Unforgotable Radio Songs from BBS (Burma Broadcasting Service) Part 1

https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=J-C26no4BWE

ဒီမိုကေရစီခရီး နဲ႔ ဆူးေျငာင့္ခလုတ္မ်ား

ဦးေက်ာ္ဇံသာ

27.03.2013

ဒီတပတ္ ျမန္မာ့မ်က္ေမွာက္ေရးရာ သံုးသပ္ခ်က္အစီအစဥ္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ဘာသာေရး အသြင္ေဆာင္တဲ့ ပဋိပကၡေတြဟာ ဒီမိုကေရစီေရး ျပျပဳေျပာင္းလဲမႈကို ဘယ္ေလာက္အထိ အဟန္႔ အတားျဖစ္ေစပါသလဲ။ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဘာသာေရး ကြဲလြဲမႈေတြအေပၚမွာ သည္းညည္းမခံႏိုင္တဲ့ လူ႔အဖြ႔ဲ အစည္းတစ္ခုမွာ ဒီမိုကေရစီ ထြန္းကားႏိုင္မယ့္ အလားအလာကေရာ ဘယ္ေလာက္ ရွိပါသလဲ။ NLD သဘာပတိ သတင္းစာဆရာႀကီး ဦးဝင္းတင္ ႏွင့္ ျမန္မာအေရးသံုးသပ္သူ သမိုင္းပညာရွင္ ဦးေအာင္ခင္ တို႔ႏွင့္ ဦးေက်ာ္ဇံသာက ေဆြးေႏြးသံုးသပ္ထားပါတယ္။ ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဆရာဦးဝင္းတင္ ခင္မ်ား။ အခု ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ လူမ်ိဳးေရး ဘာသာေရးဆန္တဲ့ ပဋိပကၡေတြဟာ ဒီမိုကေရစီ ေဖာ္ေဆာင္ေရးအတြက္ ဘယ္ေလာက္အေရးႀကီးတဲ့ စိန္ေခၚမႈေတြလို႔ ဆရာ ထင္ပါသလဲ။
ဦးဝင္းတင္ ။ ။ ဒီေမးခြန္းကို က်ေနာ္အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ ဒီလတ္တေလာအတြင္းမွာ မီဒီယာေတြႏွင့္ ေတြ႔ တဲ့အခါမွာ က်ေနာ္ ေနာက္ဆံုးပိတ္မွာ ထားေျပာတဲ့ ကိစၥျဖစ္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ က ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ ျဖစ္ေနတယ္၊ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုေတာ့ ႏိုင္ငံေရးကို က်ေနာ္ တို႔ ေဇာင္းေပးျပီးေတာ့ တမင္တြန္းပို႔တဲ့ဟာမ်ိဳး ျဖစ္မွာစိုးတဲ့အတြက္ က်ေနာ္ ဒီကိစၥကို က်ေနာ္ ေနာက္ ဆံုးပိတ္မွာထားေျပာပါတယ္။ သို႔ေသာ္ အခု ဦးေက်ာ္ဇံသာက ဒီကိစၥကို ပထမဆံုးတန္းျပီးေတာ့ ဒီဟာ အေရး ႀကီး တဲ့ကိစၥကို အေရးႀကီးတဲ့အတိုင္းပဲ က်ေနာ္လည္း ေျဖၾကားဖို႔ တာဝန္ရွိတယ္လို႔ က်ေနာ္ သေဘာထားတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဦးေက်ာ္ဇံသာ ေျပာတဲ့အတိုင္းပဲ ဒီဟာ အတိုးခ်ဳပ္ႏွင့္ ေျပာရ မယ္ဆို ရင္ေတာ့ ဒီဟာက ဗမာျပည္မွာ ဒီကေန႔ေဆာင္ရြက္ေနၾကတဲ့ ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္း လဲေရးေတြ ကို ေသေရးရွင္ေရးအမွ် အေရးႀကီးတယ္ အႏၱရာယ္ ျဖစ္ႏိုင္တယ္လို႔ပဲ က်ေနာ္ သံုးသပ္ျပျပီး ေျပာ ခ်င္ပါ တယ္။
ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဟုတ္ကဲ့။ ဆရာ ဦးေအာင္ခင္။
ဦးေအာင္ခင္ ။ ။ အမ်ားဆံုးတာဝန္ရွိတာေတာ့ အစိုးရေပါ့။ အစိုးရက လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက အာဏာရွင္ စစ္အစိုးရအေနႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္လာတယ္။ အုပ္ခ်ဳပ္လာျပီး အခု ဒီမိုကေရစီအစိုးရေခတ္မွာ နည္းနည္းပါးပါး ဖြင့္လိုက္တယ္ဆိုေတာ့ လူေတြကလည္း မေက်နပ္တာေလးေတြ ဘာေလးေတြ ေျပာလာတယ္။ ဆိုေတာ့ အဲဒီေတာ့ ဒီအစိုးရက ဘယ္ေလာက္ထိေတာင္ သူထိန္းႏိုင္မလဲ ဆိုတဲ့အေပၚမွာ မူတည္တာေပါ့။ သူမထိန္းႏိုင္ရင္ သူ႔ျပဳျပင္ေရးလုပ္ငန္းေတြ သူ မေအာင္ျမင္ဘူးေပါ့။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ဒီကိစၥက ခ်က္ခ်င္းလုပ္လို႔ရတဲ့ကိစၥလည္း မဟုတ္ဘူး။ တျဖည္းျဖည္း လုပ္ရမယ့္ကိစၥ။ လူမ်ိဳးေရး ဘာသာေရးႏွင့္ ပက္သတ္တဲ့ကိစၥေတြက အကုန္လံုး တစ္ကမာၻလံုးမွာ ျဖစ္ေနတာပဲ။ ဆိုေတာ့ ဒါေတြျဖစ္လို႔ရွိရင္လည္း ထိန္းလို႔သိမ္းလို႔ မရဘူး။ အဲဒီေတာ့ အရင္တုန္းက နည္းနည္းပါးပါးျဖစ္တာ ထိန္းသိမ္းႏိုင္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ႀကီးလာတဲ့အခါၾကေတာ့ မထိန္းသိမ္းႏုိင္တဲ့အခါၾကေတာ့ အကုန္လံုး အစီအစဥ္ေတြ အကုန္ပ်က္တာေပါ့ဗ်ာ။
ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ အဲဒီေတာ့ ဆရာက အစိုးရမွာ တာဝန္ရွိတယ္ဆိုေတာ့ ဒီကိစၥမွာ ႏုိင္ငံေရး ပေယာဂ ပါပါသလား။ ဒီကိစၥျဖစ္လာတာ။ သို႔မဟုတ္ လူထုက ရင့္က်က္မႈမရွိတာလား။
ဦးေအာင္ခင္ ။ ။ တုိင္းျပည္ကေတာ့ ႏိုင္ငံေရးကေတာ့ မတည္ျငိမ္ဘူးေပါ့။ ႏိုင္ငံေရးက မတည္ျငိမ္တဲ့ တုိင္းျပည္မွာ ဒါမ်ိဳးျဖစ္တဲ့အခါၾကေတာ့ ပိုဆုိးတာေပါ့။ ဆိုေတာ့ ဒီအေျပာင္းအလဲ လုပ္တာေတြဘာေတြ မႀကိဳက္တဲ့လူကလည္းပဲ ေျမႇာက္ထိုးပင့္ေကာ္ လုပ္ႏိုင္တာပဲ။ ဒီကိစၥက ဒီအမိႈက္ကအစ ျပသာဒ္မီးေလာင္ဆုိၿပီး ျဖစ္သြားႏုိင္တဲ့ကိစၥေတြကိုး။ ဆိုေတာ့ အေသးအမႊားကိစၥေလးကေန ပံုႀကီးခ်ဲ႕ျပီးေတာ့ အႀကီးအက်ယ္ ရုန္းရင္ဆန္ခတ္ ျဖစ္ျပီးေတာ့ တစ္ျမိဳ႕လံုးမီးေလာင္တဲ့အထိ ျဖစ္သြားၾကတာကိုး။ အဲဒါကို အခ်ိန္မီထိန္းသိမ္းႏိုင္ဖို႔က အစိုးရမွာ တာဝန္ရွိတယ္။ ဒါမ်ိဳးေတြက အေနာက္တိုင္းမွာလည္း ျဖစ္တာပဲ။ ပဲရစ္(စ္) မွာလည္း ျဖစ္တယ္။ အေနာက္တိုင္းမွာ အကုန္ျဖစ္တာပဲ။ ဒိန္မတ္၊ မူစလင္ႏွင့္ ပတ္သက္တဲ့ အဓိကရုဏ္းေတြက ျဖစ္တာပဲ။ ျဖစ္ရင္ အေနာက္တိုင္းက ဒါကို ထိန္းႏိုင္သိမ္းႏိုင္တယ္။ အေနာက္တိုင္းမွာရွိတဲ့ မူစလင္အမ်ားစုကလည္း ဒီလို ေျမႇာက္ေပးတိုင္းလုပ္မယ့္လူ မဟုတ္ဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ဆိုေတာ့ အဲဒါမ်ိဳးေပါ့။ ဒီကရွိတဲ့လူေတြက ပရိသတ္္ကလည္း ရင့္က်က္တယ္ဆိုေတာ့ ထိန္းရသိမ္းရတာ လြယ္ကူတယ္။ ဗမာျပည္က်ေတာ့ ပရိသတ္ကလည္း မရင့္က်က္ဘူးဆိုေတာ့ ဟိုဒင္းေပါ့ဗ်ာ ဘာေခၚလဲ Emotional  ျဖစ္တာေပါ့။ ထစ္ကေနဆိုရင္ ကိုယ့္ဟာႏွင့္ကုိယ္ အၾကမ္းဖက္ခ်င္တဲ့စိတ္ဓာတ္ေတြ ႏွစ္ဖက္စလံုးရွိတာေပါ့။
ဦးေက်ာ္ဇံသာ။ ။ ဟုတ္ကဲ့။ ဆရာ ဦးဝင္းတင္။
ဦးဝင္းတင္ ။ ။ က်ေနာ္ အဲဒါႏွင့္ပတ္သက္လုိ႔ေတာ့ ဘယ္လိုေျပာခ်င္လဲဆုိေတာ့ ဒီကိစၥလည္း က်ေနာ္တို႔က အမွန္တိုင္းေျပာရရင္ ေနာက္ပိုင္းမွာေျပာတဲ့စကားေတြပဲ။ ဦးေက်ာ္ဇံသာကသာ ဒါအေရးႀကီး ေရွ ႔တန္းကိုတင္ျပီး ေျပာတဲ့အခါၾကေတာ့ ဒါေတြလည္း က်ေနာ္တို႔ ေရွ ႔တန္းကေနျပီး ေျဖရမယ့္ဝတၱရားရွိတယ္လို႔ က်ေနာ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ တကယ္တမ္း ဒီဟာကိစၥက အေရးႀကီးတဲ့ကိစၥ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ႏိုင္ငံေရးေနာက္ကေန ၾကည့္တဲ့အခါမွာ ႏိုင္ငံေရး ပေယာဂလားဆိုတာေတာ့ က်ေနာ္ အတိအက်မေျပာႏိုင္ဘူး။ သို႔ေသာ္ ပေယာဂေတြ ရိွတယ္ဆိုတာေတာ့ က်ေနာ္ အတိအက်ကို ေျပာလို႔ရတယ္လို႔ က်ေနာ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုလို႔ရွိရင္ အခု ဒီေန႔ျဖစ္ေနတဲ့ကိစၥဟာ လူမ်ိဳးေရးဆန္ဆန္လည္း ပါေနတယ္။ တခါ တဖက္ကေနျပီးေတာ့ ဘာသာေရးကိစၥဆိုတာလည္း မူစလင္ ဆန္႔က်င္ေရးတို႔ပါတယ္။ ေနာက္တခါ အဲဒီမွာ လႈံေဆာ္တဲ့ေနရာမွာ မူစလင္ဖက္က အစြန္းေရာက္ေတြ ပါတယ္ဆိုတာ ဒါက်ေနာ္တို႔ေတြ သိေနတဲ့ဟာ ေတြရွိပါတယ္။ အလားတူပဲ ဗုဒၶဘာသာဖက္ကလည္း ဒီအစြန္းေရာက္ေတြရွိတယ္။ အဲလူေတြက လႈံေဆာ္တာ ရွိတယ္ဆိုတာလည္း ထင္ရွားပါတယ္။ အတိုးဆံုး လကၡဏာေတြ ေျပာရရင္ ဘာသာေရးပံုစံႏွင့္ ခ်ဥ္းကပ္ရာကေန အခုက်ေတာ့ ဒီ အရပ္သူအရပ္သားခ်င္း  ျပည္သူလူထုၾကားထဲမွာကို ျပႆနာျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးတယ္ဆိုတဲ့ သေဘာေတြက ေပၚလာတယ္။
အဲဒါဟာ ေတာ္ေတာ္အေရးႀကီးတဲ့ကိစၥလို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုရင္ ဆိုပါေတာ့ ရန္ကုန္မွာ အခု မေန႔တေန႔ကျဖစ္တဲ့ ညပိုင္းမွာျဖစ္တဲ့ဟာဆိုလို႔ရွိရင္ ဘာလုပ္လဲဆိုရင္ ဒီလူတစ္စုကေနျပီးေတာ့ ညမထြက္ရအမိန္႔ထုတ္ျပီး ၉ နာရီဆိုရင္ ဆိုင္ေတြဘာေတြပိတ္ျပီး ညမသြားရဆိုတဲ့ဟာ ထုတ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာကို အဲဒါကားေတြႏွင့္ တခါတည္း ရပ္ကြက္ေတြထဲကို ဝင္လာျပီးေတာ့ မူစလင္မ်ားတဲ့ ရပ္ကြက္ၾကေတာ့ ဗမာေတြ မူစလင္ေတြကို သတ္ေတာ့မယ္။ ဗမာေတြ လာေနျပီးဆိုတဲ့ဟာမ်ိဳးေတြ ေျပာတယ္။ ေနာက္တခါ ဗမာရပ္ကြက္ၾကေတာ့အခါလည္း မူစလင္ေတြက လာေနျပီး ဗမာေတြကို လည္းလွီးေတာ့မယ္ ဆိုေတာ့ဟာမ်ိဳး လႈံေဆာ္သြားတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဆိုလိုတာက ဘာလဲဆိုေတာ့ ေနာက္ကေန လႈံေဆာ္ေနတဲ့ မသမာတဲ့ ပေယာဂေတြ ဆိုတာေတာ့ ရွိတယ္ဆိုတာ က်ေနာ္ အတိက်ေျပာႏိုင္ျပီ။ သို႔ေသာ္ ဒီပေယာဂေတြဟာ ႏုိင္ငံေရးပေယာဂလား သို႔မဟုတ္လည္း အျခားျခားေသာအင္အားစုမ်ားရဲ႕ ပေယာဂဆိုတာေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ဆက္ျပီးေတာ့ ေစာင့္ၾကည့္ျပီးေတာ့ စဥ္းစားရမယ့္ကိစၥ ျဖစ္တယ္ ေဖာ္ထုတ္ရမယ့္ကိစၥ  ျဖစ္တယ္လို႔ က်ေနာ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။
ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဆိုလုိတာက ဒီ ပေယာဂ ေသြးထိုးလႈံေဆာ္တဲ့လူတစ္စု သူတို႔ကုိယ္၌က ဒီမိုကေရစီ ျဖစ္ထြန္းလာရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ဒီမိုကေရစီထြန္ကားတဲ့ လူအဖြဲ႔အစည္းျဖစ္လာရင္ သူတို႔အတြက္လည္း ေကာင္းလိမ့္မယ္ အက်ိဳးရွိလိမ့္မယ္လို႔ သူတို႔က မယံုၾကည္တာလား။ ဒါ့အျပင္ သူတို႔လႈပ္ေဆာင္မႈကို လိုက္ပါတဲ့ လူထုကေရာ ဒီမိုကေရစီထြန္းကားတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းဟာ ငါတို႔အားလံုးအတြက္ ပိုေကာင္းမယ္ဆိုတာကို သူတို႔ ေသေသခ်ာခ်ာ သေဘာမေပါက္ႏိုင္တာလား။
ဦးဝင္းတင္ ။ ။ အဲဒီ သေဘာေပါက္မႈေတြကေတာ့ က်ေနာ္ထင္တယ္ ဒါ စိတ္ဓာတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ျဖစ္တဲ့အခါၾကေတာ့ သူတို႔ရဲ႕အတြင္းသေဘာကို က်ေနာ္တို႔ မသိႏိုင္ဘူး။ သို႔ေသာ္ အခုနကေျပာသလို သူတို႔ က်ဴးလြန္ေနတယ္ သူတို႔ေတြ ဖန္တီးေနတယ္။ သဝန္တိုမႈေတြ သို႔မဟုတ္လည္း အခ်င္းခ်င္း ရန္လိုမႈေတြ အခ်င္းခ်င္းကို သတ္မယ္ျဖတ္မယ္ ဘီးလူးစီး၊ သရဲစီးသလုိျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေနတာကေတာ့ ဘာပဲေျပာေျပာ ဒီေျပာင္းလဲေနတဲ့အေျခအေန ေျပာင္းလဲေနတဲ့ ႏုိင္ငံေတာ္မွာ ဒီမိုကေရစီတို႔ဘာတို႔ ေျပာင္းလဲတဲ့ပံုသ႑န္ႏွင့္ ပတ္သက္လို႔ မႀကိဳက္ဘူးဆိုတာေတာ့ ထင္ရွားေနတယ္။
ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ လူထုေတြက အဲဒီလို ပေယာဂ ေသြးထိုးမႈေတြ ေျမႇာက္ထိုးပင့္ေကာ္ လုပ္မႈေတြေနာက္ကို ပါေနတယ္။ တခ်ိဳ႕ ႏိုင္ငံေရးသိပၸံပညာရွင္ေတြက ဆိုၾကပါတယ္ လူထုဟာ ထုိက္တန္တဲ့အစိုးရပဲရတယ္။ People get the government they deserve လုိ႔ ေျပာၾကပါတယ္။ ဆိုေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဒီလိုေသြးထိုးလႈံေဆာ္မႈ လူမ်ိဳးေရးက်ဥ္းေျမာင္းတဲ့ ဘာသာေရး ေသြးထိုးလႈံေဆာ္မႈေနာက္မွာ လူထုေတြပါေနတယ္ဆိုေတာ့ ဒီလူထုဟာ ဒီမိုကေရစီႏွင့္တန္ရဲ႕လားလို႔ ေမးခြန္းထုတ္မယ္ဆိုရင္ ဆရာ ဘယ္လိုေျဖမလဲ။
ဦးဝင္းတင္ ။ ။ အဲဒါကေတာ့ က်ေနာ္ထင္တယ္ လူထုပါတယ္လို႔ေတာ့ ေျပာလို႔မရဘူး။ လူထုဆိုတာေတာ့ စိုးရိမ္မွာပဲ ေၾကာက္လန္႔မွာပဲ။ သူတို႔ကေတာ့ ကိုယ့္အိမ္မွာ ကိုယ့္ထမင္း ကိုယ္စားျပီးေတာ့ ကိုယ့္အလုပ္ ကိုယ္လုပ္ေနတယ္။ ကိုယ့္အိမ္မွာ ကိုယ္အိပ္ေနတဲ့လူေတြ ဆုိပါေတာ့ မိတၳိလာလိုေနရာမ်ိဳးမွာ ဒီအခုလို အေျခအေနျပႆနာေတြ မေပၚခင္ဆက္ၾကားမွာ ဗမာႏွင့္ မူစလင္ အတူတူေနေနတာပဲ။ တစ္ျမိဳ႕ထဲေနေနတာ။ အကုန္လံုးလည္း ဟိုတခါ အေရးအခင္း ေပၚလာတဲ့အခါၾကေတာ့လည္း ဗမာေတြအမ်ားႀကီးကူတယ္။ ဥပမာ မိတၳိလာအိမ္မွာဆိုရင္ အဘိုးႀကီးအဘြားႀကီး လင္မယားႏွစ္ေယာက္က မူစလင္ (၅) ေယာက္ကို သူ႔အိမ္မွာေကၽြးထားတယ္။ သူ႔မွာအႏၱရာယ္ရွိမွာ သိရသားႏွင့္ လူ႔အသက္ကို ကယ္ေကာင္းတယ္ဆိုျပီးေတာ့ လုပ္တဲ့ဟာေတြ ရွိပါတယ္။
အဲဒါကို က်ေနာ္ ဦးေက်ာ္ဇံသာေျပာသလို သို႔မဟုတ္ ႏိုင္ငံေရးသိပၸံပညာရွင္မ်ား ေျပာသလို လူထုၾကားထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ကို စုိးရိမ္ထိတ္လန္႔ျခင္းေတြ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ အဲဒါကို က်ေနာ္က အဲဒီေလာက္အထိေတာ့ မတြက္ဘူး။ က်ေနာ္တြက္တာက အဲဒီလူထုကို စိုးရိမ္ေၾကာက္လန္႔မႈေတြေပၚေအာင္ လူထုကို အေမွာင္ပေယာဂေတြ စြဲေအာင္ လူထုကို မ်က္စိကို တိမ္သလႅာဖုံးေအာင္ ႏိုင္ငံေရးတိမ္သလႅာဖံုးေအာင္ လႈံေဆာ္တဲ့လူေတြက ရွိေနတယ္။ အဲလူေတြဟာ ဘယ္သူေတြလဲ။ အဲဒီ လူေတြဟာ ႏိုင္ငံေရးအင္အားစုေတြလား။ အခုေတာ့ ရန္ကုန္တိုင္းက တာဝန္ရွိတဲ့ အစိုးရေတြ ေျပာတာကေတာ့ တတိယအင္အားစုေတြဆုိျပီး ေျပာတယ္။ အဲဒီေတာ့ တတိယအင္အားစုဆိုတာ ဘာလဲ။ တတိယအင္အားစုဆိုတာ ႏိုင္ငံေရးအင္အားစုေတြ ေျပာတာလား။ သို႔မဟုတ္ရင္ လူမႈေရးအင္အားစုကို ေျပာတာလား။ ဘာသာေရးအင္အားစုေတြ ေျပာတာလား။ သို႔မဟုတ္ရင္ ဆိုပါစို႔ခင္ဗ်ာ အရင္တုန္းက အာဏာရွိခဲ့ဖူးတဲ့ လူေတြအေဟာင္းေတြကို ေျပာတာလား။ သို႔မဟုတ္လို႔ အခုလက္ရွိ အာဏာရွိေနတဲ့သူေတြထဲကေနျပီးေတာ့ ဒီလုိအေျပာင္းအလဲေတြ မလိုခ်င္လို႔ ရွိတဲ့လူေတြလား။ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုရင္ ဒါေတြဟာ ဘာပဲေျပာေျပာ လုပ္တက္ကိုင္တက္တဲ့လူေတြ အာဏာကို ကိုင္စြဲတက္တဲ့လူေတြ အာဏာကို သံုးသပ္တဲ့လူေတြ အာဏာကို ဘယ္လိုခ်ဳိးရမလဲဆိုတာ နားလည္တဲ့လူေတြက လုပ္ေနတာလို႔ က်ေနာ္က ထင္တယ္။ ျပည္သူလူထုၾကားထဲမွာရွိတဲ့ စိတ္ဓာတ္ကို က်ေနာ္က မေျပာခ်င္ပါဘူးလို႔။
ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဆရာ ဦးေအာင္ခင္ရဲ႕သေဘာထားလည္း ေျပာပါဦး။
ဦးေအာင္ခင္ ။ ။ ဒီဥစၥာဟာ အေလ့အထေပါ့ဗ်ာ။ အရင္တုန္းကလည္း မူစလင္၊ ဗုဒၶဘာသာ၊  ခရစ္ယာန္ ဒီလုိပဲ အတူတူေနလာရင္းကေန ေနာက္တခါ ဒီစစ္မျဖစ္ခင္မွာ စျပီးေတာ့ ကုလား-ဗမာ ရိုက္ပြဲဘာညာႏွင့္ဆိုျပီးေတာ့ ဒီစာအုပ္ထုတ္တာကေနစျပီး ျဖစ္တာေပါ့။ ဆိုေတာ့ အဲဒါမ်ိဳး ေရးတာသားတာေတြကလည္း ရွိတာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔လည္း အခု ထင္ပါတယ္။ အခုနက အစိုးရက စာနယ္ဇင္း ဥပေဒေတြဘာညာႏွင့္ သူလုပ္ဖို႔ဆိုတာ ဒါေတြ သူေၾကာက္လို႔ထင္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က နည္းနည္း လြတ္လပ္ခြင့္ ေပးလိုက္ေတာ့လည္း တခ်ိဳ႕ကလည္း ေရးသားလာၾကတယ္။ ဆိုေတာ့ ဒီကိစၥမ်ိဳးမွာ လူမ်ိဳးေရး၊ ဘာသာေရးကိစၥမ်ိဳးမွာ၊  အဲဒီ စာေရးသားျပီးေတာ့ လုပ္တာေတြဘာေတြက ေတာ္ေတာ္ဆိုးတယ္။ အေရွ႔ဥေရာပမွာ ဆာဗီးယားကိစၥမွာ မူစလင္ႏွင့္ ဆာဗီးယား။ ဒီကိစၥေတြမွာလည္း အဲဒီလုိပဲ။ ဒီလူမ်ိဳးကိစၥကို ဒီအႀကီးအက်ယ္ စာနယ္ဇင္းေတြကေန ေရးသားလာတဲ့အခါမွာ တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ အေသးေလးကေန ႀကီးထြားလာျပီးေတာ့ ေနာက္ဆံုးပိတ္ မႏိုင္မနင္း ျဖစ္တာပဲ။ အဲဒါဟာ ဒီကိစၥမ်ိဳးေတြကေပါ့ ေအးေအးေဆးေဆး ႀကိတ္ျပီး ေျဖရွင္းရမယ့္ကိစၥေတြ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း တျဖည္းျဖည္းခ်င္း လူႀကီးလုပ္တဲ့ လူကေနျပီးေတာ့ မတည့္တဲ့ကေလးေတြကို လူႀကီးလုပ္တဲ့သူက ေျဖာင္းဖ်ျပီးေတာ့ ေျပာဆိုျပီး တျဖည္းျဖည္း ျပန္ျပီးေတာ့ တည့္ေအာင္လုပ္တဲ့ သေဘာမ်ိဳးေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒါမ်ိဳးမရွိပဲႏွင့္ အစိုးရကိုယ္တိုင္က ေျမႇာက္ထိုးပင့္ေကာ္ လုပ္တဲ့အခါက်ေတာ့ အႀကီးအက်ယ္ ေသေၾကပ်က္စီးႀကတာေပါ့ဗ်ာ။
ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဆိုေတာ့ အခုအတိုင္းဆိုရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လူေတြ ဒီမိုကေရစီအေရးအတြက္ ဒီကိစၥ ေျပလည္ေရးအတြက္ စာေပလြတ္လပ္ခြင့္ေတြ ဘာေတြကို စေတးရမယ့္သေဘာ။ ဒီမိုကေရစီေရး အလားအလာကို စေတးရမယ့္သေဘာ ျဖစ္ေနတာေပါ့ ဆရာ။
ဦးေအာင္ခင္ ။ ။ အခုကေတာ့ အဲဒီလို ျဖစ္ေနတာေပါ့။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ဗမာျပည္ကလည္း ကိုယ့္ဟာကိုယ္ တာဝန္ေပါ့ဗ်ာ ကိုယ့္တာဝန္ကိုယ္ ဘယ္ေလာက္ရွိသလဲဆိုတာ သူတို႔ တုိင္းတာလို႔မွ မသိၾကဘဲကိုး။ ဆိုေတာ့ ကိုယ္လုပ္လိုက္တဲ့အတြက္ ဘယ္ေလာက္ထိေအာင္  ထိခိုက္သြားတယ္ဆိုတာ မသိၾကတဲ့အခါၾကေတာ့ ကိုယ္လိုခ်င္တာပဲ ေတြးျပီးေတာ့ ေရးၾကသားၾကမယ္ ဆိုလို႔ရွိရင္ေတာ့ မွ်မွ်တတ မေရးတက္တဲ့အခါၾကရင္ေတာ့ ဒုကၡေရာက္တာေပါ့။
ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဆရာ ေနာက္ဆံုး နည္းနည္း ဒီျပႆနာရဲ႕ထြက္ေပါက္ ဘယ္လိုရွာသင့္တယ္လို႔ ထင္ပါသလဲ။
ဦးေအာင္ခင္ ။ ။ ဒီဥစၥာဟာ အင္မတန္အခ်ိန္ၾကာမယ့္ ကိစၥ။ အခ်ိန္ၾကာမယ့္ကိစၥဆို ဒါတျဖည္းျဖည္းႏွင့္ အခ်ိန္ၾကာလာရင္ေတာ့ ကိုင္တြယ္တဲ့အေပၚမွာ မူတည္တယ္။ အစိုးရကိုယ္တိုင္က ကိုင္တြယ္တဲ့အေပၚမွာ မွ်မွ်တတ ျဖစ္ျပီးေတာ့ လုပ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ အခ်ိန္ၾကာလာတဲ့အခါၾကရင္ ျပန္ျပီးေတာ့ ေနလို႔ရမယ္လို႔ ထင္တာပဲ။ ဒါအခ်ိိန္ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ယူရမယ္။
ဦးေက်ာ္ဇံသာ ။ ။ ဆရာ ဦးဝင္းတင္ရဲ႕သေဘာထားကို ေျပာပါခင္ဗ်။ ေနာက္ဆံုး။
ဦးဝင္းတင္ ။ ။ ပထမဦးဆံုးကေတာ့ လူထုၾကားထဲမွာ လံုျခံဳမႈကို ဖန္တီးေပးရမယ္။ အစိုးရကေနျပီး အဲဒီလံုျခံဳမႈကို ျပရမယ္လို႔ က်ေနာ္ယူဆပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဥပမာဆိုေတာ့ ဒီညမထြက္ရအမိန္႔ ထုတ္ေနတဲ့အခါၾကေတာ့ သူရဲ႕လံုျခံဳေရးဟာ ညအိပ္ခ်ိန္ေတာင္ သူမလံုျခံဳေတာ့တဲ့သေဘာ။ ဒါေၾကာင့္ အစိုးရကေနျပီးေတာ့ အျပင္မထြက္ရဆိုတဲ့ဟာေတြ စတဲ့ဟာမ်ိဳး။ ဒီ Negative ေျပာင္းျပန္ေပါ့ဗ်ာ။ ေျပာင္းျပန္သက္ေရာက္မႈရွိတဲ့ အဓိပၸာယ္ေတြ ေပၚေနတယ္။ အဲဒီေတာ့ အမွန္ကေတာ့ ဘယ္လိုရွိလဲဆိုေတာ့ အေရးႀကီးတာေတာ့ လံုျခံုမႈရွိေအာင္လုပ္ရမွာပဲ။ လံုျခံုမႈရွိေအာင္ လုပ္တဲ့ေနရာမွာ က်ေနာ္ထင္တယ္ ရွစ္ေလးလံုးကာလမွာ လူထုဟာ ကိုယ့္လံုျခံဳေရးကို ကိုယ္ဖန္တီးတဲ့ဟာကိုေတာ့ နမူနာထားသင့္တယ္လို႔  က်ေနာ္သေဘာရပါတယ္။
အေရးႀကီးဆံုးကေတာ့ အစိုးရကေနျပီး ဟုိလူ႔ကိုလက္ညိဳးထိုး ဒီလူ႔ကိုလက္ညိဳးထိုး မလုပ္ပါႏွင့္။ လုပ္ေနလို႔လည္း မထူးပါဘူး။ တတိယအင္အားစုေတြ ဘာေတြ ေလွ်ာက္ေျပာေန။ အဲဒီ တတိယအင္အားစုကို ေဖာ္ထုတ္ပါ။ ဒုတိယတခ်က္ကေတာ့ ဒီ ျပည္သူလူထုက သူ႔ဘာသူ သူရဲ႕လံုျခံဳမႈကို ဖန္တီးတဲ့ အတားအဆီးေတြ လမ္းေတြမွာ တားဆီးမႈတို႔ဘာတို႔ ယာယီအားျဖင့္ ရက္ပိုင္းအားျဖင့္ေတာ့ ခြင့္ျပဳရလိမ့္မယ္လို႔ က်ေနာ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။ တတိယအခ်က္ကေတာ့ ဒီလံုျခံဳေရး အတားအဆီးေတြရဲ႕ ျပင္ပမွာရွိတဲ့ ဥပမာ ဓာတ္ဆီဆိုင္တို႔ မီးေလာင္လြယ္တဲ့ ဓာတ္ဆီဆိုင္၊ ဂိုေဒါင္တို႔ ဒီေနရာေတြမွာေတာ့ သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္တဲ့ ရဲတို႔ဘာတို႔ ထိန္းသိမ္းမႈကို လုပ္ပါ။ ေနာက္ဆံုးတခ်က္ က်ေနာ္ ျဖည့္ၿပီးေျပာခ်င္တာေတာ့ ဘာလဲဆိုေတာ့ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြဆိုတာ ႀသဇာရွိတာပါပဲ။ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြက အသံထြက္ပါ။ ရန္ကုန္တိုင္းအစိုးရကေန ေခၚျပီးေတာ့ ေျပာတာေတာင္မွ ဒီ ဘာမွမလုပ္ဘဲ နားေထာင္ၿပီးျပန္လာတာ ရွိေနတဲ့အခါၾကေတာ့ ဒါေတာ့ မသင့္ဘူး။ အဲဒီေတာ့ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြက ျပည္သူလူထုကို တျပည္လံုးမွာ ႏိုင္ငံေရးပါတီအင္အားစုေတြ ကိုယ့္ရဲ႕ပါတီ အဖြဲ႔အစည္းေတြ ကိုယ့္ပါတီဝင္ေတြ ရွိတဲ့အခါၾကေတာ့ လံုျခံဳေရးကို ထိန္းသိမ္းၾကဖို႔ ေနာက္ျပီးေတာ့ တိုင္းသူျပည္သားခ်င္း တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ တိုက္ေပးတဲ့ဟာေတြကို ဒီလုိဟာမ်ိဳးေတြ မျဖစ္ေအာင္လို႔ ေစာင့္ေရွာက္ဖို႔။ ဒီလုိဟာမ်ိဳးေတြ အလားအလာေတြ ရွိရင္လည္း ခ်က္ခ်င္းေဖာ္ထုတ္ဖို႔တို႔၊ တိုင္ၾကားဖို႔တို႔၊ တားဆီးဖို႔တို႔ ဟန္႔တားဖို႔တို႔ လုပ္ပါလို႔ က်ေနာ္ေျပာခ်င္ပါတယ္။ 

http://burmese.voanews.com/content/news-analysis-communal-conflicts-and-democracy/1630112.html

လမ္းကေလး မွာ မီးပံုးေလးေတြ ခ်ိတ္ဆြဲတဲ့ည .. ။

by Shwe Pyi Soe (Notes) on Thursday, October 11, 2012 at 12:43am

             မီးၾကိဳးမ်ားသြယ္ဆိုင္းေနေသာ ေယာက္က်ားၾကီးမ်ားေဘးတြင္ ကေလးငယ္မ်ား ေျပးလႊားေဆာ့ကစားလွ်က္ရွိသည္ ။ တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ ကေလးမ်ား ေအာ္ဟစ္ ျငင္းခံုသံမွ လြဲျပီး လူအမ်ား အလုပ္ လုပ္ကိုင္ေနသည္ဟု မထင္ရေလာက္ေအာင္ပင္ လမ္းကေလးသည္ တိတ္ဆိတ္လွ်က္ရွိသည္ ။ လူပ္ရွားမူတိုင္း တြင္ေလးပင္ကာ ေျပာမျပနိဳင္ေသာ စို ့နင့္မူမ်ားျဖင့္ လမ္းကေလး ရဲ ့ဇာပန အခမ္းအနား အတြက္ လူအေယာက္စီတိုင္း ၀မ္းနည္း ေနၾကသည္ ။ အျမဲ တမ္း ေက်ာခင္းၾကိဳဆိုတတ္သူ တစ္ဦး ႏွင့္ထာ၀ရ ခြဲခြါ ရေတာ့ မည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ပင္ျဖစ္မည္ ။ လမ္းအလယ္ေခါင္တြင္ မိန္းမၾကီးငယ္မ်ား သည္ စားပြဲ၀ိုင္း တစ္ခု  ခ်ကာ လမ္းသူ လမ္းသား အားလံုး အတြက္ ညစာ ျပင္ဆင္ေနၾကသည္ ။ တတ္အား သေရႊ ့ထည့္၀င္ ေသာ ေငြေၾကးမ်ားကို စုေဆာင္းကာ ေနာက္ဆံုး ညစာကိုေတာ့ျဖင့္ သူတို ့ အတူတူ စား ေသာက္ ၾကမည္  ျဖစ္သည္ ။


         လွီးခၽြတ္ျပင္ဆင္ေနေသာ မိန္းမမ်ား၀ိုင္းသည္ပင္ တိတ္ဆိတ္လွ်က္ရွိသည္ ။ အထိတ္ထိတ္ ေၾကာက္လန္ ့ခဲ့ေသာ အျဖစ္အပ်က္သည္ လက္ေတြ ့အေကာင္အထည္ေပၚလာခဲ့ယံုသာမက မနက္ဖန္ဆို နဖူးေတြ ့ဒူးေတြ ့ရင္ဆိုင္ၾကရေတာ့မည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္ ။ အလံတိုင္ အနီမ်ား လာေရာက္ စိုက္ထူေသာ တစ္မနက္ခင္းကို သူတို ့ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့လိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ ။ ငါတို ့ေတြေတာ့ မပါေလာက္ပါဘူး ဆိုျပီး ဘယ္လိုေျဖသိမ့္ကာ အခ်င္းခ်င္း ႏွစ္သိမ့္ေျပာဆိုေျဖသိမ့္ၾကေသာ္လည္း ေနာက္ဆံုးတြင္ေတာ့ အားလံုးၾကိဳတင္ေမွ်ာ္လင့္ေသာ ေန့ကို ေရာက္ရွိလာခဲ့ျပီးျဖစ္သည္ ။ မနက္ဖန္ ေနာက္ဆံုး သည္လမ္းကေလးကေန အားလံုးေျပာင္းေရႊ ့ေပးရပါမည္တဲ့ ။ က်ဴးေက်ာ္ရပ္ကြက္ လည္းမဟုတ္ပဲ ဘိုးေဘးဘီဘင္ အဆက္ဆက္ကပင္ ေနထိုင္လာေသာ ေနရာေလး တြင္သူတို ့ကို ဘယ္လိုမွ ဆက္လက္ေနထိုင္ဖို ့အတြက္ ခြင့္္မျပဳနိုဳင္ေတာ့ပါဘူးတဲ့ ။

              “ ရန္သူမ်ိဳးငါးပါးဆိုတာ အလကား ဘုရားေဟာခဲ့တယ္မ်ား မွတ္လို ့ေအ ” ဟု အဘြားအိုၾကီး တစ္ဦးမွ သူနိဳင္ေသာ အလုပ္ေလးမ်ား လုပ္ကူရင္းဆိုသည္ ။
               “ မင္းမိန့္ဆိုေတာ့ က်ဳပ္တို ့ နာခံယံုကလြဲ ဘာတတ္နိဳင္လိမ့္မတုန္းေအ ”
အိမ္ၾကီးရခိုင္ျဖင့္ေနထိုင္ေသာ ထိုအဖြားသည္ သည္လမ္းကေလးမွ သူေနထိုင္ေသာ အိမ္ၾကီး အတြက္ေရာ္ေၾကးေငြ မျဖစ္စေလာက္ေလးကို ကိုင္ကာ အိမ္ေထာင္ရွင္ သူ ့သမီးအိမ္သို ့တတ္ေရာက္ ေနထိုင္မည္ျဖစ္ ေၾကာင္းစကား ဆိုသည္ ။ သူ ့ခင္ပြန္းသည္ ေခါင္းခ်သြားေသာ ေနအိမ္ေလးကို သံေယာဇဥ္သိပ္ၾကီးေသာ အဖြား သည္ သားသမီးမ်ား  ဘယ္လို ပင္လိုက္ေနဖို ့ပင္ေခၚေသာ္လည္း လိုက္ပါေနထိုင္ျခင္းမရွိပါပဲ တစ္ဦးတည္း ထိုအိမ္တြင္ပင္ ခင္ပြန္းသည္ ကြယ္လြန္ျပီးကတည္း တစ္ဦးတည္း ပင္ ဆက္လက္ေနထိုင္ခဲ့သည္ ။

 “ အဘိုးၾကီး စိုက္ခဲ့တဲ့ သစ္ပင္ေတြ ငါသေျမာလိုက္တာေအ .. ” ဟုဆိုကာ အဘြားမ်က္ရည္သုတ္ေသာအခါ မိန္းမသူ တစ္ခ်ိဳ ့သည္လည္း မ်က္ရည္က်ၾကေတာ့သည္ ။ အားလံုးအတြက္ အမွတ္တရ အသီးသီးတို ့သည္ လမ္းကေလးနဲ ့အတူ မနက္ဖန္ဆို ေပ်ာက္ကြယ္ရေတာ့မည္ျဖစ္သည္ ။ သည္လမ္းသူ ပါ သည္လမ္းသားပါ ဆိုျပီး ဂုဏ္ယူေျပာဆို ၾကသူတို ့အတြက္ အၾကီးမားဆံုး ဆံုးရံူးမူလည္းျဖစ္သည္ ။ စည္းလံုး ညီညႊတ္ ခ်စ္ၾကည္ သူမ်ား ၊ ကိုယ့္အေၾကာင္း ကၾကီးမွ အထိသိကာ စိတ္ခ်ေပါင္းသင္းခင္မင္ နိဳင္သူမ်ား ၊ ဆန္တစ္ျပည္ဆီတမူတ္ အတြက္ အားကိုး အားထားျပဳနိဳင္ၾကသူမ်ား ၀ါးအစည္းေျပျပီျဖစ္သည္ ။ လဲမိူ ့ေလးမ်ား ေလသယ္ေဆာင္ရာ လိုက္ၾကရသလို ေ၀းေ၀း လႊင့္ၾကမည့္သူေတြ ၊ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ျပန္လည္ဆံုေတြ ့ဖို ့ခက္မည့္ ခ်စ္ခင္သူေတြ ။
“ ကၽြန္မ တို ့.. ေတာ့ အဲ့သည့္နားပဲ တတ္နိဳင္လို ့ရွင္ ။ ျမိဳ ့သစ္ဆိုေတာ့ အကုန္ေ၀းတယ္ ။ ေစ်းေ၀း ။ ေက်ာင္းေ၀း ၊ ဘတ္စကား ဂိတ္ေ၀း နဲ ့ ကေလးေတြ ေက်ာင္းတတ္ဖို ့ခက္မွာ စိတ္အညစ္ဆံုးပဲ ရွင္ ။ ”

    ျမိဳ ့သစ္တြင္ သြားေရာက္အေခ်ခ်မည့္ အမ်ိဳးသမီးကေတာ့ ၾကံဳေတြ ့ရမည့္ အပူေတြ ၊ အခက္အခဲေတြကို ၾကိဳတင္စိတ္ညစ္ ကာ အားေလ်ာ့ခ်င္ခ်င္ျဖစ္ေနျပီျဖစ္သည္ ။ သားသမီးေလးေတြ အတြက္ ပညာေရးကသီလင္တ ျဖစ္မွာကေတာ့ အမွန္ပင္ျဖစ္သည္  ။ စာသင္ႏွစ္ တစ္၀က္မွာပင္ ေက်ာင္းေျပာင္း တတ္ရမည့္ ကေလး ေတြအတြက္ အခက္အခဲသည္ မိခင္ အတြက္ အပူမီးျဖစ္သည္ ။ သည္တစ္ခါ စာသင္ႏွစ္ျပီးမွ ေျပာင္းေရႊ ့ဖို ့၊ ဆက္လက္ေနထိုင္ခြင့္ေပးပါရန္ တာ၀န္ရွိသူ တစ္ဦး ကို သြားေရာက္ ေတာင္းပန္သည့္ေန့က အျဖစ္အပ်က္ ကိုလည္း သူမ ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့နိဳင္ျပီျဖစ္သည္ ။ သားသမီးေဇာျဖင့္ လုပ္မိလုပ္ရာ ျဖင့္ စီမံကိန္းအတြက္ တာ၀န္ရွိသူ ဆိုသူကို သြားေရာက္ေတြ ့ဖို ့ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္ ။ ၀င္ေရာက္ေတြ ့ ခြင့္ရဖို ့ႏွစ္နာရီခန့္ေစာင့္ဆိုင္းအျပီးတြင္ တာ၀န္ရွိသူ ဧ။္ရံုးခန္းထဲသို ့၀င္ခြင့္ရခဲ့သည္ ။ ထိုသူက  ထိုအခ်ိန္တြင္ေတာ့ တြန္ ့ဆုတ္ေၾကာက္ရြ ့ံ ေနျပီျဖစ္ေသာ သူမကို ေမာ့ပင္မၾကည့္ပဲ လာရင္း ကိတ္စ အေၾကာင္းအရင္းကိုေမးသည္ ။ အျဖစ္အပ်က္ကို မေျပမပ်စ္ ေသာ ၀ါက်မ်ားျဖင့္ တံုလူပ္စြာေျပာဆိုျပီး ခ်ိန္တြင္ေတာ့ ထိုသူက မ်က္လံုးမ်ား တ၀င္း၀င္း ေတာက္ကာ အ၀င္၀မွ  ၀င္ခြင့္ရဖို ့သူမေတာင္းပန္ ခဲ့ရေသာသူ နာမည္ကို ေအာ္ဟစ္ျပီးေခၚေလသည္ ။


  “ သည္ .. ေစာက္ေရးမပါတဲ့ ကိတ္စေတြ ကို မင္းဘာသာမင္းမရွင္းတတ္ဘူးလား ” ဟူေသာ အသံ အဆံုးတြင္ေတာ့ အစတည္းက ေၾကာက္ရြ ့ံေနေသာသူမ သည္ မ်က္ရည္မ်ား က်လာခဲ့ျပီးျဖစ္ေနသည္ ။ ထိုသူ က သူမ လက္ေမာင္းကို ဆြဲကိုင္ကာ အခန္းျပင္ တြန္းထိုးထုတ္လာခဲ့သည္ ။ ငါကေလးေတြ ေက်ာင္းပညာေရးက သူ ့အတြက္ ေစာက္ေရးမပါတဲ့ ကိတ္စ ဆိုတဲ့ စကားသည္ အသည္းထဲထိ ဆူးေသာ စူးျဖစ္သည္ ။ ညဘက္ေရာက္ေတာ့ ခင္ပြန္းသည္ကို ျပန္လည္ေျပာျပေသာ အခါ သူမကို ျပန္လည္ျပံဳးျပအားေပးေသာ ခင္ပြန္းသည္ ၊ မ်က္လံုး အ၀ိုင္းသားျဖင့္ “ သားတို ့ေက်ာင္းေျပာင္းတတ္ရမွာလား ေမေမ ” ဆိုေသာ ကေလးေတြ ေရွ ့တြင္ေတာ့သူမ ျပန္လည္ျပီး တည္ျငိမ္နိဳင္ျပီျဖစ္သည္ ။ လုပ္သလို မျဖစ္သမွ် အတြက္ ျဖစ္သလိုလုပ္ျပီး သည္မိသားစု အဆင္ေျပဖို ့သူမ ခြန္အားလံုလ ရွိသေလာက္ ၊ အသိဥာဏ္ ရွိသေလာက္တို ့ျဖင့္ ထူမပ္ကာ မတ္မတ္ ရပ္ ရေတာ့ မည္ ့အတြက္ျဖစ္သည္ ။

          အမ်ိဳးသမီးမ်ားက ကူညီလုပ္ကိုင္ေပးယံုသာလိုျပီး ခ်တ္ျပဳတ္ၾကမည့္ သူမ်ားကေတာ့ အမ်ိဳးသားမ်ားျဖစ္ၾကသည္ ။ အာျပဲေျခာက္ ငရုတ္သီးေၾကာ္ ၊ ဘဲဥပဲကုလားဟင္း ကိုခ်တ္ျပဳတ္မည့္ ေယာက္က်ားမ်ား သည္ မီးဖိုၾကီးကို လမ္းမလယ္ခ်ကာ မီးေမႊးေနၾကသည္ ။ လူၾကီးမ်ားမျမင္ေအာင္ ကာလသား တစ္ခ်ိဳ ့က ခိုး၀ွက္ျပီး အရက္ေသာက္ၾကသည္ ။ ညဦးပိုင္း အေစာက မူးရစ္ျပီး ထိမ္းမနိဳင္ သိမ္းမရ ေအာ္ဟစ္ဆဲဆိုေနေသာ သူပင္ အမူးေျပကာ မီးဖို မီးေတာက္ရန္ ယပ္ခတ္ေပးကာေနသည္ ။ ထပ္မံျပီးေသာက္ပါ ဦးဟု ခြက္ကမ္းသူကို သူကျငင္းလိုက္သည္ ။ သူ လမ္းကေလးထဲ ေနာက္ဆံုးညကို မသိလိုက္ပဲ မူးရူးမေနခ်င္ပါဟုဆိုသည္ ။ အျမဲ မူးရူးျပီး မိဘ ကို ဒုတ္ခေပးသူဟု လမ္းထဲ နာမည္ဆိုးတဲ့သူ ့ကို အားလံုးက ရြ ံေၾကာက္ ကာကင္းကင္းေနခ်င္ၾကသည္ ။


“ ကၽြန္ေတာ္လည္း သည္လမ္းသားပါဗ် ၊ ထမင္းခ်က္စားဖို ့ပိုက္ဆံ ကၽြန္ေတာ့္ဆီကလည္း ေကာက္ပါဗ်  ” ဟု အစခ်ီကာ ေျပာင္းေရႊ ့ရဖို ့အတြက္ စီစဥ္သူဟု သူ ဥာဏ္မွီသေလာက္ေတြးလို ့ရသူမ်ားကို ေအာ္ဟစ္ဆဲဆို သည္ ။ သူ ့ဆိုးမ်ိဳးခံေနက် လမ္းသူလမ္းသားမ်ားကိုလည္း သူ အလြန္ပင္ခ်စ္ပါသည္ဟု ဆိုသည္ ။ ညေနတစ္ခင္းလံုး ေအာ္ဟစ္ေသာင္းက်န္းေသာ သူ ့ကို မျမင္သလိုပင္ထားကာ ေဆာ့ကစားေနေသာ ကေလးေတြက ကစား ၊ တာ၀န္ကိုယ္စီျဖင့္ အလုပ္မ်ားေနေသာ လူၾကီးေတြက မ်ား ျဖင့္ သူ ့အတြက္ ဖက္ျပိဳင္ကာေျပာဖို ့ဘက္မရွိေသာ အခါ ေမာျပီး လမ္းလယ္ေခါင္ လွီးခၽြတ္ျပင္ဆင္ေနေသာ မိန္းမ မ်ားနားတြင္ အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့သည္ ။ ယခု နိဳးလာေသာ အခါတြင္ေတာ့ မီးကူေမႊးကာ မီးဖို မီးမေလ်ာ ့ဖို ့သူတာ၀န္ယူ ေစာင့္ၾကည့္ပါမည္ဟုဆိုသည္ ။
 “ ကၽြန္ေတာ္ဆိုးလို ့ရလို ့ဆိုးတာပါ အဘရာ ။ ေမြးတည္းက ျမင္ဖူးသိလာၾကေတာ့ေလ အကုန္ ကိုယ့္အမ်ိဳးေတြလို ျဖစ္ေနေတာ့ အကုန္လံုးကို ကိုယ္ဆိုးလို ့ရတဲ့သူေတြလို ့ခ်ည္းထင္ေနတာဗ် ” ဟု ပဲဟင္းအိုးကို ဦးေဆာင္ ခ်က္မည္ အဘၾကီးကိုေျပာသည္ ။
“ ေအးေပါ့ သားရ ။ ခင္ရာေဆြမ်ိဳးေတြကိုး ကြာ ။”


 ေအာ္ဟစ္ ေဆာ့ကစားေနေသာ ကေလးငယ္မ်ားသည္လည္း ေမာလို ့ျငိမ္ကာ ထိုင္ျပီး စကား ေျပာေန ၾကျပီျဖစ္သည္ ။ ေနာက္ေန ့ေတြ ေတြ ့ရမွာမဟုတ္ဘူးဆိုတာ ေမ့ေလ်ာ့ျပီး သည္ေန ့နင္လိုက္ခလွည္ ့နဲ ့ ျပီးတာေနာ္ နက္ဖန္ က် နင္မျငင္းရဘူး ေနာ္ဆိုေသာ ခါတိုင္းကဲ့သို ့ေနာက္တစ္မနက္ မိုးလင္းလွ်င္ ေတြ ့ခြင့္ ရဦးမည္ထင္ကာ  ေျပာေသာ ကေလးငယ္ တစ္ဦးကို ၀ိုင္းေလွာင္ေျပာင္ ကာ ေအာ္ဟစ္ရီေမာေနၾကသည္ ။ ေမြးစငယ္စဥ္ ကတည္းက ေတြ ့ခြင့္ရေသာ သူငယ္ခ်င္း မ်ားသည္ ေနာက္သည္လို ျပန္ဆံုဖို ့ မျဖစ္နိဳင္မွန္းသိေပမယ့္  သည္အခ်ိန္တြင္ေတာ့ ညဥ့္နက္သည္ထိ သူတို ့အတူရွိေနခြင့္ရျခင္း အတြက္ ေက်နပ္မိၾကသည္ ။ “ နင္လာ လည္မွာလား ” ဟု ေကာင္မေလးက သူ ့ေဘးက ေကာင္ေလးကိုေမးသည္ ။ “ ေအးေပါ့ . . ငါလာမွာေပါ့ ” ဟုေျဖဆုိျပီးကာမွ ေကာင္မေလးေျပာင္းေရႊ ့ေနထိုင္မည္ ့ေနရာကို သူမသြားတတ္မွန္း သတိရျပီး  “ ငါ .. ငါ့အေမကို လိုက္ပို ့ခိုင္းမွာေပါ့ ”  လို ့ေျပာင္းလဲေျဖဆိုသည္ ။ မနီးမေ၀း ေျပာင္းေရႊ ့ၾကမည့္ သူေတြ ရွိသလို ေကာင္မေလးလို သူတို ့နာမည္ပင္ မၾကားဖူးေသာ ေနရာသို ့ေျပာင္းေရႊ ့မည္သူေတြလည္းရွိသည္ ။  “ ငါက ကားစီးရင္ေခါင္းသိပ္မူးတာဟ . . ဒါေပမယ့္ ငါနင္တို့ဆီလာဖို ့ကားစီးရင္ ေခါင္း မူးလည္း ငါ မမူးဘူးေျပာပီး အေမ့ကို လိုက္ပို ့ခိုင္းပါ့မယ္ဟ ” ဟု ဆိုသည္ ။ ေကာင္ေလးသည္ သူေျပာေသာ စကားကို သူကိုယ္တိုင္ေတာ့ျဖင့္မယံုေပ ။



သူ အေမက ေကာင္မေလး ႏွင့္သူ ေတြ ့ဖို ့အတြက္သပ္သပ္ျဖင့္ေတာ့ ကားႏွစ္ဆင့္စီးျပီး ႏွစ္နာရီခန္ ့သြားရေသာေနရာကို လိုက္ပို ့လိမ့္မည္မဟုတ္ေပ ။ အိမ္မူ ကိတ္စမ်ားျဖင့္ အျမဲလို အလုပ္ရူပ္ေနေသာ ၊ ကေလးငယ္ေလး တစ္ေယာက္ေ၀ယ်ာ၀စ္စေတြ တာ၀န္ရွိေနေသာ အေမသည္ သားျဖစ္သူ သူငယ္ခ်င္းျဖင့္ ေတြ ့ဆံုဖို ့ကိတ္စကိုမည့္သို ့မွ  အေရးစိုက္မည္ မဟုတ္မွန္း သူသိေသာ္လည္း ေကာင္မေလးကိုေတာ့ျဖင့္ လာပါမည္ ဟူေသာ ကတိကိုသာေပးခ်င္သည္ ။ ေျပာင္းေရႊ ့ေနထိုင္ရမည့္ ေက်ာင္းအတြက္ စိတ္ပူ ေသာကေရာက္ေနေသာ သူငယ္ခ်င္းမေလး အား မည္ကဲ့သို ့ႏွစ္သိမ့္ေျပာ ဆိုရပါမည္နည္းဟု စဥ္းစား မရသမွ်သည္  “ မီးပုန္းေလးေတြ ခ်ိတ္ဆြဲေတာ့မယ္ေဟ့ ”ဟု ေအာ္ဟစ္ အသိေပးလိုက္ေသာ အသံ တစ္သံေအာက္တြင္ေတာ့ အားလံုးျပန္လည္ေမ့ေလ်ာ့သြားျပီျဖစ္သည္ ။


အိမ္တိုင္း ေရွ ့တြင္ မီးပံုးေလးတစ္ခုစီ ခ်ိတ္ဆြဲထားသည္ ။ အနီ ၊ အျပာ ၊ အ၀ါ ၊ အစိမ္း အေရာင္စံုလွေသာ မီးပံုးေလးမ်ားသည္ သြယ္တန္းကာခ်ိတ္ဆက္ထားေသာ မီးၾကိဳးတိုင္တစ္ေလ်ာက္ လွပစြာ တည္ရွိေနၾကသည္ ။ ႏွစ္စဥ္ သီတင္းကၽြတ္မီးထြန္းပဲြ တြင္မွ ထုတ္ယူကာ အသံုးျပဳေသာ သည္မီးပံုးေလးမ်ားကို ယခု လမ္းကေလး ဧ။္ ေနာက္ဆံုး ညေနခင္း အတြက္ ထုတ္ယူ အသံုးျပဳၾကျခင္းျဖစ္သည္ ။ သီတင္းကၽြတ္မီးထြန္းပြဲ တြင္ အတူတကြ ရွိမေနနိဳင္ေတာ့ မယ့္ သူေတြ အတြက္ ႏူတ္ဆတ္ညခ်မ္း ကေလးကို တတ္နိဳင္သေလာက္ လွပေသာ အမွတ္တရေလး ျဖစ္ေစခ်င္ၾကသည္ ။ ညခ်မ္းခ်ိန္ ေမွာင္ရီေအာက္တြင္ ေတာက္ပေသာ ေရာင္စံုမီးပံုးကေလးမ်ား ျဖင့္ လမ္းတေလ်ာက္ ထိန္လင္းေတာက္ပလွ်က္ရွိသည္ ။ လုပ္လက္စ အလုပ္မ်ား ကို အကုန္ ပစ္ခ်ကာ လူၾကီး ၊ လူငယ္အကုန္ သည္ လမ္းကေလး တေလ်ာက္ ထိုထို သည္သည္ေနရာမ်ားမွ ရပ္လွ်က္ မီးပံုးေလးမ်ားျဖင့္ လမ္းကေလးကို ၾကည့္ရူေနခ်ိန္တြင္ပင္ လွ်က္စစ္မီး ပ်က္ေတာက္သြားခဲ့သည္ ။ ဆဲဆို ေအာ္ဟစ္သံမ်ား စီခနဲ ထြက္လာလွ်က္ကပင္ စေနာက္ေျပာင္ေသာ အသံမ်ား အျဖစ္သို ့ေျပာင္း လဲသြားကာ ေအာ္ဟစ္ရီေမာ ၾကသည္ ။ ကေလးငယ္ မ်ားသည္ အခ်င္းခ်င္း တြန္းတိုက္ကစားလွ်က္ ၊ လူၾကီး မ်ားသည္လည္း ယခင္လုပ္လက္စ အလုပ္မ်ားကို ဆက္လက္လုပ္ကိုင္လွ်က္ လွ်က္စစ္မီး ျပန္အလာကို ေစာင့္ စားကာ လမ္းကေလး အတြက္ မီးပံုးေလးမ်ား ျပန္လည္ ထြန္းညွိေပးၾကပါဦးမည္ဟုဆိုသည္ ။


                         ေနာက္တစ္မနက္ မိုးလင္းခ်ိန္မတိုင္မွီ လွ်က္စစ္မီး ျပန္လည္ရရွိကာ မီးပံုးေလးမ်ားထြန္းညွိ နိဳင္ပါလိမ့္မည္ဟု သူတို ့အားလံုး ယူဆယံုၾကည္လွ်က္ရွိၾကပါသည္ ။

“အညာကို ျပန္ခ်င္တယ္”

by Soe Min (Notes) on Friday, March 29, 2013 at 12:14pm

          “ေႏြမိန္တေပါင္း ေၾကြခ်ိန္ေျပာင္း ရြက္ေဟာင္းေၾကြက် ေျမခခဲ႔ၿပီေလ။” ဆိုတဲ႔ သီခ်င္းကေလးဟာ ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ႔ သည္ရာသီမွာ လာေနက်ပါ။ “လက္ပံပြင္႔ေကာက္” တဲ႔။ နားထဲကို စြဲေနတာပဲ။ အဲဒါၿပီးရင္ ေဒၚေမလွၿမဳိင္ရဲ႕ “ႏွင္းေငြ႔က်န္ ေလျပန္ေလာင္း ေဟမာန္ေဆာင္း ေျပာင္းခဲ႔ပါၿပီတဖန္။ သာတေပါင္း ညွာေညာင္းေၾကြ ေႏြရတုကိုဖန္။” ဆိုတဲ႔ “ေႏြဦးေတးသံ” ကေလးလည္း လာတတ္တယ္။ ဦးအံ႕ႀကီးရဲ႕ “သူနဲ႔သာတူညီ ဖူးလိုက္ခ်င္ရဲ႕ ဦးခိုက္တင္ပါတဲ႔ သဲပုံေစတီ။” ဆိုတဲ႔ “မိန္ရာသီ” သီခ်င္းေလးလည္း ၾကားရတတ္တယ္။ မၾကည္ေအာင္ကေတာ႔ “ရာသီေတာ္ဦး” သီခ်င္းထဲမွာ “ေႏြဦးေျပာင္းလို႔ ေအာင္႔ေမ႔သည္။” တဲ႔။ ခ်ဳိျပဳံးကဆို “ေန႔ေပါင္းမ်ားစြာ လေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာခဲ႔ေသာ္လည္း ကိုယ္မေမ႔သည္သာ။” လို႔ “မုန္းရစ္ေလဦး” ထဲမွာ ဆိုတယ္။ စတူရီယိုထဲမွာဆိုရင္ေတာ႔ ကိုငွက္ျပန္ဆိုတဲ႔ “ေႏြဦးကံ႔ေကာ္မ်ား” ေပါ႔။ ေမဆြိကေတာ႔ “ေႏြဟာ အခ်စ္ပုံေျပာလိမ္႔မယ္။ ခ်စ္လ်က္ေ၀းသူ ႏွစ္ဦးအေၾကာင္း..။” ဆိုၿပီး ေက်ာင္းတံခါးပိတ္ခ်ိန္ကို “ေႏြပုံျပင္” သီခ်င္းနဲ႔ လြမ္းျပမွာ။ လူငယ္ဆိုတာ ပညာရွာတဲ႔အရြယ္မို႔ ေက်ာင္းသားဘ၀မွာပဲ ရွိေသးတယ္ေလ။ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ေႏြရာသီေရာက္ေတာ႔မွ ေက်ာင္းႀကီးေတြ ပိတ္ၿပီး မိဘရပ္ထံျပန္တဲ႔သူျပန္၊ ေက်ာင္းေနသူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္းေတြနဲ႔ ခြဲခြာၾကရတာ။ အဲဒါေၾကာင္႔ ဥတုသုံးပါးထဲမွာ ေႏြရာသီဟာ လြမ္းစရာအေကာင္းဆုံးပဲ လို႔ ထင္ၾကတယ္။ သူမ်ားေတြေတာ႔ လြမ္းေတာ္မူလို႔ စာကိုစီၾကတာ ဘယ္ဆီသို႔ ဘယ္ရြာသို႔ ဘယ္သူသို႔ ဘယ္၀ါသို႔ လြမ္းၾကေလတယ္ မသိပါဘူး။ ကိုယ္လည္းပဲ လြမ္းေတာ႔လြမ္းတာေပါ႔။ အခုလို ပူျပင္းေသာ႔ေထြ ဂိမၼာန္ေႏြဆို ကိုယ္႔စိတ္က အတိတ္ဆီကို ျပန္လြမ္းတယ္။ သာလို႔ ေကာင္းလို႔ ေျငာင္းလိုၿငိမ္႔လို႔ တတမ္းတတ လြမ္းေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အရွိကို အရွိအတိုင္း၊ အေဟာင္းကို အေဟာင္းအတိုင္း မက္မက္စက္စက္ ဆြတ္ဆြတ္ၾကင္ၾကင္ လြမ္းတယ္။ အဲဒီအလြမ္းထဲမွာ ေနသူရိန္ ပူရွိန္ျပင္းတာလည္းပါတယ္။ လွည္းလမ္းေၾကာင္းတေလွ်ာက္ ဖုန္လုံးႀကီးေတြ တလိမ္႔လိမ္႔ တက္တာလည္းပါတယ္။ ေနာက္ဆုံးေတာ႔ သန္းထြန္းေလးလိုပဲ “အညာဌာနီ တစ္ခါလာမည္ ကၽြန္ေတာ႔အတြက္ေတာ႔ ေမ႔မရပါေလၿပီ။” လို႔ ဟစ္ပလိုက္ရတယ္။
          ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ႔ ေႏြရာသီဆိုတာ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ အညာျပန္ရတဲ႔ ရက္ေတြေပါ႔။ အေမေရာအဖြားေရာ အညာသူေတြမို႔ သူတလွည့္ ကိုယ္တလွည့္ျပန္ၾကေပမယ္႔ ကိုယ္ကေတာ႔ ဘယ္သူျပန္ျပန္ လိုက္တာကိုး။ အဲဒီေခတ္က ခရီးလမ္းပန္းက ခုေခတ္လို လြယ္ကူအဆင္ေျပလွတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘတ္စကားအိုႀကီးနဲ႔ ကုန္အိတ္ေတြအေပၚမွာ ေျခေတြက်ဥ္ ခါးေတြနာလာေအာင္ စီးရတယ္။ ရန္ကုန္ကညေန သုံးနာရီေလာက္ထြက္ရင္ ေရနံေခ်ာင္းကို ေနာက္တေန႔မနက္ ဆယ္နာရီသာသာေလာက္ ေရာက္တယ္။ အဲဒီကမွ အေနာက္ဘက္ကမ္းကူးရျပန္ေရာ။ ေမာ္ေတာ္နဲ႔ ကုန္းေဇာင္းအထိပဲ ကူးကူး၊ သမၺာန္နဲ႔ နန္းေတာ္ကၽြန္း၊ ငါးေျခာက္ကၽြန္း၊ ထူး ဘက္ကိုပဲ ကူးကူး၊ ေနခိုတာနဲ႔ဘာနဲ႔ ရြာကိုေမွာင္ရီပ်ဳိးမွ ေရာက္ခ်င္ေရာက္၊ မေရာက္လည္း ကုန္းေဇာင္းတစ္ညအိပ္ၿပီး ေနာက္တစ္ေန႔မွ ေရာက္တယ္။ ဒါေၾကာင္႔ အညာခရီးဟာ လမ္းတင္ အသြားႏွစ္ရက္ အျပန္ႏွစ္ရက္ကုန္တယ္။ ရြာေရာက္ရင္လည္း တစ္ပါတ္ေလာက္ အေမာအပန္းေျဖမွ ျပန္ဖို႔ အားျပည့္တယ္။ တကယ္ေတာ႔ အေမာေျဖတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အသားက်ေအာင္ ျပန္က်င္႔ယူရတာပါ။ ေရာက္ကာစမွာ ေသာက္ရတဲ႔ေရကိုက အရသာတစ္မ်ဳိးျဖစ္ေနလို႔ အာသာမေျပဘူး။ တြင္းေရေလ။ အဖြားကေတာ႔ မုန္းေခ်ာင္းထဲက ေရကိုမွ ေသာက္ခ်င္တာ။ အိမ္သာကလည္း တြင္းအိမ္သာ တုတ္ခေနာင္းနဲ႔။ ကားေပၚတက္စီးကတည္းက ၀မ္းခ်ဳပ္သြားတာ ရြာေရာက္ေတာ႔လည္း အသားမက်ဘူး။ မ်က္စိကလည္း ညဘက္ေမွာင္ႀကီးထဲေနတဲ႔အက်င္႔ကို ျပန္က်င္႔ရတယ္။ အဲဒီတုန္းက ရြာမွာ ဘက္ထရီအိုးေတာင္ မရွိဘူး။ ေရနံဆီမီးခြက္ပဲ ထြန္းတာ။ ႏွစ္ရက္ သုံးရက္ေလာက္ဆို ေနသားက်လာပါတယ္။ တခါတခါ မီးခြက္ေရွ႕ စာအုပ္တစ္အုပ္ သည္းႀကီးမည္းႀကီးဖတ္ေနတုန္း ေညွာ္နံ႔ထြက္လာမွ ဆံပင္ေတြ မီးကၽြမ္းသြားမွန္းသိတယ္။ အညာကျပန္လာလို႔ ရန္ကုန္ေရာက္ရင္လည္း ညဘက္က် လင္းေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႔ မ်က္စိစူးတာ၊ အသံေတြ ဆူညံတာ၊ အိုက္စပ္စပ္ႀကီးေနတာကို ေနသားက်ေအာင္ ျပန္က်င္႔ရတာပါပဲ။
          အစားအေသာက္ကအစ ရန္ကုန္နဲ႔ေတာ႔ ဘာမွ မတူပါေလဘူး။ မုန္႔ဟင္းခါးဆိုတာမ်ား ရြာမွာစားကာစဆို မ်က္ရည္ေတာင္လည္မယ္။ မုန္႔ဖတ္က အေရာင္မြဲညစ္ညစ္၊ ရွမ္းေခါက္ဆြဲအလုံးေလာက္တုတ္တယ္။ ဟင္းရည္က ငါးတစိမွမပါ။ ပဲႏွစ္ျပစ္ျပစ္ႀကီး။ ႏွစ္ရက္ သုံးရက္ေလာက္ ဆက္စားလိုက္မွ ဆီခ်က္နံ႔ေမႊးေမႊးေလးကို အရသာခံတတ္သြားမယ္။ ေနာက္ေတာ႔လည္း ရန္ကုန္က လိုက္မမီတဲ႔ အညာမုန္႔ေတြ အရသာေတြ႔လာတာပါ။ မင္းဇံက မုန္႔လုံးကေလးေတြဆို ငွက္ေပ်ာဖက္မွာ ကပ္လို႔ ဆီကေလးနဲ႔ ခြာယူရတယ္။ ေစးလို႔အိလို႔။ မုန္႔ေပါင္းပူပူကေလးေတြဆို ဆီနံ႔ေမႊးေမႊးကေလးနဲ႔။ ေက်ာင္းေတာ္ရာဘုရားက ၀က္ေျမဥကေလးေတြဆို ခ်ဳိလိုက္တာမ်ား ဆိမ္႔ေနတာပဲ။ အဖြားကေတာ႔ အဲဒီက မုန္႔ၾသဇာကေလးေတြကို လူၾကဳံရွိတိုင္း မွာစားတယ္။ ရြာမွာရွိတဲ႔ အဖြားမ်ား အေဒၚမ်ားကေတာ႔ ရန္ကုန္သားဧည့္သည္ကေလးလာရင္ ရြာမွာ ႏြားမသားေပါက္တဲ႔အိမ္က ႏြားႏို႔မွာမွာထားတယ္။ က်ဳိလိုက္ရင္ အဆီေတြေတာင္ ေ၀႔လို႔။ ကိုယ္ေရာက္ေနရင္ ရြာစဥ္ေလွ်ာက္ေရာင္းတဲ႔ အသား၊ငါးသည္မ်ားေတာင္မွ အိမ္နားတ၀ဲလည္လည္ ဟိုဟာ၀ယ္ပါဦး။ သည္ဟာ၀ယ္ပါဦး။ တြန္းတြန္းထိုးထိုး ေရာင္းၾကတယ္။ ကေလးဘ၀ ရြာမွာေပ်ာ္တာလည္း မေျပာနဲ႔ေလ။ မိုးလင္းကမိုးခ်ဳပ္ ပါးစပ္နဲ႔အစားျပတ္တယ္လို႔မွ မရွိပဲကိုး။
          ပြင္႔ျဖဴၿမဳိ႕နယ္ထဲမွာ ရွိတဲ႔ ကိုယ္တို႔ရြာကေလးဟာ အနီးဆုံးမွာ အထင္ကရရွိတာကို ေျပာရရင္ လယ္ကိုင္း၊ ေက်ာင္းေတာ္ရာဘုရား အနားမွာ လို႔ ေျပာရတယ္။ ေက်ာင္းေတာ္ရာဘုရားက ငါးေထြႀကီးေတြ အစာေကၽြးတဲ႔ ဗူးသယ္ဆိပ္ကေနလာ၊ မင္းဇံရြာ၊ သရက္ေတာရြာ၊ သမင္ျခံရြာကေလးေတြ လြန္ရင္ေရာက္ကေရာ။ ေပေတာရြာတဲ႔။ ပြင္႔ျဖဴ၊ ကုန္းေဇာင္းဘက္ကေနလာရင္ ရြာခိုင္တို႔ ေရွာက္ေတာတို႔၊ ရြာသာညြန္႔၊ ပန္းတုန္းႀကီး ပန္းတုန္းေလးတို႔ ေက်ာ္လာရတယ္။ လယ္ကြင္းျပင္ တေမွ်ာ္တေခၚကိုျဖတ္သြားရင္ ျမစ္နားစုလို႔ေခၚတဲ႔ နန္းေတာ္ကၽြန္း၊ ငါးေျခာက္ကၽြန္း၊ ထူးရြာကေလးေတြကို ေရာက္တယ္။ ေျမျပန္႔လြင္ျပင္က်ယ္ႀကီးမွာ တစ္ရြာနဲ႔တစ္ရြာ လယ္ကြက္ႀကီးေတြ၊ မုန္းေခ်ာင္းကေလး၊ မဲဇလီဆည္ကလႊတ္တဲ႔ တူးေျမာင္းကေလးေတြနဲ႔ ျခားထားတယ္။ ေတာအုပ္ေတာတန္း မရွိဘူး။ လယ္ေတြကိုင္းေတြ၊ တလင္းေတြပဲ ရွိတယ္။ ႏွစ္သက္ရွည္ၾကာလွတဲ႔ ရြာႀကီးေတြမို႔လို႔ သစ္ႀကီး၀ါးႀကီး စိမ္းစိမ္းအုပ္အုပ္ေတြ႕ရင္ ရြာ၊ ၾကားထဲကဟာ လယ္ယာတလင္း လို႔သာမွတ္။ တစ္ရြာနဲ႔တစ္ရြာ ဆက္သြယ္ထားတာ ကားလမ္း မဟုတ္ဘူး။ ႏြားလွည္းပဲ သြားလို႔ရတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ ငယ္ငယ္ကဆို ရြာကကေလးေတြ လယ္ထြန္စက္လာရင္ ထြက္ၾကည့္ၾကတယ္။ အခုလို ဆိုင္ကယ္တ၀ီ၀ီ မျဖစ္ခင္တုန္းကေတာ႔ စက္ဘီးကေလးေတြ စီးၾကတယ္။ ဒါေတာင္ ေက်ာင္းဆရာ ဆရာမေလာက္ပဲ စီးတာ။ သူသူကိုယ္ကိုယ္ လမ္းေလွ်ာက္ၾကတာ မိုင္ေတြမ်ားစြာ။ ဘယ္ရြာ၀င္၀င္ ရြာထိပ္မွာ နားစရာ ဇရပ္ကေလး။ အရိပ္ေကာင္းကေလး၊ ေရခ်မ္းစင္ေအးေအးေလးေတြ ရွိတယ္။ ဘယ္အိမ္မွ ၀င္းတံခါးပိတ္ထားတာ မရွိဘူး။ ေခြးေလးဘာေလးၾကည့္၊ ျမင္တဲ႔အိမ္ ၀င္နား၊ စိမ္းစိမ္းက်က္က်က္ အခါးရည္ကေလးေတာ႔ တိုက္၊ ေဆးလိပ္ကေလးေတာ႔ တည္လိုက္မွာ။ အခ်ိန္မေတာ္ ေမွာင္ရီပ်ဳိးလို႔ မိုးခ်ဳပ္သြားလည္း အိပ္ယာလိပ္ပါရင္ ဇရပ္မွာတည္း၊ မပါရင္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ၀င္ေလွ်ာက္လိုက္၊ မွတ္ပုံတင္ ျပစရာမလိုဘူး။ ကိုယ္တို႔ရပ္ကိုယ္တို႔ရြာ စတုဒီသာ ေလးမ်က္ႏွာက လာခ်င္တဲ႔သူလာ၊ အေ၀ရာေဟာတု ျဖစ္ၿပီးသား။
          ရြာရဲ႕သေဘာက တစ္အိမ္႔တစ္အိမ္ အူမေခ်းခါးကအစ သိၿပီးသားမို႔ မ်က္ႏွာစိမ္းမ်ား ရြာထိပ္ကျဖတ္သြားရင္ ေနာက္ကတေကာက္ေကာက္ လိုက္မၾကည့္ေသာ္ျငား ဘယ္သူ႔ ေမးလိုက္ေမးလိုက္၊ ပုံပန္းသ႑န္၊ ထူးျခားလကၡဏာ၊ ဘယ္သူနဲ႔စကားေျပာၿပီး ဘယ္ဘက္ကိုခရီးဆက္သြားတယ္ ခေရေစ႔တြင္းက် ေျပာျပတတ္တယ္။ လူမႈအသိုင္းအ၀ိုင္းက စုစုစည္းစည္းရွိလြန္းလို႔ တရုတ္မ်ားကုလားမ်ားေတာင္ မူးလို႔ရႈစရာ မရွိဘူး။ (ေရလည္းမၾကည္ ျမက္လည္းမႏုပဲကိုး)။ ရြာထိပ္မွာ အဂၤလိပ္ေခတ္က စစ္ေျပးရင္းက်န္ခဲ႔တဲ႔ ပန္ခ်ာပီႀကီး တစ္ေယာက္ေတာ႔ရွိတယ္။ အခုေတာ႔ သူတို႔လည္း ကိုယ္နဲ႔ အမ်ဳိးစပ္လို႔ရေနၿပီ။ တစ္ရြာလုံးက ဟိုဘက္ကလွည့္ေတာ္၊ သည္ဘက္ကလွည့္ေတာ္၊ အမ်ဳိးေတာ္ၾကတယ္။ မိသားစုတိုင္းက ေမြးခ်င္းေပါက္ေဖာ္ ခုႏွစ္ေယာက္ တစ္က်ိပ္ရွိတယ္။ တစ္၀မ္းႏွစ္၀မ္းကြဲသြားရင္ ျပန္ဖူးစာဆုံတယ္။ လူခ်င္းေတြ႕လို႔ ဇေ၀ဇ၀ါျဖစ္ေနရင္ “နင္ ဘယ္သူလဲ။” ဘယ္ေတာ႔မွ မေမးဘူး။ “နင္ ဘယ္သူ႔သားသမီးလဲ။” ေမးလိုက္ရင္ ဇာတိဇစ္ျမစ္ အကုန္သိၿပီ။ အေနာက္တိုင္းသားေတြလို မ်ဳိးရိုးနံမယ္ ဆက္ခံမထားေပမယ္႔ ေမြးခ်င္းညီအကိုခ်င္းမွန္း နံမယ္ေခၚလိုက္ရင္ သေဘာေပါက္တယ္။ သားႀကီးကို ဘိုေက လို႔ မွည့္လိုက္ရင္ ေနာက္ေမြးသမွ် ဘိုေရွ၊ ဘိုေတ၊ ဘိုေဖ ျဖစ္သြားတယ္။ မိန္္းကေလးက် ခင္ရီ၊ ခင္မွီ၊ ခင္သီ၊ ခင္ၾကည္ေပါ႔။ (အဲသေလာက္ကို ကာရံငဲ႔တာ)။ လူမႈအသိုင္းအ၀ိုင္းခ်င္းက ဘူတန္နဲ႔ေတာ႔ ေတာ္ေတာ္တူတယ္။ ရြာမွာ တရုတ္၊ ကုလား မရွိသလိုပဲ၊ မိန္္းမရွာ၊ ျပည့္တန္ဆာ မရွိဘူး။ သူခိုးမရွိတာကေတာ႔ မအံ႕ၾသေလာက္ပါဘူး။ ဘယ္အိမ္တက္ခိုးခိုး အိုးစုတ္ခြက္စုတ္၊ အ၀တ္စုတ္ခ်င္း အတူတူနဲ႔အႏူႏူ။ လူထက္ႏြားကတန္ဖိုးႀကီးလို႔ ႏြားခိုးပူတာေလာက္ပဲ ရွိတယ္။ (အဲဒါ ျမစ္အေရွ႕ဘက္ကမ္းက လာခိုးတာ) အေသာက္အစား ေလာင္းကစားရွိရင္ လူေျပာသူေျပာခံရတယ္။ တစ္ပင္လဲမူ တစ္ပင္ထူတာေတာင္မွ ငယ္လင္ငယ္မယား မဟုတ္ဘူးဆိုၿပီး ေျခာက္ျပစ္ကင္းသဲလဲစင္ စာရင္းကဖ်က္တယ္။ ေပြတဲ႔ရႈပ္တဲ႔သူဆိုရင္ေတာ႔ သူမေျပာနဲ႔ သူ႔သားသမီးမ်ား အရြယ္ေရာက္လို႔ မိဘ၀တၱရား ေတာင္းရျမန္းရတဲ႔အခါ မ်က္ႏွာငယ္ရတယ္။ ဒီ၀ါသနာမ်ဳိးက မ်ဳိးရိုးလိုက္သလို ထင္ၾကတယ္။
          အစြဲအလမ္းေတြနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ေတာ႔ ကိုယ္တို႔အရပ္က နည္းနည္းထူးျခားပါတယ္။ မိဆိုင္ဖဆိုင္ ရိုးရာကို ကိုးေတာ႔ကိုးတယ္။ တျခားအရပ္ေတြလို ပူေနာင္ခ်ပ္ခ်ိမ္း လုပ္ေလ႔မရွိဘူး။ နတ္ကႏၷားပြဲ ဘယ္ရြာမွာမွ မရွိဘူး။ ဒါေပမယ္႔ နတ္ကေတာ္အဖြားႀကီးေတြေတာ႔ ရွိတယ္။ လက္ဘက္တစ္ရိုး ကၽြမ္းတစ္ရိုးကိုးၿပီး နတ္ေမးရင္ေဟာတယ္။ ရွင္ေလာင္းနတ္ျပရင္ ဆန္တစ္ျပည္ေငြတစ္မတ္ကိုးရတယ္။ ရြာကလူေတြက နတ္ကိုအဲေလာက္ မေၾကာက္ဘူး။ သရဲကိုပိုေၾကာက္တယ္။ ညဘက္ သုႆန္မသြားရဲဘူး။ အသုဘအိမ္ဘက္ ေျခဦးမလွည့္ရဲဘူး။ ရြာမွာ နာေရးရွိရင္ ကိုယ္႔အိမ္ကိုယ္ေတာင္ တစ္ေယာက္တည္း မအိပ္ရဲဘူး။ တေစၦပုံျပင္ေတြ ေ၀ေ၀ဆာဆာ ေျပာျပတတ္ၾကတယ္။ အပူးေတြအကပ္ေတြကိုလည္း ယုံတယ္။ အဲဒါေၾကာင္႔ ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ႔ ေရႊရင္ေက်ာ္ဂုိဏ္းဆိုတာ အဲဒီဘက္မွာ သိပ္နံမယ္ႀကီးတယ္။ မၾကာေသးခင္ကလည္း ေက်ာက္ခဲအန္ျပတာေတြ အဲဒီဘက္ကလာတယ္။ ယုံလြယ္ၾကတယ္လို႔ပဲ ေျပာရမွာပဲ။
          တကယ္ေတာ႔ ကိုယ္႔ရြာကို ျပန္အမႊန္းတင္ၿပီး ၾကြားစရာ ဟုတ္ဟုတ္ျငားျငား ဘာဆိုဘာမွ မရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ ကိုယ္႔အတြက္ ဘာနဲ႔မွ လဲလို႔မရတာ တစ္ခုေတာ႔ရွိတယ္ေလ။ ေဆြေတြမ်ဳိးေတြေပါ႔။ ဇာတိႏြယ္ လို႔ ေခၚရမယ္။ မိဘဘိုးဘြားအားလုံး အဲဒီရြာကေန ဆင္းသက္လာတာကိုး။ အဖြားေရာ အေမေရာဟာ ပု၀ါပါးကိုၾကက္သားထုပ္သြားၾကေပမယ္႔ ရြာကိုေတာ႔ စြန္႔သြားတဲ႔အထဲ မပါဘူး။ ကိုယ္႔သားသမီးေလးေတြ အပါေခၚၿပီး ရြာကို အေရာက္ျပန္ၾကတယ္။ ရြာကအမ်ဳိးေတြနဲ႔ စိမ္းမသြားေအာင္ ထားတယ္။ အဲဒီအလုပ္ကို သမီးကေလးတစ္ေကာင္တည္း ေမြးထားမိတဲ႔ ကိုယ္ေတာင္ မလုပ္ႏိုင္ဘူး။ ကာဠဳဒါယီ ဂါထာေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ ျပည္ေတာ္ျပန္ပင္႔သလို အာကာကိုလႊာပုံျပဳလည္းပဲ သည္သမီးကေတာ႔ သည္ခရီးကို လိုက္ခ်င္မယ္ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီမွာ သူနဲ႔ ပတ္သက္တာ ဘာတစ္ခုမွ မရွိဘူးေလ။ ေဆြမ်ဳိးအသိုင္းအ၀ိုင္းရဲ႕ ေႏြးေထြးတဲ႔ အရိပ္အာ၀ါသဆိုတာ သူမခံစားတတ္ေသးဘူး။ သူ႔အေဖကို ဘယ္သူနဲ႔မွ မွ်ေ၀ၿပီး မခ်စ္ႏိုင္တဲ႔သမီးဟာ ၀မ္းကြဲေမြးခ်င္းေတြနဲ႔ အေပ်ာ္ေတြကို ေ၀မွ်ခံစားႏိုင္မွာလည္း မဟုတ္ဘူး။ အလွျပင္ဆိုင္မွာ ေျခသည္းအလွေဖာ္ထားတဲ႔ ဖ၀ါးအစုံနဲ႔ ဖုန္အလိမ္းလိမ္းေဖြးတဲ႔ ေျမျပင္ကိုနင္းဖို႔လည္း ခက္မွာေပါ႔ေလ။
          သူ႔အေဖကေတာ႔ ရြာကို မေခၚခ်င္ပဲ ဘယ္ေနပါ႔မလဲေလ။ ေဆးေက်ာင္းေရာက္တဲ႔အထိ ေႏြေက်ာင္းပိတ္ ရြာျပန္ရင္ ခင္မိခင္ရာ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ရြာအလည္ေခၚသြားေနက်။ ေက်ာင္းသက္တ၀က္ေလာက္မွာ ကိုစိုးသူနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ေတာ႔ ရြာကလူေတြျဖင္႔ စိတ္ေတြပူလို႔။ မေတာ္လို႔ ေခၚမ်ားလာရင္ ဘယ္ေနရာမွာသြားထားရပါ႔မလဲ အားေတြကိုနာလို႔။ တို႔ရြာကလူေတြ တစ္ေယာက္တစ္တို႔ ၀ိုင္းတို႔့ရင္ေတာင္ အဲသည္မင္းသား လုံးပါးပါးေလာက္တယ္တဲ႔။ ေနာက္ဆုံးေတာ႔ လူအလည္မေခၚႏိုင္တာနဲ႔ ျပကၡဒိန္ေလးေတြပဲ အလည္ေခၚသြားရတယ္။ တို႔ရြာမွာ အိမ္ေပါက္ေစ႔ စိုးသူပုံခ်ိတ္တယ္။ ရြာကလူေတြ မင္းသားခ်စ္ရင္ တဆုံးတစပဲ။ ဘာေတြေျပာ၊ ဘာေတြ၀တ္၊ ဘာေတြလုပ္ျပသလဲ တစ္ခုမွမသိဘူး။ တေနကုန္ ပင္ပန္းလာတာ ညဘက္က် ေခြထဲ သူ႔မ်က္ႏွာကေလးေတြ႔လိုက္ရရင္ အေမာကိုေျပလို႔တဲ႔။ ကားသစ္မထြက္ရင္ အေဟာင္းသာျပ။ ၾကည့္ဦးမွာ။ သီခ်င္းကိုေတာ႔ လူငယ္ပိုင္းေလာက္ပဲ နားေထာင္တယ္။ လူႀကီးပိုင္းက ခုထက္ထိ “ကိုသိန္းတန္၊ စိုး သေဘၤာေပၚတက္ခဲ႔မယ္။” ပဲ ရွိေသးတာ။ စိန္ေအာင္မင္းႀကီးေတာင္ “ယာေတာရဲ႕အလယ္မွာ ငါေျပာမယ္ ေရႊရွင္ဘုရင္ရဲ႕ နင္ဆင္ျခင္ဦး။” ဆို ခ်င္းကေလးဖေ၀းဇာတ္ထုပ္ မၿပီးေသးဘူး။ ရြာမွာ ဦးညြန္႔၀င္းႀကီးလည္း ကိုတင္ေမာင္႔သားအႀကီးေကာင္ ဘ၀က မတက္ေသးဘူး။
         ႏွစ္ေတြအမ်ားႀကီး ၾကာလာခဲ႔တဲ႔ေနာက္ ကမာၻႀကီးက ရြာထဲကို မ၀င္ေသးေပမယ္႔ ရြာထဲကလူေတြကေတာ႔ ကမာၻအႏွံ႔အျပား ေရာက္ကုန္ပါၿပီ။ စကၤာပူ မေလးေလာက္ေတာ႔ စကားထဲထည့္မေျပာၾကေတာ႔ဘူး။ အဂၤလန္မွာ ပညာသင္ေနတဲ႔ နံမယ္ႀကီး ဗီဒီယိုဂ်ာနယ္လစ္ကေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ ေဖ႔စ္ဘုတ္ေပၚ မိတ္ေဆြျဖစ္သြားေတာ႔ သူက ေရွာက္ေတာသားတဲ႔။ ႐ုရွားမွာ ပညာသင္ေနတယ္ဆိုတဲ႔ ေတာင္ရြာက ေဆြမ်ဳိးစပ္လာသူတစ္ဦးလည္း ေတြ႔ခဲ႔တယ္။ နံမယ္ေက်ာ္ ဘေလာက္ဂါႀကီးတစ္ေယာက္ကလည္း ကိုယ္႔ရြာသားတင္မဟုတ္၊ ေဆြမ်ဳိးေတာင္ေတာ္ေနတာကို တေန႔ကမွ သိလိုက္ရတယ္။ ေနာက္ေပါက္ေမြးခ်င္းေတြထဲက အေမႀကီးကားကို ေယာင္ေနာက္ဆံထုံးပါသြားတဲ႔သူ၊ ပါရီမွာ ကာဖီေသာက္ေနတဲ႔သူေတြလည္း ရွိခဲ႔ၿပီ။ သူတို႔တေတြေရာ။ ရြာကို သတိရေသးရဲ႕လား မသိ။
         ကိုယ္ကေတာ႔ သတိရရုံတင္မဟုတ္။ ျပန္ကိုျပန္ခ်င္ေနတာပါ။ ကမာၻေက်ာ္ တရုတ္စစ္သူႀကီးတစ္ေယာက္ ေျပာဖူးတာကေတာ႔ “လူဆိုတာ ဘ၀မွာ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေအာင္ျမင္ ေအာင္ျမင္၊ ကိုယ္႔ေမြးရပ္ဇာတိရြာကို ျပန္ၿပီး အဲသည္ေအာင္ျမင္မႈေတြကို မျပႏိုင္လို႔ရွိရင္ ၀ါးလုံးေခါင္းထဲမွာ လသာေနရသလိုပဲ။ ဘာအဓိပၸါယ္မွ မရွိဘူး။” တဲ႔။ ကိုယ္႔အေမေတြ အဖြားေတြကေတာ႔ စုမိေဆာင္းမိရွိလို႔ အလွဴအတန္းလုပ္ရင္ ကိုယ္႔ရပ္ကိုယ္႔ရြာမွာ ျပန္လွဴၿပီး မိဘဘိုးဘြား ေဆြမ်ဳိးညာတကာေတြကို အမွ်ေ၀တယ္။ ကိုယ္႔စိတ္သေဘာကေတာ႔ ရြာကလူေတြဆီျပန္ၿပီး ပလႊားႀကြား၀ါျပတာမ်ဳိးလည္း ၀ါသနာ မပါဘူး။ ေ၀ငွေပးကမ္း လွဴဒါန္းေလာက္ေအာင္လည္း လူတန္းမေစ႔ဘူး။ ဒါေပမယ္႔ တတ္ထားတဲ႔ပညာကေလးနဲ႔ေတာ႔ ကိုယ္႔နယ္ကိုျပန္ၿပီး ေဆးကုေပးခ်င္တဲ႔စိတ္ေတြ ေလာက္ကိုင္မွာကတည္းက ျဖစ္တယ္။ သူမ်ားရပ္ရြာမွာ တခါတေလ အုပ္စုအားကိုးနဲ႔ အႏိုင္က်င္႔ၾကတာေတြ၊ ပညာျပတာေတြ ကိုယ္လည္း ခံရတာပါပဲ။ ေနာင္က်ေတာ႔ ေမ႔ပလိုက္တယ္ဆိုေပမယ္႔ အဲသလို လူတဘက္သားက သေရာ္ေမာ္ကား ရမ္းကားရိုင္းျပတဲ႔ အျပဳအမူေတြကို သည္းညည္းေနခံရတဲ႔အခါဆိုရင္ သည္လူေတြကို ငါ႔ပညာနဲ႔အလုပ္အေကၽြးျပဳမယ္႔အစား ငါ႔ရပ္ငါရြာမွာ ငါ႔ေဆြငါ႔မ်ဳိးေတြကိုပဲ ျပန္ကုေပးလိုက္ရရင္ ကုသိုလ္မရေတာင္ ပီတိေတာ႔ ျဖစ္ရမွာပဲလို႔ ေအာင္႔ေမ႔မိတယ္။ ေဆြရိပ္မ်ဳိးရိပ္ကို ျပန္တမ္းတတယ္။ ၀န္ထမ္းဘ၀ဆိုတာကေတာ႔ ထားရာေန ေစရာသြားရတာကိုး။ ေနာက္ဆုံးေတာ႔ ေရာက္တဲ႔အရပ္က ေတြ႔တဲ႔သူကို ကိုယ္႔ေဆြကိုယ္႔မ်ဳိးလို သေဘာထားရတယ္။ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းဘ၀ကို လူနာေတြပိုင္တယ္။ ပုဂၢလိကဘ၀ကိုေတာ႔ သမီးကပိုင္တယ္ လို႔သေဘာထားၿပီး အဲသည္ႏွစ္ခုၾကားမွာ ခ်ိန္ခြင္လွ်ာ ညွိရတဲ႔အတြက္ ရန္ကုန္မွာ ျပန္ေနရတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ကိုယ္႔စိတ္က နယ္မွာ ပိုေပ်ာ္တယ္။ ရြာကို ပိုလြမ္းတယ္။ သည္ဘ၀မွာ ကိုယ္႔နယ္ကိုယ္ျပန္ ေဆးကုမေပးႏိုင္ေသးသေရြ႕ ဆရာ၀န္ျဖစ္ရက်ဳိးနပ္ဦးမွာ မဟုတ္ဘူး လို႔ အေၾကြးစာရင္းမွတ္ထားတယ္။ မေသခင္ေတာ႔ ဆပ္ခ်င္ပါေသးရဲ႕ေလ။

ျပည္သူလႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒သူရဦးေရႊမန္းေျပာျပီ

*********************************

အလိုလိုက္အမိုက္မေဆာ္ကားၾကဖို႕
==================
March 30, 2013
၂၀၁၃ခုႏွစ္ မတ္လ ၁၇ရက္ထုတ္ ျမန္မာ့အလင္းသတင္းစာ
စာမ်က္ႏွာ ၈ ၌ ျပည္သူလႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒သူရဦးေရႊမန္း က
ဒလၿမိဳနယ္မွေဒသခံမ်ားႏွင့္ေတြ႕ဆံု စဥ္ ““ဥပေဒႏွင့္မ
ညီၫြတ္””သည့္မင္းမဲ့စ ႐ိုက္မ်ား၊အုပ္စုဖြဲ႕အႏိုင္က်င့္မႈမ်ား၊
ဒီမိုက ေရစီအႏုိင္က်င့္မႈမ်ားကို လစ္လ်ဴ႐႕လွ်က္ တိုင္းျပည္
နစ္နာမည္ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာကားခဲ့သည့္ စကားမွာဒီကေန႔
အခ်ိန္အခါ မွာ ““ျပည္သူမ်ားအားလံုးအေနနဲ႔အထူး
(အထူး)ဂ႐ိုက္စိုက္အေလးအနက္ထားရ မည့္စကားျဖစ္
ပါသည္။
ျမန္မာမႈနယ္ပယ္တြင္ေရွးလူႀကီးမ်ားကလူေတြကိုစကားပံု
မ်ားနဲ႔ဆိုဆံုးမလမ္း ၫႊန္လမ္းခင္းေပခဲ့ပါသည္။
““အလိုလိုက္ အမိုက္ေစာ္ကား””
မ်က္ႏွာသာေပးေရႊေရး ပန္ကန္တက္ေသာစကားအတြက္
ေဆးတစ္ပါးသဖြယ္ျဖစ္မည္ထင္ပါသည္။
အားလံုးသိၾကပါသည္။ ယခင္ကနဲ႔ စာလွ်င္ ယေန႔မ်ားစြာ
(မ်ားစြာ)မွလြတ္ လပ္စြာေျပာေရးဆိုခြင့္ေတြရလာပါၿပီ၊
လူ႔ အခြင့္အေရးႏွင့္
ပတ္သက္လွ်င္လည္း အတန္အသင့္ရလာေနပါၿပီ။
ဒီေနရာမွာလူ႔အခြင့္ေရးဆိုသည္မွာလူသားတိုင္း၏
ေမြးရာပါအခြင့္အေရးဆိုသည္ကို လူတိုင္း မေျပာဘဲသိပါ
သည္။ လူမ်ားစုအတြက္ လူ႔အခြင့္အေရးကသီးျခားအခြင့္
ထူးခံဖို႔ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုထားသည့္ မဟုတ္တာေတာ့ ေသ
ခ်ာပါသည္။
ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒သူရဦးေရႊ မန္းက ““ဥပေဒႏွင့္မ
ညီၫြတ္သည့္မင္းမဲ့ စ႐ိုက္””မ်ား အုပ္စုဖြဲ႕အႏိုင္က်င့္မႈမ်ား
ဒီ မိုကေရစီအႏိုင္က်င့္မႈမ်ားကို လစ္လ်ဴ႐ႈ ရန္မသင့္ေၾကာင္း၊
ငါ့ေဆြမ်ဳိး၊မိသားစု ေတြလုပ္တာဘဲ ခြင့္လႊတ္လိုက္၊ မ်က္ႏွာ
လႊဲမသိက်ိဳးကၽြင္ေနလိုက္ပံုစံမ်ဳိးမလုပ္သင့္ ေတာ့ပါဘူး။
''''ယုတ္စြအဆံုးကိုယ့္မိဘက လုပ္ရင္ေတာင္ခြင့္မလႊတ္သင့္
ပါဘူး။သင့္သလိုအေရးယူရန္အခ်ိန္တန္ပါၿပီ။
မိမိကိုတန္ဖိုးထားဆည္းကပ္ၿပီး႐ိုေသကိုင္း႐ိႈင္း ဂါရ၀တ
ရားေရွ႕ထားၿပီး တန္ဖိုးထားတာ ကို””အခြင့္အေရးမယူသင့္ပါ။
အဲဒီအခြင့္အေရးကိုလက္ထဲဆုပ္ကိုင္ၿပီးတာ၀န္ရွိ အစိုးရအဖြဲ႕
အစည္းနဲ႔လူႀကီးလူတုိင္းနီးပါးသိၾကပါလိမ့္မည္။
ေျမ ေပၚ၊ေျမေအာက္၊ေရေပၚေရေအာက္၊ေလ ေပၚေလ
ေအာက္အားလံုးေသာ ေရ၊ေလ၊ ေျမမ်ားကိုႏိုင္ငံေတာ္က
ပိုင္ပါတယ္။ပိုင္ ရွင္ဟာႏိုင္ငံေတာ္ပါ။အကၽြႏ္ုပ္၊အသင္ ေန
ထိုင္ရာအိမ္ေျမေအာက္မွာ ေရႊသိုက္ နဲ႔ေရနံတြင္းရွိခဲ့ရင္
အသင္အကၽြႏ္ုပ္အေနနဲ႔အိမ္နဲ႔ေျမကိုႏုိင္ငံေတာ္ကိုေပးလိုက္
ရပါ လိမ့္မည္။
ႏုိင္ငံေတာ္ကလူ႔အခြင့္အေရး ကို ေလးစားေသာ
အားျဖင့္ေရာေငြေၾကးသို႔မဟုတ္ေနရာအစားျပန္ေပးပါလိမ့္
မယ္။ မေပးရင္လည္း ဘာမွမတတ္ႏိုင္ပါ။
လက္ပံေတာင္းေတာင္ကိစၥမွာ ယခင္ ကရွိရင္းစြဲအတုိင္း
ေတာင္ကိုျပန္လုပ္ေပး ရမလိုေျပာေနသံၾကားရပါသည္။
မ်က္ႏွာသာေပးခံထားရသူအခ်ိဳ႕က သူတို႔နဲ႔မဆိုင္ ဘဲ
သူရဲေကာင္းလုပ္ၿပီး ဒီမိုကေရစီအႏိုင္
က်င့္မႈပံုစံကဲ့သို႔လုပ္လာၾကတာဟာလံုး၀ မျဖစ္သင့္ဟု
ထင္ပါသည္။မ်က္ႏွာသာေပးေသာေၾကာင့္ ဒီလို ေတြလုပ္ၾက
တာလား။ဒါမွမဟုတ္အလို လိုက္ၿပီး အခြင့္အေရးေပးလို႔အ
မိုက္ေစာ္ ကားတဲ့ ပံုစံလုပ္ၾကတာလား။ေမးခြန္းထုတ္ ရမလိုျဖစ္ေနပါသည္။
ရခိုင္ျပည္နယ္မွာ ႐ိုဟင္ဂ်ာျပႆနာ ေပၚခဲ့ပါတယ္။
ျမန္မာအစိုးရက႐ိုဟင္ဂ်ာ သည္ တုိင္းရင္းသားမဟုတ္ဟု
ဆိုသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံအႏွံ႕ရွိအစၥလာမ္ဘာသာကိုး ကြယ္ၾကသူမ်ားအားလံုး
႐ိုဟင္ဂ်ာမဟုတ္ေၾကာင္း မဟုတ္ ၾကတာေတာ့ေသခ်ာပါ
သည္။ အစၥလာမ္ဘာသာကိုးကြယ္ၾကသူမ်ားတြင္ တိုင္းရင္း သားအခ်ိဳ႕ရွိပါသည္။
ထိုထ္ၼင္းေယာင္ထံုး ႏွင့္ အစ္ၥလာမ္ဘာသာ၀င္ ျမန္မာႏုိင္ငံ
သားမ်ားျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ရွိခဲ့ဖူးသည္ဟု ၾကားဖူးပါသည္။ အစၥလာမ္ဘာသာကိုး ကြယ္ေသာ အာဇာနည္မစၥတာရာဇတ္ ႏွင့္ရဲေဘာ္ေထြးသည္
က်ဆံုးသြားခဲ့ေသာ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္မ်ား၌ပါ၀င္ခဲ့
သည္ကို ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားသိၾကပါသည္။
လြတ္လပ္စြာကိုးကြယ္ခြင့္ျပဳထား ေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္
အစၥလာမ္ဘာသာ ၀င္မ်ားသည္ လူနည္းစုျဖစ္ပါသည္
။ျပည္သူ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒သူရဦးေရႊမန္းေျပာခဲ့ သလို ““ဥပေဒႏွင့္မညီၫြတ္သည့္မင္းမဲ့
စ႐ိုက္အသြင္ေဆာင္ကာ အုပ္စုဖြဲ႕အႏိုင္ က်င့္ၿပီး သာေက
ၿမိဳ႕နယ္ရွိအာရ္ဘီ စာသင္ေက်ာင္း၀ိုင္းၿဖိဳခြဲသည္။ဥပေဒႏွင့္
အညီ သက္ဆိုင္ရာကေဆာင္ရြက္ေပးရန္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့သည္။
မည္သို႔ပင္ဆိုေစကာမူ ႏုိင္ငံေကာင္း ဖို႔ ျပည္သူျပည္သားအ
မ်ားစုေအးေအး ခ်မ္းခ်မ္းေနႏိုင္ၾကေစဖို႔အတြက္ ျပည္သူ႔
လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ သူရဦးေရႊမန္းေျပာၾကား ခဲ့ေသာ ““ဥပေဒမဲ့မင္းမဲ့စ႐ိုက္မ်ားကိုထိေရာက္ဟန္႔တားစြာ
အေရးယူႏိုင္ရန္ တည္ဆဲဥပေဒမရွိေသး””လွ်င္
အျမန္ဆံုး ဥပေဒျပ႒ာန္းေပးၾကပါ။““ထိုနည္းတူပင္ အုပ္စုဖြဲ႕
အႏိုင္က်င့္မႈမ်ား”မျပဳလုပ္ရဲေအာင္၊ မလုပ္၀ံ့ေအာင္တည္ဆဲ
ဥပေဒမရွိက အျမန္ ဆံုးဥပေဒတစ္ရပ္ျပ႒ာန္းေပးပါရန္ လႊတ္
ေတာ္မ်ားထံ ျပည္သူတစ္ဦးအေနနဲ႔တိုက္ တြန္းအဆိုျပဳအပ္ပါ
သည္။ဒီမိုကေရစီေခတ္ မွာ ““ဒီမိုကေရစီအႏိုင္က်င့္မႈမွာလြန္
စြာဆိုး၀ါးေသာကိစၥျဖစ္ေပသည္။ လံုး၀မျပဳ သင့္ေသာကိစၥရပ္ျဖစ္ပါသည္။
ယင္းသို႔ အႏိုင္က်င့္မႈမျပဳႏိုင္ရန္အတြက္ အျမန္ဆံုး ဥပေဒတစ္
ရပ္ျပ႒ာန္းေပးၾကပါရန္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒၏မိန္႔မွာေျပာ
ၾကားခဲ့ေသာစကားကိုအေလးအနက္ေထာက္ခံ ပါသည္။
ကမၻာတ၀ွမ္းေအးခ်မ္းၿပီး တရား ဥပေဒစိုးမိုးေသာႏိုင္ငံတိုင္းတိုးတက္ၾက
ပါသည္။ ကမၻာအင္အားအႀကီးဆံုးအေမ ရိကန္ႏိုင္ငံကိုၾကည့္ပါ။
ကမၻာ့ႏုိင္ငံေပါင္း စံုက မတူကြဲျပားျခားနားသူမ်ားစုစည္း ၿပီး
တူညီလက္တြဲၿပီးေနၾကပါသည္။အစၥလာမ္ ဘာသာ၀င္အစြန္း
ေရာက္အြစ္စမာဘင္ လာဒင္တို႔က အေမရိကန္လူမ်ဳိးမ်ားကို နည္းလမ္းအသြယ္သြယ္ျဖင့္သတ္ျဖတ္ ေခ်မႈန္းၿပီးဒုကၡမ်ိဳး
စံုေပးသည္။သို႔ေသာ္ အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္မ်ားကို အေမရိ
ကန္ဒုကၡျပန္ေပးၿပီး ဂလဲ့စားေခ်သတ္ျဖတ္ တာကိုမၾကားဘူး
ေသးပါ။ဘာသာေရး ဆိုင္ရာအေဆာက္အအံုေတြကို ၿဖိဳခ်ဖ်က္ စီးတာေတြအေမရိကန္ႏုိင္ငံမွာလုပ္ခဲ့ တာမၾကားဘူးပါ။
မည္သည့္ လူ႔အသိုက္အ၀ိုင္းမဆို ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒
သူရဦးေရႊမန္း ေျပာၾကားခဲ့ေသာ ဥပေဒႏွင့္မညီၫြတ္သည့္ မင္းမဲ့စ႐ိုက္မ်ားမျပဳလုပ္သင့္ပါ။လံုး၀(လံုး၀)မလုပ္ၾကဖို႔၀ိုင္း
၀န္းေဖ်ာင္းဖ်တားစီးေပးၾကဖို႔ လူတိုင္း၌တာ၀န္ရွိပါ တယ္။ ““အုပ္စုဖြဲ႕အႏိုင္က်င့္ေသာကိစၥ မ်ဳိး ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ မည္သည့္အခ်ိန္အခါ မွမရွိဖို႔ မျဖစ္ေစဖို႔ လူတိုင္း
လူတုိင္းအသိ စိတ္ဓာတ္ရွိရွိျဖင့္၀ုိင္း၀န္းၿပီး စုစည္းကာ
ကြယ္ေပးၾကဖို႔တာ၀န္ရွိေပသည္။ ဒီမိုက ေရစီအငမ္းမရလိုခ်င္ခဲ့ၾကတဲ့ ျမန္မာျပည္သူ
ျပည္သားမ်ားအေနနဲ႔““ဒီမိုကေရစီဘန္း ျပၿပီး၊အာဏာပိုင္မ်ား
ကိုအက်ပ္အတည္း ေတြ႕ေအာင္လုပ္ၾကတာ””ေတြ ဒီမိုကေရစီ အႏိုင္က်င့္မႈမ်ားလုပ္ၾကတာေတြကို မလုပ္ ၾကဖို႔အထူးတလည္
တိုက္တြန္းေရးသားလိုက္ရေပသည္။

ျမတ္ထက္ေ၀ယံ
hotnewsweekly.com

ျမိတ္ၿမိဳ႕၌ ဘာသာေပါင္းစံု ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပဲြ ျပဳလုပ္

ၿမိတ္ၿမိဳ႕တြင္ ျဖစ္ေပၚေနေသာ ေကာလာဟလ သတင္းမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ျပည္သူမ်ား စုိးရိမ္ ေၾကာင့္ၾကမႈ မရွိေစေရး၊ တည္ၿငိမ္ ေအးခ်မ္းေရး အတြက္ ၿမိတ္ၿမိဳ႕ရွိ ဘာသာေပါင္းစံု  ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးပဲြ အခမ္း အနားအား မတ္လ (၃၀) ရက္ေန႔ နံနက္ (၈) နာရီအခ်ိန္ ၿမိတ္ၿမိဳ႕ ကန္ေခါင္းရပ္ ထံုးဖုိ ဗလီရွိ စႏၵာခန္းမတြင္ က်င္းပျပဳလုပ္ရာ ျပည္ေထာင္စု ၾကံ့ခုိင္ေရးႏွင့္ ဖံြ႕ၿဖိဳးေရး ပါတီ အမ်ိဳးသား လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ ဦးတင္ရွန္ႏွင့္ ဦးမုိးျမင့္ ၊ ၿမိတ္ခရုိင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ဦးလြင္ကုိဦး၊ ၿမိတ္ၿမိဳ႕ ၿမိဳ႕မိၿမိဳ႕ဖမ်ား၊ ရပ္ကြက္္မ်ားမွ အရပ္လူႀကီးမ်ား၊ အစၥလာမ္ ဘာသာေရး ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ျပည္ခုိင္ၿဖိဳး ပါတီ၊ NLD ပါတီ၊ တစညပါတီ ၊ (၈၈) မ်ိဳးဆက္ စသည့္ ႏုိင္ငံေရး ပါတီမ်ားမွ ဥကၠဌ၊ အတြင္းေရးမွဴးႏွင့္ အမႈေဆာင္မ်ား၊ ၿမိတ္ၿမိဳ႕နယ္ နာေရး ကူညီမႈအသင္း၊ ၀ဋံသက နာေရးကူညီမႈ အသင္းတုိ႔မွ အမႈေဆာင္မ်ား၊ လူမႈေရး အဖဲြ႕အစည္းမ်ား စုစုေပါင္း အင္အား (၁၀၀) ေက်ာ္ခန္႔ တက္ေရာက္ ၾကသည္။ 

အခမ္းအနားတြင္ ၿမိတ္ခရုိင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ဦးလြင္ကုိဦး၊ အမ်ိဳးသား လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ ဦးမုိးျမင့္ႏွင့္ ဦးတင္ရွန္ႏွင့္ အစည္းအေ၀း တက္ေရာက္လာၾကသည့္ အဖဲြ႕အစည္း အသီးသီးမွ ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ၿမိတ္ၿမိဳ႕ တည္ၿငိမ္ေရး၊ ေအးခ်မ္းစြာ ေနထုိင္ လုပ္ကုိင္ စားေသာက္ေရး၊ ေကာလာဟလ မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး မယံုၾကည္ေရးႏွင့္ ပြင္းလင္းစြာ ေပါင္းစပ္ ညွိႏိႈင္း ဆက္ဆံေရး၊ ျပႆနာ တစ္စံုတစ္ရာ ျဖစ္လာပါက ၿငိမ္းခ်မ္းစြာျဖင့္ အတူ ပူးေပါင္းၿပီး လက္တြဲေျဖရွင္း သြားမည့္ ကိစၥမ်ားကုိ ေဆြးေႏြး တိုင္ပင္ခဲ့ၾကသည္။

ထုိ႔အျပင္ ၿမိတ္ၿမိဳ႕နယ္ အတြင္းရွိ ဘာသာေပါင္းစံု ခ်စ္ၾကည္ေရး ေတြ႔ဆံုပဲြ အခမ္းအနားကုိ ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးမ်ား၊ ဘာသာေရး ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အဖဲြ႕အစည္း အသီးသီး ထံမွ လမ္းညႊန္ ၾသ၀ါဒ ခံယူၿပီး သင့္ေတာ္မည့္ ေန႔တြင္ ျပဳလုပ္ က်င္းပသြားမည့္ ကိစၥကုိလည္း ေဆြးေႏြး ညွိႏႈိင္း ခဲ့ေၾကာင္း သိရ ရွိသည္။ အစည္းအေ၀း အၿပီးတြင္ တက္ေရာက္ လာၾက သူမ်ားသည္ ထံုးဖုိ ဗလီအတြင္း ၀င္ေရာက္ လွည့္လည္ၾကည့္ရႈ႕ ေလ့လာ ၾကသည္။

အစည္းအေ၀း ၿပီးေနာက္တြင္ တက္ေရာက္ လာၾကေသာ ဘာသာေပါင္းစံု ကုိယ္စားလွယ္မ်ားသည္ ၿမိတ္ၿမိဳ႕ တပ္ျပင္ရပ္ရွိ ေကာလိပ္ကုကၠိဳလ္ ပရိယတၱိ စာသင္တုိက္ ပဓာန နာယက ဆရာေတာ္ မဟာ ဂႏၱ၀ါစက ပ႑ိတ ဘဒၵႏၱ ဦးတိေလာက ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး ထံ သြားေရာက္ၿပီး လွဴဖြယ္ ၀တၳဳ ပစၥည္းမ်ား ဆက္ကပ္ လွဴဒါန္းကာ ၾသ၀ါဒ ခံယူၾကသည္။ ထုိေနာက္ ၿမိတ္ၿမိဳ႕ေပၚရွိ ၾသ၀ါဒ စရိယ ဆရာေတာ္မ်ား၏ ေက်ာင္းတုိက္မ်ား၊ ခရစ္ယာန္ ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းမ်ား၊ ဟိႏၵဴ ဘုရား ရွိခုိးေက်ာင္းမ်ားအား သြားေရာက္ၿပီး လွဴဖြယ္ ၀တၳဳ ပစၥည္းမ်ား ဆက္ကပ္ လွဴဒါန္း ေပးအပ္ကာ ၾသ၀ါဒမ်ား ခံယူ ခဲ့ၾကေၾကာင္း သတင္း ရရွိပါသည္။ 

 

 

 

 

   

 

ေတာင္ကုိရီးယားႏွင့္ စစ္ျဖစ္ေနသည့္ အေျခအေနဟု ေျမာက္ကုိရီးယား ေၾကညာ

ေတာင္ကုိရီးယားႏွင့္ စစ္ျဖစ္ေနသည့္ အေျခအေနဟု ေျမာက္ကုိရီးယား ေၾကညာ
ေတာင္ႏွင့္ေျမာက္ ကုိရီးယားႏွစ္ႏိုင္ငံသည္ ၁၉၅၀-၅၃ ခုႏွစ္က ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ စစ္ပြဲအား အပစ္အခတ္ ရပ္စဲသည့္ သေဘာတူညီခ်က္ျဖင့္သာ ရပ္ဆုိင္းထားခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး ႏွစ္ႏိုင္ငံ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသေဘာတူစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆုိႏုိင္ျခင္း မ႐ွိေသးေခ်။

ေတာင္ကုိရီးယားႏွင့္ စစ္ပြဲျဖစ္ပြားသည့္ အေနအထားသုိ႕ ေရာက္႐ွိေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ေျမာက္ကုိရီးယားႏုိင္ငံက ယေန႕ (မတ္လ ၃၀) ေၾကညာလိုက္သည္။ ကုိရီးယားကၽြန္းဆြယ္တြင္ မၾကာေသးမီကစ၍ စစ္ေရးတင္းမာမႈမ်ား ျမင့္တက္လာခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ႏွစ္စဥ္က်င္းပသည့္ ေတာင္ကုိရီးယားႏွင့္ အေမရိကန္တုိ႕၏ ပူးတြဲစစ္ေရးေလ့က်င့္မႈအတြင္း အေမရိကန္၏ B-52, B-2 ဗုံးႀကဲေလယာဥ္မ်ား ေတာင္ကုိရီးယား ေကာင္းကင္ယံတြင္ ပ်ံသန္းျပခဲ့ၿပီးေနာက္ ေျမာက္ကုိရီးယားကလည္း ၎တုိ႕၏ တာေဝးပစ္ ဒုံးက်ည္မ်ားကုိ ပစ္ခတ္ရန္ အသင့္အေနအထားအျဖစ္ ျပင္ဆင္ထားခဲ့သည္။

ေတာင္ႏွင့္ေျမာက္ ကုိရီးယားႏွစ္ႏိုင္ငံသည္ ၁၉၅၀-၅၃ ခုႏွစ္က ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ စစ္ပြဲအား အပစ္အခတ္ ရပ္စဲသည့္ သေဘာတူညီခ်က္ျဖင့္သာ ရပ္ဆုိင္းထားခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး ႏွစ္ႏိုင္ငံ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသေဘာတူစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆုိႏုိင္ျခင္း မ႐ွိေသးေခ်။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစာခ်ဳပ္ႏွင့္ စစ္ပြဲျဖစ္ႏုိင္ေျခအၾကား ကာလ႐ွည္ၾကာ လိပ္ခဲတည္းလည္း ျဖစ္ခဲ့ေသာ ကုိရီးယားကၽြန္းဆြယ္၏ အေျခအေနမွာ ေနာက္ဆုံးတြင္ အၿပီးသတ္သြားၿပီျဖစ္ေၾကာင္း၊ ရန္စမႈတစ္စုံတစ္ရာမွာ အလုံးစုံ ပဋိပကၡႏွင့္ ႏ်ဴကလီးယားစစ္ပြဲဆီသုိ႕ ဦးတည္သြားေစႏုိင္ေၾကာင္း ေျမာက္ကုိရီးယား၏ ထုတ္ျပန္ခ်က္တြင္ ပါ႐ွိေၾကာင္း Channel NewsAsia က ေဖာ္ျပသည္။

Source: Channel NewsAsia

မေလးရွားေရာက္ ျမန္မာတိုင္းရင္းသားမ်ား ကခ်င္ဒုကၡသည္ ရံပုံေငြ ေစ်းေရာင္းပြဲေတာ္ ျပဳလုပ္

စေနေန႔၊ မတ္လ 30 ရက္ 2013 ခုႏွစ္ ကခ်င္သတင္းဌာန သတင္း - ကခ်င္သတင္းဌာန
မေလးရွားႏိုင္ငံေရာက္ ျမန္မာတိုင္းရင္းသားမ်ား စုေပါင္း၍ ကခ်င္ျပည္နယ္ရွိ စစ္ေဘးဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ ရံပံုေငြရွာေဖြသည့္ ေစ်းေရာင္းပြဲေတာ္တခု ကြာလာလံပူၿမိဳ႕ရွိ Chinese Assembly Hall တြင္ ယေန႔ ပထမဆံုးအႀကိမ္ ျပဳလုပ္က်င္းပခဲ့သည္။

မေလးရွားစံေတာ္ခ်ိန္ ၁ နာရီမွ စတင္ကာ ကခ်င္၊ ကယား၊ ကရင္၊ ခ်င္း၊ မြန္၊ ရခိုင္၊ ရွမ္း ပါ၀င္ဖြဲ႔စည္းထား သည့္ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔စည္းခ်ဳပ္ (Coalition of Burma Ethnics Malaysia) မွ ဦးေဆာင္ကာဒုကၡသည္မ်ား အတြက္ လူမ်ိဳးအသီးသီးမွ မိမိတုိ႔ရုိးရာဓေလ့ အကမ်ား အစားအစာမ်ားျဖင့္ ပါ၀င္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

အစီစဥ္တြင္ ဒုကၡသည္မ်ား၏ ဓါတ္ပုံျပခန္းႏွင့္အတူ တုိင္းရင္းသား အသီးသီးတုိ႔သည္ မိမိတုိ႔ရုိးရာ အကပေဒသာမ်ားႏွင့္ ရုိးရာအစားအစာမ်ား ခ်က္ျပဳတ္ေရာင္းခ်ကာ ဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ ရံပံုေငြရွာေဖြခဲ့သည္ဟု ၎ပြဲေကာ္မတီမွ အဖြဲ႔၀င္ ကိုလဆိုင္းက KNG ကခ်င္သတင္းဌာန သို႔ေျပာသည္။

“အစားအစာလည္း ကိုယ့္ရုိးရာအစားအစာ ကိုယ္ေရာင္းၾကတယ္။ ကရင္လည္း ကရင္အစားအစာ၊ မြန္လည္းမြန္အစားအစာ၊ ကခ်င္လည္း ကခ်င္အစားအစာ အမ်ိဳးမ်ိဳးေရာင္းၾကတယ္။ ဒီေန႔လုပ္တဲ့ပြဲက အရမ္းလည္း ေအာင္ျမင္တယ္လုိ႔ေျပာရမယ္” ဟုဆိုသည္။

အဆိုပါအစီစဥ္ ျပဳလုပ္ျခင္းသည္ စစ္ေျပးဒုကၡသည္မ်ား ခံစားရေသာဒုကၡမ်ားကို အျခားတိုင္းရင္းသား မ်ားလည္း ထပ္တူခံစားရေၾကာင္းႏွင့္ ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းသည့္ ႏိုင္ငံေရးတြင္ ကခ်င္၊ ကယား၊ ကရင္၊ ခ်င္း၊ မြန္၊ ရခိုင္၊ ရွမ္း စသည့္တိုင္းရင္းသားအားလံုး စိတ္သေဘာထား တူညီစြာျဖင့္ အတူတကြေရွ႕သို႔ လက္တြဲသြားရန္ ရည္ရြယ္သည္ဟု ေျပာသည္။

“အားလံုးလည္း သေဘာထား ညီညႊတ္မႈကိုေတြ႔ရတယ္။ နယ္မွာရွိတဲ့ တုိင္းရင္းသားေတြလည္း ဒီေန႔လုပ္တဲ့ အစီစဥ္ကို ၾကည့္ၿပီး အားလုံးသေဘာထားေတြ တညီတညႊတ္ထဲ ျဖစ္ေစခ်င္ပါတယ္” ဟု တုိင္းရင္းသားမ်ား အဖြဲ႔၀င္ ကိုလဆိုင္းေျပာျခင္းျဖစ္သည္။

ယေန႔ ျပဳလုပ္ေသာ ကခ်င္ဒုကၡသည္မ်ား ရံပုံေငြရွာေဖြေရးအစီစဥ္သုိ႔ မေလးရွားႏိုင္ငံေရာက္ ျမန္မာႏိုင္သား အေယာက္ ၇၀၀ ေက်ာ္ ပါ၀င္အားေပးခဲ့ေၾကာင္းသိရသည္။

၄င္းအစီစဥ္မွရရွိေသာ ေငြမ်ားကို ဒုကၡသည္မ်ားဆိုင္ရာ ေကာ္မတီထံသုိ႔ မၾကာမီ လႊဲအပ္ေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ပြဲျဖစ္ေျမာက္ေရးေကာ္မတီဝင္ ကိုလဆိုင္းက ေျပာသည္။

Shakers လား၊ -Movers လား၊- Doers လား

Shakers လား၊ -Movers လား၊- Doers လား
။သႏၲာဝင္း -
-(၂၉-၃-၂၀၁၃)

ႏိုင္ငံတခု ျပန္လည္ထူေထာင္ရာတြင္ လုိအပ္ေသာ လူ ၃ မ်ဳိးရွိသည္္။


Shakers --- ခရာမွဳတ္ၾကသူမ်ား။ အိပ္ေပ်ာ္ေနသူ၊ အိပ္မက္မက္ေနသူ၊ အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနသူမ်ားကို လွဳပ္ႏွဴိးၾကသူမ်ား။

Movers --- တြန္းတင္ၾကသူမ်ား။ အိပ္ခ်င္မူးတူးမ်က္လံုးဖြင့္လာသူမ်ားကို ဆြဲထူဖို႔ၾကိဳးစားၾကသူမ်ား။
Doers --- ျပန္လည္တည္ေဆာက္ၾကသူမ်ား။ အိပ္ရာမွႏိုးလာသူမ်ားကို မတ္တတ္ရပ္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္သူမ်ား။ ကြ်န္မတို႔ ဘယ္အထဲမွာ ပါ ပါ သလဲ။

2011 ေနာက္ပိုင္းမွာသတင္းေတြဖတ္ရတာ ေန႔စဥ္လိုလို အဆန္းတၾကယ္။ အသစ္အသစ္သို႔ ေျပာင္းၾကမည္ဆိုေတာ့ စနစ္ေဟာင္းမွာ ကပ္တြယ္ေနတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းမ်ဳိးစံု အစမ္းသပ္ခံၾကရတာ သင္ခန္းစာ ယူစရာေကာင္း သလို သံေ၀ဂ ရစရာလည္း ေကာင္းမွေကာင္း။
 

ပထမဆံုး ပစ္ကြင္းကေတာ့ လူေတြအားလံုးလက္တည့္စမ္းခ်င္လို႔ ေသြးၾကြေနတုန္းမွာ ကားကားၾကီးေပၚလာတဲ့ ဆရာ၀န္၊ ေဆးေလာက အဖြဲ႔ပါပဲ။ ပထမဆံုး ဘာလို႔ ျဖစ္ရသလဲဆိုေတာ့ အမ်ားျပည္သူၾကားထဲမွာ ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ထြက္ေနလို႔ေပါ့။ ေခတ္ေဟာင္းစနစ္ေဟာင္း ပညာေရးရဲ့ အေကာင္းဆံုးအသီးအပြင့္မ်ားကို ရယူခံစားခဲ့တဲ့ အုပ္စုဟာ အာဏာရွင္စနစ္ကားလိပ္အေဟာင္းၾကီးခ်ျပီး ဒီမိုကေရစီကားလိပ္အသစ္တင္ခ်ိန္မွာ စင္ေပၚမွာ အကာအကြယ္မဲ့ ဘြားဘြားၾကီးေပၚလာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လဲ ခဲနဲ႔အေပါက္ခံရေပတာပ။
ဟိုဆရာ၀န္ကိုအေရးယူလိုက္ျပန္ျပီ၊ ဒီေဆးခန္းကို ဒဏ္ခတ္လိုက္ျပန္ျပီနဲ႔ မၾကားခ်င္ အဆံုးပါပဲ။

လူနာမ်ားနဲ႔ ဂ်ာနယ္မ်ားက Shake လုပ္လို႔ အိပ္ခ်င္မူးတူးျဖစ္ေနတဲ့ ဆရာ၀န္အုပ္စု ဘက္ကလဲ အသံျပန္ၾကားရပါတယ္။
အလုပ္ပင္ပန္းတယ္၊ လခ မေလာက္ဘူး၊ အထူးကုျဖစ္ခ်င္တယ္။ အလုပ္မရဘူး၊ ေဆးေက်ာင္းစရိတ္ၾကီးသတဲ့။ ဒါနဲ႔ ၀န္ၾကီး ေခါင္းတက္ေဆာင့္ပါေရာ။
ဘတ္ဂ်က္ ၄%သာရတယ္ဆိုပဲ။ လႊတ္ေတာ္ထဲက အမတ္မင္းမ်ားကလဲ အံ့ဖြယ္သုတပါပဲ။
ဟိုနားမွာ ေဆးရုံကေလးေဆာက္ေပးမလား၊ ဒီနားကေဆးရုံမွာ ဆရာ၀န္မွန္မွန္မလာလို႔ ေျပာေပးမလားနဲ႔၊ ေဖေဖ မုန္႔၀ယ္ေပးပါလို႔ ပူဆာ ေနက်ထင္ပါရဲ့။
ေဖေဖၾကီး မုန္႔၀ယ္ေကြ်းစရာ ပိုက္ဆံကိုေတာ့ ေတာင္းမေပးတတ္ၾကရွာေပဘူး။
 

က်န္းမာေရးက ၄%သာရျပီး ကာကြယ္ေရးက ဘာေၾကာင့္ ၅၀%ျဖစ္ရသလဲလို႔ မေမးခ်င္တာလား၊
မေမးတတ္တာလား၊ မေမးရဲတာလား၊
အေျဖသိျပီးသားမို႔လား၊ အေျဖမရွိလို႔လား၊
လားေပါင္းမ်ားစြာရဲ့အဆံုးမွာ ေဆးေလာကအေၾကာင္း အသံေတြတိတ္သြားပါေလေရာ။
ျပသနာေတြျငိမ္းသြားလို႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။
စိတ္၀င္စားစရာအာရုံေတြက တျခားဖက္လွည့္သြားလို႔သာပါပဲ။

ရထားတဲ့ ၅၀% နဲ႔ လိုက္ဖက္ညီေအာင္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ၾကီး တိုးတက္ထြန္းကား ေနသလား ဆိုေတာ့လဲ ----------။

သမၼတၾကီးကေတာ့ေျပာပါတယ္။
က်ပ္ သန္းေပါင္း ၆၀၀၀ အကုန္အက်ခံျပဳျပင္ ေပမယ့္လည္း လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အား ထုတ္လုပ္မွဳကေတာ့ အရင္အတိုင္းပဲ တဲ့။
ဥပမာေပးျပီး အလိမၼာနဲ႔ ဆိုတာလားေတာ့ မသိ။
Shake လုပ္ဖို႔အတြက္ စေတးခဲ့ရတဲ့လူနာေတြ၊ အေထာင္းခံခဲ့ရတဲ့ဆရာ၀န္ေတြ၊ ေဆးကုသေရးမွာ လံုး၀ပ်က္စီးသြားတဲ့ ယံုၾကည္အားကိုးမွဳ။

ရင္းလိုက္ရတဲ့ တန္ဖိုးေတြေပၚမွာ အရွဴံးေပၚသြားလိုက္တာ။ ျပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္အတြင္းက လႊတ္ေတာ္တြင္းေဆြးေႏြးပြဲမ်ားမွာေတာင္ က်န္းမာေရးက႑ Move အဆင့္ကို ေရာက္မလာ။
အခုအထိ ဘယ္ႏိုင္ငံရဲ့ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မွဳစနစ္ကို အတုခိုးရမွန္း မသိရွာေပဘူး။ စု တု ျပဳ ဆိုေတာ့ကာ အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ကေတာ့ အိပ္မက္သာဆက္မက္ၾကဦးစို႔ရဲ့။

-- ဒုတိယအုပ္စုကေတာ့ စြမ္းအင္အဖြဲ႔ပါ။ ပိုလြန္းလို႔ ေရာင္းသူၾကီးကိုေတာ့ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ အနားေပးလိုက္ပါျပီ။ သူ႔ခမ်ာလည္း ခို္င္းလို႔သာလူၾကမ္းလုပ္ရရွာတာ ေနမွာပါ။ ေရြးခြင့္သာရွိရင္ေတာ့ လူတိုင္းေက်ာ္ဟိန္း လုပ္ခ်င္ၾကမွာပါပဲ။
မ်က္ႏွာမရ ေျခေထာက္ရသြားတာ သနားစရာ။ ျမစ္ဆံုစီမံကိန္း ခုခ်က္ခ်င္းရပ္ လို႔ ၀ိုင္းေအာ္တာနဲ႔ ရပ္သြားလိုက္တာ။
လူေတြလဲ ေပ်ာ္မွေပ်ာ္။ တခါမွ မစားဖူးတဲ့ ဖြဲႏုမုန္႔ကေလးဆိုေတာ့ ခ်ဳိမွ ခ်ဳိပဲ။

တကယ္တမ္း တိုင္းျပည္ဖြံ့ျဖိဳးေရးအတြက္ မရွိမျဖစ္လိုအပ္ေနတဲ့ စြမ္းအင္ကိစၥ ေျပလည္ျပီလား ဆိုေတာ့ -----------။
ဖေယာင္းတိုင္နဲ႔ ေနၾကပါလို႔ အၾကံေပးသူၾကီးလဲ အခုေတာ့ တိတ္တိတ္ေန ေထာင္တန္ဆိုတာ သိသြားျပီ။ ေျပာျပီးျပီေလ။
သန္း ၆၀၀၀ သံုးေပမယ့္ ထူးပါဘူးဆို။ ဘာလို႔မထူးလဲဆိုတာ ယဥ္ေက်းေအာင္ေျပာရင္ေတာ့ သိန္း ၆၀ တန္ေလာက္ကို သန္း ၆၀၀၀ ေပး၀ယ္ထားမိလို႔ပါ။

ပိုက္ဆံေတြကို ျခကိုက္သြားတာေလ။ အိႏၵိယ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္က ေျပာဖူးသတဲ့။
ကြ်န္ေတာ္ျဖင့္ ရွက္လြန္းလို႔ မ်က္ႏွာကို ဖြက္ထားရပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံဟာ ျခအစားဆံုးႏိုင္ငံမ်ားစာရင္းမွာ ပါေနလို႔တဲ့။
(မသိလို႔ ေမးၾကည့္ဦးမယ္။ ဖြတ္ေတြဟာ ဦးေခါင္းကို အျမီးေအာက္မွာ၀ွက္ထားတတ္တယ္လို႔ ၾကားဖူးတာ ဟုတ္လားဟင္။)

ေလသူရဲေကာင္းတဦးကေတာ့ အၾကံေပးတယ္။ အိုဘားမား အဖိုးတို႔ဇာတိ ကင္ညာႏိုင္ငံကို အတုယူျပီး အေမရိကန္ GE ကုမၸဏီကို ေခၚလိုက္ပါတဲ့။ တႏိုင္ငံလံုး မီးလင္းသြားမယ္ဆိုပဲ။
ၾကားရတာနဲ႔တင္ အားရွိစရာ။
သမၼတၾကီးရယ္ ဒီလထဲမွာ အေမရိကားသြားလည္ရင္းနဲ႔ GE ရဲ့ CEO ကို ေခၚခဲ့ပါလားဟင္။
ေလယာဥ္ပ်ံခ တေယာက္ တက်ပ္ထည့္ဆို ထည့္ပါ့မယ္။
ရြာငယ္ဇနပုဒ္ မီးကေလးမွိတ္တုတ္ ဆိုတာၾကီးကို သမၼတၾကီးလက္ထက္မွာ Correction pen အၾကီးၾကီးနဲ႔ ဖ်က္ခဲ့ေပးပါ။
တသက္လံုးေက်းဇူးမေမ့ပါဘူး။

- -- တတိယအုပ္စုကေတာ့ အေကာက္ခြန္အဖြဲ႔ပါ။ Supercustom ကားေတြ တရားမ၀င္ခိုးသြင္းတဲ့ကိစၥ။ ျမန္မာႏိုင္ငံစက္မွဳဇုန္က Supercustom ကားေတြထုတ္လုပ္ႏို္င္သတဲ့။ ဂုဏ္ယူစရာၾကီး။ ရင္းႏွီးျမွပ္ႏွံခ်င္လြန္းလို႔ ေရာက္လာမယ့္ ဂ်ပန္ေတြကိုေခၚျပၾကည့္ရင္ အံ့ၾသလြန္းလို႔ ပါးစပ္အေဟာင္းသား ျဖစ္သြားမွာပဲ။ မယံုုဘဲနဲ႔ ယံုခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး ယာယီမွတ္ပံုတင္ထုတ္ေပးတဲ့ ကညန ကလဲတႏြယ္ငင္ တစင္ပါ။ ငထြားခါးနာရသူေတြကေတာ့ လက္၀ယ္ပိုက္မိသြားတဲ့ ပိုင္ရွင္မ်ားပါပဲ။ ဒဏ္ေၾကးတနင့္တပိုးေဆာင္ရ။ အေကာက္ခြန္၀န္ထမ္းေတြကေတာ့ နာမည္ပ်က္နဲ႔ အလုပ္ေျပာင္းၾကရ။ စက္မွဳဇုန္ကားထုတ္လုပ္ေရးေတြ ကေတာ့ ခပ္တည္တည္ပဲ။ ေနာက္ကြယ္က အေကာင္ၾကီးၾကီးမ်ားကေတာ့ ဘယ္ေနရာေခြေနမွန္း မသိရျပန္ပါဘူး။ ထိပ္ဆံုးက တာ၀န္ယူခဲ့တဲ့ ၀န္ၾကီးေဟာင္းမ်ားကလည္း တျခားတေနရာမွာ တျခား၀န္ၾကီးျပန္ျဖစ္လို႔။ အခ်ိန္တန္လို႔ စိတ္၀င္စားမွဳေတြ ေနရာေရႊ့သြားျပန္ေတာ့ Shake လုပ္ခဲ့ရတဲ့ အရင္းအႏွီးေတြ ေျမာင္းထဲေရာက္ျပန္ေရာ။ ကားပြဲစားအကိုၾကီးတေယာက္ကေတာ့ ေျပာပါတယ္။ ပြင့္လင္းျမင္သာမွဳရွိိဖို႔ ေနာက္ ၂ ႏွစ္ေစာင့္ပါ တဲ့။ ၂၀၁၅ ကို ေမွ်ာ္တာ သူတေယာက္ထဲမဟုတ္ရွာဘူးပဲ။ ေနာက္ ၂ ႏွစ္ဆိုတာေသခ်ာရင္ ႏွစ္ ၂၀ ေစာင့္ခဲ့ရတာကို ေမ့ပစ္ႏို္င္ပါတယ္လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။ ဘ၀တူေတြပဲေလ။

-- ေနာက္တစုကေတာ့ လူ၀င္မွဳၾကီးၾကပ္ေရး ( လ၀က)ပဲ။ လ၀က ဟာ လာဘ္စားလို႔ ရတဲ့အဖြဲ႔အစည္းမဟုတ္ပါဘူး တဲ့။ ေျပာတဲ့၀န္ၾကီး ဦးခင္ရီကို အိမ္က ကေလးမရဲ့ မွတ္ပံုတင္သြားျပရမယ္။ ကေလးမေလးက ၀ လူမ်ဳိး၊ လားရွဴိးက။ ရန္ကုန္ကို ၈ ႏွစ္သမီးထဲက ေရာက္ေနတာမို႔ ႏိုင္ငံသားကဒ္လုပ္ဖို႔ လြန္ခဲ့တဲ့ ၅ ႏွစ္က ေငြ ၃ ေသာင္းေပးရတယ္။ သူ႔ နာမည္နဲ႔ ဓါတ္ပံုကလြဲရင္ အားလံုးအတု။ ျပည္သူ႔ေခတ္ဂ်ာနယ္ထဲမွာလည္း ျမန္မာျပည္မွာ ၇ ႏွစ္ေနသြားတဲ့ စကၤာပူႏို္င္ငံသားက ျမန္မာမွတ္ပံုတင္ရွိေနသတဲ့။ ဦးခင္ရီ တေယာက္ တိတ္တိတ္ေနတာ ေထာင္တန္တယ္ဆိုတာ မသိရွာေသးဘူး။ ေလွကေလးထဲကေန ေလွၾကီးထဲကိုကူးတဲ့ အမတ္မင္းက ႏိုင္ငံသားကဒ္ စီစစ္ေရးေတြလုပ္ဖို႔ အဆိုတင္ျပန္ေတာ့ ပုလင္းတူဗူးဆို႔မ်ားက ကန္႔ကြက္မဲေပးၾကျပန္ေရာ။ မျငိမ္မသက္ျဖစ္ေနတုန္းမို႔ မလုပ္သင့္ပါဘူးတဲ့။ ျငိမ္သက္ျပန္ေတာ့လည္း အျဖဴကဒ္ေတြ စက္နဲ႔လွည့္ထုတ္ဦးမွာလားဟင္။၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ မဲလိမ္၊မဲခိုး၊ မဲညစ္မ်ားနဲ႔ ဆက္စပ္ေနျပန္တယ္ဆိုေတာ့လည္း ရာဇပလႅင္ျမဲဖို႔အေရး တို႔အေရးလို႔ဆိုရမွာေပါ့။
 
- -- ေနာက္ဆံုးေတာ့ ရခိုင္တိုင္းရင္းသားမ်ားကို ေက်နပ္ေလာက္ေအာင္ မႏွစ္သိမ့္ႏိုင၊္ လံုျခံဳေရးကို တာ၀န္မခံႏို္င္တဲ့အမွဳနဲ႔ ဆုပ္လည္းစူး၊ စားလည္းရူး။ ဘဂၤါလီမ်ားကို ဒုကၡသည္စခန္းၾကီးနဲ႔ လူျမင္သူျမင္ဆိုေတာ့ ရက္ရွည္လာတာနဲ႔အမွ် ႏိုင္ငံတကာက မုတ္ဆိတ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ေခၚျပရတာအလုပ္ၾကီးတလုပ္။ လူ႔အခြင့္အေရးလို႔ေျပာေနၾကသူၾကီးေတြကို ေခၚသြားပါဆိုေတာ့လဲ ဟင့္အင္းတဲ့။ တိုင္းရင္းသားမို႔ နယ္ေျမရသင့္တယ္ဆိုသူမ်ားကိုေတာ့ OIC လူၾကီးမင္းနဲ႔သာ ထည့္ေပးလိုက္ပါ။ သူတို႔မွာ သဲကႏၱာရေျမပိုေတြ အမ်ားၾကီးရွိတယ္။ ရာဇ၀င္သမိုင္းေၾကာင္းနဲ႔ ႏွစ္ေပါင္းရာခ်ီတင္ေနတဲ့ အမုန္းေၾကြးကို ဘယ္လိုရွင္းမလဲ၊ ဘယ္ေတာ့ရွင္းမလဲ ဘယ္သူမွမသိ။ အခုုအထိ အေျဖမရွိ။ Shake လုပ္တုန္းမွာ ေပးလိုက္ရတဲ့ ေသြးေတြ၊ ေခြ်းေတြ၊ မ်က္ရည္ေတြ ဘယ္သူသုတ္ေပးမလဲ၊ အနာဂတ္ဘ၀မ်ားအတြက္ အာမခံခ်က္ ဘယ္မွာလဲ။ ရခိုင္မ်ဳိးခ်စ္ ဆရာ၀န္တေယာက္ကေတာ့ အၾကံေပးတယ္။ ရခိုင္ျပည္နယ္မွာ စက္ရုံ အလုပ္ရုံမ်ားနဲ႔ ဖြံ့ျဖိဳးတိုးတက္ျပီး ျမန္မာမ်ားေျပာင္းေရႊ႔ေနထိုင္ၾကရင္ လံုျခံဳေရးလဲေကာင္းလာမယ္။ တိုင္းျပည္ရဲ့ ျမိဳ႔ျပစီမံကိန္းမ်ားမွာလည္း ဟန္ခ်က္ညီသြားမယ္။ ဘဂၤါလီမ်ားရဲ့ လူဦးေရတိုးႏွုန္းကို ကာကြယ္ျပီးသားလဲျဖစ္၊ နယ္ေျမေတာင္းဆိုမွဳကို ျငင္းဆန္ျပီးသားလဲ ျဖစ္သြားမယ္တဲ့။ ကဲ -- အေနာက္ဘက္တံခါး က်ဳိးပ်က္ျခင္းလို႔ အက်ယ္ၾကီးေအာ္ေနၾကတဲ့ ဆရာၾကီးမ်ား - မိသားစုလိုက္ေျပာင္းေနေပးၾကမလား။ သေဘာၤစီးလံုးငွားေပး မယ္ေလ။ ေနာက္တမ်ဳိးကို ေဇာက္ထိုးေတြ ေျပာၾကည့္ဦးမယ္။ ရခိုင္မွာ ဘဂၤါလီမွန္သမွ် ကေလးမေမြးရလို႔ ေပါက္ေဖာ္ၾကီးတို႔ထံုး ႏွလံုးမူလိုက္ရင္ေကာ။ တားေဆးေတြ ေရာင္းေကာင္းလို႔ NGO မတုတ္တုတ္တို႔ကေတာ့ ေက်းဇူးတင္မွာပဲ။ ဒါဆိုလဲ ဘဂၤါလီေတြ ရန္ကုန္ဆင္းေျပးေတာ့ ရခိုင္မွာ လူေလ်ာ့သြားမွာပဲ။ ဟုတ္ဘူးလား။ ( ေခါင္းကြဲခါေတာ့ နီးေနျပီ။)

ေညာင္ျမစ္ေတြကို ဘယ္ေနရာတူးတူး ပုတ္သင္ဥေတြက ဘာလို႔ေပၚေပၚလာပါလိမ့္။ သိျပီ။
ပုတ္သင္က ေနရာတကာ ေလွ်ာက္ဥေနတာကိုး။
ဒါေတြအားလံုးဘာလို႔ျဖစ္၊ တရားဥပေဒ စိုးမိုးမွဳမရွိလို႔ ျဖစ္တာလို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေျပာျပီးျပီေလ။
စည္းမ်ဥ္း စည္းကမ္း နည္းဥပေဒေတြက စာအုပ္ထဲမွာအျပည့္အစံု ရွိျပီးသား။

လူေတြေခါင္းထဲမွာ စိတ္ထဲမွာ ရင္ထဲမွာ မရွိတာ။ ေျပာျပီးလို႔ သိပ္မၾကာပါဘူး။ တရားဥပေဒဆိုတဲ့ ဟာၾကီး စမ္းသပ္ခံရပါေရာလား။ လႊတ္ေတာ္ေကာ္မတီမ်ားကို ျပည္ေထာင္စုအဆင့္မဟုတ္ေၾကာင္း မာေရေက်ာေရ ေျပာမိလို႔တဲ့။ အေျခခံဥပေဒ ခံုရုံးအဖြဲ႔ကို ေနရစ္ေတာ့ကြယ္ သြားေတာ့မယ္ တီးလံုးကေလးေတာင္ မတီးေပးလိုက္ရဘူး။
တရားစီရင္ေရးအာဏာကို ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္တာ ႏိုင္ငံဧ။္အနာဂတ္အတြက္ အႏၱရာယ္တဲ့။
လႊတ္ေတာ္ဟာ အေျခခံဥပေဒကို ခ်ဳိးေဖာက္ပါတယ္ဆိုပဲ။ ေကာင္းသားပဲ။
၂၄ ႏွစ္လံုးလံုး ခါေတာ္မွီေရာက္လာတဲ့ စာအိတ္ဖြင့္ ဖတ္ျပေပးတဲ့ အမိန္႔ဖတ္တရားသူၾကီးမ်ားႏွင့္ ၉၂% ေထာက္ခံထားတဲ့ ဥပေဒၾကီးကို ေျခနဲ႔ကန္လိုက္တဲ့ ေျခကန္ဥပေဒျပဳအာဏာရ လႊတ္ေတာ္ အမတ္မင္းမ်ား။ ဘဲစား ဘဲေၾကပဲ။

သူေသ ငါရွင္ အျပိဳင္တိုက္ၾကတာ အက်င့္ပါေနၾကသူၾကီးမ်ား။ ( ဦးတင္္ထြတ္ကေတာ့ စစ္အေလ့အထ သူငယ္နာတဲ့။
ဒီတေယာက္ပဲ အဂတိကင္းကင္းျမင္တတ္ေသးတယ္။)
 

Agree to disagree ဆိုတာကို ျပည္သူလူထုကို စံနမူနာျပဖို႔ေနေနသာသာ၊ ညိွႏွဳိင္းလိုက္ၾကပါလို႔ အတိုက္အခံမ်ား ကေတာင္ ၀င္ေရာက္ျဖန္ေျဖေနတဲ့ၾကားက feel good လား၊ make good လား မကြဲျပားၾကသူမ်ား။ ဒီမိုကေရစီဘက္ေတာ္သားပါလို႔ ေျပာတဲ့ ဥကၠဌၾကီးႏွင့္ အဖြဲ႔သားမ်ားကို ဒီမိုကေရစီဆိုတာ မ်ားတဲ့သူက နည္းတဲ့သူကို အင္အားသံုးတာ မဟုတ္တဲ့အေၾကာင္း ဘယ့္ႏွယ့္ရွင္းရပါ့။ ဦးသိန္းညႊန္႔ကေတာ့ ေရွ့ေနၾကီးပီပီ လွလွကေလး ေျပာသြားပါတယ္။
ဒီမိုကေရစီ အႏို္င္က်င့္ျခင္းမွ ကင္းေ၀းေအာင္ တဲ့။ ဟဟ။
ေနာက္ဆို ဒီမိုကေရစီ အာဏာရွင္ဆိုျပီး ေပၚလာခါနီးျပီလားမသိ။


- လႊတ္ေတာ္ထဲထိုင္ျပီး အိပ္မက္မက္ေနတာ မႏိုးေသးတဲ့ အမတ္မင္းမ်ားကလည္း အားက်မခံေျပာပါတယ္။
ငါ တို႔က ျပည္သူေထာက္ခံလို႔ ျပည္သူ႔ကိုယ္စားလွယ္၊ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ အစစ္တဲ့။ မေက်နပ္ဖူးအခ်စ္ရယ္ တစ္ကျပန္စျပီး ျပည္လံုးကြ်တ္အေထြအေထြ ေရြးေကာက္ပြဲၾကီး လုပ္ၾကည့္ပါလားကြယ္။
မွန္ထဲၾကည့္ေျပာတာ ကိုယ္တုိင္ယံုၾကည္တယ္ဆိုရင္ေပါ့ေလ။

ျပည္သူမ်ားျဖစ္တဲ့ ပဥၥမ မ႑ိဳင္ရဲ့ အျမင္မွာေတာ့ ဒုတိယ မ႑ိဳင္နဲ႔ တတိယမ႑ိဳင္ ရွဴံးထြက္ပြဲစဥ္ၾကီးမွာ ေခါင္းခ်င္းျပိဳင္ေဆာင့္ၾကတာ ႏွစ္ဖက္စလံုး ဟက္တက္ကြဲျပီးေသြးစက္လက္နဲ႔ က်န္ခဲ့တယ္လို႔ပဲ နားလည္ပါတယ္။
Shake လုပ္လိုက္တာ လက္လြန္သြားလုိ႔ Move ေတာ့ လုပ္သြားတယ္။
ေရွ့ကိုေတာ့မဟုတ္ဘူး၊ တြင္းထဲကို။

ဆက္ျပီးေတာ့သာ တူးၾကပါ။
ေဂၚျပားကေလးလိုရင္ ငွားပါ့မယ္။

ေနာက္ဆံုးအဖြဲ႔ကေတာ့ အတိုက္အခံမ်ားလို႔ အမည္တပ္ထားတဲ့ အတိုင္းတိုင္းအျပည္ျပည္ အမ်ဳိးမ်ဳိးအျပားျပားေသာ အဖြဲ႔အစည္းပါပဲ။
ထိုင္းႏိုင္ငံတခုထဲမွာေတာင္ အဖြဲ႔ကြဲေပါင္း ၂၀၀ ေက်ာ္ရွိပါသတဲ့။ ၃ ေယာက္ရွိရင္ ၄ ဖြဲ႔ကြဲတာ တို႔ျမန္မာပါ။
သူတို႔ရဲ့ ခံႏိုင္ရည္စြမ္းအားနဲ႔ အေျပာင္းအလဲမ်ားေပၚမွာ အလိုက္သင့္အလ်ားသင့္ လိုက္ပါႏို္င္ျခင္းရွိ မရွိ စမ္းသပ္ခံရမယ့္ အခ်ိန္ပါပဲ။

တခ်ိန္က သူတို႔မရွိေအာင္ ေပ်ာက္သြားေအာင္ နည္းမ်ဳိးစံုဖံုးကြယ္ထားခဲ့ေပမယ့္ အခုေတာ့ အစိုးရသစ္ကိုယ္တိုင္က အားလံုးကို စင္ေပၚတင္ ေတ့ေပးလုိက္ပါျပီ။
ဒါဟာ အစိုးရရဲ့ အင္မတန္လွပတဲ့ ႏို္င္ငံေရးက်ားကြက္ျဖစ္ေၾကာင္း အတိအက်ေျပာသူေတြလည္း ရွိပါတယ္။
ဒါသာအမွန္ဆိုရင္ ကန္႔လန္႔ကာေနာက္ကြယ္က Master Brain ကို ခ်ီးက်ဳးပါတယ္။
( ၂၀၁၀ မွာ ျမန္မာသံေတာ္ဆင့္ ဦးျမင့္ေရႊက စစ္အစိုးရသည္ Level game တခု မဖန္တီးႏိုင္သျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္သည္ ႏိုင္ငံေရးအရ တေလွ်ာက္လံုး အျမတ္ထြက္ေနသည္ လို႔ ေရးထားပါတယ္။ ဦးတင္ထြတ္ရဲ့ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ ရွဴံးရျခင္း သံုးသပ္ခ်က္မွာလည္း ႏွစ္ ၂၀ အက်ဥ္းခံရမွဳအေပၚ ျပည္သူလူထုမွ ဂရုဏာသက္ျခင္းလို႔ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ေနာက္ေၾကာင္းအမဲစက္မကင္းတဲ့ ျပည္ေတာ္ျပန္မ်ားအေနနဲ႔လည္း အစိုးရရဲ့ လက္၀ါးရုိက္ အာမခံခ်က္တခုမရွိပဲ ၀င္လာစရာအေၾကာင္းမရွိပါ။)

အခုေတာ့ Level Game တခုအျဖစ္ တိုက္ကြက္ေျပာင္းလုိက္ျပီမို႔ အတိုက္အခံအားလံုး စင္ေပၚမွာ လံုး၀ အကာအကြယ္မဲ့ ဟင္းလင္းၾကီးပါပဲ။
အစိုးရက ပြဲစီစဥ္သူ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရးေကာ္မတီ ဥကၠဌ၊ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ဦးကိုကိုၾကီးက ကခ်င္ျပည္နယ္ ေျမာက္ပိုင္းေဒသ လူမဆန္မွဳမ်ားနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ဘယ္သူ႔ဘက္ကပဲျဖစ္ျဖစ္ မွန္မွန္ကန္ကန္ ေဖာ္ထုတ္ဖို႔လိုတယ္လို႔ ၂၀၁၂ မတ္လ အင္တာဗ်ဳးမွာ ေျပာထားတယ္။

ေျမာက္ပိုင္းအရုိးတြန္သံေတြကလည္း online ေပၚမွာေရာက္ေနတာ လေပါင္းမ်ားစြာရွိေနျပီ။ သမၼတၾကီးေခၚတယ္ဆိုလို႔ အေျပးကေလးျပန္လာသူမ်ား မေရာက္ခင္အမွီ အမွဳဖြင့္ တရားစြဲသူကလည္း စြဲထားပါျပီ။

ျပည္တြင္းအတိုက္အခံမ်ားအေနနဲ႔ ကိုယ့္အသားကို လွီးၾကရပါေတာ့မယ္။ ျပည္သူမ်ားေရွ့မွာ တရားမွဳ မတရားမွဳဆိုတာကို ခြဲျပဖို႔အတြက္ ဆန္ရင္းနာနာ ဖြတ္ေကာင္းဖြတ္ရပါေတာ့မယ္။
ဦးကိုကိုၾကီးေျပာတဲ့ သိမ္ေမြ႔လွတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအႏုပညာကို နဖူးေတြ႔ ဒူးေတြ႔စေတြ႔ ပါျပီ။ ေရြးစရာလမ္းမရွိပါ။

ရာဇ၀တ္မွဳျဖစ္တာေၾကာင့္ Diversity Unity လဲလုပ္လို႔မရ။
ေငြအလြဲသံုးမွဳေတြ၊ ဘဂၤါလီအရွဴပ္ေတာ္ပံုေတြကလဲ တြဲလ်က္ပါေနပါေသးတယ္။
ျပည္ပမွာက်န္ရစ္သူမ်ားကလည္း ေနာက္တခါ သူတို႔အလွည့္လားလို႔ တုန္လွဳပ္စျပဳေနပါျပီ။
ဘယ္တုန္းက ဘယ္လုိအနစ္နာခံခဲ့တာ ဘာညာ ေျပာေနခ်င္ေသးသူမ်ားကိုေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေျပာတဲ့စကားတခြန္း လက္ေဆာင္ပါးခ်င္ပါတယ္။


"This is not sacrifice. This is a choice." ႏိုင္ငံျခားအေထာက္အပ႔ံမ်ားကလည္း လံုး၀ျဖတ္ခ်ေတာ့မွာမို႔ သိပ္မၾကာခင္ အတြင္းမွာ အမွန္စင္စစ္ ကိုယ္ခံအား ေကာင္းသူမ်ားသာ က်န္ရစ္ေတာ့မယ့္ ၈၈ ေတာ္လွန္ေရးသမား အင္အားစုလို႔ ျမင္ပါတယ္။
ကံေကာင္းၾကပါေစ။


- ၂၀၁၂ မွာ အေကာင္းဆံုး Shakers ဆုကို ပူးတြဲခ်န္ပီယံအျဖစ္ ဆြတ္္ခူးသြားၾကသူမ်ားကေတာ့ ပုဂၢလိက ျပည္တြင္းမီဒီယာသမားမ်ား ႏွင့္ သမၼတၾကီး ဦးသိန္းစိန္အစိုးရ ျဖစ္ပါတယ္။ မီဒီယာသမားမ်ားအေနျဖင့္ သူတို႔ရဲ့ ညီညြတ္မွဳ၊ စြမ္းေဆာင္မွဳ၊ ရဲရင့္မွဳမ်ားအျပင္ ၀ါရင့္မ်ားက လူသစ္မ်ားကို ေကာင္းစြာတြဲေခၚႏိုင္စြမ္း ေၾကာင့္ မီဒီယာ လြတ္လပ္ခြင့္ဆိုတဲ့ လမ္းစကို ႏွစ္ ၅၀ အတြင္းမွာ ပထမဆံုး ျပန္လည္ျမင္ေတြ႔ၾကရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
Congratulation ပါ။ Movers အဆင့္မွာလည္း ဆထက္ထမ္းပိုး ေဆာင္ရြက္ႏို္င္ပါေစေၾကာင္း ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းလိုက္ပါတယ္။

သမၼတၾကီးတို႔အဖြဲ႔ကေတာ့ အထူးေျပာဖို႔မလိုပါဘူး။ အမ်ားၾကိဳက္ထင္ရွားတဲ့ျပဳျပင္မွဳမ်ားနဲ႔ အကန္႔လိုက္လြတ္လပ္ခြင့္မ်ားကို ဖဲေတြ တခ်ပ္ခ်င္းခ်ခင္းသလို အက်ဳိးရွိေအာင္ သံုးသြားတာမို႔ အမွတ္ေတြ တရွိန္ထိုးတက္ေနတာက သက္ေသပါ။
တကမၻာလံုးကေတာင္ ျမန္မာ့ေႏြဦးကို ေစာင့္ၾကည့္ျပီး သီအိုရီအသစ္ ေရးရေလာက္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္မွဳရွိပါေပတယ္။
ဗ်ဳရုိကေရစီ ယႏၱရားကို ေအာက္ေျခအထိ Shake လုပ္ႏိုင္ျပီး ေနာက္ ၃ ႏွစ္ဆက္ထိန္းႏို္င္ရင္ေတာ့ ၂၀၁၅ ဟာ ရင္ခုန္စရာအေကာင္းဆံုးပြဲတပြဲ ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။
(အစိုးရရဲ့ မဟာဗ်ဳဟာအသစ္ထက္သာေအာင္ ကြက္ေက်ာ္နင္းႏိုင္မယ့္ ကစားသမားမ်ား၊ ဗ်ဳဟာမွဴးမ်ား၊ ေနာက္ခံလူမ်ား NLD မွာ မရွိေနေသးပါ။ NLD မွာလည္း ေခတ္ေနာက္ျပန္ဆြဲသူမ်ား အိမ္ျပန္သင့္တဲ့အခ်ိန္၊ အေမ့ထမီစ ဆြဲလိုက္သူမ်ား ရင့္က်က္ခ်ိန္ ေရာက္ေနပါျပီ။)

တဆက္တည္းမွာပဲ ေျပာင္းလဲမွဳမ်ားဟာ ေအာက္ေျခကိုမေရာက္ေသးဘူး၊ ဘာမွလဲ ထူးျခားမလာဘူးလို႔ အျပစ္တင္ၾကသူမ်ားလည္း ရွိၾကပါတယ္။
စကာၤပူျဖစ္လာဖို႔ တရုတ္ျဖစ္လာဖို႔ ဘယ္ႏွစ္ႏွစ္အခ်ိန္ယူရသလဲလို႔ သိရဲ့သားနဲ႔ အခုမွ Shaking လုပ္တုန္းရွိေသးတာ ဘယ္လိုလုပ္ Moving ျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလဲ။
 
ဒီလူေတြအေနနဲ႔လည္း ကစားကြက္အေဟာင္းၾကီးျဖစ္တဲ့ Blame Game ကို ရပ္ျပီး ေအာက္ေျခအထိ ေရာက္ေအာင္ ဘယ္လိုေျပာင္း မလဲဆိုတာ အေျဖ၀ိုင္းရွာေပးတဲ့ ကစားနညး္အသစ္ကို ေျပာင္းသင့္ပါတယ္။

ကိုယ့္ရဲ့ စိတ္ခံစားမွဳကိုပဲ ေရွ့တန္းတင္ေနတတ္တဲ့ အက်င့္ကိုသာ တလေလာက္ အခ်ိန္ယူျပီး အရင္ေျပာင္းၾကည့္ၾကပါဦး။
ငါ သာ လုပ္ေပးရမယ္ဆိုရင္ ဘာေတြလုပ္မလဲဆိုတဲ့ အျမင္မ်ဳိးကို မေျပာင္းႏို္င္ရင္ ရာဇ၀င္ထဲမွာ ေမာင့္ကိုထားရစ္ခဲ့ရမွာပါပဲ။

- ေနာက္ဆံုးေမးခြန္း တခုက်န္ပါတယ္။ ေနာက္တခါ ဘယ္သူ႔အလွည့္ ျဖစ္မလဲ။

သႏၲာဝင္း-
မွေ၀ ေပးပုိ ့သူ။ -- ကုိၾကိဳင္၀င္း

စစ္မွာတစ္မူ

ခ်စ္တဲ႔သူ၊သူငယ္ခ်င္းေကာင္း၊ ေယာက္မတို႔ေလး၊


သူမ်ားလူမွာ စစ္သံၾကားလွ်င္၊ နာဖ်ားဥပါယ္ ခိုၾကတယ္၊

ႏွမေလး ပ်ိဳတို႔ေမာင္မွာ၊ စစ္သံၾကားလွ်င္၊ေရႊဓါးပိုက္ကာ၊

အိုးစားဖက္ကို လိုက္လို႔ရွာသည္။ ရိကၡာကနည္း၊ မိုးကသဲသႏွင့္၊

သံတြဲကိုကူးပါလိမ္႔ မလားေတာ္။ ။

စစ္မွာတစ္မူ၊ ႏွမေလးပ်ိဳ႕ထက္ျဖဴကို၊ယူမလို႔လားေတာ္။

စစ္မွာရွမ္းမ၊ ႏွမေလးပ်ိဳ႕ထက္လွကို၊ ရမလို႔လားေတာ္။

စစ္မွာေဆြမ်ိဳး၊ ဘိုးဘြားေမာင့္မွာ ရွိသလားေတာ္။

"စစ္မွာတစ္မူ၊ ႏွမေလးမယ့္ထက္ျဖဴကို၊ မယူဘူးဗ်ာ။

စစ္မွာရွမ္းမ၊ ႏွမေလးမယ့္ထက္လွကို၊ မရဘူးဗ်ာ။

စစ္မွာေဆြမ်ိဳး၊ ဘိုဘြားက်ဳပ္မွာ မရွိဘူးဗ်ာ။

ေရေျမ့သခင္၊ ရွင္ဘုရင္က၊

မိန္႔ေတာ္စာႏွင့္၊ အပါခ်သည္၊ လိုက္ရေတာ့မယ္။

ျမင္းမွာအုန္းခြံ၊

ကၽြန္မွာကုလား၊

ဓါးမွာမိုးၾကိဳး၊

ယြန္းပုဆိုးႏွင့္၊

စစ္သည္ပံုမွာ၊ ကၽြန္ယံုကဲ႔သို႔၊

ေမာင္ကေလ၊ ေမာင္သာလိုက္" တဲ႔

ေတာင္ပတ္လည္ႏွင့္၊ ဇင္းမယ္ဆိုသည္၊ ညိဳတဲ႔ၿမိဳ႕မွာ ပ်ိဳ႕လြမ္းဖြယ္ေလး။


ရွင္ျငိမ္းမယ္

ဦး ဖာ

အာဏာရူးဇာတ္ကားကို ရိုက္ကူးေပးဖို႕ ဇာဂနာ လက္ခံျပီ

ဘယ္လိုဘေလာ့အမ်ိဳးအစားေတြေရးၾကမလဲ

Technology တစ္ေခတ္ဆန္းေနတဲ့ လက္ရွိကာလမွာ အင္တာနက္နည္းပညာကလည္း ကမၻာအႏွံ႔မွာ ေပၚျပဴလာ ျဖစ္ေနပါတယ္။ အင္တာနက္ဆို ေမြးကတည္းကရင္းႏွီးၿပီးသားျဖစ္ေနတဲ့ ယေန႔ေခတ္လူငယ္ေတြအေနနဲ႔လည္း ကိုယ္ပိုင္ဝက္ဘ္ဆိုက္ကေလး ေတြ   ေရးသားလ်က္ရွိလို႔ အင္တာနက္ကြန္ရက္ထဲမွာ ဘေလာ့ေတြဟာ အမ်ိဳးအစားစံုလင္စြာ ရွိေနပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ကိုယ္ေရးတဲ့ဘေလာ့က လူစိတ္ဝင္စားတဲ့အေၾကာင္းအရာ ဒါမွမဟုတ္ လူေတြအတြက္ အက်ိဳးရွိေစမယ့္ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုခုေတာ့ ျဖစ္ရပါမယ္။ ဒါမွ ကိုယ့္ဘေလာ့ထဲကို မွန္မွန္ဝင္ဖတ္မယ့္ ပရိသတ္ရွိမွာ ျဖစ္လို႔ပါ။ပထမဆံုးအေနနဲ႔ မိမိရဲ႕ဘေလာ့က ဘယ္လိုအေၾကာင္းအရာမ်ိဳးကို တင္ဆက္ေရးသားေနတာလဲဆိုတာကို စဥ္းစားရပါမယ္။ ဘေလာ့ေတြကို အတိအက်အဓိပၸာယ္သတ္မွတ္ဖို႔ေတာ့ခက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ပိုင္ဘေလာ့ကိုေတာ့ မိမိစိတ္ႀကိဳက္အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ကိုယ့္ဘေလာ့ထဲမွာ ထည့္သြင္းထားတဲ့စာေပအမ်ိဳးအစား သို႔မဟုတ္ Contents ေပၚမွာ မူတည္ပါတယ္။ ဘေလာ့ေတြကို အမ်ိဳးမ်ိဳး အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုႏိုင္တယ္ဆိုရာမွာ တခ်ိဳ႕အတြက္ ဘေလာ့ဆိုတာေန႔စဥ္ ဒိုင္ယာရီ၊ တခ်ိဳ႕အတြက္ေတာ့ အေပ်ာ္တမ္း သတင္းစံုဝက္ဘ္ဆိုက္၊ တခ်ိဳ႕အတြက္ေတာ့ႏိုင္ငံေရး အသိပညာေပးဝက္ဘ္ဆိုက္၊ တခ်ိဳ႕အတြက္ေတာ့ ေန႔စဥ္သတင္းသစ္ေတြ ဖတ္ႏိုင္တဲ့ေနရာ၊ တခ်ိဳ႕အတြက္ေတာ့ ကုန္ပစၥည္းေၾကာ္ျငာတဲ့ဝက္ဘ္ဆိုက္၊ တခ်ိဳ႕အတြက္ကနာမည္ေက်ာ္ ေငြၾကယ္ပြင့္ေတြရဲ႕ အေၾကာင္း ဖတ္ရႈႏိုင္မယ့္ေနရာ၊ တစ္ခါတစ္ရံဆိုညစ္ညမ္း႐ုပ္ပံုေတြ၊ စာေတြကိုပါဖတ္႐ႈ ၾကည့္႐ႈႏိုင္တဲ့ေနရာ စသည္ျဖင့္ ကိုယ့္အဓိပၸာယ္နဲ႔ကိုယ္ မ်ားစြာစံုလင္လွပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဘေလာ့ -Blog ဆိုတဲ့စကားလံုးက WebLog ကေန ဆင္းသက္လာတာပါ။ တိုက္႐ိုက္ဘာသာျပန္ရရင္ေတာ့ အင္တာနက္ကြန္ရက္ေပၚက မွတ္တမ္းမွတ္ရာေတြေပါ့။ အဲဒီေဝါဟာရကို စတင္အသံုးျပဳခဲ့သူက ဂြၽန္ဘာဂါ- JohnBarger ျဖစ္ၿပီး ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ကျဖစ္ပါတယ္။ ဘေလာ့ေတြရဲ႕ အဦးအစဟာလည္း ၁၉၉၇ ဝန္းက်င္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီဝန္းက်င္မွာ ဘေလာ့ေရးလိုသူေတြဟာ HTMLဆိုတဲ့ ဘာသာစကားကိုတတ္ေျမာက္ထားမွ ေရးႏိုင္ပါတယ္။ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္မွာေတာ့ ပထမဆံုး Blogging Application ျဖစ္တဲ့ Blogger ကို စတင္ဖန္တီးခဲ့ပါတယ္။ လက္ရွိမွာ ဂူဂယ္ကပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ Blogger ဟာအဲဒီအခ်ိန္က Pyra Labsဆိုတဲ့နည္းပညာကုမၸဏီတစ္ခုက ထုတ္လုပ္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ Pyra Labs ရဲ႕ Blogger ထြက္ေပၚလာၿပီးေနာက္မွာေတာ့အင္တာနက္မွတ္တမ္းေတြ ဖန္တီးလိုသူေတြဟာ HTML ဘာသာစကားေတြမသိလည္း ကိုယ္ပိုင္ဝက္ဘ္ဆိုက္တစ္ခုကို သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ဖန္တီးႏိုင္သြားပါတယ္။ Blogger နဲ႔ ဘေလာ့ေရးသူေတြဟာ Domain name Blogspot နဲ႔ဘေလာ့တစ္ခုကို အခမဲ့ လြတ္လပ္စြာ ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ဘေလာ့ဖန္တီးျပဳလုပ္ျခင္းေတြက အင္တာနက္ကမၻာမွာ က်ယ္ျပန္႔လာၿပီး ဘေလာ့ေတြကလည္း မ်ိဳးစံု ျဖစ္လာပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ စတင္ေရးၾကတဲ့ ဘေလာ့အမ်ိဳးအစားကေတာ့ ေန႔စဥ္ ဒိုင္ယာရီနဲ႔ ခရီးသြားမွတ္တမ္းေတြျဖစ္ၿပီး ေနာက္ပိုင္း မွာေတာ့ သတင္းေတြ ပံုမွန္  Update ျပဳလုပ္တင္ေပးေနတဲ့ သတင္းဝက္ဘ္ဆိုက္ေတြ ေပၚထြက္လာပါတယ္။ ၂ဝဝ၁-၂ဝဝ၂ခုႏွစ္ဝန္းက်င္မွာေတာ့ႏိုင္ငံေရးဘေလာ့ေတြတစ္ေခတ္ေရာက္လာပါတယ္။အေနာက္ႏိုင္ငံေတြက ေရးတတ္တဲ့ ႏိုင္ငံေရး ဘေလာ့အမ်ားစုဟာ ကိုယ္စီႏိုင္ငံေရး အေတြးအျမင္ေတြကို ေဆြးေႏြးၾကတဲ့ Viewpoints ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီကေန႔ ေပၚျပဴလာဝက္ဘ္ဆိုက္ အမ်ားစုက ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ ေအာ္တိုမိုဘိုင္း (ကား) ဝက္ဘ္ဆိုက္ေတြျဖစ္ၿပီး ခ်စ္စရာ ေခြးပံုေၾကာင္ပံုေတြကိုမွန္မွန္တင္တဲ့ ဝက္ဘ္ဆုိက္ေတြကလည္း လူဝင္မ်ားတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဘေလာ့ေရးၾကတဲ့ေခတ္က ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂ဝဝဝ နဲ႔ ၂ဝ၁ဝ ဆယ္စုႏွစ္တြင္းမွာ ပြင့္လန္းလာတာ ျဖစ္ပါတယ္။ Technorati.com ရဲ႕စာရင္းအရဆို ၂ဝဝ၂ ခုႏွစ္မွာ ဘေလာ့အေရအတြက္ေပါင္း သန္း၁၃ဝ ေက်ာ္ေရာက္ရွိခဲ့ပါတယ္။ ၂ဝ၁ဝ ခုႏွစ္၊ ဇြန္လမွာလူဝင္ ၾကည့္႐ႈ  မႈႏႈန္းအရ ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ ထိပ္ဆံုးစာရင္းဝင္ ဘေလာ့ေတြက သတင္းဘေလာ့၊ နည္းပညာနဲ႔လူမႈကြန္ရက္ဘေလာ့၊ နည္းပညာ ဆိုင္ရာ စီးပြားေရးသတင္းဘေလာ့၊ေဖ်ာ္ေျဖေရးနဲ႔ ေပၚျပဴလာၾကယ္ပြင့္ေတြ အေၾကာင္းတင္ဆက္တဲ့ ဘေလာ့၊ ၾကယ္ပြင့္ေတြအေၾကာင္း အတင္းအဖ်င္းနဲ႔ ဖက္ရွင္ေတြကိုေဖာ္ျပေပးတဲ့ ဘေလာ့နဲ႔ စီးပြားေရးဆိုင္ရာ Business and Economics ဘေလာ့ေတြက အစဥ္လိုက္ရပ္တည္ေနခဲ့ပါတယ္။ ဒီလို နာမည္ေက်ာ္ ဘေလာ့အမ်ိဳးအစားေတြကို ေဖာ္ျပလို႔ ကိုယ့္ဘေလာ့ဟာ ဒီလိုအမ်ိဳးအစားထဲက ျဖစ္ရမယ္လို႔ မဆိုလိုပါဘူး။ ကိုယ္တကယ္ကို ႏွစ္သက္ျမတ္ႏိုးရာ ဝါသနာတစ္ခုခုကို ေရးသားေဖာ္ျပတာအေကာင္းဆံုးပါ။ဒါမွ ဘေလာ့ စဥ္ဆက္မျပတ္ ရွင္သန္ဖို႔ အခြင့္အလမ္း ပိုမ်ားႏိုင္ပါတယ္။ အရင္ကဆိုဘေလာ့ေရးဖို႔ဆိုတာ HTMLတတ္မွေရးႏိုင္ေပမယ့္ အခုဆို ဘေလာ့ေရးမယ္ဆို Web Application တစ္ခုခုနဲ ႔ေရးႏိုင္ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ Web Applicationေတြကလည္း ဒီေန႔ေခတ္မွာ Blogger အျပင္ Wordpress နဲ႔ Pepad စတဲ့  Platform ေတြရွိေနပါၿပီ။ ခုေနာက္ပိုင္းမွာ ပိုမို႐ိုးရွင္းလြယ္ကူတဲ့ Web Applicationေတြကိုပဲ အသံုးျပဳလာၿပီး Wordpress က ပိုၿပီး ေပၚျပဴလာျဖစ္လာပါတယ္ ။ Blogging Application ေတြကို အသံုးျပဳရတာတကယ္ပဲ ႐ိုးရွင္းလြယ္ကူပါတယ္။ အရန္သင့္ တည္ေဆာက္ၿပီးသား Websites ထဲကို မိမိစိတ္ႀကိဳက္ Contents ေတြကို ထည့္သြင္းျခင္းသာျဖစ္လို႔ ဘယ္သူမဆို ဘေလာ့ေရးႏိုင္ၿပီျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ဖက္ကျပန္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဘေလာ့ပို႔စ္- Blog Post ေတြ တင္ရတာလြယ္ကူေကာင္းလြယ္ကူမွာ ျဖစ္ေပမယ့္ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် တင္ေနဖို႔ဆိုတာကေတာ့ ထင္သေလာက္လြယ္ကူမွာမဟုတ္ပါဘူး။ အဓိကကေတာ့ ဘေလာ့ရဲ႕ Sustainablityျဖစ္ပါတယ္။ တင္လိုက္မတင္လိုက္နဲ႔ မွန္မွန္ Update မျပဳလုပ္တဲ့ ဝက္ဘ္ဆိုက္ေတြကိုမွန္မွန္ဝင္ၾကည့္သူလည္းရွားပါလိမ့္မယ္။ အေပ်ာ္တမ္းဘေလာ့ေရးသူပဲျဖစ္ျဖစ္၊ Professional ဘေလာ့ေရးသူပဲျဖစ္ျဖစ္ မိမိေရးတင္မယ့္ အေၾကာင္းအရာကို မိမိပိုင္ႏိုင္မႈ၊ ဝင္ၾကည့္သူေတြရဲ႕ မက္ေဆ့ခ်္ သို႔မဟုတ္ ေဝဖန္အႀကံျပဳမႈ စတာေတြကလည္း အေရးႀကီးပါတယ္။ ဘေလာ့ေရးသူဟာ စာေရးဆရာ၊ ဓာတ္ပံုဆရာ၊ သတင္းေထာက္၊ အယ္ဒီတာ၊ အႏုပညာရွင္၊ ႏိုင္ငံေရးသမား စတဲ့ Professional ေတြထဲက တစ္ခုမဟုတ္လည္းျဖစ္ႏိုင္သလို အားလံုးလည္း ျဖစ္ေနႏိုင္ပါတယ္။ ဘေလာ့ေရးသူတခ်ိဳ႕ကေပၚျပဴလာဝက္ဘ္ဆိုက္တခ်ိဳ႕ကိုဝင္ၾကည့္ၿပီး အဲဒီလိုအတုယူေရးတာမ်ိဳးေတြရွိေပမယ့္ အဲဒါဟာ မိမိဝါသနာပါရာ မဟုတ္ရင္ ေရရွည္ဘယ္လိုမွတည္တံ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ မိမိအမွန္တကယ္ ျမတ္ႏိုးသက္ဝင္တဲ့ အေၾကာင္းအရာ၊ ဝါ သနာတစ္ခုခုကို ေရးသားဖန္တီးႏိုင္မွသာ ကိုယ္တင္ တဲ့ Blog post ေတြလည္း သက္ဝင္ လႈပ္ရွားမႈအျပည့္နဲ႔ ႐ုပ္လံုးၾကြေနမယ့္အျပင္ေရရွည္လည္း တည္တံ့မယ့္ ဘေလာ့တစ္ခုကို ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း ေရးသားလိုက္ပါတယ္။ ကလ်ာအိအိလြင္

အိႏၵယျမန္မာ ဒီမိုုကေရစီမိသားစုုမ်ားရဲ ့သံခ်ပ္မ်ား

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=v7HdHkzrkgo

အၾကမ္းဖက္အထိကရုံန္း လက္သယ္ ဘယ္သူလဲ? ေဖၚလိုက္ျပီ

အပိုင္း(၃)
ဦးသိန္းစိန္ (သမၼတ) မွ တက္တက္လာျခင္း အေျပာေကာင္းေကာင္း ႏြဲ႔ႏြဲ႔ကေလးျဖင္႔ ေျပာခ်လာလိုက္သည္မွာ ေကာင္းမြန္ေသာ အစိုးရ၊ သန္႔ရွင္းေသာ အစိုးရစကားလံုးမိန္႔ခြန္းမ်ားအတြက္ သဃၤန္းက်ြန္းျမိဳ႔နယ္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ အမတ္ ေရွ႔ေနၾကီး ဦးသိန္းညြန္႔မွ ေမးခြန္းထုတ္ခဲ႔ေသာ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ မတ္လသည္ ေနျပည္ေတာ္တြင္း အတြင္းၾကိတ္ပံုး တိုက္ပြဲ ျဖစ္ပြါးေနသာအေျခေနသို႔ေရာက္ရိွခဲ႔သည္။

သမၼတ ဦးသိန္းစိန္မွ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာ ၃၀ တြင္ ျမစ္ဆံုစီမံကိန္းရပ္ဆိုင္းေၾကာင္း ေၾကျငာျပီး ကာလမွပင္ ျဖစ္ပြားလာေသာ ကိစၥျဖစ္ခဲ႔သည္။ ဒုသမၼတ ဦးတင္ေအာင္ျမစ္ဦးသည္ ၄င္း အတြင္းေရးမွဳး(၁) နအဖတြင္ လုပ္ခဲ႔ေသာကာလတြင္ ျမစ္ဆံုတည္ေဆာက္ေရးအတြက္ တရုတ္ျပည္မွ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၃ဒသမ ၆ ဘီလီယန္ တန္ဘိုး ရင္းႏွီးလုပ္ကိုင္ႏိုင္၇န္ ၾကားပြဲစားၾကီးလုပ္ခဲ႔ေသာ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း ၃၀၀ အား ျမက္ျမက္ကေလး အိပ္ထဲ ထည္႔လိုက္သည္႔အျပင္ စာခ်ဳပ္စတင္ခ်ဳပ္ဆိုေသာ အခ်ိန္တြင္ ဧည္႔သယ္၀န္ေဆာင္မွဳစရိတ္ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း ၅၀ အား တရုတ္ျပည္တြင္ ေကာင္စစ္၀န္အျဖစ္ တာ၀န္ယူေနေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဳးၾကီး သားမက္ ကို ေပးခဲ႔သည္႔ အတြက္ ျပန္လည္ ေလ်ာ္ေပးရမည္႔အေျခေနသို႔ ဆိုက္ေရာက္လာ၏။
၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ဧျပီလ သၾကၤန္ျပီးသြားေသာ ကာလ အစိုးရရံုးမ်ားျပန္လည္ဖြင္႔လွစ္ေသာကာလတြင္ ဒုသမၼတ ၄င္၏ ဒုသမၼတ အစိုးရရံုးဆိုင္ရာ ရံုးခန္းသို႔ မလာေတာ႔ပဲ ေမလဆန္းတြင္ ႏုတ္ထြက္စာ ေပးပို႔ခဲ႔၏။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဳးၾကီးမွ သၾကၤန္အတက္ေန႔တြင္ ဦးသိန္းစိန္အား ေခၚယူကာ ၾသ၀ါဒေပးျပီး တရုတ္ႏွင္႔ပတ္သက္သည္႔ လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ား ေရွ႔တြင္ အေႏွာက္ယွက္မရိွေအာင္ သယ္ေဆာင္သြားရန္ႏွင္႔ လက္ရိွ တင္ရိွေနေသာ ႏိုင္ငံတကာအေၾကြးမ်ားအား အေၾကလည္ အျပီးျပတ္ ေျဖရွင္းႏိုင္ရမည္ဟု တာ၀န္ အျပီးျပတ္ယူခိုင္းသည္မွာ ဦးသိန္းစိန္ ျငင္းခ်က္ ထုတ္ႏိုင္ပါမည္ေလာ။
ဦးသိန္းစိန္မွ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေဟာင္း ဦးသန္းေရႊ သၾကၤန္အတက္ေန႔ အမိန္႔အား ရင္၀ယ္ပိုက္ခဲ႔၏။ သို႔ေသာ္ ေမလ ၅ ရက္တြင္ ေရးသားေသာ The Guardian က အတိက် ဦးတင္ေအာင္ျမစ္ဦး ႏုတ္ထြက္ေၾကာင္း ေဖၚျပထားခဲ႔ေသာ္ျငား သမၼတရံုးမွ စကၤာပူတြင္ ေဆးသြားကုေနသေယာင္ တရား၀င္မဟုတ္ပဲ ေဖ႔စ္ဘြတ္မွာ ပ်ံလြင္႔ခဲ႔သည္။ေနာက္ပိုင္းမွ အတည္ျပဳေပးခဲ႔၏။

ဦးေအာင္ေသာင္းတို႔ စီစဥ္ေသာ ရခိုင္အေရးခင္းၾကီး ပြက္ပြက္ဆူေနေသာ ကာလတြင္ ဦးသိန္းစိန္ ေငြရွာေရးအတြက္ အိုအိုင္စီဟုေခၚေသာ အဖြဲ႔၀င္ ၅၇ ႏိုင္ငံ အစၥလမ္ႏိုင္ငံမ်ား ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရးအဖြဲ႔အား ရံုးစိုက္ခြင္႔ ေပးရန္ သေဘာတူလက္မွတ္ေရးထိုးေရးအား စိုင္းျပင္းေနၾကျပီး အိုအိုင္စီမွ ပထမ ေထာက္ပံေငြ အေမ၇ိကန္ ေဒၚလာ သန္း ၅၀ အတြက္ လံုးပမ္းခဲ႔ၾက၏။

၂၀၁၂ ဂ်ဴလိုင္လ ၁၈ ရက္ေန႔တြင္ Network Myanmar ၀က္ဆိုက္တြင္ ဦးေအာင္ေသာင္းတို႔၏ ဂိုဏ္းအဖြဲ႔၀င္ ဦးေအာင္သိန္းလင္းမွ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား တိုက္ခိုက္ေ၀ဖန္ထားေသာ အင္တာဗ်ဴးတခုအား တရုတ္ သတင္းေထာက္ႏွစ္ဦးျဖစ္သည္႔ zhang zhe and Ye Weimin ေဇာင္ဇီ ႏွင္႔ ယီေ၀မင္ တို႔က အခ်ိန္ကိုက္ ဖြင္႔ခ်ေပးခဲ႔သည္။။ ဂ်ဴလိုင္ ၂၄ ရက္ေန႔တြင္ ဦးသိန္းစိန္သည္ တပ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းၾကီး ႏွင္႔ ေနာက္တၾကိမ္သြားေတြ႔ရျပန္၏။ တပ္ခ်ဳပ္ၾကီးမွ “မင္းတို႔ ေ၇ြ႔တာ အလြန္ေနွးလြန္းလို႔ အားလံုး သေဘာထား ကြဲလြဲမယ္႔ပံုမ်ိဳးျဖစ္ေနတာ” ဟု ေနာက္ဆံုး မိန္႔ၾကားခဲ႔သည္။

ဦးသိန္းစိ္န္မွာ တပ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းၾကီးဆီမွ ျပန္လာျပီး ၾသဂုတ္လ ၁၀ ရက္ေန႔တြင္ တြင္ အိုအိုင္စီ အဖဲြဲ႔ႏွင္ အလုပ္သမား၀န္ၾကီး ဦးေအာင္ၾကည္တို႔ အပါ၀င္ ေတြ႔ဆံုျပီး ရန္ကုန္တြင္ အိုအိုင္စီ ရံုးခြဲဖြင္႔လွစ္ေပးရန္ သေဘာတူေၾကာင္း ေျပာဆိုကာ ပထမအရစ္ ေထာက္ပံေၾကးေငြ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁၈ သန္းအား ရယူလိုက္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုသတင္းအား မႏၱေလး သံဃာထုအတြင္းသို႔ ခ်က္ျခင္း ပို႔လြတ္ခဲ႔၏။ တဖက္မွလဲ ယူအန္မွ ပီေခ်းနံဘီးယားႏွင္႔ ကင္တာနားတို႔ ႏွစ္ဦးစလံုးအား ျမန္မာျပည္တြင္းသို႔ ၀င္ခြင္႔ျပဳထားျပီး ယူအန္၏ အေထာက္ပံ႔မ်ားကိုလဲ ယူထားခဲ႔သည္။ (RFA August 10, 2012) (ေနာက္ပိုင္းတြင္ အိုအိုင္စီလက္သယ္လုပ္ျပီး အၾကမ္းဖက္မွဳမ်ားအား သီးသန္႔တင္ျပေပးပါမည္)။

ၾသဂုတ္လ ၂၇ ရက္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္တြင္ ၀န္ၾကီးဌာန အေျပာင္းလဲႏွင္႔ အသစ္ခန္႔အပ္မွဳမ်ားျဖင္႔ ရခိုင္ေဒသအထိကရုံန္းအား သတင္းထုတ္ျပန္ရာတြင္ အေတာ္မွားယြင္းျပီး တလြဲေျဗာင္လိမ္ေနေသာ ျပန္ၾကားေရး ဌာနအတြက္ ႏိုင္ငံတကာအားထပ္မံလွည္႔စားျပျပီး ျပန္ၾကားေရး ဦးေက်ာ္ဆန္း အား ေန၇ာေရြ႔ကာ ၀န္ၾကီးဌာနေျပာင္းေပးျပီး ဆက္ကစားခဲ႔သည္။

စက္တင္ဘာလ၂၀၁၂ခုႏွစ္သည္ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရအဖြဲ႔တခုလံုး ႏိုင္ငံတကာသို႔ ေျခဆန္႔ေသာ ကာလဟုဆိုႏိုင္ျပီး ဗိုလ္သန္းေရႊအားေပးထားေသာဂတိအတိုင္း ႏိုင္ငံတကာ အေၾကြးေပါင္းစံု ပယ္ပ်က္ေရး အသဲသန္ အားထုတ္ၾကေသာ ကာလၾကီး ျဖစ္ေနခဲ႔ျပီး ဘဂၤလားေဒ႔ခ်္ ရခိုင္နယ္စပ္တြင္ အစၥလမ္ဘာသာ၀င္မ်ားမွ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအား အၾကီးက်ယ္တိုက္ခိုက္ဖ်က္ဆီးေနေသာ ကာလဲျဖစ္၏။ ၁၈ ရက္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မွလဲ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ၀ါရွင္တန္ ဒီစီတြင္ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မွဳအား ပယ္ဖ်က္ေပးရန္ ႏိုင္ငံျခားေရး ၀န္ၾကီး ဟယ္လာရီကလင္တန္အား ေတာင္းဆိုေနခဲ႔ျပီး New York Time ႏွင္႔ Washington Post သတင္းစာ၏ ၁၉ ရက္ စက္တင္ဘာလ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္တြင္ အၾကီးက်ယ္ေရးသားတင္ထားသည္။ ထိုေနာက္ ဦးသိန္းစိန္တို႔ ေၾကြးျမီ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၉ ဘီလီယံေက်ာ္ ေလ်ာ္ပစ္ေရးအတြက္ လမ္းေၾကာင္း တည္႔သြားၾကျပီး ၄င္းေငြအားလံုး ျပန္ဆပ္စရာမလိုေတာ႔ပဲ ယေန႔ ဦးပို္င္အိတ္ထဲသို႔ ေလ်ာကနဲ႔ ၀င္ေရာက္လာခဲ႔ရသည္။

By STEVEN LEE MYERS
Published: September 18, 2012
WASHINGTON — Myanmar’s opposition leader, Daw Aung San Suu Kyi, called for the lifting of American sanctions against her country on Tuesday, beginning an emotional visit to the United States that punctuated the remarkable shift in relations with Myanmar over the past year.

စက္တင္ဘာ ၂၈ ရက္ေန႔တြင္ ဦးေအာင္ေသာင္း ႏွင္႔ အက်ိုးတူ အစုရွယ္ယာပါ၀င္ထားေသာ လႊတ္ေတာ္ ဥကၠဌ ဦးေရႊမန္း၏သားတို႔ လက္၀ါၾကီးအုပ္ထားသည္႔ ဧရာေရႊ၀ါ ကုမၼဏီ၊ ဧရာ၀တီတိုင္း က်ံဳေပ်ာ္ျမိဳ႔နယ္ ရွားခဲၾကီး ေက်းရြာတြင္ အင္းအလုပ္မားမ်ား ဆႏၵျပမွဳမ်ားတြင္ က်ံဳေပ်ာ္အေျခစိုက္ ခလရ ၃၆ လက္နက္ကို္င္တပ္ရင္းမွ ၀ိုင္းရံေပးျပီး အေထာင္ရဲစခန္းမွ ရဲမ်ားက ပစ္ခတ္ကာ အရပ္သား ၂ ဦးေသဆံုးျပီး ၅ ဦး ေသနတ္ဒဏ္ရာရရိွေၾကာင္းျဖင္႔ ၄င္းတို႔ အာဏာပိုင္ဆိုင္မွဳသည္ တရားဥပေဒအထက္တြင္ ရိွေၾကာင္း ေအာင္ေသာင္းႏွင္႔ ေအာင္သက္မန္း တို႔မွ ထုတ္ျပခဲ႔သည္။

Sep 28, 2012 | Posted by: roboblogger
Two Killed as Police Fire on Crowd in Pathein
Full story: The Irrawaddy Newsmagazine
Two people were killed while two others were seriously injured when police opened fire into a crowd in Shar Khae Gyi Village, Kyonepyaw Township, Pathain District, Irrawaddy Division, on Thursday evening.

စက္တင္ဘာ ၃၀ ရက္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္တြင္ တပ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းၾကီးဘေရႊ၏ သမီးႏွင္႔ ေျမးမ်ားမွ ရန္ကုန္ျမိဳ႔ ဆိပ္ကမ္းသာ လမ္းတြင္ ၇ိွေသာ ဗုဒၵ ၀ိဟာရ မွန္ေက်ာင္းေတာ္၏ ေရႊသဃၤန္းကပ္ ေရစက္ခ်ပြဲတြင္ ၄င္းတို႔၏ဖခင္ က်မ္းမာစြာ ရိွပါေၾကာင္းအား သတင္းဌာနမ်ားသို႔ တမင္တကာ ထုတ္ေဖၚေျပာၾကားသြားခဲ႔သည္။ဆိုလိုသည္မွာ ဆက္လက္ ၾကိဳးကိုင္ေနပါေၾကာင္းအား ေဖၚျပျခင္းတမ်ိဳးဟု သတင္းေလာကသားတို႔ ေကာက္ခ်က္ခ်ခဲ႔ၾကသည္။

တဖက္မွလဲ ကာခ်ဳပ္ မင္းေအာင္လိွဳင္တို႔ အဖြဲ႔သည္ ေကအိုင္ေအအား အျပီးျပတ္တိုက္ရန္ ၀ျပည္ေသြးစီးညီညြတ္ေရး မိုးဂံုန္းသို႔ ေအာက္တိုဘာလ ၉ ရက္တြင္ သြားေရာက္ျပီး ႏိုင္ငံတကာသို႔ မူးယစ္ေဆး၀ါးပေျပာက္ေရးေဆြးေႏြးသေယာင္ သတင္းလႊင္႔ခဲ႔ျပီး လက္ေတြ႔ေဆြးေႏြးမွဳမ်ားတြင္ ေကအိုင္ေအအား အေထာက္ပံ႔ေပးျခင္း လမ္းေၾကာင္းဖြင္႔ေပးျခင္းမ်ား မျပဳလုပ္ရန္ညိွႏိုင္းခဲ႔ေသာ္လဲ ၀ေဒသေခါင္းေဆာင္းမ်ားမွ မေသျခာမေရေသာ အေျဖသာရရိွျပီး အေမရိကန္ေဒၚလာ ၂ သန္း ေထာက္ပံံ႔ေပးမည္ဟု ကတိျပဳကာ လက္ဗလာျဖင္႔ ျပန္ခဲ႔ရ၏။

ေအာက္တိုဘာလတြင္ အိုအင္စီမွ ျမန္မာျပည္ထဲ၀င္ရန္ အျပင္ဆင္မ်ားလုပ္လာေသာအခါ ရန္ကုန္၊ မႏၱေလး မွ ရခိုင္ျပည္ေဒ သ၏ မေၾကမခ်မ္းျဖစ္သံမ်ားအား ႏိုင္ငံတြင္းျပင္ သတင္းသမားမ်ားအတြင္ လြတ္လပ္စြာ ရိုက္ႏိွပ္ေဖၚျပခြင္႔ေပးျပီး အိုအိုင္စီ ကန္႔ကြက္ေရးအား စိုင္းျပင္းခြင္႔ျပဳကာ ေအာက္တိုဘာလ ၁၄၊ ၁၅ ရက္ ၂၀၀၁၂ ခုႏွစ္ အၾကီးက်ယ္ အိုအိုင္စီ ၀င္ေရာက္မွဳအား ကန္႔ကြက္ဆႏၵျပေနေသာပံုရိပ္မ်ား ႏွင္႔ အေနထားအားေထာက္ျပကာ အိုအိုင္စီအား ျပန္ဖယ္ထုတ္ျပေသာ ကစားကြက္ကို ခင္းခဲ႔ၾက၏။

YANGON, Myanmar (AP) — Myanmar's government will not allow the Organization of Islamic Cooperation to open a liaison office after thousands of Buddhist monks and laypeople marched to protest. .The anti-OIC protests were held in four Myanmar cities, including Yangon, the country's largest city, where about 5,000 people participated. Some said they were marching to safeguard Buddhism.he plan.

သို႔ေသာ္ ေအာက္တိုဘာ ၂၁ ရက္ေန႔တြင္ ဘဂၤဂါလီမ်ားမွ စစ္တပ္ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံျဖင္႔ မင္းျဗား ျမိဳ႔နယ္တြင္ ရခိုင္လူမ်ိဳးတို႔၏ ေနအိမ္မ်ားအား မီးတင္ရိွဳ႔မွဳျပဳလုပ္ခဲ႔ရာ ရခိုင္အမ်ိဳးသားတို႔မွ ကာကြယ္ေရးအစီစဥ္မ်ားျပဳလုပ္ခဲ႔ၾကရာ စစ္တပ္မွ ပစ္ခတ္သတ္ျဖတ္ရာ ၆ ဦးေသဆံုျပီး ၃၄ ေယာက္ စစ္ေတြေဆးရုံသို႔ ပိုခဲ႔ရျပီး ရခိုင္ျပည္နယ္မွ ရဟန္းပ်ိဳမ်ားက ဆႏၵေဖၚထုတ္ကန္႔ကြက္ရန္ လမ္းေပၚတက္လာၾကေသာအခါ ေအာက္တိုဘာ ၂၇ တြင္ ဘဂၤလီမ်ားေနထို္င္ေသာ ေက်ာက္ျဖဴ ကမ္းနားရပ္ကြက္မ်ားအား စစ္တပ္ကပင္ မီးတင္ရိွဳ႔ေပးျပီး ရခိုင္လူမ်ိဳးမ်ား သြားေရာက္မီးရိွဳ႔ေၾကာင္း ဂ်ာနယ္အခ်ိဳ႔တြင္ ေရးသားခြင္႔ျပဳခဲ႔၏။

ထိုသို႔ျဖင္႔ ဘဂၤလီဘက္လွည္႔လိုက္ ရခိုင္ဘက္လွည္႔လိုက္ ဧ၇ာ၀တီတိုင္းဘက္ ျပသနာလုပ္လိုက္ႏွင္႔ ေနာက္ဆံုး ကခ်င္ေဒသ စခန္းသိမ္းပြဲမ်ား ဆင္ႏြဲ၇န္ဦးေအာင္မင္းတို႕ ကာခ်ဳပ္ႏွင္႔ လက္၀ါးျခင္းရိုက္ကာ ဆံုးျဖတ္ျပီးေနာက္ ႏို၀င္ဘာ ၂၉ တြင္ လက္ပံေတာင္ မီးေလာင္ဗံုး ေဖါက္ခြဲ ျဖိဳခြင္း ႏိွမ္ႏွင္းပြဲၾကီး ျပဳလုပ္ျပျပီး သတင္းမီဒီယာအားလံုး လက္ပံေတာင္း သို႔ အားလံုး ဦးလွည္႔သြားခ်ိန္တြင္ ကခ်င္ေဒသ ရြာလံုးက်ြတ္ မီးရိွဳ႔ပြဲၾကီးႏွင္႔ စစ္ပြဲၾကီးအား အၾကီးက်ယ္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္က်င္းပေနေတာ႔သည္။
အပိုင္း (၄)အား ဆက္လက္ေဖၚျပပါဦးမည္။

ဂိုလ္ရွယ္ေလး
ေက်းဇူးတင္ပါသည္