ကဒါဖီ သင္ခန္းစာႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊ

လစ္ဗ်ားေခါင္းေဆာင္ ကဒါဖီနဲ႔ တူေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊက အမ်ိဳးသားညီလာခံမွာ ထည့္သြင္းေဆြးေႏြးျခင္းမရွိဘဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ေပးထားတဲ့ ဥပေဒကို ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒမွာ ဘာေၾကာင့္ ထည့္သြင္းခ့ဲရပါသလဲ။ ဘယ္သူကိုမွ မတိုင္မပင္ဘဲနဲ႔ ေကာ္မရွင္အဖြဲ႔ဝင္ ဦးေသာင္းညြန္႔ (ဥပေဒပညာရွင္ႏွင့္ အၿငိမ္းစား ညႊန္ၾကားေရးမႉးခ်ဳပ္) ကို သူ႔အခန္းထဲေခၚၿပီး ဘာျဖစ္လို႔ ေရးခိုင္းရပါသလဲ။
ဦးေသာင္းညြန္႔ ငါးပါးသီလကံကို ခ်ိဳးေဖာက္ခ့ဲရလို႔ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ခ့ဲရတ့ဲအေၾကာင္း ေနျပည္ေတာ္ အတြင္းစည္းထဲက သတင္းေတြ က်ေနာ့္ထံ ေရာက္လာခ့ဲပါတယ္။
(၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ အခန္း ၁၄၊ ကူးေျပာင္းေရးကာလ ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ား၊ အပိုဒ္ ၄၄၅ မွာ ျပည္ေထာင္စု သမၼတ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္သည္ နဝတႏွင့္ နအဖတို႔၏ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ား၊ တာဝန္မ်ားႏွင့္ ရပိုင္ခြင့္မ်ားကို ဆက္ခံသည္။ ယင္းအဖြဲ႔၊ သို႔မဟုတ္ အဖြဲ႔ဝင္တဦးဦး သို႔မဟုတ္ အစိုးရအဖြဲ႔ဝင္ တဦးဦး၏ တာဝန္အရ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားအေပၚ အေၾကာင္းျပဳလ်က္ ယင္းတို႔အား တရားစြဲဆိုျခင္း၊ အေရးယူျခင္း မရွိေစရလို႔ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။)
ဒီသတင္းေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး က်ေနာ္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ ဝါရွင္တန္ၿမိဳ႕ ျမန္မာသံ႐ံုးမွာ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနစဥ္ ကာလက အျဖစ္အပ်က္ေလး တခုကို သြားၿပီး သတိရမိပါတယ္။ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္တြင္းက သံ႐ံုးအမႈထမ္းတဦး ျမန္မာႏိုင္ငံကေန အေမရိကန္ႏိုင္ငံသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခ့ဲပါတယ္။
ဒီသံတမန္က က်ေနာ့္အတြက္၊ အထက္က ဗိုလ္မွဴးအတြက္ အေရးတႀကီး သတင္းစံုစမ္းဖို႔ ညႊန္ၾကားခ်က္ ေပးလိုက္တယ္လို႔ ေျပာေတာ့ ဘာလဲလို႔ က်ေနာ္က ေမးမိတယ္။
အေမရိကန္အစိုးရအေနနဲ႔ ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ႏိုင္ငံတကာတရား႐ံုးတင္ဖို႔အထိ စဥ္းစားေနတာ ရွိမရွိ သိခ်င္တယ္၊ အျမန္စံုစမ္းၿပီး အေႀကာင္းျပန္ေပးပါလို႔ ညႊန္ၾကားလိုက္ေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ က်ေနာ္ ျပံဳးမိလိုက္တယ္။
ေၾသာ္ … ကိုယ္ခံရမွာက်ေတာ့ ေၾကာက္တတ္လိုက္တာ၊ သူတပါးေတြက်ေတာ့ “အျပတ္ရွင္းပစ္လိုက္၊ အစိတ္သားေတာင္ မခ်န္နဲ႔၊ ကုလား၊ လူမွမဟုတ္တာ၊ အျမင့္ဆံုး ေထာင္ဒဏ္ ခ်လိုက္” ဆိုၿပီး အမိန္႔ေတြ ေပးေနတ့ဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးရယ္။
အဲဒီအခ်ိန္က ကမာၻမွာ ယူဂိုဆလားဗီးယား သမၼတေဟာင္း မီလိုဆီဗစ္၊ လိုက္ေဗးရီးယား သမၼတေဟာင္း ခ်ားလ္ ေတလာ၊ ကေမာၻဒီးယား အာဏာရွင္ေဟာင္း ပိုေပါ့၊ ဆူဒန္သမၼတ ဘတ္ရွီးယားတို႔ ႏိုင္ငံတကာတရား႐ံုးမွာ အမႈရင္ဆိုင္ေနခ်ိန္ျဖစ္လို႔ သူ႔အလွည့္မ်ား ဘယ္ေတာ့ေရာက္မလဲ ဆိုတာကို စိုးရိမ္လို႔ စံုးစမ္းခိုင္းလိုက္တယ္ဆိုတာ က်ေနာ္ နားလည္လိုက္ပါတယ္။
က်ေနာ္လည္း ဝတ္ေက်တန္းေက်ပဲ ေလာေလာဆယ္ အေျခအေနမွာေတာ့ အေမရိကန္ႏိုင္ငံမွာ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၁၁ ရက္ေန႔မွာ ဝါရွင္တန္ဒီစီက ပင္တဂြန္စစ္ဌာနခ်ဳပ္နဲ႔ နယူးေယာက္က World Trade Center အတိုက္ခံေနရလို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံကို စိတ္မဝင္စားႏိုင္ေသးဘူးလို႔ သတင္းျပန္ပို႔ေပးခ့ဲရတယ္။
စက္တင္ဘာ ၁၁ အေရးခင္းဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးအတြက္ ဝမ္းသာစရာျဖစ္ခ့ဲရတယ္။ ဘယ္ေလာက္ ဝမ္းသာသလဲဆိုရင္ တျခားႏိုင္ငံေတြက ေခါင္းေဆာင္အသီးသီး အေမရိကန္သမၼတ ေဂ်ာ့ဘုရွ္ထံ ဝမ္းနည္းေၾကာင္းသဝဏ္လႊာေတြ အသီးသီးပို႔ေနၾကတ့ဲအခိ်န္၊ က်ေနာ္တို႔က ပို႔ဖို႔တင္ျပေတာ့ ဟိုလိုလိုဒီလိုလိုလုပ္ၿပီး အခ်ိန္အေတာ္ၾကာသည္အထိ မပို႔ဘူး။ ေနာက္ဆံုး အေမရိကန္ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးဌာန Burma Desk က သံ႐ံုးကို ေမးလို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ျပန္ေျပာေတာ့မွ မပို႔ခ်င္ပို႔ခ်င္နဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးက ပို႔လိုက္တယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး ဘာျဖစ္လို႔ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ေတာင္းခံရသလဲဆိုရင္ ျပည္သူလူထုအေပၚမွာ ရက္ရက္စက္စက္ လုပ္ခိုင္းခ့ဲတ့ဲအေပၚ သူကိုယ္တိုင္ တာဝန္မယူရဲလို႔ပဲ။ သူ တိုက္႐ိုက္၊ သြယ္ဝိုက္ အမိန္႔ေပးခ့ဲတာေတြကို ေျပာရရင္ေတာ့ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္ ဧၿပီလမွာ ရခိုင္ျပည္နယ္ ဘူးသီးေတာင္ ေမာင္းေတာ နယ္ေျမမွာ (ဘဂၤလီ) ၄၀၀ ေက်ာ္ကို ရွင္းပစ္ဖို႔ အဲဒီအခ်ိန္က အေနာက္ပိုင္းတိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္ တိုင္းမႉး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ဝင္းျမင့္ (ေနာင္ အတြင္းေရးမႉး ၃၊ စစ္ေရးခ်ဳပ္ ဒု-ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ဝင္းျမင့္) ကို ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊက အမိန္႔ေပးခ့ဲတယ္။
အဲဒီတုန္းက (ဘဂၤလီ) ေသာင္းက်န္းသူေတြက ဘူးသီးေတာင္ ေမာင္းေတာ နယ္ေျမမွာ တေန႔တည္းမွာ မိုင္း ၁၈ လံုးခြဲၿပီး ဝင္ေရာက္ပစ္ခတ္ခ့ဲလို႔ စစ္တပ္ကျပန္ၿပီး စစ္ဆင္ေရးလုပ္တ့ဲအခါ သူပုန္ေရာ အရပ္သားပါ စုစုေပါင္း လူ ၄၀၀ ေက်ာ္ အရွင္ဖမ္းဆီးရမိတယ္။ စစ္႐ံုးခ်ဳပ္ကို သတင္းပို႔ေတာ့ “ကုလား၊ လူမွမဟုတ္တာ ရွင္းပစ္” လို႔ အမိန္႔ေပးခ့ဲတယ္။
၁၉၉၆ ခုႏွစ္မွာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (NLD) အမ်ိဳးသားညီလာခံကထြက္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊက NLD ကို အႀကီးအက်ယ္ ေဒါသထြက္ၿပီး NLD ဆိုရင္ ေဆြမ်ိဳးအစဥ္အဆက္ ေၾကာက္သြားေအာင္ နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႔ အက်ပ္အတည္းျဖစ္ေအာင္ လုပ္ဖို႔ ေထာက္လွမ္းေရးကို ခိုင္းေစခ့ဲတယ္။
၁၉၉၆ ခုႏွစ္ထဲမွာပဲ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ နယ္ေျမေတြျဖစ္တ့ဲ ရွမ္းျပည္နယ္၊ ကယားျပည္နယ္၊ ပဲခူးတိုင္း၊ ကရင္ျပည္နယ္၊ မြန္ျပည္နယ္၊ တနသၤာရီတိုင္းေတြမွာရွိတ့ဲ စစ္တပ္အင္အားေတြကို သံုးၿပီး ရြာေတြေရႊ႕ခိုင္းတာမွာ မလိုက္နာရင္ အစိတ္သား (၂၅ က်ပ္သား) ဝမ္းဗိုက္ထဲက ကေလးေတာင္ မခ်န္နဲ႔လို႔ အျပတ္ရွင္းဖို႔ အမိန္႔ေပးခဲ့တယ္။
၁၉၉၈ ခုႏွစ္ ေမလမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ၾကည္မင္း (ေရတပ္ ဦးစီးခ်ဳပ္ေဟာင္း)၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ျမင့္ေဆြ (ေလတပ္ ဦးစီးခ်ဳပ္ေဟာင္း)၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ သူရျမင့္ေအာင္ (စစ္ေရးခ်ဳပ္ေဟာင္း)၊ ဗိုလ္မႉးႀကီး ေဇာ္မင္း (အမွတ္ ၁ လွ်ပ္စစ္ ဝန္ႀကီး) တို႔ကို ခရစၥတီးကြ်န္းမွာ အျပစ္မဲ့ အရပ္သား အမ်ိဳးသား၊ အမ်ိဳးသမီး၊ ကေလး ၈၁ ေယာက္တို႔ကို သတ္ပစ္ဖို႔ အမိန္႔ေပးခ့ဲတယ္။ အဲဒီခရစၥတီးကြ်န္းမွာ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ ရိွေနတာေၾကာင့္ သက္ေသထြက္ဆိုႏိုင္ပါတယ္။
၂၀၀၃ ခုႏွစ္ ဒီပဲရင္းကိစၥမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊ ကိုယ္တိုင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို လုပ္ၾကံဖို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ စိုးဝင္း (ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း)၊ ဦးေအာင္ေသာင္း (စက္မႈ ၁ ဝန္ႀကီး) တို႔ကို ခိုင္းခ့ဲပါတယ္။ ဒီကိစၥန႔ဲပတ္သက္လို႔ ေထာက္လွမ္းေရးေဟာင္းမ်ား၊ တပ္မေတာ္အရာရွိမ်ား၊ ရဲအရာရွိမ်ားက သက္ေသထြက္ဆိုႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေတြက က်ေနာ္ သိတာေတြပါ။ တျခား လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္တာေတြန႔ဲ ပတ္သက္လို႔ ျပည္သူလူထုေတြသိတာ အမ်ားႀကီး ရွိပါလိမ့္ဦးမယ္။
၂၀၀၇ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလမွာ ဘုရားသားေတာ္ေတြကို သတ္ျဖတ္ညွင္းဆဲတဲ့ ကိစၥကေတာ့ ကမာၻေက်ာ္ကိစၥတခုပါ။ ဒီလို မတရားျပစ္မႈေတြ အမ်ားႀကီး က်ဴးလြန္ထားတ့ဲအတြက္ေၾကာင့္လည္း ႏိုင္ငံတကာတရား႐ံုးကို အရမ္းေၾကာက္ခဲ့တာ။ ကုလသမဂၢ လူ႔အခြင့္အေရး အထူးကိုယ္စားလွယ္ မစၥတာ ကင္တားနား တင္ျပတဲ့ စံုးစမ္းစစ္ေဆးေရးအဖြဲ႔သာ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း ဝင္ေရာက္စစ္ေဆးခြင့္ရမယ္ဆိုရင္ ဒီထက္ပိုၿပီး အေၾကာင္းစံုကို သိႏိုင္မွာပါ။
ဒါေၾကာင့္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊ ခိုးေၾကာင္ခိုးဝွက္နဲ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ေပးထားတဲ့ ဥပေဒအား ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒမွာ ထည့္ခ့ဲတယ္ဆိုတာကို အသိေပးလိုက္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ “စစ္တပ္က က်ဴးလြန္ခ့ဲတ့ဲ ျပစ္မႈအားလံုးဟာ အထက္ကေပးတဲ့ အမိန္႔နဲ႔ တာဝန္ျဖစ္တ့ဲအတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊ တာဝန္အရွိဆံုးပါ၊ ေရွာင္လို႔မရဘူးဆိုတာကို သတိေပးလိုက္ပါတယ္”။
ယေန႔ကမာၻမွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတ့ဲ အာဏာရွင္ တိုင္းျပည္ေတြန႔ဲ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အေျခအေနကို ႏိႈင္းယွဥ္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊဟာ လစ္ဗ်ားေခါင္းေဆာင္ ကဒါဖီလို ရက္စက္ယုတ္မာတ့ဲ လူစားမ်ိဳးပါ။ ဒီလိုလူမ်ဳိးကိုလည္း ျမန္မာ့တပ္မေတာ္အေနနဲ႔ လစ္ဗ်ားတပ္မေတာ္က့ဲသို႔ ဆက္လက္ သစၥာမခံသင့္ေတာ့ပါဘူး။
ျမန္မာ့တပ္မေတာ္အတြင္းက လူစြမ္းေကာင္းမ်ား ထြက္ဖို႔လိုေနပါၿပီ။ ျမန္မာျပည္သူေတြဘက္က ရပ္တည္ရမယ့္အခ်ိန္ကို ေရာက္ေနပါၿပီ။ ျပည္သူလူထုန႔ဲပူးေပါင္းၿပီး အာဏာရွင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊနဲ႔မိသားစုကို လစ္ဗ်ားေခါင္းေဆာင္ ကဒါဖီနဲ႔ မိသားစုလို ႏိုင္ငံတကာ စစ္ခံု႐ံုးပို႔ၿပီး အေရးယူႏုိင္ေရး ဝိုင္းဝန္းႀကိဳးစားၾကပါစို႔လို႔ တိုက္တြန္းလိုက္ပါတယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊနဲ႔မိသားစုကို ဥပေဒအရ လံုးဝ (လံုးဝ) လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ မေပးသင့္ပါ။ ။
#credit
#########
#ေထာင္သာရဲဘအုပ္

ဂါမဏိခ်ဳပ္​႐ိုးအက္​​ေၾကာင္​း

ဂါမဏိခ်ဳပ္​႐ိုးအက္​​ေၾကာင္​းစ/ဆံုး
တ႐ုတ္​တို႔ရဲ႕ ျပည္​ပ စီမံကိန္​းႀကီး​ေတြမွာ အတိုးႏႈန္​းႀကီးႀကီးနဲ႔ ​ေခ်း​ေငြထုတ္​
​ေပးၿပီး၊ ဖြတ္​အၿမီးနဲ႔ ဖြတ္​ကိုျပန္​ခ်ည္​တဲ့ စီးပြား​ေရးလုပ္​နည္​း လုပ္​ဟန္​
အလုပ္​မျဖစ္​​ေတာ့ဘူးဆိုတာ ႐ွီက်င္​့ဖ်င္​လည္​း သ​ေဘာ​ေပါက္​တယ္​ ထင္​ရဲ႕..
အ​ေ႐ွ႕အလယ္​ပိုင္​းနဲ႔ အာဖရိကမွာ႐ွိတဲ့ တ႐ုတ္​ရဲ႕ Belt & Road Initiative
မပ်က္​ဖို႔အတြက္​ ဇူလိုင္​လအတြင္​းမွာ ခ်စ္​ၾကည္​​ေရးခရီး​ေတြထြက္​၊ အာမခံ
ခ်က္​​ေတြ​ေပး၊ ပူး​ေပါင္​း​ေဆာင္​ရြက္​မႈ​ေတြလုပ္​နဲ႔ အ​ေတာ္​​ေလဗ်ာမ်ား​ေနတာ
​ေတြ႔ရတယ္​..။

ထရမ္​့ရဲ႕ တ႐ုတ္​ရဲ႕သြင္​းကုန္​​ေတြအ​ေပၚမွာ ၅၀ဘီလီယံ​ေပၚမွာ အခြန္​၂၅%
​ေကာက္​ခံမႈနဲ႔အတူ တ႐ုတ္​ဘက္​ကလည္​း အ​ေမရိကန္​သြင္​းကုန္​​ေတြအ​ေပၚ
မွာ အခြန္​ျပန္​စည္​းၾကပ္​မႈနဲ႔ အတူ ကုန္​သြယ္​​ေရးစစ္​ပဲြ စတင္​လာမဲ့ အရိပ္​အ
​ေယာင္​ ​ေတြ႔လာရတယ္​.. အ​ေမရိကန္​ရဲ႕ ကုန္​သြယ္​​ေရးလို​ေငြ ႏွစ္​စဥ္​ႏွစ္​တိုင္​း
၁ထရီလီယံ ျပလာမႈနဲ႔အတူ ထရမ္​့က တ႐ုတ္​ကို နည္​းပညာခိုးယူမႈအ​ေၾကာင္​း
ျပခ်က္​နဲ႔ ကုန္​သြယ္​​ေရးစစ္​ပဲြကို ဆင္​ႏႊဲၿပီး၊ စစခ်င္​းမွာ တ႐ုတ္​သာမက EU, အိ
နၵိယတို႔ရဲ႕ အလူမီနီယံနဲ႔ သံမဏိသြင္​းကုန္​​ေပၚမွာ အခြန္​စည္​းၾကပ္​မႈလုပ္​ခဲ့တယ္​..
တ႐ုတ္​ရဲ႕ WTOကို တိုင္​ၾကားမႈ လုပ္​ၿပီး အ​ေမရိကန္​သြင္​းကုန္​ ပဲပိစပ္​၊ အမဲ
သားအ​ေပၚ တန္​ျပန္​အခြန္​စည္​းၾကပ္​ခ်ိန္​မွာ ထရမ္​့က ႐ု႐ွားသမၼတပူတင္​နဲ႔
ဖင္​လန္​ႏိုင္​ငံ ဟယ္​လ္​ဆင္​ကီးမွာ ထိပ္​သီး​ေဆြး​ေႏြးပဲြလုပ္​ၿပီး ပူတင္​နဲ႔ အ​ေပး
အယူ လုပ္​ခဲ့တယ္​..
ထပ္​ၿပီး ဂ်ာမန္​အဓိပတိမာကယ္​လ္​နဲ႔ ​ေတြ႔ဆံုၿပီး EUရဲ႕ အဓိကသြင္​းကုန္​​ေတြ
​ေပၚမွာ အခြန္​စည္​းၾကပ္​မႈမလုပ္​ဘူးဆိုတဲ့ မက္​လံုး​ေပးမႈနဲ႔အတူ အ​ေမရိကန္​
​ေဒၚလာ ခိုင္​မာအား​ေကာင္​းလာၿပီး တ႐ုတ္​ရဲ႕ယြမ္​​ေငြတန္​ဖိုး က်ဆင္​းလာတဲ့
အခ်ိန္​မွာ န်ဴးကလီးယားစာခ်ဳပ္​ထဲက ႏႈတ္​ထြက္​မယ္​လို႔ အီရန္​အ​ေပၚ ​ေလ
သံပစ္​ခဲ့တယ္​.. အီရန္​ကလည္​း ​ကမာၻေရ​ေၾကာင္​းကုန္​သြယ္​​ေရးအခ်က္​အခ်ာ
က်တဲ့ ​ေဟာ္​မုခ္​​ေရလက္​ၾကားကို ပိတ္​ဆို႔မယ္​ဆိုတဲ့ အသံထြက္​လာတာနဲ႔ ​ေဆာ္​
ဒီကို ​ေရနံတိုးထုတ္​ခိုင္​းခဲ့တယ္​.. ​ေဒသတြင္​းၿပိဳင္​ဖက္​ ျဖစ္​တဲ့ ​ေဆာ္​ဒီနဲ႔အီရန္​
​ေစာင္​​ေနခ်ိန္​မွာ အီရန္​ရဲ႕စီးပြား​ေရးသံုးပံုႏွစ္​ပံုဟာ က​ေသာင္​းကနင္​း ျဖစ္​ၿပီး
အီရန္​လူထုရဲ႕ ဆနၵျပမႈနဲ႔ ဆက္​တိုက္​ၾကံဳ​ေနရတယ္​.. အီရန္​သမၼတက​ေတာ့
​ေရနံတိုးထုတ္​မယ္​လို႔ ၿခိမ္​း​ေျခာက္​တာနဲ႔ တကၠဆပ္​ျပည္​နယ္​မွာ ​ေရနံထုတ္​မယ္​
ဆိုတဲ့ အ​ေမရိကန္​ရဲ႕တံု႔ျပန္​မႈဟာ ​ေရနံထုတ္​လုပ္​မႈ တတိယအမ်ားဆံုးျဖစ္​တဲ့
အီရန္​နဲ႔ အီရတ္​ထက္​ ပိုမ်ားမယ္​လို႔ ဆိုတယ္​..။
ထရမ္​့ရဲ႕ ခပ္​သြက္​သြက္​တုန္​႔ျပန္​မႈဟာ ဒါနဲ့မရပ္​ပဲ ဇူလိုင္​လ​ေႏွာင္​းပိုင္​းမွာ တ႐ုတ္​ရဲ႕သြင္​းကုန္​ ဘီလ်ံ၂၀၀​ေပၚမွာ အခြန္​၂၅%တိုး​ေကာက္​တယ္​.. တ႐ုတ္​ကလည္​း
ဩဂုတ္​၄ရက္​ေန႔မွာ အ​ေမရိကန္​သြင္​းကုန္​အမ်ိဳးအစား ၅၀၀၀​ေက်ာ္​က​ေန
ဘီလီယံ၆၀​ေပၚမွာ အခြန္​၂၅%စည္​းၾကပ္​ပါတယ္​...။
ထရမ္​့ မၾကာခင္​မွာ ကုန္​သြယ္​​ေရးစစ္​ပဲြကို ရပ္​ဆိုင္​းဖို႔ လုပ္​လိမ္​့မယ္​.. ၾကာရင္​
ႏွစ္​ဖက္​စလံုး ထိခိုက္​လာႏိုင္​မဲ့အ​ေနအထားမွာ ထရမ္​့အ​ေနနဲ႔ အႏိုင္​ရရင္​ ကစား
ဝိုင္​းထဲကထတဲ့ ကစားသမားလို အႏိုင္​ပိုင္​းလိမ္​့မယ္​.. ထရမ္​့ကို ခန္​႔မွန္​းရင္​
က​ေဘာက္​တိ က​ေဘာက္​ခ်ာ လုပ္​​ေနသူ၊ ယမ္​းဘီလူးလို႔ ထင္​​ေနၾက​ေပမယ္​့
သိပ္​လည္​တဲ့ စီးပြား​ေရးသမားပါ.. သူ​ေနာက္​မွာ အၾကံ​ေပး​ေနတာက သူရဲ႕
သမက္​ ဂ်ဴးလုပ္​ငန္​း႐ွင္​ ဂ်ရက္​ကူ႐ွနာရ္​..။ အိုင္​ဗန္​ကာထရမ္​့ရဲ႕ ​ေယာက်္​ား..
တ႐ုတ္​ရဲ႕ စ​ေတာ့​ေစ်းကြက္​​ေတြ၊ ယြမ္​​ေငြတန္​ဖိုးက်ဆင္​းလာတာ အ​ေရးမႀကီး..
အဓိက တ႐ုတ္​တို႔ရဲ႕ ႏွစ္​​ေပါင္​း၂၀နီးပါး ျမန္​မာျပည္​တြင္​း​ေရးကို ခ်ယ္​လွယ္​ၿပီး
အျမတ္​ထုတ္​​ေနတာ​ေတြကို ပညာသားပါပါ လက္​တံု႔ျပန္​ႏိုင္​ဖို႔ ႀကိဳးစားသူ​ေတြက
စီမံကိန္​းနဲ႔ဘ႑ာ​ေရးဒုဝန္​ႀကီး ဦးဆက္​​ေအာင္​နဲ႔ စီးပြား​ေရးအၾကံ​ေပး ​ေ႐ွာင္​တာ
နဲလ္​တို႔ပဲျဖစ္​တယ္​..။ ​ေမလ၂၂ရက္​ေန႔ စကာၤပူႏိုင္​ငံမွာက်င္​းပတဲ့ စီးပြား​ေရးဆိုင္​ရာဖိုရမ္​မွာ ႏိုင္​ငံ​ေတာ္​အတိုင္​ပင္​ခံရဲ႕ စီးပြား​ေရးအၾကံ​ေပး မစၥတာ​ေ႐ွာင္​တာ
နဲလ္​က ​ေက်ာက္​ျဖဴSEZစီမံကိန္​းတြင္​ အ​ေမရိကန္​​ေဒၚလာ၇.၅ဘီလီယံ ရင္​ႏွီး
ျမဳပ္​ႏွံျခင္​းသည္​ အစိုးရအ​ေနျဖင္​့ တ႐ုတ္​၏ အ​ေႂကြး​ေထာင္​​ေခ်ာက္​ထဲက်
​ေရာက္​နိ​ုင္​ေၾကာင္​း ​ေျပာဆိုခဲ့သည္​..။
၂၀၁၅​ေရြး​ေကာက္​ပဲြတြင္​ ႐ႈံးနိမ္​့သည္​့ ၾကံ့ခိုင္​​ေရးအစိုးရ​ေခါင္​း​ေဆာင္​ ဦးသိန္​းစိန္​
သည္​ အစိုးရတာဝန္​မလဲႊ​ေျပာင္​းမီ ၃လႏွင္​့၃ရက္အလို၊ ပထမအႀကိမ္​လႊတ္​​ေတာ္​သက္​တမ္​းကုန္​ဆံုးခါနီး ၃ရက္အလို ၂၀၁၅ခုႏွစ္​ ဇန္​နဝါရီ၂၉ရက္တြင္​ တ႐ုတ္​အ
စိုးရပိုင္​ CITICႏွင္​့ သ​ေဘာတူလက္​မွတ္​MOU​ေရးထိုးခဲ့သည္​..။ ​ေက်ာက္​ျဖဴ​ေရ
နက္​ဆိပ္​ကမ္​းစီမံကိန္​းကနဦး သ​ေဘာတူညီခ်က္​အရ တ႐ုတ္​ပိုင္​CITICမွ ၈၅%ရ႐ွိၿပီး၊ ျမန္​မာမွ ၁၅%ရ႐ွိသည္​..။ တ႐ုတ္​သည္​ အမ်ိဳးသားစြမ္​းအင္​လံု
ျခံဳ​ေရးအတြက္​ ၂၀၁၂ခုႏွစ္​ ႐ွီက်င္​့ဖ်င္​ တတ္​လာၿပီးကတည္​းက ရခိုင္​ကမ္​း
​ေျမႇာင္​​ေဒသကို အာရံုစိုက္​ခဲ့သည္​..။
တ႐ုတ္​တို႔ အ​ေ႐ွ႕တ႐ုတ္​ပင္​လယ္​တြင္​ ဂ်ပန္​ႏွင္​့ ​ေရပိုင္​နက္​ဆိုင္​ရာ ျပႆနာ
တတ္​ၿပီး၊ ၂၀၁၆ခုႏွစ္​တြင္​ ​ေတာင္​တ႐ုတ္​ပင္​လယ္​႐ွိ စပတ္​တလီကြၽန္​းကိစၥႏွင္​့
ဖိလစ္​ပိုင္​ႏိုင္​ငံသာမက အင္​ဒို၊ မ​ေလး႐ွား၊ ဗီယက္​နမ္​ႏွင္​့ ဘ႐ူးႏိုင္​းစသည္​့
အာဆီယံအဖဲြ႔ဝင္​ (၅)ႏိုင္​ငံႏွင္​့ ျပႆနာတတ္​ခဲ့သည္​..။ အ​ေ႐ွ႕အလယ္​ပိုင္​း
ႏွင္​့အာဖရိကမွ လာသည္​့ ​ေရနံတင္​သ​ေဘာၤမ်ားသည္​ တ႐ုတ္​ႏိုင္​ငံအ​ေ႐ွ႕ပိုင္​း
ဆိပ္​ကမ္​းၿမိဳ႕မ်ားသို႔ ဝင္​​ေရာက္​ရန္​ ​ေတာင္​တ႐ုတ္​ပင္​လယ္​ မလကၠာ​ေရ
လက္​ၾကားကို ျဖတ္​သန္​းရသည္​.. အင္​ဒိုႏွင္​့မ​ေလး႐ွားႏွစ္​ႏိုင္​ငံနယ္​စပ္​
ၾကားက်ဥ္​း​ေျမာင္​းသည္​့ ​ေရလက္​ၾကားကို USအ​ေနျဖင္​့ အ​ေၾကာင္​းျပၿပီး
ပိတ္​ပစ္​လိုက္​မွာကို တ႐ုတ္​အ​ေနျဖင္​့ စိုးရိမ္​ခဲ့သည္​..။
၂၀၁၃ခုႏွစ္​ ဇြန္​လ၁၂ရက္မွာ ​ေက်ာက္​ျဖဴ မ​ေဒးကြၽန္​းက​ေန တ႐ုတ္​ျပည္​ယူနန္​
အထိ သြယ္​တန္​းထားတဲ့ ကီလိုမီတာ ၄၇၉မိုင္​(၇၇၁)ကီလို႐ွည္​လ်ားသည္​့ ဓာတ္​
​ေငြ႔ပိုက္​လိုင္​းသြယ္​တန္​းမႈၿပီးစီးခဲ့သည္​..။၂၀၁၃ ​ေအာက္​တုိဘာ၂၁ရက္တြင္​
ဓာတ္​​ေငြ႔ပို႔လႊတ္​မႈ စတင္​ခဲ့သည္​..။ဓာတ္​​ေငြ႔ပိုက္​လိုင္​းႏွင္​့အတူ ​ေရနံပိုက္​လိုင္​းကို
၂၀၁၄ခုႏွစ္​ ဩဂုတ္​လတြင္​ ၿပီးစီးခဲ့ၿပီး၊ ၂၀၁၇​ေမလ၂ရက္​ေန႔တြင္​ ​ေရနံပို႔လႊတ္​
ခဲ့သည္​..။
ရခိုင္​​ေက်ာက္​ျဖဴမွ တ႐ုတ္​ ယူနန္​အထိ ပိုက္​လိုင္​းျဖင္​့ ​ေရနံ ပို႔​ေဆာင္​ရျခင္​းသည္​
အ​ေ႐ွအလယ္​ပိုင္​းမွ ​ေရနံတင္​သ​ေဘာၤမ်ား ​ေတာင္​တ႐ုတ္​ပင္​လယ္​ကို ျဖတ္​သန္​း
ၿပီး တ႐ုတ္​အ​ေ႐ွ႕​ေျမာက္​ပိုင္​း ဆိပ္​ကမ္​းသို႔ တင္​ပို႔သည္​ထက္​ ​ေရမိုင္​၅၀၀၀ခန္​႔
ခ်ံဳ႕ပစ္​ႏိုင္​သည္​့အျပင္​ ကုန္​က်စရိတ္​ကလည္​း ထက္​ဝက္​ခန္​႔သက္​သာသည္​..။
လံုျခံဳ​ေရးအတြက္​ စိတ္​ပူစရာမလိုသည္​့အတြက္​ တ႐ုတ္​တို႔ ​ေက်ာက္​ျဖဴ​ေရနက္​
ဆိပ္​ကမ္​း စီမံကိန္​းႀကီးသာမက၊ ​ေက်ာက္​ျဖဴ-ကူမင္​ရထားလမ္​းပါ ​ေဖာက္​လုပ္​
ဖို႔ ၂၀၁၁ခုႏွစ္​ ဧၿပီလက ရထားပို႔​ေဆာင္​​ေရးဝန္​ႀကီး​(ေဟာင္​း)ဦး​ေအာင္​မင္​း၊
ဒုသမၼတ(ထိုအခ်ိန္​က) သီဟသူရတင္​​ေအာင္​ျမင္​့ဦးတို႔ႏွင္​့ တ႐ုတ္​အစိုးရပိုင္​ CREC
(China Railway Engineering Corporation )တို႔ သ​ေဘာတူလက္​မွတ္​ ထိုးခဲ့
သည္​..။
တ႐ုတ္​ႏွင္​့စစ္​အစိုးရတို႔ထိုးခဲ့သည္​့ သယံဇာတႏွင္​့ စီမံကိန္​းပ​ေရာ့ဂ်တ္​မ်ား ပြင္​့
လင္​းျမင္​သာမႈ မ႐ွိသည္​့အခ်က္​​ေပၚတြင္​ ျပည္​သူမ်ား အထူးသတိမျပဳမိ​​ေသာ္​လည္​း ျမစ္​ဆံု​ေရကာတာ ​ေဆာက္​မည္​့ကိစၥႏွင္​့ပတ္​သတ္​၍ ပညာ႐ွင္​မ်ား၊ ျပည္​သူလူထုမ်ားက စိုးရိမ္​တႀကီး ကန္​႔ကြက္​မႈအ​ေပၚ ​ေခြၽးသိပ္​ရန္​ သမၼတဦးသိန္​းစိန္​သည္​ ၂၀၁၁စက္​တင္​ဘာတြင္​ ျမစ္​ဆံုစီမံကိန္​းကို ယာယီရပ္​ဆိုင္​းခဲ့သည္​။ဖ်က္​သိမ္​း ျခင္​းမျပဳသည္​့ စစ္​အစိုးရႏွင္​့ ရသမ်ွအကုန္​လိုခ်င္​သည္​့ တ႐ုတ္​တို႔၏ ​ေလာဘ​ေဇာက​ေက်ာက္​ျဖဴ​ေရနက္​ဆိပ္​ကမ္​းႏွင္​့ရထားလမ္​း​ေပၚတြင္​ အာရံုစိုက္​မႈ​ေလ်ာ့နည္​းခဲ့သည္​.. တ႐ုတ္​၏ "ကိုယ္​့ျခင္​းထဲကၾကက္​ ဘယ္​အခ်ိန္​႐ိုက္​သတ္​သတ္​"ဆိုသည္​့
စ႐ိုက္​၊ ရသမ်ွလိုခ်င္​သည္​့စိတ္​ဓာတ္​​ေၾကာင္​့ ျမစ္​ဆံုစီမံကိန္​းအ​ေပၚ နည္​းမ်ိဳးစံု
ျဖင္​့ အ​ေကာင္​အထည္​​ေဖာ္​ရန္​ႀကိဳးစားမႈသည္​ ​ေက်ာက္​ျဖဴ​ေရနက္​ဆိပ္​ကမ္​း
တည္​​ေဆာက္​​ေရးဘက္​ကို အာရံု​ေလ်ွာ့နည္​းခဲ့သည္​..။
NLDအစိုးရအ​ေနျဖင္​့ ၂၀၁၆ခုႏွစ္​တြင္​ အစိုးရတာဝန္​ယူၿပီး​ေနာက္​ ​ေက်ာက္​ျဖဴ
​ေရနက္​ဆိပ္​ကမ္​း ပ​ေရာဂ်က္​ကို ျပန္​လည္​ကိုင္​ခဲ့သည္​..။ ကနဦး MoUလက္​မွတ္​
ထိုးမႈအရ တ႐ုတ္​ပိုင္​CITICက ၈၅%ပိုင္​ဆိုင္​ၿပီး၊ ျမန္​မာဘက္​မွ ၁၅%သာ ပိုင္​
ဆိုင္​သည္​.. ​ေက်ာက္​ျဖဴ​ေရနက္​ဆိပ္​ကမ္​းကို US$ ၇.၅ ဘီလီယံကုန္​က်မည္​
ျဖစ္​ၿပီး၊ ​ေက်ာက္​ျဖဴစီးပြား​ေရးဇုန္​ပါဆိုလ်ွင္​ US$၁၀ဘီလီယံထိ ကုန္​က်မည္​
ဟု တြက္​ခ်က္​ထားသည္​.. လက္​႐ွိအစိုးရအ​ေနျဖင္​့ ​ေက်ာက္​ျဖဴSEZႏွင္​့ ညိွႏႈိင္​း
မႈ အႀကိမ္​ႀကိမ္​လုပ္​ခဲ့ၿပီး CITICမွ ၇၀%၊ ျမန္​မာဘက္​မွ ၃၀% အခ်ိဳးပိုင္​ဆိုင္​
လာသည္​..။
ထို​ေနရာတြင္​ တ႐ုတ္​ဖက္​မွ ျမန္​မာအစိုးရအတြက္​ စိုက္​ထုတ္​မည္​့ US$၂ဘီလီယံ
​ေက်ာ္​ ၃ဘီလီယံနီးပါးခန္​႔ကို တ႐ုတ္​၏ သြင္​းကုန္​ ထုတ္​ကုန္​ဘဏ္​မွ ​ေခ်း​ေငြ ယူ
ရမည္​ျဖစ္​သည္​.. ထိုအခ်က္​ကို ​ေ႐ွာင္​တာနဲလ္​က သီရိလကာၤ ဟန္​ဘန္​တိုတန္​ဆိပ္​
ကမ္​းလို ​ေခ်း​ေငြလည္​ပင္​းနစ္​ၿပီး တ႐ုတ္​သို႔ ႏွစ္​႐ွည္​၉၉ႏွစ္​ၾကာ ထိုးအပ္​ လိုက္​ရ
ျခင္​းကို လက္​ညိဳးထိုးျပခဲ့သည္​.. ထိုမ်ွသာမက အာဖရိက ​ေဂ်ဘူတီဆိပ္​ကမ္​း၊
ပါကစၥတန္​ ဂြာဒါဆိပ္​ကမ္​းလိုမ်ိဳး တ႐ုတ္​တို႔၏ ​လည္​ပင္​းျမဳပ္​မ
တတ္​ ​ေခ်း​ေငြ၊အတိုးဝန္​ပိၿပီး ထိုးအပ္​​ေနရသည္​့ အျဖစ္​မ်ိဳးကို လက္​ညိဳးထိုးၿပီး
ျမန္​မာအစိုးရ​ေပၚ သတိ​ေပးခဲ့သည္​..။ ယခင္​စစ္​အစိုးရလက္​ထက္​ တြင္​း-၃ ဗိုလ္​
ခ်ဳပ္​ႀကီးဝင္​းျမင္​့လက္​ထက္​တြင္​ လယ္​ယာစိုက္​ပ်ိဳး​ေရးက႑အတြက္​ တ႐ုတ္​
တို႔က သယံဇာတကို ယူ၊ လယ္​ယာစက္​ပစၥည္​းမ်ားကို ျမန္​မာကိုတင္​သြင္​းၿပီး
​ေနာက္​ဆံုး၌ ​ေႂကြးၿမီတင္​သြားသည္​မွာ US$ ၂ဘီလီယံနီးပါး႐ွိခဲ့သည္​..။ အဓိက
အတိုးႏႈန္​းမွာ ​ေၾကာက္​ခမန္​းလိလိ ၇%ျဖစ္​သည္​..။
ႏိုင္​ငံျခား​ေႂကြးၿမီ US$၁၁ဘီလီယံ ႐ွိသည္​့အနက္​ တ႐ုတ္​သို႔ ျပန္​ဆပ္​ရမည္​့
​ေႂကြးၿမီမွာ US$၄.၂ဘီလီယံ ျဖစ္​ၿပီး အမ်ားဆံုးျဖစ္​သည္​.. အတိုး​ေပၚ အတိုး
ဆင္​့ၿပီး အတိုးႏႈန္​းျမင္​့သည္​့ တ႐ုတ္​​ေခ်း​ေငြကို သတိျပဳရမည္​့အခ်က္​ပင္​..
၂၀၁၈ ဇူလိုင္​လ​ေႏွာင္​းပိုင္​းတြင္​ တ႐ုတ္​အစိုးရအာ​ေဘာ္​သတင္​းစာမွ
ျမန္​မာတို႔အ​ေနျဖင္​့ တ႐ုတ္​ႏွင္​့ ခပ္​ကြာကြာ​ေနလ်ွင္​ ဆိုးက်ိဳး႐ွိလာႏိုင္​
​ေၾကာင္​း သတိ​ေပးခဲ့သည္​..။ ဇူလိုင္​လ၂၈ရက္​တြင္​ စီမံကိန္​းႏွင္​့ ဘ႑ာ​ေရး
ဒုဝန္​ႀကီးဦးဆက္​​ေအာင္​သည္​ ​ေက်ာက္​ျဖဴSEZစီမံကိန္​း ​ေကာ္​မတီဥကၠဌ
အျဖစ္​ တာဝန္​ယူမည္​ျဖစ္​ၿပီး၊ အစိုးရအတြက္​ အ​ေႂကြးႏြံထဲ မက်​ေအာင္​
လုပ္​​ေဆာင္​သြားမည္​ ျဖစ္​​ေၾကာင္​း​ေျပာဆိုခဲ့သည္​..။ သီလဝါSEZစီမံကိန္​း
မွာ ​ေအာင္​ျမင္​မႈရထားတဲ့ ဦးဆက္​​ေအာင္​အ​ေနျဖင္​့ အ​ေတြ႔အၾကံဳအမ်ားႀကီး
႐ွိထားသူျဖစ္​သည္​..။ ASEAN ႏိုင္​ငံအတြင္​းက ႏိုင္​ငံအခ်ိဳ႕မွာ SEZ Policy
Master Plan​ေတြ ​ေရးဆဲြဖူးတဲ့ ဦးဆက္​​ေအာင္​အ​ေနနဲ႔ ႏိုင္​ငံ(၇)ႏိုင္​ငံမွာ SEZ
Demand နဲ႔ပတ္​သတ္​တဲ့ Survey ​ေတြကို ​ေရးဆဲြဖူးတယ္​..
​ေက်ာက္​ျဖဴ SEZကို US$1.3ဘီလီယံနဲ႔ စတင္​မယ္​ဆို​ေတာ့ အားလံုး အံ့အားသင္​့
ၾကတယ္​..အရင္​ညိွႏႈိင္​းသလို ၉ဘီလီယံ၊၁၀ဘီလီယံ စီမံကိန္​းအႀကီးစားမ်ိဳး
မဟုတ္​​ေတာ့ဘူး...။ ဒါ​ေပမယ္​့ တခ်ိဳ႕က တ႐ုတ္​အ​ေနနဲ႔ လက္​ခံမွာ မဟုတ္​ဘူး
လို႔ ျငင္​းခ်က္​ထုတ္​ၾကတယ္​.. ဒါ​ေပမယ္​့ ဒီ​ေနရာမွာ လက္​႐ွိအစိုးရရဲ႕ ပါးနပ္​မႈ
ကို ​ေတြ႔လိုက္​ရတယ္​.. စီမံကိန္​းကို Section ခဲြလိုက္​တယ္​.. Phase1,2,3ဆိုၿပီး
စီမံကိန္​းကို ပိုင္​းလိုက္​တယ္​..။
သ​ေဘာတူညီခ်က္​အရ စီမံကိန္​းဟာ Supply-based ဆိုတာထက္​ Demand-based အျဖစ္​ အ​ေကာင္​အထည္​​ေဖာ္​မယ္​..
*စီမံကိန္​းကို တိုးခ်ဲ့ျခင္​သလို တိုးခ်ဲ့ခြင္​့မရပဲ လံု​ေလာက္​တဲ့ Demand႐ွိမွ တိုးခ်ဲ့
ရမွာျဖစ္​ၿပီး စီမံကိန္​းက ရတဲ့ဝင္​​ေငြဟာ Total Operation Costကို ျပည္​့မွီမွ
တိုးခ်ဲ့ခြင္​့ျပဳဖို႔ သ​ေဘာတူထားၿပီး ျဖစ္​တယ္​..။ ဒါ​ေၾကာင္​့ စီမံကိန္​းအႀကီးႀကီး
​ေဆာက္​ၿပီး အ​ေႂကြးႏြံနစ္​စရာ အ​ေၾကာင္​းမ႐ွိဘူး..။
အဓိက ​ေဆြး​ေႏြးညိွႏႈိင္​းခ်က္​၃ခ်က္​႐ွိတယ္​..။
(၁) စီမံကိန္​းကို Phase-1 အ​ေနနဲ႔ စီမံကိန္​းအ​ေသးစား (သို႔မဟုတ္​) အလတ္​စား
အ​ေနနဲ႔ စမွာပါ..US$ ၁.၃ဘီလီယံနဲ႔ စမွာဆို​ေတာ့ CITICက US$သန္​း၉၁၀၊
ျမန္​မာဖက္​က US$သန္​း၃၉၀ စိုက္​ထုတ္​ရမွာ ျဖစ္​တယ္။
(၂) Phase1က​ေန Phase 2,3ကို တိုးခ်ဲ့တဲ့​ေနရာမွာလည္​း Phase1ရဲ႕ Operating
Capacity ရဲ႕ ဘယ္​​ေလာက္​ရာခိုင္​ႏႈန္​းျပည္​့မွ Phase2ကို တိုးခ်ဲ့ခြင္​့ရမယ္​။
Phase1 Operationက ရတဲ့ဝင္​​ေငြက Total operation costကို ကာမိမွ
Phase-2ကို တိုးခ်ဲ့ခြင္​့​ေပးမယ္​ဆိုတဲ့ သက္​မွတ္​ခ်က္​​ေတြကို သ​ေဘာတူထားတယ္​..
(၃) စီမံကိန္​း​ေခ်း​ေငြဟာလည္​း ပုဂၢလိက​ေခ်း​ေငြျဖစ္​ဖို႔၊ ႏိုင္​ငံ​ေတာ္​အ​ေနနဲ႔ လံုးဝ
မ​ေခ်းဖို႔နဲ႔ ​ေခ်း​ေငြအာမခံကိုလည္​း ႏိုင္​ငံ​ေတာ္​က လံုးဝ​ေပးစရာမလိုဘူးလို႔ သ
​ေဘာတူထားတယ္​..။
​ေနာက္​ၿပီး ညိွႏႈိင္​းမႈ​ေတြကိုလည္​း Formal Meeting, Informal Meeting
လုပ္​ခဲ့တယ္​..။ ညိွႏႈိင္​းမႈ​ေတြမွာ သ​ေဘာတူထားတဲ့အခ်က္​အားလံုးကို Framework
Agreement မွာ ထည္​့​ေရးၿပီးျဖစ္​တယ္​..။ Framework Agreement လက္​မွတ္​
ထိုးၿပီးတာနဲ႔ အတည္​ျဖစ္​ၿပီး..။ အရင္​က ညိွႏႈိင္​းခဲ့ရာမွာ အ​ေၾကာင္​းအမ်ိဳးမ်ိဳး​ေၾကာင္​့ ခက္​ခဲၾကန္​႔ၾကာမႈ​ေတြ႐ွိခဲ့တယ္​..။ အဓိက Principles ၅ခု​ေပၚ အ​ေျခခံၿပီး
ညိွႏႈိင္​းၾကမယ္​ဆိုတဲ့ သ​ေဘာတူညီခ်က္​ယူၿပီးမွ ညိွႏႈိင္​းခဲ့တာပါ..ယ
၁။ ညိွႏႈိင္​းတဲ့အခါမွာ အတတ္​ႏိုင္​ဆံုး Flexibleျဖစ္​ဖို႔နဲ႔ ညိွႏႈိင္​းတဲ့အခ်က္​​ေတြက
ဘယ္​အစိုးရအ​ေပၚမွာမွ(အထူးသျဖင္​့ ျမန္​မာအစိုးရအ​ေပၚ) ဝန္​ထုပ္​ဝန္​ပိုး မျဖစ္​
​ေစဖို႔.. ။
၂။ ညိွႏႈိင္​းတဲ့အခ်က္​​ေတြအားလံုး ႏိုင္​ငံတကာစံႏႈန္​း​ေတြအ​ေပၚမွာ အ​ေျခခံဖို႔..။
၃။ အရင္​ညိွႏႈိင္​းမႈ​ေတြကို ​ေျပာင္​းလဲသင္​့ရင္​ ရဲရဲ​ေျပာင္​းလဲဖို႔..။
၄။ တင္​ဒါ​ေခၚစဥ္​ကတည္​းက အဆိုျပဳ​ေတာင္​းခံလႊာ(Request for Proposal)
မွာ ပါ႐ွိတဲ့ အခ်က္​​ေတြကို တတ္​ႏိုင္​သမ်ွ ​ေသြမဖယ္​ဖို႔..။
၅။ ျမန္​မာႏိုင္​ငံရဲ႕ဥပ​ေဒမ်ားအတိုင္​း ျဖစ္​​ေစဖို႔ဆိုတဲ့ Principles ​ေတြကို လိုက္​နာ
ၿပီး ညိွႏႈိင္​းပါ့မယ္​လို႔ သ​ေဘာတူညီခ်က္​ရယူၿပီးမွ ညိွႏႈိင္​းခဲ့ပါတယ္​..။
ညိွႏႈိင္​းသ​ေဘာတူညီခ်က္​အရ၊ စီမံကိန္​းကို Phaseလိုက္​ သြားမွာျဖစ္​ၿပီး၊ ပထမ
အဆင္​့စီမံကိန္​းက​ေန လည္​ပတ္​​ေငြ ကာမိမွ ဒုတိယပိုင္​းအဆင္​့စီမံကိန္​းကို သြား
မွာ ျဖစ္​တဲ့အတြက္​ ႏိုင္​ငံ​ေတာ္​အစိုးရအ​ေနနဲ႔ အ​ေႂကြးႏြံနစ္​စရာ မ႐ွိဘူး..။
ျမန္​မာႏိုင္​ငံအ​ေနနဲ႔ တ႐ုတ္​ရဲ႕ One Belt, One Road Initiative ရဲ႕ မဟာဗ်ဴ
ဟာက်တဲ့ ​ေနရာမွာ႐ွိတယ္​..။ Myanmar-China Economic Corridor MoU
ကိုလည္​း ဒီႏွစ္​မကုန္​ခင္​ လက္​မွတ္​​ေရးထိုးဖို႔႐ွိတယ္​..။ တ႐ုတ္​ႏိုင္​ငံလို အင္​အား
ႀကီးႏိုင္​ငံရဲ႕စီမံကိန္​း​ေတြ ဝင္​လာတဲ့အခါမွာ စီးပြား​ေရး​ေသးငယ္​တဲ့၊ဘ႑ာ​ေရး
အရ အင္​အားမ႐ွိတဲ့ ျမန္​မာႏိုင္​ငံအ​ေနနဲ႔ အရင္​စစ္​အစိုးရလက္​ထက္​တုန္​းက
​ေန ယခုထိတိုင္​ ခံစား​ေနရတုန္​းပဲ..။ အဓိက စစ္​အစိုးရရဲ႕ တံခါးပိတ္​​ေခါင္​းခါ
မူဝါဒ၊ သယံဇာတကို ​ေရာင္​းစားၿပီး တ႐ုတ္​​ေပၚမွီခိုအားထား​ေနရတာ၊ တ႐ုတ္​ရဲ႕
မီးစတစ္​ဖက္​၊ ​ေရမႈတ္​တစ္​ဖက္​ (double-edge policy) ၾကားမွာ ႏိုင္​ငံဟာ
ဆင္​းရဲႏြံထဲက်ခဲ့တယ္​..။
လက္​႐ွိအစိုးရလက္​ထက္​မွာ တ႐ုတ္​​ေတြရဲ႕ ပိုးလမ္​းမစီမံကိန္​းက​ေန အသံုး
ခ်တတ္​ဖို႔ ၊ ပါးနပ္​ရင္​ ႏိုင္​ငံ​ေတာ္​ရဲ႕ စီမံကိန္​း​ေတြကို အ​ေကာင္​အထည္​​ေဖာ္​
ႏိုင္​မွာ ျဖစ္​ပါတယ္​..။အသံုးမခ်တတ္​ရင္​သာ ႐ႈပ္​​ေထြးမႈ​ေတြ႐ွိလာႏိုင္​ပါတယ္​။
အဓိက​ေတာ့ ကိုယ္​့ႏိုင္​ငံအတြက္​ အမွန္​တကယ္​လိုအပ္​တဲ့ စီမံကိန္​း​ေတြကို
အမွန္​တကယ္​လိုအပ္​တဲ့အရြယ္​အစားနဲ႔ ကြၽမ္​းက်င္​စြာအသံုးခ် (Cost Efficiency )
တတ္​မယ္​ဆိုရင္​ Win-Win Situation ကို ရ႐ွိမွာပါ..။ OBOR Initiative ကို
အသံုးခ်ႏိုင္​ရင္​ စီးပြား​ေရးအရ ​ေသးငယ္​ၿပီး၊ ဘ႑ာ​ေရးအရ အင္​အားမ႐ွိတဲ့
က်​ေနာ္​တို႔ ႏိုင္​ငံအတြက္​ အက်ိဳး႐ွိႏိုင္​ပါလိမ္​့မယ္​..။
၂၀၁၈-၂၀၁၉ ဘ႑ာ​ေရးႏွစ္​အတြက္​ ကာကြယ္​​ေရးဘတ္​ဂ်တ္​ကို က်ပ္​ ၃၂၅၀
ဘီလီယံအထိ ​ေတာင္​းခံခဲ့တယ္​.. အာဆီယံႏိုင္​ငံအ​ေနနဲ႔ ​ေျပာရင္​ US$၂ဘီလီယံ
​ေက်ာ္​​ေက်ာ္​သာ ႐ွိတဲ့အတြက္​ လာအို၊ က​ေမာၻဒီးယားထက္​ပဲမ်ားတယ္​..။ ​ေတာင္​း
ခံသင္​့တဲ့ ပမာဏမွန္​​ေပမယ္​့၊ ​ေငြလံုး​ေငြရင္​းအသံုးစရိတ္​သာ ​ေဖာ္​ျပၿပီး ႏိုင္​ငဲ​ေတာ္​
စာရင္​းစစ္​ခ်ဳပ္​ရံုးက စစ္​​ေဆးခြင္​့မ႐ွိဘူး..။ ႏိုင္​ငံရဲ႕ ဘတ္​ဂ်တ္​​ေတြထဲမွာ အျမင္​့ဆံုး
ျဖစ္​တဲ့ ကာကြယ္​​ေရးဘတ္​ဂ်တ္​ကို စစ္​​ေဆးခြင္​့ မ႐ွိတာ ဘယ္​လိုမွ ဒီမိုက​ေရစီစံ
ႏႈန္​းမရ​ေသးပါဘူး..။
ဒီထက္​ပိုဆိုးတာက တပ္​ပိုင္​စီးပြား​ေရးလုပ္​ငန္​း​ေတြ (အဓိက -MEHL(ျမန္​မာ့ဦး
ပိုင္​) )ရဲ႕ အခြန္​​ေတြ၊ ဓာတ္​သတၱဳခြန္​​ေတြကို ႏိုင္​ငံ​ဘ႑ာ​ေတာ္​ထဲကို မဝင္​​ေသး
ဘူး.. သယံဇာတနဲ႔ စြမ္​းအင္​က႑​ေတြ၊ စီမံကိန္​း​ေတြ ယခင္​စစ္​အစိုးရ၊ ဦးသိန္​း
စိန္​အစိုးရအ​ေနနဲ႔ စာခ်ဳပ္​​ေပါင္​းမ်ားစြာ အဓိက တ႐ုတ္​ပိုင္​စီးပြား​ေရးလုပ္​ငန္​း
​ေတြနဲ႔ လက္​မွတ္​ထိုးခဲ့တယ္​.. သဘာဝဓာတ္​​ေငြ႔ဆိုလည္​း MOGE​ေအာက္​က
ျမစ္​ဆံု​ေရအားလ်ွပ္​စစ္​စီမံကိန္​းဆိုရင္​လည္​း လ်ွပ္​စစ္​စြမ္​းအင္​၊ လက္​ပံ
​ေတာင္​း​ေတာင္​ ​ေၾကးနီစီမံကိန္​း၊ တ​ေကာင္​းနီကယ္​စီမံကိန္​း အစ႐ွိသည္​ျဖင္​့
လက္​မွတ္​MoU​ေပါင္​းမ်ားစြာ ထိုးခဲ့တယ္​.. စစ္​အစိုးရနဲ႔ တ႐ုတ္​ပိုင္​ကုမၸဏီ​ေတြ
လက္​မွတ္​​ေရးထိုးၿပီး​ေနာက္​ပိုင္​းမွာ ဦးပိုင္​အခန္​းက႑စပါတယ္​..။ လက္​မွတ္​
ထိုးခအျပင္​ ႏိုင္​ငံတကာစံႏႈန္​းအရ ျမန္​မာက ၅၅%က​ေန ၈၅%ထိ ရတယ္​..
ဒီအ​ေပၚက​ေန ႏိုင္​ငံအတြက္​ ၁၀%၊ ၁၅% သာခ်န္​ၿပီး အနည္​းဆံုး ၄၅%၊၇၅%
အထိ ႏွစ္​၂၀က​ေန၊ ႏွစ္​၃၀ထိ ပံုတိုက္​​ေရာင္​းခ်ပါတယ္​..။
ဖားကန္​့​ေက်ာက္​စိမ္​းလုပ္​ကြက္​၊ တႏိုင္​း​ေရႊလုပ္​ကြက္​ဆိုရင္​ ဦးပိုင္​နဲ႔ ပါတနာ
ခ႐ိုနီ​ေတြ၊ ဘိန္​းရာဇာ​ေတြ အလ်ဥ္​းသင္​့သလို လုပ္​စားတယ္​.. On paper ​ေပၚ
မွာ ျပထားသ​ေလာက္​ပဲ ႏိုင္​ငံ​ေတာ္​ဘ႑ာထဲဝင္​တယ္​.. သဘာဝဓာတ္​​ေငြ႔
​ေဒၚလာ၁သိန္းဖိုး ​ေရာင္​းရတယ္​ဆိုရင္​ က်ပ္​၆သိန္းခဲြသာ ႏိုင္​ငံ​ေတာ္​ဘ႑ာထဲ
ဝင္​ၿပီး၊ တကယ္​့​ေပါက္​​ေဈးတန္​ဖိုး အ​ေမရိကန္​၁​ေဒၚလာ -ျမန္​မာက်ပ္​ ၁၀၀၀ခန္​႔
ပဲထား ၉၉၃က်ပ္​ကို အသားတင္​ရတယ္​... ဒီအဖဲြ႔အစည္​းမွ မခ်မ္​းသာရင္​
ဘယ္​႐ွိ​ေတာ့မလဲ.. ျမန္​မာ့စီးပြား​ေရးဦးပိုင္​လီမိတတ္​(MEHL)အ​ေနနဲ႔ တႏွစ္​
သန္​း​ေပါင္​း၃၉၀ ျမတ္​စြန္​းၿပီး၊ ပိုင္​ဆိုင္​မႈတန္​ဖိုး US$၈၀ဘီလီယံပိုင္​ဆိုင္​တယ္​..။
ဒါကို ကာကြယ္​​ေရးဘတ္​ဂ်တ္​အ​ေနနဲ႔ တျခားႏိုင္​ငံထက္​စာရင္​ နည္​းတယ္​လို႔
​ေျပာထြက္​တဲ့ပါးစပ္​ ပိတ္​သာ႐ိုက္​ဖို႔ ​ေကာင္​းသည္​.. စာရင္​း​ေတာင္​ စစ္​ခြင္​့မ႐ွိတဲ့
ကာကြယ္​​ေရးဘတ္​ဂ်တ္​ကို ​ေပးရလို႔ထား၊ တိုင္​းျပည္​ရဲ႕ သယံဇာတ၊ ဘ႑ာ​ေတာ္​​ေတြကို ဘံုး​ေနတဲ့ တပ္​မ​ေတာ္​ပိုင္​ စီးပြား​ေရး ျမန္​မာ့ဦးပိုင္​(MEHL)ရဲ႕ အျမတ္​​ေငြ​ေတြကို ႏိုင္​ငံ​ေတာ္​ဘ႑ာ​ေတာ္​ထဲကို သြင္​းရင္​ ထိုင္​းထက္​၊ မ​ေလး၊အင္​ဒိုထက္​
မ်ားတဲ့ ကာကြယ္​​ေရးဘတ္​ဂ်တ္​ကို ခ်​ေပးမယ္​..။ ဒီထဲက အဆင္​့(က)႐ွယ္​ယာ
လို႔​ေခၚတဲ့ ကာကြယ္​​ေရးဝန္​ႀကီးဌာနရဲ႕ စစ္​လက္​နက္​ဝယ္​ယူစု​ေဆာင္​း​ေရးဌာန
ကို ​ေရာက္​သြားတဲ့ အစု႐ွယ္​ယာ၄၀%ကို out of date​ေတြ ဝယ္​ၿပီး စစ္​ဗိုလ္​ခ်ဳပ္​
ႀကီး​ေတြရဲ႕ ကိုယ္​ပိုင္​ဘဏ္​တိုက္​ထဲ ဝင္​သြားတာကို မသိၾက​ေသးလို႔​ေပါ့..။
​ေလာ​ေလာဆယ္​ အစိုးရနဲ႔ ျပည္​သူ​ေတြ ဘာမွ မလုပ္​ႏိုင္​​ေသးတာ မွန္​တယ္​.. ​ေက်ာက္​
ျဖဴစီမံကိန္​းက​ေနစၿပီး တ႐ုတ္​တို႔ ပိုက္​​ေဘာမိလာတဲ့အ​ေျခအ​ေနကို ႐ွီက်င္​့ဖ်င္​အ​ေနနဲ႔ ခြင္​့လႊတ္​မွာ​ေတာ့မဟုတ္​ဘူး.. စစ္​အာဏာ႐ွင္​​ေတြကို ပစ္​မွတ္​ထားမွာပဲ..၂၀၁၈ခုႏွစ္​ ဧၿပီ၂၀မွာ ဦးသိန္​းစိန္​ တ႐ုတ္​သြားတာ "တာ​ေကာ"အ​ေပၚ ကတိ​ေပးတာ မတည္​ရင္​
​ေသဖို႔သာျပင္​ထား.. အခုအစိုးရအ​ေပၚ မ်က္​ႏွာခ်ိဳ​ေသြးၿပီး "အိပ္​ႏႈိက္​၊ ​ေျပာင္​ႀကီး၊
​ေၾကာင္​ခ်ီးတစ္​သိုက္​"ကို မ႐ွင္​းဘူးလို႔ မ​ေျပာႏိုင္​ဘူး..။
​ေက်ာက္​ျဖဴSEZအတြက္​ Bravoပါ ဦးဆက္​​ေအာင္​...။
ဒီ၂၀၁၈ႏွစ္​ကုန္​မွာ ထားဝယ္​​ေရနက္​ဆိပ္​ကမ္​းကို အၿပီးသတ္​လက္​မွတ္​ထိုးၾက
ဖို႔႐ွိပါတယ္​..။ ျမန္​မာနဲ႔ ထိုင္​းအစိုးရၾကား ထားဝယ္​​ေရနက္​ဆိပ္​ကမ္​းစီမံကိန္​း
နဲ႔အတူ အထူးစီးပြား​ေရးဇုန္​တည္​​ေဆာက္​ဖို႔ ၂၀၀၈ခုႏွစ္​ ​ေမလမွာ MoU ​ေရး
ထိုးၿပီး၊ ဒီစီမံကိန္​းကို ​ေဆာက္​လုပ္​ဖို႔ ကန္​ထ႐ိုက္​ရခဲ့တဲ့ (Italian Thai Development -ITD)ကုမၸဏီဦး​ေဆာင္​ၿပီး၊ ၂၀၁၁ခုႏွစ္​မွာ စီမံကိန္​းကို အ​ေကာင္​
အထည္​​ေဖာ္​ခဲ့ပါတယ္​..။
လယ္​ပိုင္​႐ွင္​​ေတြကို ​ေလ်ာ္​​ေၾကး​ေပးရတဲ့ပမာဏ US$၃၃သန္​း ထင္​ထားတာထက္​
မ်ားတဲ့အျပင္​၊ အမ်ားအျပားရင္​းႏွီးျမဳပ္​ႏွံမႈ မလာတဲ့အတြက္​ ၂၀၁၃ခုႏွစ္​မွာ
ရပ္​ဆိုင္​းထားခဲ့ရတယ္​..။ အမွန္​တကယ္​ စီမံကိန္​းၿပီးရင္​ ထားဝယ္​SEZဟာ
အ​ေ႐ွ႕​ေတာင္​အာ႐ွအတြင္​း အႀကီးဆံုးစီမံကိန္​းျဖစ္​ပါတယ္​..။ ​ေရနက္​ဆိပ္​ကမ္​း
နဲ႔ စီးပြား​ေရးဇံုဧက ၄၈၀၀၀​ေက်ာ္​႐ွိတဲ့အျပင္​၊ ႐ွည္​လ်ားတဲ့ ကမ္​း႐ိုးတန္​း၊
တနသာၤရီ​ေဒသမွာ သဘာဝ​ေဘးအနၱရာယ္​၊ ဘာသာ​ေရးပဋိပကၡမ႐ွိဘူး..
ၿငိမ္​းခ်မ္​းတဲ့ ​ေဒသျဖစ္​တဲ့အျပင္​ ထိုင္​း၊ မ​ေလး႐ွား၊ စကာၤပူနဲ႔ အနီးဆံုး တိုင္​း
​ေဒသႀကီး ျဖစ္​တယ္​..။
မူလက ခန္​႔မွန္​းတြက္​ခ်က္​ထားတဲ့ US$၈.၆ ဘီလီယံ အကုန္​အက်ခံမယ္​့ စီမံကိန္​း
ဟာ ၂၀၁၃ခုႏွစ္​မွာ ရပ္​ဆိုင္​းခဲ့တယ္​..။ အ​ေၾကာင္​းရင္​းက ရင္​းႏွီးျမဳပ္​ႏွံမႈ (investment) ​ေၾကာင္​့တစ္​ခုတည္​း​ေတာ့ မဟုတ္​ဘူး..လယ္​သမား​ေတြ ​ေလ်ာ္​
​ေၾကး​ေပးရတာ၊ ​ေဒသခံျပည္​သူ​ေတြ ကန္​႔ကြက္​ရတာ၊ ထိုင္​းဘက္​က ​ေက်ာက္​မီး
​ေသြးလ်ွပ္​စစ္​ဓာတ္​အား​ေပးစက္​ရံု ​ေဆာက္​တာ တစ္​ခုတည္​းတင္​မဟုတ္​ဘူး..။
ဒီျပႆနာမွာ ျမန္​မာျပည္​ရဲ႕ ထိပ္​တန္​းခ႐ိုနီအား​ေကာင္​းဆံုး၊ လုပ္​ငန္​းအႀကီးဆံုး
Asia World ပါဝင္​ပတ္​သတ္​​ေနတယ္​..။
သမၼတႀကီးဦးဝင္​းျမင္​့ ပဲခူး​ေရ​ေဘးသြားတုန္​းက ဝန္​ႀကီးခ်ဳပ္​ဦးဝင္​းသိန္​းကို
အလုပ္​လုပ္​တာ ႏႈတ္​မကြၽံဖို႔ သတိ​ေပးခဲ့တာ ဟံသာဝတီ​ေလဆိပ္​​ေၾကာင္​့ပဲ..။
ဟံသာဝတီ​ေလဆိပ္​ကို တင္​ဒါရတာလည္​း Asia world ပဲ..။ အ႐ႈံး​ေပၚလို႔ ျပန္​
အပ္​တဲ့အျပင္​ ​ေနာက္​တင္​ဒါတစ္​ခုကိုပါ ရခဲ့တဲ့ စတီဗင္​​ေလာ(ခ) ထြန္​းျမင္​့ႏိုင္​
ဆိုတာ ကိုးကန္​့ဘိန္​းရာဇာ ​ေလာစစ္​ဟန္​ရဲ႕ သားပါ..။ ၁၉၈၉ခုႏွစ္​ ဗမာျပည္​
ကြန္​ျမဴနစ္​ပါတီကဲြထြက္​ၿပီး ဝ"၊ ကိုးကန္​႔စတဲ့ အဖဲြ​ေတြ႔ဟာ စစ္​အစိုးရနဲ႔ ပလဲ
နံသင္​့ၿပီး အက်ိဳးတူစီးပြား​ေပါင္​းလုပ္​ခဲ့တယ္​..။ စစ္​ဗိုလ္​ခ်ဳပ္​​ေတြနဲ႔ ဦးပိုင္​နဲ႔
​ေပါင္​းၿပီး၊ ထူး၊ ​ေရႊ​ေတာင္​၊ ​ေရႊသံလြင္​စတဲ့ ခ႐ိုနီႀကီး​ေတြနဲ႔​ေပါင္​းၿပီး ျမန္​မာျပည္​စီးပြား​ေရးရဲ႕ ၇၅%ကို ထိန္​းခ်ဳပ္​ထားတယ္​..။
*ထားဝယ္​SEZ စီမံကိန္​းဟာ စကာၤပူကို အနာဂတ္​မွာ တိုက္​႐ိုက္​ထိလာႏိုင္​တယ္​..
ဒါ​ေၾကာင္​့ Max Myanmar​ေဇာ္​​ေဇာ္​ကို ထားဝယ္​SEZက​ေန ပထုတ္​တာ၊ စကာၤပူ
မွာ ကြန္​ဒိုတိုက္​ခန္​း​ေတြနဲ႔ လာဘ္​ထိုးတာ၊ Foreign Investment မဝင္​​ေအာင္​
နည္​းမ်ိဳးစံုနဲ႔တားဆီးတယ္​.. ထြန္​းျမင္​့ႏိုင္​ရဲ႕ဇနီး စကာၤပူသူ စီစီလီယာအန္​းဟာ
စကာၤဝန္​ႀကီး​ေဟာင္​းရဲ႕သမီး...။
*​ေရႊသဘာဝဓာတ္​​ေငြ႔ ​ေရာင္​းခ်ရတဲ့ ဝင္​​ေငြ MOGEက​ေန ဦးပိုင္​ထဲဝင္​၊
စကာၤပူဘဏ္​ျဖစ္​တဲ့ OCBCနဲ႔ DBSဘဏ္​​ေတြမွာ အပ္​ႏွံထားတာ Asia World
ၾကားဝင္​ ​ေဆာင္​ရြက္​​ေပး..။
*​ေက်ာက္​ျဖဴSEZမွာ Asia world ၅%ပါ..၂၀၁၅ခုႏွစ္​ ဒီဇင္​ဘာ၂၉ရက္ သ​ေဘာ
တူညီခ်က္​၊ ျမစ္​ဆံုစီမံကိန္​းမွာလည္​း ျမန္​မာအစိုးရက​ေန ၅%ယူထား..တ႐ုတ္​
ရဲ႕ အလို​ေတာ္​ရိကုမၸဏီ..။
*ဒလတံတားစီမံကိန္​းမျဖစ္​တာ Asia world ကန္​႔ကြက္​​ေနလို႔၊ ရန္​ကုန္​ဆိပ္​ကမ္​း
တစ္​​ေလ်ွာက္​မွာ Asia world ပဲ လက္​ဝါးႀကီးအုပ္​ထား..သီလဝါSEZ ​ေပၚလာ
လို႔ အခက္​​ေတြ႔ခ်ိန္​ ဒလတံတားကိစၥက အလံု ဆင္​မင္​းဆိပ္​ကမ္​းအားလံုး ရပ္​တန္​ဖို႔
မ်ားႏိုင္​တယ္​..
ထားဝယ္​​ေရနက္​ဆိပ္​ကမ္​းၿပီးရင္​ စကာၤပူတျဖည္​းျဖည္​းနဲ႔ ဆုတ္​ယုတ္​စျပဳမယ္​..
ထားဝယ္​SEZဟာ အ​ေ႐ွ႕​ေတာင္​အာ႐ွရဲ႕ တကယ္​့ခရီးသြားလမ္​းမႀကီး​ေပၚမွာ ႐ွိ
တဲ့အတြက္​ ဒီPortႀကီး​ေအာင္​ျမင္​ရင္​ ျမန္​မာ့စီးပြား​ေရး က်ိန္​း​ေသဖံြ႔ၿဖိဳးၿပီး..
ဒီခုမွ စကာၤပူ စိုးရိမ္​​ေန​တာမဟုတ္​ဘူး..
​ေဒၚ​ေအာင္​ဆန္​းစုၾကည္​ စီးပြား​ေရးမူဝါဒ ၁၂ခ်က္​ခ်တဲ့အခ်ိန္​မွာ ​ေျပာခဲ့တာ႐ွိတယ္​..
​ေနာင္​၁၅ႏွစ္​ၾကာရင္​ စကာၤပူကို လိုက္​မွီ​ေအာင္​ႀကိဳးစားမယ္​လို႔ ​ေျပာခဲ့တယ္​..
Crony​ေတြ, Tycoon ​ေတြ ရယ္​သြမ္​း​ေသြးခဲ့တာ​ေပါ့...
ႏိုင္​ငံ​ေတာ္​အတိုင္​ပင္​ခံပုဂၢိဳလ္​ ရည္​ၫႊန္​းခဲ့တာက ထားဝယ္​​ေရနက္​ဆိပ္​ကမ္​း...
လီ႐ွန္​လြန္​း၊ စီစီလီယာအန္​းနဲ႔ စတီဗင္​​ေလာတို႔က​ေတာ့ စိုးတထိတ္​ထိ္​တ္​
ဆိုတာ...
​ေက်ာက္​ျဖဴ SEZက စိန္​႔(​ေပါက္​​ေဖာ္​)တို႔ရဲ႕ သံက်ပ္​ကာ အက်ႌ​ေအာက္​ ျပဲဟ​ေနတဲ့ ခ်ိဳင္​းၾကား ခ်ဳပ္​႐ိုး ဆိုတာ...
ျပန္လည္မ်ွေဝသူ~ေဇာ္ေဇာ္မင္း{မႏၲေလး}
Written by:A.M.H#(Irony)

ရခိုင္အေရးႏိုင္ငံတကာ အျပဳသေဘာခ်ည္းကပ္ဖို႔ ျမန္မာတိုက္တြန္း

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း ရခိုင္အေရးျပႆနာကို ႏိုင္ငံတကာက အျပဳသေဘာခ်ည္းကပ္ဖို႔နဲ႔ ဒီလိုမဟုတ္ဘူးဆိုရင္ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးေတြျဖစ္ၿပီး ျပႆနာေျဖရွင္းေနမႈေတြကို ထိခိုက္နိုင္တယ္လို႔ ႏိုင္ငံတကာပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရး၀န္ႀကီးဌာန ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး ဦးေက်ာ္တင္က ဒီေန႔က်င္းပတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရးေကာင္စီမွာ သတိေပးေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ၿဗိတိန္နဲ႔ ကေနဒါအပါအ၀င္ ႏိုင္ငံအခ်ိဳ႕ကေတာ့ ရခိုင္အေရးဟာ လူမ်ိဳးႏြယ္စုအလိုက္ ရွင္းလင္းဖယ္ရွားတဲ့ လုပ္ရပ္ျဖစ္ၿပီး၊ ဒီအတြက္ တာ၀န္ရိွသူေတြကို အေရးယူရမယ္လို႔ ႏိုင္ငံတကာကို တုိက္တြန္းေနပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ပတ္သက္လို႔ လူ႔အခြင့္အေရးေကာင္စီက သတင္းကိုေတာ့ ကိုသားညြန္႔ဦးက စုစည္း ေျပာျပမွာပါ။

ဆီြဇာလန္ႏိုင္ငံ ဂ်နီဗာၿမိဳ႕မွာ စတင္က်င္းပေနတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရးေကာင္စီ ႏွစ္ပတ္လည္အစည္းအေ၀းကို ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး ဦးေက်ာ္တင္ဦးေဆာင္ တက္ေရာက္ခဲ့တာျဖစ္ၿပီး၊ အဲဒီမွာ ႏိုင္ငံတကာက အာ႐ံုထားေနတဲ့ ရခိုင္အေရးကိစၥကို အဓိက ရွင္းလင္းေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။

“ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရခုိင္အေရးကိစၥဟာ ဘာသာအယူ၀ါဒအၾကား ျပႆနာမဟုတ္ပါဘူး။ ရခိုင္ျပည္နယ္မွာ အခု ႀကံဳေနရတဲ့ အၾကပ္အတည္းေတြဟာ ေရြ႕ေျပာင္း၀င္ေရာက္မႈ၊ အရင္းအျမစ္ယွဥ္ၿပိဳင္ရယူလိုမႈ၊ ဆင္းရဲမဲြေတမႈ၊ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးဆိုင္ရာ ကိစၥေတြပါ၀င္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးနဲ႕စီးပြားေရးအရ စိန္ေခၚအကဲစမ္းခ်က္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ မၾကာေသးခင္ကာလမွာပဲ ဒီလို လူမႈအသိုက္အ၀န္းအၾကားပဋိပကၡဟာ အမ်ိဳးသားလံုၿခံဳေရးနဲ႔ အၾကမ္းဖက္၀ါဒစဲြအေျခအေနေတြအထိ ထိခိုက္သက္ေရာက္မႈေတြျဖစ္လာပါတယ္။ ဒါဟာ ဘာသာေရးအရ ခဲြျခားဆက္ဆံမႈနဲ႔ မပတ္သက္ပါဘူး၊ အယူ၀ါဒႏွစ္ဖက္အၾကား ပဋိပကၡလည္းမဟုတ္ပါဘူး။ ဘာသာအယူအဆေပါင္းစံုရိွတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕အျခားေနရာေတြမွာ မြတ္ဆလင္အမ်ားစုႀကီးဟာ လူ႔အဖဲြ႔အစည္းနဲ႔ လူမႈသဟဇာတရိွရိွ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းေနထိုင္ေနၾကတာပါ။”

ရာစုႏွစ္တ၀က္ေလာ္က စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာက္ကေန ဒီမိုကေရစီကို အသြင္ကူးေျပာင္းေနရတဲ့ကာလမွာ လက္ရိွအစိုးရသစ္အေနနဲ႔ ဖဲြ႕စည္းပံုဆုိုင္ရာအၾကပ္အတည္းအျပင္၊ ႏွစ္ရွည္ ျပႆနာေတြကို ေနခ်င္းညခ်င္ေျဖရွင္းႏိုင္ဖို႔ ျမန္မာလူထုေရာ ႏိုင္ငံတကာရဲ႕ေမွ်ာ္လင့္ကိုးစားမႈကို ခံခဲ့ရတယ္လို႕လည္း ဦးေက်ာ္တင္က ေျပာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အစိုးရသစ္တက္ၿပီးတဲ့ေနာက္ အတိုက္အခံလုပ္မႈေတြၾကားကပဲ ကိုဖီအာနန္ေကာ္မရွင္ဖဲြ႕စည္းတာလိုမ်ိဳး ရခိုင္အေရး ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းမႈေတြကို ရဲရဲတင္းတင္းေဆာင္ရြက္ခဲ့တယ္လို႕ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၂၀၁၆ နဲ႔ ၂၀၁၇ ခုႏွစ္မွာ အၾကမ္းဖက္တိုက္ခိုက္မႈေတြေၾကာင့္ အေျခအေနေတြ ေျပာင္းသြားရတယ္ဆိုၿပီး၊ ေနာက္ပို္င္းျဖစ္လာတဲ့ ျပႆနာေတြအေပၚမွာ အၾကမ္းဖက္ ARSA လက္နက္ကိုင္အဖဲြ႔နဲ႔ မမွန္သတင္း၀ါဒျဖန္႔ခ်ီမႈေတြကို အျပစ္တင္သြားပါတယ္။

“ ARSA အဖဲြ႔ အၾကမ္းဖက္တိုက္ခိုက္မငေၾကာင့္ ရခိုင္လူမ်ိဳးေတြနဲ႔ အျခားလူနည္းစုလူမ်ိဳးေတြ ဟိျႏဴဘာသာ၀င္ေတြလည္း သူတို႔အိုးအိမ္ေတြကို စြန္႔ခြာထြက္ေျပးၾကရတယ္ဆိုတာကို သတင္းမီဒီယာေတြေရာ သိသူ အေတာ္နည္းပါတယ္။ ARSA အဖဲြ႔ရဲ႕ ေသြးထိုးလံႈေဆာ္မႈေတြ၊ ၿခိမ္းေျခာက္မႈေတြနဲ႔ မမွန္မကန္ေျပာဆိုဖ်ားေယာင္းမႈေတြေၾကာင့္လည္း ဒီေလာက္ အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ထြက္ေျပးမႈေတြ ျဖစ္ခဲ့ရတာပါ။ ICG အစီရင္ခံစာမွာ ေဖာ္ျပခဲ့သလိုပဲ ARSA ဟာ ရည္ရြယ္ခ်က္ရိွရိွနဲ႔ အၾကမ္းဖက္တိုက္ခိုက္မႈေတြ လုပ္ခဲ့တာပါ။ ဒီအၾကမ္းဖက္၀ါဒစဲြတိုက္ခိုက္မႈေၾကာင့္ အခုလို လူသားရပ္တည္မႈဆိုင္ရာအၾကပ္အတည္းဆိုးႀကီး ဆိုက္ခဲ့ရတာပါ။”

အၾကမ္းဖက္၀ါဒစဲြတိုက္ခိုက္မႈကို ႏွိမ္နင္းရာမွာ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးေတြျဖစ္ေလ့ရိွတယ္ဆိုေပမယ့္လည္း၊ အစိုးရအေနနဲ႔ သက္ေသအခိုင္အမာရိွရင္ ထိထိေရာက္ေရာက္အေရးယူမယ္လို႕လည္း ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီးဦးေက်ာ္တင္က အခိုင္အမာေျပာခဲ့ပါတယ္။

“အရပ္သားေတြကိုအသံုးခ်ေနတဲ့ အၾကမ္းဖက္၀ါဒစဲြတိုက္ခိုက္မႈေတြကို တန္ျပန္ႏွိမ္နင္းတဲ့ေနရာမွာ အၾကမ္းဖက္တိုက္ိခိုက္မႈေတြ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးေတြ အရပ္သားထိခိုက္မႈေတြျဖစ္ေလ့ရိွၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း လူ႕အခြင့္အေရးခ်ဳိဳးေဖာက္မႈစဲြခ်က္ေတြနဲ႕ပတ္သက္လို႔ ခိုင္မာတဲ့ သက္ေသအေထာက္ေတြရိွရင္ေတာ့ တာ၀န္ရိွသူေတြကို ဥပေဒအရ အေရးယူပါမယ္။ အာဏာရသူေတြ အျပစ္ကင္းလြတ္ခြင့္ရေနတာမ်ိဳးကို အစိုးရအေနနဲ႔ ဘယ္ေတာ့မွ လက္မခံပါဘူး။”

တခ်ိန္တည္းမွာပဲ ျမန္မာအစိုးရအေနနဲ႔ ရခိုင္အေရး ေရရွည္ေျဖရွင္းႏိုင္ဖို႔နဲ႔ ဒုကၡသည္ေတြ ျပန္လာေရးကိစၥေတြမွာ ႏိုင္ငံတကာရဲ႕ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈကို လက္ခံသြားမယ္လို႔ ေျပာသြားပါတယ္။ ဒုကၡသည္ေတြ ျပန္လာေရးနဲ႔ ရခိုင္ျပည္နယ္အတြင္း လူမႈအ၀န္းအ၀ိုင္းေတြ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးကိစၥ အစိုးရေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြမွာ UNDP နဲ႔ UNHCR တို႕ကို ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ဖို႔ သေဘာတူလိုက္ၿပီလို႔လည္း လူ႔အခြင့္အေရးေကာင္စီမိန္႔ခြန္းထဲ ထည့္သြင္းေၾကညာသြားပါတယ္။ ဒါေပမယ္လို႔ ရခိုင္အေရး ႏိုင္ငံတကာရဲ႕ခ်ည္းကပ္မႈေတြမွာ အျပဳသေဘာမဆန္ရင္ ဒါဟာ ေဘးထြက္ထိခိုက္မႈေတြရိွလာမယ္လုိ႔လည္း သတိေပးခဲ့ပါတယ္။

“အခု က်ေနာ္တို႔ အဓိကအေလးထားေဆာင္ရြက္ေနတာေတြကေတာ့ လူမႈဘ၀ရပ္တည္မႈဆိုင္ရာအၾကပ္အတည္းကို ကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းဖို႔၊ ဒုကၡသည္ေတြ ျပန္လာဖို႔ ေနရာခ်ထားေပးဖို႔၊ ေဒသဖံြၿဖိဳးေရးေဆာင္ရြက္ဖို႔။ လူမႈအသိုက္အ၀န္းေတြ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူယွဥ္တဲြေနထိုင္ၿပီး ျပန္လည္သင့္ျမတ္ဖို႔ ကိစၥေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလို အေရးႀကီးတဲ့အခ်ိန္အခါမွာေတာ့ ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအ၀ိုင္းရဲ႕ အားေပးကူညီမႈ အျပဳသေဘာခ်ည္းကပ္မႈေတြ အေရးႀကီးပါတယ္။ အျပဳသေဘာမဆန္တဲ့ ေဆာင္ရြက္မႈေတြဟာ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးေတြရိွပါတယ္။ လူမႈအသိုက္အ၀န္းေတြမွာ မညီမွ်မႈေတြကို ပိုျဖစ္ေစၿပီး၊ ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ ေရရွည္ထားေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြကို ထိခိုက္ေစႏိုင္ပါတယ္။”

အခု က်င္းပေနတဲ့ ကုလသမ၈ၢ ႏွစ္ပတ္လည္လူ႔အခြင့္အေရးေကာင္စီမွာ ရခိုင္အေရးနဲ႕ရိုဟင္ဂ်ာဒုကၡသည္ကိစၥဟာ ထိပ္တန္းအေၾကာင္းအရာတခုျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဥေရာပသမဂၢဖက္မွာ ရခိုင္အေရးမွာ တာ၀န္ရိွတဲ့ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြကို အေရးယူဒဏ္ခတ္မႈေတြလုပ္ဖို႔ လံႈေဆာ္ေနသလို၊ အခု လူ႔အခြင့္အေရးေကာင္စီမွာလည္း ျမန္မာ့အေရးကို ႏိုင္ငံတကာက ပူးေပါင္းကိုင္တြယ္ဖို႔ တြန္းအားေပးမႈေတြရိွေနပါတယ္။ ၿဗိတိန္နဲ႔ ကေနဒါႏိုင္ငံကလည္း ရခိုင္ျပည္နယ္မွာ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဒီကိစၥေတြဟာ Ethnic Cleansing လူမ်ိဳးႏြယ္စုလိုက္ရွင္းလင္းဖယ္ရွားမႈျဖစ္တယ္လို႔ ဒီေန႔အစည္းအေ၀းမွာ သတ္မွတ္သံုးႏံႈးခဲ့ၾကပါတယ္။

“ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး Boris Johnson ဟာ ရိုဟင္ဂ်ာဒုကၡသည္ေတြရဲ႕ ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါး အေျခအေနႀကီးကို မ်က္ျမင္ႀကံဳေတြ႕လာခဲ့ပါတယ္။ ရခိုင္ျပည္နယ္မွာ ႀကံဳခဲ့ရတဲ့ အၾကမ္းဖက္မႈေနာက္ကြယ္မွာ လူမ်ိဳးေရးတင္းမာမႈေတြကို အထင္အရွားေတြ႕ရပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း ရိုဟင္ဂ်ာမြတ္ဆလင္ေတြ ခရစ္ယာန္ေတြနဲ႔ အျခားလူနည္းစုေတြ ႀကံဳေတြ႕ေနရတဲ့ ဒီဖိႏွိပ္ခံရမႈေတြအေပၚမွာ အေတာ္ေလး စိုးရိမ္ေနဆဲပါ။ ၿဗိတိန္ရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္က ရွင္းပါတယ္။ ႐ိုဟင္ဂ်ာလူမႈအသိုက္အ၀န္းအေပၚ အခုလို ရက္ရက္စက္စက္ျပဳမႈတာေတြဟာ လုူမ်ိဳးႏြယ္စုအလိုက္ရွင္းလင္းဖယ္ရွားတဲ့လုပ္ရပ္ပါ။ ျမန္မာႏို္င္ငံတြင္း တရားစီရင္ေရးဟာ ပြင့္လင္းမႈမရိွပဲ ယံုၾကည္ရမႈနည္းပါးတာေၾကာင့္ ဒီလုပ္ရပ္အေပၚ တာ၀န္ရိွသူေတြကို ဘယ္လို အေရးယူႏိုင္မလဲဆိုတာကိုၿဗိတိန္ႏိုင္ငံအေနနဲ႔ ႏို္င္ငံတကာမိတ္ဖက္ေတြနဲ႔အတူ နည္းလမ္းရွာေဖြသြားမွာပါ။”

ၿဗိတိန္ႏုိင္ငံမွာေတာ့ ရခိုင္အေရးတာ၀န္ရိွ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ႏိုင္ငံတကာခံုရံုးတင္အေရးယူဖို႔ ၿဗိတိန္အမတ္ တရာေက်ာ္က ၿဗိတိန္အစိုးရကို တိုက္တြန္းထားတာရိွပါတယ္။ ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး ဦးေက်ာ္တင္ကေတာ့ ရခိုင္မွာျဖစ္ခဲ့တာေတြဟာ Ethnic Cleansing ဆိုတဲ့ အသံုးအႏံႈးကိုေရာ Genocide မ်ိဳးျဖတ္သတ္ျဖတ္မႈဆိုတဲ့ အသံုးအႏံႈးကိုပါ လက္မခံပါဘူး။ လက္ရိွ အစိုးရသစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာရပ္တည္လႈပ္ရွားခဲ့သူေတြျဖစ္တာမို႕၊ ဒီလို ရာဇ၀တ္မႈမ်ိဳးေတြကို လက္ခံမွာမဟုတ္ပဲ ဒီလိုျဖစ္ရပ္မ်ိဳးမျဖစ္ေအာင္လည္း ကာကြယ္သြားမယ့္သူေတြျဖစ္တယ္လို႔ ခုခံေျပာဆိုသြားခဲ့ပါတယ္။

https://burmese.voanews.com/a/myanmar-rakhine-issue-/4272492.html

Soros, NED, USAID Ruining Myanmar's Stability to Hinder China's Rise

– Author

© AFP 2017/ ERIC PIERMONT

Opinion

19:05 11.11.2017Get short URL

Ekaterina Blinova

251235

Billionaire George Soros continues to pull the strings in Myanmar, along with American non-government entities, geopolitical researcher and author Anthony Cartalucci has told Sputnik, suggesting that the Rohingya crisis is a pretext to beef up the US’ political and military presence in the region to contain China's rise.

"Soros' foundation along with the US State Department, the National Endowment for Democracy (NED), USAID and many others have for decades and will continue indefinitely undermining stability in Myanmar and across Southeast Asia to hinder China's rise and delay America's decline in the region for as long as possible," Anthony Cartalucci, a Bangkok-based geopolitical researcher and author, says.
Soros' Interest in Myanmar 'Goes Back to 1987'
Hungarian-American investor and business magnate George Soros has a long record of meddling in Myanmar's affairs and the Southeast Asian region in general.

Forbes reported in 2007 that Soros was spending $2 million a year, "trying to pave the way for democracy in Burma [Myanmar]," through the Burma Project, kicked off in 1994 and operated by the investor's Open Society Foundations.

According to the media outlet, "Soros' interest in Burma [Myanmar] goes back to the fall of 1987," when protests against the government's currency reform began. In 1988 Nationwide Popular Pro-Democracy Protests — a series of nationwide demonstrations and civil unrest — engulfed the country. It was then that Aung San Suu Kyi, the leader of the National League for Democracy (NLD) and Myanmar's incumbent State Counsellor, emerged nothing short of a "national icon."
Soros and Asian Financial Crisis of 1997

© AFP 2017/ LAKRUWAN WANNIARACHCHI

Leaked Memo: Is Soros Planning 'Series of Color Revolutions' in Southeast Asia?

In 1997 the American billionaire came under heavy criticism from Southeast Asia nations for the speculative attack on the country's currencies in mid-July, known as the Asian financial crisis. Speaking to Fortune's Neel Chowdhury, Malaysian Prime Minister Mahathir Mohamad stated on September 29, 1997 that Kuala Lumpur had "definite information" and "every evidence" that Soros was involved in the financial crisis, adding that the US investor was "not the only one" who fanned its flames.

"In fact, he [Soros] more or less confessed later on that he was involved," Mahathir highlighted. "He had this idea that by applying pressure on Thailand and Malaysia he could prevent Myanmar from joining ASEAN [the Association of Southeast Asian Nations]."

As the media outlet noted, "Soros was irked that in late July, Mahathir and the other leaders of the Association of Southeast Asian Nations formally ushered Myanmar into ASEAN."
Why Did Soros Seek to Prevent Myanmar From Joining ASEAN?

"In 1997 when Myanmar joined ASEAN, the US — Soros included — had already been deeply involved in coercing, pressuring, and manipulating Southeast Asian states for decades as a continuation of Western colonialism," Cartalucci responded.

The geopolitical researcher explained that "Myanmar's acceptance into ASEAN gave it options, legitimacy, and leverage that the US was attempting to strip away from it just as it does today with nations like Syria, North Korea, or Iran through political isolation, economic sanctions, media campaigns, and covert subversion."
"Efforts to hinder Myanmar's membership in ASEAN were intended to deny it a much needed lifeline," he remarked.

© AFP 2017/ Thein Zaw

Myanmar police officers patrol along the border fence between Myanmar and Bangladesh in Maungdaw, Rakhine State, Myanmar. (File)

Task Force: 'Democracy Cannot Survive in Burma Without US'
In 2003 a US influential think tank, the Council on Foreign Relations, published a document entitled "Burma: Time For Change" by Burma Task Force, which comprised George Soros, then US Senate Majority Whip Mitch McConnell, National Democratic Institute for International Affairs Director Kenneth Wollack and other political and media figures.

"Recognizing that democracy and the National League for Democracy [NLD] (led by Aung San Suu Kyi) cannot survive in Burma without the help of the United States and the international community, this report sounds a clarion call for change," a preamble to the document said.

According to Soros-sponsored Media Matters watchdog, for many years the billionaire-linked groups gave grants to media organizations "attempting to disseminate information in defiance" of the country's government and, for instance, funded Burma News International (BNI), "a network of 11 ethnic media groups," to conduct own coverage of Myanmar's 2010 general elections.
Soros' 'Mission Accomplished'
In 2015 the US magnate had every reason to declare that his mission was accomplished: during the November elections the US-backed NLD won an absolute majority of seats in both chambers of the national parliament.
Almost half a year before NLD's triumph, Soros openly told journalists that his effort in Myanmar was "a longer-term investment that paid off."

"George Soros is just one of many US-based vectors for cash, political, and operational support attempting to create and install a client regime in Myanmar," Cartalucci said commenting on Soros' Burmese saga, "Soros — like the interests he works in concert with — seeks to maximize his power, wealth, and influence. He can do all three by commandeering a nation's government, its institutions, its natural resources, industry, and influence over its population."

The geopolitical analyst revealed that "Soros' Open Society Foundation works in Myanmar almost without exception alongside the US State Department's NED and the vast network of subsidiaries and grantees that it presides over."

© AFP 2017/ STR

Myanmar State Counselor Aung San Suu Kyi (C) meets with Myo ethnic people in northern Maungdaw, Myanmar's Rakhine State

What's at the Root of US Burmese Policy?
According to Cartalucci, what's at the root is the US longstanding plan to contain China's emergence as an influential global player.

© AP Photo/ Kevin Wolf

Soros and Hydrocarbons: What's Really Behind the Rohingya Crisis in Myanmar

"US policy papers from the Pentagon Papers decades ago, to more recent papers concerning the US "pivot" to Asia, focus on encircling and containing China's rise," the analyst highlighted. He explained that "by controlling the government, institutions, and economy of Myanmar, the US can deny China a potential economic, military, and political partner to help elevate either nation into a position to threaten US hegemony in Asia Pacific."
Referring to the ongoing Rohingya crisis, the author focused on the fact that it "is unfolding primarily in Rakhine state, precisely where China maintains a strategic port from which a variety of infrastructure projects including pipelines stretch."
Rohingya Crisis as Pretext to Beef Up US' Presence in Myanmar
As for Western vocal dissatisfaction with the country's State Counsellor, Aung San Suu Kyi, over the oppression of the Rohingya Muslim minority, the analyst believes that "the criticism is mostly theater."
"What is more likely is that Suu Kyi is intentionally allowing the crisis to escalate because the more it escalates, the greater the pretext and scope for Western intervention becomes," Cartalucci assumed.

"Intervention will likely be used to further reduce the Myanmar military's influence as an independent institution, ultimately strengthening Suu Kyi and her NLD party, and to create a larger and more permanent presence for US diplomatic, economic, and even military activity in the country," the geopolitical researcher said.

The views expressed in this article are solely those of the author and do not necessarily reflect the official position of Sputnik.

ရိုဟင္ဂ်ာပုုန္ကန္မွႈတြင္ ေသာ့ခ်က္က်ေနေသာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုုင္ငံေရး

ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၏ လက္ရွိအာဏာရ အဝါမီညႊန္႔ေပါင္းပါတီ ဦးေဆာင္သည့္ အစိုးရက ရိုုဟင္ဂ်ာအုပ္စုတို႔ကို ႏိုုင္ငံေတာ္လံုုျခံဳေရးအႏၱရာယ္အျဖစ္ ရွႈျမင္ေနသည္။
(ေဆာင္းပါး အစ အဆံုး)

ရိုဟင္ဂ်ာပုုန္ကန္မွႈတြင္ ေသာ့ခ်က္က်ေနေသာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုုင္ငံေရး
================
ဘာေတးလင့္တနာ
(The Asia Times တြင္ သတင္းစာဆရာ ဘာေတးလင့္တနာ ေရးသားေသာ Bangladesh holds the key to Rohingya insurgency ေဆာင္းပါးကို ဘာသာျပန္ထားျခင္းျဖစ္သည္။ ဤေဆာင္းပါးပါ ေဖာ္ျပခ်က္မ်ားသည္ Myanmar Now သတင္းဌာန၏ အာေဘာ္ႏွင့္သေဘာထား မဟုုတ္ပါ။ ႏိုုင္ငံတကာတြင္ ျဖစ္ေပၚေနေသာ ျမန္မာျပည္ဆိုုင္ရာ ထိပ္တန္းသံုးသပ္ခ်က္ေဆာင္းပါးတခ်ဳိ႕ကို ျမန္မာစာဖတ္ပရိသတ္ ဖတ္ရႈႏိုင္ရန္ ေဖာ္ျပေပးေနျခင္းသာျဖစ္သည္။)
ရခိုင္ျပည္နယ္ ပဋိပကၡသည္ ျမန္မာျပည္ ေျမာက္ပိုုင္းႏွင့္ အေရွ႕ေျမာက္ပိုုင္းတို႔တြင္ ႏွစ္ကာလၾကာရွည္ျဖစ္ေနေသာ အင္အားေတာင့္တင္းသည့္ ပုန္ကန္ထၾကြမွႈအဆင့္တစ္ခုသို႔ ကူးေျပာင္းသြားေတာ့မည္လား။
ၾသဂုတ္လ ၂၅ ရက္ေန႔က အာရကန္ရိုဟင္ဂ်ာကယ္ဆယ္ေရးတပ္ ေခၚ အာဆာ (ARSA) အဖြဲ႔က လံုုျခံဳေရးကင္းစခန္းမ်ားကိုု ဝင္ေရာက္တိုုက္ခိုုက္ၿပီး၊ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ကလည္း လူေပါင္း ၄ သိန္းေက်ာ္မွ် တစ္ဖက္ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုုင္ငံသိုု႔ ထြက္ေျပးေစေလာက္ေအာင္အထိ အလြန္ျပင္းထန္သည့္ လက္တုံ႔ျပန္ တိုုက္ခိုုက္မွႈ ျပဳလုုပ္ၿပီးေနာက္တြင္ အေရွ႕ေတာင္အာရွ လံုုျခံဳေရးေလ့လာဆန္းစစ္သူတိုု႔က အထက္ပါေမးခြန္းကိုု အေျဖထုုတ္ေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။
ေမးခြန္း၏ အေျဖမွာ အခ်က္ႏွစ္ခ်က္ေပၚတြင္ အမ်ားႀကီးမူတည္သည္။ ပထမအခ်က္မွာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္တြင္ မည္သူအာဏာရေနသနည္းႏွင့္ ဒုတိယအခ်က္မွာ ရိုဟင္ဂ်ာစစ္ေသြးၾကမ်ားက ၄င္းတိုု႔၏ဗ်ဴဟာျဖစ္ေသာ ပစ္လိုုက္ေျပးလိုုက္ျပဳလုုပ္ေသာ ေတာတြင္းလွႈပ္ရွားမွႈကိုု စဥ္ဆက္မျပတ္ အရွိန္ျမွင့္လုပ္ေဆာင္ရန္ ႏိုုင္ငံတကာ အဆက္အသြယ္မ်ားထံမွ မည္၍မည္မွ်ေသာ ေထာက္ပံ့မွႈရေအာင္ ႀကိဳးစားႏိုုင္မည္နည္း ဆိုုေသာအခ်က္ ျဖစ္သည္။
အာဆာမွာ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔သစ္တစ္ဖြဲ႔ဟု ဆိုုႏိုင္ေသာ္လည္း ျမန္မာႏိုုင္ငံ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းရွိ အပယ္ခံရိုဟင္ဂ်ာတို႔သည္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္တြင္ အေျချပဳလွႈပ္ရွားေနေသာ ႏိုုင္ငံရပ္ျခား အကူအညီမ်ားျဖင့္ စစ္ေသြးၾကြလွႈပ္ရွားမွႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ အစဥ္အလာရွိသည္။
ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္ပိုုင္းသည္ ၄င္းတိုု႔၏ ပိုုင္နက္နယ္ေျမေပၚတြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ထိုုသမိုုင္းေၾကာင္းကိုု ေကာင္းစြာသိရွိသည္။ ၾသဂုတ္လ ၂၅ တိုုက္ခိုုက္မွႈျဖစ္ၿပီး ေလးရက္ေျမာက္အၾကာတြင္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ရွိတ္ဟာဆီနာ၏ အစိုုးရက အာဆာအား စစ္ေရးအရ အတူတကြ တိုုက္ခုိက္ရန္ ျမန္မာအစိုုးရကိုု ကမ္းလွမ္းခဲ့ၿပီး၊ ဝင္ေရာက္လာေသာ ဒုကၡသည္အားလံုးကိုုလည္း ျမန္မာႏိုုင္ငံသိုု႔ ျပန္ပိုု႔မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေၾကညာခဲ့သည္။
ရွိတ္ဟာဆီနာ၏ အဝါမီညြန္႔ေပါင္းပါတီသည္ ရိုဟင္ဂ်ာႏိုုင္ငံေရးအဖြဲ႔မ်ားအား လံုုျခံဳေရးအႏၱရာယ္ဟုု ရွႈျမင္ေနသည္မွာ ဘာသာေရးအစြန္းေရာက္ေသာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ဂ်မားအယ္အစၥလာမ္ (Bangladesh Jamaat-e-Islami-BJI) ပါတီ ႏွင့္ ရိုဟင္ဂ်ာႏိုုင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္းမ်ားၾကားတြင္ ကာလၾကာျမင့္စြာတည္ရွိလာသည့္ ဆက္ဆံေရးေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
ထိုု BJN ပါတီသည္ ရခိုုင္ျပည္အေနာက္ဖက္ႏွင့္ ကပ္လ်က္တည္ရွိေသာ စစ္တေကာင္းေဒသတြင္ အားေကာင္းေသာ ႏိုုင္ငံေရးအင္အားစုတစ္ခုျဖစ္ၿပီး၊ လက္ရွိ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုုင္ငံတြင္ အင္အားအႀကီးဆံုုးအတိုုက္အခံျဖစ္သည့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အမ်ဳိးသားေရးပါတီ (BNP) ၏ မဟာမိတ္လည္းျဖစ္သည္။
ျမန္မာႏွင့္တြဲၿပီး အာဆာကိုု စစ္ေရးအရ တိုုက္ခိုုက္ဖို႔ ရည္ရြယ္ခဲ့ေသာ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ဟာဆီနာ၏ အဆိုုမွာ ဒုုကၡသည္ အံုႏွင့္က်င္းႏွင့္ ျပံဳဆင္းလာသည့္အတြက္ အေကာင္အထည္ မေပၚခဲ့ပါ။ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် ေထာင္ေသာင္းခ်ီ၍ နယ္စပ္ျဖတ္လာေနေသာ လူေပါင္းမ်ားစြာကိုု ဘဂၤလားေဒ့ရွ္တပ္ဖြဲ႔ဝင္မ်ားက တားဆီးပါက အေသအေပ်ာက္ မ်ားစြာျဖစ္ေပၚမည္ျဖစ္သည္၊ ထိုု႔ေၾကာင့္ သူ၏ မူလအဆိုုကိုု ျပန္လည္ ရုပ္သိမ္းသြားျခင္းျဖစ္သည္။
ရိုုဟင္ဂ်ာတို႔ကိုု ေထာက္ခံသည့္ လူထုုစုုေဝးမွႈမ်ား ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ျမိဳ႔ႀကီးမ်ားတြင္ ျဖစ္ေပၚလာသည့္အခါတြင္ ဟာဆီနာ၏အသံ ေျပာင္းလဲလာသည္။ စက္တင္ဘာ ၁၂ ရက္ေန႔က သူကိုုယ္တိုုင္ နယ္စပ္ရွိဒုကၡသည္စခန္းသို႔ပင္ သြားေရာက္ခဲ့သည္။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံက ဒုကၡသည္မ်ားကိုု ယာယီေနထိုုင္စရာမ်ားႏွင့္ ကူညီပံ့ပိုုးမွႈမ်ားကိုု ျပဳလုုပ္ေပးသြားျဖစ္ေၾကာင္း၊ မၾကာခင္ ျမန္မာႏိုုင္ငံကလည္း သူ႔ႏိုုင္ငံသားမ်ားကိုု ျပန္လည္ေခၚယူသင့္ေၾကာင္း သူက ဆိုုခဲ့သည္။
ဘဂၤလားေဒ့ရွ္တြင္ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားကိုု လာမည့္နွစ္ ၂ဝ၁၈ သိုု႔မဟုုတ္ အနည္းဆံုုး ၂ဝ၁၉ ဇန္နဝါရီ ေနာက္ဆံုုးထားၿပီး က်င္းပမည္ျဖစ္သည္။ ထိုုေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အဓိကအတိုုက္အခံပါတီျဖစ္သည့္ BNP သာ အႏိုုင္ရရွိၿပီး တစ္ေက်ာ့ျပန္ အာဏာရလာပါက အေျခအေနသည္ အႀကီးအက်ယ္ ေျပာင္းလဲသြားႏိုုင္ၿပီး ရိုုဟင္ဂ်ာတိုု႔ကိုု ပိုုမိုုေထာက္ခံေသာ မူဝါဒတစ္ရပ္လည္း ျဖစ္ေပၚလာႏိုုင္သကဲ့သိုု႔၊ နယ္စပ္ေဒသတြင္ စစ္ေသြးၾကြမ်ား ခုုိေအာင္းရာေနရာသစ္မ်ား ဖန္တီးလာမွႈကိုု ထိုုတက္လာေသာအစိုုးရသစ္က မ်က္ကြယ္ျပဳႏိုုင္သည့္အေျခအေန ရွိသည္။
BNP ပါတီမွာ အစၥလာမ္ႏိုုင္ငံေရးပါတီျဖစ္သည့္ BJI ႏွင့္ ညႊန္႔ေပါင္းဖြဲ႔ကာ ၁၉၉၁ မွ ၁၉၉၆ ကာလ ႏွင့္ ၂ဝဝ၁ မွ ၂ဝဝ၆ ကာလမ်ားတြင္ အာဏာရပါတီျဖစ္ခဲ့သည္။
BJI ၏ ပါတီသေကၤတမ်ားသည္ ဥပေဒေၾကာင္းအရ ညီညြတ္မွႈမရွိေသာေၾကာင့္ လာမည့္ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားတြင္ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ျပိဳင္ခြင့္ ပိတ္ပင္ထားခံရသည္။ သိုု႔ေသာ္ ဟာဆီနာ၏ အဝါမီညြန္႔ေပါင္းပါတီက ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အေရးနိမ့္ပါက BJI ႏွင့္ ၄င္းကဲ့သိုု႔ေသာ ဘာသာေရးအစြန္းေရာက္အုုပ္စုုမ်ားသည္ အတိုုက္အခံ BNP ပါတီ ဦးေဆာင္မည့္အစိုုးရကိုု အႀကီးအက်ယ္ ၾသဇာလႊမ္းမိုုးႏိုုင္ေျခရွိသည္။
ျမန္မာ့တပ္မေတာ္၏ ႀကီးမားေသာစစ္ေရးလွႈပ္ရွားမွႈမ်ားကိုု တန္ျပန္ရန္ ၁၉၈၂ ခုႏွစ္တြင္
ရိုဟင္ဂ်ာေသြးစည္းညီညြတ္ေရး RSO အဖြဲ႔ ေပၚေပါက္လာခဲ့သည္။ RSO ၏ ဦးေဆာင္မွႈျဖင့္
ရိုုဟင္ဂ်ာသူပုုန္မ်ားသည္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္နယ္စပ္ကိုု ေျခကုပ္ယူလာခဲ့သည္။ RSO အဖြဲ႔အစည္းမွာ မရွိေတာ့သေလာက္ ပ်က္ျပယ္သြားၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ အေရွ႕ေတာင္ဖက္ရွိ အူခီယာၿမိဳ႕အနီးတြင္ စခန္းႀကီးတစ္ခု ဖြင့္လွစ္ခဲ့ေၾကာင္း သိရွိရသည္။
ရခိုုင္ေဒသတြင္ မြတ္စလင္မ်ား လက္နက္ကိုုင္ပုုန္ကိုုင္မွႈမွာ ၁၉၄၇ ခုနွစ္ ျဗိတိသွ်လက္ေအာက္မွ ျမန္မာႏိုုင္ငံမလြတ္ေျမာက္မီကပင္ စတင္ခဲ့သည္။ ထိုုအခ်ိန္က ရိုဟင္ဂ်ာဆိုုေသာ အသံုုးအႏွဳန္းမွာ ေရပန္းမစားေသးဘဲ ထိုုပုုန္ကန္သူ ျမန္မာမြတ္စလင္မ်ားက သူတိုု႔ကိုုယ္သူတိုု႔ မူဂ်ာဟစ္မ်ားဟုု သမုုတ္ခဲ့သည္။
ထိုုသူတိုု႔အနက္ လူသိမ်ားသည့္အဆိုုေတာ္ ဂ်ဖားေကာ္ဝဲလ္ (Jafar Kawwal) ေခၚ ဂ်ဖားဟူစိန္ဆိုုသူက ဦးေဆာင္ကာ မူဂ်ာဟစ္တိုု႔သည္ ရခိုုင္ျပည္နယ္၏ ေဒသတခ်ဳိ႔ကိုု လြတ္လပ္ေရးရခါစ ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံတြင္းသိုု႔ သြတ္သြင္းရန္ၾကံရြယ္ခဲ့သည္။ ထိုုစဥ္အခ်ိန္က ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုုင္ငံမွာ ပါကစၥတန္ႏိုုင္ငံ၏ အေရွ႕ပိုုင္းေဒသေခၚ အေရွ႕ပါကစၥတန္အျဖစ္သာ တည္ရွိေနသည္။
သိုု႔ရာတြင္ ျမန္မာမြတ္စလင္ေခါင္းေဆာင္တိုု႔က ထိုုမူဂ်ာဟစ္မ်ား၏ ပုုန္ကန္ထၾကြမွႈကိုု လက္သင့္မခံခဲ့ေပ။ ၁၉၄၆ ခုႏွစ္ ေမလေစာပိုုင္းတြင္ ျမန္မာႏိုုင္ငံမွ ခြဲထြက္လိုုသူ မူဂ်ာဟစ္မ်ား၏ အင္အား အရွိန္ရလာေနသည္၊ သိုု႔ရာတြင္ လက္နက္ကိုုင္ လွႈပ္ရွားမွႈအဆင့္သိုု႔ မေရာက္ရွိေသး။ ထိုုအခ်ိန္တြင္ ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ အတူ လုုပ္ၾကံခံခဲ့ရာသူ ျမန္မာ့အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးျဖစ္သူ ျမန္မာမြတ္စလင္အမ်ဳိးသား ဦးရာဇတ္က ပါကစၥတန္ႏွင့္ ပူးေပါင္းရန္ၾကံစည္မွႈအား လက္သင့္မခံရန္ ႏိုုင္ငံတြင္းရွိ မြတ္စလင္မ်ားကုုိ စာထုုတ္ျပန္သတိေပးခဲ့သည္။
ျမန္မာမြတ္စလင္မ်ားကို ေပါက္ဖြားႀကီးျပင္းရာ ဇာတိႏိုုင္ငံတြင္ အင္အားေကာင္းၿပီး၊ ဂုုဏ္သိကၡာရွိသည့္ အသိုုက္အဝန္းတစ္ခုုအေနျဖင့္သာ ျမင္လိုုခ်င္သည္မွာ ဦးရာဇတ္၏ဆႏၵျဖစ္သကဲ့သို႔၊ ထိုုအခ်ိန္မွ ယေန႔မ်က္ေမွာက္အခ်ိန္ထိလည္းေကာင္း၊ ယခုုၾကံဳေတြ႔ေနရေသာ အေရးအခင္းတြင္လည္းေကာင္း ျမန္မာမြတ္စလင္တိုု႔၏ ရပ္တည္ခ်က္မွာ ထိုုအတိုုင္းပင္ျဖစ္သည္။
စက္တင္ဘာ ၉ ရက္ေန႔တြင္ ျမန္မာႏိုုင္ငံလံုုးဆိုုင္ရာ အစၥလာမ္ဘာသာေရးအဖြဲ႔ႀကီးက အာဆာအဖြဲ႔ကိုု ရွဳတ္ခ်ေၾကာင္း၊ အစိုုးရ၊ ဘာသာေပါင္းစုံခ်စ္ၾကည္အဖြဲ႔မ်ား အပါအဝင္ ျပည္သူလူထုုႏွင့္ အတူတကြ လက္တြဲၿပီး အၾကမ္းဖက္မွႈမ်ားကိုု ကာကြယ္ တားဆီးသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ကတိကဝတ္ျပဳခဲ့သည္။
၁၉၅ဝ ျပည့္ႏွစ္မ်ားတြင္ မူဂ်ာဟစ္လွႈပ္ရွားမွႈမ်ား ေမွးမွိန္လာခဲ့သည္။ ၁၉၆၁ တြင္မူ လက္က်န္ မူဂ်ာဟစ္သူပုုန္မ်ားက အစိုုးရႏွင့္သေဘာတူညီမႈယူကာ လက္နက္ခ်ခဲ့သည္။ ထိုုသေဘာတူညီမွႈ၏ အက်ဳိးဆက္အားျဖင့္ ရခိုုင္ျပည္ေျမာက္ပိုုင္းတြင္ ေမယုနယ္ျခားခရိုုင္ အမည္ရ ေဒသႏၱရ ကိုုယ္ပိုုင္အုုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ျဖစ္ေပၚခဲ့သည္။ သိုု႔ေသာ္ ၁၉၆၂ စစ္တပ္အာဏာသိမ္းၿပီးေနာက္တြင္ ထိုုအုုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ကိုု ဖ်က္သိမ္းခဲ့သည္။
မိုဟာမက္ဂ်ဖားဟာဘစ္ဦးေဆာင္ေသာ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးအပါအဝင္ မြတ္စလင္အေရး တက္ၾကြလွႈပ္ရွားသူတခ်ဳိ႕ ၁၉၆၃ တြင္ ေတာခိုုကာ ရိုုဟင္ဂ်ာ လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ကို ဖြဲ႔စည္းခဲ့ၿပီး ထိုုအဖြဲ႔မွာ ၁၉၇၄ တြင္ ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ဳိးခ်စ္တပ္ဦး ဟူ၍ အသြင္ေျပာင္းလာခဲ့သည္။
သိုု႔ရာတြင္ ထုုိအဖြဲ႔မွာ ျမန္မာျပည္တြင္းတြင္ လွႈပ္ရွားမွႈမယ္မယ္ရရ ဘာမွ်မျပဳလုုပ္ခဲ့ဘဲ၊ ဦးေဆာင္သူေခါင္းေဆာင္မ်ားမွာ စစ္တေကာင္းတြင္ အေျခစိုုက္ၿပီး ရိုုဟင္ဂ်ာ လွႈပ္ရွားမွႈ အေၾကာင္း စာေစာင္မ်ား၊ သတင္းထုုတ္ျပန္ခ်က္မ်ားသာ ထုုတ္ေနခဲ့သည္။ ၄င္းတိုု႔၏ လက္နက္ကိုုင္အဖြဲ႔မွာလည္း မည္ကာမတၱမွ်သာျဖစ္ၿပီး၊ ထိုုလက္နက္ကိုုင္အဖြဲ႔ကိုု ျမန္မာႏိုုင္ငံနယ္စပ္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အေရွ႕ေတာင္ဖက္စြန္းရွိ တက္နက္(ဖ္)ျမိဳ႔တဝိုုက္တြင္ အေျချပဳထားခဲ့သည္။
ရိုုဟင္ဂ်ာအေရးကိုု ႏိုုင္ငံတကာက သိသိသာသာ စိတ္ဝင္စားလာခဲ့သည္မွာ “တရားမဝင္ခုိးဝင္လာသူမ်ား” ဟု ယူဆခံရသူမ်ားအား သုုတ္သင္ရန္ ျမန္မာအစိုုးရက
၁၉၇၈ ခုႏွစ္ ရခိုုင္ျပည္နယ္တြင္ ျပဳလုုပ္ခဲ့သည့္ နဂါးမင္းစစ္ဆင္ေရးေနာက္ပိုုင္းမွ ျဖစ္သည္။ ဒုုကၡသည္ ၂ သိန္းခန္႔ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္သိုု႔ေရာက္ရွိလာခ်ိန္တြင္ ႏိုုင္ငံတကာမွ ေဝဖန္ျပစ္တင္မွႈမ်ားျဖစ္ေပၚလာသည္။ ထိုုအေရးအခင္းေၾကာင့္ ရက္ဘိတက္၊ အယ္ အလမ္မယ္အစၥလာမီအမည္ရ ေဆာ္ဒီအာေရးဗီးယားႏိုုင္ငံမွ ေငြအင္အား အလြန္ ေတာင့္တင္းသည့္ ပရဟိတအဖြဲ႔တစ္ခု ျမန္မာႏွင့္ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ နယ္နိမိတ္ေဒသမ်ားသိုု႔ စတင္ဝင္ေရာက္လာခဲ့သည္။
ထိုုပရဟိတအဖြဲ႔က ဒုုကၡသည္မ်ားကိုု အကူအညီေပးရံုမက ေဆးရံုုတစ္ရံုု၊ ဝတ္ျပဳဗလီတစ္လံုုး၊ ဘာသာေရးစာသင္ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းတိုု႔ကို အူခီရာျမိဳ႔တြင္ ေဆာက္ေပးခဲ့သည္။ ထိုုဘာသာေရးအေဆာက္အအံုမွာ အေရာင္အေသြးအမ်ဳိးမ်ဳိးရွိ မြတ္စလင္စစ္ေသြးၾကြမ်ား ဆံုစည္းရာေနရာတစ္ခုျဖစ္လာခဲ့သည္။
ေနာက္ပိုုင္းတြင္ ပိုုအစြန္းေရာက္ေသာပုဂၢိဳလ္မ်ားက ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ုိးခ်စ္တပ္ဦး (Rohingya Patriotic Front) မွ ခြဲထြက္ၿပီး ရိုုဟင္ဂ်ာေသြးစည္းညီညြတ္ေရးတပ္ (RSO) ကိုု ဖြဲ႔စည္းခဲ့သည္။ ရခိုုင္ျပည္ဇာတိ ဆရာဝန္တစ္ဦးျဖစ္သူ မိုုဟာမက္ယူႏြတ္ ဦးေဆာင္သည့္ RSO အဖြဲ႔သည္ ေပၚထြက္ခဲ့သမွ်ေသာ ရိုုဟင္ဂ်ာအုုပ္စုုမ်ားအနက္ အင္အားအေကာင္းဆံုုးႏွင့္ စစ္ေသြးအၾကြဆံုုးအဖြဲ႔ ျဖစ္လာသည္။ မ်ားမၾကာမီ ထိုုအဖြဲ႔သည္ သေဘာထားျခင္းတိုုက္ဆိုုင္ေသာ မြတ္စလင္ကမၻာမွ အဖြဲ႔မ်ားႏွင့္ ခ်ိတ္ဆက္မိၿပီး ေထာက္ပံ့မွႈမ်ား ရရွိလာခဲ့သည္။
RSO သည္ ကတ္ရွမီးယား ရွိ ဟစ္ဘီအူမူဂ်ာေဟဒင္အဖြဲ႔ႏွင့္ အာဖဂန္နစၥတန္ရွိ ဂါဘဒၵင္အဖြဲ႔မ်ား၏ ပံ့ပိုးကူညီမွႈမ်ားကိုုလည္း ရရွိခဲ့သည္။ RSO တိုု႔၏ အူခီယာအေျခစိုက္စခန္းသိုု႔ အာဖဂန္ စစ္သင္တန္းနည္းျပမ်ား ေရာက္ရွိလာၿပီး၊ RSO ၁ဝဝ ခန္႔မွာ အာဖဂန္ႏိုုင္ငံ ခိုု႔စ္ (Khost) ျပည္နယ္သိုု႔ ဟစ္ဘီအစၥလာမီအဖြဲ႔ႏွင့္အတူ စစ္ေရးေလ့က်င့္ရန္ သြားေရာက္ခဲ့သည္။ RSO အဖြဲ႔သည္ ေနာက္ပိုုင္းတြင္ ေဒသတြင္း ေမွာင္ခုုိေစ်းကြက္မ်ားမွ ေရာ့ကတ္အေျမာက္မ်ား၊ စက္ေသနတ္မ်ား ဝယ္ယူႏိုုင္ခဲ့သည္။
၁၉၉ဝ ျပည့္ႏွစ္အေစာပိုင္းတြင္ နယ္စပ္ရွိ ရိုဟင္ဂ်ာသူပုန္တို႔၏ လူသူ လက္နက္ ျဖည့္တင္းေနမွႈကို ဘဂၤလားေဒ့ရွ္သတင္းစာမ်ားက အထူးအသားေပး ေရးသားေဖာ္ျပၾကသည္။
သိုု႔ရာတြင္ RSO စစ္စခန္းမ်ားတြင္ စစ္ေရးေလ့က်င့္ေနသူတို႔မွာ ရိုဟင္ဂ်ာမ်ားသာမက၊ စစ္တေကာင္းတကၠသိုုလ္မွ အစၥလာမီခ်ားဟတ္တရားရွီဘား အဖြဲ႔ဝင္မ်ားပါ ပါဝင္ေနသည့္အခ်က္ ေပၚထြက္လာသည္။ ထိုုအဖြဲ႔မွာ ၄င္းတိုု႔၏ စစ္ေသြးၾကြ လွႈပ္ရွားမွႈမ်ားအတြက္ ရိုုဟင္ဂ်ာစခန္းမ်ားကိုု ေယာင္ျပ ျပဳလုုပ္ေနျခင္းျဖစ္သည္။
အမွန္စင္စစ္ RSO မွာ ျမန္မာႏိုုင္ငံထဲတြင္ မည္သည့္တိုက္ခိုက္မွႈကိုုမွ် လုုပ္ေဆာင္မွႈ မရွိသေလာက္ဟု ဆိုုရမည္ျဖစ္သည္။ ၂ဝဝ၁ ခုႏွစ္ အေမရိကန္ရုပ္သံဌာန CNN သတင္းဌာနက အာဖဂန္ႏိုုင္ငံ ကဘူးလ္ေဒသရွိ အယ္ခိုုင္ဒါတို႔ထံမွ RSO စစ္စခန္းမ်ားအေၾကာင္း ရုပ္သံမွတ္တမ္းေခြမ်ား ရရွိခဲ့သည္။ ထိုုမွတ္တမ္းေခြမ်ားတြင္ အာရဗီဘာသာျဖင့္ ဗမာဟုု စာတမ္းေရးထိုုးထားသည္။ ထိုုမွတ္တမ္းမ်ားကို CNN သတင္းဌာနက ၂ဝဝ၂ ၾသဂုုတ္လတြင္ ကမၻာအႏွံ႔ထုုတ္လႊင့္ျပသခဲ့ၿပီး၊ မွတ္တမ္းတြင္ ပါရွိေသာ အခင္းအက်င္းအရ နယ္စပ္အူခီရာ တဝိုုက္တြင္မဟုုတ္ဘဲ ျမန္မာႏိုုင္ငံအတြင္းတြင္ ရိုုိက္ကူးခဲ့သည္ဟု ယူဆရသည္။
RSO အဖြဲ႔မွာ ယခုအခ်ိန္တြင္ မရွိေတာ့ဟုု ဆိုုႏိုုင္သည္။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ျမန္မာ နယ္စပ္တစ္ေလွ်ာက္တြင္လည္း သူပုန္စခန္းမ်ား ဖြင့္လွစ္ထားျခင္းလည္း မရွိေတာ့ေပ။ သို႔ရာတြင္ ရိုဟင္ဂ်ာႏိုုင္ငံေရးအဖြဲ႔မ်ား အစြန္းေရာက္ လွႈပ္ရွားလာျခင္းမွာ ရိုဟင္ဂ်ာမ်ဳိးခ်စ္တပ္ဦး ေခတ္ဆန္းပိုုင္းမွ ရိုုဟင္ဂ်ာ ေသြးစည္းညီညြတ္တပ္ ျဖစ္ေပၚလာပံုုသမိုုင္းေၾကာင္းမ်ားကိုု ေထာက္ရွႈ၍လည္းေကာင္း၊ ထိုု႔ျပင္ ယခုု ျဖစ္ေပၚလာေသာ အာဆာအဖြဲ႔၏ ေခတ္မီေသာ လူထုုဆက္ဆံေရးယႏၱယား ႏွင့္ RSO အဖြဲ႔၏ မူလအဆက္အသြယ္မ်ားထက္ ပိုမိုေျခလွမ္းၾကဲေသာ ႏိုင္ငံတကာအခ်ိတ္အဆက္မ်ားကိုု ေထာက္ရွႈ၍လည္း သိႏိုုင္ပါသည္။
အာဆာမေပၚလာမီက ရွိခဲ့ေသာအဖြဲ႔မ်ားမွာ အူခီရာစခန္းမ်ားတြင္ စစ္ေရးေလ့က်င့္မွႈ မည္ကာမတၱမွ်သာ ေဆာင္ရြက္ေနခဲ့ၿပီး၊ စစ္တေကာင္းရွိ အျခားေသာ အစၥလာမ္အဖြဲ႔မ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းကာ ႏိုုင္ငံေရးလွႈပ္ရွားမွႈမ်ားတြင္သာ ပါဝင္ေနခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုု႔ေၾကာင့္ ယခုုတိုုက္ခိုုက္မွႈမ်ားမွာ ၁၉၅ဝ ျပည့္ႏွစ္မွစၿပီး ျမန္မာျပည္တြင္း မြတ္စလင္စစ္ေသြးၾကြတို႔၏ ပထမဦးဆံုုးေသာ တိုက္ခိုက္မွႈမ်ားဟု ဆိုုႏိုု္င္သည္။
အာဆာကို စစ္ေျမျပင္တြင္ အမွန္တကယ္အကဲစမ္းသည့္ပြဲမွာ ၄င္းက တစ္ဖက္သက္ ေၾကညာထားသည့္ တစ္လၾကာ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးကာလ ကုန္ဆံုုးသည့္အခါတြင္ ေတြ႔ျမင္ရမည္ျဖစ္သည္။ ထုုိအပစ္ရပ္ကာလမွာ ေအာက္တိုုဘာ ၁ဝ တြင္ ကုုန္ဆံုုးမည္ျဖစ္သည္။ အာဆာက လက္နက္အလံုအေလာက္ စုေဆာင္းၿပီး ျမန္မာျပည္တြင္းတြင္ လက္နက္ကိုုင္လွႈပ္ရွားမွႈ ဆက္လုုပ္ႏိုုင္မည္၊ မလုုပ္ႏိုုင္မည္အေပၚတြင္ မူတည္ေနသည္။
တၿပဳိင္နက္တည္းတြင္ အာဆာတိုု႔၏ကံၾကမၼာမွာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အစိုုးရေပၚ မူတည္ေနၿပီး၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုုင္ငံေရြးေကာက္ပြဲက အာဆာတိုု႔၏ နယ္စပ္လွႈပ္ရွားမွႈမ်ားအတြက္ ပိုုမိုု အေျခအေနေကာင္းေသာ အခင္းအက်င္းမ်ား ျဖစ္ေပၚေနမည္လားဆိုုသည္ကိုု ေတြ႔ျမင္ရမည္ျဖစ္သည္။
#
စက္တင္ဘာ ၂၄ ရက္ေန႔က ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွ Cox's Bazar ၿမိဳ႕တြင္ ကူညီေရးပစၥည္းရရိွရန္ ေစာင့္ဆိုင္းစဥ္ တိုးေဝွ႔ေနၾကေသာ ရိုဟင္ဂ်ာဒုကၡသည္မ်ား (ဓာတ္ပံု - Reuters/Cathal McNaughton)

ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ရခိုင္အေရးႏွင့္ ကုလသမဂၢလံုျခံဳေရးေကာင္စီ အျမဲတမ္းအဖြဲ႕၀င္တို႔၏ ဗီတိုအာဏာ

ၾသဂုတ္ ၂၅ ရက္တြင္ ဘဂၤါလီ မြတ္စလင္အစြန္းေရာက္ အၾကမ္းဖက္သမားမ်ားက ရဲစခန္းေပါင္း ၃၀ ခန္႔ႏွင့္ တပ္မေတာ္စခန္းတစ္ခုတို႔ကို တိုက္ခိုက္ခဲ့ၿပီးေနာက္ ျမန္မာတပ္မေတာ္က စစ္ဆင္ေရးတစ္ရပ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ယင္းေဒသတြင္ ေနထိုင္ေသာ ဘဂၤါလီမြတ္စလင္ အမ်ားအျပားသည္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံသို႔ ထြက္ေျပးခိုလံႈခဲ့ၾကသျဖင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ ကုလသမဂၢအပါအ၀င္ ႏုိင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းက ျပင္းထန္ေသာ ဖိအားေပးမႈမ်ား ျပဳလုပ္လာခဲ့သည္။ ယင္းကဲ့သို႔ ရခိုင္ျပည္နယ္၌ ဘဂၤါလီ အစြန္းေရာက္အၾကမ္းဖက္သမားမ်ား၏ တိုက္ခိုက္မႈမွစတင္ကာ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ႏိုင္ငံေတာ္လံုျခံဳေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ အက်ပ္အတည္း တစ္ရပ္အတြင္းသို႔ က်ေရာက္ခဲ့သည့္အျပင္ ျပည္ပႏိုင္ငံအခ်ဳိ႕၏ စြပ္စြဲျပစ္တင္မႈမ်ား၊ တစ္ဖက္သတ္ ဖိအားေပးမႈမ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုင္လာရျခင္းျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ ကုလသမဂၢလံုျခံဳေရး ေကာင္စီ၏ အေရးယူမႈမ်ား ျဖစ္လာမည္လားဟု စိုးရိမ္မႈမ်ား ထြက္ေပၚလာသည္။

လံုျခံဳေရးေကာင္စီအေနျဖင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံအား အေရးယူရန္ ျပင္သစ္သမၼတ၏ လံႈ႔ေဆာ္မႈ
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဘဂၤါလီမြတ္စလင္တို႔အား တိုက္ခိုက္မႈမ်ားသည္ “လူမ်ဳိးတံုး သတ္ျဖတ္မႈ” ေျမာက္သည္ဟု ျပင္သစ္သမၼတ အီမန္ႏ်ဴယယ္မက္ခရြန္က စက္တင္ဘာ ၂၀ ရက္တြင္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။ “က်ယ္ျပန္႔လာေနတဲ့ ဒီလူမ်ဳိးတံုး သတ္ျဖတ္မႈ၊ လူမ်ဳိးစုလိုက္ သုတ္သင္မႈ” ကုိ လံုျခံဳေရးေကာင္စီက ႐ႈတ္ခ်ရန္အတြက္ ျပင္သစ္က အျခားအဖြဲ႕၀င္မ်ားႏွင့္အတူ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သြားမည္ဟု ျပင္သစ္႐ုပ္သံ TMC ႏွင့္ အင္တာဗ်ဴးတြင္ ၎က ေျပာၾကားခဲ့သည္။ မက္ခရြန္က “ကုလသမဂၢက ႐ႈတ္ခ်မႈ ထုတ္ျပန္ၿပီဆိုရင္ ကုလသမဂၢရဲ႕ ဦးေဆာင္မႈနဲ႔ ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္မႈအတြက္ မူေဘာင္တစ္ခုကို ေဆာင္ရြက္ႏိုင္တဲ့ အက်ဳိးဆက္ေတြရွိလာမွာပါ” ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ကုလသမဂၢ လူ႔အခြင့္အေရးအဖြဲ႕ အႀကီးအကဲက ဘဂၤါလီမြတ္စလင္တုိ႔ကို ျမန္မာလံုျခံဳေရးတပ္ဖြဲ႕၀င္မ်ားက စနစ္တက် တုိက္ခိုက္ေနၿပီး “လူမ်ဳိးစုလိုက္ သုတ္သင္မႈသင္႐ိုးနမူနာ” ဟု ေဖာ္ျပေျပာဆုိခဲ့သည္။
ႏိုင္ငံေပါင္း ခုနစ္ႏုိင္ငံ၏ လံုျခံဳေရးေကာင္စီ၌ ေတာင္းဆိုမႈ
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ျဖစ္ပြားေနေသာ ပဋိပကၡအား ေဆြးေႏြးရန္အတြက္ လာမည့္သီတင္းပတ္၌ ေတြ႕ဆံုရန္ ၿဗိတိန္၊ ျပင္သစ္၊ အေမရိကန္တို႔အျပင္အီဂ်စ္၊ ကာဇက္စတန္၊ ဆီနီေဂါႏွင့္ ဆြီဒင္တို႔က လံုျခံဳေရး ေကာင္စီကို ေတာင္းဆိုထားေၾကာင္းလည္း စက္တင္ဘာ ၂၂ ရက္တြင္ သတင္းထြက္ေပၚလာသည္။ ရခိုင္ျပည္နယ္တြင္ ဘဂၤါလီမြတ္စလင္တို႔အား ျမန္မာစစ္တပ္က ႏွိမ္နင္းမႈကို ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ အန္တိုနီယိုဂူတာရက္စ္က လံုျခံဳေရးေကာင္စီအား ရွင္းလင္းေျပာၾကားေစလိုသည္ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။ လံုျခံဳေရးေကာင္စီက ရခိုင္ျပည္နယ္၌ အျပင္းအထန္ ႏွိမ္နင္းမႈမ်ား ရပ္တန္႔ရန္ ေတာင္းဆိုထားသည္။
လံုျခံဳေရးေကာင္စီ၏ အလွည့္က် ဥကၠ႒ျဖစ္ေသာ အီသီယိုပီးယားက အစည္းအေ၀းအတြက္ အခ်ိန္သတ္မွတ္ရန္ တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးခဲ့သည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ႏွိမ္နင္းမႈမ်ား အဆံုးသတ္ရန္ လံုျခံဳေရးေကာင္စီက “ျပင္းထန္ၿပီး လ်င္ျမန္ေသာ အေရးယူေဆာင္ရြက္မႈ” ျပဳေစလိုေၾကာင္း အေမရိကန္သမၼတ ေဒၚနယ္ထရန္႔ကလည္း ေျပာၾကားခဲ့သည္ဟု အေမရိကန္ဒုတိယသမၼတ မိုက္ပင့္စ္က စက္တင္ဘာ ၂၀ ရက္တြင္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။
လံုျခံဳေရးေကာင္စီသည္ ရခိုင္ အက်ပ္အတည္း စတင္ခဲ့ၿပီးေနာက္ပုိင္း ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ပတ္သက္၍ တံခါးပိတ္ေဆြးေႏြးမႈ ႏွစ္ႀကိမ္တုိင္တိုင္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။ ၿပီးခဲ့သည့္ သီတင္းပတ္တြင္ ျပင္းထန္ေသာ ဖိႏွိပ္မႈမ်ား အဆံုးသတ္ရန္ ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ားအား လံုျခံဳေရးေကာင္စီက တုိက္တြန္းခဲ့ၿပီး ရခိုင္အေျခအေနႏွင့္ ပတ္သက္၍ ႐ႈတ္ခ်ေၾကာင္း တရား၀င္မဟုတ္ေသာ ေၾကညာခ်က္ကို ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။ အေျခအေနမ်ား မတုိးတက္ပါက လံုျခံဳေရးေကာင္စီသည္ တရား၀င္ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္ရန္ စဥ္းစားႏိုင္ေၾကာင္း သံတမန္မ်ားက ေျပာၾကားထားသည္။
သို႔ေသာ္ ျမန္မာႏုိင္ငံအား ျပင္းထန္ေသာ အေရးယူေဆာင္ရြက္မႈ ျပဳလုပ္ေရးအတြက္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ထုတ္ျပန္ရန္လိုအပ္ၿပီး လံုျခံဳေရးေကာင္စီ၌ အတည္ျပဳရမည္ ျဖစ္သည္။ ယင္းကဲ့သို႔ လံုျခံဳေရးေကာင္စီ၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို အဖြဲ႕၀င္ ၁၅ ႏိုင္ငံအနက္ ကိုးႏုိင္ငံက ေထာက္ခံရန္ လိုအပ္သည့္အျပင္ အျမဲတမ္းအဖြဲ႕၀င္ ငါးႏုိင္ငံျဖစ္သည့္ ႐ုရွား၊ တ႐ုတ္၊ အေမရိကန္၊ ၿဗိတိန္ႏွင့္ ျပင္သစ္တုိ႔က ဗီတုိျဖင့္ ကန္႔ကြက္မႈ မရွိမွသာ အတည္ျပဳႏုိင္မည္ ျဖစ္သည္။
ဗီတိုအာဏာရိွေနေသာ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံ၏ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ပတ္သက္ေသာ အက်ဳိးစီးပြား
မည္သို႔ပင္ဆိုေစကာမူ တ႐ုတ္ႏွင့္ ႐ုရွားက ျပင္းထန္ေသာ အေရးယူ ေဆာင္ရြက္မႈကို သေဘာတူညီဖြယ္ မရွိေပ။ ႐ုရွားႏွင့္ တ႐ုတ္တုိ႔က ယင္းကဲ့သုိ႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ဳိးကို လံုျခံဳေရးေကာင္စီတြင္ ဗီတိုအာဏာသံုး ပယ္ခ်ႏိုင္သည္။
ယင္းအခ်ိန္မွာပင္ ႐ုရွားသတင္း ေအဂ်င္စီျဖစ္ေသာ Sputnik ၌ ရခိုင္တြင္ အက်ပ္အတည္းႏွင့္ ရင္ဆုိင္ေနရေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံ၌ တည္ၿငိမ္မႈ ျပန္လည္ထိန္းသိမ္းေရးကို တ႐ုတ္က စိတ္၀င္စားေနေၾကာင္း ကြၽမ္းက်င္သူမ်ားက ေျပာၾကားခဲ့သည္။ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံအတြက္ အျခားေရြးခ်ယ္စရာ စြမ္းအင္လမ္းေၾကာင္းတစ္ခုကို ျမန္မာက ေပးႏုိင္ေသာေၾကာင့္ ပထ၀ီႏုိင္ငံေရးၾသဇာရွိေသာ ျမန္မာတြင္ အစၥလာမၼစ္အစြန္းေရာက္မႈ တစ္ရွိန္ထိုး ျမင့္တက္လာႏုိင္ေျခရွိမႈအား တ႐ုတ္က စိုးရိမ္ေနသည္ဟု ဆိုသည္။
ရခိုင္၌အက်ပ္အတည္း ျဖစ္ပြားေနခ်ိန္တြင္ ယူနန္ျပည္နယ္ႏွင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္းသို႔ IS ဂ်ီဟတ္တို႔ ထိုးေဖာက္၀င္ႏုိင္ေျခကို တ႐ုတ္က အေလးအနက္ စိုးရိမ္ေနသည္ဟု ႏုိင္ငံတကာေရးရာ ကြၽမ္းက်င္သူ တ႐ုတ္ပညာရွင္တစ္ဦးက အမည္မေဖာ္ဘဲ Sputnil ကို ေျပာၾကားခ့ဲသည္။ အစြန္းေရာက္ ဘဂၤါလီမြတ္စလင္တို႔ႏွင့္ ၀ီဂါမြတ္စလင္တို႔သည္ အေရွ႕ေတာင္အာရွရိွ အစၥလာမၼစ္ အၾကမ္းဖက္မ်ားႏွင့္ ဆက္သြယ္ခ်ိတ္ဆက္ႏုိင္သည့္ အခြင့္အေရးရိွသည္ဟု အဆိုပါ ကြၽမ္းက်င္သူက ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ စီးပြားေရး အလ်င္အျမန္တိုးတက္မႈ စတင္ျဖစ္ေပၚလာႏုိင္ေသာေၾကာင့္ တ႐ုတ္၏ စိုးရိမ္မႈသည္ ပထ၀ီႏုိင္ငံေရး ေနာက္ခံရွိေၾကာင္း ၎က ထပ္မံေျပာၾကားခဲ့သည္။
႐ုရွားအျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ေလ့လာေရးဌာနက Russian Institute of Strategic Studies (RISS) မွ အာရွေရးရာဥကၠ႒ ေဘာရစ္ေဗာ ခြန္စကီးက အိႏိၵယသမုဒၵရာႏွင့္ ယူေရးရွားကို ထိုးေဖာက္ေရး တ႐ုတ္မဟာဗ်ဴဟာအတြက္ ျမန္မာသည္ အဓိကက်ေၾကာင္း Sputnik ကို ေျပာၾကားခဲ့သည္။ အိႏိၵယသမုဒၵရာမွ တ႐ုတ္ေတာင္ပိုင္း ျပည္နယ္မ်ားသုိ႔ အထူးသျဖင့္ ယူနန္ျပည္နယ္သို႔ စြမ္းအင္ႏွင့္ အျခားမဟာဗ်ဴဟာက် ထုတ္ကုန္မ်ားသယ္ပို႔ေရးတြင္ မလကၠာ ေရလက္ၾကားကို မျဖတ္ဘဲ အလြန္တို ေသာလမ္းေၾကာင္းျဖင့္ ျမန္မာမွတစ္ဆင့္ ျဖတ္သန္းႏုိင္ေၾကာင္း ရစ္ေဗာခြန္စကီးက ရွင္းျပခဲ့သည္။
အၾကမ္းဖက္မႈ ပ်ံ႕ႏွံ႔ႏုိင္သည့္ ျဖစ္ႏုိင္ေျခရွိေသာ ၿခိမ္းေျခာက္မႈအတြက္ တ႐ုတ္အစိုးရသည္ ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ားအား သံတမန္ေရးႏွင့္ စိတ္ဓာတ္ေရးရာ အားေပးမႈမ်ား အရွိန္ျမႇင့္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ၿမိဳ႕ေတာ္ေနျပည္ေတာ္တြင္ ဆက္ဆံေရး႐ံုးကို တ႐ုတ္က မၾကာေသးမီက ဖြင့္လွစ္ခဲ့သည္။ ထို႔ျပင္ တ႐ုတ္သည္ ရခိုင္ရွိ ဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ အေရးေပၚလူသားခ်င္း စာနာမႈအကူအညီ မ်ားေပးမည္ဟုလည္း ေျပာၾကားထားသည္။ အေစာပိုင္းကတည္းက တ႐ုတ္ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးဌာနမွ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ဂန္ရႊမ္က “ျမန္မာႏုိင္ငံ ရခိုင္ျပည္နယ္မွာ ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ အၾကမ္းဖက္တိုက္ခိုက္မႈေတြကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျပစ္တင္႐ႈတ္ခ်ပါတယ္။ ရခိုင္ျပည္နယ္မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေရးကို ထိန္းသိမ္းဖု႔ိ ျမန္မာအစိုးရရဲ႕ အားထုတ္မႈေတြကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေထာက္ခံပါတယ္။ အဲဒီမွာ အမိန္႔အာဏာထိန္းသိမ္းေရးနဲ႔ ပံုမွန္ဘ၀ကို ျဖစ္ႏုိင္သမွ်အျမန္ ဆံုးျပန္ေရာက္ဖို႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္” ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံ ရခိုင္ျပည္နယ္ ေက်ာက္ျဖဴမွအစျပဳမည့္ တ႐ုတ္၏ OBOR စီမံကိန္းႀကီးႏွင့္ ေက်ာက္ျဖဴေရနက္ဆိပ္ကမ္း စီမံကိန္းတို႔သည္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံအတြက္ ႀကီးမားလွေသာ အက်ဳိးစီးပြားရိွသည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ စီမံကိန္းမ်ားျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံအေနျဖင့္ ရခိုင္ျပႆနာတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံအား ၀င္ေရာက္အကာအကြယ္ေပးမည္မွာ အေသအခ်ာပင္ျဖစ္သည္။ တ႐ုတ္သည္ လံုျခံဳေရးေကာင္စီ၌ ဗီတိုအာဏာ သံုးခြင့္ရိွေနေသာ အျမဲတမ္း အဖြဲ႕၀င္ႏုိင္ငံျဖစ္သည္။
ဗီတိုအာဏာဟူသည္
ကုလသမဂၢလံုျခံဳေရးေကာင္စီ၌ ဗီတိုအာဏာဟူသည္ လံုျခံဳေရးေကာင္စီ အျမဲတမ္းအဖြဲ႕၀င္ငါးႏုိင္ငံ (တ႐ုတ္၊ ျပင္သစ္၊ ႐ုရွား၊ ၿဗိတိန္ႏွင့္ အေမရိကန္) တို႔သာလွ်င္ အသံုးျပဳပိုင္ခြင့္ ရိွသည္။ လံုျခံဳေရးေကာင္စီ၏ ထိေရာက္ေသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားကို အတည္ျပဳျခင္းအား ဗီတိုအာဏာသံုး၍ ကာကြယ္ႏိုင္သည္။ အျမဲတမ္းအဖြဲ႕၀င္ ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံအေနျဖင့္ မဲမေပးဘဲေနျခင္း သို႔မဟုတ္ ပ်က္ကြက္ျခင္း ရိွခဲ့လွ်င္မူ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မူၾကမ္းကို အတည္ျပဳျခင္းမွ ကာကြယ္ႏုိင္မည္ မဟုတ္ပါ။
သို႔ေသာ္ အျမဲတမ္းအဖြဲ႕၀င္ ႏုိင္ငံမ်ားကိုယ္တိုင္က ဆံုးျဖတ္သည့္ က်င့္ထံုးဆိုင္ရာ မဲေပးမႈမ်ားကို ဗီတိုအာဏာ မသံုးႏုိင္ေပ။ အျမဲတမ္း အဖြဲ႕၀င္ႏိုင္ငံမ်ားသည္ က်င့္ထံုးဆိုင္ရာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မူၾကမ္းမ်ားကိုမူ လံုျခံဳေရးေကာင္စီက အတည္ျပဳျခင္းအား ပိတ္ဆို႔ျခင္း မျပဳႏုိင္ဘဲ မဲေပး႐ံုသာ ေပးႏုိင္သည္။ အျမဲတမ္း အဖြဲ႕၀င္ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံက ကန္႔ကြက္မဲေပးျခင္းသည္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မဟုတ္ဘဲ အေထြေထြညီလာခံက အဆိုျပဳျခင္းျဖစ္သည့္တိုင္ အတြင္းေရးမွဴး ခ်ဳပ္ေရြးခ်ယ္မႈကိုလည္း ပိတ္ဆို႔ႏုိင္သည္။
ကုလသမဂၢ ပဋိညာဥ္စာတမ္း အပိုဒ္ ၂၇
ကုလသမဂၢ ပဋိညာဥ္စာတမ္း အပိုဒ္ ၂၇ ၌ (၁) လံုျခံဳေရးေကာင္စီ အဖြဲ႕၀င္အသီးသီးအေနျဖင့္ မဲတစ္မဲ ေပးပိုင္ခြင့္ရိွသည္ (၂) က်င့္ထံုးဆိုင္ ရာကိစၥမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ လံုျခံဳေရးေကာင္စီ၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားကို အဖြဲ႕၀င္ကိုးႏုိင္ငံ၏ ေထာက္ခံမဲျဖင့္ ခ်မွတ္ရမည္ (၃) အျခားေသာ ကိစၥအားလံုးႏွင့္ပတ္သက္၍ လံုျခံဳေရးေကာင္စီ၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားသည္ အျမဲတမ္းအဖြဲ႕၀င္ႏုိင္ငံမ်ား၏ တညီတညြတ္တည္း ေထာက္ခံမႈ အပါအ၀င္ အဖြဲ႕၀င္ကိုးႏုိင္ငံ၏ ေထာက္ခံမဲျဖင့္ ဆံုးျဖတ္သည္။
ဗီတိုအာဏာ အသံုးျပဳမႈမ်ား
ဗီတိုအာဏာကို အမွန္တကယ္ အသံုးျပဳျခင္းႏွင့္ ယင္းကို အသံုးျပဳရန္ ျဖစ္ႏုိင္ေျခ အျမဲတမ္းရိွျခင္း တို႔သည္ ကုလသမဂၢသမိုင္းတစ္ေလွ်ာက္ လံုျခံဳေရးေကာင္စီ၏ လုပ္ငန္းေဆာင္ရြက္ျခင္း၏ အဓိကလကၡဏာ ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္မွ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္အကုန္အထိ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေပါင္း ၂၁၅ ခုကို ဗီတိုအာဏာသံုးကာ ပယ္ခ်ခဲ့သည္။ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ အထိ ႏွစ္စဥ္ပ်မ္းမွ်ဗီတိုအာဏာ သံုးစြဲမႈသည္ တစ္ႏွစ္လွ်င္ ငါးႀကိမ္ႏႈန္းရိွသည္။ ယင္းေနာက္ပိုင္းတြင္ ပ်မ္းမွ်ႏွစ္စဥ္သံုးစြဲမႈႏႈန္းသည္ တစ္ႀကိမ္ေက်ာ္႐ံုသာ ရိွသည္။
အဆုိျပဳခ်က္တစ္ခုသည္ လိုအပ္ေသာ မဲအမ်ားစုပင္ ရရိွျခင္းမရိွပါက လံုျခံဳေရးေကာင္စီ အျမဲတမ္းအဖြဲ႕၀င္ႏုိင္ငံ တစ္ႏိုင္ငံအေနျဖင့္ ဗီတိုအာဏာသံုးစြဲရမႈကို ေရွာင္လႊဲႏုိင္သည္။ ဗီတိုအာဏာအသံုးျပဳျခင္းသည္ သက္ဆုိင္ရာ အေၾကာင္းအရာတစ္ရပ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ သံတမန္ဆိုင္ရာ သီးသန္႔ကန္႔သတ္ထားမႈ အဆင့္တစ္ဆင့္ကို ေဖာ္ျပေနသည္။ ဗီတိုအာဏာ အသံုးျပဳျခင္း သို႔မဟုတ္ ဗီတိုအာဏာျဖင့္ ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္းတို႔ေၾကာင့္ လုံျခံဳေရးေကာင္စီသည္ အျမဲတမ္းအဖြဲ႕ ၀င္ႏုိင္ငံမ်ား ပါ၀င္ပတ္သက္ေနသည့္ စြက္ဖက္မႈမ်ားႏွင့္ စစ္ပြဲအခ်ဳိ႕တြင္ အေကာင္းဆံုး ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ႏိုင္ရန္ အကန္႔အသတ္ရိွခဲ့သည္။ ဥပမာအားျဖင့္ အယ္လ္ဂ်ီးရီးယား (၁၉၅၄-၆၂)၊ စူးအက္ (၁၉၅၆)၊ ဟန္ေဂရီ (၁၉၅၆)၊ ဗီယက္နမ္ (၁၉၄၆-၇၅)၊ တ႐ုတ္-ဗီယက္နမ္စစ္ပြဲ (၁၉၇၉)၊ အာဖဂန္နစၥတန္ (၁၉၇၉-၈၈)၊ ပနားမား (၁၉၈၉)၊ အီရတ္ (၂၀၀၃) ႏွင့္ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာ (၂၀၀၈) တို႔ ျဖစ္သည္။
ကုလသမဂၢ၏ လုပ္ကိုင္ႏုိင္စြမ္း အကန္႔အသတ္ရိွသည့္ ကိစၥအားလံုးသည္ ဗီတိုအာဏာအမွန္တကယ္ သံုးစြဲမႈေၾကာင့္ မဟုတ္ေပ။ ဥပမာအေနျဖင့္ အီရန္-အီရတ္စစ္ပြဲ (၁၉၈၀-၈၈)၌ ဗီတိုအာဏာသံုးစြဲခဲ့ျခင္း မရိွခဲ့ေသာ္လည္း ကုလသမဂၢ၏ အခန္းက႑သည္ အနည္းဆံုး ျဖစ္ခဲ့သည္။ ယင္းကဲ့သို႔ပင္ ဆူဒန္ ဒါဖာေဒသပဋိပကၡ (၂၀၀၃)၌လည္း ဗီတိုအာဏာ အမွန္တကယ္ သံုးစြဲမႈေၾကာင့္ မဟုတ္ဘဲ ကုလသမဂၢ၏ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ႏုိင္စြမ္းမွာ အကန္႔အသတ္ရိွခဲ့သည္။ အေရးယူရန္ အေထြေထြသေဘာအရ ဆႏၵနည္းပါးျခင္းက အဓိကျပႆနာ ျဖစ္သည္။
၁၉၉၀ ျပည့္လြန္ႏွစ္မ်ား ေနာက္ပိုင္းတြင္ ဗီတိုအာဏာသံုးစြဲမႈ ေခြၽတာခဲ့ၾကသည္။ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ေမ ၃၁ ရက္မွ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္ ေမ ၁၁ ရက္ အထိ ကာလသည္ ကုလသမဂၢ သမိုင္းတြင္ ဗီတိုအာဏာ လံုး၀သံုး စြဲခဲ့ျခင္း မရိွသည့္ အရွည္ၾကာဆံုးကာလ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ကုန္အထိ လံုျခံဳေရးေကာင္စီက အတည္ျပဳခဲ့သည့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေပါင္း ၆၄၆ ခုရိွခဲ့ရာ တစ္ႏွစ္လွ်င္ ၁၅ ခုႏႈန္း ျဖစ္သည္။
၁၉၅၀ ျပည့္ႏွစ္တြင္ ဆိုဗီယက္ယူနီယံသည္ ဗီတိုအာဏာသံုးစြဲရန္ အေရးႀကီးေသာ အခြင့္အလမ္းတစ္ရပ္ကို လက္လြတ္ခဲ့ရသည္။ ၁၉၅၀ ျပည့္ႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလမွစ၍ ဆုိဗီယက္အစိုးရသည္ လံုျခံဳေရးေကာင္စီ၌ မတက္ေရာက္ေရးမူ၀ါဒကို က်င့္သံုးခဲ့ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ကုလသမဂၢက တ႐ုတ္ျပည္သူ႔သမၼတ ႏုိင္ငံမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကို တရား၀င္ တ႐ုတ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳရန္ ျငင္းဆန္ခဲ့မႈကို မေက်နပ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
ယင္းအခ်ိန္က လံုျခံဳေရးေကာင္စီသည္ အျမဲတမ္းအဖြဲ႕၀င္ ႏုိင္ငံအသီးသီးကေပးသည့္ ေထာက္ခံမဲတစ္မဲ ရရိွမႈ မရိွေသာ္လည္း ဆံုးျဖတ္ခ်က္မူၾကမ္းမ်ားကို အတည္ျပဳခဲ့သည္။လံုျခံဳေရးေကာင္စီသို႔ ဆိုဗီယက္ တက္ေရာက္ရန္ ပ်က္ကြက္ခဲ့မႈေၾကာင့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္အမွတ္ ၈၃ (ဇြန္ ၂၇၊ ၁၉၅၀) ႏွင့္ ၈၄ (ဇူလုိင္ ၇၊ ၁၉၅၀) တို႔အရ အေမရိကန္ေခါင္းေဆာင္ေသာ ညြန္႔ေပါင္းအဖြဲ႕သည္ ေျမာက္ကိုရီးယား၏ တုိက္ခိုက္မႈကို တြန္းလွန္ရန္ ေတာင္ကိုရီးယားအား ကူညီခြင့္ ရရိွသြားခဲ့သည္။
ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံ၏ စြက္ဖက္မႈမ်ား
ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ရွိတ္ဟာစီနာသည္ ကုလသမဂၢအေထြေထြညီလာခံ တက္ေရာက္ရန္ စက္တင္ဘာ ၁၆ ရက္တြင္ ထြက္ခြာသြားၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ ႏွိမ္နင္းမႈမ်ားျပဳ လုပ္မႈေၾကာင့္ ထြက္ေျပးလာသည့္ ဒုကၡသည္ေပါင္း ၄၀၀,၀၀၀ ခန္႔ အတြက္ အေျခအေနရပ္မ်ား ဆုိးရြားေနသည္ဟုဆိုကာ ဘဂၤါလီမြတ္ စလင္အေရးကိုေျဖရွင္းရန္ ကမၻာက ၀ိုင္း၀န္းကူညီၾကရန္အတြက္ ကုလသမဂၢ၌ ေမတၱာရပ္ခံခဲ့သည္။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ ျဖစ္ေပၚခဲ့ေသာ ကိစၥမ်ားအတြက္ ကန္႔ကြက္ရန္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏိုင္ငံဆုိင္ရာ ျမန္မာသံအမတ္ႀကီးကို တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ဆင့္ ေခၚခဲ့ၿပီးေနာက္ တစ္ရက္အၾကာတြင္ ကုလသမဂၢသို႔ ထြက္ခြာလာျခင္း ျဖစ္သည္။ ဟာစီနာသည္ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕၌ ေဆြးေႏြးေျပာဆုိမႈမ်ား ျပဳလုပ္စဥ္အတြင္း ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ ပိုမုိ၍ဖိအားေပးၾကရန္ ေတာင္းဆုိခဲ့သည္။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံသည္ ဒုကၡသည္အေရးထက္ ေက်ာ္လြန္လွ်က္ ျမန္မာႏိုင္ငံအား ရန္စၿပီး ဖိအားေပးသည္ဟု ယူဆႏိုင္ေသာ အျပဳအမူမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
စက္တင္ဘာလ အေစာပိုင္းကလည္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ေအအိတ္ခ်္မာမြတ္အလီက ဒါကာၿမိဳ႕၌ အာရပ္ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ အေနာက္တိုုင္းႏိုင္ငံမ်ားမွ သံတမန္မ်ား၊ ကုလသမဂၢေအဂ်င္စီမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆံုရာတြင္ “ႏိုင္ငံတ ကာအသိုင္းအ၀ိုင္းက ဒါကို လူမ်ဳိးတံုး သတ္ျဖတ္မႈလို႔ ေျပာၾကပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကလည္း ဒါကိုလူမ်ဳိး တံုးသတ္ျဖတ္မႈလို႔ပဲ ေျပာပါတယ္” ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ားသည္ လူေပါင္း ၃၀၀၀ ထက္မနည္းကို သတ္ျဖတ္ခဲ့သည္ဟု ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အစိုးရက စြပ္စြဲေျပာၾကားခဲ့သည္။ ၎အျပင္ ျမန္မာရဟတ္ယာဥ္မ်ားသည္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံပိုင္နက္အတြင္း ၾသဂုတ္ ၂၇၊ ၂၈ ႏွင့္ စက္တင္ဘာ ၁ ရက္ တို႔တြင္ က်ဴးေက်ာ္ပ်ံသန္းမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည္ဟု စြပ္စြဲကာ ျမန္မာသံအမတ္ႀကီးအား ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ အာဏာပိုင္မ်ားက ေခၚယူသတိေပးခဲ့သည္။
အမွန္တကယ္၌ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံျဖစ္ေသာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံသည္ အိမ္နီးခ်င္းေကာင္းပီသစြာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အက်ပ္အတည္းကို ေျဖရွင္းရာ၌ အျပဳသေဘာေဆာင္စြာျဖင့္ ပူးေပါင္းကူညီမႈကိုသာ ျပဳသင့္သည္။ စြပ္စြဲျပစ္တင္မႈမ်ားႏွင့္ ကမၻာက ၀ိုင္း၀န္းဖိအားေပး လာၾကေစရန္ လႈံ႔ေဆာ္ေတာင္းဆိုမႈမ်ား မျပဳသင့္ေပ။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ထြက္ေျပးလာသည့္ ဘဂၤါလီမြတ္စလင္ဒုကၡသည္ အေရအတြက္ကို ယခုအခါ ၄၂၉,၀၀၀ ရွိၿပီဟု ဆိုျခင္းမွာလည္း အမွန္တကယ္ရွိသည္ထက္ မ်ားစြာပိုမိုေနသည္ဟု ယူဆႏုိင္သည္။ ယခုဒုကၡသည္မ်ားသည္ ေမာင္ေတာေဒသမွ ထြက္ခြာလာခဲ့ၾကျခင္းသာျဖစ္ၿပီး ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္၏ လူဦးေရစုစုေပါင္းသည္ပင္လွ်င္ ၅၀၀,၀၀၀ ေက်ာ္႐ုံမွ်သာ ရွိသည္။
မည္သို႔ပင္ဆိုေစကာမူ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပိုင္ ႏိုင္ငံတစ္ႏုိင္ငံျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အျခားႏိုင္ငံမ်ားအေနျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပိုင္ဆိုင္မႈကို ေလးစားရမည္ျဖစ္သည္။ ျမန္မာတပ္မေတာ္အေနျဖင့္လည္း ႏုိင္ငံေတာ္၏ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ ပိုင္ဆိုင္မႈကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ကာ ႏုိင္ငံေတာ္လံုျခံဳေရးကို ကာကြယ္ရမည္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ယခုရခိုင္အေရးတြင္ ၀ိုင္း၀န္းဖိအားေပးၾကျခင္းသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ဒီမိုကေရစီေဖာ္ေဆာင္ေရးအတြက္ အေထာက္အကူျပဳမည္မဟုတ္ဘဲ ျမန္မာလူထု၏ ေထာက္ခံမႈသည္ တပ္မေတာ္ဘက္သို႔ ယိမ္းသြား႐ံုသာ ျဖစ္ေစလိမ့္မည္ဟု ယူဆမိပါသည္။
Ly Mo News
Eleven Media Group
http://news-eleven.com/features/12831

၁၉၉၃ ေနရပ္ျပန္ပို႕ေရး အတြက္ ၁၉၉၂ သေဘာတူညီခ်က္ ၇ (ဃ)

"State Counsellor said all refugees can return based on 1993 'principles'; the 28.4.92 Bangladesh/Myanmar MOU included this on verification:
(Thant Myint-U)
ဒုကၡသည္ အားလုံးကို ၁၉၉၃ နည္းလမ္းအတိုင္း ျပန္ေခၚပါမယ္လို႕ ႏိုင္ငံေတာ္အတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ ေျပာၾကားပါတယ္ ။ ၂၈-၄-၁၉၉၂ ျမန္မာ- ဘဂၤလားေဒ့ရွ္႕ MOU မွာ ၎စိစစ္ေရးအခ်က္မ်ားပါဝင္ပါတယ္ ။ "
( သန္႕ျမင့္ဦး)

၁၉၉၃ ေနရပ္ျပန္ပို႕ေရး အတြက္ ၁၉၉၂ သေဘာတူညီခ်က္ ၇ (ဃ) ကို ဘာသာျပန္ေပးထားပါတယ္။
===========================================
၇ (ဃ) ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံအစိုးရသည္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ျခင္း စိတ္ႏွလုံးထားျဖင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္တြင္ အမိုးအကာယူ ခိုလံႈေနသူမ်ား ႏွင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္သို႕ အဝင္တြင္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အစိုးရက ထုတ္ေပးေသာ ဒုကၡသည္ မွတ္ပံုတင္ကဒ္မ်ားျဖင့္ ေရာက္ရွိေနမႈကို မွတ္တမ္းတင္ ထားျပီးသူမ်ား၊ ထိုမွ တပါး အျခားေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ေနထိုင္မႈ အေထာက္အထား ရရွိႏိုင္သမွ် စာရင္းဝင္သူမ်ား အားလုံးကို စိစစ္ျပီးေနာက္ လက္ခံရန္ သေဘာတူပါသည္။
ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အစိုးရက ေပးအပ္ေသာ စာရင္းမ်ားမွ စိစစ္ေတြ႕ရွိမႈ အေျခခံအေပၚတြင္ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံ အစိုးရသည္ ထိုမွ တပါး အျခားေသာ ႏိုင္ငံသားသက္ေသခံကဒ္၊ အမ်ိဳးသားမွတ္ပံုတင္ကဒ္ ကိုင္ေဆာင္ထားသူမ်ား၊ သက္ဆိုင္ရာ ျမန္မာ အာဏာပိုင္မ်ားက ထုတ္ေပးေသာ အျခား စာရြက္စာတမ္းမ်ား တင္ျပႏိုင္သူမ်ား၊ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ေနထိုင္ရာ သက္ေသအေထာက္အထား လိပ္စာသို့မဟုတ္ အျခားသက္ဆိုင္ရာ စသည္ကို ျဖည့္စည္းေပးႏိုင္သူမ်ား အားလုံးကို အသုတ္လိုက္ ေနရပ္ ျပန္ပို႕ရန္ သေဘာတူပါသည္။
ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံ အစိုးရသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ေနထိုင္မႈဆိုင္ရာ စစ္မွန္ေသာ အေထာက္အထား တည္ရွိေနသမွ် ကာလပတ္လုံး ယင္းပုဂၢိုလ္မ်ား၏ အေရအတြက္အေပၚ ကန္႕သတ္ခ်က္ မရွိေၾကာင္း သေဘာတူပါသည္။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အစိုးရက ေပးအပ္ေသာ ၎စာရင္းမ်ားႏွင့္ ျမန္မာ အာဏာပိုင္မ်ားက စိစစ္ျပီး ပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ နီးစပ္စြာ တိုက္ဆိုင္သည္ဟု ထပ္မံ၍ ေသခ်ာစြာ အတည္ျပဳပါသည္။
Translated by People's Democracy
------------------------------------------------------
အေၾကာင္းအရာ။ ။ ျမန္မာနိုင္ငံဆိုင္ရာ ျပန္ပို့ေရး နားလည္မႈ စာခြ်န္လွြာ
[ေအာက္ပါတို႕ကို ၁၉၉၃ နိုဝင္ဘာလ ၅ ရက္ေန့တြင္ ဒုကၡသည္မ်ားဆိုင္ရာ ကုလသမဂၢ မဟာမင္းျကီးရံုး UNHCR ျပန္ၾကားေရးဌာနမွ ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။]
ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရႏွင့္ ကုလသမဂၢဒုကၡသည္မ်ားဆိုင္ရာမဟာမင္းျကီးရံုး UNHCR အၾကား နားလည္မႈ စာခြ်န္လွြာကို ၁၉၉၃ နိုဝင္ဘာလ ၅ ရက္ေန့တြင္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕၌ လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္
လူဝင္မႈျကီးျကပ္ေရးႏွင့္ ျပည္သူ႕အင္အားဦးစီးဌာန ညွြန္ျကားေရးမႉးခ်ုပ္ ဦးေမာင္ေအာင္က အစိုးရကိုယ္စား နားလည္မႈ စာခြ်န္လွြာကို လက္မွတ္ေရးထိုးျပီး အာရွနွင့္ သမုဒၵရာေဒသမ်ား ဆိုင္ရာဗ်ူရို ဒါရိုက္တာ မစၥတာ ဒဗလ်ူ ဘလတၱာက ကုလသမဂၢ မဟာမင္းျကီးရံုး၏ ကိုယ္စား လက္မွတ္ေရးထိုးသည္။ အဆိုပါ နားလည္မႈစာခြ်န္လွြာကို လက္မွတ္ေရးထိုးျခင္းသည္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္မွ မိမိ ဆနၵအေလ်ာက္ ေနရပ္ ျပန္ပို့ေရး အစီအစဥ္၏ မွတ္တိုင္တစ္ခု ျဖစ္ပါသည္။ ယခုႏွစ္ ဇူလိုင္လအတြင္း ဒုကၡသည္မ်ားဆိုင္ရာ ကုလသမဂၢ မဟာမင္းျကီး မစၥတာ ဆဒါကို အိုဂတာ ျမန္မာႏိုင္ငံ ခရီးစဥ္မွ သေဘာတူညီခ်က္၏ ရလဒ္ ျဖစ္ပါသည္။

နားလည္မႈစာခြ်န္လွြာတြင္ ရခိုင္ျပည္နယ္အတြက္ UNHCR ၏ ေရွ့ေမွာက္ရွိ လုပ္ငန္းပံုစံမ်ားႏွင့္ အစီအစဉ္မ်ား သတ္မွတ္သည္။ ျပန္လာသူမ်ားကို ဝင္ေရာက္ခြင့္ေပးျခင္း၊ သင့္ေလ်ာ္ေသာ မည္သူမည္ဝါျဖစ္ေၾကာင္း သက္ေသခံ စာရြက္မ်ား ထုတ္ေပးျခင္း၊ အျခားေသာ နိုင္ငံသားမ်ားကဲသို႕ ခရီးသြားလာမႈဆိုင္ရာ လြတ္လပ္ခြင့္ကို တူညီစြာ ခံစားခြင့္ ေပးျခင္းကို UNHCR ကို ေပးအပ္သည္။
ဆနၵအေလ်ာက္ ေနရပ္ျပန္ပို႕ေရး အစီအစဉ္တြင္ ေအာက္ပါအစိတ္အပိုင္းမ်ား ပါရွိသည္။
၁။ ေရြ႕ေျပာင္းကာလအတြင္း အေရအတြက္ မ်ားျပားေသာ ျပန္လာသူမ်ားကို လက္ခံေရး အဆင္ေျပ ေခ်ာေမြ့ေစရန္ လိုအပ္ေသာ အေျခခံ အေဆာက္အဦမ်ားကို ေနရာခ်ထားမည္။
၂။ မူလေနထိုင္ရာ ေက်းရြာတြင္ ကနဦး အကူအညီမ်ား ေပးအပ္မည္ ။ ျပန္လာသူမ်ားသည္ အိမ္သုံးကုန္ႏွင့္ ေဆာက္ လုပ္ေရးပစၥည္းမ်ား (ဝါး) ကဲ့သို႕ေသာ ကယ္ဆယ္ေရးဝတၳဳမ်ား အျပင္ WFP မွ ေထာက္ပံ့ေသာ ႏွစ္လစာ စားနပ္ရိကၡာကိုလည္း ရရွိမည္။
၃။ ျပန္လည္ေပါင္းစည္းေရး အဆင့္တြင္ စီးပြားေရးႏွင့္ လူမႈေရး တည္ျငိမ္မႈကို ျမႇင့္တင္ရန္နွင့္ စိုက္ပ်ိုးေရး၊ က်န္းမာေရး၊ ေရရရွိေရး၊ သန့္ရွင္းေရးနွင့္ ပညာေရး အသိုင္းအဝိုင္း စီမံကိန္းမ်ားကို သက္ဆိုင္ရာ နည္းပညာပိုင္း ဌာနမ်ားႏွင့္အတူ အေကာင္အထည္ေဖာ္မည္။ ကယ္ဆယ္ေရးမွ ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္ေရးသို႕ အစဥ္အဆက္ ေသခ်ာေစရန္ႏွင့္ အကူအညီမ်ား ေရာထပ္ျခင္းကို ေရွာင္ရွားရန္အလို႕ငွါ UNDP၊ UNICEF၊ WHO ကဲ့သို႕ေသာ အျခားကုလသမဂၢေအဂ်င္စီမ်ားနွင့္အတူ အနီးကပ္ ညွိနွိုင္းေဆာင္ရြက္မည္။
ဤ အေရးျကီးေသာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္မွ ျမန္မာနိုင္ငံသို႕ ဆနၵအေလ်ာက္ ေနရပ္ ျပန္ပို့ေရး အစီအစဥ္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ရန္ UNHCR က ေရွ႕လာမည့္ သီတင္းပတ္ထဲမွာ နိုင္ငံတကာအသိုက္အဝန္းမွ ဘ႑ာေရးေထာက္ပံ့မႈကို ရွာေပးမည္။
Translated by People''s Democracy
------------------------------------------------------
http://www.burmalibrary.org/reg.burma/…/199401/msg00058.html
Subject: BURMA: memorandum on repatriation
/* Written 4:12 pm Nov 11, 1993 by wrts@xxxxxxxxxxx in igc:reg.seasia */
/* ---------- "BURMA: memorandum on repatriation" ---------- */
[the following was issued by the Information Section of the UNHCR on 5 November 1993.]
A Memorandum of Understanding between the Government of the Union of Myanmar and UNHCR was signed on 5 November 1993, in Yangon. The Director General of the Department of Immigration and Manpower, U Maung Aung singed the MOU on behalf of the Government and Mr. W. Blatter, Director, Regional Bureau for Asia and Oceania, UNHCR, Geneva, on behalf of the United Nations High Commissioner for Refugees. The signing of the MOU marks a milestone in the voluntary repatriation programme from Bangladesh. It is the result of an agreement reached during the visit to Myanmar of Mrs. Sadako Ogata, the United Nations High Commissioner for Refugees, in July of this year.
The MOU stipulates the modalities of UNHCR's presence and programmes in the Rakhine State. It states, interalia, that UNHCR will be given access to all returnees; that the returnees will be issued with the appropriate identification apers and that the returnees will enjoy the same freedom of movement as all other nationals.
The voluntary repatriation programme has the following components:
1. The movement phase, during which the necessary infrastructure will be put into place to facilitate the reception of a larger number of returnees.
2. Initial assistance in the villages of origin. In addition in relief items such as household goods and construction materials (bamboo), the returnees will also receive food assistance for two months, provided by WFP.
3. The Reintegration phase: to enhance the economic and social stability of the returnees, community level projects in the fields of agriculture, health, water and sanitation and education will be implemented with the respective technical departments which will also benefit the surrounding population. Close coordination will be maintained with UNDP and other UN agencies such as UNICEF and WHO; this is in order to avoid any overlapping and to assure the continuum from relief to development.
UNHCR will in the coming weeks seek the financial support of the International Community to implement this important voluntary repatriation programme from Bangladesh to Myanmar.

The truth behind Myanmar’s Rohingya insurgency

Rohingya insurgency
The truth behind Myanmar’s Rohingya insurgency


While the Arakan Rohingya Salvation Army claims to be fighting an ethno-nationalist struggle, its leaders and extremist group links point towards a wider regional agenda
By Bertil Lintner Yangon, September 20, 2017 4:46 PM (UTC+8)
A large plume of smoke is seen on the Myanmar side of the border from Teknaf, Bangladesh, September 15, 2017. Photo: Reuters/Mohammad Ponir Hossain
While Myanmar’s emergent Arakan Rohingya Salvation Army (ARSA) claims it’s like other ethnic armed groups fighting for self-determination across the country and should not be branded as a terrorist organization, the realities on the ground tell a different tale.
ARSA represents an entirely new type of insurgency, one which the Myanmar military has demonstrated it is wholly ill-equipped to combat. Other ethnic resistance armies in Myanmar, such as those from the Kachin, Shan, Karen or Mon, dress in military uniforms with the names of their respective groups prominently displayed and badges showing their ranks.
ARSA’s Muslim fighters, by contrast, mingle with villagers and wear civilian clothes. After their low-grade attacks on security force targets, ARSA insurgents are known to retreat across the border to neighboring Bangladesh, where people speak the same language and adhere to the same religious beliefs. In that sense, ARSA’s tactics more resemble the Muslim insurgents in southernmost Thailand, adjacent to Malaysia, than Myanmar’s other ethnic armies.
Without sharing the ideological doctrines of Nepal’s and India’s Maoists, ARSA appears to have aped their fighting techniques. Rather than facing Myanmar’s army in battles and ambushes, ARSA, like Nepalese Maoist insurgents did when they were active and the Indian Naxalites do today, prefers to mobilize hundreds of unarmed villagers to attack state positions in the middle of the night.
Defenders of the targeted state outpost, usually small and isolated, get the impression that they are being surrounded by a much bigger fighting force. The relatively small attacking party then moves in, kills the intimidated soldiers or police and escapes with their weapons. It’s a style of attack familiar in South Asia but altogether foreign until now in Myanmar.
After the attacks in Myanmar’s western Rakhine State on August 25, the Myanmar military claimed to have killed 400 insurgents. Most likely, however, nearly all of them would have been conscripted villagers. If that many ARSA fighters had been killed, almost the entire organization would have been wiped out, according to security analysts monitoring the group.
The same analysts say the strength of the organization is much less than what the rebels as well as Myanmar military authorities claim. According to insiders, ARSA’s strength is in the hundreds rather than thousands, with the total number of active trained combatants likely not exceeding 500.
While ARSA’s military capacities are limited, its propaganda machine is wide-reaching, with statements issued on Twitter and other social media platforms in surprisingly fluent English and in a language that aims to make the insurgent group appear moderate and reasonable.
In one of its first announcements on September 9, ARSA declared a month-long unilateral ceasefire to enable aid groups to reach Rohingya refugees and avert a full-blown humanitarian crisis. Aid groups have estimated over 400,000 Rohingya have fled Myanmar for Bangladesh since ARSA’s August 25 attacks and the military’s brutal counteractions.
It was a bold declaration for a lightly armed group that is by no means a proper organized army. Many of the group’s attacks have been launched with machetes. At the same time, ARSA has failed to explain how attacks by their few and poorly equipped cadres facing the might of the Myanmar army could be seen as acts taken to ”protect the Rohingya.”
If reports from the area received by Asia Times are accurate, local people are furious with ARSA for giving the Myanmar military an excuse to “ethnically cleanse” the area of Rohingya and other minority groups.
On September 14, ARSA said it wanted to “make it clear” that it had no “links to Al Qaeda, the Islamic State in Iraq and Syria, Lashkar-e-Taiba or any transnational terrorist group.” ARSA also wanted “it to be known by all states that it is prepared to work with security agencies to intercept and prevent terrorists from entering [Rakhine] and making a bad situation worse.”
Security analysts and terrorism experts are not convinced considering the group’s clear links to foreign extremist groups, including in Pakistan. ARSA’s leader, Ataullah abu Ammar Junjuni, also known as Hafiz Tohar, was born in Karachi and received madrassa education in Saudi Arabia.
There are hundreds of thousands of first, second and third generation Rohingya living in Orangi, Korangi, Landhi and other impoverished suburbs of Karachi. Nearly all of them are stateless, although they have lived in Pakistan for years and most by now were born there. The areas where they live are long-time hotbeds of extremist activity, with some known to have been recruited to fight in the wars in Afghanistan.
ARSA was initially known as Harakah al-Yaqin, or “the faith movement.” The moniker had clear religious connotations and notably did not contain the words Rohingya or Arakan (Rakhine). It was only last year it started to use the more ethnically oriented name ARSA, perhaps in an attempt to distance itself from the radical milieu in which the movement was born.
According to intelligence analysts, its mentor is Abdus Qadoos Burmi, another Pakistani of Rohingya descent. Likewise based in Karachi, he has appeared in videos spread on social media calling for ‘jihad’ in Myanmar.
Abdus Qadoos has well-documented links to Lashkar-e-Taiba, or the Army of the Righteous, one of South Asia’s largest Islamic terrorist organizations that operates mainly from Pakistan. The group was founded in 1987 in Afghanistan with funding from now deceased Al Qaeda founder Osama bin Laden. Abdus Qadoos has even appeared in meetings together with Lashkar-e-Taiba supremo Hafiz Mohammed Syed.
ARSA’s second-ranking leader is a shadowy man known only as “Sharif” who comes from Chittagong in southwestern Bangladesh and does not appear in any of the group’s propaganda videos. He reportedly speaks with an Urdu language accent, the official language of Pakistan.
ARSA itself may have been able to recruit angry and desperate young men among the Rohingya in Rakhine state and refugee camps in Bangladesh, but, according to security analysts, there also 150 odd foreigners among their rank.
Most of them are from Bangladesh, eight to ten come from Pakistan with smaller groups from Indonesia, Malaysia and southern Thailand. Two are reportedly from Uzbekistan. Trainings held in the Myanmar-Bangladesh border areas have been carried out in part by older veterans of the Afghan wars, the security analysts say.
It is now clear that the simultaneous attacks on August 25 required meticulous planning. In the months before the attacks, as many as 50 people, Muslims as well as Buddhists suspected of serving as government informants, had their throats slit or were hacked to death in order to deprive the Myanmar military of intelligence in the area.
The timing of the attacks was hardly a coincidence. On August 24, the Advisory Commission on Rakhine state, chaired by former UN secretary general Kofi Annan and commissioned by the Myanmar government, released its report suggesting peaceful means to end the conflict in the area.
Under the current chaotic and violent situation it will be difficult to revive its proposals, leaving the road open for more destabilizing militant activities.
Videos released by Islamist groups in Indonesia show groups of young men undergoing military training in Aceh, northern Sumatra, in preparation for a jihad in Rakhine state. Massive demonstrations in support of the Rohingya have been held throughout Bangladesh, where the influx of refugees has quickly become a domestic political issue pitting the ruling Awami League against a fundamentalist-backed opposition.
Given the Myanmar military’s ferocious reaction to ARSA’s first clash with security forces last October 9, an exchange and subsequent “clearance operation” which forced as many as 70,000 refugees into Bangladesh, analysts consider it inconceivable that the group did not anticipate an even stronger response to the more widespread attacks of August 25.
If the group’s goal was to “protect the Rohingyas”, as ARSA has claimed, its attacks backfired horribly. But the militants must have calculated the wider benefits that could be derived from the blowback. The international publicity surrounding the Rohingya’s plight has been unprecedented, promising new and potentially lucrative support from the Arab and Muslim worlds and more angry young men to recruit.
But the victims of this cynical game are the hundreds of thousands of Rohingya and others who have been forced from their destroyed homes and now languish in squalid camps in Bangladesh or the inhospitable no man’s land along the two countries’ increasingly hellish border.
Credit: http://www.atimes.com/…/truth-behind-myanmars-rohingya-ins…/
.
Copy<<Yan Naing Htun Thi
https://www.facebook.com/yannaing.htunthi/posts/1624852214252868

asia times

By Bertil Lintner Yangon, September 20, 2017 4:46 PM (UTC+8)

While Myanmar’s emergent Arakan Rohingya Salvation Army (ARSA) claims it’s like other ethnic armed groups fighting for self-determination across the country and should not be branded as a terrorist organization, the realities on the ground tell a different tale.
ARSA represents an entirely new type of insurgency, one which the Myanmar military has demonstrated it is wholly ill-equipped to combat. Other ethnic resistance armies in Myanmar, such as those from the Kachin, Shan, Karen or Mon, dress in military uniforms with the names of their respective groups prominently displayed and badges showing their ranks.
ARSA’s Muslim fighters, by contrast, mingle with villagers and wear civilian clothes. After their low-grade attacks on security force targets, ARSA insurgents are known to retreat across the border to neighboring Bangladesh, where people speak the same language and adhere to the same religious beliefs. In that sense, ARSA’s tactics more resemble the Muslim insurgents in southernmost Thailand, adjacent to Malaysia, than Myanmar’s other ethnic armies.
Without sharing the ideological doctrines of Nepal’s and India’s Maoists, ARSA appears to have aped their fighting techniques. Rather than facing Myanmar’s army in battles and ambushes, ARSA, like Nepalese Maoist insurgents did when they were active and the Indian Naxalites do today, prefers to mobilize hundreds of unarmed villagers to attack state positions in the middle of the night.
Defenders of the targeted state outpost, usually small and isolated, get the impression that they are being surrounded by a much bigger fighting force. The relatively small attacking party then moves in, kills the intimidated soldiers or police and escapes with their weapons. It’s a style of attack familiar in South Asia but altogether foreign until now in Myanmar.
Details at: http://www.atimes.com/article/truth-behind-myanmars-rohingya-insurgency//