တပ္မေတာ္ေထာက္လွမ္းေရး (ကကလွမ္း) ပ်က္သြားတာ အကုန္လံုးမွာ တာဝန္ရွိတယ္

။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။။
• ေထာက္လွမ္းေရး တပ္မႈး၊ သတင္းတပ္ဖြဲ႔ တပ္ဖြဲ႔မႈး၊ န.စ.က ကြပ္ကဲေရးမႈး ဗုိလ္မွဴးႀကီးသက္ထြဋ္(ၿငိမ္း) ႏွင့္ ေတြ႕ဆုံျခင္း

OTS-၄၇ သင္တန္းဆင္း ဗုိလ္မွဴးႀကီးသက္ထြဋ္သည္ တပ္မေတာ္တြင္ ႏွစ္ေပါင္း ၃ဝ နီးပါး တာဝန္ထမ္းေဆာင္ ခဲ့သူျဖစ္သည္။ တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရး ကက(လွမ္း)ကို ၂ဝဝ၄ ေအာက္တုိဘာတြင္ ဖ်က္သိမ္းစဥ္က ဗုိလ္မွဴးႀကီး သက္ထြဋ္လည္း ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရသည္။ ယင္းအခ်ိန္က ဗုိလ္မွဴးႀကီးသက္ထြဋ္သည္ သတင္းတပ္ဖြဲ႕ တပ္ဖြဲ႕မွဴးအျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ဗုိလ္မွဴးႀကီးသက္ထြဋ္ကို ဖမ္းဆီးစစ္ေဆးခ်ိန္တြင္ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူမႈ၊ အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈမ်ား မေပၚေပါက္သျဖင့္ ေနာက္ဆုံး ဘာပုဒ္မမွ တပ္မရသည့္အဆုံး အင္းစိန္ေထာင္တြင္ ရက္ေပါင္း ၃ဝ နီးပါးႏွင့္ ေျခလ်င္တပ္တြင္ ရက္ေပါင္း ၃ဝ နီးပါး အစစ္ေဆးခံခဲ့ရၿပီး ျပန္လြတ္လာသူျဖစ္သည္။ ဗုိလ္မွဴးႀကီး သက္ထြဋ္သည္ တပ္မေတာ္ေထာက္လွမ္းေရး ကက(လွမ္း)တြင္ တပ္မွဴးဘဝ (ေထာက္လွမ္းေရး ၁၁၊ ၂၄ တပ္မွဴး)၊ ေနာက္ န.စ.က ကြပ္ကဲေရးမွဴး၊ စစ္မဟာဗ်ဴဟာ ေလ့လာေရး႐ုံးတြင္လည္း တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သူျဖစ္သည္။ ဘူးသီးေတာင္၊ ေမာင္ေတာ န.စ.က ကြပ္ကဲေရးမွဴး သံုးႏွစ္တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခ်ိန္တြင္ မိခင္ႀကီးအား အဆုိပါေဒသသုိ႔ ေခၚ သြားခဲ့သူလည္းျဖစ္သည္။ (အဆုိပါအခ်ိန္က ဝန္ထမ္းမ်ား ဘူးသီးေတာင္၊ ေမာင္ေတာသုိ႔ ေျပာင္းေရႊ႕တာဝန္ထမ္း ေဆာင္ခ်ိန္တြင္ မိသားစုႏွင့္ မိဘတုိ႔ကို ေခၚသြားသူ မရွိသေလာက္ ရွားေပသည္) ဗုိလ္မွဴးႀကီး သက္ထြဋ္သည္ အိမ္ေထာင္ မျပဳဘဲ မိဘကို အလုပ္အေကြၽးျပဳသျဖင့္ ေထာင္ႏွစ္ရွည္မက်ဘဲ ရက္အနည္းငယ္သာ ေနခဲ့ရသူျဖစ္သည္ဟု တခ်ဳိ႕က ဆုိ ၾကသည္။ ကက(လွမ္း)တြင္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ခ်ိန္ ရတနာသုံးပါး ဂုဏ္ေက်းဇူးႏွင့္ ဘာသာတရား လုိက္စားမႈ၊ မိဘကို လုပ္ေကြၽးမႈတုိ႔ေၾကာင့္ အျခားလုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ား ေထာင္နွစ္ရွည္က်ေသာ္လည္း ၎ကို မွားဖမ္းမိ၍ ျပန္လႊတ္လုိက္ရ သည္ဆိုသည့္ ဗုိလ္မွဴးႀကီးသက္ထြဋ္အား တပ္မေတာ္ေထာက္လွမ္းေရး ဘာေၾကာင့္ ပ်က္သုဥ္းသြားသလဲကို စတင္ ေမးျမန္းလုိက္သည္။
Speaker ။ ။ ၂ဝဝ၄ ခုႏွစ္ ေအာက္တုိဘာ မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ တန္ခုိးအလြန္ထြားတဲ့ တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရး ကက(လွမ္း)ကို ဖ်က္သိမ္းလုိက္တယ္။ တပ္မေတာ္ေထာက္ လွမ္းေရးၫႊန္ၾကားေရးမွဴးနဲ႔ ေထာက္လွမ္းေရး အရာရွိေတြကိုလည္း ဖမ္းဆီးလုိက္တယ္။ ဗိုလ္မွဴးႀကီး ကိုယ္တိုင္လည္း အဖမ္းခံရတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ဘာ့ေၾကာင့္ ကက(လွမ္း)ကို အေရးယူလုိက္ရတာလဲ။ ေျပာလုိ႔ရသ ေလာက္ ေျပာေပးပါဦး။
UTH ။ ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ၫြန္႔ရဲ႕ လက္ေအာက္ခံအဖြဲ႕ ေတြကို မႏွစ္သက္တဲ့အတြက္၊ မထားခ်င္ တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အေရးယူလိုက္တာပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုတဲ့ အေၾကာင္းတရားေတြ ကိုေတာ့ သူတို႔ေတြမွ ပိုသိမွာေပါ့။
Speaker ။ ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊ တိုင္းေတြ၊ တပ္မေတြကို သြားစစ္တဲ့အခါ ကက(လွမ္း)က လူေတြ ေမာက္မာတာ၊ ေငြ ေၾကး႐ႈပ္ေထြးတာ၊ စစ္သားစိတ္ မရွိတာေတြ ကို ဝိုင္းတိုင္ၾကသလို အျပင္လူေတြကလည္း ေထာက္လွမ္းေရး မေကာင္းေၾကာင္းကို ဝိုင္း တိုင္ၾကတယ္လို႔ ၾကားဖူးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္တာဝန္နဲ႔ ေထာက္လွမ္းေရးၫႊန္ ၾကားေရးမွဴးတာဝန္ကိုတြဲကိုင္ေနတဲ့ ဦးခင္ၫြန္႔ ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊက ''ကိုခင္ၫြန္႔၊ ေထာက္လွမ္းေရးကို ကြၽန္ေတာ္ အေရးယူေတာ့ မယ္။ ခင္ဗ်ား၊ ေထာက္လွမ္းေရး ၫႊန္ၾကား ေရးမွဴး တာဝန္ကေနထြက္ၿပီး ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ တာဝန္ပဲ ယူလိုက္ေတာ့''လို႔ ေျပာခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒါကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခင္ၫြန္႔က လက္မခံခဲ့ဘူးလို႔လည္း ၾကားဖူးတယ္။ ေနာက္ ၿပီး မူဆယ္က ေထာက္လွမ္းေရး တပ္ၾကပ္ႀကီး တစ္ေယာက္ကို အေရးယူလိုက္လို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခင္ၫြန္႔က ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊကို ရန္ လုပ္တယ္လို႔ ေျပာသံၾကားဖူးတယ္။ သာသ နာေရး ညႊန္ခ်ဳပ္ ဦးအ့ံေမာင္ရဲ႕ ျမန္မာသံ ေတာ္ဆင္႔ဂ်ာနယ္က ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္မွာ လည္း ဖတ္လုိက္မိတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴး ႀကီးသန္းေရႊက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ၫြန္႔ ျဖဳတ္ခိုင္း လို႔ တပ္မွာ သူနဲ႔အလုပ္အတူ လုပ္ခဲ့တဲ့ လူေတြ အပါအဝင္ ဒုဝန္ႀကီးခ်ဳပ္နဲ႔ ဝန္ႀကီး တခ်ဳိ႕ကို ျဖဳတ္ၿပီး အေရးယူခဲ့တာေတြရွိတယ္လို႔ ဒီကိစၥ ေတြျဖစ္ၿပီးလို႔ ဆယ္စုႏွစ္တစ္ခုေက်ာ္အၾကာ မွာ ျပန္ၾကားရတယ္။ ဒီေတာ့ ဗိုလ္မွဴးႀကီး အေနနဲ႔ အဲဒီတုန္းက အတြင္းေရးေတြနဲ႔ စစ္႐ံုးက အေျခအေနေတြကို ဘယ္ေလာက္ သိထားလဲ။
UTH ။ ။ ဒါေတြကို ေနာက္မွသိတာ မ်ားပါတယ္။ ေနာက္မွသိတယ္ဆိုတာ တစ္ ဆင့္ ျပန္ၾကားတာေတြေပါ့။ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းမွာ ကြၽန္ေတာ္က ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ တိုင္း ေရးျပည္ေရးကို သိပ္စိတ္မဝင္စားေတာ့ဘူး။ ဘာလို႔လဲဆိုရင္ လုပ္တာကိုင္တာ တခ်ဳိ႕ကို ကြၽန္ေတာ္ သိပ္သေဘာမက်ေတာ့ဘူး။ တပ္ မေတာ္ထဲက ခရစ္ယာန္ေတြကို ထုတ္ပစ္ လိုက္တာမ်ဳိးရွိခဲ့ဖူးတယ္။ ထုတ္ပစ္တယ္ဆိုတာ အၿငိမ္းစားေပးတာ၊ နယ္ဘက္ကို ေျပာင္းပစ္ တာေတြေပါ့။ ဒါမ်ဳိးေတြ မလုပ္သင့္ဘူးလို႔ ကြၽန္ေတာ္ ျမင္တယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ၫြန္႔နဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေမာင္ေအး တို႔ကို တိုက္ေပးေနတဲ့ ပုံစံမ်ဳိး ေတြ႕လာတယ္။ ဘယ္လိုလဲဆိုရင္ နယ္စပ္ေဒသက တိုင္းရင္း သား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕ေတြကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခင္ၫြန္႔က ေရႊ႕ဖို႔ေျပာေပမယ့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေမာင္ေအးက ဖ်က္ဖို႔ေျပာလိုက္တဲ့အခါ ကြၽန္ ေတာ္တို႔ ေထာက္လွမ္းေရးတပ္ေတြနဲ႔ တိုင္း ေတြ သိပ္အဆင္မေျပေတာ့ဘူး။ အမွန္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊ အမိန္႔ေအာက္မွာ ႏွစ္ေယာက္အတူ လုပ္ရတာ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခင္ၫြန္႔က ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊကို တင္ျပ ၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊ သေဘာမတူဘဲ လုပ္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေမာင္ေအး ကလည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊ မခိုင္းဘဲ လုပ္ စရာမရွိဘူး။ ဒီေတာ့ မတူညီတဲ့ အမိန္႔ ႏွစ္ခုကို တစ္ေယာက္တည္းက ေပးစရာအ ေၾကာင္းမရွိဘူး။ ေနာက္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္တို႔ သိသေလာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ၫြန္႔က လူႀကီး အေပၚမွာ အင္မတန္ တာဝန္ေက်တဲ့သူပါ။ ဒီလို လူႀကီးေတြအေပၚမွာ ႐ုိ႐ိုေသေသ ဆက္ ဆံတတ္လို႔လည္း တပ္မေတာ္ေထာက္လွမ္း ေရးရဲ႕ ၫႊန္ၾကားေရးမွဴး ျဖစ္တာေပါ့။ ေအးေအးေဆးေဆးၿငိမ္ၿငိမ္သက္သက္ လူေတြ ကို တာဝန္ပိုေပးတဲ့ သေဘာနဲ႔ လမ္းစဥ္ပါတီ ေခတ္က ေရြးခဲ့တာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ႀကီးခင္ၫြန္႔က ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊကို ရန္လုပ္မယ္ဆိုတဲ့ ကိစၥကို ကြၽန္ေတာ္ေတာ့ မယုံႏိုင္ဘူး။ ရွိရင္လည္း သူတို႔ခ်င္း ျဖစ္တဲ့ ကိစၥေပါ့။ ဒါေပမဲ့ တခ်ဳိ႕ကိစၥေတြက အမွတ္ တမဲ့ လုပ္လိုက္ေပမယ့္ သူမ်ားကို ရန္စသလိုမ်ဳိး ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ဒါက ခံယူသူရဲ႕ သေဘာေပါ့။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊနဲ႔ ဆက္ႏႊယ္တဲ့ ကိစၥတခ်ဳိ႕ကို ဆက္စပ္စုံစမ္းလို႔ရတာေတာင္ သူ႔(ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ၫြန္႔)ဘက္က ရပ္လိုက္ တယ္လို႔ ၾကားဖူးတယ္။ အဲဒီစုံစမ္းစစ္ေဆး ေရးအဖြဲ႕မွာ ကြၽန္ေတာ္ မပါတဲ့အတြက္ မွန္တယ္၊ မွားတယ္ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္လည္း မသိဘူး။ တပ္မေတာ္ကို ေထာက္လွမ္းတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္ ၾကားဖူးတာတစ္ခု ရွိတယ္။ ေရတပ္မွာ ငါးဖမ္းခြင့္ကိစၥေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အေရးယူတဲ့အခါ ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ ျဖစ္လာတာမို႔လို႔ တကယ္ ဆက္တိုက္ အေရးယူရင္ ေရတပ္ဦးစီးခ်ဳပ္ေတာင္ ပါႏိုင္တဲ့ အတြက္ ဆက္မလုပ္ဘဲ တစ္ဝက္တပ်က္နဲ႔ ရပ္ဖို႔ သက္ဆိုင္ရာ လူႀကီးေတြက ေျပာတာ ရွိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တပ္ၾကပ္ႀကီးကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ၫြန္႔က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ မွဴးႀကီး သန္းေရႊကို ရန္ရွာတယ္ဆိုတဲ့စကား က အင္မတန္ ေသးသိမ္တဲ့စကားပဲ။ မျဖစ္ ႏိုင္ဘူး။
Speaker ။ ။ တပ္မေတာ္ေထာက္လွမ္း ေရး ပ်က္ခဲ့ရတာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ၫြန္႔က ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းထြန္း၊ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး ဦးဝင္းေအာင္နဲ႔ ဘိုးေတာ္သန္းလွတို႔ရဲ႕ စကား ေတြကို ယုံလို႔ဆိုၿပီး သတင္းထြက္ခဲ့တယ္။ လူမႈကြန္ရက္ေပၚမွာလည္း ေရးၾကတယ္။ ဒီ စကားက ဟုတ္ႏိုင္သလား။
UTH ။ ။ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ မဟုတ္ႏိုင္ပါ ဘူး။ ဒါနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ မၾကားဖူးဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းထြန္းက တန္ျပန္ေထာက္လွမ္း ေရးဌာနရဲ႕ ဌာနႀကီးမွဴးဆိုေတာ့ စုံစမ္းစစ္ေဆး မႈေတြ အားလုံးကို သူ႔ဆီက တက္စစ္ရတယ္။ သူက ေထာက္လွမ္းေရးႏွစ္ဆက္ (မ်က္မွန္ ႀကီးတင္ဦး) လုပ္ခဲ့တာဆိုေတာ့ မွားႏိုင္ေလာက္ တဲ့ ကိစၥမရွိႏိုင္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဘာျဖစ္လာသလဲဆိုေတာ့ လုပ္ငန္းသေဘာ ထက္ လူႀကီးေတြရဲ႕ သေဘာကို လိုက္လုပ္ ေပးရတာေတြ ရွိလာတယ္။ ဘယ္လူႀကီးရယ္ လို႔ေတာ့ ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ ဒါမ်ဳိးေတြရွိေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ၫြန္႔ ဆီကုိ သတင္းအမွန္ ေရာက္ပါ့မလားဆိုတာကို သံသယျဖစ္စရာ ရွိတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ သတင္းတပ္ဖြဲ႕မွဴး တာဝန္ ထမ္းေဆာင္တုန္းက ''န.စ.ကမွာ ေနတုန္း က အဂတိတရားေလးပါး မွာ ငါေၾကာက္တာ ဆႏၵဂတိ။ အခု သတင္းတပ္ဖြဲ႕မွဴးဘဝမွာ ငါ ေၾကာက္တာ ေမာဟဂတိ''လို႔ ေျပာခဲ့တာရွိ တယ္။ တစ္ႏိုင္ငံလုံးနဲ႔ ၿခံဳတဲ့အခါ ေအာက္က တင္ျပတာကိုပဲ အထက္အဆင့္ဆင့္ကို တင္ျပ ရတာမ်ဳိးရွိတယ္။ ေအာက္ကလူေတြက စနစ္ မက်ဘဲ လုပ္ရင္ မမွန္မကန္ လုပ္တာလား၊ မွန္မွန္ကန္ကန္ လုပ္တာလား၊ ျဖစ္ႏိုင္လား၊ မျဖစ္ႏိုင္လားဆိုတာကို လုပ္ငန္းအေတြ႕အႀကံဳ အရ မွန္းလို႔ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ စနစ္တက်နဲ႔ လိမ္ၿပီဆိုရင္ ေသေသခ်ာခ်ာ မွန္းလို႔မရေတာ့ ဘူး။ ေထာက္လွမ္းေရးတပ္ဖြဲ႕မွာ ရွိတဲ့သူရဲ႕ ကိုယ္က်င့္တရားက ရာႏႈန္းျပည့္ အျပည့္အစုံ ျဖစ္ဖို႔ ေကာင္းတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုရင္ သူမ်ား မေကာင္းေၾကာင္းကို စုံစမ္းၿပီး အထက္ကို တင္ျပေပးရတာ။ မေကာင္းေၾကာင္းဆိုတာ မူဝါဒနဲ႔ ဆန္႔က်င္တာေတြကို တင္ျပရတာ။ သူတို႔ မွန္မွန္ကန္ကန္ တင္ျပမွ လူႀကီးေတြ မွန္မွန္ကန္ကန္ ဆုံးျဖတ္လို႔ရမွာ။ ထို႔အတူ လူႀကီးေတြကလည္း တင္ျပတာကို မွန္မွန္ ကန္ကန္ နားေထာင္ေပးဖို႔ လိုတာေပါ့။ ဒီ စနစ္ပ်က္သြားတဲ့ သေဘာပါ။ ဘာလို႔လဲဆိုရင္ တစ္ပါတီ အာဏာရွင္တုန္းကလို ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴး ႀကီးသန္းေရႊ အာဏာရွိလာတဲ့အခါ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ မွဴးႀကီးသန္းေရႊ အလိုက္သိရတာေတြ ရွိတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ သိသေလာက္ဆိုရင္ ေနာက္ပိုင္းမွာ သက္ဆိုင္ရာေဒသရဲ႕ တိုင္းမွဴး၊ တပ္မမွဴးေတြမွာ မေကာင္းတဲ့၊ မမွန္တဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြ ရွိတာေတာင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဆီက တင္ျပတာ မရွိေတာ့ဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊနဲ႔ ပတ္ သက္တဲ့လူဆိုရင္ ေထာက္လွမ္းေရးတပ္ေတြ ကိုယ္တိုင္ ဂ႐ုစိုက္ၿပီး ေရွာင္တာေတြ ရွိလာ တယ္။ ဒါေတြကို ေထာက္ၾကည့္ရင္ ဒီသုံး ေယာက္ေၾကာင့္ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒီသုံး ေယာက္ကို ပုံခ်လို႔မရဘူး။ အခ်က္တစ္ခ်က္ အေနနဲ႔ (One of the Facts) ပါရင္ေတာ့ပါ ႏိုင္တယ္။
Speaker ။ ။ ေထာက္လွမ္းေရးတပ္ဖြဲ႕ေတြ အမ်ားႀကီးရွိတဲ့ထဲမွာ တန္ျပန္ေထာက္လွမ္း ေရး (Counter Intelligent) ျဖစ္တဲ့ ေထာက္ လွမ္းေရး (၃)က နာမည္ေတာ္ေတာ္ ေက်ာ္ ၾကားလာတယ္။ လုပ္ပိုင္ခြင့္လည္း ရွိတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ၫြန္႔ရဲ႕ ဦးစားေပးလည္း ခံ ရတယ္လို႔ ေျပာၾကတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ေထာက္လွမ္းေရးဌာနေတြထဲမွာ ေထာက္လွမ္း ေရး (၃)က ေရွ႕ေရာက္လာတာလဲ။
UTH ။ ။ သူမ်ား မေကာင္းသတင္းကို စုရတဲ့သူက ပိုၿပီး နာမည္ႀကီးတာေပါ့။ တန္ ျပန္ေထာက္လွမ္းေရးျဖစ္လို႔ မဟုတ္တာ လုပ္ တာေတြကို တင္ျပခြင့္ရွိတာေပါ့။ ဒီလို သိပ္ နာမည္ႀကီးလာရင္ တိုင္းျပည္ရဲ႕တာဝန္ရွိတဲ့ အပိုင္းမွာ မဟုတ္တာလုပ္တဲ့သူေတြ ေတာ္ ေတာ္မ်ားတယ္လို႔ ေျပာလို႔ရတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ နဲ႔ ကိုသန္းထြန္းမွာလည္း ျပႆနာေတြ ရွိခဲ့ဖူး ပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ခရီးစဥ္မွာ လူဦးေရ အတိုးအေလွ်ာ့နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကြၽန္ ေတာ္တို႔ဆီက တင္ျပတာနဲ႔ ေထာက္လွမ္းေရး တင္ျပခ်က္ မတူတဲ့အခါ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ ကိုသန္း ထြန္း နည္းနည္းပါးပါး စကားမ်ားရတာေတြ ရွိပါတယ္။ မတုန္မလႈပ္နဲ႔ ေအာက္က တင္ျပ တဲ့အတိုင္းကြၽန္ေတာ္တင္ျပခဲ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ကေတာ့ ကိုသန္းထြန္းကို လုံးဝမေၾကာက္ခဲ့ ဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုရင္ ကိုယ့္စင္ၾကယ္မႈကို ကိုယ္သိတယ္ေလ။ မေက်နပ္လို႔ အလုပ္ျဖဳတ္ လို႔သာ ရခ်င္ရမွာေပါ့။ လုံးဝစင္ၾကယ္လား ဆိုရင္ေတာ့လည္းမဟုတ္ဘူး။ အာဏာအလြဲ သုံးစားမႈတို႔၊ လုပ္ပိုင္ခြင့္နဲ႔ ပိုက္ဆံရွာတာတို႔ မရွိေပမယ့္ တပည့္ေတြက ခင္မင္တဲ့အေနနဲ႔ သိပ္မမ်ားတဲ့ စားစရာ၊ ေသာက္စရာေလး၊ ဆန္ေလး၊ ဆီေလးပို႔ၿပီး ဂါဝရျပဳတာေတာ့ ရွိတာေပါ့။ ဆိုလိုတာက ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိနဲ႔ ႏိုင္ငံကုိ ဆန္႔က်င္တာ၊ လူႀကီးေတြကို ဆန္႔ က်င္တာ၊ မတရားလာဘ္စားတာ၊ မူဝါဒကို ဆန္႔က်င္တာမ်ဳိးမရွိလို႔ ကိုသန္းထြန္း အပါအဝင္ တန္ျပန္ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႕ကို ကြၽန္ေတာ္ မေၾကာက္ဘူး။ ေထာက္လွမ္းေရး (၃)ဘာလို႔ နာမည္ႀကီးလဲဆိုရင္ တာဝန္ရွိတဲ့ လူေတြအ ပိုင္းမွာ မဟုတ္တာလုပ္တဲ့လူေတြ မ်ားလို႔ေပါ့။ ကြၽန္ေတာ္ ျပန္ေမးခ်င္တာက ကိုဝဏၰေရာ ေထာက္လွမ္းေရး (၃)ကို ေၾကာက္လား။ မ ေၾကာက္ဘူးဆိုတာ မဟုတ္တာ ဘာမွမလုပ္ဘဲ ကိုယ့္ယုံၾကည္ခ်က္နဲ႔ ကိုယ္လုပ္ေနေတာ့ဘာမွ ေၾကာက္စရာအေၾကာင္း မရွိတာဘူး။ ဒီလို မဟုတ္တာမလုပ္တဲ့လူကို ဘာနဲ႔တရားစြဲမလဲ၊ ဘာနဲ႔ ႏွိပ္စက္မလဲ။ အေၾကာင္းတစ္ခုခုရွာၿပီး ႐ိုက္သတ္တာမ်ဳိးကလြဲၿပီး ဘာမွ ႀကီးႀကီးက်ယ္ က်ယ္ လုပ္လို႔မရဘူး။ အဲဒီ႐ိုက္သတ္လို႔ ရရင္ လည္း လမ္းေဘးက လူကိုပဲ လုပ္လို႔ရမယ္၊ အဆင့္ ရွိတဲ့လူကို လုပ္လို႔မရဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေထာက္လွမ္းေရး (၃)က ဦးစားေပးခံရတယ္ ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။
Speaker ။ ။ ေနရီေရးတဲ့ စာအုပ္ထဲမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ၫြန္႔က ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္နဲ႔ ေထာက္ လွမ္းေရး ၫႊန္ၾကားေရးမွဴးတာဝန္ကို ပူးတြဲ ထမ္းေဆာင္ရတဲ့အတြက္ အလုပ္မ်ားတယ္။ ဒီလို အလုပ္မ်ားတဲ့အတြက္ ကက(လွမ္း) ဦးစီးတာဝန္ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ဝင္းက တာဝန္ ယူေနရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ဝင္း မွာပဲ တာဝန္ရွိတယ္လို႔ ေနရီက ေရးထားတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ဒုၫႊန္မွဴးက ေထာက္ လွမ္းေရးတစ္ခုလုံးကို တာဝန္ယူ ကြပ္ကဲရတာ ေတြ ရွိလား။
UTH ။ ။ မရွိပါဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ၫြန္႔ က အကုန္ကိုင္တြယ္ထားတာပါ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေက်ာ္ဝင္းက ကြၽန္ေတာ့္ကို ''ဒု/ၫႊန္အျဖစ္နဲ႔ တစ္စင္ေထာင္တာထက္ ၿငိမ္ၿပီးမိွန္းေနတာက ပိုေကာင္းတာေပါ့ (အၿငိမ္းစားယူၿပီး ေအးေအး ေဆးေဆးေနတာ)'' လို႔ ေျပာဖူးတယ္။ ဒါ ေၾကာင့္ ကိုေက်ာ္ဝင္းျခယ္လွယ္တာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ကိစၥတခ်ဳိ႕ကို ကိုေက်ာ္ဝင္းကတစ္ဆင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊဆီ ခ်ဥ္းကပ္တာမ်ဳိး ရွိႏိုင္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ န.စ.က ကို ကြပ္ကဲ ေရးမွဴးအျဖစ္ ေရာက္သြားတာကလည္း န.စ.က ကြပ္ကဲေရးမွဴး ေရြးဖို႔ရွိတဲ့အခါ နယ္စပ္ေဒသဆိုရင္ နယ္စပ္ေဒသအေတြ႕ အႀကံဳရွိတဲ့ ကိုသက္ထြဋ္ရွိပါတယ္ဆိုၿပီး ဗိုလ္ ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးကို ကိုေက်ာ္ဝင္းေျပာလို႔ ေရာက္ သြားတာ။ အဲဒီအခ်ိန္ ကြၽန္ေတာ္ ကက(လွမ္း)မွာ G 1 လုပ္ေနတာ။ စစ္ဘက္ထုံးစံအရ တပ္မွဴး လက္ဖနင္တင္ ကာနယ္က G 1 လက္ဖနင္တင္ကာနယ္ပဲ ျဖစ္ေလ့ရွိၿပီး G 1 ကေန တပ္မွဴးသြားရတယ္ဆိုတာ မရွိဘူး။ G 1 ကေန တပ္မွဴးႀကီး သြားရတာေတာ့ ရွိ တယ္။ ဒါေပမဲ့ န.စ.ကကို လက္ဖနင္တင္ ကာနယ္ပဲ အုပ္ခ်ဳပ္တာ။ ဒီေတာ့ G 1 ကေန တပ္မွဴးဆင္းရတယ္ဆိုေတာ့ ရာထူးက်တာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ဝင္းအေနနဲ႔ သူမ်က္ ႏွာသာေပးခ်င္တဲ့လူကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးကို ဝိုင္းေျပာတာေလာက္ပဲ ရွိႏိုင္ပါတယ္။ ဒီလို မ်ဳိးကလည္း တပ္ဖြဲ႕တိုင္း၊ ေနရာတိုင္းမွာ ရွိပါတယ္။
Speaker ။ ။ တပ္မေတာ္ေထာက္လွမ္းေရး တစ္ခုလုံး ပ်က္သြားတာ ဘယ္သူ႕မွာ တာဝန္ ရွိတယ္လို႔ ထင္လဲ။
UTH ။ ။ အကုန္လုံးမွာ တာဝန္ရွိတယ္။ လူႀကီးေတြ ဘယ္ေလာက္ပ်က္ပ်က္၊ လူငယ္ ေတြ ကိုယ့္သိကၡာနဲ႔ ေနမယ္ဆိုရင္ ဘယ္လိုမွ ပ်က္စရာအေၾကာင္း မရွိဘူး။ လူငယ္ေတြပ်က္ တာကို လက္မခံဘဲ ျပတ္ျပတ္သားသား အ ေရးယူလို႔ရွိရင္လည္း ပ်က္စရာအေၾကာင္း မရွိဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ၫြန္႔ကို တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရး ၫႊန္ၾကားေရးမွဴးတာဝန္က ဖယ္ေပးဖို႔ ေျပာတဲ့အခ်ိန္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခင္ၫြန္႔ ဖယ္ေပးလိုက္ရင္လည္း ဒီလိုျဖစ္စရာ အေၾကာင္းမရွိဘူး။ အေၾကာင္းတရားေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ ဘယ္သူ႔မွာ တာဝန္ရွိလဲဆိုရင္ ေထာက္လွမ္းေရး တပ္ဖြဲ႕ႀကီး ပ်က္စီးခ်ိန္တန္လို႔ ပ်က္စီးသြားတယ္လို႔ ကံတရားကို ေျပာရ မွာပဲ။ ဘာလို႔လဲဆိုရင္ ကိုယ့္အရင္က ေထာက္ လွမ္းေရးတပ္ဖြဲ႕ကလည္း ဒီလိုျဖစ္ခဲ့တာပဲ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တင္ဦးကို ဖယ္လိုက္ေပမယ့္ ေထာက္ လွမ္းေရးတပ္ဖြဲ႕ကို ဆက္ထားေသးတယ္။ ကံ မေကာင္းခ်င္ေတာ့ ခ်န္ဒူးဝမ္ကိစၥ ျဖစ္လို႔ ေထာက္လွမ္းေရးတပ္ဖြဲ႕ ဖ်က္သိမ္းခံရၿပီး ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေထာက္လွမ္းေရးတပ္ဖြဲ႕ထဲ ေရာက္လာတယ္။ တကယ္ေတာ့ ႐ုပ္၊ နာမ္ အားလုံးဟာသခၤါရပါပဲ။ ဒီေတာ့ တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရးေရာ၊ ဒီေထာက္လွမ္းေရးမွာ ပါတဲ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အားလုံးေရာ အနိစၥတရားနဲ႔ ႀကံဳလိုက္တာပါ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ေတြအားလုံး ေကာင္းမႈေရာ၊ မေကာင္းမႈေရာလုပ္ေတာ့ ေကာင္းမႈ အားေကာင္းတဲ့အခ်ိန္ မွာ ဘာမွ မျဖစ္ဘဲ မေကာင္းမႈ အားေကာင္းတဲ့အခ်ိန္မွာ ျဖစ္တာေပါ့။
ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။
အြန္လုိင္း၀ဏၰ
The Speaker မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

 








ေငြစိုး

ရခုိင္ရိုးမကို ေက်ာ္ၾကည့္ေစခ်င္ပါသည္

By Thein Htike Oo
ေအာက္တိုဘာလ ၃ ရက္ေန႔က ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏုိင္ငံ Coax’s Bazar မွာ က်င္းပတဲ့ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ ကုလသမဂၢ ကေလးမ်ား ရံပုံေငြအဖြဲ႔ UNICEF ရဲ႕ အလုပ္အမႈေဆာင္ အႀကီးအကဲ Anthony Lake က ကေလးတေယာက္ ေရာင္စုံခဲတံနဲ႔ ဆြဲထားတဲ့ ပန္းခ်ီကား ႏွစ္ကား ယူလာပါတယ္။ တပုံက ရြာေပၚမွာ စစ္ရဟတ္ယာဥ္ပ်ံေတြ ပ်ံေနတဲ့ပုံပါ။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္နယ္စပ္က ရြာကို ျမန္မာစစ္တပ္ စစ္ရဟတ္ယာဥ္ေတြ ေရာက္လာၿပီး ပစ္ခတ္ တုိက္ခုိက္ခိုက္ခဲ့တာကို မ်က္ျမင္ေတြ႔ခဲ့တဲ့ ကေလးမေလး တေယာက္က ျပန္ၿပီး ဆြဲထားတာလို႔ သူက ေျပာပါတယ္။ ေနာက္တပုံမွာေတာ့ အိမ္ေတြ မီးေလာင္ေနတဲ့ပုံပါ။ ပုံထဲမွာ ပါတဲ့ ႏွစ္ေယာက္က အသတ္ခံခဲ့ရတဲ့ သူ႔ အေဒၚနဲ႔ တူမေလးရဲ႕ ပုံဆိုၿပီး ျပန္ေျပာတဲ့အေၾကာင္း သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ Anthony Lake က ႏုိင္ငံတကာ သတင္းဌာနေတြကို ေျပာသြားပါတယ္။
ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ ဆိုး၀ါးတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြ မ်က္ျမင္ ၾကဳံခဲ့ရတဲ့ လူငယ္ေတြနဲ႔ က်ေနာ္ ထုိင္ စကားေျပာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီပုံထဲမွာ ပါတဲ့အတိုင္း စစ္ရဟတ္ယာဥ္ေတြ ေရာက္လာတယ္။ လယ္ကြင္းထဲမွာ ေဘာလုံးကစားေနတဲ့ ကေလးေတြကို စစ္သားေတြက သတ္ခဲ့ရတာကို ေတြ႔ရတဲ့ ကေလးတေယာက္ ေနရာက စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ တကယ္လုိ႔ ခင္ဗ်ားသာ ဒီ အျဖစ္အပ်က္ကို ျမင္ခဲ့ရတဲ့ ကေလးတေယာက္ဆိုရင္ ဒီ အျဖစ္ဆုိးႀကီးရဲ႕ ျမင္ကြင္းေတြ ေပ်ာက္သြားေအာင္ အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ၾကာမလဲ ဆုိၿပီး သူက ေမးခြန္းထုတ္သြားပါတယ္။
အျဖစ္အပ်က္ ႏွစ္ခုစလုံးဟာ UNICEF အႀကီးအကဲ Anthony Lake ေျပာတဲ့အတိုင္း မွန္ခဲ့မယ္ဆုိရင္ ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ထိခုိက္စရာ အျဖစ္အပ်က္ေတြပါ။ ႏိုင္ငံတကာက လူေတြလည္း ဒီ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲကိုၾကည့္ၿပီး ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္မေကာင္းျဖစ္ၾကမွာပါပဲ။ ဒီေနရာမွာ စဥ္းစားစရာ အခ်က္ေတြေတာ့ ေပၚလာပါတယ္။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္က တကယ္ပဲ စစ္ရဟတ္ယာဥ္ေတြနဲ႔ ရြာေတြကို ၀င္တုိက္ၿပီး ကေလးေတြကို သတ္ျဖတ္ခဲ့သလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ကုလသမဂၢ အရာရွိေတြကိုယ္တုိင္က ႏိုင္ငံတကာ အကူအညီေတြ ေဒၚလာ သန္းနဲ႔ခ်ီ ရၿပီးေရာ့ ဆုိၿပီး ဇာတ္နာေအာင္ ပုံျပင္ေတြ ဖန္တီးၿပီး ေျပာေနတာလား။ ဒါမွမဟုတ္ ဒုကၡသည္ ကေလးေတြကုိ ႏုိင္ငံတကာက လူႀကီးေတြနဲ႔ ေတြ႔ရင္ ဒီလိုေျပာမယ္ဆုိၿပီး တမင္ ပုံေတြဆြဲျပဖို႔၊ ဇာတ္လမ္းေတြ ေျပာဖို႔၊ တခ်ဳိ႕က သြန္သင္ေနတာလား ဆုိတာပါ။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကုလသမဂၢအရာရွိေတြ ကိုယ္တုိင္ ေျပာဆိုခ်က္ေတြ ျဖစ္တဲ့အတြက္ သတင္းဌာနေတြက ျပန္ကိုးကား ထုတ္လႊင့္ရပါတယ္။ ဒီလို ထုတ္လႊင့္မယ္ဆုိရင္ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ စကားလုံးေတြနဲ႔ သုံးၿပီး လူမႈကြန္ယက္ကတဆင့္ တခ်ဳိ႕လူေတြ ဆဲၾကမွာကိုလည္း ႀကိဳေတြးမိပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ျပည္ပ သတင္းဌာနေတြကို ဆဲရင္ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ ခုိင္မာတယ္ဆုိတာ သက္ေသျပဖို႔ အခြင့္အလမ္းတရပ္ဆုိၿပီး သတင္းပါလာတာနဲ႔ ဆဲတဲ့သူေတြလည္း အမ်ားအျပား ရွိပါတယ္။ ဆဲတဲ့ကိစၥက လူတဦးခ်င္းဆီရဲ႕ ဆင္ျခင္တုံတရားနဲ႔ ဆုိင္တဲ့ ပုဂၢလိက ႏုတ္ၾကမ္းခြင့္ အခြင့္ေရး ျဖစ္ေနေတာ့ က်ေနာ္ ဘာမွ မေျပာပါဘူး။
ျမန္မာအစိုးရဘက္က ျပန္ေခ်ပခ်က္ေတြ ရွိလာရင္လည္း က်ေနာ္တုိ႔ မထုတ္လႊင့္ဘဲ ခ်န္ထားခဲ့တာ မရွိပါဘူး။ အခင္းျဖစ္ပြားတယ္ဆုိတဲ့ ေနရာေတြကို သြားၿပီး သတင္းေထာက္ေတြနဲ႔ ႏုိင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းေတြကို ၾကည့္ခြင့္ေပးတာ။ ရွင္းလင္းတာေတြ ရွိလာရင္လည္း ဒီလုိ ေျဖရွင္းတာမ်ဳိးကို က်ေနာ္တို႔ အေလးထားပါတယ္။ စြပ္စြဲတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြဟာ ကုလသမဂၢ အရာရွိေတြ ကိုယ္တုိင္ တဆင့္ခံ ကမာၻကို ေျပာတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ျပန္မေျဖရွင္းဘဲထားမယ္ဆုိရင္ ျမန္မာအစိုးရနဲ႔ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္အေပၚ ဘယ္အတုိင္းအတာအထိ ထိခုိက္ႏုိင္တယ္ဆုိတာကိုလည္း က်ေနာ္တို႔ စဥ္းစားမိပါတယ္။ မေန႔က အေမရိကန္ ေအာက္လႊတ္ေတာ္ ၾကားနာပြဲမွာ ေျပာဆို ေဆြးႏြးေနတာေတြမွာလည္း ရခိုင္ေဒသမွာ လူသားခ်င္းစာနာမႈအကူအညီေပးေရး လုပ္ငန္းေတြနဲ႔ သတင္းဌာနေတြရဲ႕ သတင္းယူခြင့္အေပၚ ျမန္မာအစိုးရက ကန္႔သတ္ထားတယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေတြ၊ လူမ်ဳိးတုံးသတ္ျဖတ္မႈ က်ဳးလြန္ေနတယ္ဆုိတာ ဟုတ္မဟုတ္ ေျပာဆုိတာေတြကို ၾကားရပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ကုလသမဂၢအပါအ၀င္ ႏုိင္ငံတကာ အသုိုင္းအ၀ိုင္းက ေျပာသမွ် သတင္းမွားေတြ ျဖစ္တယ္၊ အားလုံးက အေျခအျမစ္ မရွိဘူးဆုိၿပီး သိမ္းၾကဳံးျငင္းေနရုံနဲ႔ လုံေလာက္ပါေတာ့ မလား။ ဒီကိစၥက အစိုးရေခါင္းေဆာင္ စဥ္းစားရမယ့္ ကိစၥပါ။ အေမရိကန္ ဒုတိယ လက္ေထာက္ႏုိင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီး Patrick Murphy က ဒီ ပဋိပကၡက ရခုိင္ျပည္နယ္နယ္နမိတ္ကို ေက်ာ္လာၿပီဆုိတာကို အဓိက ေျပာသြားပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ကေတာ့ သတင္းဌာနေတြျဖစ္တဲ့အတြက္ ႏုိင္ငံတကာမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေျပာဆုိေနတဲ့အခ်က္ေတြကို အေလးထားၿပီး နားေထာင္ရပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ကို ခ်စ္တဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံသားေတြလည္း နားေထာင္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။
ထိုက္သူႏိုင္ (ေအာက္တိုဘာ ၆၊ ၂၀၁၇)

Myanmar/Bangladesh: Canada responds to United Nations appeal with additional humanitarian assistance

News Release

From Global Affairs Canada

October 4, 2017 - Ottawa, Canada - Global Affairs Canada
The Honourable Marie-Claude Bibeau, Minister of International Development and La Francophonie, today announced an additional $3 million in funding to help address the humanitarian crisis in Myanmar’s northern Rakhine state and its impact on neighbouring Bangladesh. These new Canadian funds will help respond to the appeal by the United Nations and the International Committee of the Red Cross for additional aid.
There has been a substantial rise in the number of refugees, especially women and children, fleeing violence in Rakhine to seek shelter in Bangladesh in the past weeks. The funding will address their key needs, such as shelter, protection, health, water and sanitation and livelihoods.
Among other things, the money announced today will fund:

• hospital care and other health-care services, particularly focusing on sexual and reproductive health and sexual and gender-based violence and psychosocial support for survivors as well as obstetric care;
• access to water and sanitation services; and
• the provision of emergency shelter and non-food items for new asylum seekers.

This funding will be provided to trusted humanitarian partners, such as Doctors Without Borders, the Office of the United Nations High Commissioner for Refugees, the International Committee of the Red Cross and the International Organization for Migration, for work in both formal camps and informal settlements, as well as in hard-to-reach areas.
Canada is also making its emergency stockpile, including shelter and emergency relief supplies, available to its partners.

Quotes

“Canada is responding to the UN appeal with additional funds that will focus on addressing the critical shelter and health needs of the more than 500,000 displaced people, the majority being vulnerable women and children.
“We also urge the authorities in Myanmar to take measures to protect all civilians from the ongoing violence. We call for the full, unimpeded resumption of humanitarian assistance activities for UN and humanitarian organizations in Myanmar.”
- The Honourable Marie-Claude Bibeau, Minister of International Development and La Francophonie

Quick Facts

• To date in 2017, Canada has provided $12.25 million in humanitarian assistance funding to partners in Myanmar and Bangladesh to meet the needs of crisis-affected people, including the Rohingya.

Contacts

Marie-Emmanuelle Cadieux
Press Secretary
Office of the Minister of International Development and La Francophonie
343-203-6238
marie-emmanuelle.cadieux@international.gc.ca
Media Relations Office
Global Affairs Canada
343-203-7700
media@international.gc.ca
Follow us on Twitter: @CanadaDev
Like us on Facebook: Canada’s international development - Global Affairs Canada
https://www.canada.ca/en/global-affairs/news/2017/10/myanmar_bangladeshcanadarespondstounitednationsappealwithadditio.html

အ​ေမစု​ေျပာတဲ့ သီတင္​းကြၽတ္​အ​ေၾကာင္​း

*********************************
ကြ်န္မတို႔ ကေလးဘ၀က သီတင္းကြ်တ္ေတြ အေၾကာင္း စဥ္းစားမိပါတယ္။ နံပါတ္တစ္ အေရးၾကီးဆံုးကေတာ့ မီးပံုးေလးေတြ ထြန္းရတဲ့ ကိစၥပါပဲ။ ေရာင္စံုမီးပံုးေလးေတြအထဲက ဖေယာင္းတိုင္ကေလးေတြ မီးညိွလိုက္ေတာ့ ၿဖာထြက္လာတဲ့ အလင္းရဲဲ႕အလွ စိတ္္ထဲမွာ စြဲေနတာ ယခုအသက္ၾကီးထိတိုင္ေအာင္ ဘယ္လို ဇာတ္မ်ိဳးကမွ ယွဥ္ႏိုင္စြမ္းမရွိတဲ့ အလွမ်ိဳးလို႔ ခံစားေနရပါတယ္။ ဒုတိယ အေရးၾကီးဆံုးကိစၥကေတာ့ လူၾကီးေတြကို လိုက္ကန္ေတာ့ ရတာ၊ ကန္ေတာ့တာေၾကာင့္ ဆုရတာ၊ ေမေမ့ကို လာကန္ေတာ့ၾကတဲ့အခါ မုန္႔ေတြ ပါလာတာေတြပါပဲ။ အဲဒီတုန္းက မုန္႔ေတြ သိပ္မစံုပါဘူး။ ‘ပလိန္းကိတ္’ (အမ်ားသၿဖင့္ ရွာမီး၊ ဆန္းကဖီးတို႔ကပါပဲ)၊ ‘အေဆာ့စ္တစ္ကိတ္’ (မ်ိဳးစံုကိတ္အေသးေလးေတြ) နဲ႔ ‘ပတ္တီး’ အသားမုန္႔ ေလးေတြပါပဲ။ အခုေခတ္ကေလးေတြက ဒါေလာက္မ်ားေတာ့ ပ်င္းေသးတယ္ေပါ့။ ကြ်န္မတို႔ အတြက္ကေတာ့ ေပ်ာ္စရာၾကီးပါ။ တတိယအားၿဖင့္ အေရးၾကီးတာကေတာ့ မီးပန္းေလးေတြ ေ၀ွ႕ယမ္းၿပီးမီးပြင့္ေလးေတြ ေတာက္ပၿမဴးေနတာကို ရွဳမၿငီး ၾကည့္ရတာပါပဲ။ အကိုေတြကေတာ့ ေဗ်ာက္အိုးကို မီးပန္း နည္းတူ သေဘာက်ၾကပါတယ္။ မီးပန္းထက္ေတာင္ ၾကိဳက္ၾကလားမသိပါဘူး။ ကြ်န္မကေတာ့ မႏွစ္သက္ပါ။

ယခု အသက္ၾကီးလာတဲ့ အခါမွာလည္း ေဗ်ာက္အိုးေတြကို (ဆိုလိုတာက) ေဗ်ာက္အိုးသံေတြကို မႏွစ္သက္ ပါဘူး။ အထူးသၿဖင့္ ကြ်န္မေခြးေလးတိုင္ခ်ီတိုေၾကာင့္ ပိုမိုလို႔ေတာင္ မႏွစ္သက္ပါဘူး။ ေခြးအေတာ္ မ်ားမ်ားနည္းတူ တိုင္ခ်ီတို ငယ္ငယ္တုန္းက ေဗ်ာက္အိုးသံဆို အင္မတန္ေၾကာက္ပါတယ္။ သီတင္းကြ်တ္ လအတြင္းမွာ ေမြးလာတဲ့ တုိင္ခ်ီတို ပထမဦးဆံုး အၾကိမ္ တစ္ႏွစ္သားေလးအေနနဲ႔ ေဗ်ာက္အိုးသံေတြ ၾကားေတာ့ ေနစရာမရွိေအာင္ကို တုန္လွဳပ္ေနပါတယ္။ ေၿပးမိေၿပးရာေၿပးၿပီး ေရေၿမာင္းထဲ သြားပုန္းေနလို႔ အေတာ့ကို ရွာယူရပါတယ္။ အခန္းထဲ ေခၚၿပီး ဖက္ထားတာေတာင္ တုန္ေနတာပဲ။ တစ္ႏွစ္နဲ႔ တစ္ႏွစ္ၾကီး လာတာနဲ႔အမွ် ေၾကာက္စိတ္က ေလ်ာ့သြားၿပီး ေဗ်ာက္အိုးသံၾကားရင္ ပုန္းတာ၊ တုန္တာမရွိေတာ့ဘဲ စိတ္ဆိုးဆိုးနဲ႔ ေဟာင္တဲ့ အဆင့္ေရာက္လာပါတယ္။
ဒီႏွစ္ သီတင္းကြ်တ္အၾကိဳရက္ေတြမွာ ေဗ်ာက္အုိးသံ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ၾကားရတဲ့အခါ တိုင္ခ်ီတို ၿပန္ေဟာင္ ေပမယ့္၊ သိပ္ဂရုမစိုက္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ သီတင္းကြ်တ္ လၿပည့္ေန႕က်ေတာ့ ဒီလို မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ေဗ်ာက္အိုးထက္ ပိုၿပီး အသံက်ယ္တဲ့ မီးရွဴး၊ မီးပန္းေတြ ဆက္တိုက္ လႊတ္ၾကတာနဲ႔ အသံေတြဟာ မၿပတ္ထြက္ေပၚ လာေတာ့တာပဲ။ (ေၿပာရင္းဆိုရင္း အခုပဲ လၿပည့္ေက်ာ္ ၃ရက္ညမွာေတာင္ ဒီအသံေတြ ထြက္လာေနေသးတယ္။) ၾကာေတာ့ လူမ်ားထက္ အၾကားအာရံု ပိုမိုေကာင္းတဲ့ ေခြးနားရြက္အတြက္ အေတာ္႕ကို ခံရခက္လာမွာပဲ။ တိုင္ခ်ီတို စိတ္ညစ္လာပါေတာ့တယ္။ အိပ္ခ်ိန္ေရာက္လို႔ ၁၀နာရီ ေက်ာ္တဲ့တိုင္ တဒိန္းဒိန္း၊ တဒိုင္းဒိုင္းနဲ႔ မရပ္မနား၊ မီးရွဴးမီးပန္းသံေတြ ထြက္လာေနေတာ့ ကြ်န္မလညး္ စိတ္ညစ္လာတယ္။ ၁၀နာရီ၊ ၁၁နာရီ ၁၂နာရီ ေနာက္ဆံုး မီးရွဴး၊ မီးပန္းေတြ နံနက္ အရုဏ္တက္ခါနီး ၃နာရီ ေက်ာ္မွပဲ တိတ္သြားပါေတာ့တယ္။ တုိင္ခ်ီတိုနဲ႔ ကြ်န္မ ၂ေယာက္လံုး ေကာင္းေကာင္း ကို အိပ္လို႔ မရပါဘူး။
ေနာက္ေန႔ နံနက္ အၿခားသူေတြကို ေမးၾကည့္ေတာ့ အားလံုးအတြက္ အေႏွာင့္အယွက္ၿဖစ္ခဲ့တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ဒီလိုပါပဲ သီတင္းကြ်တ္လၿပည့္ေက်ာ္ ၁ရက္ေန႔ညမွာလည္း အသံေတြဟာ ည ၁၂နာရီေက်ာ္အထိ မတိတ္ပါဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္ေလာက္မွာ မိုးရြာလို႔ ကြ်န္မတို႔ ဘက္မွာေတာ့ တိတ္သြားပါတယ္။ ေဗ်ာက္အိုးမေဖာက္ရလို႔ အစိုးရက အမိန္႕ထုတ္ ထားတာကို ဘယ္သူကမွ မမွဳတာလား၊ မီးရွဴး၊ မီးပန္း လႊတ္တဲ႔ အသံမို႔ “ေဗ်ာက္အိုး မေဖာက္ရ” အမိန္႔နဲ႔ အကံ်ဳးမ၀င္တာလား၊ ဒီမီးရွဴးမီးပန္းေတြ ဟာ အင္မတန္မွ ေစ်းၾကီးတယ္လို႔လည္း သိရပါတယ္။ ဒီေလာက္သိန္းနဲ႔ခ်ီၿပီး မီးရွဴး၊ မီးပန္းေတြ ဘယ္သူေတြမ်ား လႊတ္ႏိုင္ပါလိမ့္။ အခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ လမ္းေပၚကိုတက္ၿပီး လႊတ္ၾကတယ္ေၿပာပါတယ္။ ဒါေတြဟာၿဖင့္ ၿဖစ္သင့္ပါရဲ႕လား။
ေန႔ၾကီးရက္ၾကီး အခ်ိဳ႕ထံုးတမ္းစဥ္လာအရ ပြဲေတြ ဆင္ႏႊဲတဲ့အခါ တီးၾက၊ မွဳတ္ၾက၊ ဆိုၾက၊ ကၾက၊ ေဗ်ာက္အိုးေဖာက္ၾကနဲ႕ အသံေတြ ဆူညံတာဟာ မထူးဆန္းပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ အတြက္လည္း စဥ္းစား ဖို႔လိုပါတယ္။ နာမက်န္းၿဖစ္ေနသူေတြ၊ လန္႔ၿပီး အိပ္မရတဲ့ ကေလးငယ္ေတြ အတြက္ဘယ္ေလာက္ အေနရခက္လိမ့္မလဲ။ က်န္းမာေနတဲ႔ သူေတြထဲမွာလည္း အေၾကာင္းေၾကာင္႕ေနာက္တစ္ေန႔ ေစာေစာ အလုပ္သြားရမည့္သူေတြလည္း သက္သာမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ႏိုင္ငံၾကီး အေတာ္မ်ားမ်ားမွာဆိုရင္ အမ်ားကို အေႏွာင့္အယွက္ ၿဖစ္ေစမယ့္ အသံေတြကို ဘယ္ႏွစ္နာရီ အထိသာ ၿပဳလုပ္ႏုိင္သည္ ဆိုတဲ့ စည္းမ်ဥ္း ဥပေဒေတြ ရွိပါတယ္။ အမ်ားအားၿဖင့္ေတာ့ သာမာန္ေန႔မ်ားမွာ ည၁၁နာရီ ေလာက္ထိပဲ ခြင့္ၿပဳထားၿပီး၊ ေန႔ၾကီးရက္ၾကီးေတြမွာေတာ့ ဒီထက္ ၾကာၾကာခြင့္ၿပဳပါတယ္။ ဒါေတာင္ ပတ္၀န္းက်င္က မေက်နပ္ရင္ ရဲကိုတိုင္ႏိုင္ပါတယ္။ အမ်ားနဲ႔ အတူေနရတဲ့ ေလာကၾကီးမွာ ပတ္၀န္းက်င္အတြက္စဥ္းစားတတ္တဲ့ အေလ့အက်င့္ကေတာ့ လိုအပ္ပါတယ္။V

အ​ေ​မ ေျပာတဲ႔ သီတင္​းကြၽတ္​အခါသမယ ( ၂ )
ဆုေကာင္းေကာင္းခ်တဲ လူၾကီးမ်ားစာရင္းထိပ္ဆုံးမွာကေတာ့ ဘဘဦးတင္လုိ ့ လူိမ်ားၾကတဲ့ ျမန္ေအာင္ဦးတင္တုိ ့ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွင့္ ဟသၤာတဦးျမတုိ ့ ျဖစ္ပါတယ္။ ဦးတင္ကေတာ့ ေက်ာက္မ်က္အေရာင္းအဝယ္လုပ္တယ္လုိ ့ ကြ်န္မနားလည္ခဲ့တယ္။
သီတင္းကြ်တ္သြားကန္ေတာ့တုိင္း ေက်ာက္စိမ္းေရာင္စုံနဲ ့ လုပ္ထားတဲ့ပစၥည္းေလးေတြ ေပးပါတယ္။ ကြ်န္မတုိ ့ကေတာ့ ပုံမွန္ႏွစ္တုိင္း လူၾကီးေတြအားလုံးကုိ မ်က္ႏွာသုတ္ပဝါနဲ ့ ကန္ေတာ့ပါတယ္။ အဲဒီေခတ္က ကေလးေတြ တစ္ေယာက္တစ္က်ပ္ ဆုခ်တာ မ်ားပါတယ္။ ၅ က်ပ္ ၁၀ က်ပ္ဆုိရင္ ေတာ္ေတာ္အေျခအေနေကာင္းတယ္လုိ ့ ယူဆရတယ္။ ဦးတင္တုိ ့က ေက်ာက္စိမ္းပစၥည္းေလးေတြအျပင္ ၅က်ပ္ ၁၀ က်ပ္ ဆုခ်ေတာ့ ကြ်န္မတုိ ့ သေဘာမက်ဘဲ ဘယ္ေနနုိင္ပါ့မလဲ။
ဆုအမ်ားဆုံးရတာကေတာ့ ဟသၤာတဦးျမထံကပါ။ ႏွစ္စဥ္ ကြ်န္မတုိ ့ကုိ တစ္ေယာက္ ၁၀၀ က်ပ္ ဆုခ်ပါတယ္။ ဘယ္သူကမွ ကြ်န္မတုိ ့ကုိ ဒီေလာက္မုန္ ့ဖုိး မေပးဖူးပါဘူး။ ဆုမခ်ဖူးပါဘူး။ တစ္ႏွစ္မွာ ကြ်န္မကုိ အေရာင္စုံထြက္တဲ့ ေဘာလ္ပင္တစ္ေခ်ာင္း ေပးပါတယ္။ အဲဒီေခတ္က အင္မတန္မွ ရွားပါး ထူးျခားပစၥည္းပါ။ အားလုံးက တအံ့တၾသ ဝုိင္းၾကည့္ရပါတယ္။
`ဒီလုိႏွစ္တုိင္း လုိက္ကန္ေတာ့ရတဲ့ ကေလးဘဝက ေမေမသင္ေပးေနတဲ့ ေဖေဖႏွင့္ပတ္သက္တဲ့ နုိင္ငံေရးသင္ခန္းစာကုိ´ မျခံဳ ငုံမိခဲ့ပါဘူး။ ဘဘဦးတင္ဆုိတာ ဦးညိဳ ျမ ေက်ာင္းသားဘဝက `ငရဲေခြးၾကီး လြတ္ေနျပီ´ ဆုိတဲ ့ေဆာင္းပါးႏွင့္ ထုိးႏွက္ခဲ့သူပါ။ (မွတ္ခ်က္ - bursar - တကၠသုိလ္ေငြစာရင္းမႈး (ေငြထိန္း) ဦးတင္ကုိ ရည္ရြယ္ျပီး အုိးေဝညိဳ ျမက ထုိေဆာင္းပါးကုိ ေရးသားခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္) `စာေရးဆရာ အမည္မထုတ္ေဖာ္ခဲ့တဲ့ အုိးေဝစာေစာင္အယ္ဒီတာကေတာ့ ေဖေဖပါပဲ´ ။
`ဟသၤာတဦးျမဆုိတာ တစ္ခ်ိန္က ဂ႒ဳန္ဦးေစာကုိ အလြန္ေလးစားခဲ့ျပီး ဦးေစာပါတီအဖဲြ ့ဝင္ ျဖစ္ခဲ့သူပါ။ (မွတ္ခ်က္ - ဟသၤာတဦးျမက ဦးေစာႏွင့္ အရမ္းရင္းႏွီးပါတယ္။ လြတ္လပ္ေရးယူရန္ကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဗုိလ္ခ်ဴ ပ္ေအာင္ဆန္းသည္ ဦးေစာႏွင့္ ေဆြးေႏြးမည္ဆုိေသာအခါ ဟသၤာတဦးျမက ေခၚသြားပါတယ္။ ဦးေစာအိမ္ ေရာက္ခ်ိန္တြင္ အျပင္ဝရံတာထုိင္ခုံမွာ ႏွစ္ဦးသား ထုိင္ေစာင့္ေနပါတယ္။ ဦးေစာအိမ္က မင္းေစကလည္း သူတုိ ့ေခါင္းေဆာင္ၾကီး စကားေျပာေန၍ အေရးၾကီးလုိ ့ ခဏေစာင့္ပါဆုိျပီး ထုိင္ေစာင့္ခုိင္းထားပါတယ္။ (တကယ္တမ္းက နုိင္ငံျခားသားေတြနဲ ့အရက္ေသာက္ျပီး စကားေျပာေနတာပါ။ ဗုိလ္ခ်ဴ ပ္ကုိ တမင္လုပ္တာပါ) နာရီဝက္ေလာက္ၾကာေတာ့ ထြက္မလာသျဖင့္ ဟသၤာတဦးျမက `လာ ဗုိလ္ခ်ဴ ပ္ မေစာင့္နဲ ့ေတာ့ သြားမယ္´ ဆုိျပီး ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ `ဗုိလ္ခ်ဴ ပ္က ဟာ .. ဦးေလးျမကလည္း ေနစမ္းပါဦး ေစာင့္စမ္းပါဦး´ ဆုိျပီး ဆက္ေစာင့္ပါတယ္။ ဒီလုိနဲ ့ ေစာင့္ေနရင္း ႏွစ္နာရီေလာက္ ၾကာခ်ိန္တြင္ေတာ့ ဟသၤာတဦးျမက `ကဲ. ဗုိလ္ခ်ဴ ပ္ ထေတာ့ ဒါေလာက္ေတာင္ ေစာ္ကားတာ. သူနဲ ့လည္း ေနာက္ ဘယ္ေတာ့မွ မဆက္ဆံဘူး´ ဆုိျပီး အတင္းေခၚျပီး ျပန္လာေစခဲ့ပါတယ္။ ထုိမွစျပီး ဟသၤာတဦးျမသည္လည္း ဦးေစာကုိ လုံးဝ အဆက္အဆံမလုပ္ေတာ့ပဲ ဗုိလ္ခ်ဴ ပ္ကုိ အျပည့္အဝ ယုံၾကည္ျပီး ပူးေပါင္းပါဝင္ ေဆာင္ရြက္ပါေတာ့တယ္။ သိေစလုိတာက ဗုိလ္ခ်ဴ ပ္တြင္ ဘယ္လုိမ်ိဴ းမွ စိတ္ကြက္တာမ်ိဴ းမရွိ.. လြတ္လပ္ေရးအတြက္ဆုိရင္ တျခားဘာမွ ထည့္မစဥ္းစားပဲ ကေလးဆန္ဆန္ အျပဳအမူမ်ိဴ းကုိ ဘယ္ေတာ့မွမလုပ္။ မည္သူနဲ ့မဆုိ တုိင္းျပည္အက်ိဴ းကုိ ရည္ေမွ်ာ္ကုိး၍ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သည္သာ ျဖစ္ေၾကာင္း။ တုိင္းျပည္အက်ိဴ းအတြက္သည္သာ အဓိက ပဓါနျဖစ္ေၾကာင္း) [သမီးေအာင္ဆန္းသည္လည္း ထုိကဲ့သုိ ့ စိတ္ေနသေဘာထားအတုိင္း အတူတူပင္ ျဖစ္ပါသည္]
ေနာက္ေတာ့ `ေဖေဖ့ကုိ ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ လက္ခံခဲ့ရုံမက ေဖေဖမရွိေတာ့တဲ့အခါမွာ ကြ်န္မတုိ ့အေပၚမွာ ေမတၱာမပ်က္ ေနခဲ့ပါတယ္´။ ဒီေတာ့ "ကြ်န္မတုိ ့ ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ သီတင္းကြ်တ္ေတြဟာ စစ္မွန္တဲ့ အမ်ိဴ းသားရင္ၾကားေစ့မႈကုိ သရုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ ေဖေဖက ရန္သူေတြကုိ မိတ္ေဆြျဖစ္ေအာင္- မိတ္ေဆြလုိဆက္ဆံခဲ့တဲ့ အေမြေကာင္းေတြ ကြ်န္မတုိ ့ ဆက္ခံခဲ့ရပါတယ္" ။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္.
( ဒီစကား မွ ျပန္​လည္​မွ်​ေဝပါသည္​ )


ေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ( ဒီစကား )
16.9.2014
 

Q&A with Gov't Officials: Senate Committee Hearing on Burma's Rakhine Cr...

Presentation: Senate Human Rights Comittee HearingBurma - Oct.2,2017

ရိုဟင္ဂ်ာပုုန္ကန္မွႈတြင္ ေသာ့ခ်က္က်ေနေသာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုုင္ငံေရး

ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၏ လက္ရွိအာဏာရ အဝါမီညႊန္႔ေပါင္းပါတီ ဦးေဆာင္သည့္ အစိုးရက ရိုုဟင္ဂ်ာအုပ္စုတို႔ကို ႏိုုင္ငံေတာ္လံုုျခံဳေရးအႏၱရာယ္အျဖစ္ ရွႈျမင္ေနသည္။
(ေဆာင္းပါး အစ အဆံုး)

ရိုဟင္ဂ်ာပုုန္ကန္မွႈတြင္ ေသာ့ခ်က္က်ေနေသာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုုင္ငံေရး
================
ဘာေတးလင့္တနာ
(The Asia Times တြင္ သတင္းစာဆရာ ဘာေတးလင့္တနာ ေရးသားေသာ Bangladesh holds the key to Rohingya insurgency ေဆာင္းပါးကို ဘာသာျပန္ထားျခင္းျဖစ္သည္။ ဤေဆာင္းပါးပါ ေဖာ္ျပခ်က္မ်ားသည္ Myanmar Now သတင္းဌာန၏ အာေဘာ္ႏွင့္သေဘာထား မဟုုတ္ပါ။ ႏိုုင္ငံတကာတြင္ ျဖစ္ေပၚေနေသာ ျမန္မာျပည္ဆိုုင္ရာ ထိပ္တန္းသံုးသပ္ခ်က္ေဆာင္းပါးတခ်ဳိ႕ကို ျမန္မာစာဖတ္ပရိသတ္ ဖတ္ရႈႏိုင္ရန္ ေဖာ္ျပေပးေနျခင္းသာျဖစ္သည္။)
ရခိုင္ျပည္နယ္ ပဋိပကၡသည္ ျမန္မာျပည္ ေျမာက္ပိုုင္းႏွင့္ အေရွ႕ေျမာက္ပိုုင္းတို႔တြင္ ႏွစ္ကာလၾကာရွည္ျဖစ္ေနေသာ အင္အားေတာင့္တင္းသည့္ ပုန္ကန္ထၾကြမွႈအဆင့္တစ္ခုသို႔ ကူးေျပာင္းသြားေတာ့မည္လား။
ၾသဂုတ္လ ၂၅ ရက္ေန႔က အာရကန္ရိုဟင္ဂ်ာကယ္ဆယ္ေရးတပ္ ေခၚ အာဆာ (ARSA) အဖြဲ႔က လံုုျခံဳေရးကင္းစခန္းမ်ားကိုု ဝင္ေရာက္တိုုက္ခိုုက္ၿပီး၊ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ကလည္း လူေပါင္း ၄ သိန္းေက်ာ္မွ် တစ္ဖက္ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုုင္ငံသိုု႔ ထြက္ေျပးေစေလာက္ေအာင္အထိ အလြန္ျပင္းထန္သည့္ လက္တုံ႔ျပန္ တိုုက္ခိုုက္မွႈ ျပဳလုုပ္ၿပီးေနာက္တြင္ အေရွ႕ေတာင္အာရွ လံုုျခံဳေရးေလ့လာဆန္းစစ္သူတိုု႔က အထက္ပါေမးခြန္းကိုု အေျဖထုုတ္ေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။
ေမးခြန္း၏ အေျဖမွာ အခ်က္ႏွစ္ခ်က္ေပၚတြင္ အမ်ားႀကီးမူတည္သည္။ ပထမအခ်က္မွာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္တြင္ မည္သူအာဏာရေနသနည္းႏွင့္ ဒုတိယအခ်က္မွာ ရိုဟင္ဂ်ာစစ္ေသြးၾကမ်ားက ၄င္းတိုု႔၏ဗ်ဴဟာျဖစ္ေသာ ပစ္လိုုက္ေျပးလိုုက္ျပဳလုုပ္ေသာ ေတာတြင္းလွႈပ္ရွားမွႈကိုု စဥ္ဆက္မျပတ္ အရွိန္ျမွင့္လုပ္ေဆာင္ရန္ ႏိုုင္ငံတကာ အဆက္အသြယ္မ်ားထံမွ မည္၍မည္မွ်ေသာ ေထာက္ပံ့မွႈရေအာင္ ႀကိဳးစားႏိုုင္မည္နည္း ဆိုုေသာအခ်က္ ျဖစ္သည္။
အာဆာမွာ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔သစ္တစ္ဖြဲ႔ဟု ဆိုုႏိုင္ေသာ္လည္း ျမန္မာႏိုုင္ငံ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းရွိ အပယ္ခံရိုဟင္ဂ်ာတို႔သည္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္တြင္ အေျချပဳလွႈပ္ရွားေနေသာ ႏိုုင္ငံရပ္ျခား အကူအညီမ်ားျဖင့္ စစ္ေသြးၾကြလွႈပ္ရွားမွႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ အစဥ္အလာရွိသည္။
ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္ပိုုင္းသည္ ၄င္းတိုု႔၏ ပိုုင္နက္နယ္ေျမေပၚတြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ထိုုသမိုုင္းေၾကာင္းကိုု ေကာင္းစြာသိရွိသည္။ ၾသဂုတ္လ ၂၅ တိုုက္ခိုုက္မွႈျဖစ္ၿပီး ေလးရက္ေျမာက္အၾကာတြင္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ရွိတ္ဟာဆီနာ၏ အစိုုးရက အာဆာအား စစ္ေရးအရ အတူတကြ တိုုက္ခုိက္ရန္ ျမန္မာအစိုုးရကိုု ကမ္းလွမ္းခဲ့ၿပီး၊ ဝင္ေရာက္လာေသာ ဒုကၡသည္အားလံုးကိုုလည္း ျမန္မာႏိုုင္ငံသိုု႔ ျပန္ပိုု႔မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေၾကညာခဲ့သည္။
ရွိတ္ဟာဆီနာ၏ အဝါမီညြန္႔ေပါင္းပါတီသည္ ရိုဟင္ဂ်ာႏိုုင္ငံေရးအဖြဲ႔မ်ားအား လံုုျခံဳေရးအႏၱရာယ္ဟုု ရွႈျမင္ေနသည္မွာ ဘာသာေရးအစြန္းေရာက္ေသာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ဂ်မားအယ္အစၥလာမ္ (Bangladesh Jamaat-e-Islami-BJI) ပါတီ ႏွင့္ ရိုဟင္ဂ်ာႏိုုင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္းမ်ားၾကားတြင္ ကာလၾကာျမင့္စြာတည္ရွိလာသည့္ ဆက္ဆံေရးေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
ထိုု BJN ပါတီသည္ ရခိုုင္ျပည္အေနာက္ဖက္ႏွင့္ ကပ္လ်က္တည္ရွိေသာ စစ္တေကာင္းေဒသတြင္ အားေကာင္းေသာ ႏိုုင္ငံေရးအင္အားစုတစ္ခုျဖစ္ၿပီး၊ လက္ရွိ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုုင္ငံတြင္ အင္အားအႀကီးဆံုုးအတိုုက္အခံျဖစ္သည့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အမ်ဳိးသားေရးပါတီ (BNP) ၏ မဟာမိတ္လည္းျဖစ္သည္။
ျမန္မာႏွင့္တြဲၿပီး အာဆာကိုု စစ္ေရးအရ တိုုက္ခိုုက္ဖို႔ ရည္ရြယ္ခဲ့ေသာ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ဟာဆီနာ၏ အဆိုုမွာ ဒုုကၡသည္ အံုႏွင့္က်င္းႏွင့္ ျပံဳဆင္းလာသည့္အတြက္ အေကာင္အထည္ မေပၚခဲ့ပါ။ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် ေထာင္ေသာင္းခ်ီ၍ နယ္စပ္ျဖတ္လာေနေသာ လူေပါင္းမ်ားစြာကိုု ဘဂၤလားေဒ့ရွ္တပ္ဖြဲ႔ဝင္မ်ားက တားဆီးပါက အေသအေပ်ာက္ မ်ားစြာျဖစ္ေပၚမည္ျဖစ္သည္၊ ထိုု႔ေၾကာင့္ သူ၏ မူလအဆိုုကိုု ျပန္လည္ ရုပ္သိမ္းသြားျခင္းျဖစ္သည္။
ရိုုဟင္ဂ်ာတို႔ကိုု ေထာက္ခံသည့္ လူထုုစုုေဝးမွႈမ်ား ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ျမိဳ႔ႀကီးမ်ားတြင္ ျဖစ္ေပၚလာသည့္အခါတြင္ ဟာဆီနာ၏အသံ ေျပာင္းလဲလာသည္။ စက္တင္ဘာ ၁၂ ရက္ေန႔က သူကိုုယ္တိုုင္ နယ္စပ္ရွိဒုကၡသည္စခန္းသို႔ပင္ သြားေရာက္ခဲ့သည္။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံက ဒုကၡသည္မ်ားကိုု ယာယီေနထိုုင္စရာမ်ားႏွင့္ ကူညီပံ့ပိုုးမွႈမ်ားကိုု ျပဳလုုပ္ေပးသြားျဖစ္ေၾကာင္း၊ မၾကာခင္ ျမန္မာႏိုုင္ငံကလည္း သူ႔ႏိုုင္ငံသားမ်ားကိုု ျပန္လည္ေခၚယူသင့္ေၾကာင္း သူက ဆိုုခဲ့သည္။
ဘဂၤလားေဒ့ရွ္တြင္ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားကိုု လာမည့္နွစ္ ၂ဝ၁၈ သိုု႔မဟုုတ္ အနည္းဆံုုး ၂ဝ၁၉ ဇန္နဝါရီ ေနာက္ဆံုုးထားၿပီး က်င္းပမည္ျဖစ္သည္။ ထိုုေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အဓိကအတိုုက္အခံပါတီျဖစ္သည့္ BNP သာ အႏိုုင္ရရွိၿပီး တစ္ေက်ာ့ျပန္ အာဏာရလာပါက အေျခအေနသည္ အႀကီးအက်ယ္ ေျပာင္းလဲသြားႏိုုင္ၿပီး ရိုုဟင္ဂ်ာတိုု႔ကိုု ပိုုမိုုေထာက္ခံေသာ မူဝါဒတစ္ရပ္လည္း ျဖစ္ေပၚလာႏိုုင္သကဲ့သိုု႔၊ နယ္စပ္ေဒသတြင္ စစ္ေသြးၾကြမ်ား ခုုိေအာင္းရာေနရာသစ္မ်ား ဖန္တီးလာမွႈကိုု ထိုုတက္လာေသာအစိုုးရသစ္က မ်က္ကြယ္ျပဳႏိုုင္သည့္အေျခအေန ရွိသည္။
BNP ပါတီမွာ အစၥလာမ္ႏိုုင္ငံေရးပါတီျဖစ္သည့္ BJI ႏွင့္ ညႊန္႔ေပါင္းဖြဲ႔ကာ ၁၉၉၁ မွ ၁၉၉၆ ကာလ ႏွင့္ ၂ဝဝ၁ မွ ၂ဝဝ၆ ကာလမ်ားတြင္ အာဏာရပါတီျဖစ္ခဲ့သည္။
BJI ၏ ပါတီသေကၤတမ်ားသည္ ဥပေဒေၾကာင္းအရ ညီညြတ္မွႈမရွိေသာေၾကာင့္ လာမည့္ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားတြင္ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ျပိဳင္ခြင့္ ပိတ္ပင္ထားခံရသည္။ သိုု႔ေသာ္ ဟာဆီနာ၏ အဝါမီညြန္႔ေပါင္းပါတီက ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အေရးနိမ့္ပါက BJI ႏွင့္ ၄င္းကဲ့သိုု႔ေသာ ဘာသာေရးအစြန္းေရာက္အုုပ္စုုမ်ားသည္ အတိုုက္အခံ BNP ပါတီ ဦးေဆာင္မည့္အစိုုးရကိုု အႀကီးအက်ယ္ ၾသဇာလႊမ္းမိုုးႏိုုင္ေျခရွိသည္။
ျမန္မာ့တပ္မေတာ္၏ ႀကီးမားေသာစစ္ေရးလွႈပ္ရွားမွႈမ်ားကိုု တန္ျပန္ရန္ ၁၉၈၂ ခုႏွစ္တြင္
ရိုဟင္ဂ်ာေသြးစည္းညီညြတ္ေရး RSO အဖြဲ႔ ေပၚေပါက္လာခဲ့သည္။ RSO ၏ ဦးေဆာင္မွႈျဖင့္
ရိုုဟင္ဂ်ာသူပုုန္မ်ားသည္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္နယ္စပ္ကိုု ေျခကုပ္ယူလာခဲ့သည္။ RSO အဖြဲ႔အစည္းမွာ မရွိေတာ့သေလာက္ ပ်က္ျပယ္သြားၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ အေရွ႕ေတာင္ဖက္ရွိ အူခီယာၿမိဳ႕အနီးတြင္ စခန္းႀကီးတစ္ခု ဖြင့္လွစ္ခဲ့ေၾကာင္း သိရွိရသည္။
ရခိုုင္ေဒသတြင္ မြတ္စလင္မ်ား လက္နက္ကိုုင္ပုုန္ကိုုင္မွႈမွာ ၁၉၄၇ ခုနွစ္ ျဗိတိသွ်လက္ေအာက္မွ ျမန္မာႏိုုင္ငံမလြတ္ေျမာက္မီကပင္ စတင္ခဲ့သည္။ ထိုုအခ်ိန္က ရိုဟင္ဂ်ာဆိုုေသာ အသံုုးအႏွဳန္းမွာ ေရပန္းမစားေသးဘဲ ထိုုပုုန္ကန္သူ ျမန္မာမြတ္စလင္မ်ားက သူတိုု႔ကိုုယ္သူတိုု႔ မူဂ်ာဟစ္မ်ားဟုု သမုုတ္ခဲ့သည္။
ထိုုသူတိုု႔အနက္ လူသိမ်ားသည့္အဆိုုေတာ္ ဂ်ဖားေကာ္ဝဲလ္ (Jafar Kawwal) ေခၚ ဂ်ဖားဟူစိန္ဆိုုသူက ဦးေဆာင္ကာ မူဂ်ာဟစ္တိုု႔သည္ ရခိုုင္ျပည္နယ္၏ ေဒသတခ်ဳိ႔ကိုု လြတ္လပ္ေရးရခါစ ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံတြင္းသိုု႔ သြတ္သြင္းရန္ၾကံရြယ္ခဲ့သည္။ ထိုုစဥ္အခ်ိန္က ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုုင္ငံမွာ ပါကစၥတန္ႏိုုင္ငံ၏ အေရွ႕ပိုုင္းေဒသေခၚ အေရွ႕ပါကစၥတန္အျဖစ္သာ တည္ရွိေနသည္။
သိုု႔ရာတြင္ ျမန္မာမြတ္စလင္ေခါင္းေဆာင္တိုု႔က ထိုုမူဂ်ာဟစ္မ်ား၏ ပုုန္ကန္ထၾကြမွႈကိုု လက္သင့္မခံခဲ့ေပ။ ၁၉၄၆ ခုႏွစ္ ေမလေစာပိုုင္းတြင္ ျမန္မာႏိုုင္ငံမွ ခြဲထြက္လိုုသူ မူဂ်ာဟစ္မ်ား၏ အင္အား အရွိန္ရလာေနသည္၊ သိုု႔ရာတြင္ လက္နက္ကိုုင္ လွႈပ္ရွားမွႈအဆင့္သိုု႔ မေရာက္ရွိေသး။ ထိုုအခ်ိန္တြင္ ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ အတူ လုုပ္ၾကံခံခဲ့ရာသူ ျမန္မာ့အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးျဖစ္သူ ျမန္မာမြတ္စလင္အမ်ဳိးသား ဦးရာဇတ္က ပါကစၥတန္ႏွင့္ ပူးေပါင္းရန္ၾကံစည္မွႈအား လက္သင့္မခံရန္ ႏိုုင္ငံတြင္းရွိ မြတ္စလင္မ်ားကုုိ စာထုုတ္ျပန္သတိေပးခဲ့သည္။
ျမန္မာမြတ္စလင္မ်ားကို ေပါက္ဖြားႀကီးျပင္းရာ ဇာတိႏိုုင္ငံတြင္ အင္အားေကာင္းၿပီး၊ ဂုုဏ္သိကၡာရွိသည့္ အသိုုက္အဝန္းတစ္ခုုအေနျဖင့္သာ ျမင္လိုုခ်င္သည္မွာ ဦးရာဇတ္၏ဆႏၵျဖစ္သကဲ့သို႔၊ ထိုုအခ်ိန္မွ ယေန႔မ်က္ေမွာက္အခ်ိန္ထိလည္းေကာင္း၊ ယခုုၾကံဳေတြ႔ေနရေသာ အေရးအခင္းတြင္လည္းေကာင္း ျမန္မာမြတ္စလင္တိုု႔၏ ရပ္တည္ခ်က္မွာ ထိုုအတိုုင္းပင္ျဖစ္သည္။
စက္တင္ဘာ ၉ ရက္ေန႔တြင္ ျမန္မာႏိုုင္ငံလံုုးဆိုုင္ရာ အစၥလာမ္ဘာသာေရးအဖြဲ႔ႀကီးက အာဆာအဖြဲ႔ကိုု ရွဳတ္ခ်ေၾကာင္း၊ အစိုုးရ၊ ဘာသာေပါင္းစုံခ်စ္ၾကည္အဖြဲ႔မ်ား အပါအဝင္ ျပည္သူလူထုုႏွင့္ အတူတကြ လက္တြဲၿပီး အၾကမ္းဖက္မွႈမ်ားကိုု ကာကြယ္ တားဆီးသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ကတိကဝတ္ျပဳခဲ့သည္။
၁၉၅ဝ ျပည့္ႏွစ္မ်ားတြင္ မူဂ်ာဟစ္လွႈပ္ရွားမွႈမ်ား ေမွးမွိန္လာခဲ့သည္။ ၁၉၆၁ တြင္မူ လက္က်န္ မူဂ်ာဟစ္သူပုုန္မ်ားက အစိုုးရႏွင့္သေဘာတူညီမႈယူကာ လက္နက္ခ်ခဲ့သည္။ ထိုုသေဘာတူညီမွႈ၏ အက်ဳိးဆက္အားျဖင့္ ရခိုုင္ျပည္ေျမာက္ပိုုင္းတြင္ ေမယုနယ္ျခားခရိုုင္ အမည္ရ ေဒသႏၱရ ကိုုယ္ပိုုင္အုုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ျဖစ္ေပၚခဲ့သည္။ သိုု႔ေသာ္ ၁၉၆၂ စစ္တပ္အာဏာသိမ္းၿပီးေနာက္တြင္ ထိုုအုုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ကိုု ဖ်က္သိမ္းခဲ့သည္။
မိုဟာမက္ဂ်ဖားဟာဘစ္ဦးေဆာင္ေသာ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးအပါအဝင္ မြတ္စလင္အေရး တက္ၾကြလွႈပ္ရွားသူတခ်ဳိ႕ ၁၉၆၃ တြင္ ေတာခိုုကာ ရိုုဟင္ဂ်ာ လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ကို ဖြဲ႔စည္းခဲ့ၿပီး ထိုုအဖြဲ႔မွာ ၁၉၇၄ တြင္ ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ဳိးခ်စ္တပ္ဦး ဟူ၍ အသြင္ေျပာင္းလာခဲ့သည္။
သိုု႔ရာတြင္ ထုုိအဖြဲ႔မွာ ျမန္မာျပည္တြင္းတြင္ လွႈပ္ရွားမွႈမယ္မယ္ရရ ဘာမွ်မျပဳလုုပ္ခဲ့ဘဲ၊ ဦးေဆာင္သူေခါင္းေဆာင္မ်ားမွာ စစ္တေကာင္းတြင္ အေျခစိုုက္ၿပီး ရိုုဟင္ဂ်ာ လွႈပ္ရွားမွႈ အေၾကာင္း စာေစာင္မ်ား၊ သတင္းထုုတ္ျပန္ခ်က္မ်ားသာ ထုုတ္ေနခဲ့သည္။ ၄င္းတိုု႔၏ လက္နက္ကိုုင္အဖြဲ႔မွာလည္း မည္ကာမတၱမွ်သာျဖစ္ၿပီး၊ ထိုုလက္နက္ကိုုင္အဖြဲ႔ကိုု ျမန္မာႏိုုင္ငံနယ္စပ္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အေရွ႕ေတာင္ဖက္စြန္းရွိ တက္နက္(ဖ္)ျမိဳ႔တဝိုုက္တြင္ အေျချပဳထားခဲ့သည္။
ရိုုဟင္ဂ်ာအေရးကိုု ႏိုုင္ငံတကာက သိသိသာသာ စိတ္ဝင္စားလာခဲ့သည္မွာ “တရားမဝင္ခုိးဝင္လာသူမ်ား” ဟု ယူဆခံရသူမ်ားအား သုုတ္သင္ရန္ ျမန္မာအစိုုးရက
၁၉၇၈ ခုႏွစ္ ရခိုုင္ျပည္နယ္တြင္ ျပဳလုုပ္ခဲ့သည့္ နဂါးမင္းစစ္ဆင္ေရးေနာက္ပိုုင္းမွ ျဖစ္သည္။ ဒုုကၡသည္ ၂ သိန္းခန္႔ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္သိုု႔ေရာက္ရွိလာခ်ိန္တြင္ ႏိုုင္ငံတကာမွ ေဝဖန္ျပစ္တင္မွႈမ်ားျဖစ္ေပၚလာသည္။ ထိုုအေရးအခင္းေၾကာင့္ ရက္ဘိတက္၊ အယ္ အလမ္မယ္အစၥလာမီအမည္ရ ေဆာ္ဒီအာေရးဗီးယားႏိုုင္ငံမွ ေငြအင္အား အလြန္ ေတာင့္တင္းသည့္ ပရဟိတအဖြဲ႔တစ္ခု ျမန္မာႏွင့္ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ နယ္နိမိတ္ေဒသမ်ားသိုု႔ စတင္ဝင္ေရာက္လာခဲ့သည္။
ထိုုပရဟိတအဖြဲ႔က ဒုုကၡသည္မ်ားကိုု အကူအညီေပးရံုမက ေဆးရံုုတစ္ရံုု၊ ဝတ္ျပဳဗလီတစ္လံုုး၊ ဘာသာေရးစာသင္ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းတိုု႔ကို အူခီရာျမိဳ႔တြင္ ေဆာက္ေပးခဲ့သည္။ ထိုုဘာသာေရးအေဆာက္အအံုမွာ အေရာင္အေသြးအမ်ဳိးမ်ဳိးရွိ မြတ္စလင္စစ္ေသြးၾကြမ်ား ဆံုစည္းရာေနရာတစ္ခုျဖစ္လာခဲ့သည္။
ေနာက္ပိုုင္းတြင္ ပိုုအစြန္းေရာက္ေသာပုဂၢိဳလ္မ်ားက ရိုုဟင္ဂ်ာမ်ုိးခ်စ္တပ္ဦး (Rohingya Patriotic Front) မွ ခြဲထြက္ၿပီး ရိုုဟင္ဂ်ာေသြးစည္းညီညြတ္ေရးတပ္ (RSO) ကိုု ဖြဲ႔စည္းခဲ့သည္။ ရခိုုင္ျပည္ဇာတိ ဆရာဝန္တစ္ဦးျဖစ္သူ မိုုဟာမက္ယူႏြတ္ ဦးေဆာင္သည့္ RSO အဖြဲ႔သည္ ေပၚထြက္ခဲ့သမွ်ေသာ ရိုုဟင္ဂ်ာအုုပ္စုုမ်ားအနက္ အင္အားအေကာင္းဆံုုးႏွင့္ စစ္ေသြးအၾကြဆံုုးအဖြဲ႔ ျဖစ္လာသည္။ မ်ားမၾကာမီ ထိုုအဖြဲ႔သည္ သေဘာထားျခင္းတိုုက္ဆိုုင္ေသာ မြတ္စလင္ကမၻာမွ အဖြဲ႔မ်ားႏွင့္ ခ်ိတ္ဆက္မိၿပီး ေထာက္ပံ့မွႈမ်ား ရရွိလာခဲ့သည္။
RSO သည္ ကတ္ရွမီးယား ရွိ ဟစ္ဘီအူမူဂ်ာေဟဒင္အဖြဲ႔ႏွင့္ အာဖဂန္နစၥတန္ရွိ ဂါဘဒၵင္အဖြဲ႔မ်ား၏ ပံ့ပိုးကူညီမွႈမ်ားကိုုလည္း ရရွိခဲ့သည္။ RSO တိုု႔၏ အူခီယာအေျခစိုက္စခန္းသိုု႔ အာဖဂန္ စစ္သင္တန္းနည္းျပမ်ား ေရာက္ရွိလာၿပီး၊ RSO ၁ဝဝ ခန္႔မွာ အာဖဂန္ႏိုုင္ငံ ခိုု႔စ္ (Khost) ျပည္နယ္သိုု႔ ဟစ္ဘီအစၥလာမီအဖြဲ႔ႏွင့္အတူ စစ္ေရးေလ့က်င့္ရန္ သြားေရာက္ခဲ့သည္။ RSO အဖြဲ႔သည္ ေနာက္ပိုုင္းတြင္ ေဒသတြင္း ေမွာင္ခုုိေစ်းကြက္မ်ားမွ ေရာ့ကတ္အေျမာက္မ်ား၊ စက္ေသနတ္မ်ား ဝယ္ယူႏိုုင္ခဲ့သည္။
၁၉၉ဝ ျပည့္ႏွစ္အေစာပိုင္းတြင္ နယ္စပ္ရွိ ရိုဟင္ဂ်ာသူပုန္တို႔၏ လူသူ လက္နက္ ျဖည့္တင္းေနမွႈကို ဘဂၤလားေဒ့ရွ္သတင္းစာမ်ားက အထူးအသားေပး ေရးသားေဖာ္ျပၾကသည္။
သိုု႔ရာတြင္ RSO စစ္စခန္းမ်ားတြင္ စစ္ေရးေလ့က်င့္ေနသူတို႔မွာ ရိုဟင္ဂ်ာမ်ားသာမက၊ စစ္တေကာင္းတကၠသိုုလ္မွ အစၥလာမီခ်ားဟတ္တရားရွီဘား အဖြဲ႔ဝင္မ်ားပါ ပါဝင္ေနသည့္အခ်က္ ေပၚထြက္လာသည္။ ထိုုအဖြဲ႔မွာ ၄င္းတိုု႔၏ စစ္ေသြးၾကြ လွႈပ္ရွားမွႈမ်ားအတြက္ ရိုုဟင္ဂ်ာစခန္းမ်ားကိုု ေယာင္ျပ ျပဳလုုပ္ေနျခင္းျဖစ္သည္။
အမွန္စင္စစ္ RSO မွာ ျမန္မာႏိုုင္ငံထဲတြင္ မည္သည့္တိုက္ခိုက္မွႈကိုုမွ် လုုပ္ေဆာင္မွႈ မရွိသေလာက္ဟု ဆိုုရမည္ျဖစ္သည္။ ၂ဝဝ၁ ခုႏွစ္ အေမရိကန္ရုပ္သံဌာန CNN သတင္းဌာနက အာဖဂန္ႏိုုင္ငံ ကဘူးလ္ေဒသရွိ အယ္ခိုုင္ဒါတို႔ထံမွ RSO စစ္စခန္းမ်ားအေၾကာင္း ရုပ္သံမွတ္တမ္းေခြမ်ား ရရွိခဲ့သည္။ ထိုုမွတ္တမ္းေခြမ်ားတြင္ အာရဗီဘာသာျဖင့္ ဗမာဟုု စာတမ္းေရးထိုုးထားသည္။ ထိုုမွတ္တမ္းမ်ားကို CNN သတင္းဌာနက ၂ဝဝ၂ ၾသဂုုတ္လတြင္ ကမၻာအႏွံ႔ထုုတ္လႊင့္ျပသခဲ့ၿပီး၊ မွတ္တမ္းတြင္ ပါရွိေသာ အခင္းအက်င္းအရ နယ္စပ္အူခီရာ တဝိုုက္တြင္မဟုုတ္ဘဲ ျမန္မာႏိုုင္ငံအတြင္းတြင္ ရိုုိက္ကူးခဲ့သည္ဟု ယူဆရသည္။
RSO အဖြဲ႔မွာ ယခုအခ်ိန္တြင္ မရွိေတာ့ဟုု ဆိုုႏိုုင္သည္။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ျမန္မာ နယ္စပ္တစ္ေလွ်ာက္တြင္လည္း သူပုန္စခန္းမ်ား ဖြင့္လွစ္ထားျခင္းလည္း မရွိေတာ့ေပ။ သို႔ရာတြင္ ရိုဟင္ဂ်ာႏိုုင္ငံေရးအဖြဲ႔မ်ား အစြန္းေရာက္ လွႈပ္ရွားလာျခင္းမွာ ရိုဟင္ဂ်ာမ်ဳိးခ်စ္တပ္ဦး ေခတ္ဆန္းပိုုင္းမွ ရိုုဟင္ဂ်ာ ေသြးစည္းညီညြတ္တပ္ ျဖစ္ေပၚလာပံုုသမိုုင္းေၾကာင္းမ်ားကိုု ေထာက္ရွႈ၍လည္းေကာင္း၊ ထိုု႔ျပင္ ယခုု ျဖစ္ေပၚလာေသာ အာဆာအဖြဲ႔၏ ေခတ္မီေသာ လူထုုဆက္ဆံေရးယႏၱယား ႏွင့္ RSO အဖြဲ႔၏ မူလအဆက္အသြယ္မ်ားထက္ ပိုမိုေျခလွမ္းၾကဲေသာ ႏိုင္ငံတကာအခ်ိတ္အဆက္မ်ားကိုု ေထာက္ရွႈ၍လည္း သိႏိုုင္ပါသည္။
အာဆာမေပၚလာမီက ရွိခဲ့ေသာအဖြဲ႔မ်ားမွာ အူခီရာစခန္းမ်ားတြင္ စစ္ေရးေလ့က်င့္မွႈ မည္ကာမတၱမွ်သာ ေဆာင္ရြက္ေနခဲ့ၿပီး၊ စစ္တေကာင္းရွိ အျခားေသာ အစၥလာမ္အဖြဲ႔မ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းကာ ႏိုုင္ငံေရးလွႈပ္ရွားမွႈမ်ားတြင္သာ ပါဝင္ေနခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုု႔ေၾကာင့္ ယခုုတိုုက္ခိုုက္မွႈမ်ားမွာ ၁၉၅ဝ ျပည့္ႏွစ္မွစၿပီး ျမန္မာျပည္တြင္း မြတ္စလင္စစ္ေသြးၾကြတို႔၏ ပထမဦးဆံုုးေသာ တိုက္ခိုက္မွႈမ်ားဟု ဆိုုႏိုု္င္သည္။
အာဆာကို စစ္ေျမျပင္တြင္ အမွန္တကယ္အကဲစမ္းသည့္ပြဲမွာ ၄င္းက တစ္ဖက္သက္ ေၾကညာထားသည့္ တစ္လၾကာ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးကာလ ကုန္ဆံုုးသည့္အခါတြင္ ေတြ႔ျမင္ရမည္ျဖစ္သည္။ ထုုိအပစ္ရပ္ကာလမွာ ေအာက္တိုုဘာ ၁ဝ တြင္ ကုုန္ဆံုုးမည္ျဖစ္သည္။ အာဆာက လက္နက္အလံုအေလာက္ စုေဆာင္းၿပီး ျမန္မာျပည္တြင္းတြင္ လက္နက္ကိုုင္လွႈပ္ရွားမွႈ ဆက္လုုပ္ႏိုုင္မည္၊ မလုုပ္ႏိုုင္မည္အေပၚတြင္ မူတည္ေနသည္။
တၿပဳိင္နက္တည္းတြင္ အာဆာတိုု႔၏ကံၾကမၼာမွာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အစိုုးရေပၚ မူတည္ေနၿပီး၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုုင္ငံေရြးေကာက္ပြဲက အာဆာတိုု႔၏ နယ္စပ္လွႈပ္ရွားမွႈမ်ားအတြက္ ပိုုမိုု အေျခအေနေကာင္းေသာ အခင္းအက်င္းမ်ား ျဖစ္ေပၚေနမည္လားဆိုုသည္ကိုု ေတြ႔ျမင္ရမည္ျဖစ္သည္။
#
စက္တင္ဘာ ၂၄ ရက္ေန႔က ဘဂၤလားေဒ့ရ္ွ Cox's Bazar ၿမိဳ႕တြင္ ကူညီေရးပစၥည္းရရိွရန္ ေစာင့္ဆိုင္းစဥ္ တိုးေဝွ႔ေနၾကေသာ ရိုဟင္ဂ်ာဒုကၡသည္မ်ား (ဓာတ္ပံု - Reuters/Cathal McNaughton)

"ဒီနည္းးေကာင္းသားးး

Nay Toe Hlaing

"ဒီနည္းးေကာင္းသားးး"😂😂😂
ကိုယ္ေတြ MLM ကို ျပန္လိမ္ခဲ့ၾကတုန္းက...
တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္
ၿမိဳ႕ထဲ လမ္းမေပၚမွာ ေယာင္ေပေပနဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ေနတုန္း
အသိတစ္ေယာက္နဲ႔ ပက္ပင္းသြားတိုးတယ္...

"မင္းတို႔ ဘာလုပ္ေနၾကတာလဲ"
"ငါတို႔ ဒီလိုပဲ ဟိုၾကည့္ ဒီၾကည့္ေလွ်ာက္သြားေနတာ"
"မင္းတို႔ အလုပ္မလုပ္ခ်င္ဘူးလား"
ဟာ ဒုကၡပဲ၊ ေက်ာင္းတက္ေနပါတယ္ဆို
အလုပ္မလုပ္ခ်င္ဘူးလားဆိုေတာ့...
ေအး လုပ္ခ်င္တယ္ပဲ ေျပာရတာေပါ့ ၾကည့္ေကာင္းေအာင္
"ေအး လုပ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ငါလုပ္ေနတဲ့ အလုပ္႐ွိတယ္
ငါေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး အဆင္ေျပေနတယ္"
ဟာ ျပႆနာပဲ၊ အဆင္ေျပေနတယ္လည္းေျပာေသးတယ္
ေက်ာပိုးအိတ္တစ္လံုးနဲ႔ ၿမိဳ႕ထဲေလွ်ာက္သြားေနရသလားေပါ့
ဝတ္စားထားတာ ၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း ကိုယ့္ေလာက္ေတာင္
႐ုပ္ကမထြက္၊ ႏြမ္းဖတ္ဖတ္၊ ေပစုတ္စုတ္နဲ႔ ဟာကို...
ေအးေပ့ါေလ သူအဆင္ေျပတယ္ဆိုတာ ဘဏ္ထဲမွာမ်ား
ႀကိတ္စုထားလို႔ အဆင္ေျပေနတာလားဟေပ့ါ...
"မင္းတို႔ အခ်ိန္ရရင္ ငါမင္းတို႔နဲ႔ ဆိုင္တစ္ဆိုင္သြားၿပီး
ေအးေအးေဆးေဆး စားရင္းေသာက္ရင္း ႐ွင္းျပခ်င္တယ္ကြာ"
သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ၾကည့္
"ငါေကၽြးမွာပါကြ၊ လိုက္ခဲ့ပါ"
ႀကိဳက္ၿပီေလ၊ ႐ွယ္ကို တြယ္ပစ္လိုက္မယ္၊ သူေျပာခ်င္တာ
ေျပာပါေလ့ေစဆိုၿပီး လုိက္သြားၾကတာ...
ဆိုင္ေရာက္ေတာ့ စားပြဲထိုး လွမ္းေခၚၿပီး
"ဝက္ေၾကးအိုး ပြဲႀကီး႐ွယ္ ႏွစ္ပြဲ၊ စေတာ္ဘယ္ရီလက္ေဖ်ာ္ႏွစ္ခြက္"
ေအးေရာ၊ မွတ္ထား...
ကိုယ္ေတြ ႏွစ္ေယာက္စထုိင္ကတည္းက သေကာင့္သားက
စလႊတ္ပါတယ္၊ တခါတေလ ဘိုလိုေတြလည္း ညွပ္ညွပ္ေျပာေလရဲ႕
သူေျပာေတာ့ ေျပာေနတယ္၊ သူေျပာတာေတြကို ကိုယ္ေတြက
နားထဲ တစ္လံုးမွ မဝင္ပါဘူး၊ ဘယ္ဝင္မလဲ ကိုယ္ေတြက
ဒကာ႐ွိတုန္းဆိုၿပီး ေၾကးအိုးကို အသက္မ႐ွဴဘဲ စားေနတာကို...
သူေျပာတဲ့အထဲမွာ ဘလဲေတြေရာ၊ ဂလဲေတြေရာ၊ သလဲေတြေရာ
စုံေနတာပဲ၊ လက္ဟန္ေျခဟန္နဲ႔ အာေပါင္အာရင္းသန္သန္နဲ႔
ဘိုလိုေတြ ေျပာတဲ့အခါ သူ႔တံေတြးေတြ ကိုယ္ေၾကးအိုးထဲ
မဝင္ေအာင္ေတာင္ မနည္းဂ႐ုစိုက္ေနရတာပါ...
စားလို႔ဝေတာ့ အေအးထပ္ေသာက္တယ္၊ သူကေတာ့
ေျပာေနတုန္းပဲ၊ ဘယ္ႏိုင္ငံမွာ ဘယ္လို၊ ဘယ္လိုအဆင့္ဆိုရင္
ဘယ္လို၊ ဘယ္လိုရင္းရင္ ဘယ္လိုျမတ္ မိုက္တာ...
"မင္းတို႔ ဘြဲ႕ရလို႔ အလုပ္လုပ္ရင္ အလြန္ဆံုးက သံုးသိန္းေပ့ါ
ဒါက မင္းတို႔ လုပ္ႏိုင္ရင္ သိန္းသံုးဆယ္၊ သိန္းသံုးရာ အသာေလး"
အမယ္ လူၾကည့္ေတာ့ ေပေပေတေတနဲ႔ ပါးစပ္က သိန္းကို
ဆယ္ဂဏန္းကေနကို မဆင္းဘူး၊ ဒီအလုပ္ကိုမွ မလုပ္ရင္
ကိုယ္ေတြ ဘဝက လမ္းေဘးေရာက္ၿပီး လုပ္လိုက္ရင္ေတာ့
ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္းကို မီလီယံနာ ျဖစ္သြားေတာ့မယ့္စတုိင္
သို႕ေသာ္ ေၾကးအုိး အလကားေသာက္ရနည္းလားဆိုၿပီး
သည္းခံေနေလရဲ႕...
"မင္းတို႔ စိတ္ဝင္စားရင္ ငါက မင္းတို႔ကို ဟိုတယ္မွာ
ငါတို႔႐ံုးက MD နဲ႔ ႐ွင္းျပေပးမယ္၊ ဟိုက မင္းတို႔ကို
Laptop ဖြင့္ၿပီးေတာ့ကို ေသခ်ာ႐ွင္းျပေပးမွာ"
ဟာ Laptop ဆိုပါလား၊ ငါတို႔ေတာင္ မျမင္ဖူးေသးဘူး
အားက်တယ္ကြာ၊ ေအးလာခဲ့မယ္...
ခ်ိန္းထားတဲ့ေန႔ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေကာင္သား
ဟိုတယ္ထဲကို ေယာင္ေပေပနဲ႔ ဝင္သြားၾကတယ္
အမယ္ သူတို႔ MD အလန္းဟ၊ ေၾကာင္လွ်ာသီးနဲ႔
လူၾကမ္းမင္းသားေတြဝတ္တဲ့ ကုတ္အက်ၤီဖားဖားႀကီးနဲ႔
Laptop ဆိုတာႀကီးကို ဖြင့္လို႔ ဖဲကစားေနေလရဲ႕
ကိုယ္ေတြ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္လည္း ေပ်ာ္တာေပါ့
ဘဝမွာ ဒီတစ္ခါပဲ ကိုယ္ေတြကို ေဆးေဖာ္ေၾကာဖက္လုပ္ၿပီး
ဟိုတယ္ဖိတ္လို႔ စကားေျပာတာ ဒါပထမဆံုးမလား...
ကို္ယ္ေတြကေတာ့ သူတို႔ေျပာတာ သိပ္နားမလည္ဘူး
ဟိုတယ္ဆိုေတာ့ ဘာထပ္စားရမလဲပဲ ေခ်ာင္းေနတာ...
ေျပာရင္း ေျပာရင္းနဲ႔ ကိုယ္ေတြကို ပစၥည္းေတြ ထုတ္ျပေလရဲ႕
ဝယ္ရမယ္ေတြေရာ၊ ေရာင္းရမယ္ေတြေရာ ႐ွဳပ္ေနတာပဲ
အမယ္ ဒါေကာ္ဖီ္မစ္တဲ့၊ ျပဳးျပဲၾကည့္မွ ေကာ္ဖီမစ္ဆိုေပမဲ့
႐ိုး႐ိုးမဟုတ္ဘူးတဲ့၊ အိပ္ေပ်ာ္စားဝင္၊ ေလးဖက္နာ၊
ဆီးခ်ိဳ၊ ႏွလံုး၊ ေသြးတိုး၊ ေလျဖတ္ ေလငန္း၊
ေက်ာက္ကပ္၊ အသဲ၊ အဆုတ္၊ ကလီစာ
အူမႀကီး ေျပာရင္းနဲ႔ တုတ္ထိုးေတာင္ စားခ်င္လာတယ္
အကုန္ေပ်ာက္သတဲ့...
အဲ ေပ်ာက္တဲ့အေၾကာင္းေျပာတာကလည္း ႐ိုး႐ုိးမဟုတ္ဘူး
ဆရာ၊ ဇာတ္လမ္းနဲ႔ ဇာတ္ထုပ္နဲ႔ ဇာတ္ညႊန္းနဲ႔ မသိရင္
႐ုပ္႐ွင္ေတာင္ ႐ုိက္ပစ္လို႔ရတယ္၊ သူတို႔ေျပာတဲ့
ေကာ္ဖီမစ္သမိုင္းေၾကာင္းက...
ၿပီးေတာ့ တခါ သြားတိုက္ေဆးတဲ့ သြားတိုက္ေဆးကလည္း
အလာႀကီးခင္ဗ်၊ သြားတင္တုိက္လို႔ရတာ မဟုတ္ဘူးရယ္
ဖင္လည္း လိမ္းလို႔႔ရတယ္၊ ေသာက္လို႔ရတယ္၊
႐ွဴလို႔ရတယ္၊ ေဖ်ာ္လို႔ရတယ္၊ ေရာလို႔ရတယ္၊
ပုိမုိက္တာ တစ္ခုက ဒီသြားတုိက္ေဆးဟာ HIV ေတာင္
ေပ်ာက္သလိုလို ဘာလိုလို ေျပာတယ္ ဟိုက္႐ွားဘား
ေသာက္က်ိဳးနည္းေဆးက အခုမွ လာေပၚၿပီဟေပ့ါ
ဒါေတာင္ ဒီသြားတုိက္ေဆးထြင္တဲ့သူ ႏုိဘယ္ဆု
မရေသးဘူးလားဟ
ဒီပံုစံအတိုင္းဆို ဒီသြားတုိက္ေဆး လူးထား႐ံုနဲ႔တင္
ကြန္ဒံုးေတာင္ စြပ္စရာ မလုိေလာက္ေတာ့ဘူးထင္ပ
အင္း ကြန္ဒံုးကုမၸဏီေတြ ေဒဝါလီခံရမယ့္ကိန္း
အမွ် အမွ် အမွ်...
ေဟာ ေျပာလို႔လည္းဝေရာ ကိုယ္ေတြကုိ
တစ္ခြန္းတည္းေျပာတယ္၊ သိန္းငါးဆယ္ထည့္ရမယ္တဲ့
သိန္းငါးဆယ္ဖိုး ပစၥည္းေတြ ေပးလိုက္မယ္တဲ့
ေၾသာ္ဟုတ္တယ္၊ အဲ့ဒီ သိန္းငါးဆယ္ကို
အိမ္ကေနသြားေတာင္းၿပီး က်ဳပ္တို႔က ေကာ္ဖီမစ္နဲ႔
သြားတုိက္ေဆးကို သိန္းငါးဆယ္ဖိုး ဝယ္သြားရမယ္ေပ့ါ
စဥ္းစဥ္းစားစားလည္း လုပ္ၾကပါဦး အရပ္ကတို႔
ၾကားလို႔မွ ေကာင္းၾကေသးရဲ႕လား
ေကာ္ဖီမစ္နဲ႔ သြားတုိက္ေဆးကို သိန္းငါးဆယ္ဖိုးတဲ့
ဒါေပမဲ့ အျပတ္ျငင္းရင္ သိကၡာက်မယ္ ေနာက္ၿပီး
ဟုိတယ္စာေတြကလည္း လြတ္သြားႏုိင္တယ္ဆိုေတာ့
႐ႊီးရတာေပ့ါ ခပ္တည္တည္နဲ႔...
"အိမ္ကေတာ့ က်ေနာ္ လုပ္ခ်င္တာလုပ္ဖို႔ဆိုၿပီး
က်ေနာ့္နာမည္နဲ႔ စုေပးထားတဲ့ ပိုက္ဆံေတာ့
ဘဏ္ထဲမွာ ႐ွိတယ္ဗ်၊ က်ေနာ္စဥ္းစားမယ္ေလ"
အဲ့လိုလည္းေျပာေရာ ဟို MD နဲ႔ ငတိတို႔မ်ား
မ်က္ႏွားေလးေတြ အေရာင္လက္လို႔
"ကဲ ကဲ ေျပာရတာလည္း ေမာလာၿပီ
စားရင္း ေသာက္ရင္း ဆက္ေျပာၾကတာေပ့ါ" တဲ့
ႀကိဳက္ၿပီေလ၊ ဒီခြင္ကိုရဖို႔ နားဒုကၡခံၿပီး
ေစာင့္ခဲ့ရတာ၊ လာခဲ့စမ္း ဆြဲမယ္ဆိုၿပီး
သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ တီးၾကတာ
ခါးပတ္ေတာင္ ေလွ်ာ့ယူရတယ္...
စားလို႔လည္း ၿပီးေရာ ေနာက္ေန႔
႐ံုးခန္းမွာ လက္မွတ္ထိုးမယ္၊ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္မယ္
ဘာညာဆိုၿပီး ျဖစ္ကုန္ေရာ...
ကိုယ္လည္း စားခ်င္တာ စားၿပီးၿပီဆိုေတာ့
အင္းအဲလုပ္ၿပီး ေခ်ာ္လဲေရာထုိင္ လုပ္ေနလိုက္ေရာ
ေဟာ ကိုယ့္ဆီက ဆက္သြယ္ရမယ့္
ဖုန္းနံပါတ္လည္းေတာင္းေရာ ကုိယ္ေပးခဲ့လိုက္တယ္
667766 လို႔...
သူတို႔ သိမယ္ထင္တာ၊ မသိၾကဘူးဗ်
လူလည္ႀကီးေတြေလ၊ ဘယ္သိၾကမလဲ
တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္ေပးလိုက္တဲ့
667766 ဆိုတာ အဲ့ဒီအခ်ိန္တုန္းက မိုးေလဝသ
အလိုေလ်ာက္ေျဖၾကားတဲ့ ဖုန္းႀကီးဗ်...
ေနာက္ေန႔ သူတို႔ဆက္ရင္ေတာ့ တိုးမွာေပါ့
ဦးထြန္းလြင္အသံနဲ႔ က်န္းမာေတာ္မူၾကပါစခင္ဗ်ားဆိုၿပီး...
Wai Phyo Maung
24.Sep.2017

ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ရခိုင္အေရးႏွင့္ ကုလသမဂၢလံုျခံဳေရးေကာင္စီ အျမဲတမ္းအဖြဲ႕၀င္တို႔၏ ဗီတိုအာဏာ

ၾသဂုတ္ ၂၅ ရက္တြင္ ဘဂၤါလီ မြတ္စလင္အစြန္းေရာက္ အၾကမ္းဖက္သမားမ်ားက ရဲစခန္းေပါင္း ၃၀ ခန္႔ႏွင့္ တပ္မေတာ္စခန္းတစ္ခုတို႔ကို တိုက္ခိုက္ခဲ့ၿပီးေနာက္ ျမန္မာတပ္မေတာ္က စစ္ဆင္ေရးတစ္ရပ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ယင္းေဒသတြင္ ေနထိုင္ေသာ ဘဂၤါလီမြတ္စလင္ အမ်ားအျပားသည္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံသို႔ ထြက္ေျပးခိုလံႈခဲ့ၾကသျဖင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ ကုလသမဂၢအပါအ၀င္ ႏုိင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းက ျပင္းထန္ေသာ ဖိအားေပးမႈမ်ား ျပဳလုပ္လာခဲ့သည္။ ယင္းကဲ့သို႔ ရခိုင္ျပည္နယ္၌ ဘဂၤါလီ အစြန္းေရာက္အၾကမ္းဖက္သမားမ်ား၏ တိုက္ခိုက္မႈမွစတင္ကာ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ႏိုင္ငံေတာ္လံုျခံဳေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ အက်ပ္အတည္း တစ္ရပ္အတြင္းသို႔ က်ေရာက္ခဲ့သည့္အျပင္ ျပည္ပႏိုင္ငံအခ်ဳိ႕၏ စြပ္စြဲျပစ္တင္မႈမ်ား၊ တစ္ဖက္သတ္ ဖိအားေပးမႈမ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုင္လာရျခင္းျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ ကုလသမဂၢလံုျခံဳေရး ေကာင္စီ၏ အေရးယူမႈမ်ား ျဖစ္လာမည္လားဟု စိုးရိမ္မႈမ်ား ထြက္ေပၚလာသည္။

လံုျခံဳေရးေကာင္စီအေနျဖင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံအား အေရးယူရန္ ျပင္သစ္သမၼတ၏ လံႈ႔ေဆာ္မႈ
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဘဂၤါလီမြတ္စလင္တို႔အား တိုက္ခိုက္မႈမ်ားသည္ “လူမ်ဳိးတံုး သတ္ျဖတ္မႈ” ေျမာက္သည္ဟု ျပင္သစ္သမၼတ အီမန္ႏ်ဴယယ္မက္ခရြန္က စက္တင္ဘာ ၂၀ ရက္တြင္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။ “က်ယ္ျပန္႔လာေနတဲ့ ဒီလူမ်ဳိးတံုး သတ္ျဖတ္မႈ၊ လူမ်ဳိးစုလိုက္ သုတ္သင္မႈ” ကုိ လံုျခံဳေရးေကာင္စီက ႐ႈတ္ခ်ရန္အတြက္ ျပင္သစ္က အျခားအဖြဲ႕၀င္မ်ားႏွင့္အတူ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္သြားမည္ဟု ျပင္သစ္႐ုပ္သံ TMC ႏွင့္ အင္တာဗ်ဴးတြင္ ၎က ေျပာၾကားခဲ့သည္။ မက္ခရြန္က “ကုလသမဂၢက ႐ႈတ္ခ်မႈ ထုတ္ျပန္ၿပီဆိုရင္ ကုလသမဂၢရဲ႕ ဦးေဆာင္မႈနဲ႔ ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္မႈအတြက္ မူေဘာင္တစ္ခုကို ေဆာင္ရြက္ႏိုင္တဲ့ အက်ဳိးဆက္ေတြရွိလာမွာပါ” ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ကုလသမဂၢ လူ႔အခြင့္အေရးအဖြဲ႕ အႀကီးအကဲက ဘဂၤါလီမြတ္စလင္တုိ႔ကို ျမန္မာလံုျခံဳေရးတပ္ဖြဲ႕၀င္မ်ားက စနစ္တက် တုိက္ခိုက္ေနၿပီး “လူမ်ဳိးစုလိုက္ သုတ္သင္မႈသင္႐ိုးနမူနာ” ဟု ေဖာ္ျပေျပာဆုိခဲ့သည္။
ႏိုင္ငံေပါင္း ခုနစ္ႏုိင္ငံ၏ လံုျခံဳေရးေကာင္စီ၌ ေတာင္းဆိုမႈ
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ျဖစ္ပြားေနေသာ ပဋိပကၡအား ေဆြးေႏြးရန္အတြက္ လာမည့္သီတင္းပတ္၌ ေတြ႕ဆံုရန္ ၿဗိတိန္၊ ျပင္သစ္၊ အေမရိကန္တို႔အျပင္အီဂ်စ္၊ ကာဇက္စတန္၊ ဆီနီေဂါႏွင့္ ဆြီဒင္တို႔က လံုျခံဳေရး ေကာင္စီကို ေတာင္းဆိုထားေၾကာင္းလည္း စက္တင္ဘာ ၂၂ ရက္တြင္ သတင္းထြက္ေပၚလာသည္။ ရခိုင္ျပည္နယ္တြင္ ဘဂၤါလီမြတ္စလင္တို႔အား ျမန္မာစစ္တပ္က ႏွိမ္နင္းမႈကို ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ အန္တိုနီယိုဂူတာရက္စ္က လံုျခံဳေရးေကာင္စီအား ရွင္းလင္းေျပာၾကားေစလိုသည္ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။ လံုျခံဳေရးေကာင္စီက ရခိုင္ျပည္နယ္၌ အျပင္းအထန္ ႏွိမ္နင္းမႈမ်ား ရပ္တန္႔ရန္ ေတာင္းဆိုထားသည္။
လံုျခံဳေရးေကာင္စီ၏ အလွည့္က် ဥကၠ႒ျဖစ္ေသာ အီသီယိုပီးယားက အစည္းအေ၀းအတြက္ အခ်ိန္သတ္မွတ္ရန္ တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးခဲ့သည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ႏွိမ္နင္းမႈမ်ား အဆံုးသတ္ရန္ လံုျခံဳေရးေကာင္စီက “ျပင္းထန္ၿပီး လ်င္ျမန္ေသာ အေရးယူေဆာင္ရြက္မႈ” ျပဳေစလိုေၾကာင္း အေမရိကန္သမၼတ ေဒၚနယ္ထရန္႔ကလည္း ေျပာၾကားခဲ့သည္ဟု အေမရိကန္ဒုတိယသမၼတ မိုက္ပင့္စ္က စက္တင္ဘာ ၂၀ ရက္တြင္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။
လံုျခံဳေရးေကာင္စီသည္ ရခိုင္ အက်ပ္အတည္း စတင္ခဲ့ၿပီးေနာက္ပုိင္း ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ပတ္သက္၍ တံခါးပိတ္ေဆြးေႏြးမႈ ႏွစ္ႀကိမ္တုိင္တိုင္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။ ၿပီးခဲ့သည့္ သီတင္းပတ္တြင္ ျပင္းထန္ေသာ ဖိႏွိပ္မႈမ်ား အဆံုးသတ္ရန္ ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ားအား လံုျခံဳေရးေကာင္စီက တုိက္တြန္းခဲ့ၿပီး ရခိုင္အေျခအေနႏွင့္ ပတ္သက္၍ ႐ႈတ္ခ်ေၾကာင္း တရား၀င္မဟုတ္ေသာ ေၾကညာခ်က္ကို ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။ အေျခအေနမ်ား မတုိးတက္ပါက လံုျခံဳေရးေကာင္စီသည္ တရား၀င္ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္ရန္ စဥ္းစားႏိုင္ေၾကာင္း သံတမန္မ်ားက ေျပာၾကားထားသည္။
သို႔ေသာ္ ျမန္မာႏုိင္ငံအား ျပင္းထန္ေသာ အေရးယူေဆာင္ရြက္မႈ ျပဳလုပ္ေရးအတြက္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ထုတ္ျပန္ရန္လိုအပ္ၿပီး လံုျခံဳေရးေကာင္စီ၌ အတည္ျပဳရမည္ ျဖစ္သည္။ ယင္းကဲ့သို႔ လံုျခံဳေရးေကာင္စီ၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို အဖြဲ႕၀င္ ၁၅ ႏိုင္ငံအနက္ ကိုးႏုိင္ငံက ေထာက္ခံရန္ လိုအပ္သည့္အျပင္ အျမဲတမ္းအဖြဲ႕၀င္ ငါးႏုိင္ငံျဖစ္သည့္ ႐ုရွား၊ တ႐ုတ္၊ အေမရိကန္၊ ၿဗိတိန္ႏွင့္ ျပင္သစ္တုိ႔က ဗီတုိျဖင့္ ကန္႔ကြက္မႈ မရွိမွသာ အတည္ျပဳႏုိင္မည္ ျဖစ္သည္။
ဗီတိုအာဏာရိွေနေသာ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံ၏ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ပတ္သက္ေသာ အက်ဳိးစီးပြား
မည္သို႔ပင္ဆိုေစကာမူ တ႐ုတ္ႏွင့္ ႐ုရွားက ျပင္းထန္ေသာ အေရးယူ ေဆာင္ရြက္မႈကို သေဘာတူညီဖြယ္ မရွိေပ။ ႐ုရွားႏွင့္ တ႐ုတ္တုိ႔က ယင္းကဲ့သုိ႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ဳိးကို လံုျခံဳေရးေကာင္စီတြင္ ဗီတိုအာဏာသံုး ပယ္ခ်ႏိုင္သည္။
ယင္းအခ်ိန္မွာပင္ ႐ုရွားသတင္း ေအဂ်င္စီျဖစ္ေသာ Sputnik ၌ ရခိုင္တြင္ အက်ပ္အတည္းႏွင့္ ရင္ဆုိင္ေနရေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံ၌ တည္ၿငိမ္မႈ ျပန္လည္ထိန္းသိမ္းေရးကို တ႐ုတ္က စိတ္၀င္စားေနေၾကာင္း ကြၽမ္းက်င္သူမ်ားက ေျပာၾကားခဲ့သည္။ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံအတြက္ အျခားေရြးခ်ယ္စရာ စြမ္းအင္လမ္းေၾကာင္းတစ္ခုကို ျမန္မာက ေပးႏုိင္ေသာေၾကာင့္ ပထ၀ီႏုိင္ငံေရးၾသဇာရွိေသာ ျမန္မာတြင္ အစၥလာမၼစ္အစြန္းေရာက္မႈ တစ္ရွိန္ထိုး ျမင့္တက္လာႏုိင္ေျခရွိမႈအား တ႐ုတ္က စိုးရိမ္ေနသည္ဟု ဆိုသည္။
ရခိုင္၌အက်ပ္အတည္း ျဖစ္ပြားေနခ်ိန္တြင္ ယူနန္ျပည္နယ္ႏွင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္းသို႔ IS ဂ်ီဟတ္တို႔ ထိုးေဖာက္၀င္ႏုိင္ေျခကို တ႐ုတ္က အေလးအနက္ စိုးရိမ္ေနသည္ဟု ႏုိင္ငံတကာေရးရာ ကြၽမ္းက်င္သူ တ႐ုတ္ပညာရွင္တစ္ဦးက အမည္မေဖာ္ဘဲ Sputnil ကို ေျပာၾကားခ့ဲသည္။ အစြန္းေရာက္ ဘဂၤါလီမြတ္စလင္တို႔ႏွင့္ ၀ီဂါမြတ္စလင္တို႔သည္ အေရွ႕ေတာင္အာရွရိွ အစၥလာမၼစ္ အၾကမ္းဖက္မ်ားႏွင့္ ဆက္သြယ္ခ်ိတ္ဆက္ႏုိင္သည့္ အခြင့္အေရးရိွသည္ဟု အဆိုပါ ကြၽမ္းက်င္သူက ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ စီးပြားေရး အလ်င္အျမန္တိုးတက္မႈ စတင္ျဖစ္ေပၚလာႏုိင္ေသာေၾကာင့္ တ႐ုတ္၏ စိုးရိမ္မႈသည္ ပထ၀ီႏုိင္ငံေရး ေနာက္ခံရွိေၾကာင္း ၎က ထပ္မံေျပာၾကားခဲ့သည္။
႐ုရွားအျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ ေလ့လာေရးဌာနက Russian Institute of Strategic Studies (RISS) မွ အာရွေရးရာဥကၠ႒ ေဘာရစ္ေဗာ ခြန္စကီးက အိႏိၵယသမုဒၵရာႏွင့္ ယူေရးရွားကို ထိုးေဖာက္ေရး တ႐ုတ္မဟာဗ်ဴဟာအတြက္ ျမန္မာသည္ အဓိကက်ေၾကာင္း Sputnik ကို ေျပာၾကားခဲ့သည္။ အိႏိၵယသမုဒၵရာမွ တ႐ုတ္ေတာင္ပိုင္း ျပည္နယ္မ်ားသုိ႔ အထူးသျဖင့္ ယူနန္ျပည္နယ္သို႔ စြမ္းအင္ႏွင့္ အျခားမဟာဗ်ဴဟာက် ထုတ္ကုန္မ်ားသယ္ပို႔ေရးတြင္ မလကၠာ ေရလက္ၾကားကို မျဖတ္ဘဲ အလြန္တို ေသာလမ္းေၾကာင္းျဖင့္ ျမန္မာမွတစ္ဆင့္ ျဖတ္သန္းႏုိင္ေၾကာင္း ရစ္ေဗာခြန္စကီးက ရွင္းျပခဲ့သည္။
အၾကမ္းဖက္မႈ ပ်ံ႕ႏွံ႔ႏုိင္သည့္ ျဖစ္ႏုိင္ေျခရွိေသာ ၿခိမ္းေျခာက္မႈအတြက္ တ႐ုတ္အစိုးရသည္ ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ားအား သံတမန္ေရးႏွင့္ စိတ္ဓာတ္ေရးရာ အားေပးမႈမ်ား အရွိန္ျမႇင့္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ၿမိဳ႕ေတာ္ေနျပည္ေတာ္တြင္ ဆက္ဆံေရး႐ံုးကို တ႐ုတ္က မၾကာေသးမီက ဖြင့္လွစ္ခဲ့သည္။ ထို႔ျပင္ တ႐ုတ္သည္ ရခိုင္ရွိ ဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ အေရးေပၚလူသားခ်င္း စာနာမႈအကူအညီ မ်ားေပးမည္ဟုလည္း ေျပာၾကားထားသည္။ အေစာပိုင္းကတည္းက တ႐ုတ္ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးဌာနမွ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ဂန္ရႊမ္က “ျမန္မာႏုိင္ငံ ရခိုင္ျပည္နယ္မွာ ျဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ အၾကမ္းဖက္တိုက္ခိုက္မႈေတြကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျပစ္တင္႐ႈတ္ခ်ပါတယ္။ ရခိုင္ျပည္နယ္မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေရးကို ထိန္းသိမ္းဖု႔ိ ျမန္မာအစိုးရရဲ႕ အားထုတ္မႈေတြကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေထာက္ခံပါတယ္။ အဲဒီမွာ အမိန္႔အာဏာထိန္းသိမ္းေရးနဲ႔ ပံုမွန္ဘ၀ကို ျဖစ္ႏုိင္သမွ်အျမန္ ဆံုးျပန္ေရာက္ဖို႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္” ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံ ရခိုင္ျပည္နယ္ ေက်ာက္ျဖဴမွအစျပဳမည့္ တ႐ုတ္၏ OBOR စီမံကိန္းႀကီးႏွင့္ ေက်ာက္ျဖဴေရနက္ဆိပ္ကမ္း စီမံကိန္းတို႔သည္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံအတြက္ ႀကီးမားလွေသာ အက်ဳိးစီးပြားရိွသည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ စီမံကိန္းမ်ားျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံအေနျဖင့္ ရခိုင္ျပႆနာတြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံအား ၀င္ေရာက္အကာအကြယ္ေပးမည္မွာ အေသအခ်ာပင္ျဖစ္သည္။ တ႐ုတ္သည္ လံုျခံဳေရးေကာင္စီ၌ ဗီတိုအာဏာ သံုးခြင့္ရိွေနေသာ အျမဲတမ္း အဖြဲ႕၀င္ႏုိင္ငံျဖစ္သည္။
ဗီတိုအာဏာဟူသည္
ကုလသမဂၢလံုျခံဳေရးေကာင္စီ၌ ဗီတိုအာဏာဟူသည္ လံုျခံဳေရးေကာင္စီ အျမဲတမ္းအဖြဲ႕၀င္ငါးႏုိင္ငံ (တ႐ုတ္၊ ျပင္သစ္၊ ႐ုရွား၊ ၿဗိတိန္ႏွင့္ အေမရိကန္) တို႔သာလွ်င္ အသံုးျပဳပိုင္ခြင့္ ရိွသည္။ လံုျခံဳေရးေကာင္စီ၏ ထိေရာက္ေသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားကို အတည္ျပဳျခင္းအား ဗီတိုအာဏာသံုး၍ ကာကြယ္ႏိုင္သည္။ အျမဲတမ္းအဖြဲ႕၀င္ ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံအေနျဖင့္ မဲမေပးဘဲေနျခင္း သို႔မဟုတ္ ပ်က္ကြက္ျခင္း ရိွခဲ့လွ်င္မူ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မူၾကမ္းကို အတည္ျပဳျခင္းမွ ကာကြယ္ႏုိင္မည္ မဟုတ္ပါ။
သို႔ေသာ္ အျမဲတမ္းအဖြဲ႕၀င္ ႏုိင္ငံမ်ားကိုယ္တိုင္က ဆံုးျဖတ္သည့္ က်င့္ထံုးဆိုင္ရာ မဲေပးမႈမ်ားကို ဗီတိုအာဏာ မသံုးႏုိင္ေပ။ အျမဲတမ္း အဖြဲ႕၀င္ႏိုင္ငံမ်ားသည္ က်င့္ထံုးဆိုင္ရာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မူၾကမ္းမ်ားကိုမူ လံုျခံဳေရးေကာင္စီက အတည္ျပဳျခင္းအား ပိတ္ဆို႔ျခင္း မျပဳႏုိင္ဘဲ မဲေပး႐ံုသာ ေပးႏုိင္သည္။ အျမဲတမ္း အဖြဲ႕၀င္ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံက ကန္႔ကြက္မဲေပးျခင္းသည္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မဟုတ္ဘဲ အေထြေထြညီလာခံက အဆိုျပဳျခင္းျဖစ္သည့္တိုင္ အတြင္းေရးမွဴး ခ်ဳပ္ေရြးခ်ယ္မႈကိုလည္း ပိတ္ဆို႔ႏုိင္သည္။
ကုလသမဂၢ ပဋိညာဥ္စာတမ္း အပိုဒ္ ၂၇
ကုလသမဂၢ ပဋိညာဥ္စာတမ္း အပိုဒ္ ၂၇ ၌ (၁) လံုျခံဳေရးေကာင္စီ အဖြဲ႕၀င္အသီးသီးအေနျဖင့္ မဲတစ္မဲ ေပးပိုင္ခြင့္ရိွသည္ (၂) က်င့္ထံုးဆိုင္ ရာကိစၥမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ လံုျခံဳေရးေကာင္စီ၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားကို အဖြဲ႕၀င္ကိုးႏုိင္ငံ၏ ေထာက္ခံမဲျဖင့္ ခ်မွတ္ရမည္ (၃) အျခားေသာ ကိစၥအားလံုးႏွင့္ပတ္သက္၍ လံုျခံဳေရးေကာင္စီ၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားသည္ အျမဲတမ္းအဖြဲ႕၀င္ႏုိင္ငံမ်ား၏ တညီတညြတ္တည္း ေထာက္ခံမႈ အပါအ၀င္ အဖြဲ႕၀င္ကိုးႏုိင္ငံ၏ ေထာက္ခံမဲျဖင့္ ဆံုးျဖတ္သည္။
ဗီတိုအာဏာ အသံုးျပဳမႈမ်ား
ဗီတိုအာဏာကို အမွန္တကယ္ အသံုးျပဳျခင္းႏွင့္ ယင္းကို အသံုးျပဳရန္ ျဖစ္ႏုိင္ေျခ အျမဲတမ္းရိွျခင္း တို႔သည္ ကုလသမဂၢသမိုင္းတစ္ေလွ်ာက္ လံုျခံဳေရးေကာင္စီ၏ လုပ္ငန္းေဆာင္ရြက္ျခင္း၏ အဓိကလကၡဏာ ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္မွ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္အကုန္အထိ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေပါင္း ၂၁၅ ခုကို ဗီတိုအာဏာသံုးကာ ပယ္ခ်ခဲ့သည္။ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ အထိ ႏွစ္စဥ္ပ်မ္းမွ်ဗီတိုအာဏာ သံုးစြဲမႈသည္ တစ္ႏွစ္လွ်င္ ငါးႀကိမ္ႏႈန္းရိွသည္။ ယင္းေနာက္ပိုင္းတြင္ ပ်မ္းမွ်ႏွစ္စဥ္သံုးစြဲမႈႏႈန္းသည္ တစ္ႀကိမ္ေက်ာ္႐ံုသာ ရိွသည္။
အဆုိျပဳခ်က္တစ္ခုသည္ လိုအပ္ေသာ မဲအမ်ားစုပင္ ရရိွျခင္းမရိွပါက လံုျခံဳေရးေကာင္စီ အျမဲတမ္းအဖြဲ႕၀င္ႏုိင္ငံ တစ္ႏိုင္ငံအေနျဖင့္ ဗီတိုအာဏာသံုးစြဲရမႈကို ေရွာင္လႊဲႏုိင္သည္။ ဗီတိုအာဏာအသံုးျပဳျခင္းသည္ သက္ဆုိင္ရာ အေၾကာင္းအရာတစ္ရပ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ သံတမန္ဆိုင္ရာ သီးသန္႔ကန္႔သတ္ထားမႈ အဆင့္တစ္ဆင့္ကို ေဖာ္ျပေနသည္။ ဗီတိုအာဏာ အသံုးျပဳျခင္း သို႔မဟုတ္ ဗီတိုအာဏာျဖင့္ ၿခိမ္းေျခာက္ျခင္းတို႔ေၾကာင့္ လုံျခံဳေရးေကာင္စီသည္ အျမဲတမ္းအဖြဲ႕ ၀င္ႏုိင္ငံမ်ား ပါ၀င္ပတ္သက္ေနသည့္ စြက္ဖက္မႈမ်ားႏွင့္ စစ္ပြဲအခ်ဳိ႕တြင္ အေကာင္းဆံုး ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ႏိုင္ရန္ အကန္႔အသတ္ရိွခဲ့သည္။ ဥပမာအားျဖင့္ အယ္လ္ဂ်ီးရီးယား (၁၉၅၄-၆၂)၊ စူးအက္ (၁၉၅၆)၊ ဟန္ေဂရီ (၁၉၅၆)၊ ဗီယက္နမ္ (၁၉၄၆-၇၅)၊ တ႐ုတ္-ဗီယက္နမ္စစ္ပြဲ (၁၉၇၉)၊ အာဖဂန္နစၥတန္ (၁၉၇၉-၈၈)၊ ပနားမား (၁၉၈၉)၊ အီရတ္ (၂၀၀၃) ႏွင့္ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာ (၂၀၀၈) တို႔ ျဖစ္သည္။
ကုလသမဂၢ၏ လုပ္ကိုင္ႏုိင္စြမ္း အကန္႔အသတ္ရိွသည့္ ကိစၥအားလံုးသည္ ဗီတိုအာဏာအမွန္တကယ္ သံုးစြဲမႈေၾကာင့္ မဟုတ္ေပ။ ဥပမာအေနျဖင့္ အီရန္-အီရတ္စစ္ပြဲ (၁၉၈၀-၈၈)၌ ဗီတိုအာဏာသံုးစြဲခဲ့ျခင္း မရိွခဲ့ေသာ္လည္း ကုလသမဂၢ၏ အခန္းက႑သည္ အနည္းဆံုး ျဖစ္ခဲ့သည္။ ယင္းကဲ့သို႔ပင္ ဆူဒန္ ဒါဖာေဒသပဋိပကၡ (၂၀၀၃)၌လည္း ဗီတိုအာဏာ အမွန္တကယ္ သံုးစြဲမႈေၾကာင့္ မဟုတ္ဘဲ ကုလသမဂၢ၏ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ႏုိင္စြမ္းမွာ အကန္႔အသတ္ရိွခဲ့သည္။ အေရးယူရန္ အေထြေထြသေဘာအရ ဆႏၵနည္းပါးျခင္းက အဓိကျပႆနာ ျဖစ္သည္။
၁၉၉၀ ျပည့္လြန္ႏွစ္မ်ား ေနာက္ပိုင္းတြင္ ဗီတိုအာဏာသံုးစြဲမႈ ေခြၽတာခဲ့ၾကသည္။ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ေမ ၃၁ ရက္မွ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္ ေမ ၁၁ ရက္ အထိ ကာလသည္ ကုလသမဂၢ သမိုင္းတြင္ ဗီတိုအာဏာ လံုး၀သံုး စြဲခဲ့ျခင္း မရိွသည့္ အရွည္ၾကာဆံုးကာလ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ကုန္အထိ လံုျခံဳေရးေကာင္စီက အတည္ျပဳခဲ့သည့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေပါင္း ၆၄၆ ခုရိွခဲ့ရာ တစ္ႏွစ္လွ်င္ ၁၅ ခုႏႈန္း ျဖစ္သည္။
၁၉၅၀ ျပည့္ႏွစ္တြင္ ဆိုဗီယက္ယူနီယံသည္ ဗီတိုအာဏာသံုးစြဲရန္ အေရးႀကီးေသာ အခြင့္အလမ္းတစ္ရပ္ကို လက္လြတ္ခဲ့ရသည္။ ၁၉၅၀ ျပည့္ႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလမွစ၍ ဆုိဗီယက္အစိုးရသည္ လံုျခံဳေရးေကာင္စီ၌ မတက္ေရာက္ေရးမူ၀ါဒကို က်င့္သံုးခဲ့ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ကုလသမဂၢက တ႐ုတ္ျပည္သူ႔သမၼတ ႏုိင္ငံမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကို တရား၀င္ တ႐ုတ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳရန္ ျငင္းဆန္ခဲ့မႈကို မေက်နပ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
ယင္းအခ်ိန္က လံုျခံဳေရးေကာင္စီသည္ အျမဲတမ္းအဖြဲ႕၀င္ ႏုိင္ငံအသီးသီးကေပးသည့္ ေထာက္ခံမဲတစ္မဲ ရရိွမႈ မရိွေသာ္လည္း ဆံုးျဖတ္ခ်က္မူၾကမ္းမ်ားကို အတည္ျပဳခဲ့သည္။လံုျခံဳေရးေကာင္စီသို႔ ဆိုဗီယက္ တက္ေရာက္ရန္ ပ်က္ကြက္ခဲ့မႈေၾကာင့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္အမွတ္ ၈၃ (ဇြန္ ၂၇၊ ၁၉၅၀) ႏွင့္ ၈၄ (ဇူလုိင္ ၇၊ ၁၉၅၀) တို႔အရ အေမရိကန္ေခါင္းေဆာင္ေသာ ညြန္႔ေပါင္းအဖြဲ႕သည္ ေျမာက္ကိုရီးယား၏ တုိက္ခိုက္မႈကို တြန္းလွန္ရန္ ေတာင္ကိုရီးယားအား ကူညီခြင့္ ရရိွသြားခဲ့သည္။
ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံ၏ စြက္ဖက္မႈမ်ား
ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ရွိတ္ဟာစီနာသည္ ကုလသမဂၢအေထြေထြညီလာခံ တက္ေရာက္ရန္ စက္တင္ဘာ ၁၆ ရက္တြင္ ထြက္ခြာသြားၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ ႏွိမ္နင္းမႈမ်ားျပဳ လုပ္မႈေၾကာင့္ ထြက္ေျပးလာသည့္ ဒုကၡသည္ေပါင္း ၄၀၀,၀၀၀ ခန္႔ အတြက္ အေျခအေနရပ္မ်ား ဆုိးရြားေနသည္ဟုဆိုကာ ဘဂၤါလီမြတ္ စလင္အေရးကိုေျဖရွင္းရန္ ကမၻာက ၀ိုင္း၀န္းကူညီၾကရန္အတြက္ ကုလသမဂၢ၌ ေမတၱာရပ္ခံခဲ့သည္။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ ျဖစ္ေပၚခဲ့ေသာ ကိစၥမ်ားအတြက္ ကန္႔ကြက္ရန္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏိုင္ငံဆုိင္ရာ ျမန္မာသံအမတ္ႀကီးကို တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ဆင့္ ေခၚခဲ့ၿပီးေနာက္ တစ္ရက္အၾကာတြင္ ကုလသမဂၢသို႔ ထြက္ခြာလာျခင္း ျဖစ္သည္။ ဟာစီနာသည္ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕၌ ေဆြးေႏြးေျပာဆုိမႈမ်ား ျပဳလုပ္စဥ္အတြင္း ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ ပိုမုိ၍ဖိအားေပးၾကရန္ ေတာင္းဆုိခဲ့သည္။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံသည္ ဒုကၡသည္အေရးထက္ ေက်ာ္လြန္လွ်က္ ျမန္မာႏိုင္ငံအား ရန္စၿပီး ဖိအားေပးသည္ဟု ယူဆႏိုင္ေသာ အျပဳအမူမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
စက္တင္ဘာလ အေစာပိုင္းကလည္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ေအအိတ္ခ်္မာမြတ္အလီက ဒါကာၿမိဳ႕၌ အာရပ္ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ အေနာက္တိုုင္းႏိုင္ငံမ်ားမွ သံတမန္မ်ား၊ ကုလသမဂၢေအဂ်င္စီမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆံုရာတြင္ “ႏိုင္ငံတ ကာအသိုင္းအ၀ိုင္းက ဒါကို လူမ်ဳိးတံုး သတ္ျဖတ္မႈလို႔ ေျပာၾကပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကလည္း ဒါကိုလူမ်ဳိး တံုးသတ္ျဖတ္မႈလို႔ပဲ ေျပာပါတယ္” ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ားသည္ လူေပါင္း ၃၀၀၀ ထက္မနည္းကို သတ္ျဖတ္ခဲ့သည္ဟု ဘဂၤလားေဒ့ရွ္အစိုးရက စြပ္စြဲေျပာၾကားခဲ့သည္။ ၎အျပင္ ျမန္မာရဟတ္ယာဥ္မ်ားသည္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံပိုင္နက္အတြင္း ၾသဂုတ္ ၂၇၊ ၂၈ ႏွင့္ စက္တင္ဘာ ၁ ရက္ တို႔တြင္ က်ဴးေက်ာ္ပ်ံသန္းမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည္ဟု စြပ္စြဲကာ ျမန္မာသံအမတ္ႀကီးအား ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ အာဏာပိုင္မ်ားက ေခၚယူသတိေပးခဲ့သည္။
အမွန္တကယ္၌ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံျဖစ္ေသာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံသည္ အိမ္နီးခ်င္းေကာင္းပီသစြာ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အက်ပ္အတည္းကို ေျဖရွင္းရာ၌ အျပဳသေဘာေဆာင္စြာျဖင့္ ပူးေပါင္းကူညီမႈကိုသာ ျပဳသင့္သည္။ စြပ္စြဲျပစ္တင္မႈမ်ားႏွင့္ ကမၻာက ၀ိုင္း၀န္းဖိအားေပး လာၾကေစရန္ လႈံ႔ေဆာ္ေတာင္းဆိုမႈမ်ား မျပဳသင့္ေပ။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ထြက္ေျပးလာသည့္ ဘဂၤါလီမြတ္စလင္ဒုကၡသည္ အေရအတြက္ကို ယခုအခါ ၄၂၉,၀၀၀ ရွိၿပီဟု ဆိုျခင္းမွာလည္း အမွန္တကယ္ရွိသည္ထက္ မ်ားစြာပိုမိုေနသည္ဟု ယူဆႏုိင္သည္။ ယခုဒုကၡသည္မ်ားသည္ ေမာင္ေတာေဒသမွ ထြက္ခြာလာခဲ့ၾကျခင္းသာျဖစ္ၿပီး ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္၏ လူဦးေရစုစုေပါင္းသည္ပင္လွ်င္ ၅၀၀,၀၀၀ ေက်ာ္႐ုံမွ်သာ ရွိသည္။
မည္သို႔ပင္ဆိုေစကာမူ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပိုင္ ႏိုင္ငံတစ္ႏုိင္ငံျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အျခားႏိုင္ငံမ်ားအေနျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပိုင္ဆိုင္မႈကို ေလးစားရမည္ျဖစ္သည္။ ျမန္မာတပ္မေတာ္အေနျဖင့္လည္း ႏုိင္ငံေတာ္၏ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ ပိုင္ဆိုင္မႈကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ကာ ႏုိင္ငံေတာ္လံုျခံဳေရးကို ကာကြယ္ရမည္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ယခုရခိုင္အေရးတြင္ ၀ိုင္း၀န္းဖိအားေပးၾကျခင္းသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ဒီမိုကေရစီေဖာ္ေဆာင္ေရးအတြက္ အေထာက္အကူျပဳမည္မဟုတ္ဘဲ ျမန္မာလူထု၏ ေထာက္ခံမႈသည္ တပ္မေတာ္ဘက္သို႔ ယိမ္းသြား႐ံုသာ ျဖစ္ေစလိမ့္မည္ဟု ယူဆမိပါသည္။
Ly Mo News
Eleven Media Group
http://news-eleven.com/features/12831

တစ္ေယာက္တည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္ေနနည္း

ေယာဆရာေတာ္ႀကီးက
အ​ေမေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေဟာၾကားခဲ့သည့္ အဆုံးအမ တရားေတာ္

"တစ္ေယာက္တည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္ေနနည္း"၊
"အမ်ားနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္ေနနည္း" လို႔ႏွစ္နည္းရွိတယ္။ တစ္ေယာက္တည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္ ေနတတ္မွ အမ်ားနဲ႔လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္ ေနတတ္တယ္။
ကိုယ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္ ေနတတ္မွ သူမ်ားကိုလည္းၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္တယ္။
တစ္ေယာက္တည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္ ေနနည္းက"သတိ"ပါ။ သတိ အၿမဲထားေနတာပါ။
အမ်ားနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္ေနနည္းအတိုခ်ဳပ္က
"ခႏၲီနဲ႔ ေမတၱာ"ပါ။
ဘ၀ထဲက ဓမၼလုပ္ငန္း အခ်ဳပ္က သစၥာေလးပါး အမွန္တရားပါ။
ပါဠိလို "ဒုကၡ၊ သမုဒယ၊နိေရာဓ၊ မဂၢ" ျမန္မာလို အတိုခ်ဳပ္ေခၚရင္
"ပိတာ၊ ၿငိတာ၊ အိတာ၊ သိတာ"ပါ။
ဒုကၡဆင္းရဲဆိုတာ သူ႕ကိုႏိုင္တဲ့ ဉာဏ္မေပၚေသးသမွ် ကိုယ့္အေပၚ ပိေနတာပါ။
သမုဒယေလာဘက ဒုကၡခႏၶာအေပၚ ျဖဳတ္ရ၊ ဖယ္ရ ခက္လွေအာင္ ၿငိေနပါတယ္။
မသိလို႔ ၿငိတယ္။ၿငိလို႔ ပိတယ္။
မသိႀကီးေလ အၿငိႀကီးေလ၊
အၿငိႀကီးေလ အပိႀကီးေလပါ။
နိေရာဓကအပိနဲ႔အၿငိ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းတာ၊
ေအးခ်မ္းတဲ့ နိဗၺာန္ပါ။ အိေပါ႔။
နိဗၺာန္မရေသးခင္ဘ၀ထဲမွာလည္း ၿငိတဲ့
ကိေလသာအပူကို ဖယ္ႏိုင္ရင္ ပိတဲ့ဒုကၡ ေလွ်ာ့ခ်ႏိုင္ရင္ေအးခ်မ္းတဲ့ 'အိ' အေကာင္းကို ရႏိုင္တယ္။
ျငိတာကို ဖယ္ႏိုင္တဲ့အား၊
ပိတာကို ေလွ်ာ့ခ်ေပးႏိုင္တဲ့ အားပဲ လိုပါတယ္။
မဂၢဆိုတာ ဒုကၡကိေလသာ အပိ အၿငိ အဆိုး ဒီဘက္ကမ္းကေန နိေရာဓ 'အိ' အေကာင္း
ဟိုဘက္ကမ္းကို ကူးဖို႔ တံတားခင္း ေပးတာပါ။
မဂၢင္ ၈ ပါး ရွိပါတယ္။ မဂၢင္ ၈ပါးကို ခ်ံဳးလိုက္ရင္ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာသိကၡာ သံုးပါး၊
ဘ၀ထဲက ဓမၼစည္းကမ္းသံုးခ်က္ပါ။
အရာရာ စည္းကမ္းရွိတာ၊
တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းတာ၊ ရင့္က်က္တာပါ။
ဣေျႏၵရရ၊သိကၡာရွိရွိ ေျပာဆိုေနထိုင္တာပါ။ အသက္ႀကီးတိုင္း ဂုဏ္ျမင့္ေအာင္ ျမွင့္ေပးတာပါ။
သိကၡာဟာ အာဏာထက္ အရာေရာက္တယ္။ လူ႕အလုပ္အားလံုး သိကၡာ သံုးပါး၊ စည္းကမ္း
သံုးခ်က္အတိုင္းသာ လုပ္ႏိုင္ရင္ အရာရာ ေအာင္ျမင္ တိုးတက္ပါတယ္။
သီလသိကၡာကကိုယ္ႏႈတ္နဲ႔ က်ဴ းလြန္ေဖာက္ျပန္ ေသာင္းက်န္းတဲ့ ကိေလသာ အၾကမ္းစားကို
ထိန္းခ်ဳပ္ဖယ္ရွားေပးတာ။
သမာဓိသိကၡာက စိတ္ထဲမွာ ထၾကြေသာင္းက်န္း လႈပ္ရွားေနတဲ့ကိေလသာအလတ္စားကို ထိန္းခ်ဳပ္ဖယ္ရွား ပစ္တာ။
ပညာသိကၡာက စိတ္ထဲမွာအျမစ္တြယ္ေနတဲ့ အေၾကာင္းဆံုရင္ အခ်ိန္မေရြး ေပၚလာႏိုင္တဲ့ ကိေလသာအႏုစားကိုဖယ္ရွားပစ္ေနတာ ျဖစ္လို႔ အဆိုး ကင္းလြတ္ေၾကာင္းလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
မဂၢင္ ၈ ပါး၊ (သိကၡာ ၃ ပါး) ကို ထပ္ခ်ံဳးလိုက္ရင္
သတိ တစ္လံုးပဲက်န္တယ္။
သတိဟာျငိတာကိုလည္း ဖယ္ရွားေပးႏိုင္တယ္။ ပိတာကိုလည္း ေလွ်ာ့ခ်ေပးႏိုင္တယ္။
ေအးခ်မ္းတဲ့ အိ- ခ်မ္းသာကိုလည္း အရယူေပးႏိုင္တယ္။ အရွိန္အ၀ါ အႀကီးဆံုးတရားပါ။
က်န္တဲ့မဂၢင္ ၇ ပါးတရားေတြ အေကာင္းဂုဏ္ တက္ေနတာဟာ အဓိက "သတိ"ပါ၀င္ယွဥ္တြဲေနလို႔ပါ။ ဘယ္တရားမဆို "သတိ"ပါမွ အေကာင္းျပည့္စံု ႏိုင္ပါတယ္။
*သတိဆိုတာ -
၁။ကိုယ္လုပ္လိုတဲ့ အာ႐ံုကို ေပၚေအာင္ ေဖာ္ေပးတယ္။
၂။ေပၚလာတဲ့အာ႐ံုနဲ႔ စိတ္ကို ကိေလသာအပူ ၾကားမခိုႏိုင္ေအာင္ ကပ္ေပးတယ္။
၃။အခ်ိန္၊ အႀကိမ္၊ လုပ္ငန္း ပမာဏအားျဖင့္ သတ္မွတ္ထားတဲ့ အခ်ိန္အတြင္းမွာ
အဲဒီအာ႐ံုမေပ်ာက္ရေအာင္ ထိန္းေပးတယ္။
၄။အလုပ္တစ္ခု လုပ္ေနတုန္း အျခားအာ႐ံုတစ္ခုခု ၾကားျဖတ္ ၀င္မလာရေအာင္
ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေပးတယ္။
၅။အလုပ္တစ္ခု လုပ္ေနတုန္း ေရွ႕အသိနဲ႔ ေနာက္အသိ၊ အသိခ်င္းစပ္ေပးတယ္။
စိတ္ေပါက္ကို ဖာေပးတယ္။
စိတ္စုတ္ကို ခ်ဳပ္ေပးတယ္။
စိတ္ကို အာ႐ံုေပး လံုေနေအာင္ထိန္းေပးတယ္။
၆။လုပ္ေနဆဲ အလုပ္အားလံုး အေရးအႀကီးဆံုးလို႔ သတ္မွတ္ေပးတယ္။ စူးစိုက္ေပးတယ္။
အေရးတႀကီး စူးစိုက္လုပ္ရင္ အလုပ္အားလံုး တရားအလုပ္ခ်ည္းပဲ။
သတိဟာအခ်ိန္တိုင္းကို ကိုယ္ပိုင္ အခ်ိန္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးတဲ့ အခ်ိန္ထိန္း ကိရိယာပါ။
အာ႐ံုတိုင္းကို ကိုယ္ပိုင္ ကုသိုလ္အာ႐ံုျဖစ္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးႏိုင္တဲ့အာ႐ံုထိန္း ကိရိယာပါ။
စိတ္တိုင္းကို ကိုယ္ပိုင္ ကုသိုလ္စိတ္ျဖစ္ေအာင္
ဖန္တီးႏိုင္တဲ့ စိတ္ထိန္း ကိရိယာပါ။
ပစၥဳပၸန္ေရာက္ေနဆဲ အခ်ိန္တိုင္းကိုတန္ဖိုးထားတယ္။ ပစၥဳပၸန္လုပ္ေနဆဲ အလုပ္တိုင္းကို ေလးစားတယ္ဆိုရင္ တစ္ေယာက္တည္းျငိမ္းခ်မ္းေအာင္ ေနတာပါပဲ။ လူ႕ဘ၀မွာ တစ္ေယာက္တည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္ေနတတ္ၿပီဆိုရင္အမ်ားနဲ႔လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္ ေနတတ္ပါၿပီ။
{ ၁၃၇၇ ခုႏွစ္၊ တေပါင္းလဆန္း ၁၃ ရက္၊ တနလၤာေန႔ ေနျပည္ေတာ္ရွိ ေရႊနန္းေတာ္
ဟိုတယ္္၌ တိပိဋက ေယာဆရာေတာ္ သီတင္းသံုးေနရာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဂာ
ဖူးေျမာ္လိုေၾကာင္း ႀကိဳတင္ခြင့္ေတာင္း အသိေပးၿပီး လာေရာက္ နာယူေတာ္မူေသာ
တရားေတာ္မွ ေကာက္ႏုတ္ေရးသား ပူေဇာ္ပါသည္
အရွင္ပညာသာရ သံသရာခရီးသည္
၁-၂-၂၀၁၇ (ဗုဒၶဟူးေန႔)
Ashin kalyarna

အသံတိတ္ သုသာန္ေျမ မွေက်းဇူး တင္သံ

*********************************
ေက်းဇူးပါ BBC
ငါ တို ့ေျမျမ ုပ္ရာ ကို ကင္မရာ နဲ႕ကြယ္ေပး တဲ႕ အတြက္

ေက်းဇူး ပါ CNN
သင္တို ့ သူတို ့ရဲ႕ အနုပညာ ေျမာက္တဲ႕ မ်က္ရည္ေတြ ကို မလြတ္တမ္း တင္ဆက္ ေနခ်ိန္ မွာ
ငါ တို ့ရဲ႕ လည္ေခ်ာင္းေသြးေတြ ဟာ ေျမျကီး ထဲကို တိတ္တဆိတ္ စိမ့္ဝင္ သြား ခဲ႕ျပီ။
ေက်းဇူးပါ Time magazine
အလွပ ဆံုး မ်က္ နွာ ဖံုး အတြက္
သင့္ေျကာင့္ ငါ တို ့ အားလံုး ရံႊႏြံ ေအာက္ဖံုး ခံ ခဲ႕ ရျပီ။
ေက်းဇူးပါ Al Jazeera
သင္တို ့ ရိုက္ျပတဲ႕ အေလာင္းေတြဟာ ငါ တို့အေလာင္းလဲ ျဖစ္ေန နိုင္ပါတယ္။
မွတ္ထား ပါ အသားမဲ တိုင္း ရိုဟင္ဂ်ာ မဟုတ္ပါ ဘူး။ ဟိႏၵဴ လည္းမဲ ပါတယ္။
ေက်းဇူးပါ UNHCR နဲ႕ UN
သင္တို ့ေက်ႊး တဲ႕ စြမ္းအားျပည့္ ဘီစကြတ္ ဟာ ငါ တို့ ကို လည္ လီွး ဖို ့ သူတို ့မွာ အားျဖစ္ေစ ခဲ႕ျပီ။
ငါတို ့ရဲ႕ အသံတိတ္ ငိုသံ ေတြ ကို ေက်ာခိုင္း ထားတဲ႕ သင္ တို့ကို ငါတို့ ေက်းဇူး တင္ ပါတယ္။
ဘက္ လိုက္တဲ႕ မီဒီယာ ဟာ လူသတ္ လက္ နက္ဆို တာ ကို ခုေတာ့ ငါ ယုံျပီ။
သင္တို ့ ေျကာင့္ လူမသိ သူမသိ စြန့္ ျပစ္ခံ ေမြးရပ္ေျမ ေအာက္ မွာ ငါ တို့ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ အိပ္စက္ ခဲ႕ ရျပီ။
။ ။
ရခိုင္ေဒသ မွာတကယ္ အသတ္ခံ လိုက္ရ ေသာ ေဒသ ခံ တိုင္းရင္းသား မ်ားနဲ႕ ဟိႏၵဴ လူမ်ိဳး မ်ား အတြက္
Thanking you all from our silent graves
*************************************
Thank you BBC,
For covering our graves with your camera
Thank you CNN,
for showing the world their artificial tears
While our blood seeped silently into the ground
Thank you Time magazine,
For making the best cover photo,
While we all were covered under the mud
Thank you Al Jazeera,
For filming our dead bodies as Rohinjas'
Just to let you know, we Hindus also have dark skin.
Thank you UNHCR and UN
For giving them strength to kill
( do you know ,they even took a bite of the energy biscuits before they cut our throat?)
Thank you all for turning your back from our silent cries.
Now we realised that biased media could kill.
You all did really well so that we can rest in peace under our desolate motherland ....
Dedicated for the murdered real victims of Rakhine state (Ethnic Rakhine people and Hindus)

Dead bodies found in the north-west of Yebawkya village

Information Committee

Dead bodies found in the north-west of Yebawkya village, Maungtaw township , Northern Rakhine State
Dead bodies were discovered buried in the earth pit, 1200 meter away in the north-west of Yebawkya village, Maungtaw township at 11:05 am on 24 September.
According to a villager of Hindu faith, a resident of Yebawkya village, who, nevertheless, was now in neighboring country made a contact by phone to U Ni Mal (a leader in helping Hindu people), a resident of 4 mile Maungtaw, now displaced to Sittway due to ARSA terrorist attacks, informing that about 300 ARSA terrorists had arrested and took away about 100 men and women of Yebawkya village on 25 August and at about 1000 meter in the west of the village the ARSA terrorists killed the villagers except 8 women who were forced-to covert to Islam and brought to Bengladesh.

He was currently staying at the house of a Hindu in Kutupalong refugee camp in Bengladesh, it was informed.
To confirm the information, the responsible group including U Ni Mal, U Shwe Ni, 3 villagers from Khamoungseik village and 4 villagers from Tamanthar village set out to Yebawkya village at 7 am on 24th September.
They were searching around the area in separate groups and found the suspicious ground condition and offensive smell at about 1200 meters sin the north-west of Yebawkya village.
They dug up the earth to discover two pits, each having 13ft. x 13 ft. and 10 ft apart from each other.
When they dug up the first pit at 11.30am 3 corpses were disinterred and 8 more corpses at 2pm and another corpse at 2.20 pm, altogether 12 bodies in total were discovered. Digging continued to 2nd pit at 2.30pm dead bodies of 6 boys under 10 years of age, 2 bodies of male under 16 years of age, 8 bodies of women above 16 years of age, 16 corpses in total were disinterred.
In total 28 dead bodies — 8 males and 20 females — were discovered yesterday. Necessary investigation will be done and more searches also will be continued.

ဟိႏၵဴဘာသာဝင္မ်ား၏ ေဖာ္ထုတ္ခ်က္အရ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္ ရဲေဘာ္က်ေက်းရြာ အေနာက္ေျမာက္ဘက္ တြင္ လူေသအေလာင္းမ်ား ေတြ႕ရွိ
စက္တင္ဘာ ၂၄၊၂၀၁၇
ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္ ရဲေဘာ္္က်ေက်းရြာ အေနာက္ေျမာက္ဘက္ မီတာ ၁၂၀၀ အကြာ ေျမက်င္း အတြင္းမွ စက္တင္ဘာလ ၂၄ ရက္ နံနက္ ၁၁ နာရီ ၅ မိနစ္က လူေသအေလာင္းမ်ား ျမႇဳပ္ထားသည္ကို ေတြ႕ရွိရေၾကာင္း သိရသည္။

ARSA အစြန္းေရာက္ အၾကမ္းဖက္သမားမ်ားေၾကာင့္ စစ္ေတြၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ရွိေနေသာ ေမာင္ေတာေလးမိုင္မွ ဟိႏၵဴဘာသာဝင္ ဦးနီေမာလ္ (ဟိႏၵဴဘာသာဝင္ကူညီေရး ေခါင္းေဆာင္)ထံ တစ္ဖက္ႏိုင္ငံသို႔ ေရာက္ရွိေနသည့္ ရဲေဘာ္က်ေက်းရြာေန သူတစ္ဦးက ဖုန္းဆက္သြယ္ ေျပာၾကားခ်က္အရ ၾသဂုတ္လ ၂၅ ရက္ေန႔က ARSA အစြန္းေရာက္ အၾကမ္းဖက္သမား ၃၀၀ ခန္႔သည္ ရဲေဘာ္က်ေက်းရြာရွိ အမ်ဳိးသား၊ အမ်ဳိးသမီး ၁၀၀ ဦးခန္႔အား ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္သြားခဲ့ေၾကာင္း။ ရြာ၏အေနာက္ဘက္ မီတာ ၁၀၀၀ ခန္႔အကြာသို႔ ေရာက္ရွိစဥ္ အမ်ဳိးသား၊ အမ်ဳိးသမီးမ်ားအား သတ္ျဖတ္ကာ အမ်ဳိးသမီး ၈ ဦးအား အစၥလာမ္ဘာသာသို႔ ၀င္ခုိင္းခဲ့ၿပီး ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံသို႔ ေခၚေဆာင္ သြားခဲ့ေၾကာင္း။
လက္ရွိတြင္ ဘဂၤလားေဒ႔ရွ္ႏုိင္ငံ၊ ကူတူပါေလာင္ ဒုကၡသည္စခန္းရွိ ဟိႏၵဴဘာသာဝင္ တစ္ဦး၏ ေနအိမ္တြင္ ေနထိုင္လ်က္ ရွိေၾကာင္း ဆက္သြယ္ေျပာၾကားခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
အဆိုပါ ကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ ေျမျပင္သတင္းေဖာ္ထုတ္ရန္အတြက္ ဦးနီေမာလ္၊ ဦးေရႊနီတို႔ႏွင့္အတူ သက္ဆိုင္ရာ ပူးေပါင္းအဖြဲ႕မ်ားသည္ စက္တင္ဘာ ၂၄ ရက္ နံနက္ ၇ နာရီတြင္ ခေမာင္းဆိပ္ေက်းရြာမွ အမ်ဳိးသား၊ အမ်ဳိးသမီး၃ ဦး၊ တမန္းသားေက်းရြာမွ ၄ ဦးတို႔ႏွင့္အတူ ရဲေဘာ္က်ေက်းရြာသို႔ ထြက္ခြာခဲ့သည္။
၎ပူးေပါင္းအဖြဲ႕မ်ားက ျဖန္႔ခြဲရွာေဖြစဥ္ ရဲေဘာ္က်ေက်းရြာ၏ အေနာက္ေျမာက္ဘက္ မီတာ ၁၂၀၀ ခန္႔အကြာ၌ မသကၤာဖြယ္ ေျမအေနအထား ေတြ႕ရွိရၿပီး အပုတ္နံ႔ ရရွိသျဖင့္ တူးေဖာ္ရွာေဖြရာ အက်ယ္ ၁၃ ေပပတ္လည္ ေျမက်င္း ၂ က်င္းအား ၁၀ ေပ အကြာအေ၀းျခား ေတြ႕ရွိခဲ့ရသည္။
အဆုိပါ ေျမက်င္းတစ္က်င္းအား နံနက္ ၁၁ နာရီခြဲတြင္ စတင္တူးေဖာ္ရာ အေလာင္း ၃ ေလာင္း ေတြ႕ရွိခဲ့ၿပီး ဆက္လက္တူးေဖာ္ရာ မြန္းလြဲ ၂ နာရီတြင္ အေလာင္း ၈ ေလာင္း၊ မြန္္းလြဲ ၂ နာရီ မိနစ္ ၂၀ တြင္ အေလာင္း ၁ ေလာင္း၊ ေပါင္း အေလာင္း ၁၂ ေလာင္း တူးေဖာ္ရရွိခဲ့သည္။
ဆက္လက္၍ မြန္းလြဲ ၂ နာရီခြဲတြင္ ဒုတိယေျမက်င္းအား ထပ္မံတူးေဖာ္ရာ အသက္ ၁၀ ႏွစ္ ေအာက္ အမ်ဳိးသား ၆ ဦး၊ အသက္ ၁၆ ႏွစ္ေအာက္ အမ်ဳိးသား ၂ဦး၊ အသက္ ၁၆ ႏွစ္အထက္ အမ်ဳိးသမီး ၈ ဦး၊ ေပါင္း အေလာင္း ၁၆ ေလာင္းအား တူးေဖာ္ရရွိခဲ့သည္။
ယေန႔ တူးေဖာ္ရရွိသည့္ ရုပ္အေလာင္းမ်ားမွာ ဟိႏၵဴဘာသာဝင္ အမ်ဳိးသား ၈ ေလာင္း၊ အမ်ဳိးသမီး အေလာင္း ၂၀၊ စုစုေပါင္း ၂၈ ေလာင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိရသည္။
တူးေဖာ္ရရွိသည့္ ႐ုပ္အေလာင္းမ်ားအား လိုအပ္သည့္ စစ္ေဆးမႈမ်ားျပဳလုပ္ကာ ရွာေဖြမႈမ်ား ဆက္လက္ ျပဳလုပ္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိရသည္။

သူေဠးသားဘဝမွ သုည ---> သုည မွ Billionaire အျဖစ္သို႔

+

သူေဠးသားဘဝမွ သုည ---> သုည မွ Billionaire အျဖစ္သို႔ ( စ - ဆံုး )

Tao Kae Noi လုပ္ငန္းပိုင္ရွင္ရဲ႕ ဘဝဇာတ္ေၾကာင္း
*တစ္စုတစ္စည္းထဲ ဖတ္လို႔ရေအာင္ ျပန္တြဲေပးလိုက္ပါတယ္ေနာ္*

ဒီ Tao Kae Noi ေရညိွေလးကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သိၾကမယ္ထင္ပါတယ္… လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ ႏွစ္ေလာက္က ထင္တယ္… သူေဠးေလးေရညိွဆိုျပီး နာမည္ၾကီးလာတာ… ေရညိွထုပ္ေလးက အရသာမ်ိဳးစံုပဲ… ကိုက္လိုက္ရင္ ၾကြပ္ၾကြပ္ရြရြေလး… စားသာစားျပီး တစ္ခါမွ ေရညိွထုပ္အိတ္ေလးေပၚက အက်ီ ၤ အနီဝတ္ထားတဲ့ အရုပ္ေလးအေၾကာင္း တစ္ခါမွ စိတ္ဝင္တစားမရွိခဲ့ဘူး… အမွတ္မထင္ စပ္စုမိရာမွ သိလာရတဲ့ ဒီေရညိွထုပ္ေလးရဲ႕ ေနာက္ကြယ္က ပဲ့ကိုင္ရွင္ျဖစ္သူရဲ႕ ေနာက္ေၾကာင္းေလးကလည္း စိတ္ဝင္စားဖို႔ေကာင္းတာမို႔ သိသေလာက္ေလး ျပန္မွ်ေဝလုိက္ပါတယ္ေနာ္…
Tao Kae Noi ကို စတင္တည္ေထာင္သူဟာ ထိုင္းႏိုင္ငံသား Aitthipat Kulapongvanich ျဖစ္ပါတယ္။ ခင္မင္ရင္းႏွီးသူေတြကေတာ့ အတိုေကာက္ Tob (ေတာ့ဘ္) လို႔ပဲ ေခၚၾကတယ္။ အေဖက ကုမၺဏီပိုင္ရွင္မို႔ မေတာင့္မတ မေၾကာင့္မက်ေနရတဲ့ ေတာ့ဘ္ ကေတာ့ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက အြန္လိုင္းဂိမ္းကစားတာ မက္တယ္။ ဂိမ္းထဲမွာ ရတဲ့အမွတ္ေတြကို ျပန္ေရာင္းရာကေန ပိုက္ဆံကို စရွာတယ္။ (ကုိယ္ေတြျမန္မာျပည္မွာ Level ျမင့္ TownHall အဆင့္ျမွင့္ထားတဲ့ COC ဂိမ္းအေကာင့္ေတြကို ျပန္ေရာင္းသလိုမ်ိဳး/ Dota မွာ ပစၥည္းေတြေရာင္းသလိုမ်ိဳး).. သူက အြန္လိုင္းဂိမ္းမွာ ဆရာတစ္ဆူ… ဂိမ္းထဲမွာ သူမ်ားမရႏိုင္တဲ့ ရွားပါးပစၥည္းေတြ လက္နက္ေတြ ရတတ္တယ္… အဲဒီဟာေတြကို ျပန္ေရာင္းခဲ့တယ္။ အြန္လိုင္းဂိမ္းကေန ပိုက္ဆံရွာရာကေန ့သိန္း ၁၆၀ ေလာက္ဝင္ေငြရွိခဲ့ျပီး ကိုယ္ပိုင္ကားတစ္စီးဝယ္ႏုိင္ခဲ့တယ္။ ဒါက ေတာ့ဘ္အထက္တန္းေက်ာင္း တက္ေနတုန္းအရြယ္ေလာက္ကေပါ့။ အခ်ိန္ျပည့္ဂိမ္းကစားေနတဲ့အတြက္ ေက်ာင္းစာကို မလိုက္ႏုိင္ဘူး။ အတန္းေတြပ်က္ စာေတြမလိုက္ႏုိင္လို႔ အထက္တန္းမွာ ေက်ာင္းကေန ထြက္ခဲ့ရတယ္။
ေတာ့ဘ္ ၁၇ ႏွစ္အရြယ္ ေတာ့ဘ္ရဲ႕ဖခင္ကုမၺဏီဟာ အက်ဥ္းအက်ပ္ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ အခက္အခဲေတြ အရႈံးေတြမ်ားလာခဲ့တယ္။ ေတာ့ဘ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္မွာစိုးတဲ့အတြက္ ေတာ့ဘ္ရဲ႕မိဘေတြဟာ အိမ္ရဲ႕စီးပြားေရးအေျခအေနကို ေတာ့ဘ္ကို ေျပာမျပဘဲဖံုးကြယ္ထားခဲ့တယ္။ တစ္ရက္မွာေတာ့ ေတာ့ဘ္က သူရဲ႕မိခင္ကို မုန္႔ဖိုးေတာင္းတယ္။ ေတာ့ဘ္မိခင္ကေတာ့ သားအတြက္ ပိုက္ဆံကို တစ္အိမ္လံုးအႏွံ ေခ်ာင္ၾကိဳေခ်ာင္ၾကားမွာ သိမ္းထားတဲ့ေငြစေၾကးစေလးေတြ ရွာေဖြျပီးေပးခဲ့တယ္။ ေတာ့ဘ္ကေတာ့ မိခင္ရဲ႕ မ်က္ႏွာအေျခအေနကိုၾကည့္ျပီး အိမ္တြင္းမွာတစ္ခုခုျဖစ္ေနျပီလို႔ အနည္းငယ္ေတာ့ ရိပ္မိသြားတယ္။ ခါတိုင္းဆို ေျပာလိုက္တာနဲ႔ အဆင္သင့္ထုတ္ေပးေလ့ရွိတဲ့ မိခင္က ဒီေန႔မွာ မ်က္ႏွာညိွဳးေနတာကို။
ေနာက္သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ အေၾကြးေတြကေတာ့ နစ္သထက္နစ္လာခဲ့တယ္။ ေတာ့ဘ္တို႔မိသားစုေနတဲ့ အိမ္နဲ႔ျခံကို ဘဏ္မွာ အေပါင္ထားရတယ္။ အိမ္ရဲ႕ အေျခအေနကို သိလာတဲ့ေတာ့ဘ္ကေတာ့ ပိုက္ဆံကို ရသေလာက္ရွာရမယ္ဆိုျပီး အခြင့္အလမ္းေတြကို အလုပ္အကိုင္ျပပြဲေတြမွာ လိုက္ရွာခဲ့တယ္။ အဲဲဒီအခ်ိန္မွာ ေတာ့ဘ္ အသက္ ၁၈ ႏွစ္ပဲရွိပါေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေတာ့ဘ္က ျပပြဲတစ္ခုမွာ သစ္အယ္သီးေလွာ္စက္ကို ေတြ႔ျပီး သူျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုး သိမ္းထားခဲ့တဲ့ ဂိမ္းပစၥည္းေတြကို အကုန္ေရာင္းထုတ္ျပီး စက္ကို ဝယ္ခဲ့တယ္။ ရန္ကုန္မွာ လက္ဖက္ေျပာင္းဖူးသုပ္၊ သစ္ခ်သီးကို ေက်ာက္စရစ္ခဲနဲ႔ေလွာ္သမ်ိဳးပဲ ဘန္ေကာက္မွာ သစ္အယ္သီးေလွာ္ေရာင္းတဲ့ဆုိင္ေလးေတြကို ေစ်းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ေတြ႕ႏုိင္ပါတယ္။ ေတာ့ဘ္ရဲ႕အေဖကေတာ့ ေတာ့ဘ္ကို သက္သက္မဲ့ အခ်ိန္ျဖဳန္း ေငြျဖဳန္းတယ္လို႔ပဲ ယူဆျပီး ေက်ာင္းျပီးေအာင္သာ တက္ခိုင္းခဲ့ပါတယ္။ ေတာ့ဘ္ကေတာ့ ဇြဲမေလွ်ာ့ဘူး။ Lecture လည္းမလိုက္ ေက်ာင္းလည္းမသြား သစ္အယ္သီးနဲ႔ ၾကီးပြားဖို႔ၾကံတယ္။ သစ္အယ္သီးကေတာ့ အရသာေကာင္းေပမဲ့ ထင္သေလာက္မေရာင္းရဘူး။
အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ သူ႔အေဖရဲ႕ကုမၺဏီဟာ ေဒဝါလီခံလိုက္ရတဲ့အျပင္ ေနတဲ့အိမ္ကလည္း ဘဏ္ကို အတိုးမွန္မွန္မဆပ္ႏိုင္တဲ့အတြက္ ခ်ိတ္ပိတ္ခံလိုက္ရတယ္။ ေတာ့ဘ္မိဘေတြကလည္း အေၾကြးမဆပ္ႏိုင္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ တရုတ္ကို ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ခဲ့တယ္။ မိဘေတြအၾကိမ္ၾကိမ္ တရုတ္ျပည္ေခၚတာကို ေခါင္းမာစြာ ျငင္းပယ္ခဲ့တယ္။ ေတာ့ဘ္အေမဟာလည္း ဘယ္လိုမွ မတတ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့အတြက္ ဦးေလးျဖစ္သူကို ေတာ့ဘ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ေပးပါလို႔ ေတာင္းဆိုရင္း တရုတ္ျပည္သို႔ ထြက္ခြာသြားခဲ့တယ္။
ေတာ့ဘ္စဥ္းစားလုိ႔မရဘူး။ သူေရာင္းတဲ့ သစ္အယ္သီးေလွာ္ဟာ စားေကာင္းေပမဲ့ ဝယ္သူနည္းျပီး ဘာေၾကာင့္မေရာင္းရလဲဆိုတာ။ တစ္ရက္မွာ သူေစ်းသြားတယ္။ အျခားေစ်းသည္ေတြ ဘယ္လိုေရာင္းလဲ ဘာေၾကာင့္ေရာင္းေကာင္းတာလဲဆိုတာ စနည္းနာဖို႔… မွတ္စုထုတ္ဖို႔ ေဘာပင္နဲ႔ စာအုပ္ေလးလည္း လက္ထဲမွာကိုင္လို႔ေပါ့။ တခ်ိဳ႕ေစ်းသည္ေတြကေတာ့ ဝယ္သူေတြကို လာပါ ဝင္ၾကည့္ပါနဲ႔ ေခၚတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ေလွ်ာ့ေစ်းဆိုျပီး ဝယ္သူေတြကို ဆြဲေဆာင္တယ္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း အျမည္းေကြ်းရင္း ဝယ္သူရွာၾကတယ္။ တစ္ခ်က္ခ်င္းစီ သူ႔ရဲ႕မွတ္စုစာအုပ္ေလးမွာ ခ်ေရးတယ္။ ေစ်းအိမ္သာနားအေရာက္မွာ အလွဴခံအဖြဲ႔တစ္ခုကို သတိထားမိတယ္။ အိမ္သာတက္ျပီးထြက္လာတဲ့လူေတြက ပိုက္ဆံအေၾကြေတြကို အလွဴခံတဲ့ပံုးေတြထဲ လွမ္းထည့္တဲ့အခါ ေတြးမိတာက ပရဟိတဆို လွဴၾက ပိုက္ဆံထည့္ၾကတယ္ေပါ့။ လမ္းဆက္ေလွ်ာက္ခဲ့တယ္။ မလွမ္းမကမ္းမွာ အလွဴခံတဲ့ အဖြဲ႔ေနာက္တစ္ဖြဲ႔။ ဒါမဲ့ သူတို႔အဖြဲ႕ကေတာ့ အလွဴေငြသိပ္မရဘူး။ ေခါင္းထဲ အေတြးတစ္ခ်က္ လွ်ပ္စီးလက္သလို ဝင္လာတယ္။ မဟုတ္ဘူး… ပရဟိတမို႔ လူေတြ ပိုလွဴတာမဟုတ္ဘူး။ အဓိကက ေနရာ… အခ်က္အျခာက်တဲ့ေနရာျဖစ္ရမယ္။ လူသြားမ်ားတဲ့ေနရာ တစ္နည္း လူေတြ ခလုတ္တိုက္မိတဲ့ေနရာ ျဖစ္ရမယ္။ ေစ်းအိမ္သာက တစ္ခါတက္ရင္ ၃ ဘတ္ ေပးရတယ္။ အိမ္သာကအထြက္ ျပန္အမ္းတဲ့အေၾကြေတြကို မ်ားေသာအားျဖင့္ အိမ္သာအေပါက္ဝက အလွဴခံပံုးထဲကို ထည့္လွဴလိုက္ၾကတာမ်ားတယ္။ သူ႔ရဲ႕ သစ္အယ္သီးဆုိင္ေလးရွိရာ Supermarket က အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးဆီ သြားတယ္။ သူ႔ရဲ႕ ေခ်ာင္က်တဲ့ဆိုင္ေလးကို ေနရာေျပာင္းေပးဖို႔ေတာင္းဆိုတယ္။ Supermarket က လည္း ေတာ့ဘ္ေတာင္းတဲ့ေနရာမွာ ေနရာလြတ္ရွိတဲ့အတြက္ ေနရာငွားေပးလိုက္တယ္။
ေတာ့ဘ္ရဲ႕ဆုိင္ေလးကလည္း အခ်ိန္တိုအတြင္း ေရာင္းေကာင္းလာခဲ့တာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ဒီေလာက္နဲ႔ မေရာင့္ရဲပါဘူး။ သူရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္က ျမိဳ႕အႏွံ သစ္အယ္သီးဆိုင္ခြဲေလးေတြဖြင့္ဖို႔။ ဆိုင္ခြဲမ်ားမ်ားဖြင့္ေလေလ ေငြရပိုမ်ားေလလို႔ ေတာ့ဘ္ယံုၾကည္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ဆိုင္ကေန ႏွစ္ဆိုင္ဖြင့္တယ္။ လူငွားနဲ႔ထားတယ္။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ဆိုင္ခြဲေတြ ဆယ္ဂဏန္းေက်ာ္အထိမ်ားလာတယ္။ ေတာ့ဘ္က franchise လည္း ေပးပါေသးတယ္။ ေတာ့ဘ္ရဲ႕ အသက္ ၁၉ ႏွစ္ေပါ့။
တစ္ရက္ ေတာ့ဘ္ ေရညိွခ်ပ္ေလးေတြထုပ္ထားတဲ့မုန္႔ေလးတစ္ခုကို စားမိတယ္။ အဲ့ေရညွိထုပ္က သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ေတာျမိဳ႕ေလးကို သြားရင္း လက္ေဆာင္ဝယ္လာတဲ့မုန္႔ေလးတစ္ခု… ဘန္ေကာက္ျမိဳ႕ေပၚမွာ မေရာင္းဘူး။ စားလို႔ေကာင္းတယ္… ဒါေပမဲ့ စားခ်င္ရင္ နယ္ကို တကူးတကသြားဝယ္စားမွ ရႏိုင္တယ္။ သူစဥ္းစားတယ္… သစ္အယ္သီးေလွာ္လုပ္ငန္းက အဆင္ေတာ့ေျပတယ္။ သို႔ေပမဲ့ သစ္အယ္သီးက ေရာင္းတဲ့သူလည္း မ်ားတယ္။ အျမတ္လည္း မ်ားမ်ားစားစားမရဘူး။ သစ္အယ္သီးေလွာ္တစ္ခုထဲေရာင္းေနလို႔ ၾကီးပြားမွာ မဟုတ္ေလာက္ဘူးဆိုျပီး ေရညိွတြဲေရာင္းဖို႔ စစဥ္းစားတယ္။ ဒါမဲ့ စဥ္းစားသာစဥ္းစားတာ ေရညွိအေၾကာင္း နားလည္တာ မဟုတ္ဘူးရယ္… ဘယ္ေလာက္အပူခ်ိန္မွာ ဘယ္လိုေၾကာ္ရမလဲဆိုတာေပါ့။ ေတာ့ဘ္ ေရညွိအရြက္ၾကမ္းကို ပံုးလုိက္ဝယ္တယ္။ ေၾကာ္ၾကည့္တယ္။ ဆရာမျပ နည္းမက်ဆိုသလို ေရညွိပံုးၾကီး တစ္ပံုးသာကုန္သြားတယ္။ လိုခ်င္တဲ့ေရညွိေၾကာ္အေနအထားကို မရဘူး။ တူးသြားလိုက္ ခါးသြားလိုက္နဲ႔ေပါ့။ ေရညွိေတြလည္း တစ္ပံုးျပီးတစ္ပံုးကုန္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆံုး ေရညွိဝယ္စရာပိုက္ဆံမရွိေတာ့လို႔ ေတာ့ဘ္ ဂိမ္းကစားတုန္းက ဝယ္ခဲ့တဲ့ကားကို ေရာင္းျပီး ေရညွိပံုးေတြထပ္ဝယ္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူ႔နားမွာ ရွိေနျပီး သူ႔ကို အားေပးခဲ့တာကေတာ့ ေတာ့ဘ္ရဲ႕ဦးေလးပါပဲ။ အနားမွာရွိေနေပးျပီး သူနဲ႔အတူ ေရညွိေတြလိုက္ေၾကာ္လို႔ လက္မွာလည္း ဆီပူမိထားတာလည္း မနည္းပါဘူး။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေရညွိကို ၾကြ႔ပ္ၾကြပ္ရြရြေလးျဖစ္ေအာင္ေၾကာ္တဲ့ လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္ကို ရွာေတြ႕ခဲ့ပါတယ္။ ေတာ့ဘ္တစ္ေယာက္ သူ႔ရဲ႕ေရညွိထုပ္ေတြကို Shopping Mall ေတြမွာ စတင္ေရာင္းခ်ခဲ့ပါတယ္။ ေရညွိက စားေကာင္းတဲ့အတြက္ ဝယ္တဲ့သူေတြကလည္း ၾကိတ္ၾကိတ္တိုးေပါ့။
တစ္ေန႔ သူ႔ရဲ႕အေဖကို ဖုန္းဆက္တယ္။ သူရဲ႕လုပ္ငန္းအဆင္ေျပေနတယ္။ အေၾကြးေတြဆပ္ျပီး သူတို႔ မိသားစု တစ္ေန႔အတူတူ ျပန္ေနႏိုင္ေတာ့မယ္ေပါ့။ သူ႔အေဖျပန္ေျပာတာက “မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး သားရယ္… တရုတ္ျပည္ကိုသာ လာျပီး ေက်ာင္းဆက္တက္ပါ… အေဖတို႔နဲ႔ အတူလာေနပါ” တဲ့… ေတာ့ဘ္က အေၾကြးက ဘယ္ေလာက္မို႔လဲလို႔ သူ႔အေဖကို ျပန္ေမးလိုက္တဲ့အခါမွာ သူ႕အေဖျပန္ေျပာလိုက္တာကေတာ့ ဘတ္သန္း ၄၀ တဲ့။ (ျမန္မာေငြနဲ႔ဆို သိန္းေပါင္း ၁၆,၀၀၀ နီးပါးရွိပါတယ္။ ) မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ အရာတစ္ခုကို ရယူဖို႔ၾကိဳးစားမိေနတာမ်ားလားလို႔ စိတ္ဓာတ္က်သြားခဲ့တယ္…
ေတာ့ဘ္စိတ္ဓာတ္ေတြလံုးဝက်သြားခဲ့တယ္။ တရုတ္ျပည္သြားဖို႔ ျပင္ဆင္တယ္။ ဒီတစ္ႏွစ္ေတာ့ ျပီးေအာင္ေျဖမယ္ဆိုျပီး အတန္းေတြ ျပန္တက္တယ္။ အဲ့ေန႔ညဘက္မွာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကူးေပးထားတဲ့ lecture recording ေလးတစ္ခုကို နားၾကပ္နဲ႔နားေထာင္ရင္း 7-Eleven စတိုးဆိုင္ေလးမွာ ညဘက္အဆာေျပစားမို႔ မုန္႔ထြက္ဝယ္တယ္။ Lecture က စီးပြားေရးအေၾကာင္း… Marketing Mix ကို ရွင္းျပေနတာ။ Marketing Mix ဆိုတာ အလြယ္ေျပာရရင္ေတာ့ ကုန္ပစၥည္းတစ္ခုကို ေစ်းကြက္မွာ ဘယ္လိုထိုးေဖာက္ရမလဲ စဥ္းစားတတ္ေအာင္လုပ္ေပးတာေပါ့။ ခုခ်ိန္မွာေတာ့ 7Ps ေတြ 8Ps ေတြ သီအိုရီအသစ္ေတြထြက္ေနျပီျဖစ္ေပမဲ့ အဲ့အခ်ိန္တုန္းကေတာ့ Product, Price, Promotion နဲ႔ Place ဆိုျပီး 4Ps ရွိတယ္ေပါ့ေနာ္။ Product ကေတာ့ ရွင္းပါတယ္… ကုန္ပစၥည္းတစ္ခုကို ေစ်းကြက္ထဲထည့္ဖို႔ ေရာင္းစရာပစၥည္း Product ရွိရမယ္ေပါ့။ Price ေစ်းသတ္မွတ္မယ္… ေစ်းဝယ္သူေတြကို ပရိုမိုးရွင္းေလွ်ာ့ေစ်းအစီအစဥ္ေတြလုပ္ျပီး ဆြဲေဆာင္မယ္။ Place ကေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕ ထုတ္ကုန္ကုိ စားသံုးသူေတြဆီအေရာက္ပို႔တာေပါ့။ ကိုယ့္ပစၥည္းကို စိတ္ဝင္စားျပီး ဝယ္ယူဖို႔အလားအလာရွိတဲ့ ေနရာေတြမွာ ထုတ္ကုန္ကို ထားရွိရမယ္ေပါ့။ Lecturer က Place အေၾကာင္း ရွင္းျပေနစဥ္မွာပဲ ေတာ့ဘ္က သူ႕ေရညိွကို 7-Eleven မွာ တင္ေရာင္းဖို႔ အေတြးေပါက္မိတယ္။ သူ႔ထုတ္ကုန္ရွိရာ စားသံုးသူမလာႏိုင္ရင္ ဝယ္သူရွိရာကို သူ႔ပစၥည္းအေရာက္ပို႔မယ္။ 7-Eleven ဆိုင္က ဒီမွာဆို ABC နဲ႔ Grab & Go စတုိးဆိုင္ေလးေတြလိုပဲ။ မုန္႔ေတြ၊ ေန႔စဥ္သံုးပစၥည္းေလးေတြ တိုတိုထြာထြာေရာင္းတယ္။ ထိုင္းႏုိင္ငံအႏွံ လမ္းေထာင့္တိုင္းမွာ 7-Eleven ရွိတယ္။
သူရဲ႕ ေရညိွေတြ ေနရာအႏွံမွာရွိတဲ့ စားသံုးသူေတြဆီကို ေရာက္ရမယ္လို႔ စိတ္ပိုင္းျဖတ္ျပီး 7-Eleven ရံုးခ်ဳပ္ကို သူ႔ရဲ႕ထုတ္ကုန္ ေရညွိထုတ္ကို ယူသြားတယ္။ ဒါေပမဲ့ 7-Eleven က တာဝန္ရွိသူအမ်ိဳးသမီးကေန ေတာ့ဘ္ရဲ႕ေရညွိထုပ္ကို ျမင္ျမင္ခ်င္း 7-Eleven ရဲ႕ စံႏႈန္းနဲ႔ ကိုက္ညီမႈမရွိတဲ့အတြက္ ေရာင္းခ်ခြင့္မေပးႏုိင္ပါဘူးတဲ့။ ေတာ့ဘ္က လက္မေလွ်ာ့ဘဲ သူ႕ေရညိွကို စားၾကည့္ပါ။ အရသာကို ၾကိဳက္သြားမွာပါဆိုေပမယ့္ အမ်ိဳးသမီးကေတာ့ မလိုအပ္ပါဘူးဟုသာ ျငင္းပယ္လိုက္တယ္။ ခဲေလသမွ် သဲေရက်သလိုျဖစ္သြားတဲ့ ေတာ့ဘ္ကေတာ့ ရံုးခန္းကအထြက္မွာ ဘာေၾကာင့္ သူ႔ရဲ႕ေရညွိကို တင္ခြင့္မရႏုိင္တာလဲကို ေမးလိုက္တဲ့အခါ အမ်ိဳးသမီးက အခ်က္သံုးခ်က္နဲ႔ျပန္ရွင္းျပခဲ့တယ္။ ပထမအခ်က္ကေတာ့ 7-Eleven ဆိုတာ ေန႔စဥ္အိမ္သံုးပစၥည္းေလးေတြ ေရာင္းတဲ့ဆိုင္၊ အဆာေျပမုန္႔ေလးေတြကို လြယ္လြယ္ကူကူဝယ္လို႔ရႏိုင္ေအာင္ ဖြင့္ထားေပးျခင္း ျဖစ္တယ္။ ေတာ့ဘ္ရဲ႕ အထုပ္က အၾကီးၾကီးျဖစ္တဲ့အတြက္ စင္ေပၚမွာ ေနရာယူလြန္းတယ္။ ဒုတိယတစ္ခ်က္က ေရညိွထုပ္က ၾကီးတဲ့အတြက္ တစ္ခါစားစာထက္မ်ားသလို ေစ်းကလည္းၾကီးတယ္။ 7-Eleven မွာ ဝယ္တဲ့ ေစ်းဝယ္သူအမ်ားစုက ေစ်းသက္သက္သာသာဝယ္ယူခ်င္တဲ့ တစ္ကိုယ္ေရတစ္ကာယသမားေတြမ်ားတယ္။ တတိယအခ်က္က ထုတ္ပိုးပံု… ေတာ့ပ္ရဲ႕ ေရညွိထုပ္အိတ္ခြံဒီဇိုင္းက ရိုးစင္းလြန္းတယ္။ ပလတ္စတစ္အၾကည္ပဲ သံုးထားတဲ့အတြက္ ေစ်းဝယ္သူေတြကို ဆြဲေဆာင္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး။
အေၾကာင္းအရင္းကို သိသြားတဲ့ ေတာ့ဘ္ကေတာ့ ေရညွိထုပ္ေတြကို အိတ္လွလွေလးနဲ႔ ထုတ္ႏိုင္ဖို႔ ျပင္ဆင္ပါေတာ့တယ္။ ေရညွိေတြကိုလည္း အထုပ္ၾကီး မထုတ္ေတာ့ဘဲ တစ္ခါစားစာပဲ ထည့္ေတာ့တယ္။ စားသံုးသူေတြအတြက္ အျမင္လည္းလွ ေစ်းသက္သာတဲ့ Tao Kae Noi ေရညွိထုပ္အသစ္ေလးေတြ ေရာက္ရွိလာပါျပီ။ ေရညိွထုပ္အတြက္ အိတ္လွလွေလးဆိုေတာ့ နာမည္လွလွေလး၊ logo လွလွေလးေပးဖို႔လည္း လိုလာျပီျဖစ္တဲ့အတြက္ ေတာ့ဘ္ကေတာ့ သူ႔ရဲ႕လုပ္ငန္းနာမည္ကို Tao Kae Noi လို႔ေပးလိုက္ပါတယ္။
Tao Kae Noi နာမည္ေပးျဖစ္တာကလည္း အေၾကာင္းရွိတယ္။ ေတာ့ဘ္သစ္အယ္သီး စေရာင္းခဲ့တဲ့ေန႔ရက္မ်ားထဲက တစ္ရက္… အိမ္အျပန္မွာ ေတာ့ဘ္အေဖက သူ႕သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို တစ္ေန႔မွာ ေတာ့ဘ္ဟာ Tao Kae ျဖစ္မွာလို႔ ေနာက္ေျပာင္တဲ့သေဘာေျပာလိုက္တာကုိ ေတာ့ဘ္တစ္ေယာက္ အမွတ္မထင္ၾကားမိတယ္။ Tao Kae /ေထာင္ကဲ/ ဆိုတာ တရုတ္ဘာသာစကားကေနဆင္းသက္လာတဲ့ စကားလံုး… အဓိပၸာယ္ကေတာ့ သူေဠးတဲ့။ Noi /ႏြိဳင္/ ဆိုတာကေတာ့ ထိုင္းလို ေသးေသးေလးလို႔ အဓိပၸာယ္ရပါတယ္။ Tao Kae Noi ဆိုေတာ့ သူေဠးေလးေပါ့။
ေတာ့ဘ္သူ႔ရဲ႕ ထုပ္ပိုးမႈအသစ္နဲ႔ ေရညွိထုပ္ေလးရရျခင္း 7-Eleven ကို ျပန္သြားတယ္။ ဒါမဲ့ ဒီတစ္ေခါက္မွာေတာ့ တာဝန္ရွိသူအမ်ိဳးသမီးက အလုပ္မအားလို႔ဟု အေၾကာင္းျပကာ ေတာ့ဘ္ကို ထြက္မေတြ႔။ ဇြဲမေလွ်ာ့တဲ့ ေတာ့ဘ္ကေတာ့ အားတဲ့အထိေစာင့္မယ္လို႔ ေျပာျပီး ရံုးခန္းအေရွ႕မွာ ထိုင္ေစာင့္ေနခဲ့တယ္။ သံုးေလးနာရီသာၾကာသြားတယ္။ ေတာ့ဘ္ကို ဘယ္သူမွထြက္မေတြ႕သလို အေရးတယူေတာင္မရွိ။ ေတာ့ဘ္စိတ္ပ်က္စြာ ျပန္လွည့္ခဲ့တယ္။ နမူနာအျဖစ္ ယူလာတဲ့ ေရညိွထုပ္ေတြကို လည္း 7-Eleven ရံုးခ်ဳပ္ရဲ႕ ဓာတ္ေလွကားမွာ ထားပစ္ခဲ့တယ္။ ရံုးခ်ဳပ္အခန္းက ေန႔လည္စာစားျပီး ျပန္ဝင္လာတဲ့ ဝန္ထမ္းေတြ ဓာတ္ေလွကားထဲမွာ ထုပ္ပိုးမႈလွလွေလးနဲ႔ေရညွိထုပ္ေတြကိုေတြ႕ေတာ့ တစ္ေယာက္တစ္ထုပ္ယူျမည္းက်ရင္း ေနာက္ဆံုး တာဝန္ရွိသူအမ်ိဳးသမီးကေတြ႔သြားျပီး ေတာ့ဘ္ကို ေခၚေတြ႕ခဲ့တယ္။
ရံုးခန္းမွာ အမ်ိဳးသမီးက ေတာ့ဘ္ရဲ႕ ေရညွိထုပ္ကို စိတ္ဝင္စားတာမို႔ စက္ရံုကို လိုက္ေလ့လာမည္။ 7-Eleven စံႏႈန္းႏွင့္ ကိုက္ညီမွသာ စင္ေပၚေရာင္းခ်ခြင့္ျပဳႏုိင္မယ္တဲ့။ သို႔ေပမဲ့ ေတာ့ဘ္မွာ စက္ရံုေဝးစြ… ခုေရညွိထုပ္ေတြကိုေတာင္ သူတစ္လွည့္ သူ႕ဦးေလးတစ္လွည့္ တစ္ပိုင္တစ္ႏိုင္ေၾကာ္ရံုသာ တတ္ႏုိင္သည္။ ေတာ့ဘ္တစ္ေယာက္ သူျဖစ္ခ်င္တဲ့ အေသးစားစက္ရံုဖြင့္ဖို႔ ေငြလိုသည္။ လိုေသာေငြကို ဘဏ္ကေန ေခ်းမည္ဟုဆံုးျဖတ္သည္။ ထိုအခ်ိန္ေတာ့ဘ္ရဲ႕ သစ္အယ္သီးဆိုင္ခြဲမ်ားသည္ တစ္လကို သိန္း ၄၀၀ အထိ လည္ပတ္ေငြရွိသည္။ သို႔ေသာ္ ၁၉ ႏွစ္အရြယ္ အထက္တန္းမေအာင္ေသာလူငယ္ေလးတစ္ဦးကို မည္သည့္ဘဏ္ကမွ ေငြထုတ္မေခ်းရဲၾက။ ၾကံမရတဲ့အဆံုး ေတာ့ဘ္တစ္ေယာက္ သစ္အယ္သီးဆိုင္ခြဲမ်ားအားလံုးႏွင့္ လုပ္ပိုင္ခြင့္လိုင္စင္အား ထုတ္ေရာင္းျပီး ေရညွိစက္ရံုေလးတစ္ရံုေထာင္ရန္ အတြက္ ေနရာငွားသည္။ ဝန္ထမ္းေခၚသည္။ 7-Eleven မွာ တာဝန္ရွိသူ အမ်ိဳးသမီးအား စက္ရံုကို လာေရာက္ေလ့လာရန္ဖိတ္ေခၚသည္။ ေတာ့ဘ္တစ္ေယာက္ 7-Eleven မွ တစ္ဆင့္ တစ္ႏိုင္ငံလံုးကို ေရညိွျဖန္႔ႏုိင္ေလျပီ။
7-Eleven ႏွင့္ ခ်ိတ္ဆက္ျပီး ႏွစ္ႏွစ္အၾကာတြင္ သူ႔အေဖ၏အေၾကြးမ်ားအားလံုး အေၾကဆပ္ႏိုင္ခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ေတာ့ဘ္ အသက္ ၂၂ ေလာက္သာ ရွိေသးသည္။ အခုဆိုလွ်င္ ျမန္မာႏိုင္ငံအပါအဝင္ ႏုိင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားတြင္လည္း ေတာ့ဘ္ရဲ႕ ေရညွိကို အရသာမ်ိဳးစံုျဖင့္ ေတြ႔ျမင္ႏိုင္ျပီျဖစ္သည္။ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္သာမက ကမာၻမွာလည္း ကိုယ္ထူးကိုယ္ခြ်န္ အငယ္ဆံုး Billionaire တစ္ဦးအျဖစ္ ေတာ့ဘ္က စာရင္းဝင္ထားသည္။ အခ်ိန္တိုတိုျဖင့္ ေအာင္ျမင္မႈရသူ၊ စြန္႔ဦးတီထြင္သူတစ္ဦးအျဖစ္လည္း ေက်ာ္ၾကားသည္။ ယခုႏွစ္ ၂၀၁၇ တြင္ ေတာ့ဘ္ အသက္ ၃၃ႏွစ္ ရွိျပီျဖစ္သည္။
“Do not give up whatever happens, if we give up then we are finished for sure.” (Aitthipat Kulapongvanich)
#MelC (မယ္စီ)

The State Counsellor Daw Aung San Suu Kyi's Exclusive Interview with Nikkei Asian Review

GWEN ROBINSON, Chief editor
NAYPYITAW -- Myanmar's de facto leader and State Counselor Aung San Suu Kyi has signaled determination to address the criticisms of her government's handling of the refugee crisis engulfing the country's western Rakhine State while stepping up economic reform.
In a wide-ranging interview with the Nikkei Asian Review, she said she would "find out more" about forces that triggered the exodus of more than 410,000 mainly stateless Muslim Rohingya into neighboring Bangladesh, and reiterated her readiness to start the verification process for the return of some refugees at "any time."
Despite her offer to facilitate visits by Myanmar's diplomatic community to affected areas of northern Rakhine, she again ruled out allowing into the country the fact finding mission proposed earlier this year by the U.N. Human Rights Council.
Suu Kyi, who is also foreign minister, also addressed investor concerns that the Rakhine crisis could affect Myanmar's economic outlook, saying her government was stepping up economic reform -- particularly in agriculture and infrastructure development. Such reforms, she said, were essential to alleviate the kind of poverty that can breed radicalization.
A day after her televised speech to domestic and international audiences about the situation in western Rakhine -- and ahead of an address by one of Myanmar's two vice presidents to the United Nations General Assembly in New York -- she also tackled international criticism over a brutal military campaign that has razed more than 200 villages in Rakhine and driven entire Rohingya communities into Bangladesh. The exodus was triggered by the military's ferocious response to attacks by a Rohingya militant group on more than 30 police and military facilities on Aug. 25. About 12 security personnel and nearly 80 insurgents from the Arakan Rohingya Salvation Army were killed in the attacks, although at least 300 more ARSA suspects were killed in the military's ensuing "clearance operations."
Since then, former supporters -- including government leaders, international organizations and the United Nations -- have accused Suu Kyi of presiding over ethnic cleansing policies, while critics have claimed she is indifferent or unwilling to halt the military's campaign.
"Actually, nothing is surprising, because opinions change and world opinions change like any other opinion," she said. "Countries that have been through a transition themselves are much more understanding than those which have never gone through such a process," she added, referring to the range of reactions from Asian and Western countries.
"Domestically, yes, we do have an opposition force, which is how it should be in any democratic country ... it means we are open to criticism and debate."
Asked about her claim in her Sept. 19 speech that military operations had ceased in northern Rakhine from Sept 5, despite mass movement of refugees in the weeks since, she said her government needed to find out more about the circumstances behind the continuing outflow of refugees and the burning of villages.
Her remarks reinforced reports that mob violence by local Rakhine communities and paramilitary groups had continued to drive Rohingya communities out. They also hinted at a new search for evidence about the perpetrators of the attacks.
"We would like to know, because the largest number seems to have left over the past couple of weeks. [Military operations] had quietened down after Sept. 5, so I wondered why people started leaving after [then] ... It could be they were afraid there might be reprisals, it could be for other reasons. I am genuinely interested because if we want to remedy the situation, we've got to find out why -- why all the problems started in the first place," she said.
"If you're going to try to work in accordance with the rule of law, you have to have proper evidence, acceptable evidence -- not just hearsay, or not just something that might be considered evidence. It has to be acceptable in a court of law."
"I do not like to use the word 'investigation' because it looks as though we are going to grill people and ask them why ... But we do want to ... find out why now, after things have quieted down, the displacement began in real earnest..."
In the interview, Suu Kyi addressed various issues including her willingness to facilitate the return of refugees to Myanmar if they so wished.
On the return of refugees:
"We can start quickly; it doesn't mean it will be completed quickly ... we can begin any time, because this is nothing new. The criteria for the verification process [was] laid down in 1993 by the Bangladeshi and Myanmar government[s]; so there's nothing new and the Bangladeshi government has agreed to it. It can literally begin any minute ... When it begins will depend as much on the Bangladeshi government as on us. We cannot go in and carry out a process in their country unless they are willing."
On her assertion that 50% of villages are intact in affected areas of northern Rakhine State:
"I'm just talking about the Rakhine villages. Although 30% of the Muslim villages were as they were before -- no problems there, all quite calm, and everything carrying on as usual. But people overlook these villages; they concentrate on the ones where the conflicts have taken place and from where the exodus started. The 50% I am talking about are ones which were left untouched -- no damage, nobody leaving; just carrying on as normal."
On implementation of the report by an advisory commission chaired by former U.N. Secretary General Kofi Annan, released just before the Aug. 25 ARSA attacks:
"It is a great and admirable report. [Kofi Annan] tried to be as fair and balanced as possible. Some of the facts in the report were not quite accurate, but we pointed that out to the commission and they have agreed that some of the facts needed to be corrected."
On foreign policy priorities, and whether condemnation by Western governments could lead to further expansion of Myanmar's relationship with China:
"We will maintain our policy of trying to establish friendly relations with all countries all over the world. Of course, we are always aware that Myanmar is not just Rakhine. I think ASEAN [the Association of Southeast Asian Nations] as a regional force has done very, very well ... We are happy to be part of ASEAN, and we hope we will be able to contribute more; of course, so far we have been among the weaker members of ASEAN. I suppose our representative at the United Nations will be taking part in [an informal ASEAN meeting on Myanmar at the General Assembly in New York]. We have no plans to convene [another special meeting to brief countries on the Rakhine State situation] so far."
Whether Rakhine problems will affect foreign investment:
"Of course, we have to be aware of the possibility that there might be some impact. But I don't think we are unduly worried ... It would be foolish not to take into consideration the fact that these developments could impact investment possibilities ... We have to work on everything at the same time -- that's government. Those who are interested in the Rakhine situation from the outside will only focus on the Rakhine situation. But we have to carry on with the rest of the country -- including the economy, health, education, development, peace process, everything. And we keep our eyes open to make sure that we are doing the best in every possible sector."
Foreign investors:
"It's natural that they should be concerned about it. But they should step back a little and look at it coolly. They will be able to see that one of the reasons why we have problems like these is because of underdevelopment rather because of investments. So investments would actually help to make the situation better."
Investment priorities:
"We are concentrating a lot on basic infrastructure, which to people from Australia and Japan might seem almost laughable, like roads and electricity. But it is very important for potential investors that there should be basic infrastructure. And our infrastructure sector has gathered strength in recent years. This should be an incentive for more investment. There are new opportunities, developments which would make investment a lot easier, practically speaking. There are businesses interested in investing, but not interested in building roads, for example. But as the roads are bad ... that makes it so much simpler. Construction work has gone very well over the last 1.5 years. There's massive demand, but I think at the moment, the funding is adequate for what we are able to do. With all the funding in the world, you can't do everything at once."
Domestic economic priorities:
"We are concentrating on the agriculture sector, that's only practical, because about 70% of our people still earn their living in agriculture. And we do want to promote more investment in that area. We are going for more public private partnerships and for more SMEs in the agriculture sector."
On concerns about tourism and impact of the Rakhine crisis recent travel advisories by some mainly Western countries:
"It depends from where we expect the great majority of our tourists. I think our minister of tourism is very much aware of this, and where the great numbers of our tourists are coming from. At the moment we are getting the greater number from the East rather than the West. Domestic tourism is a little different from the way in which international tourists proceed -- because a lot of domestic tourism is due to pilgrimages to religious sites -- though more people are now going to the beaches."
Banking regulations, and concerns that harsh deadlines to meet tough new regulations on raising minimum capital and clearing non-performing loans will pressure the banking sector:
"I understand the concern about the timeframe. But that's negotiable. Of course, these regulations are necessary; but I think if the timeframe needs to be adjusted, I'm sure it can be adjusted. We are thinking about it because many people have voiced their concerns with regard to the timeframe, and I'm sure the central bank is very well aware of that."
On the government's first 18 months in office, and concerns that the government has gone too fast too soon on some fronts:
"If some people say it is going too quickly and some people say it is going too slowly, it is probably going at the right pace."
Nikkei staff writers Yuichi Nitta and Thurein Hla Htway contributed to this reportThe State Counsellor Daw Aung San Suu Kyi's Exclusive Interview with Nikkei Asian Review
GWEN ROBINSON, Chief editor
NAYPYITAW -- Myanmar's de facto leader and State Counselor Aung San Suu Kyi has signaled determination to address the criticisms of her government's handling of the refugee crisis engulfing the country's western Rakhine State while stepping up economic reform.
In a wide-ranging interview with the Nikkei Asian Review, she said she would "find out more" about forces that triggered the exodus of more than 410,000 mainly stateless Muslim Rohingya into neighboring Bangladesh, and reiterated her readiness to start the verification process for the return of some refugees at "any time."
Despite her offer to facilitate visits by Myanmar's diplomatic community to affected areas of northern Rakhine, she again ruled out allowing into the country the fact finding mission proposed earlier this year by the U.N. Human Rights Council.
Suu Kyi, who is also foreign minister, also addressed investor concerns that the Rakhine crisis could affect Myanmar's economic outlook, saying her government was stepping up economic reform -- particularly in agriculture and infrastructure development. Such reforms, she said, were essential to alleviate the kind of poverty that can breed radicalization.
A day after her televised speech to domestic and international audiences about the situation in western Rakhine -- and ahead of an address by one of Myanmar's two vice presidents to the United Nations General Assembly in New York -- she also tackled international criticism over a brutal military campaign that has razed more than 200 villages in Rakhine and driven entire Rohingya communities into Bangladesh. The exodus was triggered by the military's ferocious response to attacks by a Rohingya militant group on more than 30 police and military facilities on Aug. 25. About 12 security personnel and nearly 80 insurgents from the Arakan Rohingya Salvation Army were killed in the attacks, although at least 300 more ARSA suspects were killed in the military's ensuing "clearance operations."
Since then, former supporters -- including government leaders, international organizations and the United Nations -- have accused Suu Kyi of presiding over ethnic cleansing policies, while critics have claimed she is indifferent or unwilling to halt the military's campaign.
"Actually, nothing is surprising, because opinions change and world opinions change like any other opinion," she said. "Countries that have been through a transition themselves are much more understanding than those which have never gone through such a process," she added, referring to the range of reactions from Asian and Western countries.
"Domestically, yes, we do have an opposition force, which is how it should be in any democratic country ... it means we are open to criticism and debate."
Asked about her claim in her Sept. 19 speech that military operations had ceased in northern Rakhine from Sept 5, despite mass movement of refugees in the weeks since, she said her government needed to find out more about the circumstances behind the continuing outflow of refugees and the burning of villages.
Her remarks reinforced reports that mob violence by local Rakhine communities and paramilitary groups had continued to drive Rohingya communities out. They also hinted at a new search for evidence about the perpetrators of the attacks.
"We would like to know, because the largest number seems to have left over the past couple of weeks. [Military operations] had quietened down after Sept. 5, so I wondered why people started leaving after [then] ... It could be they were afraid there might be reprisals, it could be for other reasons. I am genuinely interested because if we want to remedy the situation, we've got to find out why -- why all the problems started in the first place," she said.
"If you're going to try to work in accordance with the rule of law, you have to have proper evidence, acceptable evidence -- not just hearsay, or not just something that might be considered evidence. It has to be acceptable in a court of law."
"I do not like to use the word 'investigation' because it looks as though we are going to grill people and ask them why ... But we do want to ... find out why now, after things have quieted down, the displacement began in real earnest..."
In the interview, Suu Kyi addressed various issues including her willingness to facilitate the return of refugees to Myanmar if they so wished.
On the return of refugees:
"We can start quickly; it doesn't mean it will be completed quickly ... we can begin any time, because this is nothing new. The criteria for the verification process [was] laid down in 1993 by the Bangladeshi and Myanmar government[s]; so there's nothing new and the Bangladeshi government has agreed to it. It can literally begin any minute ... When it begins will depend as much on the Bangladeshi government as on us. We cannot go in and carry out a process in their country unless they are willing."
On her assertion that 50% of villages are intact in affected areas of northern Rakhine State:
"I'm just talking about the Rakhine villages. Although 30% of the Muslim villages were as they were before -- no problems there, all quite calm, and everything carrying on as usual. But people overlook these villages; they concentrate on the ones where the conflicts have taken place and from where the exodus started. The 50% I am talking about are ones which were left untouched -- no damage, nobody leaving; just carrying on as normal."
On implementation of the report by an advisory commission chaired by former U.N. Secretary General Kofi Annan, released just before the Aug. 25 ARSA attacks:
"It is a great and admirable report. [Kofi Annan] tried to be as fair and balanced as possible. Some of the facts in the report were not quite accurate, but we pointed that out to the commission and they have agreed that some of the facts needed to be corrected."
On foreign policy priorities, and whether condemnation by Western governments could lead to further expansion of Myanmar's relationship with China:
"We will maintain our policy of trying to establish friendly relations with all countries all over the world. Of course, we are always aware that Myanmar is not just Rakhine. I think ASEAN [the Association of Southeast Asian Nations] as a regional force has done very, very well ... We are happy to be part of ASEAN, and we hope we will be able to contribute more; of course, so far we have been among the weaker members of ASEAN. I suppose our representative at the United Nations will be taking part in [an informal ASEAN meeting on Myanmar at the General Assembly in New York]. We have no plans to convene [another special meeting to brief countries on the Rakhine State situation] so far."
Whether Rakhine problems will affect foreign investment:
"Of course, we have to be aware of the possibility that there might be some impact. But I don't think we are unduly worried ... It would be foolish not to take into consideration the fact that these developments could impact investment possibilities ... We have to work on everything at the same time -- that's government. Those who are interested in the Rakhine situation from the outside will only focus on the Rakhine situation. But we have to carry on with the rest of the country -- including the economy, health, education, development, peace process, everything. And we keep our eyes open to make sure that we are doing the best in every possible sector."
Foreign investors:
"It's natural that they should be concerned about it. But they should step back a little and look at it coolly. They will be able to see that one of the reasons why we have problems like these is because of underdevelopment rather because of investments. So investments would actually help to make the situation better."
Investment priorities:
"We are concentrating a lot on basic infrastructure, which to people from Australia and Japan might seem almost laughable, like roads and electricity. But it is very important for potential investors that there should be basic infrastructure. And our infrastructure sector has gathered strength in recent years. This should be an incentive for more investment. There are new opportunities, developments which would make investment a lot easier, practically speaking. There are businesses interested in investing, but not interested in building roads, for example. But as the roads are bad ... that makes it so much simpler. Construction work has gone very well over the last 1.5 years. There's massive demand, but I think at the moment, the funding is adequate for what we are able to do. With all the funding in the world, you can't do everything at once."
Domestic economic priorities:
"We are concentrating on the agriculture sector, that's only practical, because about 70% of our people still earn their living in agriculture. And we do want to promote more investment in that area. We are going for more public private partnerships and for more SMEs in the agriculture sector."
On concerns about tourism and impact of the Rakhine crisis recent travel advisories by some mainly Western countries:
"It depends from where we expect the great majority of our tourists. I think our minister of tourism is very much aware of this, and where the great numbers of our tourists are coming from. At the moment we are getting the greater number from the East rather than the West. Domestic tourism is a little different from the way in which international tourists proceed -- because a lot of domestic tourism is due to pilgrimages to religious sites -- though more people are now going to the beaches."
Banking regulations, and concerns that harsh deadlines to meet tough new regulations on raising minimum capital and clearing non-performing loans will pressure the banking sector:
"I understand the concern about the timeframe. But that's negotiable. Of course, these regulations are necessary; but I think if the timeframe needs to be adjusted, I'm sure it can be adjusted. We are thinking about it because many people have voiced their concerns with regard to the timeframe, and I'm sure the central bank is very well aware of that."
On the government's first 18 months in office, and concerns that the government has gone too fast too soon on some fronts:
"If some people say it is going too quickly and some people say it is going too slowly, it is probably going at the right pace."
Nikkei staff writers Yuichi Nitta and Thurein Hla Htway contributed to this report