာ ျဖစ္ပါေစေတာ့ဟု က်ိတ္ၿပီး ဆုေတာင္းေနရင္းႏွင့္ပင္ ထိုသတင္း မွန္မမွန္ ေလယာဥ္ရံုးမွာပဲ ေျပးစံုစမ္းရ မလိုလို၊ ေလယာဥ္ ကြင္းမွာပဲ သြားေရာက္ စံုစမ္းရ မလိုလို၊ ဒါမွမဟုတ္ ဘ၀တူ ေလယာဥ္စီး ခရီးသည္မ်ား၏ မိသားစု၀င္မ်ားထံ သြားေရာက္ ေမးျမန္းရ မလိုလိုႏွင့္ ေဆာက္တည္ရာမရ ျဖစ္ခဲ့ရပါသည္။ထိုေခတ္က ကြ်န္ေတာ္တို႔မွာ ျပင္ပကမၻာႏွင့္ ဆက္သြယ္ဖို႔ ဟန္းဖုန္းမရွိ၊ ၿဂိဳဟ္တုစေလာင္း မရွိ သလို အင္တာနက္လည္း မရွိပါ။သတင္းအေမွာင္ ခ်ထားေသာ န၀တ စစ္အစိုးရေခတ္မို႔ ျပည္တြင္း သတင္းအမွန္မ်ားကို သိခ်င္ပါက ျပည္ပ အသံလႊင့္ဌာန မ်ားကိုသာ အဓိက အားကိုး ေနရပါသည္။ အထူးသျဖင့္ BBCႏွင့္ VOA သတင္းဌာနတို႔ ျဖစ္ပါသည္။BBC သတင္းဌာနမွာ ၈၈အေရးအခင္း ကာလတစ္ေလွ်ာက္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွ ေရွ႕ေန ဦးေနမင္း ႏွင့္ ခ်ိတ္ဆက္ၿပီး သတင္းမွန္မ်ားကို ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံ၊ ဒကၠားၿမိဳ႕မွ စဥ္ဆက္မျပတ္ ေပးပို႔ခဲ့ေသာ သတင္းေထာက္ “ခရစၥတိုဖာဂန္းနက္”ေၾကာင့္ ျမန္မာလူထုၾကား အထူး ေရပန္းစားခဲ့ပါသည္။
သို႔ျဖင့္ တျဖည္းျဖည္း အခ်ိန္ ၾကာျမင့္လာတာႏွင့္ အမွ် သက္ဆိုင္ရာက တရား၀င္ သတင္း မထုတ္ျပန္ေသးေပမယ့္ ေလယာဥ္ျပန္ေပး အဆြဲခံရေသာ သတင္းမွာ ပို၍ အေျခအျမစ္ ရွိလာပါေတာ့သည္။ အေၾကာင္းမွာ ၿမိတ္မွ ရန္ကုန္သို႔ ဂ်က္ေလယာဥ္တစ္စီး ပ်ံသန္းခ်ိန္မွာ ၅၅မိနစ္ ခန္႔သာၾကာျမင့္ၿပီး ထိုေလယာဥ္မွာ ၿမိတ္ေလယာဥ္ကြင္းမွ ပ်ံတက္ၿပီး မဂၤလာဒံု ေလဆိပ္သို႔ တစ္နာရီခြဲၾကာလည္း ေရာက္မလာ၊ ႏွစ္နာရီၾကာလည္း ေရာက္မလာပါက ျပန္ေပး အဆြဲခံရျခင္းႏွင့္ လမ္းခုလတ္မွာ ပ်က္က်ျခင္း ဟူေသာ ေခါင္းစဥ္ႏွစ္ခုအနက္ တစ္ခုခုျဖစ္ဖို႔ ေသခ်ာေနၿပီ မဟုတ္ပါလား။
ဆက္လက္ၿပီး ညဦးပိုင္းတြင္ ထုတ္လႊင့္ေသာ VOA သတင္းတြင္ ရဲရင့္ႏွင့္ ရဲသီဟ ဟူေသာ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား ႏွစ္ဦးက ေလယာဥ္ကို ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ အေရွ႕ေတာင္ဘက္ မိုင္၈၀ခန္႔ အကြာရွိ ထိုင္းဘုရင့္တပ္မေတာ္ ေလဆိပ္ ယူတာေပါင္(UTAPHAO)သို႔ ျပန္ေပးဆြဲသြားၿပီး ညေန ၅နာရီ ၄၀မိနစ္မွာ ဆင္းသက္ခဲ့ေၾကာင္း ေၾကညာလိုက္ေသာအခါ ထင္ေၾကးကိုယ္စီႏွင့္ ခန္႔မွန္ေျပာဆိုေနမႈမ်ားမွာ အဆံုးသတ္ ခဲ့ရပါသည္။ထိုသတင္းေၾကာင့္ ျပန္ေပးအဆြဲခံရေသာ ေလယာဥ္ေပၚ၌ ဓားစာခံအျဖစ္ လိုက္ပါသြား ခဲ့ရေသာ ခရီးသည္မ်ား၏ မိသားစု၀င္မ်ားမွာ ေနာက္ဆက္တြဲသတင္းကို စိတ္တပူပူႏွင့္ နားစြင့္ေနၾကသလို ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားမ်ားမွာ ေရွ႕ဘာေတြ ဆက္ျဖစ္လာဦးမလဲ ဟူေသာ သိခ်င္စိတ္ေၾကာင့္ ရင္တဖိုဖိုႏွင့္ ေစာင့္ေမွ်ာ္ နားေထာင္ေနၾကပါသည္။၄င္းေလယာဥ္ကို ျပန္ေပးဆြဲသြားေသာ ရဲရင့္ႏွင့္ ရဲသီဟတို႔ ႏွစ္ဦးကို ဓားစာခံ မိသားစု၀င္မ်ားႏွင့္ န၀တအာဏာပိုင္မ်ား မွအပ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သား အားလံုးလိုလိုက သူရဲေကာင္းမ်ားဟု မသတ္မွတ္တာေတာင္ အၾကမ္းဖက္သမားမ်ားဟု မယူဆၾကေပ။ထိုလုပ္ရပ္မွာ ကိုယ့္နည္း ကိုယ့္ဟန္ႏွင့္ န၀တစစ္အစိုးရ ကို ဆန္႔က်င္ျခင္းဟုသာ သေဘာထားခဲ့ၾကေလသည္။ထိုေၾကာင့္ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားမ်ားက သားေရႊအိုးထမ္း ဆိုသလို ဓားစာခံမ်ားလည္း ေဘးမသီရန္မခ ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္လာၿပီး ေက်ာင္းသားႏွစ္ဦး၏ ဆႏၵလည္း ျပည့္၀ပါေစဟု ၀ိုင္း၀န္း ဆုေတာင္းေပးလ်က္ ရွိၾကပါသည္။
ထိုေနာက္ ထပ္မံ ၾကားသိရေသာ သတင္းမ်ားအရ ရဲရင့္ႏွင့္ ရဲသီဟတို႔သည္ ယူတာေပါင္ ေလဆိပ္၌ ေလယာဥ္ဆင္းသက္ ၿပီးေနာက္ ျမန္မာစစ္အစိုးရအား အခ်က္(၇)ခ်က္ ေတာင္းဆိုခဲ့ပါသည္။ထိုအခ်က္(၇)ခ်က္အနက္ န၀တစစ္အစိုးရက မတရား ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားေသာ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားအား ျပန္လည္လြတ္ေပးေရး၊စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ရုတ္သိမ္းေပးေရး၊ အတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္မွ ျပန္လည္ လြတ္ေပးေရး..........စသည္ျဖင့္ ပါ၀င္ပါသည္။အကယ္၍ န၀တစစ္အစိုးရက ဤေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားအား မလိုက္ ေလ်ာပါက မိမိတို႔ႏွစ္ဦး အေသခံၿပီး ေလယာဥ္ကို ေဖာက္ခြဲပစ္မည္ဟု ရာဇသံ ေပးခဲ့ေလသည္။သို႔ေသာ္ ဤေတာင္းဆိုခ်က္ အားလံုးကို န၀တစစ္အစိုးရက ျငင္းပယ္ခဲ့ေပမယ့္ ထိုည (ေသာၾကာေန႔ည) ၇နာရီခန္႔တြင္ ဓားစာခံထဲမွ ကေလးႏွင့္ သက္ႀကီးရြယ္အို ၃၅ဦးကို ျပန္လြတ္ေပး ခဲ့ပါသည္။ထိုသို႔ မလြတ္ေပး၍လည္း မရေတာ့။အေၾကာင္းမွာ ေလယာဥ္ စက္ရပ္ထားရ ေသာေၾကာင့္ အတြင္း၌ မခံမရပ္ ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ပူျပင္း လာသလို ေအာက္ဆီဂ်င္ကလည္း တျဖည္းျဖည္း နည္းလာေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။က်န္ဓားစာခံမ်ားမွာ ေလယာဥ္ေပၚ၌ တစ္ညတာ ကုန္ဆံုးခဲ့ရၿပီး ထိုညတြင္ ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ားက ထမင္းႏွင့္ အခ်ိဳရည္ဘူးမ်ားကို ေလယာဥ္ေပၚ ပို႔ေပးခဲ့ပါသည္။
ဆက္လက္ၿပီး ထိုင္းဒု၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ တီရန္ခ်ိဳင္း ဦးေဆာင္ေသာ အဖြဲ႔ႏွင့္ ေဆြးေႏြးၫွိႏိႈင္းမႈ အၿပီးေနာက္ေန႔ မနက္(စေနေန႔မနက္) ၂နာရီခန္႔တြင္ က်န္ဓားစာခံ ၄၈ဦးကို ၅မိနစ္ တစ္ေယာက္ႏႈန္း ျပန္လြတ္ေပးခဲ့ပါသည္။သို႔ေသာ္ အခ်ိန္ေႏွာင့္ေႏွးၾကန္႔ၾကာမႈေၾကာင့္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ဓားစာခံမ်ားကို ၃မိနစ္ တစ္ေယာက္၊ထိုမွ ၂မိနစ္တစ္ေယာက္ႏႈန္း ျပန္လြတ္ေပးခဲ့ပါသည္။ထိုသို႔ ျပန္လြတ္ေပးေသာအခါ ရဲသီဟက ေလယာဥ္ အေပါက္၀က ကုလားထိုင္မွာ ထိုင္ၿပီး ဓားစာခံကို သူေရွ႕ကုလားထိုင္တစ္လံုးမွာ ထိုင္ခိုင္းကာ မိမိတို႔ေၾကာင့္ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ပါက ေတာင္းပန္ေၾကာင္း ၊ထိုအျပင္ မိမိတို႔ ႏွစ္ဦးအား ျပန္လည္ မခုခံ မတိုက္ခိုက္ေသာေၾကာင့္ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း တစ္ဦးခ်င္းစီအား ေျပာၾကားၿပီး ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ားထံ အသာတၾကည္ လက္နက္ခ်ကာ ထိုင္းတြင္ ႏိုင္ငံေရး ခိုလႈံခြင့္ ေတာင္းခံခဲ့ေလသည္။ ထိုသို႔ လက္နက္ခ်ခဲ့ေသာ ရဲရင့္ႏွင့္ ရဲသီဟတို႔ ႏွစ္ဦးကို စေနေန႔မနက္ ၄နာရီ ၂၅မိနစ္တြင္ ထိုင္းဒု၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ တီရန္ခ်ိဳင္း ကိုယ္တိုင္ ကားတစ္စီးျဖင့္ ေလဆိပ္မွ ေခၚေဆာင္သြားခဲ့ပါသည္။ရဲရင့္ႏွင့္ ရဲသီဟတို႔ လက္နက္ခ်ခဲ့ၿပီးေနာက္ ထိုင္းေရတပ္ ကြန္မန္ဒို ၉ဦးက ေလယာဥ္အတြင္း ၀င္ေရာက္ရွာေဖြရာ ေဖာက္ခြဲေရး ပစၥည္းဟု ယူဆရေသာ ေသတၱာတစ္လံုး (တကယ္ ေတာ့ထိုေသတၱာမွာ ေဖာက္ခြဲေရး ပစၥည္းမဟုတ္ဘဲ ဆပ္ျပာမႈန္႔ဘူး ျဖစ္ေနပါသည္) ႏွင့္“ငါတို႔ ဦးေခါင္း၌ ေသြးတို႔ျဖင့္ ရဲရဲနီေနေပမယ့္ ဦးမညြတ္”ဟု လက္ေရးျဖင့္ အေသာ့ေရးထားေသာ စာရြက္တစ္ရြက္ ရွာေဖြ ေတြ႔ရွိခဲ့ပါသည္။
ထိုေနာက္ ျပန္ေပးအဆြဲခံရေသာ ေလယာဥ္မွာ ဓားစာခံမ်ားကိုတင္ေဆာင္ၿပီး ယူတာေပါင္ ေလဆိပ္မွ နံနက္ ၆နာရီခန္႔တြင္ ျပန္လည္ ထြက္ခြာလာရာ ၇နာရီခန္႔တြင္ မဂၤလာဒံုေလဆိပ္သို႔ ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာၿပီး ေလဆိပ္တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔ ကိုယ္တိုင္ လာေရာက္ႀကိဳဆို အားေပးခဲ့ပါသည္။
စုစုေပါင္း ၁၂နာရီေက်ာ္ခန္႔ ၾကာျမင့္ခဲ့ေသာ အဆိုပါ ေလယာဥ္ျပန္ေပးမႈႀကီး၌ ေလယာဥ္မွဴး၊ေလယာဥ္အမႈထမ္းမ်ား အပါအ၀င္ ခရီးသည္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ ႀကီးႀကီးမားမား ထိခိုက္ဒဏ္ရာ ရခဲ့ျခင္းမရွိေပ။ေနာက္ပိုင္းတြင္ ရဲရင့္ႏွင့္ ရဲသီဟတို႔က မိမိ တို႔ ျမန္မာျပည္သူမ်ား၏ ဒီမိုကေရစီ လႈပ္ရွားမႈကို ကမၻာက အာရံုစိုက္မိေစရန္ ယခုလို ေလယာဥ္ ျပန္ေပးဆြဲခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခဲ့ပါသည္။
ထိုသို႔ အႏၱရာယ္မ်ားလွေသာ ေလယာဥ္ျပန္ေပး ဆြဲမႈႀကီးကို ေသြးေအးေအးႏွင့္ က်ဴးလြန္ခဲ့ၾကေသာ ရဲရင့္ႏွင့္ ရဲသီဟတို႔မွာ အသက္ႏွစ္ဆယ္၀န္းက်င္ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားေလးမ်ား ျဖစ္ၿပီး ဆပ္ျပာမႈန္႔ဘူးကို ဗံုးပံုသ႑ာန္ ျပဳလုပ္ၿပီး ဟိတ္ဟန္ မွင္ေမာင္းေကာင္းေကာင္းျဖင့္ ျပန္ေပးဆြဲခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ထိုေၾကာင့္ အဆိုပါ ေလယာဥ္ျပန္ေပးဆြဲမႈ အၿပီး ၿမိတ္-ရန္ကုန္ ခရီးစဥ္တြင္ မည္သည့္ ခရီးသည္ကိုမွ ဆပ္ျပာခြက္၊ဆပ္ျပာေတာင့္၊ဆပ္ျပာမႈန္႔ဘူးမ်ား ယူေဆာင္ခြင့္ မျပဳေတာ့ေပ။
ေလယာဥ္ ျပန္ေပးဆြဲခဲ့ေသာ ရဲရင့္ႏွင့္ ရဲသီဟတို႔ ႏွစ္ဦးသည္ စက္တင္ဘာလ ဒုတိယအပတ္တြင္ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား အရြယ္ လူငယ္၁၀ဦးခန္႔ႏွင့္ အတူ ရေနာင္းၿမိဳ႕၊ဖန္ဖလားဆိပ္ကမ္းရွိ “မာလီဂိုေဒါင္”သို႔ ကားတစ္စီးျဖင့္ ေရာက္ရွိ လာ ပါသည္။ဂိုေဒါင္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ ရဲရင့္ႏွင့္ ရဲသီဟတို႔ က်န္ရစ္ခဲ့ၿပီး ၄င္းတို႔ကို လိုက္ပါပို႔ေဆာင္ေပးသူမ်ားမွာ ထိုကားျဖင့္ ျပန္လည္ထြက္ခြာ သြားခဲ့ၾကေလသည္။ထိုေနာက္ ၄င္းတို႔ႏွစ္ဦးမွာ မာလီဂိုေဒါင္တြင္ တျခား ျမန္မာေရြ႕ေျပာင္းလုပ္သားမ်ား နည္းတူ ႀကံဳရာအလုပ္ ၀င္ေရာက္လုပ္ကိုင္ ၾကေလသည္။ထိုအခ်ိန္က မာလီဂိုေဒါင္တြင္ ကိုတင္ဦးဆိုေသာ ၿမိတ္သားတစ္ ဦး ၀င္ေရာက္ အလုပ္လုပ္ကိုင္လ်က္ရွိရာ မ်ားမၾကာမီ ကိုတင္ဦးႏွင့္ ၄င္းတို႔ႏွစ္ဦး ခင္မင္ရင္းႏွီး ခဲ့ၾကေလသည္။ကိုတင္ဦး၏ အဆိုအရ ရဲရင့္မွာ ပိန္ပိန္သြယ္သြယ္ ျဖစ္ၿပီး ရဲသီဟမွာ ကိုယ္လံုးကိုယ္ထည္ အနည္းငယ္ ျပည့္ၿဖိဳးေတာင့္တင္းပါသည္။ ၄င္းတို႔ ႏွစ္ဦးစလံုး အလြန္စကားနည္းၿပီး အလုပ္အားခ်ိန္မ်ားတြင္ တစ္ခုခုကို စူးစိုက္ေတြးေတာ ေနေလ့ရွိပါသည္။ထိုအျပင္ ၄င္းတို႔ ႏွစ္ဦးစလံုးသည္ မနက္ အရုဏ္တက္ခ်ိန္တိုင္း စိတ္တည္ၿငိမ္မႈ ရရွိေအာင္ သမထ ထိုင္ေလ့ရွိေၾကာင္း သိရပါသည္။ထိုေနာက္ ရဲရင့္ႏွင့္ ရဲသီဟတို႔ႏွစ္ဦးသည္ မာလီဂိုေဒါင္တြင္ သံုးပတ္ခန္႔ အလုပ္လုပ္ ခဲ့ၾကၿပီး ေအာက္တိုဘာလဆန္းတြင္ စက္ေလွျဖင့္ ၿမိတ္ၿမိဳ႕သို႔ လိုက္ပါလာခဲ့ ၾကေလသည္။၄င္းတို႔ႏွစ္ဦး ၿမိတ္ၿမိဳ႕သို႔ မသြားမီ ရေနာင္းကုန္တိုက္ တစ္ခုမွ တကယ့္ေသနတ္ အစစ္ႏွင့္ ခြဲမရေအာင္ တူေသာ ကေလးကစားစရာ ပစၥတိုတစ္လက္ သြားေရာက္ ၀ယ္ယူခဲ့ေလသည္။
ၿမိတ္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ရွိလာေသာအခါ ၄င္းတို႔ ႏွစ္ဦးသည္ ကံေခါင္းရပ္ကြက္ရွိ စံကား၀ါ တည္းခိုခန္းတြင္ တည္းခိုခဲ့ၿပီး ေလယာဥ္လက္မွတ္ ပြဲစားတစ္ဦးႏွင့္ ဆက္သြယ္ကာ ေလယာဥ္လက္မွတ္ ႏွစ္ေစာင္ ရရွိေအာင္ ႀကံဖန္ခဲ့ေလသည္။ ေလယာဥ္လက္မွတ္ ပြဲစား၏ ေပါက္ေရာက္မႈေၾကာင့္ ၄င္းတို႔ႏွစ္ဦး ၿမိတ္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ရွိၿပီး ၂ရက္အၾကာမွာ ေလယာဥ္လက္မွတ္ ရရွိခဲ့ပါသည္။ရဲရင့္ႏွင့္ ရဲသီဟတို႔ အေနႏွင့္ ေလယာဥ္လက္မွတ္ ပြဲစားကို အားမကိုးလို႔လည္း မျဖစ္ေပ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ထိုအခ်ိန္က ၿမိတ္-ရန္ကုန္ ကားလမ္း မေပါက္ေသးသလို ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာမ်ားကလည္း တစ္လမွာ သံုးေခါက္ေလာက္သာ ရွိေသာေၾကာင့္ ရွိစုမဲ့စု ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းမွာစုၿပံဳတိုးေ၀ွ႔ေနၾကၿပီး ၄င္းတို႔ အေနႏွင့္ လမ္းရိုးလမ္းေဟာင္းအတိုင္း ေလွ်ာက္ပါက ေလယာဥ္လက္မွတ္ ရဖို႔ ႏွစ္ပတ္ခန္႔ ေစာင့္ရေပလိမ့္မည္။ ထိုေတာအတြင္း ေထာက္လွမ္းေရးက သူတို႔ႏွစ္ဦးကို ေျခရာခံမိၿပီး အခ်ိန္မေရြး ဖမ္းဆီးသြားႏိုင္သည္ မဟုတ္ပါလား။ထိုေနာက္ ၅-၁၀-၈၉တြင္ ရဲရင့္ႏွင့္ ရဲသီဟတို႔ ႏွစ္ဦးသည္ အၿပီးသတ္တိုက္ပြဲ ဆင္ႏႊဲဖို႔ အရာရာ အသင့္ ျပင္ဆင္ၿပီး ေလဆိပ္သို႔ ထြက္ခဲ့ေလသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုေန႔က ၿမိတ္-ရန္ကုန္ ခရီးစဥ္မွာ Flight Cancel ျဖစ္ခဲ့ေလသည္။ ထိုအခါ ေလဆိပ္၌ ခင္မင္ခဲ့ေသာ စည္ပင္၀န္ထမ္း ဇနီးေမာင္ႏွံက ရဲရင့္ႏွင့္ ရဲသီဟတို႔ ႏွစ္ဦးကို ကန္ဖ်ားရပ္ကြက္၊ေျမနီ လမ္းရွိ ၄င္းတို႔ ေနအိမ္တြင္ တစ္ညတာ တည္းခိုခြင့္ ျပဳခဲ့ေလသည္။ထိုေနာက္ ၆-၁၀-၈၉တြင္ ရဲရင့္ႏွင့္ ရဲသီဟတို႔ ရည္မွန္းခ်က္ျဖစ္ေသာ ေလယာဥ္ ျပန္ေပးဆြဲမႈႀကီး အထေျမာက္ခဲ့ေလသည္။ရဲရင့္ႏွင့္ ရဲသီဟတို႔သည္ ၿမိတ္မွ ေလယာဥ္တက္လာၿပီး ၁၀မိနစ္ခန္႔ အၾကာတြင္ ရုတ္တရက္ မတ္တပ္ရပ္လိုက္ ၾကေလသည္။ ထိုေနာက္ ရဲရင့္က လက္ထဲမွာ အမဲလိုက္ဓားေျမွာင္တစ္လက္ ကိုင္ေဆာင္ထားကာ ရဲသီဟက လက္တစ္ဖက္တြင္ ၀ါယာႀကိဳးေတြ သြယ္တန္းထားေသာ စကၠဴဘူးႏွင့္ က်န္လက္တစ္ဖက္တြင္ ေမာင္းခလုတ္တစ္ခု ဆုပ္ကိုင္ထားၿပီး ေလယာဥ္မွဴးအခန္းရွိရာသို႔ သြားရင္း အဆိုပါ ေလယာဥ္အား မိမိတို႔ ျပန္ေပးဆြဲလိုက္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း၊အကယ္၍ ခရီးသည္မ်ားမွ ျပန္လည္ ခုခံပါက ေလယာဥ္ကို မိမိလက္ထဲမွ ဗံုးျဖင့္ ေဖာက္ခြဲပစ္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ရဲသီဟက ေၾကညာလိုက္ပါသည္။ထိုေနာက္ ရဲရင့္က ေလယာဥ္မွဴး အခန္းတံခါးကို ထုႏွက္ၿပီး တံခါး ဖြင့္ခိုင္းပါသည္။ေလယာဥ္မွဴးက တံခါးဖြင့္ေပး လိုက္ေသာအခါ ရဲသီဟက အခန္းထဲ ၀င္သြားကာ ညႊန္ၾကားခ်က္ေပးၿပီး ရဲရင့္က ဓားစာခံမ်ားကို ေစာင့္ၾကည့္ေနပါသည္။ ထိုသို႔ ေစာင့္ၾကည့္ေနသည့္ ၾကားကပင္ အဘြားအိုတစ္ဦး ထိုင္ရာမွ ထလာၿပီး ရဲရင့္အား ေလယာဥ္ ျပန္ေပးဆြဲပါက မိမိတို႔ အိမ္အေရာက္ ေနာက္က်မွာမို႔ ျပန္ေပးမဆြဲရန္ ေျပာၾကားသလို လူလတ္ပိုင္း ခရီးသည္ တစ္ဦးကလည္း ေအာ္ဟစ္ရန္ေတြ႔ရာ ေလယာဥ္ေမာင္က ခရီးသည္မ်ား မိမိတို႔ ေနရာမွာပင္ ၿငိမ္သက္စြာ ထိုင္ေနဖို႔ ၀င္ေရာက္ သတိေပး ေျပာဆိုရပါသည္။ယခုလို ေလယာဥ္ေမာင္ ၾကား၀င္သတိေပး ေျပာဆိုၿပီးသည့္ေနာက္ ေလယာဥ္တြင္း အေျခအေနမွာ ျပန္လည္ ၿငိမ္သက္သြား ခဲ့ပါသည္။
ထိုေနာက္ ေလယာဥ္မွဴးႏွင့္ ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ား ညွိႏႈိင္းရာတြင္ အဆင္မေျပေသာေၾကာင့္ ထိုင္းေလပိုင္နက္ထဲမွာ တစ္နာရီခန္႔ ပ်ံသန္းခဲ့ရၿပီးမွ ယူတာေပါင္ ေလဆိပ္၌ ဆင္းသက္ခြင့္ ရခဲ့ပါသည္။အဆိုပါ ေလယာဥ္ခရီးစဥ္တြင္ ခရီးသည္အျဖစ္ လိုက္ပါခဲ့ေသာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး၏ အဆိုအရ ကနဦးက ေလယာဥ္ကိုဘန္ေကာက္ ဒြန္ေမာင္းေလဆိပ္မွာ ဆင္းခြင့္ ေတာင္းေပမယ့္ ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ားက ခြင့္မျပဳေသာေၾကာင့္ ယူတာေပါင္ေလဆိပ္မွာ ဆင္းသက္ခဲ့ရေၾကာင္း သိရပါသည္။
အဆိုပါ ေလယာဥ္ပ်ံေပးဆြဲမႈေၾကာင့္ ရဲရင့္ႏွင့္ ရဲသီဟတို႔ကို တစ္ညတာ အိပ္စက္ခြင့္ ေပးခဲ့မိေသာ စည္ပင္၀န္ထမ္း ဇနီးေမာင္ႏွံ ႏွစ္ဦးႏွင့္ ေလယာဥ္လက္မွတ္ ပြဲစားတို႔ အဖမ္းခံခဲ့ ရေလသည္။ ထိုအျပင္ ရဲရင့္ႏွင့္ ရဲသီဟတို႔ တည္းခိုခဲ့ၾကေသာ စံကား၀ါတည္းခိုခန္းမွ ၀န္ထမ္းမ်ားႏွင့္ ျပန္ေပး အဆြဲခံရသည့္ေန႔က ေလယာဥ္ကြင္းမွာ တာ၀န္က် ေသာ ၀န္ထမ္းအားလံုး ေခၚယူ အစစ္ေဆး ခံခဲ့ရပါသည္။ စစ္ေဆးေမးျမန္းမႈမ်ား အၿပီးမွာ ထိုေန႔က ေလယာဥ္ကြင္း၌ တာ၀န္က်ေသာ ၀န္ထမ္းတခ်ိဳ႕ အလုပ္ထုတ္ခံရေလသည္။
ေနာက္ထပ္ ထို ေလယာဥ္ျပန္ေပးမႈတြင္္ ေခၚယူ စစ္ေဆးခံရသူ တစ္ဦးမွာ ထိုခရီးစဥ္၌ ခရီးသည္အျဖစ္ လိုက္ပါခဲ့ေသာ ကိုေဌးလိႈင္ဦး ျဖစ္ပါသည္။ကိုေဌးလိႈင္ဦးမွာ ရဲရင္၊ရဲသီဟတို႔ႏွင့္ အသက္အရြယ္ မတိမ္းမယိမ္း ျဖစ္ၿပီး လူငယ္ခ်င္းမို႔ ၿမိတ္ေလဆိပ္မွာ အဖြဲ႔က် သြားပါသည္။၅-၁၀-၈၉တြင္ ေလယာဥ္ Flight Cancel ျဖစ္ေသာအခါ သူတို႔သံုးဦး ေလယာဥ္ကြင္းမွ ကားတစ္စီးတည္း အတူ ငွားစီးၿပီး အိမ္ျပန္ခဲ့ပါသည္။ ေနာက္တစ္ေန႔ ၆-၁၀-၈၉မွာလည္း ေလယာဥ္ကြင္းမွာ ၄င္းတို႔သံုးဦး တပူးတြဲတြဲမို႔ ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာေသာ ဓားစာခံမ်ားက ယူတာေပါင္ ေလဆိပ္တြင္ လာေရာက္ႀကီးၾကပ္ေနေသာ ျမန္မာစစ္သံမွဴးအား ကိုေဌးလိႈင္ဦးသည္ ရဲရင့္ ရဲသီဟတို႔ ႏွစ္ဦးႏွင့္ အလြမ္းသင့္ေၾကာင္း ၀ိုင္း၀န္းေျပာျပၾကရာ စစ္သံမွဴးက ကိုေဌးလိႈင္ဦးအား ယူတာေပါင္ေလဆိပ္၌ ၁၅မိနစ္ခန္႔ စစ္ေဆးခဲ့ပါသည္။ ထိုအျပင္ စစ္သံမွဴး၏ သတင္းပို႔မႈေၾကာင့္ မဂၤလာဒံုေလဆိပ္သို႔ ျပန္ေရာက္ေသာအခါ ကိုေဌးလိႈင္ဦးအား ေထာက္လွမ္းေရးက ၅မိနစ္ခန္႔ စစ္ေဆးခဲ့ပါသည္။သို႔ေသာ္ ကိုေဌးလိႈင္ဦးသည္ ရဲရင့္ ရဲသီဟတို႔ႏွင့္ ပတ္သက္မႈ မရွိေၾကာင္း စစ္ေဆးေတြ႔ရွိရသျဖင့္ ျပန္လည္လြတ္ေပး ခဲ့ပါသည္။
အလားတူပင္ ၁၀-၁၁-၉၀တြင္ ရဲမာန္ႏွင့္ရဲထင္ေက်ာ္ဟူေသာ ျမန္မာေက်ာင္းသား ႏွစ္ဦးက ဘန္ေကာက္မွ ရန္ကုန္သို႔ ထြက္ခြာလာေသာ ထိုင္းေလေၾကာင္းပိုင္ A300 ဂ်က္ေလယာဥ္ကိုအႏၵိယႏိုင္ငံ၊ကာလကတၱားၿမိဳ႕သို႔ ျပန္ေပး ဆြဲသြားခဲ့ပါသည္။စုစုေပါင္း ခရီးသည္ ၂၁၉ေယာက္ လိုက္ပါလာေသာ အဆိုပါေလယာဥ္ကို ျမန္မာေက်ာင္းသားႏွစ္ဦးက ရဲရင့္ႏွင့္ ရဲသီဟတို႔ နည္းအတိုင္း ဆပ္ျပာမႈန္ဘူးကို ဗံုးသ႑ာန္ျပဳလုပ္ၿပီးျပန္ေပးဆြဲခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ရဲမာန္ႏွင့္ရဲထင္ေက်ာ္တို႔သည္ အဆိုပါေလယာဥ္ကို ၆နာရီခန္႔ျပန္ေပးဆြဲခဲ့ၿပီးအႏၵိယအာဏာပိုင္မ်ားထံ လက္နက္ ခ်ခဲ့ ပါသည္။ ၆နာရီခန္႔ ၾကာျမင့္ခဲ့ေသာ အဆိုပါ ေလယာဥ္ျပန္ေပးဆြဲမႈ၌လည္းၿမိတ္-ရန္ကုန္ေလယာဥ္ျပန္ေပးဆြဲမႈလိုပင္ ခရီးသည္တစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ ဒဏ္ရာရရွိခဲ့ျခင္းမရွိေပ။အဆိုပါ ေလယာဥ္တြင္ ခရီးသည္အျဖစ္ လိုက္ပါခဲ့ေသာ ဂြ်န္ကိုဂန္(John Cogan)ဟူေသာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ ဟူစတန္ၿမိဳ႕မွ ေရွ႕ေနတစ္ဦးက“စိတ္တင္းၾကပ္မႈ အနည္းအက်ဥ္း ကလြဲလို႔ တျခား ဘာမွဆိုးဆိုးရြားရြား မျဖစ္ပါဘူး”ဟုေျပာဆိုခဲ့ပါသည္။တကယ္ေတာ့ မူလက အဆိုပါ ေလယာဥ္ ျပန္ေပးဆြဲရန္ စီစဥ္ခဲ့စဥ္က(၃)ဦး ျဖစ္ေပမယ့္ တစ္ဦးက ေလယာဥ္လက္မွတ္၀ယ္ရန္ ေငြမရွိေသာေၾကာင့္ ဘန္ေကာက္မွာ က်န္ေနခဲ့ရပါသည္။ထိုေၾကာင့္ ရဲမာန္ႏွင့္ ရဲထင္ေက်ာ္တို႔ႏွစ္ဦးတည္း ေလယာဥ္ကိုျပန္ေပးဆြဲခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဤေလယာဥ္ ျပန္ေပးဆြဲမႈသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ျပင္ပ၌ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာေၾကာင့္ ၿမိတ္ေလယာဥ္ ျပန္ေပးဆြဲမႈေလာက္ လူသိမမ်ားခဲ့ပါ။ ဘာလိုလိုႏွင့္ ယခုဆို ၿမိတ္-ရန္ကုန္ ေလယာဥ္ ျပန္ေပးဆြဲမႈ ျဖစ္ပြားခဲ့တာ (၂၇)ႏွစ္ ရွိခဲ့ေလၿပီ။ သို႔ေသာ္ ႏွစ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ေျပာင္းေျပာင္းလက္နက္ဆိုလို႔ မည္မည္ရရ မပါဘဲ ဆပ္ျပာမႈန္႔ဘူးေလး တစ္လံုးျဖင့္ ေလယာဥ္ တစ္စီးလံုးကို ျပန္ေပးဆြဲခဲ့ၾကေသာ ရဲရင့္ႏွင့္ ရဲသီဟတို႔၏ ဟိတ္ဟန္မွင္ေမာင္း ေကာင္းပံုမွာ ၿမိတ္သူၿမိတ္သားမ်ားအတြက္ ေျပာစမွတ္ တြင္ခဲ့ရသလို ကမၻာ႔ေလယာဥ္ျပန္ေပးဆြဲမႈ သမိုင္းမွာလည္း မွတ္တမ္းတင္ထိုက္ေသာ ထူးျခားျဖစ္ရပ္တစ္ခု ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။
ဤေဆာင္းပါးအတြက္ ကြ်န္ေတာ္ ေမးျမန္းသမွ် စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ေျဖၾကားေပးေသာ ကိုေဌးလိႈင္ဦး၊ ေဒၚခင္ေလးသန္႔၊ေဒၚညိဳမာညြန္႔ႏွင့္ ကိုေခြးနီတို႔အား လည္းေကာင္း။
အားတက္သေရာ အကူအညီေပးခဲ့ေသာ ဆရာဗထူး၊ကိုစိုးရ၊ကိုခင္ထူးကိုေဇာ္ႀကီးႏွင့္ ေဒၚတင္ေ၀တို႔အား လည္းေကာင္း အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း။
ဓာတ္ပံု ။ ။Google

Saturday, March 11, 2017

ခ်ိဳတဲ႕သီခ်င္း

ခ်ိဳတဲ႕သီခ်င္း - ရဲေက်ာ္သူရ
~~~~~~~~~~~~~~~
အမွန္တရားက
နည္းနည္းခါးတယ္ ။
ကိုယ့္လိပ္ျပာကိုယ္
ေႏြးေထြး လံုျခံဳေအာင္ထားပါ ။
ကိစၥဝိစၥေတြ မၿပီးမခ်င္း
တို႔တေတြအားလံုး
မစင္တြင္းက " ေလာက္ " ေတြခ်ည္းပါပဲ ။
အၿမီးအရွည္ ျပိဳင္ေနတုန္း
တကိုယ္လံုး အကုသိုလ္ေတြဖံုးေပါ႔ ။
ႏွင္းဆီပန္းဆိုတာ
ဘာနာမည္ေပးေပး ေမႊးသတဲ႔ ..
လူသားဆန္မႈ ၊အႏုပညာ
ပန္းမႀကိဳက္တဲ့သူ
ေသနတ္ယူၿပီး ထြက္သြားပါ ။ ။
ရဲေက်ာ္သူရ

"ေၾကာက္တတ္ေနသမ်ွ ဘတ္စ္ကားေတြ ေခ်ာက္ထဲ ထိုးခ် ခံေန႐အံုးမွာပါပဲ"

https://www.youtube.com/watch?v=Yi-I1LmIZg4

ေဇာ္ဝင္း ၈၈ ဗကသ
10 hrs ·
"ေၾကာက္တတ္ေနသမ်ွ ဘတ္စ္ကားေတြ ေခ်ာက္ထဲ ထိုးခ် ခံေန႐အံုးမွာပါပဲ"
တစ္ခါတုန္းက တရုတ္က ရိုက္တဲ့ ဇာတ္ကားတိုေလးတစ္ကား
ၾကည့္လိုက္ရတယ္ ...
ဇာတ္ကား အမည္က the bus လို႔ ထင္တယ္ ...
ကၽြန္ေတာ္တို႔ နိုင္ငံရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးသေဘာကို ထင္ဟပ္ေနသလို ျဖစ္ေနလို႔ အရမ္း သေဘာက်မိတဲ့ ဇာတ္ကားတိုေလးပါ ...
ဇာတ္လမ္းအစမွာ လူတစ္ေယာက္က ဘတ္စ္ကား ေစာင့္ေနတယ္ ...
ေနရာက လူျပတ္တဲ့ ေတာအရပ္လို ေနရာမ်ဳိးပါ ... ဘတ္စ္ကား ဆိုတာလဲ ၿမိဳ႕တြင္းေျပးတဲ့ ဘတ္စ္ကားမ်ဳိး မဟုတ္ဘဲ ... အေ၀းေျပး ဘတ္စ္ကားမ်ဳိးေပါ့ ...
ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာ ေစာင့္ၿပီးေတာ့မွ ဘတ္စ္ကားက လာတယ္ ...
ကားေမာင္းသူက အမ်ဳိးသမီး ... အသက္ 40 ေလာက္ ရွိမယ္ ...
ကားေပၚမွာ ခရီးသည္ 10 ေယာက္ ေက်ာ္ေက်ာ္ ပါလာတယ္ ... အမ်ားအားျဖင့္ ေယာက်္ားေတြ ခ်ည္းဘဲ ... မိန္းမ တစ္ေယာက္ ႏွစ္ေယာက္ ေလာက္ဘဲ ပါတယ္ ...
ကားက ဆက္ေမာင္းလာရင္း လမ္းတစ္ေနရာ အေရာက္မွာ ဓါးျပတိုက္ခံရတယ္ ...
ဓါးျပက ႏွစ္ေယာက္ ... တစ္ထြာေလာက္ ရွိတဲ့ ဓားအတိုေလး တစ္ေယာက္ တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ ... ကားေပၚက ခရီးသည္ေတြဆီက ရွိသမွ် ပစၥည္းေတြ ေတာင္းတယ္ ... ခရီးသည္ေတြလဲ ေၾကာက္ေၾကာက္ လန္႔လန္႔နဲ႔ ထုတ္ေပးၾက တာေပါ့ ...
ရသမွ် အကုန္ ယူၿပီးေတာ့မွ ကားေမာင္းေနသူကို ဓါးျပေတြ သတိထားမိ သြားတယ္ ... အရြယ္ေကာင္းေကာင္း ရုပ္ ခပ္သန္႔သန္႔ မိန္းမ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနေလေတာ့ ကာမကိုပါ ဓါးျပတိုက္ဖို႔ ႀကိဳးစား ၾကေတာ့တယ္ ...
ကားေမာင္းတဲ့ မိန္းမကို ကားေပၚကေန ဆြဲခ်သြားၿပီး ခပ္လွမ္းလွမ္းက ၿခံဳပုတ္တစ္ခုမွာ မေတာ္မတရား ျပဳက်င့္တယ္ ...
ကားေပၚမွာ ေယာက်္ားေတြ တပံုခ်ည္းပါတယ္ ... ဒါေပမဲ့ ဘာမွ အကူအညီ မေပးႏိုင္ၾကဘူး ...
သူတို႔ ေၾကာက္လန္႔ေနၾကတာ ... ဓါးအတိုေလး တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ ဓါးျပႏွစ္ေယာက္ကို ေယာက်္ား ဆယ္ေယာက္ေလာက္က ေၾကာက္လန္႔ တုန္လႈပ္ေနၾကတာ ...
အဲ့အခ်ိန္မွာ အခုန ကားေပၚ ေနာက္ဆံုး တက္လာတဲ့ ေယာက်္ားက မေနႏိုင္ေတာ့လို႔ ဆင္းၿပီး သြားကယ္တယ္ ... ေဘးက လူေတြ ကိုလဲ ဘာလုပ္ ေနၾကတာလဲလို႔ ေအာ္ေျပာ သြားတယ္ ... လိုက္လာၿပီး ဝိုင္းကူၾက မလား လို႔ေပါ့ ...
ဒါေပမဲ့ ဘယ္သူမွ ဆင္းမလိုက္လာၾကဘူး ... အားလံုး ကားေပၚကေန ထိုင္ၾကည့္ ေနၾကတယ္ ...
သြား ဆင္းကယ္တဲ့ လူကလည္း ဂ်က္လီ မဟုတ္လို႔ ဘာမွ မထိုးတတ္ မႀကိတ္တတ္ေတာ့ ဓါးျပႏွစ္ေယာက္ကို မႏိုင္ပါဘူး ... သူဘဲ ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ ပက္လက္လန္ က်န္ရစ္တယ္ ...
ကားေမာင္းသူ မိန္းမကို စိတ္ႀကိဳက္ ျပဳမူၿပီးလို႔ အားရေတာ့ ဓါးျပႏွစ္ေယာက္ ထြက္သြားတယ္ ...
ထိုမိန္းမလဲ အ၀တ္အစားေတြ ၀တ္ၿပီး ကားေပၚ ျပန္တက္လာတယ္ ... သြားဆင္းကယ္ဖို႔ ႀကိဳးစားတဲ့ အထိုးခံထားရတဲ့သူေတာ့ မထႏိုင္ေသးလို႔ ကားေပၚ ျပန္တက္ မလာႏို္င္ေသးဘူး ...
ကားေပၚေရာက္ေတာ့ မိန္းမက ထိုင္ေနတဲ့ သူေတြကို ေဒါသတႀကီး ၾကည့္တယ္ ... ၿပီးေတာ့ စတီယာတိုင္ေပၚ မ်က္ႏွာေမွာက္ခ်ၿပီး အားရပါးရ ငိုတယ္ ...
ငိုလို႔ အားရေတာ့ ကားဆက္ေမာင္းဖို႔ ျပင္လိုက္တယ္ ... အဲ့အခ်ိန္က်မွ အခုန အထိုးခံထားရတဲ့သူ ကားေပၚ တက္လာႏိုင္တယ္ ...
ကားေမာင္းတဲ့ မိန္းမက ထိုေယာက်္ားကို ကားေပၚ အတက္မခံပါဘူး ... ကားတံခါးကို ပိတ္ၿပီး ေမာင္းထြက္သြားတယ္ ...
အထိုးခံရတဲ့ ေယာက်္ားလဲ ထိုမိန္းမရဲ႕ အျပဳအမူကို နားမလည္ႏိုင္ ျဖစ္ၿပီး က်န္ေနခဲ့တာေပါ့ ...
ေနာက္ထပ္ ကားႀကံဳ ထပ္ေစာင့္ၿပီး သူ႕ခရီး သူဆက္႐တယ္ ...
ေနာက္ထပ္ ကားႀကံဳက အိမ္စီးကားေလး တစ္စီးပါ ... အဲ့ကားႀကံဳကို စီးၿပီး လိုက္လာတယ္ ...
လမ္းတစ္ေနရာမွာ လူေတြ စုရံုးစုရံုး ျဖစ္ေနလို႔ ဘာျဖစ္ေနတာလဲလို႔ စပ္စုလိုက္တဲ့ အခါမွာ ဘတ္စ္ကားတစ္စီး ေခ်ာက္ထဲ ထိုးက်သြားလို႔တဲ့ ...
သူ အရမ္း အံ့ၾသသြားတယ္ ... အခုန သူ စီးလာတဲ့ ဘတ္စ္ကားပါ ...
လူေတြ ဘာျဖစ္သြားလဲလို႔ ေမးလိုက္ေတာ့ ...
အသက္ရွင္တဲ့သူ မရွိပါဘူးတဲ့ ...
အဲ့အခ်ိန္မွာ ကားေမာင္းထြက္သြားတဲ့ မိန္းမရဲ႕ မ်က္ႏွာကို သူ ျပန္ျမင္ေယာင္သြားတယ္ ...
သူ မအံ့ၾသေတာ့ဘူး ...
ဇာတ္လမ္းကေတာ့ ဒါပါဘဲ ...
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏို္င္ငံရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ ႏႈိုင္းယွဥ္ၾကည့္ရင္ ဘတ္စ္ကား စီးလာၾကတဲ့ ခရီးသည္ေတြက ျပည္သူေတြေပါ့ ...
ကိုယ့္မွာ အင္အားရွိေနတာကို မသိတဲ့ ျပည္သူေတြ ...
ေၾကာက္တတ္တဲ့ ျပည္သူေတြ ...
အဲ့လို ျပည္သူေတြကို တင္လာတဲ့ ဘတ္စ္ကား ေခ်ာက္ထဲ ထိုးခ် ခံလိုက္ရတာ ဘာဆန္းလဲ ...
မတ႐ားမႈေတြကို လက္ပိုက္ ၾကည့္ေနသ၍ တို႔ႏိုင္ငံမွာ ဘတ္စ္ကားေတြ ေခ်ာက္ထဲ ထိုးခ် ခံေန႐အံုးမွာပါပဲ။
...
Credit - Pyi Soe

အမုန္းစကား ေျပာဆိုေနမႈမ်ားအား ဓမၼစက္ျဖင့္ တားမရပါက အာဏာစက္သို႔ လႊဲေပးသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သူရဦးေအာင္ကိုေျပာ

အမုန္းစကား ေျပာဆိုေနမႈမ်ားအား ဓမၼစက္ျဖင့္ တားမရပါက အာဏာစက္သို႔ လႊဲေပးသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သူရဦးေအာင္ကိုေျပာ
--- --- ---
အမုန္းစကား ေျပာဆိုေနမႈမ်ားအား ဓမၼစက္ျဖင့္ တားမရပါက အာဏာစက္သို႔ လႊဲေပးသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သူရဦးေအာင္ကိုက အာအက္ဖ္ေအ ျမန္မာပိုင္း အစီအစဥ္ ေမးျမန္းခ်က္ ျပန္လည္ေျဖၾကားထားျခင္း ျဖစ္သည္။
လက္ရွိတြင္ ႏုိင္ငံေတာ္ သံဃာမဟာနာယက အဖြဲ႔မွ ဦး၀ီရသူအား တရားေဟာခြင့္ တစ္ႏွစ္ပိတ္လိုက္သည့္ ကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး အဆိုပါသတင္းဌာနက မတ္လ ၁၁ ရက္ေန႔ ေမးျမန္းခ်က္အား ျပန္လည္ေျဖၾကားရာတြင္ ထုိကဲ့သို႔ ေျပာသြားျခင္းျဖစ္သည္။
သာသနာေရး၀န္ၾကီးဌာန အေနျဖင့္ ဘာသာတစ္ခုႏွင့္တစ္ခု လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးႏွင့္ တစ္မ်ိဳးအၾကား အမုန္တရား ပြားမ်ားေစေရး ရပ္ရြာေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ တရားဥပေဒစိုးမိုးမႈကို ထိပါးေအာင္ လုပ္ေဆာင္သည့္ ကိစၥမ်ားကို အေရးယူ ေဆာင္ရြက္ရန္ သာသနာေရးႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈ၀န္ၾကီးဌာနႏွင့္ ျပည္ထဲေရး ၀န္ၾကီးဌာနတို႔အၾကား ညိွႏိႈင္းထားျပီး ျဖစ္ေၾကာင္း ယင္းအတြက္ ဓမၼစက္ျဖင့္မရပါက အာဏာစက္သို႔ လႊဲေျပာင္းသြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျခင္းျဖစ္သည္။
သူရဦးေအာင္ကိုက “ရဲတပ္ဖြဲ႕နဲ႔ ညွိႏိႈင္းထားတာ ရွိပါတယ္။ အမုန္းစကားေတြ ေဟာေျပာမယ္ဆိုရင္ ဘာသာတစ္ခုနဲ႔တစ္ခု လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးနဲ႔ တစ္မ်ိဳးၾကားမွာ အမုန္းတရားေတြ ပြားမ်ားေအာင္ လႈပ္ေဆာ္စည္း႐ုံးမႈေတြ လုပ္မယ္ဆိုရင္ ရပ္ရြာေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ တရားဥပေဒစိုးမိုးမႈကို ထိပါးေအာင္ လုပ္မယ္ဆိုရင္ ထိေရာက္စြာ အေရးယူဖို႔အတြက္ကို သာသနာေရးရယ္၊ ျပည္ထဲေရးရယ္ ညိွႏိႈင္းထားျပီးျဖစ္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံေတာ္ မဟာသဃာနာယက အပါအ၀င္ သံဃာအဖြဲ႔အစည္း အဆင့္ဆင့္က ပထမအဆင့္ ဓမၼစက္ျဖင့္ ထိထိေရာက္ေရာက္ ဟန္႔တားမယ္၊ ဟန္တားတာကို မလိုက္နာရင္ အာဏာစက္ကို လႊဲေပးသြားမွာျဖစ္ပါတယ္” ဟု ေျဖၾကားသြားသည္။
အခုကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတၾကီး ဦးထင္ေက်ာ္ႏွင့္ ႏုိင္ငံေတာ္ ၏ အတိုင္ပင္ခံပုဂၢိလ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔မွ ယခုမွစျပီး တရားဥပေဒ စိုးမိုးမႈ အားေကာင္းေအာင္ ၾကိဳးပမ္းလုပ္ေဆာင္ သြားမည္ျဖစ္သည့္အတြက္ သာသနာေရး ၀န္ၾကီးဌာနဘက္မွ ဘာသာေရး အေၾကာင္းျပဳျပီး ျပသ၁နာမ်ား မျဖစ္ပြားေစရန္ ထိေရာက္စြာ အေရးယူလုပ္ေဆာင္ သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာသြားသည္။
သူရဦးေအာင္ကိုက “ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ျပီးေတာ့မွ သမၼတၾကီးတုိ႔ ႏုိင္ငံေတာ္ အတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္တို႔က အခုကစျပီး ေနာက္ဆက္လက္ျပီး တရားဥပေဒ စိုးမိုးမႈ အားေကာင္းေအာင္ဆိုျပီး ၾကိဳးပမ္းလုပ္ေဆာင္ သြားၾကမယ္၊ သာသနာေရး ကေနျပီးေတာ့မွာ ဘာသာေရးကို အေၾကာင္းျပဳျပီးေတာ့မွ လူတစ္မ်ိဳးႏွင့္တစ္မ်ိဳး ဂုိဏ္းတစ္ခုနဲ႔တစ္ခု ၾကားထဲမွာ မသင့္ျမတ္ေအာင္ အမုန္းစကားေျပာဆိုမႈမ်ားကို ထိထိေရာက္ေရာက္ အေရးယူသြားမယ္လို႔ ေျပာၾကားလိုပါတယ္” ဟု ေျပာသည္။
စုိင္းဟန္
The Ladies News

Wednesday, March 8, 2017

Understanding Aung San Suu Kyi's silence

အခ်ိဳ႕ ကိစၥ အေရးအရာေတြမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဘာ႔ေၾကာင္႔ ႏႈတ္ဆိတ္ေနရသလဲ ”။
လြန္ခဲ႔တဲ႔ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၆ ရက္ေန႔က ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ဗဟန္းၿမိဳ႕နယ္ရွိ ေတာ္ဝင္ႏွင္းဆီခန္းမ မွာ က်င္းပခဲ႔တဲ႔ တရားလႊတ္ေတာ္ေရွ႕ေန ဦးကိုနီႏွင့္ အငွားယာဥ္ေမာင္း ဦးေနဝင္း တို႔အတြက္ေအာက္ေမ့ဖြယ္ အခမ္းအနား မွာ ႏိုင္ငံေတာ္၏ အတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က “မိမိတို႕လုပ္သင့္လုပ္ထုိက္သည္ကို မလုပ္ရဲ ေသး သည့္ အခ်ိန္မွာ၊ မလုပ္သင့္ မလုပ္ ထုိက္တာကုိ ေၾကာက္လို႕ မလြန္ဆန္ရဲသည့္ အခ်ိန္” ဆိုတဲ႔ စကားရပ္ကို ထည္႔သြင္းေျပာၾကားခဲ႔ပါတယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ အထက္ပါ ေျပာဆိုခ်က္ကို ေဖဖါဝါရီ (၂၁)ရက္ေန႔ထုတ္ Darwin Peng ကေရးသားခဲ႔တဲ႔ Harvard Political Review ဆိုတဲ႔ ဟာဘတ္တကၠသုိလ္က ေက်ာင္းသားေတြ ထုတ္ေဝတဲ႔ ဂ်ာနယ္မွာပါ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ရင္ဆိုင္ေနရတဲ႔ အလြန္ သိမ္ေမြ႔ ခက္ခဲ နက္နဲတဲ႔ စိန္ေခၚမႈေတြကို အေသအခ်ာ သတိျပဳၿပီး၊ ေဒၚစု ကိုနားလည္ ေပးဖို႔ တိုက္တြန္းေရးသားထားတဲ႔ Understanding Aung San Suu Kyi's silence “ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဘာ႔ေၾကာင္႔ ႏႈတ္ဆိတ္ေနရသလဲ ဆိုတာကို နားလည္ျခင္း”ဆုိတဲ႔ ေဆာင္းပါးထဲက အခ်က္တခ်ဳိ႕ကို ေရြးႏုတ္ ထည္႔သြင္းၿပီး သုံးသပ္တင္ျပ လုိက္ပါတယ္။
အခ်ဳိ႕ကိစၥေတြမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ နႈတ္ဆိတ္ ေနတာ ဘာ႔ေၾကာင္႔လဲ ဆိုတာကို သိဖို႔ “စစ္တပ္”ႏွင္႔ “ဗုဒၶဘာသာ အမ်ဳိးသားေရးဝါဒီေတြ” ( The military and Buddhist nationalists) ဆိုတဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ ၾသဇာ အႀကီးဆုံးႏွင္႔ အားအေကာင္းဆုံး ႏုိင္ငံေရး အင္အားစု (၂)ရပ္ အေၾကာင္း သိရွိနားလည္ သိရွိထားဖို႔ လိုပါမယ္လို႔ ေဆာင္းပါးက ဆိုပါတယ္။
“ဗုဒၶဘာသာ အမ်ဳိးသားေရးဝါဒီ” ေတြဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ လူဦးေရ အမ်ားဆုံး ျဖစ္တဲ႔ ဗမာလူမ်ဳိး ဗုဒၶဘာသာ ဝင္ ေတြ အၾကားမွာ တေန႔တျခား ေထာက္ခံမႈ ေတြ ပိုပိုၿပီးရလာေနသလို၊ တျခား တဘက္ မွာ လည္း (၂၀၁၅) ေရြး ေကာက္ပဲြမွာ အနိုင္ရရွိခဲ႔တဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဆီကို အာဏာလႊဲ ေျပာင္းေပးခဲ႔ ေပမယ္႔ မတန္တဆ အာဏာ ေတြ ဆုပ္ကိုင္ထားဆဲ ျဖစ္တဲ႔ စစ္တပ္ကလည္း သူရယူထားတဲ အာဏာေတြကို ဆက္လက္ ဆုပ္ကိုင္ ထားဖို႔ တခ်ဳိ႕ ဝိဝါဒ ကဲြျပားႏုိင္တဲ႔ ကိစၥေတြမွာ ျဖစ္ႏုိင္သမွ် နည္းေတြကို သုံးေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္လို႔ ေဆာင္းပါးမွာ ေဖၚျပပါတယ္။
အခ်ဳိ႕ ထိထိေရာက္ေရာက္ ျပတ္ျပတ္သားသား လုပ္ရမယ္႔ ကိစၥေတြမွာ ေအာင္ျမင္ေအာင္ မလုပ္ႏုိင္ခဲ႔ တာေတြ အတြက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ေဝဖန္ခံထိုက္တာမွန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အဲဒီလို ျဖစ္ရတာက ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္ဟာ “စစ္တပ္” ႏွင္႔ “ဗုဒၶဘာသာ အမ်ဳိးသားေရးဝါဒီ”ဆိုတဲ႔ အလြန္အားေကာင္းတဲ႔ အင္အားစုႀကီး (၂)ခုႏွင္႔ ထိပ္တိုက္တိုး အားၿပိဳင္မႈေတြကို သတိႀကီးႀကီး ထားၿပီး ဆင္ႏႊဲေနရတာေၾကာင္႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္တဲ႔။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ အသိနည္း မုိက္မဲတဲ႔ အျပဳ အမူ ေၾကာင္႔ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာကိုေတာ႔ အေသအခ်ာ သိထားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္လို႔ ေဆာင္းပါးက သတိေပးသြားပါတယ္။
“ဗုဒၶဘာသာ အမ်ဳိးသားေရးဝါဒီ”။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကိုယ္တိုင္ အပါအဝင္ ႏုိင္ငံလူဦးေရရဲ႕ (၉၀%)နီးပါးက ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြ ျဖစ္ေန ေတာ႔ “ဗုဒၶဘာသာ အမ်ဳိးသားေရးဝါဒ”ကို ျပစ္တင္ ရႈတ္ခ်မယ္ဆိုရင္၊ သူမက အရြယ္အစားအေတာ္ႀကီးကို ႀကီး မားတဲ႔ လူထု ႀကီးကို ေက်ာခိုင္းရာ က်သြားမယ႔္ အႏ ၱရာယ္ႀကီး ရွိေနပါတယ္တဲ႔။
အခ်ိဳ႕ထိလြယ္ရွလြယ္တဲ႔ ကိစၥေတြမွာ ျပတ္ျပတ္သားသား၊ ထိထိေရာက္ေရာက္ ကိုင္တြယ္ႏုိင္ျခင္း မရွိျဖစ္ေနရမႈ ေၾကာင္႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ အေနာက္ႏုိင္ငံေတြရဲ႕ ျပစ္တင္မႈ ေတြကိုသာခံေနရတာ မဟုတ္ပဲ၊ (၉၆၉) လႈပ္ရွားမႈ အဖဲြ႔ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္သူ အရွင္ ဝီရသူရဲ႕ ျပစ္တင္ ရႈတ္ခ်မႈေတြကိုပါ ခံေနရတာ ျဖစ္ပါတယ္တဲ႔။
အရွင္ ဝီရသူက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင္႔ သူမရဲ႕ အစိုးရသစ္က က်ဳပ္( အရွင္ ဝီရသူ)ကို ရန္သူ နံပါတ္(၁) အျဖစ္ သတ္မွတ္ဖို႔ ေရွ႕တိုးလုပ္ေဆာင္လာေနပါတယ္လို႔ စြပ္စဲြေျပာဆိုေနပါတယ္။ ဒါတင္မက၊ လူမ်ဳိးေရး လူနည္းစုေတြကို ပစ္မွတ္အျဖစ္ထားရွိတဲ႔ ကိုးကြယ္ရာ ဘာသာေျပာင္းျခင္းႏွင္႔ ဘာသာ မတူသူေတြ အၾကားလက္ထပ္ ထိမ္းျမားကဲ႔သို႔ေသာ မ်ဳိးေစာင္႔ ဥပေဒ (၄)ရပ္ကို ဥပေဒ အျဖစ္ ျပဌာန္းေပးခဲ႔ ရုံမက အရွင္ ဝိရသူ က ဘာသာေရး အၾကမ္းဖက္မႈေတြကို ျပဳလုပ္ေနတာ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလို႔ ေၾကညာေနသူ သမၼတ (ေဟာင္း) ဦးသိန္းစိန္ အပါအဝင္၊ အစိုးရ အရာရွိ အေျမာက္အမ်ားကလည္း (၉၆၉) လႈပ္ရွားမႈကို ေထာက္ခံသူေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္တဲ႔။
ကိုယ္တုိင္က “ဗုဒၶဘာသာ အမ်ဳိးသားေရးဝါဒီ” မဟုတ္ေသာ္လည္း ဗုဒၶဘာသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြႏွင္႔ သူမ အစိုးရ အဖဲြ႔ထဲက အရာရွိေတြကို စိတ္ဆိုး ေဒါသ ျဖစ္ေစမွာကို ေရွာင္ရွားႏုိင္ဖို႔ “ဗုဒၶဘာသာ အမ်ဳိးသားေရးဝါဒ”ႏွင္႔ ပတ္သက္ၿပီး သူမက ေျပာဆို ေဝဖန္မႈ မျပဳပဲ၊ ေရငုံႏႈတ္ပိတ္ ေနေနရပါတယ္တဲ႔။
စစ္တပ္။
လက္ရွိ (၂၀၀၈)ဖဲြ႔စည္းပုံ အေျခခံ ဥပေဒ က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို (အစိုးရ အဖဲြ႔ အႀကီးအကဲ အေနႏွင္႔) သူမ ရည္မွန္းထားခ်က္ေတြကို လုပ္ေဆာင္လို႔ မရေအာင္ ထိထိမိမိ တားဆီး၊ ပိတ္ပင္ထားပါတယ္တဲ႔။
ဒီ ဖဲြ႔စည္းပုံက စစ္တပ္ကို လႊတ္ေတာ္ရဲ႕ (၂၅%) ခဲြေဝ ေပးထားတဲ႔ အျပင္၊ စစ္တပ္ရဲ႕ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ကို ႏိုင္ငံေတာ္ အေရးေပၚ အေျခအေန ေၾကညာခြင္႔ ကိုလည္း ေပးအပ္ထားပါေသးတယ္တဲ႔။
တကယ္လို႔မ်ား ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က သူတို႔ စစ္တပ္ အေပၚ ရန္လိုတဲ႔ အျပဳအမႈေတြကို လုပ္တယ္လို႔ စစ္တပ္က ထင္ျမင္လာခဲ႔ရင္၊ စစ္တပ္ရဲ႕ ပုန္ကန္မႈႏွင္႔ သူမ ႀကဳံေတြ႔ရႏိုင္ပါတယ္။ အမွန္မွာေတာ႔ ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္က “ဗုဒၶဘာသာ အမ်ဳိးသားေရးဝါဒီ”လႈပ္ရွားမႈေတြရဲ႕ အင္အားကို ေက်ာ္လႊားႏုိင္ဖို႔ စစ္တပ္ရဲ႕ အကူအညီလိုပါတယ္တဲ႔။
အရင္ စစ္အစိုးရဲ႕ အေရးပါတဲ႔ စစ္ေခါင္းေဆာင္ အမ်ားအျပားက အခုခ်ိန္ထိ အာဏာရွိတဲ႔ ရာထူးေတြကို ခ်ဳပ္ ကိုင္ ထားဆဲပါ။ ကာကြယ္ေရး၊ ျပည္ထဲေရးႏွင္႔ နယ္စပ္ေဒသေရးရာ ဝန္ႀကီးေတြကို စစ္တပ္က တိုက္ရိုက္ ထိမ္းခ်ဳပ္ထားၿပီး၊ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ အမ်ားအျပားက အျခား ဝန္ႀကီးဌာန ေတြကို ကိုင္တြယ္ေနပါတယ္။ ဒါ႔ေၾကာင္႔ စစ္တပ္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ၿခိမ္းေျခာက္ႏုိင္တဲ႔ အေနအထားမွာ ရွိေနပါတယ္တဲ႔။
ဒါ႔အျပင္၊ အခုအခါ “ဗုဒၶဘာသာ အမ်ဳိးသားေရးဝါဒ” အေရးပါ အရာေရာက္လာခဲ႔ရတာကလည္း အရင္ စစ္အစိုးရ က သူ႔အာဏာ လက္လြတ္ မသြားေရး ၊ အာဏာသက္ရွည္ေရး အတြက္ လုပ္ေဆာင္ခဲ႔တဲ႔ အားထုတ္မႈရဲ႕ ရလာဒ္ပါတဲ႔။
(၂၀၁၀)ေရြးေကာက္ပဲြ မတိုင္မီက စစ္အစိုးရဟာ ဗုဒၶဘာသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြရဲ႕ ေရႊဝါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရး လို႔ နာမယ္တြင္ခဲ႔တဲ႔ ဆန္႔က်င္စိန္ေခၚမႈႏွင္႔ ရင္ဆုိင္ခဲ႔ရပါတယ္။ ဒီေတာ္လွန္ေရးဟာ စစ္အစိုးရရဲ႕ တရားဝင္မႈကို ထူးျခား ေျပာင္ေျမာက္စြာ စိန္ေခၚလိုက္တဲ႔ အၾကမ္းဖက္မႈ လုံးဝ ကင္းတဲ႔ ေတာ္လွန္ေရး တရပ္ပါတဲ႔။
စစ္အစိုးရက သူ႔ရဲ႕ အစိုးရ ျဖစ္ျခင္းကို စိန္ေခၚခံေနခဲ႔ရတာကို ရပ္တန္႔ ပစ္ဖို႔ႏွင္႔ သူတို႔ အေပၚ ျပည္သူထူထုရဲ႕ ေထာက္ခံမႈ အေျခခိုင္လာရေအာင္ (ဗမာလူမ်ားစုႀကီးက) လူမ်ဳိးေရးႏွင္႔ ဘာသာေရး လူနည္းစုေတြ အေပၚ ေရွးယခင္ ကတည္းက ရွိေနခဲ႔တဲ႔ မႏွစ္မ်ဳိ႕မႈကို အသုံးခ်ၿပီး၊ “ဗုဒၶဘာသာ အမ်ဳိးသားေရးဝါဒ”စတင္ ေထာက္ခံ အားေပးလာခဲ႔ပါတယ္တဲ႔။
စစ္အစိုးရက ဒီနည္းလမ္းကိုသုံးၿပီး သူတို႔ စစ္အာဏာရွင္ကို ရွည္ေအာင္ မဆဲြဆန္႔ႏုိင္ခဲ႔ေပမယ္႔၊ သူတို႔ရဲ႕ အားေပး အားေျမာက္ လုပ္မႈေၾကာင္႔ ဗမာ လူမ်ဳိးေတြအၾကားမွာ “ဗုဒၶဘာသာ အမ်ဳိးသားေရးဝါဒ”ေရပန္းစား လာခဲ႔ပါတယ္တဲ႔။
ဒီလို အေျခေအေနေတြေၾကာင္႔ပဲ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အဖို႔ ဒီမိုကေရစီ လမ္းခရီး ေရွ႕ဆက္ႏုိင္ေရးဟာ စစ္တပ္ႏွင္႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ ေအာင္ျမင္ေရး အေပၚ တည္မွီလာရပါတယ္။ ဒါ႕ေၾကာင္႔ပဲ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ဟာ “ဗုဒၶဘာသာ အမ်ဳိးသားေရးဝါဒီ”ေတြႏွင္႔ ထိပ္တိုက္တိုးမဲ႔ အေရး ကိစၥေတြမွာ ႏႈတ္ဆိတ္ေန ေနရ ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္တဲ႔။
ကံ မေကာင္း အေၾကာင္းမလွ ျဖစ္ေနရတဲ႔ အေျခအေန တရပ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ကိစၥ တခ်ဳိ႕မွာ တြန္႔ဆုတ္ေနရတာ၊ အေရးတယူ လုပ္ေဆာင္ျခင္း မရွိတာေတြဟာ အာဏာ အမ်ားအျပားကို ဆက္လက္ခ်ဳပ္ကိုင္ထားဆဲ ျဖစ္တဲ႔ စစ္တပ္ႏွင္႔ မဲဆႏၵရွင္ အမ်ားစုႀကီး အေပၚ ၾသဇာရွိေနတဲ႔ “ဗုဒၶဘာသာ အမ်ဳိးသားေရးဝါဒီ” ကို စိတ္ဆိုး၊ ေဒါသထြက္ေအာင္ မလုပ္မိေစဖို႔ သတိျပဳ ေရွာင္ရွားေနရလို႔ ျဖစ္ပါတယ္တဲ႔။
စစ္တပ္ရဲ႕ ႀကီးစိုးမႈ အေမြအႏွစ္ေတြ ေအာက္က မလြတ္ေျမာက္ေသးတဲ႔ ႏိုင္ငံမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ တခ်ဳိ႕ အေရးအရာေတြမွာ လုပ္ကိုင္ႏုိင္တဲ႔ အာဏာ မရွိ ျဖစ္ေနပါတယ္။ စစ္တပ္ရဲ႕ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ မရွိပဲ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ နိုင္ငံရဲ႕ ျပသာနာ အမ်ားအျပားကို ေျဖရွင္းႏုိင္ မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ဒါက အလြန္ ကံမေကာင္း အေၾကာင္းမလွတဲ႔ အရွိတရားတခုပါတဲ႔။
ဒီ အေျခအေနေတြကို သတိ မမူပဲ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ထိုးႏွက္ တိုက္ခိုက္ေနၾကမယ္ ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္ တို႔ရဲ႕ အဓိက ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ ျဖစ္တဲ႔ စစ္မွန္တဲ႔ ဒီမိုကေရစီ ဖက္ထရယ္ ျပည္ေထာင္စုႀကီး တည္ေဆာက္ေရးဟာ အလွမ္းေဝးေနဦးမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
Tin WinAkbar
via - ေမေမ

Tuesday, March 7, 2017

ဒီအၾကည္ ့ ....

ဒီအၾကည္ ့ ....
လြန္ခ့ဲေသာ နွစ္ေပါင္းအေတာ္ႀကာႀကာက
၂ နွစ္သမီးငယ္ေလးတစ္ေယာက္
သူ႔ဖခင္အနားေရာက္လာျပီး မ်က္ရည္မဆည္နိုင္သူေတြကို
ေစ့ေစ့ႀကည့္ျပီးေျပာခ့ဲတယ္
"ေဖေဖ အိပ္ေနတယ္
နိုးသြားလိမ့္မယ္ တိုးတိုး ေနေပးပါ" တ့ဲ
အဲ့ဒီ အခ်ိန္ကတည္းက
ဒီ ၂ နွစ္သမီးေလးကို သူ႔ဖခင္ကိုခ်စ္တ့ဲၿပည္သူေတြက
မွတ္မွတ္ရရ သတိထားမိခ့ဲတာ " ဒီအႀကည့္ " !!!

ေခတ္ဆိုးထဲ
ေျပာရမယ္ဆို တစ္တိုင္းျပည္လုံးစစ္ဖိနပ္ေအာက္ျပားျပားဝပ္ခ်ိန္
ဧရာဝတီတိုင္းရဲ႕ လမ္းမ တစ္ေနရာမွာ
လူထုနဲ႔ သူမ ဆုံေတြ႔ေတာ့မယ္အခ်ိန္ နာရီေတြကရင္ခုန္ေန
ဒီအခ်ိန္ မာနတ္ေနာက္လိုက္ေတြရဲ႕ေဟာင္သံကထိုးေဖာက္
" ရပ္ ေရွ႕မတိုးနဲ႔
ေရွ႕တိုးတာနဲ႔ ပစ္သတ္ပစ္မယ္ ဒါ အမိန္႔ပဲ "
သူမ မဆိုင္းမတြ မတြန္႔
ခပ္ထိထိမ်က္နွာထား ရဲရင္တ့ဲ မ်က္ဝန္းအစုံကိုဖြင့္
လွမ္းလိုက္တ့ဲေျခလွမ္းတိုင္းကို ေနာက္ဆုံးေတာ့
ေသနတ္ေျပာင္းဝေတြ သူမေျခဖဝါးေရွ႕ က်ရံႈးလိုက္ရတာပဲ
တကယ့္ကို တစ္ကမ႓႓႓႓႓ာလုံး အသက္ရႈရပ္ေအာင္
ေမ့ေလ်ာ့ေငးႀကည့္ေစခ့ဲရတာ " ဒီအႀကည့္ " !!!
ဒီကဗ်ာ
အခုေရးေနရင္း နွလုံးသားေတြေသြးတစ္စက္တစ္စက္က်ေနရၿပီ
နွစ္ေတြႀကာလာေလေလ
အခ်ိန္ေတြေရြ႕လ်ားလာေလေလ
သကၠရာဇ္ေတြၿပိဳက်လာေလေလ
ယူနီေဖာင္းဝတ္ အပြင့္အခက္ေတြနဲ႔သာယာေနတတ္သူေတြဟာ
သူမကို တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ ပိုပိုေႀကာက္လာရေလပါပဲ
ႀကည္ရြာ
ဒီရြာေလးဟာသမိုင္းေန႔ဆိုးတစ္ေန႔ကို
သူ႔ရင္ဘတ္မွာ အနာေဟာင္းတစ္ခုကိုေပြ႕ပိုက္ထားရသလို
အခုအခ်ိန္အထိ ခံစားေနရတုန္း
ေျခာက္ျခားစရာ ည တစ္ညမွာ
သူမကို လူယုတ္ေတြဟာ အေသသတ္ခ့ဲႀကတယ္လို႔ေျပာရလိမ့္မယ္
ဒဏ္ရာေတြဗလပြကိုသူမ ပိုင္ဆိုင္ခ့ဲရသလို
အမည္မေဖာ္နိုင္လိုက္တ့ဲ သူရဲေကာင္းေတြရဲ႕အမည္နာမေတြ
ဒီတိုင္းျပည္မွာရွိခ့ဲတယ္
သူမရင္ဘတ္ထဲမွာ ရွိေနလိမ့္မယ္ ဒါကိုယုံႀကည္ေနတယ္
ညာသံေပးျပီး ဝါးရင္းတုတ္ေတြကိုင္ထားတ့ဲ
မူးရူးေသာက္စားထားတ့ဲ လူ႔ငပိန္းေတြကိုလက္ထဲက ဒုတ္
ျပဳတ္က်ေစျပီး ေငးငိုင္ေမ့ေမ်ာသြားေစခ့ဲတာလည္း " ဒီအႀကည့္ " !!!
တကယ္ေတာ့ သူမဟာ မိန္းမသားေတြအမ်ားႀကီးအထဲက
ပိန္လ်ေသးသြယ္တ့ဲ မိန္းမသား တစ္ေယာက္ပါပဲ
သူမမွာ နွလုံးသားအပိုတစ္စုံလည္းမပါလာသလို
အေသြးအသားတစ္ကိုယ္စာလည္းအပိုမပါလာခ့ဲပါဘူး
သူမပါလာတာေတာ့ရွိတယ္
စိတ္ဓာတ္သတၱိရယ္ ရိုးသားမႈရယ္ေနရဲ ေသရဲ တာေတာ့ပါလာတယ္
ႀကည့္ေလ
ဒါကိုေတာင္ သူမကို အိမ္အိုႀကီးတစ္လုံးတည္းမွာ
၁၃ နွစ္ေတာင္ တစ္ေယာက္တည္းအထီးက်န္ထားခ့ဲႀကတယ္
သားအရင္းေလး ၂ ေယာက္ မိခင္ေပ်ာက္ခ့ဲရသလို
ခင္ပြန္းရဲ႕ေသခါနီး ၂ ရက္အလို ဖုန္းေတာင္စကားဆုံးေအာင္မေျပာလိုက္ရဘူး
ဒါေပမယ့္ သူမမွာ သားသမီးေတြအမ်ားႀကီးရလိုက္တယ္
သူမမွာ တရား ဓမၼေတြ မ်ားစြာပိုမိုထိေတြ႔ခြင့္ရလိုက္တယ္
ဒီျခံႀကီးထဲက ဒီသမိုင္းဝင္ အိမ္အိုႀကီးထဲမွာေနလိုက္ရေပမယ့္
သူမကိုသိပ္ခ်စ္တ့ဲၿပည္သူေတြက သူမနွလုံးအိမ္ထဲမွာသာရွိေနခ့ဲတယ္
ဒီအိမ္အိုႀကီးထဲကသြက္လက္တ့ဲေျခလွမ္းေတြနဲ႔ထြက္လာခ့ဲၿပီး
မႀကာခင္မွာပဲ
ကမ႓႓႓႓႓ာေက်ာ္စစ္အာဏာရွင္ႀကီးဟာ
တစ္ဘဝစာတစ္ခါတည္းတုန္လႈပ္ေစခ့ဲရတာလည္း "ဒီအႀကည့္ " !!!
ဒီအႀကည့္ ဟာ
လူတစ္ခ်ဴိ႕႕အတြက္ေတာ့ အႀကည့္မခံရဲခ့ဲဘူးေလ
ဒီအႀကည့္ ဟာ
အမွားေတြကိုျမွားတစ္စင္းလိုပစ္ခြင္း အမွန္တရားကိုျပသခ့ဲတယ္
ဒီအႀကည့္ ဟာ
ပင္လုံကိုအသက္သြင္း ေနျပည္ေတာ္ကိုျပည္သူပိုင္လုပ္ခ့ဲနိုင္တယ္
ဒီအႀကည့္တစ္ခ်က္ဟာ
ကမ႓႓႓ာတည္ေနလိမ့္မယ္
ဒီအႀကည့္ဟာ ျမန္မာေတြကိုေသြးသစ္ေလာင္းေနလိမ့္မယ္
ဒီအႀကည့္ဟာ ကဗ်ာေတြကို ဆက္ျပီးမဆုံးနိုင္ေအာင္
ထုဆစ္ေပးေနပါလိမ့္ဦးမယ္ !!!
ဒီအႀကည့္ ဟာ
ငါတို႔မ်ဴိ းဆက္အတြက္သာျဖစ္ေပသည္။ ။
အေမ့ကို ဦးခိုက္လ်က္
#ရန္ၿငိမ္းသူ
via ; Thura Aung
#Hnin Si Khin

ကိုုယ့္ဟာကိုုယ္ဗ်ဴးျပီး ကိုုယ့္ဟာ့ကိုုေျဖထားတာ တဲ့။

က်ေနာ့္ကိုုဖမ္းသြားရင္ဗ်ဴးမရၾကမွာဆိုုးလိုု႔ ကိုုယ့္ဟာကိုုယ္ဗ်ဴးျပီး ကိုုယ့္ဟာ့ကိုုေျဖထားတယ္။
ေမး။ ။ ကိုုေဆြ၀င္းက ဆရာေတာ္ဦး၀ီရသူကိုု ပါရာဇိကက်သြားျပီလိုု႔ Ba Kaung နာမည္နဲ႔ ေဖ့ဘြခ္ေပၚမွာေရးတယ္ဆိုုတာဟုုတ္လား။
ေျဖ။ ။ ဦးကိုုနီသတ္ျဖတ္သူေတြကိုု ေက်းဇူးတင္တယ္ဆိုုျပီး ဦး၀ီရသူကထုုတ္ေဖာ္ေရးသားေျပာဆိုုေနတာအားလံုုးအသိပါပဲ။ အာဏာပိုုင္မ်ားကလည္း ဒီလိုု ျပည္သူတစ္ရပ္လံုုးေခ်ာက္ခ်ား တုုန္လွႈပ္ဖြယ္ရာဇ၀တ္မွႈကိုု ေထာက္ခံေၾကာင္းေျပာေနတာေတြကိုု လ်စ္လ်ဴရွႈ အေရးမယူတာအားလံုုးအသိပါပဲ။ ဒီလိုုအေျခအေနမွာ က်ေနာ္တိုု႔က ဒါကိုုသတင္းေရးခဲ့တယ္၊ သတင္းေရးတဲ့ေနရာမွာ မႏၱေလးကဆရာေတာ္ဦးစိႏၱကိုုေမးျမန္းျပီးသူ႔မွတ္ခ်က္ကိုုေတာင္းတဲ့အခါ ဆရာေတာ္က ဦး၀ီရသူရဲ.ေျပာဆိုုခ်က္ဟာ ပါရာဇိကကံေျမာက္တယ္ဆိုုျပီးေျဖၾကားခဲ့တယ္။ ဒီေျဖၾကားခ်က္ကိုုသတင္းထဲမွာထည့္ခဲ့တယ္။ ျပီးေတာ့ ဒီသတင္းကိုု က်ေနာ့္ရဲ. ေဖ့ဘြတ္ေပၚမွာတင္တဲ့အခါ ဦး၀ီရသူ ပါရာဇိကက်ျပီျဖစ္ေၾကာင္းသိရဆိုုျပီး ေရးသားခဲ့တယ္။ က်ေနာ့္ရဲ.သတင္းရင္းျမစ္ေျပာဆိုုခ်က္ကိုု ကိုုးကားျပီးေဖ့ဘြတ္ေပၚျပန္ေရးတာကိုု အမွႈဖြင့္တဲ့အေနအထားပါ။ ဘယ္လိုုပဲျဖစ္ျဖစ္ဒီသတင္းနဲ႔ပတ္သက္ျပီးကေတာ့ က်ေနာ္က ၁၀၀ ရာခိုုင္ႏွႈန္းအျပည့္အ၀တာ၀န္ခံပါတယ္။
ေမး။ ။ အာဏာပိုုင္ေတြကေရာ လာေရာက္အေၾကာင္းၾကားျပီလား။
ေျဖ။ ။ ခုုမတ္လ ၈ ရက္မနက္ေစာေစာထိေတာ့ တရား၀င္ဘာမွအေၾကာင္းၾကားတာမရွိဘူး။ က်ေနာ္တိုု႔ကေတာ့ ျမတ္စြာဘုုရားရဲ. သကၤန္းေရျခံဳျပီး ဒုုစရိုုက္မွႈေတြက်ဴးလြန္ေနသူ၊ ရာဇ၀တ္မွႈကိုု အားေပးအားေျမွာက္ေပးေနတဲ့သူေတြကိုု ဘာမွေတာင္းပန္စရာ၊ ညိွႏွႈိင္းစရာမရွိဘူး။ ရဲကလာေခၚလိုု႔ကေတာ့ လိုုက္သြားဖိုု႔အသင့္ပဲ။
ေမး။ ။ ခုုတိုုင္တန္းခ်က္ကိုု ရဲတပ္ဖြဲ.ကအမွႈလက္ခံဖြင့္ေပးလိုုက္ျပီလိုု႔သိရတယ္။ အင္တာနက္ေပၚမွာဆိုုရင္ ဦး၀ီရသူကုုိဆဲဆိုုဆန္႔က်င္ေနတဲ့သူေတြအမ်ားၾကီးပဲ၊ ခင္ဗ်ားကိုုက်မွ ေရြးျပီးတိုုင္တန္းတာကို ရဲတပ္ဖြဲ.ကလက္ခံလိုုက္တဲ့ အေျခအေနကိုုေရာဘယ္လိုုသေဘာရလဲ။
ေျဖ။ ။ အားလံုုးသိတဲ့အတိုုင္းပဲ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ လင္းေဇာ္ထြန္း၊ ေဇယ်ျဖိဳးတိုု႔ဟာ မဘသဥကၠဌဆရာေတာ္ကိုု သြားေရာက္ေတြ.ဆံုုတာေတြရွိခဲ့တယ္၊ ဒီအေျခအေနေပၚမွာ ဆရာ၊ ဒကာဆိုုတဲ့ဆက္ဆံေရးအေၾကာင္းခံျပီး မဘသက ဦးကိုုနီအမွႈကိစၥမွာ ဒီလူေတြအေပၚတစ္စံုုတစ္ရာလႊမ္းမိုုးမွႈရွိသလားဆိုုတာကိုုေမးျမန္းခဲ့တယ္။ ဒါကိုု မဘသေတြက မေက်နပ္ၾကဘူး၊ တစ္ဖက္မွာလည္း ဦးကိုုနီအမွႈကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ျပီး အာဏာပိုုင္ေတြရဲ. ကိုုင္တြယ္ပံုု၊ သတင္းထုုတ္ျပန္ပံုုကိုုက်ေနာ့္ဖက္က ေ၀ဖန္မွႈေတြရွိတယ္။ ဆိုုေတာ့ ဒီအေျခအေနေတြေပါင္းစုုျပီး က်ေနာ့္ကိုုအမွႈဖြင့္ဖိုု႔အေၾကာင္းဖန္လာတယ္လိုု႔ယူဆပါတယ္။ ဘယ္လိုုပဲျဖစ္ျဖစ္ ရာဇ၀တ္မွႈတစ္ခုုကိုု ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္းေထာက္ခံေနသူေတြကိုု ဥပေဒေၾကာင္းအရ အေရးမယူဘဲ မဆီမဆိုုင္က်ေနာ့ကိုုလာအေရးယူမယ္ဆိုုရင္ေတာ့ ဒီတုုိင္းျပည္မွာ တရားဥပေဒစိုုးမိုုးေရးနဲ.ပတ္သက္လာရင္ အာဏာပိုုင္ေတြရဲ.နည္းလမ္းမက်တဲ့ မူ၀ါဒေတြဘယ္ေလာက္အတိုုင္းအတာထိဆက္ျဖစ္ေနသလဲဆိုုတာ ေပၚလြင္မွာျဖစ္ပါတယ္။
ေမး။ ။ ကိုုေဆြ၀င္းကိုု ဦးကိုုနီအမွႈကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ျပီး အင္တာနက္ေပၚမွာ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ဆဲဆိုုျခိမ္းေျခာက္တာေတြရွိတယ္။ ဒါေတြကိုုေရာ ကိုုေဆြ၀င္းက အာဏာပိုုင္ေတြကိုု အေၾကာင္းၾကားတာရွိလား။ ကုုလားသတင္းေထာက္ဘာညာဆိုုျပီး ဆဲဆိုုေနၾကတာ။
ေျဖ။ ။ အာဏာပိုုင္ေတြလည္းအားလံုုးသိေနၾကားေနတာပဲ။ ဥပေဒစိုုးမိုုးေရးအတြက္ ပါးစပ္ကသာေျပာျပီး လက္ေတြ.မလုုပ္တဲ့ဒီလူေတြကိုု က်ေနာ့္အေနနဲ့ ဘာမွအေၾကာင္းၾကား အကူအညီေတာင္းစရာမရွိပါဘူး။ ကုုလားသတင္းေထာက္ဘာညာကေတာ့ က်ေနာ္ဂရုုမစိုုက္ပါဘူး။ ရခိုုင္ျပည္နယ္အေရး၊ မိတၳီလာအေရးအခင္းေတြ က်ေနာ္သတင္းေရးတုုန္းက က်ေနာ့္ကိုုကုုလားသတင္းေထာက္ဆိုုျပီးစြပ္စြဲတာေတြၾကံဳခဲ့ရတယ္။ အင္း၀အပ္ခ်ဳပ္ဆိုုင္ကိစၥေရးေတာ့ ဆုိင္ရွင္ေတြကအစၥလာမ္ဘာသာ၀င္မိုု႔လိုု႔ အစြန္းေရာက္ရခိုုင္ဘာညာဆိုုျပီး အခ်ဳိ.ကဆဲဆိုုတာခံခဲ့ရတယ္။ ခုုဦးကိုုနီကိစၥလည္း က်ေနာ့္ကိုု ကုုလားသတင္းေထာက္ဆိုုျပီးထပ္ဆဲၾကတယ္။ ဆဲခ်င္ဆဲၾကေပါ့ဗ်ာ။ က်ေနာ္တိုု႔ကေတာ့ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ျဖစ္ရပ္ေတြကိုု လူမ်ဳိးစြဲ၊ ဘာသာစြဲ၊ နယ္နမိတ္စြဲမရွိဘဲ အမွန္ကိုုအမွန္အတိုုင္းေရးဖိုု႔က က်ေနာ္တိုု႔တာ၀န္ပဲ။ က်ေနာ္တိုု႔သတိထားတာက ကိုုယ္ေရးတာက မွန္ကန္တိက်ဖိုု႔၊ ဓမၼနည္းလမ္းက်ဖိုု႔၊ ေလာကလူသားအခ်င္းခ်င္းထားရမယ့္ ေလာကပါလတရားေတြကိုုအေထာက္အကူျပဳဖိုု႔၊ လူကိုုလူလိုုျမင္ျပီး၊ လူကိုုလူလိုုစာနာဖိုု႔ပဲ။
ေမး။ ။ တစ္ျခားဘာမ်ားျဖည့္စြက္ေျပာဆိုုစရာရွိလဲ။
ေျဖ။ ။ အကယ္၍က်ေနာ္ဖမ္းခံရရင္ က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ဇနီး၊သမီးငယ္နဲ. အေမ့ကိုု က်ေနာ့ကိုု နားလည္ဖိုု႔ေတာင္းပန္ခ်င္ပါတယ္။ အဓမၼ၀ါဒီေတြကိုု တိုုက္ဖ်က္ဖိုု႔ က်ေနာ္တိုု႔ ကိုုယ္တြင္းသႏၱာန္မွာေရာ၊ က်ေနာ္တိုု႔က်င္လည္ေနတဲ့ေနတဲ့ လူ႔ေဘာင္မွာေရာ ဓမၼဖက္ကေနအျမဲထင္ထင္ရွားရွား၊ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ရွိေနဖိုု႔လုုိအပ္လုုိ႔ပါ။
လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၈ ႏွစ္ က်ေနာ္အသက္ ၂၀ အရြယ္မွာက်ေနာ့္ကိုု ေထာက္လွမ္းေရးေတြလာဖမ္းျပီး ႏိုုင္ငံေတာ္ေအးခ်မ္းသာယာေစမွႈကိုု ပ်က္ျပားေစတဲ့ဆိုုတဲ့စြဲခ်က္နဲ႔ ေထာင္ ၂၁ နဲ႔ခ်ခဲ့တယ္။ အဲဒီတုုန္းကလည္း က်ေနာ္ဘယ္ကိုုမွထြက္ေျပးခဲ့တာမဟုုတ္ဘူး။ ခုုလည္းထြက္ေျပးမွာမဟုုတ္ဘူး။ အဓမၼ၀ါဒီေတြကိုုရင္ဆိုုင္ဖိုု႔အသင့္ပါပဲ။

Monday, March 6, 2017

သားကိုသခင္-လင္ကိုဘုရား

သားကိုသခင္-လင္ကိုဘုရားတဲ႔
အဲသလိုမိန္းမမ်ိဳးကိုမင္းတို႔ရွာယူၾက
ဒို႔အဖိုးအဖြားေတြရဲ႕ေလးနက္တဲ႔စကားကို
အေပၚရံေလာက္ခပ္ေပါ့ေပါ့ေတြးၿပီးပ်က္ရယ္မျပဳၾကနဲ႔
ဦးေနွာက္ေလးနည္းနည္းသံုးၾကကြာ
သားကိုသခင္ဆိုတာ-
သခင္လိုျပဳစုဆက္ဆံဖို႔ေျပာတာမဟုတ္ဘူးကြ
သခင္ျဖစ္ေအာင္ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေပးဖို့ေျပာတာ
သူတပါးအခိုင္းခံက်ြန္ဘဝမေရာက္ေအာင္
ပညာေတြသင္ေပးရမွာ-အေတြးအေခၚေတြျဖည့္ေပးရမွာ
ကိုမင္းေနာင္ဆိုထားတဲ႔သီခ်င္းရွိတယ္မို႔လား
မည္သူမဆို ကူညီသည္ျဖစ္ေစ
မည္သူမဆို မကူညီသည္ျဖစ္ေစ
ကိုယ္ထူကိုယ္ထ ကိုယ့္ဘဝအေျခအေန
ကိုယ့္အားကိုကိုးမွ
ကိုယ္သာသခင္ျဖစ္ေပ ဆိုတာေလ
သားသမီးကကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚကိုယ္ရပ္တည္နိုင္ေအာင္
ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေပးနိုင္တဲ႔ဇနီးေကာင္းကိုေျပာတာကြ
လင္ကိုဘုရားတဲ႔
လင္ကိုဘုရားလိုကိုးကြယ္ေနဖို႔မဟုတ္ဘူးကြ
မေကာင္းမႈေတြေရွာင္ၾကင္ေအာင္-ေကာင္းမႈေတြျပဳေအာင္
လင္ေယာက်ၤားကိုပံ႔ပိုးေပးရမွာကြ
အနည္းဆံုးေတာ့ငါးပါးသီလလံုေစရမယ္ေပါ့ကြာ
ဟိုေကာင္မေယာက်ၤားေတာ့ေတာ္လိုက္တာ
သူ႕မိန္းမကိုစိန္နားကပ္ႀကီးဝယ္ေပးသေတာ့
ရွင္ကေတာ့အလိုက္နလိုက္တာဆိုရင္
ေယာက်ၤားကခိုးေတာ့မယ္ ဝွက္ေတာ့မယ္ အဂတိလိုက္စားေတာ့မယ္
ေငြေၾကးခ်မ္းသာေတာင္ေနာင္ဘဝမင္းပဲအပါယ္က်မွာကြ
ဒီ႔ထက္တစ္ဆင့္တက္ရင္
ဘုရားအေလာင္ေတာ္မ်ားျဖည့္က်င့္ၾကတဲ႔
ပါရမီဆယ္ပါးကြာ
ဒါနတို႔ သီလတို႔ ဝိရိယတို႔ေပါ့
ေမတၲာတို႔ ဥေပကၡာ ခႏၲီတို႔စသည္ေပါ့
ရတနာသံုးပါးကိုေန့ညမျပတ္ယံုၾကည္ဆည္းကပ္က်င့္ႀကံၾကဖို႔ေပါ့
ေမာင္တစ္ထမ္းမယ္တစ္ရြက္ဆိုတာအဲဒါေတြလဲပါတယ္
စီးပြားရွာတာခ်ည္းေျပာတာမဟုတ္ဘူး
ရွင္ကဘာလဲ က်ဳပ္ကဘာလဲ
ရွင္စီးပြားရွာတာထက္က်ဳပ္ကပိုရွာနိုင္တယ္ ေတြ႔လား
ဆိုတဲ႔မိန္းမမ်ိဳး အတၲသိတ္ႀကီးတဲ႔မိန္းမမ်ိဳးကိုေရွာင္ဟ
အဲသည္မိန္းမမ်ိဳးကသူ႔အတြက္ပဲသူၾကည့္တတ္တာ
သူႀကီးပြားေကာင္းစားဖို႔ဆိုလင္ကိုလဲပစ္နိုင္တယ္
သားသမီးကိုလဲစြန္႔နိုင္တယ္
သူ႕ဘဝသာလ်ွမ္းလ်ွမ္းေတာက္ေအာင္ျမင္မယ္
သာယာခ်မ္းေျမ႕တဲ႔မိသားစုဘဝဘယ္ေတာ့မွမရဘူးကြ
ဒါ့ေၾကာင့္
သာယာခ်မ္းေျမ့တဲ႔မိသားစုဘဝရခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့
သားကိုသခင္ လင္ကိုဘုရား အရာထားမယ့္
ဇနီးေကာင္းဇနီးျမတ္ကိုသာလက္ထပ္ၾကကြာ
(သားလူပ်ိဳႏွစ္ေယာက္ကိုဆံုးမေနတာပါေနာ္
မႀကိဳက္ရင္ေက်ာ္သြားၾကပါ)

“သူရဲေကာင္း”

ေတာ္လွန္ေသာ ျပည္သူ႔သူရဲေကာင္းမ်ား || ေအာင္ေ၀း ||
“သူရဲေကာင္း”
‘သူရဲေကာင္း’ႏွင့္ ‘သူရဲေကာင္း၀ါဒ’ ဟူေသာ ေ၀ါဟာရ ႏွစ္ရပ္မွာ အဓိပါယ္မတူပါ။ တခ်ဳိ႕က သူရဲေကာင္း၀ါဒကို မႏွစ္သက္ၾကပါ။ သူတို႔က သူရဲေကာင္း၀ါဒသည္ တကိုယ္ေကာင္း ဆန္သည္။ တကိုယ္ေတာ္ စြန္႔စားမႈျဖစ္ သည္ဟု ဆိုပါသည္။ အခ်ဳိ႕ကဆို သူရဲေကာင္း၀ါဒကို မိုက္႐ူးရဲဆန္သည္ဟုပင္ ဆိုေပသည္။ ဂ်ပန္သူရဲေကာင္း၀ါဒ ‘ဘူ ရွီဒို’ စိတ္ဓာတ္ကို သူတို႔မႀကိဳက္ၾကပါ။
သို႔ေသာ္ ႁခြင္းခ်က္ေတာ့ ရွိေပမည္။ တိုင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ဳိးအတြက္ အေျခအေနႏွင့္ အခ်ိန္အခါကို လိုက္၍ အသက္စြန္႔ ႀကိဳးပမ္းရေသာ သူရဲေကာင္းမ်ား ရွိပါသည္။ သူတို႔၏ လုပ္ရပ္သည္ ေၾကာင္းက်ဳိး ဆီေလ်ာ္ၿပီး ဆင္ျခင္တံုတရားႏွင့္လည္း ကိုက္ညီေနသည္ကို ေတြ႕ရေပမည္။
မည္သို႔ျဖစ္ေစ သူရဲေကာင္း၀ါဒဟု ဆိုလိုက္လွ်င္ တခ်ဳိ႕က ဂယက္အနက္ကို မႀကိဳက္ၾကပါ။ Bad sense အ နက္ဆိုး ထြက္သည္ဟု ယူဆၾကပါသည္။
သို႔ရာတြင္ ‘သူရဲေကာင္း’ ေတြကိုေတာ့ ျပည္သူေတြက ႏွစ္သက္ၾက ခ်စ္ၾကပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္လွ်င္ ျမန္ မာတိုင္း ျမန္မာတိုင္း တြင္တြင္ ေအာ္ဆိုခဲ့ရသည့္ ‘ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း’ သီခ်င္းထဲတြင္ … ‘က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာျပည္၀ယ္ … မိဘတိုင္းကကြယ္ … ဗိုလ္ေအာင္ဆန္းလို … သူရဲေကာင္းေတြ ေမြးရမယ္ …’ ဟူ၍ ထည့္သြင္း ေရးဖြဲ႕ထားသည္ မဟုတ္လား။
ယခုအခ်ိန္မွာကား ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလို၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လို သူရဲေကာင္းေတြ အေျမာက္အျမား လိုအပ္ေနေသာ အခါသမယလည္း မဟုတ္ပါလား။
“ျပည္သူ႔သူရဲေကာင္း”
ေတာ္လွန္ေရးမ်ားသည္ သူရဲေကာင္းမ်ားကို ေမြးဖြားေပးပါသည္။
ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီးအတြင္းက ခ်က္ႏိုင္ငံ နာဇီဟစ္တလာ လက္ေအာက္သို႔ က်ေရာက္သြားစဥ္က ျဖစ္ သည္။ နာဇီဖက္ဆစ္မ်ားကို ခုခံဆန္႔က်င္ၾကသည့္ ခ်က္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရး တိုက္ပြဲႀကီးတြင္ သတင္းစာဆရာ ‘ဂ်ဴးလိယက္ဖူးခ်စ္’ကို ေမြးဖြားလိုက္ပါသည္။ ဖူးခ်စ္သည္ နာဇီဂက္စတာပို အက်ဥ္းေထာင္ထဲတြင္ လူမဆန္ေအာင္ ႏွိပ္စက္ညႇဥ္းပန္း ခံခဲ့ရပါသည္။
နာဇီစစ္ဗိုလ္က ဖူးခ်စ္ကို ေျဖာင့္ခ်က္ေပးခိုင္းသည္။ ‘မင္းလိမၼာစမ္းပါ၊ ေခါင္းမမာစမ္းပါနဲ႔’ဟု ဆိုသည္။ ထိုအခါ ဖူးခ်စ္က …
‘ငါ့အဘိဓာန္ထဲမွာေတာ့ လိမၼာျခင္းဆိုတာ သစၥာေဖာက္ျခင္းပဲ’ ဟူ၍ ျပန္ပက္လိုက္ပါသည္။
ဖူးခ်စ္ကို သူတို႔ ႀကိဳးေပး သတ္လိုက္ၾကပါသည္။ သို႔ေသာ္ ခ်က္ျပည္သူတို႔၏ ႏွလံုးသားထဲတြင္ ဖူးခ်စ္မေသပါ။
အလားတူ ဗီယက္နမ္ စစ္ပြဲကာလတုန္းက ေတာင္ဗီယက္နမ္ ႏိုင္ငံတြင္လည္း သူရဲေကာင္းတဦး ထြန္းကားခဲ့ ပါသည္။ သူကား ‘ငုယင္ဗန္ထ႐ြိဳင္း’ ပင္တည္း။ ဗန္ထ႐ိြဳင္းသည္ စက္႐ံုအလုပ္သမား တေယာက္ျဖစ္သည္။ အေမရိကန္ ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီး မက္နာမားရားကို ဗံုးေဖာက္ခြဲ သတ္ျဖတ္ရန္ ၾကံစည္မႈျဖင့္ အဖမ္းခံ လိုက္ရသည္။
သူ႔ကို ဆိုင္ဂံု ႐ုပ္ေသးအစိုးရက ႏွိပ္စက္ညႇဥ္းပန္းသည္။ သူ႔ဇနီး ဖန္သီၾကဴရင္ႏွင့္ မ်ားၿပီး ေျဖာင့္ခ်က္ေပးခိုင္း သည္။ ဗန္ထ႐ိြဳင္းက မေပးပါ။ အေသခံသြားပါသည္။
ဗန္ထ႐ြိဳင္းကို ေသဒဏ္ စီရင္သည့္ေန႔က သူ႔ကိုေသနတ္ႏွင့္ မပစ္ခင္ သူ႔မ်က္လံုးေတြေပၚက စည္းထားေသာ အ၀တ္စကို ဖယ္ေပးဖို႔ အာဏာပိုင္မ်ားထံ ေတာင္းဆိုသည္။ ဗန္ထ႐ြိဳင္းသည္ သူ႔ေျမကို မမွိတ္မသုန္ ၾကည့္ရင္း ေသနတ္ေျပာင္းေတြကို ရင္ေကာ့ စိန္ေခၚလိုက္သည္။ ေသနတ္သံေတြ ဆူညံစြာ ထြက္ေပၚလာၿပီး ယမ္းေငြ႔ေတြ ျပယ္မသြားခင္ ဗန္ထ႐ြိဳင္းသည္ ‘သမၼတႀကီး ဟိုခ်ီမင္း အဓြန္႔ရွည္ပါေစ’ဟု ေႂကြးေၾကာ္ သြားခဲ့ပါသည္။ ထိုျမင္ကြင္းကို ၾကည့္ေနၾကေသာ ႏိုင္ငံျခား သတင္းေထာက္မ်ား မ်က္ရည္ၿဖိဳင္ၿဖိဳင္က် ငိုေႂကြးခဲ့ၾကပါသည္။
ဗီယက္နမ္ စစ္ပြဲႀကီးၿပီး၍ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္း အစိတ္ေက်ာ္ေက်ာ္ ၾကာသည့္အခ်ိန္တြင္ မက္နာမားရားက ‘ဗီ ယက္နမ္ စစ္ပြဲမွာ အေမရိကန္တို႔၏ အမွားျဖစ္ပါသည္’ဟု ၀န္ခံခဲ့ပါသည္။
ငုယင္ဗန္ထ႐ြိဳင္း မမွားပါ။ ျပည္သူ႔ဘက္က ရပ္တည္ေသာ သူရဲေကာင္းမ်ားမွာ ဘယ္ေတာ့မွ မမွားပါ။
“ေတာ္လွန္ေသာ ျပည္သူ႔သူရဲေကာင္း”
ယေန႔ ဗဟု၀ါဒေခတ္၊ ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္း ေခတ္ကမၻာႀကီးတြင္ အေရွ႕ျဖစ္ျဖစ္ အေနာက္ျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္ႏိုင္ငံ ဘယ္လူမ်ဳိးက ျဖစ္ျဖစ္၊ လူငယ္ထုႀကီးသည္ ‘ေခ်ေဂြဗားရား’ ဆိုေသာ သူရဲေကာင္းတေယာက္ အေၾကာင္းကို ေကာင္းေကာင္း သိၾကပါသည္။ ေလးစားျမတ္ႏိုး တန္ဖိုးထားၾကပါသည္။
ထိုလူငယ္မ်ားသည္ ေခ်ေဂြဗားရားကို သိမီလိုက္ၾကသူမ်ား မဟုတ္ၾကပါ။ သူတို႔ ေရွ႕အထက္ မ်ဳိးဆက္ႏွစ္ဆက္ သို႔မဟုတ္ သံုးဆက္ေက်ာ္က သူရဲေကာင္းတေယာက္ကို ယေန႔ေခတ္ လူငယ္ေတြက ဘာေၾကာင့္ စြဲလန္း ဂုဏ္ ယူၾကတာပါလဲ။
ေခ်မွာ ၁၉၆၀ျပည့္ တ၀ိုက္က က်ဴးဘားလြတ္ေျမာက္ေရး၊ ဘိုလီးဗီးယား လြတ္ေျမာက္ေရး တိုက္ပြဲမ်ားတြင္ ကိုယ္က်ဳိးစြန္႔ တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့ေသာ အာဂ်င္တီးနား ႏိုင္ငံသား ဆရာ၀န္တဦး ျဖစ္သည္။ ၁၉၆၇တြင္ ဘိုလီးဗီးယား စစ္အစိုးရတပ္က ေခ်ကို ပစ္သတ္ ဖမ္းဆီးခဲ့ၾကပါသည္။
သို႔ရာတြင္ ေခ်သည္ မေသပါ။ အာရွ၊ အာဖရိက၊ လက္တင္အေမရိက အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရး ေျပာက္ က်ားတိုက္ပြဲမ်ားတြင္ ေခ်၏ ၀ိညာဥ္က လမ္းျပေနခဲ့ပါသည္။
မေန႔တေန႔ကေတာ့ ဘိုလီးဗီးယားႏိုင္ငံ ေက်း႐ြာတခုအနီးတြင္ ျမႇဳပ္ႏွံထားေသာ ေခ်ေဂြဗားရား၏ အ႐ိုးစုကို ေတြ႔ရွိတူးေဖာ္ၿပီး ကက္စထ႐ိုကိုယ္တိုင္ က်ဴးဘားႏိုင္ငံၿမိဳ႕ေတာ္ ဟာဗာနာတြင္ ျမႇဳပ္ႏွံ ဂုဏ္ျပဳခဲ့ပါသည္။
ေခ်သည္ ကြန္ျမဴနစ္ တေယာက္၊ ေျပာက္က်ား တေယာက္၊ ႏိုင္ငံတကာ၀ါဒီ တေယာက္။
သို႔ေသာ္ ယေန႔လူငယ္ထုက သူ႔ကို ေလးစားၾကသည္မွာ ထိုအခ်က္မ်ားေၾကာင့္ မဟုတ္။ လူငယ္ေတြက ေခ်ကို ေလးစားသည္မွာ ေခ်၏ ‘ကိုယ္က်ဳိးစြန္႔ အနစ္နာခံမႈ’ ေၾကာင့္သာ ျဖစ္သည္ဟု ဆိုပါသည္။
ယေန႔ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ျဖဳတ္ခ်ရန္ ေတာ္လွန္ေသာ ျပည္သူ႔သူရဲေကာင္းမ်ား လိုအပ္ေနၿပီ ျဖစ္ပါေၾကာင္း။
ေအာင္ေ၀း

ဦးကိုနီကို ဘယ္သူသတ္ခိုင္းသလဲ

ဦးကိုနီကို ဘယ္သူသတ္ခိုင္းသလဲ
**********************************
(ေျမးခ်စ္ညိဳေရးသည္။)
အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္၏ ဥပေဒအႀကံေပးျဖစ္သူ ဦးကိုနီကိုၿပီးခဲ့သည့္ ဇန္နဝါရီ ၂၉ရက္ ညေနပိုင္းက ရန္ကုန္ ေလဆိပ္တြင္ လုပ္ႀကံခဲ့ၿပီးေနာက္ လိုက္လံဖမ္းဆီးခဲ့သည့္ သံသယ ျဖစ္သူမ်ားစာရင္းတြင္ ကာယကံေျမာက္လုပ္ႀကံသူ ၾကည္လင္းမွလြဲ၍ ေစခိုင္းသူမ်ားအားလုံးမွာ တပ္မေတာ္မွအၿငိမ္းစားယူထားသူမ်ား ေထာက္လွမ္းေရးမွသူမ်ား ျဖစ္ေနၾကသည္ကို ေတြ႕ရသည္။
သို႔ေသာ္ ျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲတြင္ ဦးကိုနီအား လုပ္ႀကံမႈျပဳလုပ္ရန္ ေစခိုင္းခဲ့သည့္ အေၾကာင္းအရင္းမွာ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ လြန္ကဲသည့္အတြက္ျဖစ္သည္ဟု အေၾကာင္းျပေျပာဆိုခဲ့သလို ထို အေၾကာင္းျပခ်က္ကိုလည္း တစ္တိုင္းျပည္လုံးက လက္ခံခဲ့ျခင္းမရွိ သည္ကို ေတြ႕ရသည္။
ထိုသတင္းစာရွင္းလင္းပြဲကို အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွ အတြင္းေရးမွဴးအဖြဲ႕ဝင္ျဖစ္သည့္ ဦးဝင္းထိန္က မီးေလာင္ရာ ေလပင့္သည့္ကိစၥဟု ေဝဖန္ခဲ့ၿပီး လူငယ္စိတ္ေၾကာင့္ျဖစ္ခဲ့ရသည္ ဆိုသည့္ စကားလုံးအသုံးအႏႈန္းကို ျပည္သူမ်ားက လက္ခံခဲ့ျခင္း မရွိခဲ့ေပ။
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ျဖစ္ေပၚခဲ့သည့္ နာမည္ႀကီးလူသတ္မႈမ်ား နည္းတူ ဦးကိုနီအား လုပ္ႀကံသည့္အမႈမွာလည္း လက္ရွိ ဖမ္းဆီး ထားသည္ဟူသည့္ ေလးဦးျဖင့္ အဆုံးသတ္သြားႏိုင္ေၾကာင္း အမ်ား ေမွ်ာ္လင့္ထားသကဲ့သို႔ပင္ ျဖစ္လာခဲ့ၿပီး က်န္ရွိေနေသးသည္ဟု ယူဆ လို႔ရသည့္ ေနာက္ကြယ္က ခိုင္းေစသူမ်ားကို ေဖာ္ထုတ္ရန္ျဖစ္လာ မည့္အေျခအေန မရွိေတာ့ေပ။

ဦးကိုနီကို ဘာေၾကာင့္သတ္သလဲ

ဦးကိုနီ ဘာေၾကာင့္အသတ္ခံရသလဲဟု ေမးခြန္းထုတ္ရာတြင္ လူမ်ဳိးေရးဘာသာေရးႏွင့္ ဆက္ႏႊယ္ႏိုင္သလို ၂ဝဝ၈ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဆင္ရန္ႀကိဳးစားေနေသာေၾကာင့္ဟု သုံးသပ္သူ မ်ားလည္းရွိခဲ့သည္။ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ အစိုးရအေနျဖင့္ ၿပီးခဲ့သည့္ ၂ဝ၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ေသာင္ၿပိဳကမ္းၿပိဳ အႏိုင္ရခဲ့ၿပီး ေနာက္ လႊတ္ေတာ္တြင္း အေျပာင္းအလဲမ်ားစြာျဖစ္ေပၚခဲ့ရၿပီး စစ္တပ္၏ အဓိကအားေပးထားသည့္ပါတီဟု ျပည္သူမ်ား ယူဆခဲ့ သည့္ ျပည္ခိုင္းၿဖိဳပါတီမွာ အာဏာကိုလက္လႊတ္ခဲ့ရသည္။
ထိုစဥ္က သမၼတအျဖစ္တာဝန္ယူထားသည့္ သမၼတေဟာင္း ဦးသိန္းစိန္က ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးသာအႏိုင္မရခဲ့ပါက တိုင္းျပည္တြင္ မတည္ ၿငိမ္မႈမ်ားျဖစ္ေပၚလာႏိုင္သည္ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္ကို ျပည္တြင္း ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္က ေရးသားေဖာ္ျပခဲ့ဖူးပါသည္။
ဒီခ်ဳပ္အဖြဲ႕ အာဏာရလာၿပီးေနာက္ပိုင္းတြင္ ျပည္သူမ်ား သာမက တစ္ကမၻာလုံးေစာင့္ၾကည့္ စိတ္ဝင္စားခဲ့သည့္ ကိစၥမွာ လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေနျဖင့္ မည္ကဲ့သို႔ ပါဝင္ဦးေဆာင္မည္ကို စိတ္ဝင္စားခဲ့ၾကသည္။
၂ဝဝ၈ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အာဏာမရရွိရန္ႏွင့္ သမၼတျဖစ္ခြင့္မရရွိရန္တို႔ကို အဓိကအေျချပဳေရးဆြဲထားသည့္ဥပေဒျဖစ္သလို စစ္အာဏာရွင္မ်ားအတြက္လည္း အာဏာလက္လႊတ္ျခင္း မျပဳရန္ လႊတ္ေတာ္တြင္း တပ္မေတာ္သားမ်ား ပါဝင္ရန္ ထိပါထည့္သြင္းေရးဆြဲထားသည့္ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒျဖစ္ သည္ဆိုသည္ကို တစ္တိုင္းျပည္လုံးသိရန္အတြက္ ဦးကိုနီက ႀကိဳး စားခ်ျပခဲ့သည္။
ပုဒ္မ ၄၃၆ ျပင္ဆင္ေရး၊ ၅၉(စ) ျပင္ဆင္ေရးမ်ားကို ေယာင္ျပ ျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီး အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွ အစိုးရအဖြဲ႕ဖြဲ႕စည္းျခင္း၊ သမၼတေရြးခ်ယ္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီးသည့္ ေနာက္တြင္ေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္၏အတိုင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္ဆိုသည့္ ရာထူး သည္ စာအုပ္စိမ္းၾကားက ထြက္ေပၚခဲ့ၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မွာ တိုင္းျပည္ကိုေခါင္းေဆာင္ႏိုင္ခြင့္ရရွိခဲ့သည္။ ဒါေတြသည္ပင္ ဦးကိုနီ ၏ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကို ထုံးလိုေခ်ေရလိုေႏွာက္ၿပီး လိုခ်င္သလို ကစားျပႏိုင္သည့္ အရည္အခ်င္းပင္ ျဖစ္သည္။
ဦးကိုနီ၏ ျပည္တြင္းေဟာေျပာပြဲမ်ား ႏိုင္ငံတကာ ေဟာေျပာပြဲမ်ားကို ျပန္လည္နားေထာင္ၾကည့္မည္ဆိုလွ်င္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒကို အသစ္ျပန္လည္ေရးဆြဲရန္သာ အဓိကေျပာဆို ေဟာေျပာခဲ့သည္ကိုသာ ေတြ႕ရမည္ျဖစ္ၿပီး လူမ်ဳိးေရးကိစၥမ်ား ဘာသာေရးကိစၥမ်ားကို ေရွ႕တန္းတင္ လုပ္ကိုင္ေနသည့္သူ မဟုတ္ ဆိုသည္မွာ အမ်ားအသိျဖစ္ပါသည္။
ထိုကိစၥမ်ားကို ေကာက္ခ်က္ခ်ၾကည့္မည္ဆိုပါက ဦးကိုနီ လုပ္ႀကံခံရျခင္းမွာ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံ ဥပေဒကို ျပင္ဆင္ရန္ သို႔တည္းမဟုတ္ အသစ္ျပန္လည္ေရးဆြဲရန္ ျပဳလုပ္ေနသည့္ အတြက္ ေၾကာင့္လားဆိုသည္မွာ ဦးကိုနီဘာေၾကာင့္ အသတ္ခံခဲ့ရသလဲဟုသာ ေမးခြန္းထုတ္ရမည္ျဖစ္ပါသည္။

အစြန္းေရာက္ခဲ့သည့္မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ေၾကာင့္

ေဖေဖာ္ဝါရီ ၂၅ရက္ကျပဳလုပ္သည့္ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲမွာ ေတာ့ ျပည္ထဲေရးျပည္ေထာင္စုဝန္ႀကီး ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေက်ာ္ေဆြ ကေတာ့ ဒီလုပ္ရပ္ဟာ အစြန္းေရာက္သြားသည့္ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ေၾကာင့္ သာ ျဖစ္သည္ဟု ေျပာဆိုခဲ့သည္ကိုေတြ႕ရသည္။
”အမ်ဳိးမ်ဳိးခ်ိန္ဆလို႔ရပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္းပဲ တကယ္တမ္း စိစစ္တဲ့အခါမွာေတာ့ ဒီဟာက အမ်ဳိးခ်စ္တဲ့စိတ္ေၾကာင့္ အစြန္း ေရာက္သြားတာ၊ အစြန္းေရာက္တဲ့မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ေတြ ကိန္းေအာင္း သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ လုပ္ႀကံလိုက္တယ္လို႔ ဒါ ကိုယ္တို႔ေဖာ္ထုတ္လို႔ရ ပါတယ္”ဟု ဒုတိယ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေက်ာ္ေဆြ၏ေျပာၾကားခ်က္ကို ဒီမိုကရက္တစ္ ျမန္မာ့အသံက ေဖာ္ျပခဲ့သည္။
ထိုစကားကိုၾကည့္လွ်င္ ဦးကိုနီကိုလုပ္ႀကံခံရျခင္းသည္ ဖြဲ႕ စည္းပုံအေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ရန္ ႀကိဳးစားေနသည့္ ကိစၥႏွင့္ မသက္ ဆိုင္ဘဲ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္အရင္းခံသည့္လုပ္ရပ္ေၾကာင့္ဟု ေျပာဆိုလွ်င္ မ်ဳိးခ်စ္အုပ္စုမ်ား၏လုပ္ရပ္ျဖစ္သည္ဟု ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေက်ာ္ ေဆြက ေျပာဆိုလိုျခင္းသာျဖစ္မည္။
လူမႈကြန္ရက္ သုံးစဲြသူမ်ားကလည္း လုပ္ႀကံမႈတြင္ ပါဝင္သူမ်ား ႏွင့္ အမ်ဳိးသားေရးဆရာေတာ္မ်ား အတူတြဲ႐ိုက္ထားသည့္ ဓာတ္ပုံ မ်ားကို ေဖာ္ျပခဲ့ၾကသလို သီတဂူဆရာေတာ္ တက္ေရာက္ခဲ့သည့္ မဘသပြဲတြင္ ေထာက္လွမ္းေရးေဟာင္းျဖစ္သူ ေဇယ်ာၿဖိဳးႏွင့္ မဘသ ဆရာေတာ္မ်ားႏွင့္ သီတဂူဆရာေတာ္ပါဝင္သည့္ ဓာတ္ပုံမ်ားကို ရွာေဖြတင္ျပခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ သီတဂူဆရာေတာ္ႏွင့္ နီးစပ္သူမ်ားက ထိုဓာတ္ပုံကိစၥကို ျငင္းဆိုခဲ့ၾကၿပီး ဆရာေတာ္အေနျဖင့္ မသိရွိေၾကာင္း ျပန္လည္ရွင္းျပခဲ့သည္ကိုလည္း ေတြ႕ခဲ့ရသည္။
လုပ္ႀကံမႈတြင္ပါဝင္သည္ဟု ယူဆရသူမ်ားသည္ တပ္မေတာ္ အရာရွိေဟာင္းမ်ား၊ ေထာက္လွမ္းေရးေဟာင္းမ်ား ျဖစ္ေနၾကၿပီး ပိုၿပီးအံ့ၾသဖို႔ေကာင္းသည္မွာ လက္ရွိမိုင္းျဖတ္ လႊတ္ေတာ္အမတ္ျဖစ္သူ ဦးလင္းေဇာ္ထြန္းပင္ျဖစ္ေနသည္။
ဦးလင္းေဇာ္ထြန္းသည္ တစ္ခ်ိန္ကလက္ရွိ တပ္ခ်ဳပ္ျဖစ္သူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးမင္းေအာင္လႈိင္၏ ကိုယ္ေရးအရာရွိအျဖစ္ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့ဖူးသူဟု ေရးသားေနၾကသည္ကိုလည္း ေတြ႕ေနရၿပီး နာမည္ႀကီးအမ်ဳိးသားေရး ဆရာေတာ္ျဖစ္သည့္ ဆရာေတာ္ဝီရသူထံ ေငြသိန္းႏွစ္ရာလွဴဒါန္းေနသည့္ဓာတ္ပုံမ်ား၊ လူသတ္မႈေၾကာင့္ လိုက္ လံဖမ္းဆီးေနသည့္ ေအာင္ဝင္းခိုင္ႏွင့္ ေလဆိပ္တြင္တြဲ႐ိုက္ထား သည့္ ဓာတ္ပုံမ်ားသည္ လူမႈကြန္ရက္တြင္ပ်ံ႕ႏွံ႔ခဲ့ၿပီးေနာက္ လႊတ္ေတာ္ အမတ္ျဖစ္သူ ဦးလင္းေဇာ္ထြန္းကေတာ့ သူ႔အေပၚ စြပ္စြဲေျပာဆို ေနမႈမ်ားကို တရားစြဲသြားမွာျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာဆိုခဲ့သည္ကိုေတြ႕ရ သည္။
ဦးလင္းေဇာ္ထြန္း၏ေျပာၾကားခ်က္မွာ ေလဆိပ္တြင္ ခဏ တျဖဳတ္ေတြ႕သည္ဟုဆိုေသာ္လည္း ေမာ္ေတာ္ေပၚတြင္ တြဲ႐ိုက္ထား သည့္ဓာတ္ပုံမ်ား ဆက္လက္ထြက္ေပၚလာၿပီး ေလဆိပ္တြင္႐ိုက္ထား သည့္ ဓာတ္ပုံႏွင့္ ေမာ္ေတာ္ေပၚတြင္ ႐ိုက္ထားသည့္ဓာတ္ပုံမ်ားမွာ အဝတ္အစားတူေနသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ျဖစ္သင့္သည့္ကိစၥမွာ ဦးလင္းေဇာ္ထြန္းအေနျဖင့္ ထိုသူမ်ားႏွင့္ မည္သုိ႔မည္ပုံ ပတ္သက္ပုံ၊ ေတြ႕ရွိစဥ္အခ်ိန္က မည္သည့္ကိစၥမ်ား ေျပာဆိုခဲ့သည္ ဆိုသည့္ အေၾကာင္း သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲလုပ္လွ်င္ပိုေကာင္းမည္ျဖစ္သည္။

ေထာက္လွမ္းေရးေဟာင္းေတြ ပါေနသလား

လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ေၾကာင့္ ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္ လာ သည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ၫြန္႔၏ၿခံတြင္ ေထာက္လွမ္းေရးေဟာင္းမ်ား၏ စုေပါင္းညစာစားပြဲတစ္ရပ္ က်င္းပခဲ့သည္ဆိုသည့္ သတင္းကို ျပည္ တြင္းဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္က ေရးသားေဖာ္ျပခဲ့သည္။
တိုက္ဆိုင္သည္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ၫြန္႔သည္ မည္သည့္ႏိုင္ငံ ေရးကိုမွ် လုပ္မည္မဟုတ္ဘဲ အမ်ဳိးသားႏိုင္ငံေရးကိုသာ လုပ္မည္ဟု ေျပာဆိုခဲ့ဖူးျခင္း၊ ဆရာေတာ္ဝီရသူႏွင့္ ေတြ႕ဆုံသည့္ဓာတ္ပုံမ်ား ထြက္ေပၚလာျခင္းမ်ားက ေမးခြန္းထုတ္စရာမ်ားျဖစ္ခဲ့သည္။
ဆရာေတာ္ဝီရသူႏွင့္ ေတြ႕ဆုံျခင္းမွာ သာမန္ေတြ႕ဆုံျခင္းလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ႏိုင္ငံ့ထိပ္ပိုင္း ပုဂၢိဳလ္မ်ားျဖစ္သည့္ အားေလ်ာ္စြာ မည္သည့္ကိစၥအတြက္ ေတြ႕ၾကသည္ဆိုသည္ကိုမူ သတင္းထုတ္ျပန္ခဲ့ၾကျခင္း မရွိခဲ့ၾကေပ။
သို႔ေသာ္ ယခုဖမ္းဆီးထားသူမ်ားကိုၾကည့္လွ်င္ ခိုင္းေစသူမ်ား မွာ တပ္မေတာ္သားေဟာင္းမ်ားႏွင့္ ေထာက္လွမ္းေရးေဟာင္းမ်ား ပါဝင္ေနသည္ကိုက ေတြးေတာစရာအခ်က္မ်ား ျဖစ္လာခဲ့ျခင္းပင္ျဖစ္ သည္။ ထိုကိစၥမ်ားကို သက္ဆိုင္ရာတာဝန္ရွိသူမ်ားအေနျဖင့္ တိက် သည့္ ေဖာ္ထုတ္မႈမ်ားျပဳလုပ္ၿပီး ျပည္သူကို ပြင့္လင္းျမင္သာစြာေျပာ ဖို႔လိုအပ္ မည္ဟုထင္ျမင္မိသည္။ သို႔မွသာ ယခုျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ကိစၥမွာ ေထာက္လွမ္းေရးက ခိုင္းျခင္းလား၊ တပ္မေတာ္သားေဟာင္းအခ်ဳိ႕ စုေပါင္းလုပ္ႀကံျခင္းလားဆိုသည္မွာ ကြဲျပားဖို႔လုိပါသည္။

ႀကိဳဆိုလိုက္တဲ့ မဘသ

သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲလုပ္ၿပီး ေနာက္ရက္တြင္ မဘသ ဆရာ ေတာ္တစ္ပါးျဖစ္သည့္ ဆရာေတာ္ဝီရသူက ဦးကိုနီကို သတ္လိုက္ သည့္ လူသတ္သမားမ်ားကို ႀကိဳဆိုသည့္ေရးသားမႈမ်ားကို ၤေခန-ဘသသု မွာေရးသားခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရသည္။
သူ၏ေရးသားခ်က္တြင္ ေျခဥကို ျပင္ရန္ႀကိဳးစားေနရင္ ၾကည္လင္းလိုလူေတြ ထပ္ၿပီးထြက္ေပၚလာမယ္ဆိုသည့္ အေရး အသားမ်ားႏွင့္ ေဖာ္ျပခဲ့သည္။
အထက္ပါအခ်က္မ်ားအားလုံးကို ခ်ိတ္ဆက္ၾကည့္လွ်င္ လက္ ရွိ ဖမ္းဆီးထားသူမ်ား၊ သံသယ ျဖစ္သူမ်ား၊ ေခၚယူစစ္ေဆးခံေနရ သူမ်ား၊ မ်ဳိးခ်စ္အုပ္စုအခ်ဳိ႕ စသည့္သူမ်ားသည္ တစ္နည္းမဟုတ္ တစ္နည္း ခ်ိတ္ဆက္ေနလားဆိုသည္ကိုေတာ့ ျပည္သူကို ပြင့္လင္း ျမင္သာစြာ ခ်ျပရန္လိုအပ္သလို ဦးကိုနီကို သတ္ပစ္ရန္ ေစခိုင္းလိုက္ သည့္ ေနာက္ကြယ္ကသူဟာ ဘယ္သူလဲဆိုတာကိုေတာ့ ေဖာ္ထုတ္ ရန္ လိုေနေၾကာင္း အသိေပးလိုျခင္းသာျဖစ္သည္။
http://www.fridaytimesjournal.com/archives/1085
.
Credit : ေျမးခ်စ္ညိဳ via ထိပ္ ထား
.
ျပန္လည္မ်ွေဝေပးပါတယ္။

Saturday, March 4, 2017

က်ေတာ္ဆိုးခဲ့သမွ်

က်ေတာ္ဆိုးခဲ့သမွ်အပိုင္း(၁) က
စာကဆက္တိုက္႐ိုက္တာအဆင္မေျပလို႔တစ္ဝက္တစ္ပ်က္တင္ပီးခြဲ႐ိုက္ေနရတယ္ဗ်ာ။ ကဲျပန္စေတာ့မယ္ဗ်ာ...
က်ေတာ္အသက္၃ ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္မွာမိဘေတြနဲ ့အတူမိုးကုတ္သြားလယ္ခဲ့ဘူးတယ္။ မန္းတေလးကေနမိုးကုတ္မတက္ခင္မွာဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာႏြားႏို ့ေသာက္တယ္။ႏြားႏို ့ကငၾကင္းဖန္ခြက္အႀကီႀကီးတစ္ခြက္မွတစ္က်ပ္ပါ။ ၁၉၇၅ ခုႏွစ္ေပါ့။ က်ေတာ္ကေလာဘႀကီးပီးအဲဒီႏြားႏို ့ေတြကိုတစ္ေယာက္ထည္းမကုန္ကုန္ေအာင္ေသာက္ပါတယ္။ပီးေတာ့ကားစီေတာ့ကားကဟီးႏိုးအခံုးကားပါအတက္အဆင္းကေနာက္ဘက္မွာ။အဲဒီမွာကားကအေကြ႕ေတြမွာလွိပ္ေတာ့ကားမူးပီးအန္တာႏို ့ေတြအကုန္ျပန္ထြက္လာပီးေဘးနားကလူေတြေပကုန္တာေပါ့ဗ်ာ။မိုးကုတ္မွာက်ေတာ္တို႔တည္းတဲ့အိမ္မွာအိမ္သာသြားေတာ့ကေလးဆိုေတာ့အျပင္မွာပဲတင္ရတယ္ မွတ္မွတ္ရရကေတာ့စဥ္းအိုးခ်မ္းအကြဲထဲမွာအီအီးေတြပါပီးေတာ့ေဘးနားကလူေတြကတင္ပါးေရေဆးေပးဖို ့လုပ္တာလက္မခံပဲ အဲဒီစဥ္းအိုးကြဲမပီးအနားကလူေတြကိုလိုက္ပက္ေတာ့အေမကဆူပီးအ႐ိုက္ခံရတယ္။ စကားမစပ္အေမ႐ိုက္တာဆိုလို႔မွတ္မွတ္ရရမရွိသေလာက္ပါပဲဆိုးသမွ်အေဖက႐ိုက္တာေလ။
အဲ က်ေတာ္တို ့တည္းခိုတဲ့အိမ္နားမွာကျခံထဲမွာမက္မန္းသီးမက္မြန္သီး၊သၾကားသီး၊ က်ေတာ္တို ့နယ္အေခၚသစ္ေတာ္သီး ( အေရာင္ကအဝါေရာင္မွည့္လာရင္အသီးကကြဲပီးအာလာတယ္။ဆိပ့္တဲ့အရသာရွိတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္အုန္းႏို ့သၾကား ႏြားႏို႔ေရာပီးစားတာပါ။ ျခံပိုင္ရွင္ကအပ်ိဳႀကီးအရမ္းကပ္စီးနဲပါတယ္။ သူျခံထဲကအသီးေတြကိုကေလးေတြသြားခူးရင္ေခြးနဲ ့႐ူးတိုက္တယ္။အိမ္ေပၚကေနေအာ္ဆဲတယ္ခင္ဗ်။ က်ေတာ္ကေတာ့မေၾကာက္ဘူအၿမဲသြာခိုးစားပါတယ္။
ငယ္ငယ္ကက်ေတာ္မိုးကုတ္မွာအလည္ေရာက္ရင္းေခ်ာင္းတစ္ခုျဖတ္ရပါတယ္ ႀကိဳးတံတားနဲ႔ပါ။ မွတ္မိသေလာက္ေတာ့အက်ယ္ေပ၂၀-၂၅ ေလာက္ပဲရွိမယ္ထင္ပါတယ္။ ေရကေသြးေတြလိုနီရဲေနေတာ့က်ေတာ္ကမကူးရဲဘူး။ မိုးကုတ္အိမ္ကကိုႂကြက္နီအသက္ ၁၇ ေလာက္ကက်ေတာ္ကိုကုနး္္ပိုးပီးျဖတ္တာေတာင္မလိုက္ဘူးဆိုပီးအတင္းေပကပ္ငိုတာပါ။အသက္ႀကီးလာေတာ့မွသိရတာကေက်ာက္တူးတဲ့ေနရာေတြမွာေျမနီေတြနဲ ့ဆိုေတာ့ေက်ာက္ေဆးရည္ေတြကေသြးလိုအနီေရာင္ျဖစ္ေနတာပါ။ ငယ္ငယ္ကေတာ့ေၾကာက္တာေပါ့။င္ေခစ




က်ေတာ္ဆိုခဲ့သမွ်အပိုင္း(၁) ခ
ဘီလူးကၽြန္းမုရစ္ကေလးရြာအိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ဝယ္လာတဲ့ႏွာ႐ုပ္ျမင္႐ုပ္ေတြကိုကစားေနရင္းကေနစိတ္ကူးတစ္မ်ိဳးေပါက္ပီးမီဖိုေခ်ာင္ထည္းကဒါးယူပီးေတာ့ကုတင္ေအာက္ဝင္ပီးအမဲျဖတ္တယ္ဆိုပီးအဲဒီျမင္း႐ုပ္ႏြား႐ုပ္ေတြကိုလွီးတာေပါ့ဗ်ာေနာက္မွအေဖေတြ႕ေတာ့ေကာင္းေကာင္းအေဆာ္ခံထိတာေပါ့။ အိုးစည္ေတြကိုလည္းထိုးေဖါက္လုပ္တယ္။ခပ္ငယ္ငယ္ကတည္းကကစားစရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက်ေတာ့လက္ခ်က္နဲ႔ပ်က္စည္းကုန္တာပါပဲ။ ခဏပဲခံတယ္။
က်ေတာ့အေမမွာေမြးခ်င္းေမာင္ႏွမ ၁၃ ေယာက္ရွိပါတယ္။အေမကအငယ္ဆံုပါ။ ႀကီးဆံုးနဲ႔အငယ္ဆံုကအသက္၂၀ ေက်ာ္ကြာပါတယ္။ က်ေတာ္အေမအထက္၁၀ ေယာက္ေျမာက္ကႀကီးျမင့္ပါ။သူကတပ္ထိန္းကတပ္ၾကပ္ႀကီးတစ္ေယာက္နဲ႔အိမ္ေထာင္က်ပီးမဂၤလာဒံုတပ္ထိန္း(၁) မွာေနတာပါ။ သူ႔ေယာက္က်ားကကရင္ပါ။ ကရင္ျပည္နယ္ထံုးအိုင္ကပါ။သူမွာမမိမိဦး၊မမာမာဦး၊ေအာင္ထြန္းဆိုပီးကေလးသံုးေယာက္ရွိပါတယ္။ က်ေတာ့ဝမ္ကြဲေတြေပါ့။ အမႏွစ္ေယာက္ကႀကီးပီးေအာင္ထြန္းကက်ေတာ္ေအာက္ေလးလငယ္ပါတယ္။ တေန႔ေတာ့ကၽြန္ေတာ္နဲ ့မမာမာဦးမိႈ ့ပြင့္ေကာက္တယ္ကစားမလို ့ပါ။ မိႈ ့ပြင့္ဆိုတာကေခါင္းအုန္းထဲ၊မိႈ ့ရာအတြင္းထဲပြေအာင္ခံတဲ့မိႈ ့သီးပင္ကပါ။ ျပာသိုလထဲမွာပြင့္တာမ်ားပါတယ္။အသီးကအစိမ္းေရာင္ပါ။အပင္အသားကေတာ္ေတာ္ပြပါတယ္။ဘာမွလုပ္လို႔မရပါဘူး။ထင္းမီးဆိုက္လဲမေကာင္းလို႔ဘယ္သူမွမသံုးပါ။က်ေတာ္တို့ငယ္ငယ္ကေတာ့အပင္အသားကိုကေလးကစားစရာေလွထြင္းပါတယ္။ ရြက္တိုင္ေတြဘာေတြေထာင္ရြက္တပ္တာတို ့ပါလုပ္တာပါ။ တစ္ေပါင္းလမွာအဲဒီမိႈ ့သီးကေခိာက္လာေတာ့အခြန္ကဝါညစ္ညစ္အေရာင္ျဖစ္လာပါတယ္။ဲဒါေတြကိုခူးပီေတာ့အထဲကမိႈ ့အဖတ္အျဖဴေတြကိုအေစ့ထုတ္ပီးပြေအာင္လုပ္ပီးေခါင္းအံုးေမြ႕ရာသြပ္တာပါ။
မိႈ ့ပြင့္ေကာက္တုန္းေန႔လည္၁ နာရီေလာက္မွာမိုးကလင္းတိန္ေနရာကေနခ်က္ခ်င္းေမွာင္က်လာပီးညလိုပဲျဖစ္သြားေနာ့ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ ့ငိုပီးအိမ္ေျပးျပန္တာေပါ့ဗ်ာ။အမက္ုလည္းသတိမရေတာ့ဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္ကသူ႔အသက္က ၇ ႏွစ္ပါ။ က်ေတာ္က ၄ ႏွစ္။ ေနာက္တခုတပ္ထိန္းထဲမွာအမွတ္ရတာကေတာ့ေျခာက္လံုးျပဴးေသနပ္ကိုကိုင္ကစားတာပါ။ က်ေတာ့အေဒၚေယာက္က်ားကအလုပ္မသြားရင္သူ ့ေသနတ္ကိုခါးပါတ္အိပ္ထဲထည့္ပီးဘုရားစင္ေအာက္မွာခ်ိတ္ထားပါတယ္။ က်ေတာ္ကကုလားထိုင္ခုတက္ယူေတာ့ေသနတ္ကေလးပီးက်မ္းျပင္ျပဳတ္က်အသံၾကားလို႔လာၾကည့္တာေတြ႕လို႔႐ိုက္ခံထိတာေပါ့ဗ်ာ။ ေနာက္တစ္ႀကိမ္မွာက်ေတာဝမ္ကြဲအမမျမင့္ျမင့္ဦးဦးအေႂကြးေတာင္းတာေနာက္ကေနလိုက္သြာတယ္။ စစ္တန္းယားအိမ္ေတြကအခန္းတစ္ခုေရွ႕မွာကြန္ကရစ္ခံုေလာင္းပီးေလွခါး၅ ထစ္နဲ ့တက္ရတာပါ။ မျမင့္ဦးကက်ေတာ္ေနာက္ကလိုက္တက္လာတာမသိေတာ့သတိမထားမိဘူး။က်ေတာ္လည္းေလွခါးေလးထစ္အေရာက္မွာေနာက္လန္က်တာ ျပန္သတိရေတာ့ေနာက္စိမွာခ်ဳပ္ထားတာေတာင္ပီေနပီး။ မွတိမွတ္ရရတပ္ထိန္းမွာေရခ်ိဳးေတာ့ေရဘံုဘိုင္ပါတ္လည္မွာသံမန္တလင္းခင္းထားတယ္။ေဘးနားမွာကမ်က္ေတြကအရွည္ႀကီး။ ကၽြတ္အရမ္းေပါပါတယ္။ကိုက္ထာခံရရင္လည္ေတာ္ရံုနဲ႔ျဖတ္လို ့မရပါဘူး။ငိုရတာလညါးအႀကိမ္ေပါင္းမေရမတြက္ႏိုင္ပါ အမွတ္ထားသလားဆိုလည္းမမွတ္ပါဘူးဗ်ာ။ တစ္ခါငိုတစ္ခါေမ့ေနာက္တစ္ေခါက္ထပ္သြားထပ္လုပ္ပါပဲ။စိတ္မွတ္မရွိတတ္လို႔ခံေနရတာအခုဒီအသက္အရြယ္အထိေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီေနာက္ပိုင္းက်ေတာ္အသက္၆ ႏွစ္ေလာက္မွာသူတို ့ကေမာ္လၿမိဳင္ရခိုင္ကုန္းတပ္ထိမ္းကိုေျပာင္လာေတာ့က်ေတာ္ေနတဲ့ဘီလူးကၽြန္းနဲ႔ပိုနီးလို ့အလည္ပိုေရာက္ျဖစ္တာေပါ့။မွတ္မိတာကေတာ့အင္ဂါေန႔ညတိုင္း႐ုပ္ရႈင္သြားၾကည့္ရင္တီအီး၁၁ စစ္ကားစီးပီသြားရတာပါ။ ေရြဘပါတဲ့ကားနာမယ္ေတာ့မမွတိမိေတာပါ ေနာက္ဆံုးအခန္းမွာေရွဘနဲ႔လူၾကမ္းပင္လယ္ကမ္းစပ္မွာထိုးႀကိတ္ပီးေရႊဘႏိုင္ဇာတ္သိမ္းသြားတဲကားပါ။့ာ

ရဲရင့္ႏွင့္ ရဲသီဟတို႔၏ စကား ေျပာသံမ်ား


ေအာင္ခိုင္ျမင့္
၁၅ ဇန္နဝါရီလ ၂ဝ၁၇





ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ရိွ Special Detention Center (SDC) ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းေထာင္ထဲတြင္ ရဲရင့္ႏွင့္ ရဲသီဟတို႔၏ စကား ေျပာသံမ်ားကို ခပ္သဲ့သဲ့ ျပန္လည္ၾကားေယာင္ေနမိသည္။

ေလယာဥ္ေပၚတြင္ စီးနင္းလိုက္ပါလာေသာ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္သည္ ဆံုးျဖတ္ထားသည့္အတိုင္ျပဳလုပ္မည္ဟု တေယာက္ မ်က္လံုး တေယာက္ၾကည့္ကာ ျပိဳင္တူထရပ္လိုက္ၾကသည္။ ထုိ႔ေနာက္ သူတုိ႔ ၂ ေယာက္မွ ေျပာဆိုသည္မွာ က်ေနာ္ တုိ႔ေလ ယာဥ္ကို ထခုအခ်ိန္ကစျပီး ျပန္ေပးဆဲြလိုက္ျပီျဖစ္ေၾကာင္း ေၾကညာလိုက္သည္။ တခ်ိန္ထဲမွာပဲ ေၾကာက္လန္႔ေနေသာ ခရီး သည္မ်ားကို အေၾကာက္ေျပလို ေျပျငား ေျပာျဖစ္ခဲ့သည္မွာ က်ေနာ္တုိ႔ဟာ ျမန္မာေက်ာင္းသားေတြျဖစ္ေၾကာင္း၊ ျမန္မာ ျပည္သူလူထုကို ဒုကၡေရာက္ေအာင္ လုပ္မည္မဟုတ္ေၾကာင္းႏွင့္ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီအေရးကို ကမာၻက သိေအာင္ယခုလို လုပ္ရေၾကာင္း ေျပာဆိုရွင္းျပခဲ့ေပသည္။

သူတုိ႔ ၂ ေယာက္လံုး၏ ရင္ခုန္ႏႈန္းသည္ျမန္ေနျပီး ဘယ္အရာကို စလုပ္ရမည္ကို တိုင္ပင္ထားသည့္အတိုင္း ခ်ိန္ကိုင္လုပ္ရ သည္မွာ ထင္သေလာက္မလြယ္ကူေပ။ ေလယာဥ္ေနာက္ပိုင္းမွ ထိုင္ျပီး လိုက္ပါစီးနင္းလာေသာ ခရီးသည္ စစ္ယူနီေဖာင္း ဝတ္ထားသည့္ လူကိုလည္း တစံုတခု ထလုပ္ေလမလားဟု သတိထားေစာင့္ၾကည့္ေနခဲ့သည္။ ပါးစပ္မွလည္း မိမိတုိ႔ေျပာဆို သည့္အတိုင္း မလိုက္နာပါက ေလယာဥ္ကို ေဖာက္ခဲြပစ္မည္ဟုလည္း ေျပာဆိုေနခဲ့ရေပသည္။

ျပည္သူ႔ဘဝ စစ္ဖိနပ္ေအာက္က လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ အသက္စြန္စားလုပ္ေဆာင္ခဲ့ေသာ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာ လတြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ျမန္မာေက်ာင္းသား ၂ ဦးျဖစ္သည္ ့ရဲရင့္ ၊ ရဲသီဟတုိ႔၏ ေလယာဥ္ျပန္ေပးဆဲြမႈက ကမၻာေက်ာ္ခဲ့ေပသည္။

အထက္ပါ အခ်က္အလက္မ်ားသည္ သူတုိ႔ကိုယ္တိုင္ခံစား ရင္ဖြင့္ခ်က္မ်ားျဖစ္ေပသည္။ သို႔ေသာ္ ေအာက္ပါ သတင္းအခ်က္ အလက္မ်ားသည္ ေလယာဥ္ျပန္ေပးဆဲြသည့္အေၾကာင္းကို သတင္းစာမ်ားတြင္ ေဖာ္ျပခ်က္ျဖစ္ေပသည္။

၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ ပထမပတ္တြင္ ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းပိုင္ ေဖာ္ကာ (Fokker 28 ) သည္ ခရီးသည္ ၈၃ ေယာက္ ကိုတင္ေဆာင္ကာ ၿမိတ္ၿမိဳ႕မွ ရန္ကုန္သို ့ေဝဟင္ေပၚဝယ္ ပ်ံသန္းလ်က္ရိွခဲ့သည္။ မ်ားမၾကာမီ ရဲရင့္ႏွင့္ ရဲသီဟေခၚ အသက္ ၂ဝ ေက်ာ္ လူငယ္ ၂ ဦးမွ မိမိတုိ႔သည္ ျမန္မာေက်ာင္းသားမ်ားျဖစ္ၿပီး ေလယာဥ္ကို ျပန္ေပးဆဲြလိုက္ျပီ ျဖစ္ေၾကာင္းေၾကညာ ခဲ့သည္။ ထုိ႔ေနာက္ ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕၏ အေရွ႕ေတာင္ဖက္ ၈ဝ ကီလိုမီတာအကြာအေဝး၌ရိွေသာ ထိုင္းစစ္ စခန္း ရိွရာ U-Tapao တြင္ဆင္းသက္ခြင့္ေတာင္းကာ ခရီးသည္ ၈၃ ေယာက္မွ ၃၃ ေယာက္ကိုလႊတ္ေပးလ်က္ ေၾကညာခ်က္တ ေစာင္ ထုတ္ျပန္ခဲ့ေပသည္။

ရဲရင့္ႏွင့္ရဲသီဟတုိ႔မွထုတ္ျပန္ေသာ အဆိုပါေၾကညာခ်က္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ ဖမ္းဆီးထိမ္းသိမ္းခံေနရေသာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္း သားမ်ားအား ျမန္မာစစ္စစ္အစိုးရမွ လႊတ္ေပးရန္၊ လြတ္လပ္ျပီး တရားမွ်တေသာေရြးေကာက္ပဲြကို ျမန္မာစစ္အစိုးရမွ က်င္း ပျပဳလုပ္ရန္၊ ၁၃ လၾကာျပီျဖစ္ေသာ မာရွယ္ေလာစစ္ဥပေဒကို႐ုပ္သိမ္းကာ စစ္တပ္မွ စစ္တမ္းလ်ားသို႔ျပန္ရန္ ေတာင္းဆိုခဲ့ၾက ေပသည္။ အဆိုပါေတာင္းဆိုခ်က္မ်ား မလိုက္ေလ်ာပါက ေလယာဥ္ကို ေဖာက္ခဲြပစ္မည္ဟု ျခိမ္းေျခာက္ေျပာဆိုခဲ့ေသာ္လည္း ေနာက္ပိုင္းတြင္ ျမန္မာေက်ာင္းသား ၂ ဦးသည္ ၁ဝ နာရီနီးပါးမွ် ထိုင္းအာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ အေၾကအလည္ေဆြးေႏြးးျပီးသည့္ အခါ နားလည္မႈတစံုတရာရရိွကာ ေလယာဥ္ျပန္ေပးဆဲြမႈကို အဆံုးသတ္ခဲ့ေပသည္။ ထိုအခ်ိန္က ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ ဒုဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ Thienchai Sirisamphan မွ ေလယာဥ္ျပန္ေပးဆဲြခဲ့ေသာ ျမန္မာေက်ာင္းသား ၂ ဦးကို ထိုင္းႏိုင္ငံမွ ႏိုင္ငံေရးခိုလံႈခြင့္ေပးမည္ မဟုတ္ေၾကာင္း သတင္းစာရွင္းလင္းပဲြ လုပ္ခဲ့ေပသည္။

ေအာက္ပါလင့္မ်ားသည္ ထိုအခ်ိန္က ေဖာ္ျပေသာ သတင္းမ်ားျဖစ္ပါသည္။
http://www.upi.com/Archives/1989/10/09/Thailand-to-try-Burmese-students-for-hijacking/7220623908800/

http://www.nytimes.com/1989/10/07/world/two-burmese-hijack-plane-then-surrender.html



http://blog.moemaka.com/2017/01/blog-post_874.html

http://blog.moemaka.com/2017/01/blog-post_874.html