Please sign and fax it to the PMO and distribute widely, encourage others to do the same as much as we can.
Again, thanks for the great team work.
Thursday, April 29, 2010
Let do it together, please!
DON’T FORGET BURMA AT THE G8
Please sign and fax it to the PMO and distribute widely, encourage others to do the same as much as we can.
Again, thanks for the great team work.
Please sign and fax it to the PMO and distribute widely, encourage others to do the same as much as we can.
Again, thanks for the great team work.
Monday, April 26, 2010
ဒုလႅဘ
day, April 17, 2010
ဒုလႅဘ
အဲဒီ့တုန္းက
အႏွႈိင္းမဲ့ ဂုဏ္အင္နဲ ့ဘုရားရွင္ရဲ႕ တရားေတာ္ေတြကုိ ျမင္လုိ႕လည္း မဟုတ္ခဲ့ဘူး
ေက်းဇူးေတာ္ အနႏ ၱနဲ႕ ဖန္ဆင္းရွင္ရဲ႕ ႏွႈတ္ကပတ္ေတာ္ကုိ ျမင္လို ့လည္း မဟုတ္ခဲ့ဘူး
မ်က္ေမွာက္ငရဲထဲက လူသားေတြကုိျမင္လို ့
“သဘာဝသနားစိတ္” ေပၚ
ငါ့ကရုဏာေတြ ငါ့အိမ္ တံစက္ျမိတ္ကုိ ေက်ာ္ခဲ့တယ္။
အဲဒီ့တုန္းက
ေနာင္သံသရာအတြက္ ကုသိုလ္ထုပ္ အေၾကာင္းလည္း မေတြးခဲ့ဘူး။
ေကာင္းကင္ဘံုရဲ႕ ကတိေတြအေၾကာင္းလည္း မေတြးခဲ့ဘူး။
လူအခ်င္းခ်င္း ကုိယ္ခ်င္းစာစိတ္ေပၚ
ကုိယ့္ဒါနစိတ္ေလးကုိ အလိုအေလ်ာက္ ေလွ်ာ္မိတယ္။
အဲဒီ့လိုမ်ိဳး
ရွားရွားပါးပါး အျဖစ္နဲ ့
ဘဝကုိ တိုက္ျပီး ျပန္စစ္ၾကည့္ေတာ့
ငါဟာ အတၱေလာင္ျမိဳက္
ေပးလိုက္တဲ့ လက္နဲ ့ေတာင္ ရသမွ် ျပန္ႏွိႈက္ေနခ်င္သူပါလား။
ေၾသာ္
ကုိယ္တိုင္လုပ္ ပံုစံခြက္ထဲက
အေလ့က်လူသား
ကုိယ္ေကာင္းေၾကာင္း ကုိယ့္လိပ္ျပာကုိ ကုိယ္ျပသဖုိ ့
အတၱကင္းေၾကာင္း အတၱကုိ ျပသဖို ့
ငါ့ဆီကေနငါလြတ္ေျမာက္သြားတဲ့ ကာလ
ခဏေလာက္ျပန္ရခ်င္လုိက္တာ။
ေကာင္းကင္ကို
ဒုလႅဘ
အဲဒီ့တုန္းက
အႏွႈိင္းမဲ့ ဂုဏ္အင္နဲ ့ဘုရားရွင္ရဲ႕ တရားေတာ္ေတြကုိ ျမင္လုိ႕လည္း မဟုတ္ခဲ့ဘူး
ေက်းဇူးေတာ္ အနႏ ၱနဲ႕ ဖန္ဆင္းရွင္ရဲ႕ ႏွႈတ္ကပတ္ေတာ္ကုိ ျမင္လို ့လည္း မဟုတ္ခဲ့ဘူး
မ်က္ေမွာက္ငရဲထဲက လူသားေတြကုိျမင္လို ့
“သဘာဝသနားစိတ္” ေပၚ
ငါ့ကရုဏာေတြ ငါ့အိမ္ တံစက္ျမိတ္ကုိ ေက်ာ္ခဲ့တယ္။
အဲဒီ့တုန္းက
ေနာင္သံသရာအတြက္ ကုသိုလ္ထုပ္ အေၾကာင္းလည္း မေတြးခဲ့ဘူး။
ေကာင္းကင္ဘံုရဲ႕ ကတိေတြအေၾကာင္းလည္း မေတြးခဲ့ဘူး။
လူအခ်င္းခ်င္း ကုိယ္ခ်င္းစာစိတ္ေပၚ
ကုိယ့္ဒါနစိတ္ေလးကုိ အလိုအေလ်ာက္ ေလွ်ာ္မိတယ္။
အဲဒီ့လိုမ်ိဳး
ရွားရွားပါးပါး အျဖစ္နဲ ့
ဘဝကုိ တိုက္ျပီး ျပန္စစ္ၾကည့္ေတာ့
ငါဟာ အတၱေလာင္ျမိဳက္
ေပးလိုက္တဲ့ လက္နဲ ့ေတာင္ ရသမွ် ျပန္ႏွိႈက္ေနခ်င္သူပါလား။
ေၾသာ္
ကုိယ္တိုင္လုပ္ ပံုစံခြက္ထဲက
အေလ့က်လူသား
ကုိယ္ေကာင္းေၾကာင္း ကုိယ့္လိပ္ျပာကုိ ကုိယ္ျပသဖုိ ့
အတၱကင္းေၾကာင္း အတၱကုိ ျပသဖို ့
ငါ့ဆီကေနငါလြတ္ေျမာက္သြားတဲ့ ကာလ
ခဏေလာက္ျပန္ရခ်င္လုိက္တာ။
ေကာင္းကင္ကို
တုိက္ပြဲမွသည္ ေအာင္ပြဲဆီသို႔
တုိက္ပြဲမွသည္ ေအာင္ပြဲဆီသို႔
အန္အယ္လ္ဒီပါတီ မွတ္ပုံမတင္သည့္အေပၚ ျပည္တြင္းျပည္ပမွ အတုိက္အခံအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၏ သေဘာထားမ်ား
ခြက္ေစာင္းခုတ္ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ ဂုိဏ္းဂဏဓေလ့
ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးဓေလ့
အႂကြင္းမဲ့အာဏာရွင္စနစ္နဲ႔ ဘုရင္စနစ္
ဗံုးေဖာက္ခဲြ
ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး ဆင္ျဖဴေတာ္စီး
မုန္တုိင္းျဖစ္ေပၚႏုိင္ေၾကာင္း ပညာရွင္တုိ႔ သတိေပး
Thank you all, Friends of Burma
The Canadian Committee for Free Burma (CC4FB) wishes to ensure that Burma gets on the agenda for the G-8 meeting. We would like the G-8 to call for the SPDC to hold real elections and, not the sham election that is planned; for the G-8 to call for the SPDC to release all 2250 political prisoners and for the G-8 to call for the SPDC to allow those former political prisoners to take part in the electoral process.”
Sunday, April 25, 2010
“လူထုကို ဘယ္ေတာ့မွ ေက်ာခိုင္းမသြားပါဘူး”
အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္(NLD) ဒုတိယ ဥကၠ႒ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း ဦးတင္ဦး ၏ ႏိုင္ငံေရး ျဖတ္သန္းခဲ့မႈမ်ား၊ ပါတီ မွတ္ပံု ဆက္မတင္ရန္ ဆံုးျဖတ္ၿပီးေနာက္ NLD ၏ အေျခအေန၊ NLD ဆက္လက္ရပ္တည္ သြားမည့္ အေနအထားမ်ားကို ဧရာဝတီက ေမးျမန္းထားပါသည္။
အသက္ ၈၃ ႏွစ္အရြယ္ရွိ ဦးတင္ဦးသည္ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္တြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ဒီပဲယင္း လူသတ္ပြဲအၿပီး၌ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ ၇ ႏွစ္ နီးပါး က်ခံခဲ့ရသူျဖစ္သည္။
u-tin-oo
ေမး။ ။ ပါတီမွတ္ပံုတင္ဖို႔ ကုန္ဆံုးမယ့္ ရက္ကလည္း နီးကပ္လာပါၿပီ။ NLD အေနနဲ႔ ဒီမုိကေရစီလႈပ္ရွားမႈေတြ မလုပ္ႏုိင္ ေတာ့မွာကို စိုးရိမ္ေနၾကတာရွိပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဘဘအေနနဲ႔ ဘာေျပာခ်င္ပါသလဲ။
ေျဖ။ ။ ဒီလို႐ံုးနဲ႔ အလံေတာ္နဲ႔ ဆုိတာက အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ တခုအေနနဲ႔ ဒါဟာ ျပည့္စံုတယ္ဆုိတဲ့ သေဘာေတာ့ ရွိမွာေပါ့ေလ။ သို႔ေသာ္လည္းပဲ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္က အလံေတာ္တုိ႔ ဆိုင္းဘုတ္တုိ႔ မရွိၾကေသာ္လည္း ႏုိင္ငံေရးဆုိတာက လူေတြရဲ႕ေနေရးထုိင္ေရး စားေရးေသာက္ေရး စသည္ျဖင့္ စနစ္တခုခ်ၿပီးေတာ့ လုပ္ဖို႔အေရးမွာ အားလံုးသိတဲ့ အတုိင္းပဲ ဒီမုိကေရစီေရး ျဖစ္လာတာေပါ့။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ျပည္သူလူထုရဲ႕ဆႏၵကို ေက်ာခိုင္းသြားတာမ်ိဳးမွ မဟုတ္ဘဲ။ ျပည္သူလူထုကို ဘယ္ေတာ့မွ (ဘယ္ေတာ့မွ) ေက်ာခိုင္းမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ လြတ္လပ္ေရး၊ ဒီမိုကေရစီ လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ေဆာင္ရြက္ရတဲ့ ကိစၥအရပ္ရပ္ အားလံုးကို တစိုက္မတ္မတ္ ေအးခ်မ္းစြာ ေဆာင္ရြက္သြားပါမယ္။ အဘတို႔ အေနနဲ႔ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္မယ့္ အေနအထားလည္း ရွိပါတယ္။
အရင္တုန္းကလည္း ဒီလိုပဲ ျဖဳတ္ခ်လို႔ အလံမ႐ွိဘဲနဲ႔ ႐ံုးမရွိဘဲန႔ဲေတာင္ လုပ္လို႔ရေအာင္ လုပ္ခဲ့ၾကေသးတာပဲ။ အဲဒီတုန္းကလည္း အဖြဲ႕ခ်ဳပ္႐ံုးႀကီးထဲ ၀င္စီးနင္းၿပီးေတာ့ သံုးေလးလေလာက္ ပိတ္ထားခဲ့တယ္။ ေဆာင္ရြက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကို အက်ဥ္းခ်ၿပီး ႏွစ္ရွည္လမ်ား ေထာင္ေတြထဲ ပို႔ခဲ့တာပဲ။ အဲဒါလည္းပဲ ဆက္လက္ႀကိဳးပမ္းတာပဲ။ အျပင္မွာ က်န္တဲ့သူေတြနဲ႔ေတာ့ ရွင္လ်က္သန္လ်က္ လုပ္လ်က္ကိုင္လ်က္ပါ။ ဘဘတို႔ကေတာ့ အသက္ရလာၿပီ၊ ရလာေတာ့ကာ အခု မ်ဳိးဆက္သစ္အေနနဲ႔က သိပ္တက္ၾကြၾကတာပဲ။
အဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွာရွိေနတဲ့ လူငယ္ေတြပဲျဖစ္ျဖစ္ အျခားျခားေသာ အဖြဲ႕အစည္းမွာရွိေနတဲ့ လူငယ္ေတြကပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေနာက္ၿပီး အထူး သျဖင့္ ေက်ာင္းသားထုကလည္း ဒီမိုကေရစီအေရးမွာ ပါ၀င္လာၾကမွာပဲ။ ဘဘတုိ႔ အေနနဲ႔ အသက္ေတြႀကီးလို႔ မပါႏုိင္ရင္ ေတာင္မွပဲ ဒီေန႔မ်ဳိးဆက္သစ္ အပိုင္းေတြက ဒီမိုကေရစီေရးနဲ႔ ပတ္သက္တာ လူ႕အခြင့္အေရးန႔ဲ ပတ္သက္တာ သူတုိ႔ လုပ္ သြားၾကမွာပဲ။
လုပ္သြားတဲ့ ေနရာမွာ သူတုိ႔က ေပါင္းစပ္ၿပီးေတာ့ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုျဖစ္သြားမွာပဲ။ ဘဘတုိ႔က အဲဒါကို ယံုၾကည္တယ္၊ တခုေတာ့ ရွိတာေပါ့၊ လူငယ္ေတြကို ေျပာေနရတာ စိတ္လုိက္မာန္ပါ မလုပ္ဖို႔။ လူထုကေတာ့ မွန္ပါတယ္၊ သူတုိ႔ကေတာ့ အားကိုးတႀကီးနဲ႔ ျဖစ္ေနတာ၊ ဘဘတုိ႔လည္းပဲ အားကိုးတႀကီး ျဖစ္ေနမွန္းလည္း သိတယ္။ သို႔ေသာ္ အားကိုးတႀကီး ျဖစ္ေနတဲ့ အတုိင္းအတာေလာက္နဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ အခုလို ၀င္လိုက္ျပန္ရင္လည္း လုပ္ႏုိင္မလားဆုိတဲ့ ေမးခြန္းက ဘဘတုိ႔ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ေမးၾကည့္တာပါပဲ၊ မလုပ္ႏုိင္ပါဘူး။
ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဥပေဒႀကီးကိုက ဘယ္လိုမွ လက္ခံၿပီး မလုပ္ႏုိင္ပါဘူး။ သူတုိ႔ေျပာတာကိုပဲ နားေထာင္ၿပီးေတာ့ ေနာက္ဆံုး ဒါသေဘာတူလား တူပါတယ္ဆုိၿပီးေတာ့ လုပ္ကိုင္ေပးရမယ့္ အဖြဲ႔ႀကီးေတြ ျဖစ္မွာပဲ။ အခုလည္း ၀င္တာနဲ႔ပတ္သက္ လို႔ ၾကည့္လိုက္၊ ဘယ္သူ မ်ားေသာအားျဖင့္ ၀င္လည္းဆုိေတာ့ သူတုိ႔နဲ႔ သဟဇာတျဖစ္တဲ့ အဖြဲ႔ႀကီးေတြပဲ အမ်ားဆံုး၀င္ၾက တာ ပါပဲ။
အဲဒီလို ဘဘတုိ႔ မလုပ္ေတာ့ဘဲန႔ဲ လူထုလိုလားတဲ့ ကိစၥရပ္အ၀၀ကို၊ လူထုကိုဘယ္ေတာ့မွ ေက်ာခိုင္းမသြားပါဘူး၊ မ်က္ကြယ္မျပဳပါဘူး။ လုပ္လို႔ရတဲ့ အေနအထားအတုိင္းကေတာ့ျဖင့္ ၾကံဳးၿပီးကုန္းၿပီးေတာ့ လုပ္ရမွာပါပဲ။ အသက္ႀကီးရင္းနဲ႔ ျဖစ္ေစကာမူ တက္တက္ၾကြၾကြမို႔လို႔ သိပ္ၿပီး ေသာကေရာက္စရာ မရွိပါဘူးလို႔ ဘဘကေတာ့ လူထုကို အခုလိုပဲ ေျပာလိုက္ခ်င္ပါတယ္။
ေမး။ ။ ပါတီမွတ္ပံုမတင္ေရးမွာ အေျခခံဥပေဒကို လက္မခံႏိုင္တဲ့အတြက္ဆိုတာကို လူထုနားလည္ေအာင္ ဘယ္လို ေျပာျပခ်င္ပါသလဲ။ အေျခခံဥပေဒဟာ ဘယ္လို မ်ိဳးလဲဆိုတာကို နားလည္တဲ့သူက လက္ခ်ိဳးေရတြက္လို႔ရေအာင္ နည္းပါးၾကပါတယ္။
ေျဖ။ ။ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့အပိုင္းမွာ ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ဥပေဒက အရမ္းတင္းက်ပ္ထားတယ္၊ ဒါကို သိတဲ့လူေတြကေတာ့ အထူးေျပာစရာမလုိဘူးေပါ့။ ဒီဥပေဒက အားလံုးကို မလႈပ္ႏိုင္ မကိုင္ႏုိင္ေအာင္ကို သူတို႔က လုပ္ထားတဲ့ ဥပေဒပါ။ ေျပာရရင္ ဥပေဒလို႔ေတာင္ ေျပာဖို႕ခက္ပါတယ္၊ ဥပမာ လူထုနားလည္ေအာင္ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ လူထုေခါင္းေဆာင္ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုေတာင္ ပါတီကေန ဖယ္ထုတ္ပစ္ရမယ္ စသည္ျဖင့္ လူထု ေထာက္ခံအားေပးမယ့္ သူေတြကို ေရြးေကာက္ပြဲ မပါႏုိင္ေအာင္ လုပ္ထားတယ္။
ဒါတင္မကေသးဘူး၊ ပိုၿပီး သိသာျမင္သာေအာင္ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ ကိစၥေပါ့။ အဘကေတာ့ ျပင္ဆင္မႈတုိ႔ အယူခံတုိ႔ အခ်ိန္အခါၾကားမွာ လူတေယာက္အေနနဲ႔ အျပစ္က်ၿပီလို႔ ယူဆလို႔ မရေသးဘူးေလ။ အယူခံတင္ထားတုန္း အခ်ိန္အခါမ်ဳိးမွာေတာင္မွ ဒီပုဂၢိဳလ္ကုိ ၀င္ခြင့္မေပးရဘူး ဆိုတာေတြက တရားမွ်တမႈမရွိဘူး။ ဒီမုိကေရစီေရးမွာ ဒါမ်ိဳးေတြ မလုပ္ရဘူး။ မျဖစ္သင့္ဘူး။
အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္က အျပတ္အသတ္ လူထုေထာက္ခံမဲေတြနဲ႔ အႏိုင္ရခဲ့တဲ့ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြကို လည္းပဲ ပယ္ပစ္ရမယ္။ ဒီေလာက္ေတာင္ တရားမွ်တမႈမရွိဘူး၊ သိကၡာ က်လြန္းအားႀကီးေတာ့ ဘဘတို႔က ဘယ္လာ လုပ္လို႔ ရမလဲ။ သို႔ေသာ္ ျပည္သူကို ပန္ၾကားတဲ့အထဲမွာ အဲဒီလို ဒုကၡသုကၡေတြ ျဖစ္ျငားေသာ္လည္းပဲ NLD က လုပ္ခဲ့ႏုိင္သေလာက္ လုပ္ခဲ့တာေတြရွိပါတယ္၊ လုပ္လို႔မရဘူးဆုိတာ မရွိပါဘူး။ အဲဒါေတြေပၚမွာ မူတည္ၿပီးေတာ့ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ညွိႏႈိင္းလို႔ရ လည္း ညွိႏႈိင္းေဆြးေႏြး အေျဖရွာၿပီးေတာ့ ဆက္လက္ လုပ္ကိုင္သြားၾကဦးမွာပါ။
ေမး။ ။ အခု ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္ၾကမယ့္ ပါတီေတြကိုေရာ အဘ ဘယ္လို ျမင္ပါသလဲ။ တကယ္တမ္း ေရြးေကာက္ပြဲမွာ မဲထည့္ရေတာ့မယ္ဆိုရင္ လူထုအေနနဲ႔ မွန္ကန္တဲ့ ေရြးခ်ယ္မႈ ျပဳလုပ္ႏိုင္လိမ့္မယ္လို႕ ထင္ပါသလား။
ေျဖ။ ။ အဲဒီဟာနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ဘာမွမေျပာပါဘူး။ လူထုက သူငယ္ႏွပ္စားမဟုတ္ပါဘူး၊ လူထုကသိပါတယ္။ အသိဉာဏ္ရွိပါတယ္။ လူထုဟာ တကယ္ ဒီမိုကေရစီလိုခ်င္တယ္။ အဲဒါနဲ႔ ပတ္သက္တာ အားလံုးေခါင္းထဲမွာရွိပါတယ္။ ရွိတဲ့အတုိင္းပဲ အသည္းၾကားထဲက မဲတျပားကိုပဲ သူတုိ႔အသံုးခ်ႏိုင္တဲ့နည္းနဲ႔ ႀကိဳက္သလိုအသံုးခ်ပါတယ္။ လူတေယာက္ရဲ႕ ဆႏၵနဲ႔ ပတ္သက္တာ အားလံုးကိုေတာ့ ဘယ္လိုေျပာမလဲ။ ဘယ္သူလုပ္ပါ ဘယ္လိုလုပ္ပါ မီဒီယာကို ေျပာလိုက္လုိ႔ရွိရင္ ေတာ္ၾကာ သူတို႔ (စစ္အစိုးရ) က လာမယ့္ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ NLD က မွတ္ပံုတင္ျခင္း မျပဳရံုသာမက လူေတြကိုပါ ေသြးေဆာင္တုိက္တြန္း ပ်က္စီးရာပ်က္စီးေၾကာင္း လုပ္တယ္၊ အေႏွာင့္အယွက္ ျပဳေနတဲ့သူမ်ား ျဖစ္တယ္ဆုိၿပီး သတင္းစာထဲ ထည့္လိမ့္မယ္။
လူထုက မညံ့ပါဘူး။ သူတို႔ သိပ္နားလည္ပါတယ္။ အဲေတာ့ နားလည္တဲ့ အတုိင္းအတာနဲ႔ ပညာရွိရွိသူတုိ႔ လိုခ်င္တဲ့ ပံုသဏၭာန္ျဖစ္ေအာင္ သူတုိ႔ဟာသူတုိ႔ ဖန္တီးေဆာင္ ရြက္ဖို႔ပဲ။ ဒီလုိပဲေျပာရမွာပဲ။
ေမး။ ။ ဒီမိုကေရစီေရး တိုက္ပြဲဟာ အခုမွ စလာတာလား၊ အရင္တုန္းကတည္းက တိုက္ေနခဲ့ၾကတာလား။ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္အေနနဲ႔ ဘယ္လိုမ်ိဳး တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့ၾကတာပါလဲ။
ေျဖ။ ။ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းၿပီးတဲ့ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္က စၿပီးေတာ့ ဒီေန႔အထိ အေျခအေနမွာ ဒီမိုကေရစီအေရးေပါ့၊ သို႔ေသာ္လည္းပဲ ဒီေနာက္ပိုင္း နအဖ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအေနနဲ႔က ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ရွိလာၿပီ။ ဒီအေတာအတြင္းမွာ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္အေနနဲ႔ လုပ္ခဲ့ရတဲ့ သက္တမ္းတေလွ်ာက္ျပန္ၾကည့္ရင္ အစအားျဖင့္ေတာ့ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဖြဲ႔ၿပီး ၁၉၉၀ ၀န္းက်င္မတိုင္ခင္၊ ေရြးေကာက္ပဲြဥပေဒ မထြက္ခင္ကတည္းက အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ အေနနဲ႔၊ ဘဘနဲ႕ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လည္း အပါအ၀င္ေပါ့၊ စၿပီးေတာ့ အခ်ဳပ္ထဲေရာက္ေနၿပီ။ က်န္တဲ့လူေတြအေနနဲ႔ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ လုပ္ကိုင္ သြားရတဲ့အတြက္ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲမွာလည္း ျပည္သူလူထုဆႏၵ တခဲနက္ ရယူခဲ့ၿပီးျဖစ္ခဲ့တာပဲ။
ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ သူတုိ႔ (စစ္အစိုးရ) က ကတိက်င့္၀တ္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အမ်ားႀကီးေျပာခဲ့တာပဲ။ ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ႔ က်ေတာ့ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြ မလုပ္ႏိုင္ မကိုင္ႏိုင္ေအာင္ လုပ္တယ္။ မၾကာခဏ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းတယ္။ ဒါေတြကလည္း တိုက္ပြဲေတြပါပဲ။ ၿပီးေတာ့ အမ်ိဳးသားညီလာခံ ေခၚျပတယ္၊ ညီလာခံထဲမွာလည္း ေျပာခြင့္မရ ဆိုခြင့္မရ၊ ေျပာျပန္ဆုိျပန္ေတာ့လည္း အေရးယူမယ္ဆိုၿပီး ကန္႔သတ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္တယ္။ ခ်ဳပ္ခ်ယ္ၿပီး လူထုအေရးေတြ ေျပာလို႔မရ ဆိုလို႔မရေအာင္ လုပ္တယ္။ အဲလို လြန္လာေတာ့ ညီလာခံကေန ထြက္ခဲ့ၾကတယ္။
ဒါေပမယ့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လြတ္လာျပန္ေတာ့လည္း ဒီအေျခအေန အ၀၀ကို ရွင္းလင္းၿပီးတဲ့ေနာက္ ညီလာခံတက္ဖို႔ ႀကိဳးစားတာပဲ။ ႀကိဳးစားတာ ဘာလဲဆုိေတာ့ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္က တင္ထားတဲ့ ကိစၥရပ္အ၀၀ကို ညီလာခံမွာ ေဆြးေႏြးခြင့္ျပဳပါ၊ ေဆြးေႏြးခြင့္ျပဳမယ္ဆုိရင္ ညီလာခံကုိ ဆက္လက္ၿပီးေတာ့ တက္ပါမယ္ ဆုိတဲ့သေဘာမ်ဳိးနဲ႔ ေျပာေသာ္လည္း တုံ႔ျပန္မႈေတာင္ မလုပ္ဘူး။ သေဘာက ငါတုိ႔ ဒါလုပ္တာ ငါတုိ႔မွာ လက္နက္ရွိတယ္၊ အားရွိတယ္ စသည္ျဖင့္ လုပ္တာ။ သူတုိ႔မွာ လက္နက္ရွိ တယ္၊ အာဏာရွိတယ္၊ သူတုိ႔မွာ မရွိတာက ျပည္သူလူထုပဲ။ သူတုိ႔အေနနဲ႔ မတြက္ဘူးေလ။ သူတုိ႔က ေလးေလးနက္နက္ မလုပ္ခဲ့ေတာ့ ညီလာခံမတက္ႏုိင္တဲ့ အေျခအေနထိျဖစ္ခဲ့တာေပါ့။
အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာ ဆုိလို႔ရွိရင္ သိတဲ့အတုိင္းပဲ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္က လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ အကုန္လံုးပဲ ၃ ႏွစ္နီးပါးေလာက္ အက်ဥ္းေထာင္ထဲ ထည့္တဲ့သူ ထည့္တယ္။ အိမ္ခ်ဳပ္ခ်တဲ့လူ ခ်တယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ တပ္ခ်ဳပ္ခ်တဲ့လူ ခ်တယ္။ အဲဒီလိုနဲ႕ ေနခဲ့တာ ဘာမွမလုပ္ႏုိင္ မကိုင္ႏုိင္တဲ့ အေျခအေနမ်ဳိးပါပဲ။ လူးလွိမ့္ၿပီးေတာ့ ေနရတာပဲ။ ဒါလည္း ဒီမိုကေရစီအေရးအတြက္ လုပ္ေဆာင္ေနတာပါပဲ။ အဲလိုလုပ္ရင္းကေနပဲ အခ်ိန္မေရြး အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ ၿမိဳ႕နယ္ေတြမွာရွိတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းက လူေတြကိုလည္း ဖိအားေပးၿပီး အဖြဲ႕ခ်ဳပ္က ထြက္သြားေအာင္ လုပ္တယ္၊ အင္အားေလ်ာ့သြားၿပီ ဆုိၿပီးေတာ့ တပ္ထဲက အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအပိုင္းက ပါတဲ့လူေတြနဲ႔ ေကာ္မရွင္ဆုိတာလုပ္ၿပီးေတာ့ အဖြဲ႔ေတြဖ်က္ပစ္၊ မလုပ္ႏုိင္ေအာင္ တားပစ္၊ ဆုိင္းဘုတ္ေတြ ခ်ခုိင္းလို႔ခ်၊ လုပ္ခဲ့တာ ေတာက္ေလွ်ာက္ပဲ။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တုိ႔လည္း ထပ္ၿပီး ထိန္းသိမ္းခံရ၊ ဘဘတုိ႔လည္း အတူတူ ထိန္းသိမ္းခံရၿပီး ျပန္ထြက္လာတဲ့ အခါက်ေတာ့ စည္း႐ံုးေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဆုိင္းဘုတ္ေတြျပန္တင္ႏိုင္ဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့ၾကတာပဲ။ လုပ္ရင္းလုပ္ရင္းန႔ဲ သူတုိ႔ဟာသူတုိ႔ အျမင္မၾကည္၊ သံသယေတြ၀င္ၿပီးေတာ့ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္နဲ႔ အဖြဲ႕၀င္ေတြကို ဒီပဲယင္းထိေတာင္ ႐ိုက္တယ္ႏွက္တယ္ ျဖစ္တာပါပဲ။
အဲဒီေလာက္အထိ ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါး ျဖစ္လာတဲ့အခါမွာလည္း ဒီပဲယင္း ျဖစ္တာကျဖစ္တာပဲဆုိၿပီးေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တုိ႔ က ညီလာခံတက္ဖို႔နဲ႔ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ လႊတ္ပါ၊ ရံုးေတြ ကနားေတြ၊ ၿမိဳ႕နယ္ကဟာေတြ ျပန္ဖြင့္ေပးပါ။ ညီလာခံတက္ ဖို႔ အေျခအေနတခု ဖန္တီးၿပီးေတာ့ အေျဖရွာဖို႔အတြက္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပါရေစ။ ဘာတခုမွလည္း မလိုက္ ေလ်ာတဲ့အျပင္ ထပ္မံၿပီးေတာ့ အက်ဥ္းခ်တယ္၊ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္အဖြဲ႕၀င္ေတြကိုလည္း ကန္႔သတ္မႈေတြ၊ အေႏွာင္အဖြဲ႕ေတြနဲ႔ လုပ္ခဲ့တာ ေတာက္ ေလွ်ာက္ပဲ။ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ရင္ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဟာ ကိုယ့္ဟာကို လုပ္ႏုိင္ကိုင္ႏုိင္တဲ့ အေနအထား လြြတ္လြတ္ ကၽြတ္ကၽြတ္ မရွိခဲ့ ဘူး။ အက်ဥ္းခ်၊ ဖမ္းဆီး အခ်ဳပ္အေႏွာင္ ၾကားထဲမွာလုပ္တာ အခုလည္းပဲ နည္းတာမဟုတ္ဘူး၊ တပံု တေခါင္း ထည့္ထား တာပဲ၊ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္က တကယ္ကို က်ဥ္းက်ဥ္းက်ပ္က်ပ္ထဲကေန ဒီမိုကေရစီအေရးလုပ္လာခဲ့တာ အခုမွ မဟုတ္ပါဘူး စတည္ေထာင္ ကတည္းကေန လုပ္လာခဲ့တာပဲ။
ေမး။ ။ ဘဘနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔က ႏိုင္ငံေရးကိစၥေတြကို အတူတူတြဲလုပ္ၾကသလို၊ ဒီပဲယင္းကာလကိုလည္း အတူတူ ျဖတ္သန္းခဲ့ၾက တယ္ဆိုေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဘဘရဲ႕အျမင္ကို သိပါရေစ။
ေျဖ။ ။ သူက အိမ္ခ်ဳပ္က်ရင္ ဘဘလည္း အိမ္ခ်ဳပ္၊ သူက အိမ္ခ်ဳပ္ကေန ေထာင္ဒဏ္ အရွည္က်ရင္ ဘဘက အင္းစိန္ေထာင္က်၊ ေနာက္တခါ သူကအိမ္ခ်ဳပ္ ဘဘကရဲမြန္ အက်ဥ္းေထာင္ကိုသြား၊ တခါ ကိုယ္က ျပန္လြတ္လာ၊ သူကတခါျပန္လြတ္၊ အဲလိုသြားရင္းနဲ႔ သိလာတယ္။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လူထုက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မွ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ျဖစ္လာတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သြားတဲ့ ပြဲေတြက်ေတာ့ ျပည္နယ္ေတြကေရာ၊ တိုင္းရင္းသားေတြကေရာ လူငယ္ေတြ မ်ားလာတယ္။ အရင္တုန္းကေေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း သမီးဆုိၿပီးေတာ့ လူလတ္ပိုင္းနဲ႔ အႀကီး ပိုင္းေတြေပါ့ေလ။ ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ ဒီလိုမဟုတ္ဘူး၊ သြားတဲ့ေနရာမွာ လူငယ္ေတြ ေက်ာင္းသားေတြပဲ၊ အဲလိုျဖစ္လာတဲ့အခါၾကေတာ့ နအဖက စိုးရိမ္မႈေတြ ျဖစ္ေနပါတယ္။
ကခ်င္ျပည္နယ္ခရီးက စၿပီးေတာ့ ပစ္ရင္းခတ္ရင္း လုပ္လာတာပဲ။ ပစ္တယ္ဆိုတာကလည္း ေသနတ္နဲ႔ပစ္တာ မဟုတ္ဘူး။ ေလာက္စာလံုးတို႔၊ ခဲတို႔နဲ႔ ပစ္တာတုိ႔၊ ကားသြားရင္ ကားကို ခဲနဲ႔ ပစ္ေပါက္တာတုိ႔ လုပ္လာတယ္။ ေနာက္ဆံုးက်ေတာ့မွ ဒီပဲယင္းမွာ ေတာ္ေတာ္ကို ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါး လုပ္ခဲ့တာေပါ့။
နဂိုကတည္းက လာတာကိုက သူက ေအာင္ျမင္ေအာင္ တတ္သေလာက္မွတ္သေလာက္ လုပ္ေပးမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ လာတာ။ ဟိုဟာျဖစ္ဖို႕ ဒီဟာျဖစ္ဖို႕ ဆိုတာမ်ိဳး တခုမွ မပါဘူး။ အဲဒီေတာ့ လိုလည္း မလိုခ်င္ဘူး၊ သူကိုယ္တိုင္ကလည္း ဘာရယ္ညာရယ္ ျဖစ္ဖို႔ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္လည္း မရွိဘူး။ သူ႔စိတ္ထဲမွာ ေခါင္းထဲမွာရွိတာက သူ႕အေဖဟာ လြတ္လပ္ေအာင္ လုပ္ေပးသြားခဲ့တာကို ျပန္လြတ္လပ္ေအာင္ လုပ္ခ်င္တယ္။ တိုင္းရင္းသားနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ရွိရင္လည္းပဲ လုပ္ေပးခ်င္တယ္။ ဒီစိတ္ကူးေတြ ရွိၿပီးေတာ့ လာခဲ့တာ လုပ္ခဲ့တာပဲ။ အခုထိလည္း သူက ဒီမိုကေရစီေရးမွာ ေနာက္ဆုတ္မွာ မဟုတ္ဘူး၊ လုပ္ဦးမွာပဲ၊ လုပ္ရဦးမွာပဲ။
ေမး။ ။ ငယ္ဘဝ ပံုရိပ္တခ်ိဳ႕နဲ႔ ႏိုင္ငံေရးေလာကထဲ ေရာက္ရွိလာပံုကို ေျပာျပေပးပါဦး။
ေျဖ။ ။ ဘဘ ငယ္ငယ္တုန္းက ေကာလိပ္ေက်ာင္း သိပ္ေနခ်င္တာ၊ ဆရာ၀န္လည္း သိပ္ျဖစ္ခ်င္တယ္၊ ဒါေပမယ့္ စစ္ႀကီးျဖစ္သြားေတာ့ စိတ္ကူးေတြ အကုန္ေပ်ာက္သြားတယ္၊ အထက္တန္းေက်ာင္း တက္ၿပီးေတာ့ စစ္ႀကီးျဖစ္သြားတ့ဲအခါ တပ္ထဲေရာက္သြားၿပီး ပညာေရးက Gap ျဖစ္ေနတာေပါ့။ စိတ္ကူးေတြက အကုန္ ေပ်ာက္သြားၿပီး အေဖေသေတာ့ သာမေဏဘ၀နဲ႔ ေနလိုက္တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာတယ္။
ေနာက္တခါ စစ္ျဖစ္ေတာ့လည္း သာမေဏကေနထြက္ တပ္ထဲကို၀င္၊ ဒီလိုနဲ႔ စစ္သား ျပန္ျဖစ္လာတာေပါ့ေလ။ ေတာ္လွန္ေရး ၿပီးေတာ့လည္း ဆက္မလုပ္ေတာ့ဘူးလားပဲ။ ဒါနဲ႔ ရန္ကုန္ေရာက္လာေရာ၊ အဲဒီမွာလည္း ကံက ျပန္ပါလာတယ္ ထင္တယ္။ သူမ်ားေတြ ဗိုလ္ေရြးတာထဲမွာ မပါဘူး၊ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ျပဳတ္က်တယ္၊ အားလံုး အမ်ားႀကီးထဲကမွ ၁၅၀ ေလာက္ ေရြးတာ၊ ဘဘက ၁၅၀ ထဲ ျပန္ပါသြားျပန္တယ္။ အဲလိုပါေတာ့ လုပ္လုိက္တာ။ စိတ္ထဲမွာကေတာ့ ငယ္ငယ္တုန္းက ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တာ ျပန္ျပန္စဥ္းစားမိၿပီး အဲလိုပဲ ျဖစ္ခ်င္တယ္ေပါ့ေလ။ ရဟန္းဘ၀တုန္းကလည္း မထြက္ေတာ့ဘူးလို႔ ေနတာ ဒါေပမယ့္လည္း အိမ္က မေျပမလည္ဆုိေတာ့၊ သားသမီးေတြကလည္းပဲ အိမ္မွာ ၾကည့္မယ့္သူ မရိွ၊ ပ်က္စီးကုန္ေတာ့မွာပဲဆိုၿပီး စိုးရိမ္တာနဲ႔ဲ ရဟန္း၀တ္ေနရာကေန ထြက္လိုက္တာ၊ ထြက္ၿပီးေတ့ာ Law ေျဖတာပဲ။
Law ေျဖေတာ့လည္း RL ေကာ LLB ေရာ ၿပီးသြားတယ္။ မာစတာ ဆက္တက္မလို႔ လုပ္ေနရင္းနဲ႔ ပေရာ္ဖက္ဆာ ဦးတင္အုန္း ကလည္း ဆံုးသြားတယ္။ ဆံုးသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ၈၈ ကလည္း ေကာက္ျဖစ္ေတာ့ အကုန္လံုးပဲ တပည့္ေတြက တုိင္းမွဴးေဟာင္း ေတြေရာ လာေခၚတယ္၊ တိုက္တြန္းတယ္။ အဲဒီမွာ ဦးေအာင္ေရႊတို႔ တို႔နဲ႔ ေပါင္းလိုက္တဲ့ အခ်ိန္၊ တခါ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လည္း ေပၚလာေရာ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မႈကို သေဘာက်တာနဲ႔ သူက ထက္လည္းထက္ျမက္တယ္ေလ။ ဘဘတုိ႔က တပ္ထဲမွာ ေနၿပီးေတာ့ တပ္လိုပဲေနတယ္။ သူကေတာ့ စာေပေလာက ကဆိုေတာ့ ႏွံ႔စပ္တယ္။ သူ႔အျမင္ေလးေတြ ကလည္း ေကာင္းတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း သမီးလည္း ျဖစ္တယ္။ သူ႔အျမင္ကလည္း မလြတ္လပ္တာကို လြတ္လပ္ေအာင္ နဲ႔၊ ဒီမုိကေရစီဆံုးရႈံးတာ ျပန္ရေအာင္လုပ္ရင္းနဲ႔ ပါလာၿပီး ေနာက္ဆံုးက်ေတာ့ ဒီေန႔အထိ လက္တြဲၿပီး လုပ္ျဖစ္သြားတာေပါ့။
အသက္ ၈၃ ႏွစ္အရြယ္ရွိ ဦးတင္ဦးသည္ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္တြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ဒီပဲယင္း လူသတ္ပြဲအၿပီး၌ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ ၇ ႏွစ္ နီးပါး က်ခံခဲ့ရသူျဖစ္သည္။
u-tin-oo
ေမး။ ။ ပါတီမွတ္ပံုတင္ဖို႔ ကုန္ဆံုးမယ့္ ရက္ကလည္း နီးကပ္လာပါၿပီ။ NLD အေနနဲ႔ ဒီမုိကေရစီလႈပ္ရွားမႈေတြ မလုပ္ႏုိင္ ေတာ့မွာကို စိုးရိမ္ေနၾကတာရွိပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဘဘအေနနဲ႔ ဘာေျပာခ်င္ပါသလဲ။
ေျဖ။ ။ ဒီလို႐ံုးနဲ႔ အလံေတာ္နဲ႔ ဆုိတာက အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ တခုအေနနဲ႔ ဒါဟာ ျပည့္စံုတယ္ဆုိတဲ့ သေဘာေတာ့ ရွိမွာေပါ့ေလ။ သို႔ေသာ္လည္းပဲ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္က အလံေတာ္တုိ႔ ဆိုင္းဘုတ္တုိ႔ မရွိၾကေသာ္လည္း ႏုိင္ငံေရးဆုိတာက လူေတြရဲ႕ေနေရးထုိင္ေရး စားေရးေသာက္ေရး စသည္ျဖင့္ စနစ္တခုခ်ၿပီးေတာ့ လုပ္ဖို႔အေရးမွာ အားလံုးသိတဲ့ အတုိင္းပဲ ဒီမုိကေရစီေရး ျဖစ္လာတာေပါ့။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ျပည္သူလူထုရဲ႕ဆႏၵကို ေက်ာခိုင္းသြားတာမ်ိဳးမွ မဟုတ္ဘဲ။ ျပည္သူလူထုကို ဘယ္ေတာ့မွ (ဘယ္ေတာ့မွ) ေက်ာခိုင္းမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ လြတ္လပ္ေရး၊ ဒီမိုကေရစီ လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ေဆာင္ရြက္ရတဲ့ ကိစၥအရပ္ရပ္ အားလံုးကို တစိုက္မတ္မတ္ ေအးခ်မ္းစြာ ေဆာင္ရြက္သြားပါမယ္။ အဘတို႔ အေနနဲ႔ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္မယ့္ အေနအထားလည္း ရွိပါတယ္။
အရင္တုန္းကလည္း ဒီလိုပဲ ျဖဳတ္ခ်လို႔ အလံမ႐ွိဘဲနဲ႔ ႐ံုးမရွိဘဲန႔ဲေတာင္ လုပ္လို႔ရေအာင္ လုပ္ခဲ့ၾကေသးတာပဲ။ အဲဒီတုန္းကလည္း အဖြဲ႕ခ်ဳပ္႐ံုးႀကီးထဲ ၀င္စီးနင္းၿပီးေတာ့ သံုးေလးလေလာက္ ပိတ္ထားခဲ့တယ္။ ေဆာင္ရြက္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကို အက်ဥ္းခ်ၿပီး ႏွစ္ရွည္လမ်ား ေထာင္ေတြထဲ ပို႔ခဲ့တာပဲ။ အဲဒါလည္းပဲ ဆက္လက္ႀကိဳးပမ္းတာပဲ။ အျပင္မွာ က်န္တဲ့သူေတြနဲ႔ေတာ့ ရွင္လ်က္သန္လ်က္ လုပ္လ်က္ကိုင္လ်က္ပါ။ ဘဘတို႔ကေတာ့ အသက္ရလာၿပီ၊ ရလာေတာ့ကာ အခု မ်ဳိးဆက္သစ္အေနနဲ႔က သိပ္တက္ၾကြၾကတာပဲ။
အဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွာရွိေနတဲ့ လူငယ္ေတြပဲျဖစ္ျဖစ္ အျခားျခားေသာ အဖြဲ႕အစည္းမွာရွိေနတဲ့ လူငယ္ေတြကပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေနာက္ၿပီး အထူး သျဖင့္ ေက်ာင္းသားထုကလည္း ဒီမိုကေရစီအေရးမွာ ပါ၀င္လာၾကမွာပဲ။ ဘဘတုိ႔ အေနနဲ႔ အသက္ေတြႀကီးလို႔ မပါႏုိင္ရင္ ေတာင္မွပဲ ဒီေန႔မ်ဳိးဆက္သစ္ အပိုင္းေတြက ဒီမိုကေရစီေရးနဲ႔ ပတ္သက္တာ လူ႕အခြင့္အေရးန႔ဲ ပတ္သက္တာ သူတုိ႔ လုပ္ သြားၾကမွာပဲ။
လုပ္သြားတဲ့ ေနရာမွာ သူတုိ႔က ေပါင္းစပ္ၿပီးေတာ့ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုျဖစ္သြားမွာပဲ။ ဘဘတုိ႔က အဲဒါကို ယံုၾကည္တယ္၊ တခုေတာ့ ရွိတာေပါ့၊ လူငယ္ေတြကို ေျပာေနရတာ စိတ္လုိက္မာန္ပါ မလုပ္ဖို႔။ လူထုကေတာ့ မွန္ပါတယ္၊ သူတုိ႔ကေတာ့ အားကိုးတႀကီးနဲ႔ ျဖစ္ေနတာ၊ ဘဘတုိ႔လည္းပဲ အားကိုးတႀကီး ျဖစ္ေနမွန္းလည္း သိတယ္။ သို႔ေသာ္ အားကိုးတႀကီး ျဖစ္ေနတဲ့ အတုိင္းအတာေလာက္နဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ အခုလို ၀င္လိုက္ျပန္ရင္လည္း လုပ္ႏုိင္မလားဆုိတဲ့ ေမးခြန္းက ဘဘတုိ႔ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ေမးၾကည့္တာပါပဲ၊ မလုပ္ႏုိင္ပါဘူး။
ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဥပေဒႀကီးကိုက ဘယ္လိုမွ လက္ခံၿပီး မလုပ္ႏုိင္ပါဘူး။ သူတုိ႔ေျပာတာကိုပဲ နားေထာင္ၿပီးေတာ့ ေနာက္ဆံုး ဒါသေဘာတူလား တူပါတယ္ဆုိၿပီးေတာ့ လုပ္ကိုင္ေပးရမယ့္ အဖြဲ႔ႀကီးေတြ ျဖစ္မွာပဲ။ အခုလည္း ၀င္တာနဲ႔ပတ္သက္ လို႔ ၾကည့္လိုက္၊ ဘယ္သူ မ်ားေသာအားျဖင့္ ၀င္လည္းဆုိေတာ့ သူတုိ႔နဲ႔ သဟဇာတျဖစ္တဲ့ အဖြဲ႔ႀကီးေတြပဲ အမ်ားဆံုး၀င္ၾက တာ ပါပဲ။
အဲဒီလို ဘဘတုိ႔ မလုပ္ေတာ့ဘဲန႔ဲ လူထုလိုလားတဲ့ ကိစၥရပ္အ၀၀ကို၊ လူထုကိုဘယ္ေတာ့မွ ေက်ာခိုင္းမသြားပါဘူး၊ မ်က္ကြယ္မျပဳပါဘူး။ လုပ္လို႔ရတဲ့ အေနအထားအတုိင္းကေတာ့ျဖင့္ ၾကံဳးၿပီးကုန္းၿပီးေတာ့ လုပ္ရမွာပါပဲ။ အသက္ႀကီးရင္းနဲ႔ ျဖစ္ေစကာမူ တက္တက္ၾကြၾကြမို႔လို႔ သိပ္ၿပီး ေသာကေရာက္စရာ မရွိပါဘူးလို႔ ဘဘကေတာ့ လူထုကို အခုလိုပဲ ေျပာလိုက္ခ်င္ပါတယ္။
ေမး။ ။ ပါတီမွတ္ပံုမတင္ေရးမွာ အေျခခံဥပေဒကို လက္မခံႏိုင္တဲ့အတြက္ဆိုတာကို လူထုနားလည္ေအာင္ ဘယ္လို ေျပာျပခ်င္ပါသလဲ။ အေျခခံဥပေဒဟာ ဘယ္လို မ်ိဳးလဲဆိုတာကို နားလည္တဲ့သူက လက္ခ်ိဳးေရတြက္လို႔ရေအာင္ နည္းပါးၾကပါတယ္။
ေျဖ။ ။ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့အပိုင္းမွာ ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ဥပေဒက အရမ္းတင္းက်ပ္ထားတယ္၊ ဒါကို သိတဲ့လူေတြကေတာ့ အထူးေျပာစရာမလုိဘူးေပါ့။ ဒီဥပေဒက အားလံုးကို မလႈပ္ႏိုင္ မကိုင္ႏုိင္ေအာင္ကို သူတို႔က လုပ္ထားတဲ့ ဥပေဒပါ။ ေျပာရရင္ ဥပေဒလို႔ေတာင္ ေျပာဖို႕ခက္ပါတယ္၊ ဥပမာ လူထုနားလည္ေအာင္ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ လူထုေခါင္းေဆာင္ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုေတာင္ ပါတီကေန ဖယ္ထုတ္ပစ္ရမယ္ စသည္ျဖင့္ လူထု ေထာက္ခံအားေပးမယ့္ သူေတြကို ေရြးေကာက္ပြဲ မပါႏုိင္ေအာင္ လုပ္ထားတယ္။
ဒါတင္မကေသးဘူး၊ ပိုၿပီး သိသာျမင္သာေအာင္ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ ကိစၥေပါ့။ အဘကေတာ့ ျပင္ဆင္မႈတုိ႔ အယူခံတုိ႔ အခ်ိန္အခါၾကားမွာ လူတေယာက္အေနနဲ႔ အျပစ္က်ၿပီလို႔ ယူဆလို႔ မရေသးဘူးေလ။ အယူခံတင္ထားတုန္း အခ်ိန္အခါမ်ဳိးမွာေတာင္မွ ဒီပုဂၢိဳလ္ကုိ ၀င္ခြင့္မေပးရဘူး ဆိုတာေတြက တရားမွ်တမႈမရွိဘူး။ ဒီမုိကေရစီေရးမွာ ဒါမ်ိဳးေတြ မလုပ္ရဘူး။ မျဖစ္သင့္ဘူး။
အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္က အျပတ္အသတ္ လူထုေထာက္ခံမဲေတြနဲ႔ အႏိုင္ရခဲ့တဲ့ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြကို လည္းပဲ ပယ္ပစ္ရမယ္။ ဒီေလာက္ေတာင္ တရားမွ်တမႈမရွိဘူး၊ သိကၡာ က်လြန္းအားႀကီးေတာ့ ဘဘတို႔က ဘယ္လာ လုပ္လို႔ ရမလဲ။ သို႔ေသာ္ ျပည္သူကို ပန္ၾကားတဲ့အထဲမွာ အဲဒီလို ဒုကၡသုကၡေတြ ျဖစ္ျငားေသာ္လည္းပဲ NLD က လုပ္ခဲ့ႏုိင္သေလာက္ လုပ္ခဲ့တာေတြရွိပါတယ္၊ လုပ္လို႔မရဘူးဆုိတာ မရွိပါဘူး။ အဲဒါေတြေပၚမွာ မူတည္ၿပီးေတာ့ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ညွိႏႈိင္းလို႔ရ လည္း ညွိႏႈိင္းေဆြးေႏြး အေျဖရွာၿပီးေတာ့ ဆက္လက္ လုပ္ကိုင္သြားၾကဦးမွာပါ။
ေမး။ ။ အခု ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္ၾကမယ့္ ပါတီေတြကိုေရာ အဘ ဘယ္လို ျမင္ပါသလဲ။ တကယ္တမ္း ေရြးေကာက္ပြဲမွာ မဲထည့္ရေတာ့မယ္ဆိုရင္ လူထုအေနနဲ႔ မွန္ကန္တဲ့ ေရြးခ်ယ္မႈ ျပဳလုပ္ႏိုင္လိမ့္မယ္လို႕ ထင္ပါသလား။
ေျဖ။ ။ အဲဒီဟာနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ဘာမွမေျပာပါဘူး။ လူထုက သူငယ္ႏွပ္စားမဟုတ္ပါဘူး၊ လူထုကသိပါတယ္။ အသိဉာဏ္ရွိပါတယ္။ လူထုဟာ တကယ္ ဒီမိုကေရစီလိုခ်င္တယ္။ အဲဒါနဲ႔ ပတ္သက္တာ အားလံုးေခါင္းထဲမွာရွိပါတယ္။ ရွိတဲ့အတုိင္းပဲ အသည္းၾကားထဲက မဲတျပားကိုပဲ သူတုိ႔အသံုးခ်ႏိုင္တဲ့နည္းနဲ႔ ႀကိဳက္သလိုအသံုးခ်ပါတယ္။ လူတေယာက္ရဲ႕ ဆႏၵနဲ႔ ပတ္သက္တာ အားလံုးကိုေတာ့ ဘယ္လိုေျပာမလဲ။ ဘယ္သူလုပ္ပါ ဘယ္လိုလုပ္ပါ မီဒီယာကို ေျပာလိုက္လုိ႔ရွိရင္ ေတာ္ၾကာ သူတို႔ (စစ္အစိုးရ) က လာမယ့္ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ NLD က မွတ္ပံုတင္ျခင္း မျပဳရံုသာမက လူေတြကိုပါ ေသြးေဆာင္တုိက္တြန္း ပ်က္စီးရာပ်က္စီးေၾကာင္း လုပ္တယ္၊ အေႏွာင့္အယွက္ ျပဳေနတဲ့သူမ်ား ျဖစ္တယ္ဆုိၿပီး သတင္းစာထဲ ထည့္လိမ့္မယ္။
လူထုက မညံ့ပါဘူး။ သူတို႔ သိပ္နားလည္ပါတယ္။ အဲေတာ့ နားလည္တဲ့ အတုိင္းအတာနဲ႔ ပညာရွိရွိသူတုိ႔ လိုခ်င္တဲ့ ပံုသဏၭာန္ျဖစ္ေအာင္ သူတုိ႔ဟာသူတုိ႔ ဖန္တီးေဆာင္ ရြက္ဖို႔ပဲ။ ဒီလုိပဲေျပာရမွာပဲ။
ေမး။ ။ ဒီမိုကေရစီေရး တိုက္ပြဲဟာ အခုမွ စလာတာလား၊ အရင္တုန္းကတည္းက တိုက္ေနခဲ့ၾကတာလား။ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္အေနနဲ႔ ဘယ္လိုမ်ိဳး တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့ၾကတာပါလဲ။
ေျဖ။ ။ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းၿပီးတဲ့ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္က စၿပီးေတာ့ ဒီေန႔အထိ အေျခအေနမွာ ဒီမိုကေရစီအေရးေပါ့၊ သို႔ေသာ္လည္းပဲ ဒီေနာက္ပိုင္း နအဖ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအေနနဲ႔က ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ရွိလာၿပီ။ ဒီအေတာအတြင္းမွာ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္အေနနဲ႔ လုပ္ခဲ့ရတဲ့ သက္တမ္းတေလွ်ာက္ျပန္ၾကည့္ရင္ အစအားျဖင့္ေတာ့ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဖြဲ႔ၿပီး ၁၉၉၀ ၀န္းက်င္မတိုင္ခင္၊ ေရြးေကာက္ပဲြဥပေဒ မထြက္ခင္ကတည္းက အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ အေနနဲ႔၊ ဘဘနဲ႕ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လည္း အပါအ၀င္ေပါ့၊ စၿပီးေတာ့ အခ်ဳပ္ထဲေရာက္ေနၿပီ။ က်န္တဲ့လူေတြအေနနဲ႔ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ လုပ္ကိုင္ သြားရတဲ့အတြက္ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲမွာလည္း ျပည္သူလူထုဆႏၵ တခဲနက္ ရယူခဲ့ၿပီးျဖစ္ခဲ့တာပဲ။
ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ သူတုိ႔ (စစ္အစိုးရ) က ကတိက်င့္၀တ္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အမ်ားႀကီးေျပာခဲ့တာပဲ။ ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ႔ က်ေတာ့ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြ မလုပ္ႏိုင္ မကိုင္ႏိုင္ေအာင္ လုပ္တယ္။ မၾကာခဏ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းတယ္။ ဒါေတြကလည္း တိုက္ပြဲေတြပါပဲ။ ၿပီးေတာ့ အမ်ိဳးသားညီလာခံ ေခၚျပတယ္၊ ညီလာခံထဲမွာလည္း ေျပာခြင့္မရ ဆိုခြင့္မရ၊ ေျပာျပန္ဆုိျပန္ေတာ့လည္း အေရးယူမယ္ဆိုၿပီး ကန္႔သတ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္တယ္။ ခ်ဳပ္ခ်ယ္ၿပီး လူထုအေရးေတြ ေျပာလို႔မရ ဆိုလို႔မရေအာင္ လုပ္တယ္။ အဲလို လြန္လာေတာ့ ညီလာခံကေန ထြက္ခဲ့ၾကတယ္။
ဒါေပမယ့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လြတ္လာျပန္ေတာ့လည္း ဒီအေျခအေန အ၀၀ကို ရွင္းလင္းၿပီးတဲ့ေနာက္ ညီလာခံတက္ဖို႔ ႀကိဳးစားတာပဲ။ ႀကိဳးစားတာ ဘာလဲဆုိေတာ့ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္က တင္ထားတဲ့ ကိစၥရပ္အ၀၀ကို ညီလာခံမွာ ေဆြးေႏြးခြင့္ျပဳပါ၊ ေဆြးေႏြးခြင့္ျပဳမယ္ဆုိရင္ ညီလာခံကုိ ဆက္လက္ၿပီးေတာ့ တက္ပါမယ္ ဆုိတဲ့သေဘာမ်ဳိးနဲ႔ ေျပာေသာ္လည္း တုံ႔ျပန္မႈေတာင္ မလုပ္ဘူး။ သေဘာက ငါတုိ႔ ဒါလုပ္တာ ငါတုိ႔မွာ လက္နက္ရွိတယ္၊ အားရွိတယ္ စသည္ျဖင့္ လုပ္တာ။ သူတုိ႔မွာ လက္နက္ရွိ တယ္၊ အာဏာရွိတယ္၊ သူတုိ႔မွာ မရွိတာက ျပည္သူလူထုပဲ။ သူတုိ႔အေနနဲ႔ မတြက္ဘူးေလ။ သူတုိ႔က ေလးေလးနက္နက္ မလုပ္ခဲ့ေတာ့ ညီလာခံမတက္ႏုိင္တဲ့ အေျခအေနထိျဖစ္ခဲ့တာေပါ့။
အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာ ဆုိလို႔ရွိရင္ သိတဲ့အတုိင္းပဲ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္က လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ အကုန္လံုးပဲ ၃ ႏွစ္နီးပါးေလာက္ အက်ဥ္းေထာင္ထဲ ထည့္တဲ့သူ ထည့္တယ္။ အိမ္ခ်ဳပ္ခ်တဲ့လူ ခ်တယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ တပ္ခ်ဳပ္ခ်တဲ့လူ ခ်တယ္။ အဲဒီလိုနဲ႕ ေနခဲ့တာ ဘာမွမလုပ္ႏုိင္ မကိုင္ႏုိင္တဲ့ အေျခအေနမ်ဳိးပါပဲ။ လူးလွိမ့္ၿပီးေတာ့ ေနရတာပဲ။ ဒါလည္း ဒီမိုကေရစီအေရးအတြက္ လုပ္ေဆာင္ေနတာပါပဲ။ အဲလိုလုပ္ရင္းကေနပဲ အခ်ိန္မေရြး အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ ၿမိဳ႕နယ္ေတြမွာရွိတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းက လူေတြကိုလည္း ဖိအားေပးၿပီး အဖြဲ႕ခ်ဳပ္က ထြက္သြားေအာင္ လုပ္တယ္၊ အင္အားေလ်ာ့သြားၿပီ ဆုိၿပီးေတာ့ တပ္ထဲက အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအပိုင္းက ပါတဲ့လူေတြနဲ႔ ေကာ္မရွင္ဆုိတာလုပ္ၿပီးေတာ့ အဖြဲ႔ေတြဖ်က္ပစ္၊ မလုပ္ႏုိင္ေအာင္ တားပစ္၊ ဆုိင္းဘုတ္ေတြ ခ်ခုိင္းလို႔ခ်၊ လုပ္ခဲ့တာ ေတာက္ေလွ်ာက္ပဲ။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တုိ႔လည္း ထပ္ၿပီး ထိန္းသိမ္းခံရ၊ ဘဘတုိ႔လည္း အတူတူ ထိန္းသိမ္းခံရၿပီး ျပန္ထြက္လာတဲ့ အခါက်ေတာ့ စည္း႐ံုးေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဆုိင္းဘုတ္ေတြျပန္တင္ႏိုင္ဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့ၾကတာပဲ။ လုပ္ရင္းလုပ္ရင္းန႔ဲ သူတုိ႔ဟာသူတုိ႔ အျမင္မၾကည္၊ သံသယေတြ၀င္ၿပီးေတာ့ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္နဲ႔ အဖြဲ႕၀င္ေတြကို ဒီပဲယင္းထိေတာင္ ႐ိုက္တယ္ႏွက္တယ္ ျဖစ္တာပါပဲ။
အဲဒီေလာက္အထိ ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါး ျဖစ္လာတဲ့အခါမွာလည္း ဒီပဲယင္း ျဖစ္တာကျဖစ္တာပဲဆုိၿပီးေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တုိ႔ က ညီလာခံတက္ဖို႔နဲ႔ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ လႊတ္ပါ၊ ရံုးေတြ ကနားေတြ၊ ၿမိဳ႕နယ္ကဟာေတြ ျပန္ဖြင့္ေပးပါ။ ညီလာခံတက္ ဖို႔ အေျခအေနတခု ဖန္တီးၿပီးေတာ့ အေျဖရွာဖို႔အတြက္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပါရေစ။ ဘာတခုမွလည္း မလိုက္ ေလ်ာတဲ့အျပင္ ထပ္မံၿပီးေတာ့ အက်ဥ္းခ်တယ္၊ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္အဖြဲ႕၀င္ေတြကိုလည္း ကန္႔သတ္မႈေတြ၊ အေႏွာင္အဖြဲ႕ေတြနဲ႔ လုပ္ခဲ့တာ ေတာက္ ေလွ်ာက္ပဲ။ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ရင္ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဟာ ကိုယ့္ဟာကို လုပ္ႏုိင္ကိုင္ႏုိင္တဲ့ အေနအထား လြြတ္လြတ္ ကၽြတ္ကၽြတ္ မရွိခဲ့ ဘူး။ အက်ဥ္းခ်၊ ဖမ္းဆီး အခ်ဳပ္အေႏွာင္ ၾကားထဲမွာလုပ္တာ အခုလည္းပဲ နည္းတာမဟုတ္ဘူး၊ တပံု တေခါင္း ထည့္ထား တာပဲ၊ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္က တကယ္ကို က်ဥ္းက်ဥ္းက်ပ္က်ပ္ထဲကေန ဒီမိုကေရစီအေရးလုပ္လာခဲ့တာ အခုမွ မဟုတ္ပါဘူး စတည္ေထာင္ ကတည္းကေန လုပ္လာခဲ့တာပဲ။
ေမး။ ။ ဘဘနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔က ႏိုင္ငံေရးကိစၥေတြကို အတူတူတြဲလုပ္ၾကသလို၊ ဒီပဲယင္းကာလကိုလည္း အတူတူ ျဖတ္သန္းခဲ့ၾက တယ္ဆိုေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဘဘရဲ႕အျမင္ကို သိပါရေစ။
ေျဖ။ ။ သူက အိမ္ခ်ဳပ္က်ရင္ ဘဘလည္း အိမ္ခ်ဳပ္၊ သူက အိမ္ခ်ဳပ္ကေန ေထာင္ဒဏ္ အရွည္က်ရင္ ဘဘက အင္းစိန္ေထာင္က်၊ ေနာက္တခါ သူကအိမ္ခ်ဳပ္ ဘဘကရဲမြန္ အက်ဥ္းေထာင္ကိုသြား၊ တခါ ကိုယ္က ျပန္လြတ္လာ၊ သူကတခါျပန္လြတ္၊ အဲလိုသြားရင္းနဲ႔ သိလာတယ္။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လူထုက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မွ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ျဖစ္လာတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သြားတဲ့ ပြဲေတြက်ေတာ့ ျပည္နယ္ေတြကေရာ၊ တိုင္းရင္းသားေတြကေရာ လူငယ္ေတြ မ်ားလာတယ္။ အရင္တုန္းကေေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း သမီးဆုိၿပီးေတာ့ လူလတ္ပိုင္းနဲ႔ အႀကီး ပိုင္းေတြေပါ့ေလ။ ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ ဒီလိုမဟုတ္ဘူး၊ သြားတဲ့ေနရာမွာ လူငယ္ေတြ ေက်ာင္းသားေတြပဲ၊ အဲလိုျဖစ္လာတဲ့အခါၾကေတာ့ နအဖက စိုးရိမ္မႈေတြ ျဖစ္ေနပါတယ္။
ကခ်င္ျပည္နယ္ခရီးက စၿပီးေတာ့ ပစ္ရင္းခတ္ရင္း လုပ္လာတာပဲ။ ပစ္တယ္ဆိုတာကလည္း ေသနတ္နဲ႔ပစ္တာ မဟုတ္ဘူး။ ေလာက္စာလံုးတို႔၊ ခဲတို႔နဲ႔ ပစ္တာတုိ႔၊ ကားသြားရင္ ကားကို ခဲနဲ႔ ပစ္ေပါက္တာတုိ႔ လုပ္လာတယ္။ ေနာက္ဆံုးက်ေတာ့မွ ဒီပဲယင္းမွာ ေတာ္ေတာ္ကို ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါး လုပ္ခဲ့တာေပါ့။
နဂိုကတည္းက လာတာကိုက သူက ေအာင္ျမင္ေအာင္ တတ္သေလာက္မွတ္သေလာက္ လုပ္ေပးမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ လာတာ။ ဟိုဟာျဖစ္ဖို႕ ဒီဟာျဖစ္ဖို႕ ဆိုတာမ်ိဳး တခုမွ မပါဘူး။ အဲဒီေတာ့ လိုလည္း မလိုခ်င္ဘူး၊ သူကိုယ္တိုင္ကလည္း ဘာရယ္ညာရယ္ ျဖစ္ဖို႔ဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္လည္း မရွိဘူး။ သူ႔စိတ္ထဲမွာ ေခါင္းထဲမွာရွိတာက သူ႕အေဖဟာ လြတ္လပ္ေအာင္ လုပ္ေပးသြားခဲ့တာကို ျပန္လြတ္လပ္ေအာင္ လုပ္ခ်င္တယ္။ တိုင္းရင္းသားနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ရွိရင္လည္းပဲ လုပ္ေပးခ်င္တယ္။ ဒီစိတ္ကူးေတြ ရွိၿပီးေတာ့ လာခဲ့တာ လုပ္ခဲ့တာပဲ။ အခုထိလည္း သူက ဒီမိုကေရစီေရးမွာ ေနာက္ဆုတ္မွာ မဟုတ္ဘူး၊ လုပ္ဦးမွာပဲ၊ လုပ္ရဦးမွာပဲ။
ေမး။ ။ ငယ္ဘဝ ပံုရိပ္တခ်ိဳ႕နဲ႔ ႏိုင္ငံေရးေလာကထဲ ေရာက္ရွိလာပံုကို ေျပာျပေပးပါဦး။
ေျဖ။ ။ ဘဘ ငယ္ငယ္တုန္းက ေကာလိပ္ေက်ာင္း သိပ္ေနခ်င္တာ၊ ဆရာ၀န္လည္း သိပ္ျဖစ္ခ်င္တယ္၊ ဒါေပမယ့္ စစ္ႀကီးျဖစ္သြားေတာ့ စိတ္ကူးေတြ အကုန္ေပ်ာက္သြားတယ္၊ အထက္တန္းေက်ာင္း တက္ၿပီးေတာ့ စစ္ႀကီးျဖစ္သြားတ့ဲအခါ တပ္ထဲေရာက္သြားၿပီး ပညာေရးက Gap ျဖစ္ေနတာေပါ့။ စိတ္ကူးေတြက အကုန္ ေပ်ာက္သြားၿပီး အေဖေသေတာ့ သာမေဏဘ၀နဲ႔ ေနလိုက္တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာတယ္။
ေနာက္တခါ စစ္ျဖစ္ေတာ့လည္း သာမေဏကေနထြက္ တပ္ထဲကို၀င္၊ ဒီလိုနဲ႔ စစ္သား ျပန္ျဖစ္လာတာေပါ့ေလ။ ေတာ္လွန္ေရး ၿပီးေတာ့လည္း ဆက္မလုပ္ေတာ့ဘူးလားပဲ။ ဒါနဲ႔ ရန္ကုန္ေရာက္လာေရာ၊ အဲဒီမွာလည္း ကံက ျပန္ပါလာတယ္ ထင္တယ္။ သူမ်ားေတြ ဗိုလ္ေရြးတာထဲမွာ မပါဘူး၊ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ျပဳတ္က်တယ္၊ အားလံုး အမ်ားႀကီးထဲကမွ ၁၅၀ ေလာက္ ေရြးတာ၊ ဘဘက ၁၅၀ ထဲ ျပန္ပါသြားျပန္တယ္။ အဲလိုပါေတာ့ လုပ္လုိက္တာ။ စိတ္ထဲမွာကေတာ့ ငယ္ငယ္တုန္းက ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တာ ျပန္ျပန္စဥ္းစားမိၿပီး အဲလိုပဲ ျဖစ္ခ်င္တယ္ေပါ့ေလ။ ရဟန္းဘ၀တုန္းကလည္း မထြက္ေတာ့ဘူးလို႔ ေနတာ ဒါေပမယ့္လည္း အိမ္က မေျပမလည္ဆုိေတာ့၊ သားသမီးေတြကလည္းပဲ အိမ္မွာ ၾကည့္မယ့္သူ မရိွ၊ ပ်က္စီးကုန္ေတာ့မွာပဲဆိုၿပီး စိုးရိမ္တာနဲ႔ဲ ရဟန္း၀တ္ေနရာကေန ထြက္လိုက္တာ၊ ထြက္ၿပီးေတ့ာ Law ေျဖတာပဲ။
Law ေျဖေတာ့လည္း RL ေကာ LLB ေရာ ၿပီးသြားတယ္။ မာစတာ ဆက္တက္မလို႔ လုပ္ေနရင္းနဲ႔ ပေရာ္ဖက္ဆာ ဦးတင္အုန္း ကလည္း ဆံုးသြားတယ္။ ဆံုးသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ၈၈ ကလည္း ေကာက္ျဖစ္ေတာ့ အကုန္လံုးပဲ တပည့္ေတြက တုိင္းမွဴးေဟာင္း ေတြေရာ လာေခၚတယ္၊ တိုက္တြန္းတယ္။ အဲဒီမွာ ဦးေအာင္ေရႊတို႔ တို႔နဲ႔ ေပါင္းလိုက္တဲ့ အခ်ိန္၊ တခါ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လည္း ေပၚလာေရာ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မႈကို သေဘာက်တာနဲ႔ သူက ထက္လည္းထက္ျမက္တယ္ေလ။ ဘဘတုိ႔က တပ္ထဲမွာ ေနၿပီးေတာ့ တပ္လိုပဲေနတယ္။ သူကေတာ့ စာေပေလာက ကဆိုေတာ့ ႏွံ႔စပ္တယ္။ သူ႔အျမင္ေလးေတြ ကလည္း ေကာင္းတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း သမီးလည္း ျဖစ္တယ္။ သူ႔အျမင္ကလည္း မလြတ္လပ္တာကို လြတ္လပ္ေအာင္ နဲ႔၊ ဒီမုိကေရစီဆံုးရႈံးတာ ျပန္ရေအာင္လုပ္ရင္းနဲ႔ ပါလာၿပီး ေနာက္ဆံုးက်ေတာ့ ဒီေန႔အထိ လက္တြဲၿပီး လုပ္ျဖစ္သြားတာေပါ့။
Saturday, April 24, 2010
Let do it together, please!
အာဏာရွင္ေအာက္က ရုန္းထြက္ဖုိ႔ အလားအလာ အေကာင္းဆံုးအခ်ိန္
24 April 2010
အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ကယ္လီဖိုးနီးယားျပည္နယ္က ရီပါပလစ္ကန္ ကြန္ဂရက္စ္လႊတ္ေတာ္အမတ္ ေဒနာ ႐ုိရာဘာကာ (Dana Rohrabacher) က အခုအခ်ိန္ဟာ ျမန္မာျပည္သူေတ ြ
ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြ၊ တိုင္းရင္းသားေတနြ ႔ ဲ မ်ိဳးခ်စ္ တပ္မေတာ္သားေတ ြ ညီညီညြတ္ညြတ္န႔ဲ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္ကေန ရုန္းထြက္ဖို႔ အေကာင္းဆုံး အခ်ိန္ျဖစ္တယ္လ ို႔
ေျပာၾကားလိုက္ပါတယ္။
ျမန္မာအေရးန႔ဲပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ကြန္ဂရက္စ္လႊတ္ေတာ္မွာ သူေျပာၾကားတ့မဲ ိန္႔ခြန္းန႔ဲပတ္သက္ၿပီး ဗီြအိုေအ ျမန္မာပိုင္းက ဆက္သြယ္ေမးျမန္းခ်က္ကို ေျဖၾကားရာမွာ သူက အခုလ ို
ေျပာၾကားသာြ းတာျဖစ္ပါတယ္။ အထက္က ေျပာၾကားခ့သဲ လိုပ ဲ ျမန္မာျပည္သူေတြ၊ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြန႔ဲ မ်ိဳးခ်စ္တပ္မေတာ္သားေတြ ပူးေပါင္းၾကရင္ လွ်ပ္တျပက္အတြင္းမွာ
ေအာင္ျမင္မယ္လို႔ မစၥတာ ရိုရာဘာကာ က ဆိုထားတ့အဲ တကြ ္ ဒါဟာ အေျပာလြယ္သေလာက္ လုပ္ရခက္မယ့္ကိစၥ၊ "easier said than done" ျဖစ္မေနဘူးလား ဆိုတ့ဲ ဗီြအိုေအ
ျမန္မာပိုင္းရဲ႕ အေမးကိုေတာ့ သူက အခုလို စၿပီးေတာေျဖပါတယ္။
"က်ေနာ့္အေနန႔ ဲ အေမရိကန္ႏိုင္ငံျခားေရး မူ၀ါဒခ်မွတ္ရာမွာ ထထဲ ၀ဲ င္၀င္ ပါ၀င္ပတ္သက္လာခ့ဲၿပီး ျမန္မာ့အေရးကို ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ႕ အက်ပ္အတည္းကို သတိထားေစာင့္ၾကည့္လာခ့ဲတ ့ဲ
၂၁ ႏွစ္အတြင္းမွာ အခုခ်ိန္ဟာ ျမန္မာျပည္သူေတြ သူတုိ႔ကိုယ္သူတုိ႔ လြတ္ေျမာက္ေအာင္လုပ္ဖို႔၊ အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္က လြတ္ေျမာက္ေအာင္လုပ္ဖို႔အတြက္ေရာ၊ တရုတ္တို႔ရဲ႕
ကၽြန္အျဖစ္ က်ေရာက္ႏိုင္တ့ ဲ အႏၱရာယ္က လတြ ္ေျမာက္ေအာင္ လုပ္ဖို႔အတကြ ္ပါ အခြင့္အလမ္း အေကာင္းဆုံး အခ်ိန္ ျဖစ္ပါတယ္။"
အခုခ်ိန္ဟာ အခြင့္အသာဆုံးလို႔ဆိုရေလာက္ေအာင္ အရင္ကန႔ ဲ ဘာမ်ားကာြ ျခားေနလို႔လဲ ဆိုတ့ဲေမးခြန္းကိုေတာ့ လႊတ္ေတာ္အမတ္ ေဒနာရိုရာဘာကာ က အခုလို ေျဖၾကားသြားျပန္ပါတယ္။
"က်ေနာ္တို႔ဟာ အခု ပငြ ့္ေနတ့တဲ ံခါး၀တခုကို ေရာက္ရိွေနပါတယ္။ မင္းဆိုးမင္းညစ္စနစ္ကို ဆန္႔က်င္တ့ဲ ျမန္မာျပည္က အဖ႔ဲြအစည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္န႔ဲ တျခားသူေတ ြ
ဦးေဆာင္တ့ျဲမန္မာေတြ တိုင္းရင္းသားအုပ္စုေတဟြ ာ စည္းစည္းလုံးလုံး ညီညီညြတ္ညြတ္န႔ဲ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ရမယ့္အခ်ိန္ပါ။ ျပည္သူေတြရဲ႕ ဆင္းရဲဒုကၡဟာ အခုေလာက္ ဘယ္တုန္းကမ ွ
မဆိုးခ့ပဲ ါဘူး။ စစ္တပ္အတြင္းမွာရိွတ့ ဲ မ်ိဳးခ်စ္တပ္မေတာ္သားေတအြ ေနန႔ဲလည္း ျခစားပ်က္စီးေနတ့ဲ အစိုးရ၊ တရုတ္လို ျပည္ပႏိုင္ငံမ်ိဳးရဲ႕ လက္ေအာက္ခံလုပ္ခ်င္ေနတ့ဲ အစိုးရရဲ႕
စစ္တပ္ျဖစ္ေနတာထက္ လူထုရဲ႕ ခ်စ္ခင္ေလးစားမႈကို ရရိွတ့ဲ ျပည္သူ႔၀န္ထမ္း တပ္မေတာ္ျဖစ္ေျမာက္ေရးကို လိုလားေတာင့္တေနၾကပါတယ္။"
အေမရိကန္ေအာက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ ေဒနာရိုရာ ဘာကာ ေျပာသာြ းတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဆက္သြယ္ေမးျမန္းခ်က္ အျပည့္အစုံကို ဗုဒၶဟူးေန႔မွာတင္ဆက္ေပးမယ့္ ျမန္မာ့အေရးသုံးသပ္ခ်က ္
အစီအစဥ္မွာ ဆက္ၿပီးနားဆင္ႏိုင္ပါတယ္။
24 April 2010
အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ကယ္လီဖိုးနီးယားျပည္နယ္က ရီပါပလစ္ကန္ ကြန္ဂရက္စ္လႊတ္ေတာ္အမတ္ ေဒနာ ႐ုိရာဘာကာ (Dana Rohrabacher) က အခုအခ်ိန္ဟာ ျမန္မာျပည္သူေတ ြ
ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြ၊ တိုင္းရင္းသားေတနြ ႔ ဲ မ်ိဳးခ်စ္ တပ္မေတာ္သားေတ ြ ညီညီညြတ္ညြတ္န႔ဲ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္ကေန ရုန္းထြက္ဖို႔ အေကာင္းဆုံး အခ်ိန္ျဖစ္တယ္လ ို႔
ေျပာၾကားလိုက္ပါတယ္။
ျမန္မာအေရးန႔ဲပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ကြန္ဂရက္စ္လႊတ္ေတာ္မွာ သူေျပာၾကားတ့မဲ ိန္႔ခြန္းန႔ဲပတ္သက္ၿပီး ဗီြအိုေအ ျမန္မာပိုင္းက ဆက္သြယ္ေမးျမန္းခ်က္ကို ေျဖၾကားရာမွာ သူက အခုလ ို
ေျပာၾကားသာြ းတာျဖစ္ပါတယ္။ အထက္က ေျပာၾကားခ့သဲ လိုပ ဲ ျမန္မာျပည္သူေတြ၊ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြန႔ဲ မ်ိဳးခ်စ္တပ္မေတာ္သားေတြ ပူးေပါင္းၾကရင္ လွ်ပ္တျပက္အတြင္းမွာ
ေအာင္ျမင္မယ္လို႔ မစၥတာ ရိုရာဘာကာ က ဆိုထားတ့အဲ တကြ ္ ဒါဟာ အေျပာလြယ္သေလာက္ လုပ္ရခက္မယ့္ကိစၥ၊ "easier said than done" ျဖစ္မေနဘူးလား ဆိုတ့ဲ ဗီြအိုေအ
ျမန္မာပိုင္းရဲ႕ အေမးကိုေတာ့ သူက အခုလို စၿပီးေတာေျဖပါတယ္။
"က်ေနာ့္အေနန႔ ဲ အေမရိကန္ႏိုင္ငံျခားေရး မူ၀ါဒခ်မွတ္ရာမွာ ထထဲ ၀ဲ င္၀င္ ပါ၀င္ပတ္သက္လာခ့ဲၿပီး ျမန္မာ့အေရးကို ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ႕ အက်ပ္အတည္းကို သတိထားေစာင့္ၾကည့္လာခ့ဲတ ့ဲ
၂၁ ႏွစ္အတြင္းမွာ အခုခ်ိန္ဟာ ျမန္မာျပည္သူေတြ သူတုိ႔ကိုယ္သူတုိ႔ လြတ္ေျမာက္ေအာင္လုပ္ဖို႔၊ အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္က လြတ္ေျမာက္ေအာင္လုပ္ဖို႔အတြက္ေရာ၊ တရုတ္တို႔ရဲ႕
ကၽြန္အျဖစ္ က်ေရာက္ႏိုင္တ့ ဲ အႏၱရာယ္က လတြ ္ေျမာက္ေအာင္ လုပ္ဖို႔အတကြ ္ပါ အခြင့္အလမ္း အေကာင္းဆုံး အခ်ိန္ ျဖစ္ပါတယ္။"
အခုခ်ိန္ဟာ အခြင့္အသာဆုံးလို႔ဆိုရေလာက္ေအာင္ အရင္ကန႔ ဲ ဘာမ်ားကာြ ျခားေနလို႔လဲ ဆိုတ့ဲေမးခြန္းကိုေတာ့ လႊတ္ေတာ္အမတ္ ေဒနာရိုရာဘာကာ က အခုလို ေျဖၾကားသြားျပန္ပါတယ္။
"က်ေနာ္တို႔ဟာ အခု ပငြ ့္ေနတ့တဲ ံခါး၀တခုကို ေရာက္ရိွေနပါတယ္။ မင္းဆိုးမင္းညစ္စနစ္ကို ဆန္႔က်င္တ့ဲ ျမန္မာျပည္က အဖ႔ဲြအစည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္န႔ဲ တျခားသူေတ ြ
ဦးေဆာင္တ့ျဲမန္မာေတြ တိုင္းရင္းသားအုပ္စုေတဟြ ာ စည္းစည္းလုံးလုံး ညီညီညြတ္ညြတ္န႔ဲ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ရမယ့္အခ်ိန္ပါ။ ျပည္သူေတြရဲ႕ ဆင္းရဲဒုကၡဟာ အခုေလာက္ ဘယ္တုန္းကမ ွ
မဆိုးခ့ပဲ ါဘူး။ စစ္တပ္အတြင္းမွာရိွတ့ ဲ မ်ိဳးခ်စ္တပ္မေတာ္သားေတအြ ေနန႔ဲလည္း ျခစားပ်က္စီးေနတ့ဲ အစိုးရ၊ တရုတ္လို ျပည္ပႏိုင္ငံမ်ိဳးရဲ႕ လက္ေအာက္ခံလုပ္ခ်င္ေနတ့ဲ အစိုးရရဲ႕
စစ္တပ္ျဖစ္ေနတာထက္ လူထုရဲ႕ ခ်စ္ခင္ေလးစားမႈကို ရရိွတ့ဲ ျပည္သူ႔၀န္ထမ္း တပ္မေတာ္ျဖစ္ေျမာက္ေရးကို လိုလားေတာင့္တေနၾကပါတယ္။"
အေမရိကန္ေအာက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ ေဒနာရိုရာ ဘာကာ ေျပာသာြ းတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဆက္သြယ္ေမးျမန္းခ်က္ အျပည့္အစုံကို ဗုဒၶဟူးေန႔မွာတင္ဆက္ေပးမယ့္ ျမန္မာ့အေရးသုံးသပ္ခ်က ္
အစီအစဥ္မွာ ဆက္ၿပီးနားဆင္ႏိုင္ပါတယ္။
Thursday, April 22, 2010
Sunday, April 11, 2010
I do want to donate my heart for my mon!
Burma's Suu Kyi briefly admitted to hospital: official
* Published: 12/04/2010 at 03:25 AM
* Online news: Asia
Detained democracy leader Aung San Suu Kyi was admitted to hospital briefly on Sunday over concerns about her heart, a Burma official said.
Detained democracy leader Aung San Suu Kyi, pictured in 2009, was admitted to hospital briefly on Sunday over concerns about her heart, a Myanmar official said.
"Suu Kyi was taken to Rangoon General Hospital to check her heart condition for about 45 minutes," the official told AFP on condition of anonymity.
He said she returned to her lakeside house, where she is held under house arrest, on Sunday night. Another official confirmed she left the hospital, but neither could give further details.
Suu Kyi's lawyer Nyan Win said he was as yet unaware of the visit, which is thought to be her first to hospital since 2003, although the 64-year-old has monthly medical check ups by a doctor at her home.
In May, her National League for Democracy (NLD) party said it was "very concerned" for her health while she was detained in the notorious Rangoon prison, facing trial over an incident in which an American man swam to her home.
The Nobel peace laureate, who has been locked up for 14 of the past 20 years, had suffered health scares in previous months.
On Wednesday she welcomed her party's decision to boycott upcoming elections in the military-ruled nation, according to Nyan Win.
Here is my address
3-17 Derrydown Rd
North York - ON
M3J- 1R2
Canada
Phone 416- 398-3077
Email myolwinaung@ live.ca
or
moethihaaung@gmail.com
Please I'm not joke for that....
* Published: 12/04/2010 at 03:25 AM
* Online news: Asia
Detained democracy leader Aung San Suu Kyi was admitted to hospital briefly on Sunday over concerns about her heart, a Burma official said.
Detained democracy leader Aung San Suu Kyi, pictured in 2009, was admitted to hospital briefly on Sunday over concerns about her heart, a Myanmar official said.
"Suu Kyi was taken to Rangoon General Hospital to check her heart condition for about 45 minutes," the official told AFP on condition of anonymity.
He said she returned to her lakeside house, where she is held under house arrest, on Sunday night. Another official confirmed she left the hospital, but neither could give further details.
Suu Kyi's lawyer Nyan Win said he was as yet unaware of the visit, which is thought to be her first to hospital since 2003, although the 64-year-old has monthly medical check ups by a doctor at her home.
In May, her National League for Democracy (NLD) party said it was "very concerned" for her health while she was detained in the notorious Rangoon prison, facing trial over an incident in which an American man swam to her home.
The Nobel peace laureate, who has been locked up for 14 of the past 20 years, had suffered health scares in previous months.
On Wednesday she welcomed her party's decision to boycott upcoming elections in the military-ruled nation, according to Nyan Win.
Here is my address
3-17 Derrydown Rd
North York - ON
M3J- 1R2
Canada
Phone 416- 398-3077
Email myolwinaung@ live.ca
or
moethihaaung@gmail.com
Please I'm not joke for that....
Thursday, April 8, 2010
ညီညြတ္ေရးလက္နက္ကို ဘက္ေပါင္းစုံက ကိုင္စြဲၾကပါစို႔
ညီညြတ္ေရးလက္နက္ကို ဘက္ေပါင္းစုံက ကိုင္စြဲၾကပါစို႔
ေရႊျပည္စိုး
ဧျပီ ၉၊ ၂၀၁၀
အာဏာရွင္ဆိုတာ-
အာဏာရွင္ဆိုတာ သူတို႔အာဏာတည္ျမဲေရးကိုသာ ၾကည့္တယ္။ ဘယ္မိဘေဆြမ်ိဳး၊ ဘယ္ေက်းဇူးရွင္၊ ဘယ္မ်က္ႏွာကိုမွ မေထာက္၊ ဘယ္သူတားလို႔မွ မရ၊ အာဏာျမဲဖို႔ ေထာက္ခံသူ၊ အေထာက္အပံ႔ျပဳသူကို မဟာမိတ္လို သေဘာထားတယ္။ ဆန္႔က်င္ဘက္မွန္သမွ်ကို ရန္သူလို သေဘာထားျပီး မညႇာမတာ သုတ္သင္ရွင္းလင္းျပစ္တယ္။ ကမၻာ့သမိုင္းကို ျပန္ၾကည့္ရင္ အာဏာရွင္ေတြရဲ႔ ရက္စက္ၾကမ္းႀကဳတ္မႈမ်ားကို သိရွိႏိုင္ပါတယ္။
အာဏာရွင္ေတြထဲမွာ စစ္အာဏာရွင္ေတြက ပိုဆိုးပါတယ္။ ျပည္ပရန္ကို ကာကြယ္ဖို႔၊ ျပည္သူတုိ႔ရဲ႔ အသက္အိုးအိမ္ စည္းစိမ္ ကာကြယ္ဖို႔ ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ စစ္တပ္ဟာ စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႔ သူတို႔လက္ခုပ္ထဲကေရလို ျဖစ္ေနတာကိုး။ ဒါေၾကာင့္ စစ္အာဏာရွင္ေတြဟာ အျခားအာဏာရွင္ေတြထက္ ဆိုးတာပါ။
အလားတူ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ စစ္အာဏာရွင္ေတြဟာ သူတို႔အာဏာတည္ျမဲေရးနဲ႔ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀ေရးကိုသာ အဓိကထား လုပ္ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တိုင္းသူျပည္သားေတြ ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ေနၾကရတာ ျဖစ္တယ္။
ျမန္မာႏိုင္တငံလံုးရွိ ႏိုင္ငံေရး စီးပြားေရး တခုလံုးကို စစ္တပ္က ထိန္းခ်ဳပ္ထားလို႔ တပ္မေတာ္ အသိုင္းအ၀ိုင္းကလြဲရင္ က်န္လူတန္းစားအားလံုးဟာ ဘ၀ပ်က္ေနၾကရတယ္။ ခုဆိုရင္ က်မၼာေရး၊ ပညာေရး၊ လူမႈေရး၊ အက်င့္စာရိတၱ—ေတြအားလံုးကို စစ္တပ္က ဖ်က္ဆီးလို႔ ပ်က္စီးကုန္ျပီ။ နအဖ ဥကၠ႒ႀကီးကိုယ္တိုင္ အပါအ၀င္ အဖြဲ႔၀င္အားလံုးနဲ႔ ဌာနွဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္ေတြကအစ ၾကံ႔ဖြတ္စြမ္းအားရွင္အဆံုးတို႔ဟာ ျဖတ္စား၊ လာဘ္စား၊ ေျခာက္လွန္႔စားလြန္းလို႔ သာမန္ျပည္သူေတြ မြဲျပာက်ရကုန္ျပီ။ ဒီစစ္အာဏာရွင္ေတြ ရွိေနသမွ်ကာလပတ္လံုး ျပည္သူအားလံုးဟာ ဒီလိုဒုကၡအေပါင္းနဲ႔ ရင္ဆိုင္ေနၾကရမွာ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီစစ္အာဏာရွင္ေတြကို အျမစ္ပါမက်န္ ျဖဳတ္ျပစ္ဖို႔ လိုေနပါျပီ။
စည္းလံုးဖို႔ လိုျပီ။
သူတို႔ကိုျဖဳတ္ခ်ဖို႔အတြက္ လက္နက္မဲ့၊ လက္နက္ကိုင္ အပါအ၀င္ ဒီမိုကေရစီ ဘက္ေတာ္သားအားလံုး ပုဂၢိဳလ္စြဲ၊ ပါတီစြဲ၊ အဖြဲ႔စြဲ မထားၾကပဲ စည္းလံုးညီညြတ္စြာ လက္တြဲျပီး က်ရာေနရာ ရရာလက္နက္နဲ႔ ခ်ိန္ကိုက္ျပီီး ဆန္႔က်င္ တိုက္ခိုက္ ေျခမႈန္းသြားၾကရမွာ ျဖစ္တယ္။ ဒါမွသာ စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႔ မတရားႀကီးစိုးမႈေအာက္က လြတ္ေျမာက္မွာ ျဖစ္တယ္။
ပထမအခ်ီ မပီျပင္
ပထမ ၈၈ လူထုအံုၾကြမႈႀကီးမွာ ဒီမိုကေရစီအင္အားစု အခ်င္းခ်င္း စည္းလံုးမႈ မရွိလို႔ ရဟန္း ရွင္ လူ ေက်ာင္းသား ျပည္သူ ၃၀၀၀-ေက်ာ္ အသက္ေသြးေျမ က်ခဲ့ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ စစ္ဖိနပ္ေအာက္က မလြတ္ေျမာက္သလို ဒီမိုကေရစီအတြက္ အသက္စြန္႔ရက်ိဳး မနပ္ ျဖစ္သြားရပါတယ္။ ဒီပထမအႀကိမ္ လူထုအံုၾကြမႈႀကီး က်ဆံုးရတဲ့အေၾကာင္းကို ျပန္သံုးသပ္တဲ့အခါ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုခ်င္း မစည္းလံုး မညီညြတ္၊ လက္နက္ကိုင္ အင္အားစုေတြ ပါ၀င္ပူးေပါင္းမႈ မရွိတာရယ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက ရဟန္း ရွင္ လူ ေက်ာင္းသား ျပည္သူ စက္ရံု အလုပ္ရံု ၀န္ထမ္း၊ ရံုး၀န္ထမ္းမ်ားနဲ႔ န၀တ လက္ေအာက္ခံ စစ္မႈထမ္း တခ်ိဳ႔ ပါ၀င္လာေပမယ့္ နယ္စပ္တေလွ်ာက္ရွိ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔အစည္းေတြက ျပည္သူေတြနဲ႔ ပါ၀င္ပူးေပါင္းလာျခင္းမရွိတာဟာ က်ဆံုးျခင္းရဲ႔ အေၾကာင္းရင္းတခု ျဖစ္ပါတယ္။
ဒုတိယအခ်ီ မပီျပင္
တဖန္ ၂၀၀၇-ခုမွာ သံဃာ့အံုၾကြမႈႀကီး တျပည္လံုးအတိုင္းအတာနဲ႔ ျဖစ္ေပၚလာျပန္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား ကိုးကြယ္ၾကတဲ့ သံဃာမ်ားကို စစ္တပ္က ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ ႏွိပ္စက္ညႇဥ္းပမ္း သတ္ျဖတ္တဲ့အတြက္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ျပည္သူအမ်ားက မခံမရပ္ႏိုင္ ျဖစ္ကာ သံဃာေတာ္မ်ားဘက္က ပါ၀င္လာျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ သံဃာေတာ္မ်ားဘက္က အင္အားပိုမိုႀကီးမားလာတာနဲ႔အမွ် စစ္အာဏာရွင္ေတြ ပို၍ စိုးရိမ္လာတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေဒၚႀကိဳင္ႀကိဳင္ အပါအ၀င္ ဗိုလ္သန္းေရႊရဲ႔ မိသားစု၀င္မ်ား ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ မေနရဲေတာ့ပဲ ဒူဘိုင္း ေစာ္ဘြားႏိုင္ငံဆီကို ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္သြားၾကတယ္။
အဲဒီခ်ိန္မွာ အစိုးရ၀န္ထမ္းေတြ နအဖလက္ေအာက္ခံ စစ္တပ္ေတြ၊ လက္နက္ကိုင္ တိုင္းရင္းသားေတြက သံဃာမ်ားဘက္က စည္းလံုးညီညြတ္စြာ ပူးေပါင္းလိုက္ပါက တိုေတာင္းတဲ့ကာလအတြင္းမွာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ က်ဆံုးသြားမွာ ျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ၄င္းတို႔က ပါ၀င္ပူးေပါင္းလာျခင္းမရွိ ၄င္းတို႔နဲ႔ မဆိုင္သလို ျငိမ္ေနလိုက္ေတာ့ စစ္တပ္ရဲ႔ အလြယ္တကူ ေျခမႈန္းျခင္းခံလိုက္ရပါတယ္။ သံဃာမ်ားနဲ႔ ျပည္သူမ်ားစြာ အသက္ေသြးေျမက်ခဲ့ရေပမယ့္ ျပည္သူတရပ္လံုး ေမွ်ာ္မွန္းထားတဲ့ ဒီမိုကေရစီ ပန္းတိုင္နဲ႔ လြဲေခ်ာ္သြားခဲ့ရျပန္ပါတယ္။
ဒါဟာ လက္နက္မဲ့ လက္နက္ကိုင္ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုမ်ားရဲ႔ မညီညြတ္ မပီျပင္မႈေၾကာင့္ ဒုတိယအႀကိမ္ ထပ္မံ ျပိဳကြဲခဲ့ရပါတယ္။
သင္ခန္းစာယူ ဒို႔အားလုံး ညီတူ
ပထမနဲ႔ ဒုတိယအႀကိမ္ အံုၾကြမႈ ျပိဳကြဲရျခင္းအေၾကာင္းမွာ အထက္ပါ ေဖာ္ျပထားတဲ့အတိုင္း ဒီမိုေကရစီ အင္အားစုမ်ားဘက္က အခ်င္းခ်င္း စည္းလံုးမႈ၊ ညီညြတ္မႈ၊ ညႇိႏႈိင္းမႈ၊ နားလည္မႈ ---စသည္တို႔မရွိျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္။ ဒါကို သင္ခန္းစာယူၾကပါ။ ျပန္သံုးသပ္ၾကပါ။ အခ်င္းခ်င္း နားလည္မႈ ယူၾကပါ။ ဆက္သြယ္ၾကပါ။ ပုဂၢိဳလ္စြဲ၊ ပါတီစြဲ၊ အဖြဲ႔စြဲ----ေတြ ေဖ်ာက္ၾကပါ။ မၾကာမီကာလအတြင္းမွာ တတိယအေရးအခင္းႀကီီး ျဖစ္ေပၚလာပါေတာ့မယ္။ အဲဒါကလဲ စစ္အာဏာရွင္ေတြ ရာသက္ပန္အာဏာတည္ျမဲေရးအတြက္ ဖုတ္ပူမီးတိုက္လုပ္ေနတဲ့ ၂၀၁၀-ေရြးေကာက္ပြဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ခုထဲက ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားဖို႔လိုေနပါျပီ။
စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႔ ေလာက္စာလံုး တလံုးနဲ႔ ငွက္သံုးေကာင္ ပစ္ခ်နည္း
စစ္အာဏာရွင္ေတြဟာ ရာသက္ပန္ အာဏာတည္ျမဲေရးအတြက္ ေလာက္စာလံုးတလံုးတည္းနဲ႔ ငွက္သံုးေကာင္ ပစ္ခ်-တဲ့ ေနာက္ဆံုးေပၚနည္းကို က်င့္သံုးလာတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဥပမာ-၂၀၁၀-ေရြးေကာက္ပြဲ အေၾကာင္းျပျပီး
(၁) ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုေတြကို အျမစ္ပါမက်န္ ျဖိဳခြဲဖို႔။
(၂) တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔ေတြကို အျပီးအျပတ္ ေျခမႈန္းျပစ္ဖို႔။
(၃) အဲဒီကမွ အတုအေယာင္ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ ေအာင္ပြဲခံဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ေလာက္စာလံုး တလံုးတည္းနဲ႔ ငွက္သံုးေကာင္ ပစ္ခ်ႏိုင္တဲ့ အစဥ္အလာ မရွိပါဖူး။
အလားတူပဲ အတုအေယာင္ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဗန္းျပျပီး တခ်ိန္တည္းမွာ ႏိုင္ငံေရး ပါတီေတြကို ျဖိဳဖ်က္ဖို႔၊ နအဖနဲ႔ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ယူထားတဲ့ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔ေတြကို ျဖိဳခြဲဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ပါဖူး။
ခုဆိုရင္ ၁၉၉၀-ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အႏိုင္ရထားတဲ့ ပါတီေတြနဲ႔ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔ေတြက ၂၀၀၈-ဥပေဒကို လက္မခံသလို ၂၀၁၀-ေရြးေကာက္ပြဲကိုလည္း ဆန္႔က်င္ေနၾကပါတယ္။ ျငိမ္းအဖြဲ႔ေတြထဲက အမ်ားစုကလည္း ၂၀၀၈-ခုဥပေဒကို လက္မခံ၊ ပါတီမေထာင္ ေရြးေကာက္ပြဲ မ၀င္၊ နယ္ျခားေစာင့္ တပ္ေျပာင္းေရးကိုပါ ျငင္းဆန္ေနၾကတယ္
ျပည္တြင္းရွိ သာမန္ျပည္သူေတြကို လက္နက္၊ အာဏာ၊ အသျပာနဲ႔ ျခိမ္းေျခာက္ အက်ပ္ကိုင္လို႔ ရႏိုင္ေပမယ့္ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ ျငိမ္းအဖြဲ႔ေတြကို အက်ပ္ကိုင္လို႔မရပါ။ ဒါေၾကာင့္ ျငိမ္းအဖြဲ႔ေတြ အသြင္ေျပာင္းရမယ့္ရက္ကို အႀကိမ္ႀကိမ္ ေရႊ႔ဆိုင္းခဲ့ရတယ္။ ျခိမ္းေျခာက္လိုက္ တရုတ္အစိုးရကို ခ်ဥ္းကပ္လိုက္ စစ္အင္အား တိုးခ်ဲ႔ျပလိုက္နဲ႔ ဟန္ေရးျပေနေပမယ့္ ၀-ကခ်င္ စတဲ့ အင္အားေကာင္းတဲ့ ျငိမ္းအဖြဲ႔ေတြက သူတို႔ရဲ႔ ရပ္တည္ခ်က္ကို မေျပာင္း။
နအဖ-က အဲလိုလုပ္တာဟာ ဘို႔တဘို႔ထဲသာရွိတဲ့ စစ္အာဏာရွင္ေတြအတြက္သာျဖစ္တယ္။ ခုေနာက္ဆံုး ႏွစ္ေပါင္း ၂၀-ေလာက္ကတည္းက ျမန္မာအစိုးရက ပို႔ထားတဲ့ ၀-နယ္ဖြံ႔ျဖိဳးေရး ၀န္ထမ္း ၈၀-ခန္႔ ျပန္ေခၚယူသြားပါတယ္။( ဒီဗီြဘီ ၂၃-၃-၂၀၁၀)။ ဒါတင္မက တရုတ္ႏိုင္ငံသားမ်ားကို ၀-ေဒသနဲ႔ ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္းေဒသမ်ားမွာ စီးပြားေရး ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈမလုပ္ဖို႔ နအဖက တရုတ္အစိးရကို တားျမစ္ေပးဖို႔လည္း ေတာင္းဆိုထားတယ္။ (ေခတ္ျပိဳင္ ၂၆-၃-၂၀၁၀) ဒါေပမယ့္ ျငိမ္းအဖြဲ႔ေတြက သူတို႔ေျပာထားတဲ့စကားကို မဖ်က္ပါ။
ဒီေလာက္ဆို စစ္အာဏာရွင္ေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ယုတ္မာတယ္ဆိုတာ သိေလာက္ပါျပီ။ နအဖ-က ျငိမ္းအဖြဲ႔ေတြကို အေႏွးနဲ႔အျမန္ တိုက္ေတာ့မယ္ဆိုတာ မွန္းလို႔ရပါတယ္။
စည္းလံုးျခင္းသည္ အင္အား
ခုလိုခ်ိန္ခါမ်ိဳးမွာ ျပည္တြင္း ျပည္ပရွိ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုေတြ စည္းလံုးညီညြတ္ဖို႔လိုျပီ။ အေၾကာင္းမွာ စစ္အာဏာရွင္ေတြ မတရား ႀကီးစိုးမႈေၾကာင့္ တတိုင္းျပည္လံုး ဆင္းရဲဒုကၡတြင္း တေန႔ထက္တေန႔ နစ္မြန္းေနျပီ၊ မၾကာမီကာလအတြင္းမွာ တသက္လံုး တဘ၀လံုး နစ္ျမႇဳတ္ၾကေတာ့မွာ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီအခ်ိန္ကစျပီး ပုဂၢိဳလ္စြဲ၊ ပါတီစြဲ၊ လူမ်ိဳးစြဲ၊ ေဒသစြဲ မထားပဲ အားလံုးလက္တြဲျပီး တက္ညီလက္ညီနဲ႔ ဘံုရန္သူ နအဖ စစ္အာဏာရွင္ေတြကို အျပဳတ္တိုက္ဖို႔ တိုက္တြန္းပါတယ္။ ညီညြတ္ေသာ ျပည္သူ႔အင္အားနဲ႔ စုေပါင္းတိုက္ရင္ ဒီစစ္အာဏာရွင္ေတြဟာ ဘယ္လိုမွ ခံႏိုင္မွာမဟုတ္ပါ။ ဒါေၾကာင့္ စည္းလံုးမႈရွိၾကဖို႔ သတိေပးရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
ျပည္ပ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစု
ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာဒီမိုကေရစီ အင္အားစုမ်ားက စစ္အာဏာရွင္ေတြ အျမစ္ျပဳတ္ေျခဖ်က္ဖို႔ တတ္ႏိုင္တဲ့ဘက္က ကူညီဖို႔၊ ကိုယ္တိုင္ကုိယ္က် ပါ၀င္ဖို႔ အဆင္သင့္ ျဖစ္ေနပါျပီ။ သင့္ေတာ္မဲ့အခ်ိန္ကိုသာ ေစာင့္ေနၾကတာ ျဖစ္တယ္။ ႏိုင္ငံတကာ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုမ်ားကလည္း ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေရးကို ကူညီပန္႔ပိုးဖို႔ လက္မေႏွးၾကပါ။ အခ်ိန္ကိုသာ ၾကည့္ေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ စည္းလံုးညီညြတ္စြာ တက္ညီလက္ညီနဲ႔ စ-ဖို႔သာ လိုပါေတာ့တယ္။
ဒီတခ်ီ အပီလုပ္ဖို႔ လိုျပီ
ဒီတခ်ီဟာ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ျဖစ္လို႔ နအဖ-က တိုက္လာမွ ကာကြယ္တဲ့အေနနဲ႔ ျပန္တိုက္မယ္ဆိုတဲ့မူကို ပံုေသကိုင္မထားသင့္ပါ။ အကယ္၍ နအဖ-က တသက္လံုး လာမတိုက္ဖူးဆိုရင္ ဒီအတိုင္းပဲ ေနၾကေတာ့မွာလား။ လက္နက္ရွိသူမ်ားအေနနဲ႔ အေၾကာင္းမဟုတ္ေပမဲ့ လက္နက္မဲ့ ျပည္သူတရပ္လံုးဟာ နအဖေတြရဲ႔ မတရား အႏိုင္က်င့္ေစာ္ကားမႈကို တသက္လံုး ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ခံစားေနၾကရေတာ့မွာ ျဖစ္တယ္။ ဒီလိုမခံစားရေလေအာင္ ဆံုးရႈံးေနတဲ့ လြတ္လပ္ေရး၊ ဆံုးရႈံးေနတဲ့ ဒီမိုကေရစီ၊ ဆံုးရႈံးေနတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရးေတြ ျပန္လည္ရရွိေအာင္ ဘံုရန္သူ နအဖ စစ္အားဏာရွႈင္ေတြကို စည္းလံုးညီညြတ္ေသာ ျပည္သူ႔အင္အားျဖင့္ တြန္းလွန္ဖို႔ တိုက္တြန္းပါတယ္။
ဒီတခ်ီ ဆင္ႏႊဲရမယ့္ တြန္းလွန္တိုက္ပြဲဟာ မီးကုန္ယမ္းကုန္ တိုက္ရမယ့္ ေနာက္ဆံုးတိုက္ပြဲအျဖစ္ သတ္မွတ္ရပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီတခ်ီဟာ နအဖ စစ္အာဏာရွင္ေတြကို အပီအျပင္ တြန္းလွန္ တိုက္ထုတ္ျပစ္ရမယ့္အခ်ီျဖစ္လို႔ က်ား-မ မေရြး ပုဂၢိဳလ္စြဲ၊ ပါတီစြဲ၊ အဖြဲ႔စြဲ၊ ေဒသစြဲ၊ လူမ်ိဳးစြဲ၊ ဘာသာစြဲ မထားၾကပဲ အခ်င္းခ်င္း ညႇိႏႈိင္းျပီး စည္းလံုးညီညာစြာျဖင့္ လက္တြဲကာ တိုက္ပြဲ၀င္ၾကဖို႔ အထူးေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါတယ္။
ေလးစားစြာျဖင့္
ေရႊျပည္စိုး
http://moemaka.com/index.php?option=com_content&task=view&id=6197&Itemid=1
Posted in ေဆာင္းပၝး by ရဲရင့္(ကေနဒါ)
ေရႊျပည္စိုး
ဧျပီ ၉၊ ၂၀၁၀
အာဏာရွင္ဆိုတာ-
အာဏာရွင္ဆိုတာ သူတို႔အာဏာတည္ျမဲေရးကိုသာ ၾကည့္တယ္။ ဘယ္မိဘေဆြမ်ိဳး၊ ဘယ္ေက်းဇူးရွင္၊ ဘယ္မ်က္ႏွာကိုမွ မေထာက္၊ ဘယ္သူတားလို႔မွ မရ၊ အာဏာျမဲဖို႔ ေထာက္ခံသူ၊ အေထာက္အပံ႔ျပဳသူကို မဟာမိတ္လို သေဘာထားတယ္။ ဆန္႔က်င္ဘက္မွန္သမွ်ကို ရန္သူလို သေဘာထားျပီး မညႇာမတာ သုတ္သင္ရွင္းလင္းျပစ္တယ္။ ကမၻာ့သမိုင္းကို ျပန္ၾကည့္ရင္ အာဏာရွင္ေတြရဲ႔ ရက္စက္ၾကမ္းႀကဳတ္မႈမ်ားကို သိရွိႏိုင္ပါတယ္။
အာဏာရွင္ေတြထဲမွာ စစ္အာဏာရွင္ေတြက ပိုဆိုးပါတယ္။ ျပည္ပရန္ကို ကာကြယ္ဖို႔၊ ျပည္သူတုိ႔ရဲ႔ အသက္အိုးအိမ္ စည္းစိမ္ ကာကြယ္ဖို႔ ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ စစ္တပ္ဟာ စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႔ သူတို႔လက္ခုပ္ထဲကေရလို ျဖစ္ေနတာကိုး။ ဒါေၾကာင့္ စစ္အာဏာရွင္ေတြဟာ အျခားအာဏာရွင္ေတြထက္ ဆိုးတာပါ။
အလားတူ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ စစ္အာဏာရွင္ေတြဟာ သူတို႔အာဏာတည္ျမဲေရးနဲ႔ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀ေရးကိုသာ အဓိကထား လုပ္ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တိုင္းသူျပည္သားေတြ ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ေနၾကရတာ ျဖစ္တယ္။
ျမန္မာႏိုင္တငံလံုးရွိ ႏိုင္ငံေရး စီးပြားေရး တခုလံုးကို စစ္တပ္က ထိန္းခ်ဳပ္ထားလို႔ တပ္မေတာ္ အသိုင္းအ၀ိုင္းကလြဲရင္ က်န္လူတန္းစားအားလံုးဟာ ဘ၀ပ်က္ေနၾကရတယ္။ ခုဆိုရင္ က်မၼာေရး၊ ပညာေရး၊ လူမႈေရး၊ အက်င့္စာရိတၱ—ေတြအားလံုးကို စစ္တပ္က ဖ်က္ဆီးလို႔ ပ်က္စီးကုန္ျပီ။ နအဖ ဥကၠ႒ႀကီးကိုယ္တိုင္ အပါအ၀င္ အဖြဲ႔၀င္အားလံုးနဲ႔ ဌာနွဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္ေတြကအစ ၾကံ႔ဖြတ္စြမ္းအားရွင္အဆံုးတို႔ဟာ ျဖတ္စား၊ လာဘ္စား၊ ေျခာက္လွန္႔စားလြန္းလို႔ သာမန္ျပည္သူေတြ မြဲျပာက်ရကုန္ျပီ။ ဒီစစ္အာဏာရွင္ေတြ ရွိေနသမွ်ကာလပတ္လံုး ျပည္သူအားလံုးဟာ ဒီလိုဒုကၡအေပါင္းနဲ႔ ရင္ဆိုင္ေနၾကရမွာ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီစစ္အာဏာရွင္ေတြကို အျမစ္ပါမက်န္ ျဖဳတ္ျပစ္ဖို႔ လိုေနပါျပီ။
စည္းလံုးဖို႔ လိုျပီ။
သူတို႔ကိုျဖဳတ္ခ်ဖို႔အတြက္ လက္နက္မဲ့၊ လက္နက္ကိုင္ အပါအ၀င္ ဒီမိုကေရစီ ဘက္ေတာ္သားအားလံုး ပုဂၢိဳလ္စြဲ၊ ပါတီစြဲ၊ အဖြဲ႔စြဲ မထားၾကပဲ စည္းလံုးညီညြတ္စြာ လက္တြဲျပီး က်ရာေနရာ ရရာလက္နက္နဲ႔ ခ်ိန္ကိုက္ျပီီး ဆန္႔က်င္ တိုက္ခိုက္ ေျခမႈန္းသြားၾကရမွာ ျဖစ္တယ္။ ဒါမွသာ စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႔ မတရားႀကီးစိုးမႈေအာက္က လြတ္ေျမာက္မွာ ျဖစ္တယ္။
ပထမအခ်ီ မပီျပင္
ပထမ ၈၈ လူထုအံုၾကြမႈႀကီးမွာ ဒီမိုကေရစီအင္အားစု အခ်င္းခ်င္း စည္းလံုးမႈ မရွိလို႔ ရဟန္း ရွင္ လူ ေက်ာင္းသား ျပည္သူ ၃၀၀၀-ေက်ာ္ အသက္ေသြးေျမ က်ခဲ့ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ စစ္ဖိနပ္ေအာက္က မလြတ္ေျမာက္သလို ဒီမိုကေရစီအတြက္ အသက္စြန္႔ရက်ိဳး မနပ္ ျဖစ္သြားရပါတယ္။ ဒီပထမအႀကိမ္ လူထုအံုၾကြမႈႀကီး က်ဆံုးရတဲ့အေၾကာင္းကို ျပန္သံုးသပ္တဲ့အခါ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုခ်င္း မစည္းလံုး မညီညြတ္၊ လက္နက္ကိုင္ အင္အားစုေတြ ပါ၀င္ပူးေပါင္းမႈ မရွိတာရယ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက ရဟန္း ရွင္ လူ ေက်ာင္းသား ျပည္သူ စက္ရံု အလုပ္ရံု ၀န္ထမ္း၊ ရံုး၀န္ထမ္းမ်ားနဲ႔ န၀တ လက္ေအာက္ခံ စစ္မႈထမ္း တခ်ိဳ႔ ပါ၀င္လာေပမယ့္ နယ္စပ္တေလွ်ာက္ရွိ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔အစည္းေတြက ျပည္သူေတြနဲ႔ ပါ၀င္ပူးေပါင္းလာျခင္းမရွိတာဟာ က်ဆံုးျခင္းရဲ႔ အေၾကာင္းရင္းတခု ျဖစ္ပါတယ္။
ဒုတိယအခ်ီ မပီျပင္
တဖန္ ၂၀၀၇-ခုမွာ သံဃာ့အံုၾကြမႈႀကီး တျပည္လံုးအတိုင္းအတာနဲ႔ ျဖစ္ေပၚလာျပန္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား ကိုးကြယ္ၾကတဲ့ သံဃာမ်ားကို စစ္တပ္က ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ ႏွိပ္စက္ညႇဥ္းပမ္း သတ္ျဖတ္တဲ့အတြက္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ျပည္သူအမ်ားက မခံမရပ္ႏိုင္ ျဖစ္ကာ သံဃာေတာ္မ်ားဘက္က ပါ၀င္လာျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ သံဃာေတာ္မ်ားဘက္က အင္အားပိုမိုႀကီးမားလာတာနဲ႔အမွ် စစ္အာဏာရွင္ေတြ ပို၍ စိုးရိမ္လာတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေဒၚႀကိဳင္ႀကိဳင္ အပါအ၀င္ ဗိုလ္သန္းေရႊရဲ႔ မိသားစု၀င္မ်ား ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ မေနရဲေတာ့ပဲ ဒူဘိုင္း ေစာ္ဘြားႏိုင္ငံဆီကို ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္သြားၾကတယ္။
အဲဒီခ်ိန္မွာ အစိုးရ၀န္ထမ္းေတြ နအဖလက္ေအာက္ခံ စစ္တပ္ေတြ၊ လက္နက္ကိုင္ တိုင္းရင္းသားေတြက သံဃာမ်ားဘက္က စည္းလံုးညီညြတ္စြာ ပူးေပါင္းလိုက္ပါက တိုေတာင္းတဲ့ကာလအတြင္းမွာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ က်ဆံုးသြားမွာ ျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ၄င္းတို႔က ပါ၀င္ပူးေပါင္းလာျခင္းမရွိ ၄င္းတို႔နဲ႔ မဆိုင္သလို ျငိမ္ေနလိုက္ေတာ့ စစ္တပ္ရဲ႔ အလြယ္တကူ ေျခမႈန္းျခင္းခံလိုက္ရပါတယ္။ သံဃာမ်ားနဲ႔ ျပည္သူမ်ားစြာ အသက္ေသြးေျမက်ခဲ့ရေပမယ့္ ျပည္သူတရပ္လံုး ေမွ်ာ္မွန္းထားတဲ့ ဒီမိုကေရစီ ပန္းတိုင္နဲ႔ လြဲေခ်ာ္သြားခဲ့ရျပန္ပါတယ္။
ဒါဟာ လက္နက္မဲ့ လက္နက္ကိုင္ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုမ်ားရဲ႔ မညီညြတ္ မပီျပင္မႈေၾကာင့္ ဒုတိယအႀကိမ္ ထပ္မံ ျပိဳကြဲခဲ့ရပါတယ္။
သင္ခန္းစာယူ ဒို႔အားလုံး ညီတူ
ပထမနဲ႔ ဒုတိယအႀကိမ္ အံုၾကြမႈ ျပိဳကြဲရျခင္းအေၾကာင္းမွာ အထက္ပါ ေဖာ္ျပထားတဲ့အတိုင္း ဒီမိုေကရစီ အင္အားစုမ်ားဘက္က အခ်င္းခ်င္း စည္းလံုးမႈ၊ ညီညြတ္မႈ၊ ညႇိႏႈိင္းမႈ၊ နားလည္မႈ ---စသည္တို႔မရွိျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္။ ဒါကို သင္ခန္းစာယူၾကပါ။ ျပန္သံုးသပ္ၾကပါ။ အခ်င္းခ်င္း နားလည္မႈ ယူၾကပါ။ ဆက္သြယ္ၾကပါ။ ပုဂၢိဳလ္စြဲ၊ ပါတီစြဲ၊ အဖြဲ႔စြဲ----ေတြ ေဖ်ာက္ၾကပါ။ မၾကာမီကာလအတြင္းမွာ တတိယအေရးအခင္းႀကီီး ျဖစ္ေပၚလာပါေတာ့မယ္။ အဲဒါကလဲ စစ္အာဏာရွင္ေတြ ရာသက္ပန္အာဏာတည္ျမဲေရးအတြက္ ဖုတ္ပူမီးတိုက္လုပ္ေနတဲ့ ၂၀၁၀-ေရြးေကာက္ပြဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ခုထဲက ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားဖို႔လိုေနပါျပီ။
စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႔ ေလာက္စာလံုး တလံုးနဲ႔ ငွက္သံုးေကာင္ ပစ္ခ်နည္း
စစ္အာဏာရွင္ေတြဟာ ရာသက္ပန္ အာဏာတည္ျမဲေရးအတြက္ ေလာက္စာလံုးတလံုးတည္းနဲ႔ ငွက္သံုးေကာင္ ပစ္ခ်-တဲ့ ေနာက္ဆံုးေပၚနည္းကို က်င့္သံုးလာတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဥပမာ-၂၀၁၀-ေရြးေကာက္ပြဲ အေၾကာင္းျပျပီး
(၁) ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုေတြကို အျမစ္ပါမက်န္ ျဖိဳခြဲဖို႔။
(၂) တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔ေတြကို အျပီးအျပတ္ ေျခမႈန္းျပစ္ဖို႔။
(၃) အဲဒီကမွ အတုအေယာင္ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ ေအာင္ပြဲခံဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ေလာက္စာလံုး တလံုးတည္းနဲ႔ ငွက္သံုးေကာင္ ပစ္ခ်ႏိုင္တဲ့ အစဥ္အလာ မရွိပါဖူး။
အလားတူပဲ အတုအေယာင္ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဗန္းျပျပီး တခ်ိန္တည္းမွာ ႏိုင္ငံေရး ပါတီေတြကို ျဖိဳဖ်က္ဖို႔၊ နအဖနဲ႔ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ယူထားတဲ့ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔ေတြကို ျဖိဳခြဲဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ပါဖူး။
ခုဆိုရင္ ၁၉၉၀-ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အႏိုင္ရထားတဲ့ ပါတီေတြနဲ႔ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔ေတြက ၂၀၀၈-ဥပေဒကို လက္မခံသလို ၂၀၁၀-ေရြးေကာက္ပြဲကိုလည္း ဆန္႔က်င္ေနၾကပါတယ္။ ျငိမ္းအဖြဲ႔ေတြထဲက အမ်ားစုကလည္း ၂၀၀၈-ခုဥပေဒကို လက္မခံ၊ ပါတီမေထာင္ ေရြးေကာက္ပြဲ မ၀င္၊ နယ္ျခားေစာင့္ တပ္ေျပာင္းေရးကိုပါ ျငင္းဆန္ေနၾကတယ္
ျပည္တြင္းရွိ သာမန္ျပည္သူေတြကို လက္နက္၊ အာဏာ၊ အသျပာနဲ႔ ျခိမ္းေျခာက္ အက်ပ္ကိုင္လို႔ ရႏိုင္ေပမယ့္ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ ျငိမ္းအဖြဲ႔ေတြကို အက်ပ္ကိုင္လို႔မရပါ။ ဒါေၾကာင့္ ျငိမ္းအဖြဲ႔ေတြ အသြင္ေျပာင္းရမယ့္ရက္ကို အႀကိမ္ႀကိမ္ ေရႊ႔ဆိုင္းခဲ့ရတယ္။ ျခိမ္းေျခာက္လိုက္ တရုတ္အစိုးရကို ခ်ဥ္းကပ္လိုက္ စစ္အင္အား တိုးခ်ဲ႔ျပလိုက္နဲ႔ ဟန္ေရးျပေနေပမယ့္ ၀-ကခ်င္ စတဲ့ အင္အားေကာင္းတဲ့ ျငိမ္းအဖြဲ႔ေတြက သူတို႔ရဲ႔ ရပ္တည္ခ်က္ကို မေျပာင္း။
နအဖ-က အဲလိုလုပ္တာဟာ ဘို႔တဘို႔ထဲသာရွိတဲ့ စစ္အာဏာရွင္ေတြအတြက္သာျဖစ္တယ္။ ခုေနာက္ဆံုး ႏွစ္ေပါင္း ၂၀-ေလာက္ကတည္းက ျမန္မာအစိုးရက ပို႔ထားတဲ့ ၀-နယ္ဖြံ႔ျဖိဳးေရး ၀န္ထမ္း ၈၀-ခန္႔ ျပန္ေခၚယူသြားပါတယ္။( ဒီဗီြဘီ ၂၃-၃-၂၀၁၀)။ ဒါတင္မက တရုတ္ႏိုင္ငံသားမ်ားကို ၀-ေဒသနဲ႔ ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္းေဒသမ်ားမွာ စီးပြားေရး ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈမလုပ္ဖို႔ နအဖက တရုတ္အစိးရကို တားျမစ္ေပးဖို႔လည္း ေတာင္းဆိုထားတယ္။ (ေခတ္ျပိဳင္ ၂၆-၃-၂၀၁၀) ဒါေပမယ့္ ျငိမ္းအဖြဲ႔ေတြက သူတို႔ေျပာထားတဲ့စကားကို မဖ်က္ပါ။
ဒီေလာက္ဆို စစ္အာဏာရွင္ေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ယုတ္မာတယ္ဆိုတာ သိေလာက္ပါျပီ။ နအဖ-က ျငိမ္းအဖြဲ႔ေတြကို အေႏွးနဲ႔အျမန္ တိုက္ေတာ့မယ္ဆိုတာ မွန္းလို႔ရပါတယ္။
စည္းလံုးျခင္းသည္ အင္အား
ခုလိုခ်ိန္ခါမ်ိဳးမွာ ျပည္တြင္း ျပည္ပရွိ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုေတြ စည္းလံုးညီညြတ္ဖို႔လိုျပီ။ အေၾကာင္းမွာ စစ္အာဏာရွင္ေတြ မတရား ႀကီးစိုးမႈေၾကာင့္ တတိုင္းျပည္လံုး ဆင္းရဲဒုကၡတြင္း တေန႔ထက္တေန႔ နစ္မြန္းေနျပီ၊ မၾကာမီကာလအတြင္းမွာ တသက္လံုး တဘ၀လံုး နစ္ျမႇဳတ္ၾကေတာ့မွာ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီအခ်ိန္ကစျပီး ပုဂၢိဳလ္စြဲ၊ ပါတီစြဲ၊ လူမ်ိဳးစြဲ၊ ေဒသစြဲ မထားပဲ အားလံုးလက္တြဲျပီး တက္ညီလက္ညီနဲ႔ ဘံုရန္သူ နအဖ စစ္အာဏာရွင္ေတြကို အျပဳတ္တိုက္ဖို႔ တိုက္တြန္းပါတယ္။ ညီညြတ္ေသာ ျပည္သူ႔အင္အားနဲ႔ စုေပါင္းတိုက္ရင္ ဒီစစ္အာဏာရွင္ေတြဟာ ဘယ္လိုမွ ခံႏိုင္မွာမဟုတ္ပါ။ ဒါေၾကာင့္ စည္းလံုးမႈရွိၾကဖို႔ သတိေပးရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
ျပည္ပ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစု
ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာဒီမိုကေရစီ အင္အားစုမ်ားက စစ္အာဏာရွင္ေတြ အျမစ္ျပဳတ္ေျခဖ်က္ဖို႔ တတ္ႏိုင္တဲ့ဘက္က ကူညီဖို႔၊ ကိုယ္တိုင္ကုိယ္က် ပါ၀င္ဖို႔ အဆင္သင့္ ျဖစ္ေနပါျပီ။ သင့္ေတာ္မဲ့အခ်ိန္ကိုသာ ေစာင့္ေနၾကတာ ျဖစ္တယ္။ ႏိုင္ငံတကာ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုမ်ားကလည္း ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေရးကို ကူညီပန္႔ပိုးဖို႔ လက္မေႏွးၾကပါ။ အခ်ိန္ကိုသာ ၾကည့္ေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ စည္းလံုးညီညြတ္စြာ တက္ညီလက္ညီနဲ႔ စ-ဖို႔သာ လိုပါေတာ့တယ္။
ဒီတခ်ီ အပီလုပ္ဖို႔ လိုျပီ
ဒီတခ်ီဟာ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ျဖစ္လို႔ နအဖ-က တိုက္လာမွ ကာကြယ္တဲ့အေနနဲ႔ ျပန္တိုက္မယ္ဆိုတဲ့မူကို ပံုေသကိုင္မထားသင့္ပါ။ အကယ္၍ နအဖ-က တသက္လံုး လာမတိုက္ဖူးဆိုရင္ ဒီအတိုင္းပဲ ေနၾကေတာ့မွာလား။ လက္နက္ရွိသူမ်ားအေနနဲ႔ အေၾကာင္းမဟုတ္ေပမဲ့ လက္နက္မဲ့ ျပည္သူတရပ္လံုးဟာ နအဖေတြရဲ႔ မတရား အႏိုင္က်င့္ေစာ္ကားမႈကို တသက္လံုး ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ခံစားေနၾကရေတာ့မွာ ျဖစ္တယ္။ ဒီလိုမခံစားရေလေအာင္ ဆံုးရႈံးေနတဲ့ လြတ္လပ္ေရး၊ ဆံုးရႈံးေနတဲ့ ဒီမိုကေရစီ၊ ဆံုးရႈံးေနတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရးေတြ ျပန္လည္ရရွိေအာင္ ဘံုရန္သူ နအဖ စစ္အားဏာရွႈင္ေတြကို စည္းလံုးညီညြတ္ေသာ ျပည္သူ႔အင္အားျဖင့္ တြန္းလွန္ဖို႔ တိုက္တြန္းပါတယ္။
ဒီတခ်ီ ဆင္ႏႊဲရမယ့္ တြန္းလွန္တိုက္ပြဲဟာ မီးကုန္ယမ္းကုန္ တိုက္ရမယ့္ ေနာက္ဆံုးတိုက္ပြဲအျဖစ္ သတ္မွတ္ရပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီတခ်ီဟာ နအဖ စစ္အာဏာရွင္ေတြကို အပီအျပင္ တြန္းလွန္ တိုက္ထုတ္ျပစ္ရမယ့္အခ်ီျဖစ္လို႔ က်ား-မ မေရြး ပုဂၢိဳလ္စြဲ၊ ပါတီစြဲ၊ အဖြဲ႔စြဲ၊ ေဒသစြဲ၊ လူမ်ိဳးစြဲ၊ ဘာသာစြဲ မထားၾကပဲ အခ်င္းခ်င္း ညႇိႏႈိင္းျပီး စည္းလံုးညီညာစြာျဖင့္ လက္တြဲကာ တိုက္ပြဲ၀င္ၾကဖို႔ အထူးေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါတယ္။
ေလးစားစြာျဖင့္
ေရႊျပည္စိုး
http://moemaka.com/index.php?option=com_content&task=view&id=6197&Itemid=1
Posted in ေဆာင္းပၝး by ရဲရင့္(ကေနဒါ)
Wednesday, April 7, 2010
How about G 20? And Canada??
We would like to ask to our Government Canada, to do and react about something like that,to make it happen, please every body stand up.
ျမန္္မာကို အာဆီယံမွထုတ္ဖို႔ အမတ္မ်ား ေတာင္းဆို
မဇၩိမသတင္းဌာန | ဗုဒၶဟူးေန႔၊ ဧၿပီလ ၀၇ ရက္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ၁၇ နာရီ ၄၈ မိနစ္
အီးေမးလ္ပုိ႔ရန္ ပရင့္ထုတ္ရန္ PDF ဖုိင္ရယူရန္
ခ်င္းမိုင္ (မဇၥ်ိမ) ။ ။ လြတ္လပ္ၿပီး တရားမွ်တေသာ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားလုပ္ရန္ ေတာင္းဆိုမႈကို လ်စ္လ်ဴရႈလိုက္သျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ ပိတ္ဆို႔ဒဏ္ခတ္မႈမ်ားလုပ္ရန္ႏွင့္ အဖြဲ႔မွထုတ္ပစ္ရန္ ထိပ္သီးအစည္းအေဝးမတုိင္မီ အာဆီယံ လႊတ္ေတာ္အမတ္ ၁၀၀ ေက်ာ္က ေတာင္္းဆိုလိုက္သည္။
ဗီယက္နမ္ႏုိင္ငံ ဟႏြိဳင္းတြင္ ၾကာသပေတးေန႔ႏွင့္ ေသာၾကာေန႔မ်ားတြင္ ျပဳလုပ္မည့္ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ႏိုင္ငံမ်ားအသင္း (အာဆီယံ) ၏ ႏွစ္ပတ္လည္ ထိပ္သီးအစည္းအေဝးသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားအေနျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ယခုႏွစ္ေႏွာင္းပိုင္းတြင္ ျပဳလုပ္မည့္ ေရြးေကာက္ပြဲကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ ”ထိေရာက္ေသာ လုပ္ေဆာင္မႈကို အေရးေပၚလုပ္ေဆာင္သင့္သည္” ဟု လႊတ္ေတာ္အမတ္မ်ားက ေျပာဆိုလိုက္သည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဒီမိုကေရစီထြန္းကားေရးအတြက္ စည္း႐ံုးလႈံ႔ေဆာ္မႈျပဳေနေသာ အာဆီယံ လႊတ္ေတာ္အမတ္မ်ားအဖြဲ႔ (AIPMC) မွတဆင့္ ေပးပို႔ေသာ အင္ဒိုနီးရွား၊ မေလးရွား၊ ဖိလစ္ပိုင္၊ ကေမၻာဒီးယားႏွင့္ စကၤာပူတို႔မွ လႊတ္ေတာ္အမတ္ ၁ဝ၅ ဦး၏ ေမတၱာရပ္ခံခ်က္တြင္ ျမန္မာစစ္အစိုးရက ထုတ္ျပန္ထားေသာ ေရြးေကာက္ပြဲ ဥပေဒမ်ားသည္ ပါဝင္သင့္သူမ်ား မပါႏိုင္ဘဲ ျဖစ္ေနသည္ဟု ျပစ္တင္ထားသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အဓိက အတိုက္အခံပါတီၾကီးျဖစ္ေသာ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ပါတီအား မွတ္ပံုျပန္မတင္ရန္ ဆံုးျဖတ္ထားသည္။ အကယ္၍ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ပါဝင္ယွဥ္ၿပိဳင္လွ်င္ ပါတီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ေထာင္က်ေနေသာ ပါတီဝင္မ်ားကို ထုတ္ပယ္ရမည္ျဖစ္သည္။
”ဒီလိုဘက္လိုက္တဲ့ ဥပေဒေတြ ထုတ္ျပန္ထားတာရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ အတိုက္အခံပါတီေတြနဲ႔ ဝင္အေရြးခံမယ့္ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းေတြ မပါလာႏုိင္ေအာင္ တားလိုက္တာပဲ ျဖစ္တယ္။ စစ္အုပ္စုအေနနဲ႔ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး လုပ္ငန္းစဥ္မွာ ပါဝင္သင့္သူေတြ ပါဝင္ႏုိင္ေအာင္ စိတ္အား ထက္ထက္သန္သန္နဲ႔ လုပ္ပါတယ္ဆိုတာကို ျပသဖို႔ အခြင့္အလမ္းကို လက္လြတ္သြားတာပဲ ျဖစ္တယ္” ဟု ေမတၱာရပ္ခံခ်က္တြင္ ပါရွိသည္။
”အာဆီယံက တိုက္တြန္းေနတဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈကို ျမန္မာက လ်စ္လ်ဴရႈခဲ့တာ ၾကာၿပီျဖစ္လို႔ ပိုထိေရာက္တဲ့ အေရးယူေဆာင္ရြက္မႈအသစ္ လုပ္သင့္တယ္” ဟု အမတ္မ်ားက ေျပာၾကားလိုက္သည္။
”ျမန္မာစစ္အစိုးရအေပၚ တင္းက်ပ္ၿပီး အေသအခ်ာ ပစ္မွတ္ထားတဲ့ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔ ျပစ္ဒဏ္ခတ္မႈေတြ အာဆီယံက လုပ္သင့္တယ္” ဟု ၎တို႔က ဆိုၾကသည္။
အာဆီယံ ပဋိဥာဥ္သစ္က ခ်မွတ္ထားေသာ မူဝါဒမ်ားကို လိုက္နာရန္ ပ်က္ကြက္သည့္အတြက္ ျမန္မာႏုိင္ငံကို အဖြဲ႔တြင္းမွ ထုတ္ပယ္ပစ္ရန္လည္း ေလးနက္စြာ စဥ္းစားသင့္သည္ဟုလည္း ပါရွိသည္။
အာဆီယံ၏ အဖြဲ႔ဝင္မ်ား၏ ျပည္တြင္းေရးကို ဝင္မစြက္ေရး မူဝါဒေၾကာင့္ ျမန္မာအေပၚ အဖြဲ႔တခုလံုးက အေရးယူမႈ မျပဳလုပ္နိင္ခဲ့ဘဲ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။
ေရြးေကာက္ပြဲ ဥပေဒမ်ားက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ မပါဝင္ႏုိင္ေအာင္ တားျမစ္ခဲ့သည့္အေပၚ အဖြဲ႔ဝင္ႏိုင္ငံအခ်ဳိ႕က လူသိရွင္ၾကား ျပစ္တင္ေျပာဆိုခဲ့ၿပိီး သူမကို လႊတ္ေပးရန္ ေတာင္းဆိုထားသည္။
ျမန္္မာကို အာဆီယံမွထုတ္ဖို႔ အမတ္မ်ား ေတာင္းဆို
မဇၩိမသတင္းဌာန | ဗုဒၶဟူးေန႔၊ ဧၿပီလ ၀၇ ရက္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ၁၇ နာရီ ၄၈ မိနစ္
အီးေမးလ္ပုိ႔ရန္ ပရင့္ထုတ္ရန္ PDF ဖုိင္ရယူရန္
ခ်င္းမိုင္ (မဇၥ်ိမ) ။ ။ လြတ္လပ္ၿပီး တရားမွ်တေသာ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားလုပ္ရန္ ေတာင္းဆိုမႈကို လ်စ္လ်ဴရႈလိုက္သျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ ပိတ္ဆို႔ဒဏ္ခတ္မႈမ်ားလုပ္ရန္ႏွင့္ အဖြဲ႔မွထုတ္ပစ္ရန္ ထိပ္သီးအစည္းအေဝးမတုိင္မီ အာဆီယံ လႊတ္ေတာ္အမတ္ ၁၀၀ ေက်ာ္က ေတာင္္းဆိုလိုက္သည္။
ဗီယက္နမ္ႏုိင္ငံ ဟႏြိဳင္းတြင္ ၾကာသပေတးေန႔ႏွင့္ ေသာၾကာေန႔မ်ားတြင္ ျပဳလုပ္မည့္ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ႏိုင္ငံမ်ားအသင္း (အာဆီယံ) ၏ ႏွစ္ပတ္လည္ ထိပ္သီးအစည္းအေဝးသို႔ တက္ေရာက္မည့္ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားအေနျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ယခုႏွစ္ေႏွာင္းပိုင္းတြင္ ျပဳလုပ္မည့္ ေရြးေကာက္ပြဲကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ ”ထိေရာက္ေသာ လုပ္ေဆာင္မႈကို အေရးေပၚလုပ္ေဆာင္သင့္သည္” ဟု လႊတ္ေတာ္အမတ္မ်ားက ေျပာဆိုလိုက္သည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဒီမိုကေရစီထြန္းကားေရးအတြက္ စည္း႐ံုးလႈံ႔ေဆာ္မႈျပဳေနေသာ အာဆီယံ လႊတ္ေတာ္အမတ္မ်ားအဖြဲ႔ (AIPMC) မွတဆင့္ ေပးပို႔ေသာ အင္ဒိုနီးရွား၊ မေလးရွား၊ ဖိလစ္ပိုင္၊ ကေမၻာဒီးယားႏွင့္ စကၤာပူတို႔မွ လႊတ္ေတာ္အမတ္ ၁ဝ၅ ဦး၏ ေမတၱာရပ္ခံခ်က္တြင္ ျမန္မာစစ္အစိုးရက ထုတ္ျပန္ထားေသာ ေရြးေကာက္ပြဲ ဥပေဒမ်ားသည္ ပါဝင္သင့္သူမ်ား မပါႏိုင္ဘဲ ျဖစ္ေနသည္ဟု ျပစ္တင္ထားသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အဓိက အတိုက္အခံပါတီၾကီးျဖစ္ေသာ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ပါတီအား မွတ္ပံုျပန္မတင္ရန္ ဆံုးျဖတ္ထားသည္။ အကယ္၍ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ပါဝင္ယွဥ္ၿပိဳင္လွ်င္ ပါတီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ေထာင္က်ေနေသာ ပါတီဝင္မ်ားကို ထုတ္ပယ္ရမည္ျဖစ္သည္။
”ဒီလိုဘက္လိုက္တဲ့ ဥပေဒေတြ ထုတ္ျပန္ထားတာရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ အတိုက္အခံပါတီေတြနဲ႔ ဝင္အေရြးခံမယ့္ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းေတြ မပါလာႏုိင္ေအာင္ တားလိုက္တာပဲ ျဖစ္တယ္။ စစ္အုပ္စုအေနနဲ႔ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး လုပ္ငန္းစဥ္မွာ ပါဝင္သင့္သူေတြ ပါဝင္ႏုိင္ေအာင္ စိတ္အား ထက္ထက္သန္သန္နဲ႔ လုပ္ပါတယ္ဆိုတာကို ျပသဖို႔ အခြင့္အလမ္းကို လက္လြတ္သြားတာပဲ ျဖစ္တယ္” ဟု ေမတၱာရပ္ခံခ်က္တြင္ ပါရွိသည္။
”အာဆီယံက တိုက္တြန္းေနတဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈကို ျမန္မာက လ်စ္လ်ဴရႈခဲ့တာ ၾကာၿပီျဖစ္လို႔ ပိုထိေရာက္တဲ့ အေရးယူေဆာင္ရြက္မႈအသစ္ လုပ္သင့္တယ္” ဟု အမတ္မ်ားက ေျပာၾကားလိုက္သည္။
”ျမန္မာစစ္အစိုးရအေပၚ တင္းက်ပ္ၿပီး အေသအခ်ာ ပစ္မွတ္ထားတဲ့ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔ ျပစ္ဒဏ္ခတ္မႈေတြ အာဆီယံက လုပ္သင့္တယ္” ဟု ၎တို႔က ဆိုၾကသည္။
အာဆီယံ ပဋိဥာဥ္သစ္က ခ်မွတ္ထားေသာ မူဝါဒမ်ားကို လိုက္နာရန္ ပ်က္ကြက္သည့္အတြက္ ျမန္မာႏုိင္ငံကို အဖြဲ႔တြင္းမွ ထုတ္ပယ္ပစ္ရန္လည္း ေလးနက္စြာ စဥ္းစားသင့္သည္ဟုလည္း ပါရွိသည္။
အာဆီယံ၏ အဖြဲ႔ဝင္မ်ား၏ ျပည္တြင္းေရးကို ဝင္မစြက္ေရး မူဝါဒေၾကာင့္ ျမန္မာအေပၚ အဖြဲ႔တခုလံုးက အေရးယူမႈ မျပဳလုပ္နိင္ခဲ့ဘဲ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။
ေရြးေကာက္ပြဲ ဥပေဒမ်ားက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ မပါဝင္ႏုိင္ေအာင္ တားျမစ္ခဲ့သည့္အေပၚ အဖြဲ႔ဝင္ႏိုင္ငံအခ်ဳိ႕က လူသိရွင္ၾကား ျပစ္တင္ေျပာဆိုခဲ့ၿပိီး သူမကို လႊတ္ေပးရန္ ေတာင္းဆိုထားသည္။
Thursday, April 1, 2010
(၂၉) မတ္လ၊ ၂၀၁၀ ရက္ေန႔ ဗဟုိဦးစီးအဖြဲ႔ အထူးအစည္းအေ၀းသုိ႔
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ မွာၾကားေသာ အခ်က္ (၆) ခ်က္
မွတ္ပုံတင္ထပ္မံလုပ္ဖုိ႔မလုိ။ ယခင္မွတ္ပုံတင္ထားသည့္ ဥပေဒအရသာ ေဆာင္ရြက္သင့္သည္။
၁။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကုိ လုံး၀လက္မခံႏုိင္၊ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္၏ ေရႊဂုံတုိင္ေၾကညာခ်က္ကုိ ကုိင္စြဲထားရမည္။
၂။ တရားမွ်တမႈမရွိ၊ တဖက္သတ္ေရးဆြဲထားသည့္ ဥပေဒအရ မွတ္ပုံတင္ျခင္းကုိ လုံး၀လက္မခံႏုိင္ပါ။ ဥပေဒပါ စည္းကမ္းခ်က္မ်ားမွာ ဒီမုိကေရစီနည္းမက်။
၃။ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္သည္ က်မ၏ ကုိယ္ပုိင္ပစၥည္းမဟုတ္၊ မည္သူတဦးတေယာက္၏ ကုိယ္ပုိင္ပစၥည္းလည္းမဟုတ္။
၄။ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္အတြင္း လူေမြးသည့္အလုပ္၊ လူေမြးသည္ဟု ယူဆႏုိင္သည့္အလုပ္မ်ား လုံး၀မႀကိဳက္ လက္မခံ။
၅။ ျပည္သူလူထုကုိ ေျပာၾကားလုိတာက မိမိတတ္ႏုိင္သေလာက္ ဒီမုိကေရစီရရွိေရး ႀကိဳးပမ္းမႈကုိ ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္သြားမည္။
၆။ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဖ်က္သိမ္းခံရလွ်င္ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ပ်က္စီးသည္ဟု မယူဆ၊ ပ်က္စီးျခင္းမဟုတ္။
(၂၉-၃-၂၀၁၀ ရက္ ဦးဉာဏ္၀င္း ေျပာၾကားသည့္ အင္တာဗ်ဴးမွ…)
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ မွာၾကားေသာ အခ်က္ (၆) ခ်က္
မွတ္ပုံတင္ထပ္မံလုပ္ဖုိ႔မလုိ။ ယခင္မွတ္ပုံတင္ထားသည့္ ဥပေဒအရသာ ေဆာင္ရြက္သင့္သည္။
၁။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကုိ လုံး၀လက္မခံႏုိင္၊ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္၏ ေရႊဂုံတုိင္ေၾကညာခ်က္ကုိ ကုိင္စြဲထားရမည္။
၂။ တရားမွ်တမႈမရွိ၊ တဖက္သတ္ေရးဆြဲထားသည့္ ဥပေဒအရ မွတ္ပုံတင္ျခင္းကုိ လုံး၀လက္မခံႏုိင္ပါ။ ဥပေဒပါ စည္းကမ္းခ်က္မ်ားမွာ ဒီမုိကေရစီနည္းမက်။
၃။ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္သည္ က်မ၏ ကုိယ္ပုိင္ပစၥည္းမဟုတ္၊ မည္သူတဦးတေယာက္၏ ကုိယ္ပုိင္ပစၥည္းလည္းမဟုတ္။
၄။ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္အတြင္း လူေမြးသည့္အလုပ္၊ လူေမြးသည္ဟု ယူဆႏုိင္သည့္အလုပ္မ်ား လုံး၀မႀကိဳက္ လက္မခံ။
၅။ ျပည္သူလူထုကုိ ေျပာၾကားလုိတာက မိမိတတ္ႏုိင္သေလာက္ ဒီမုိကေရစီရရွိေရး ႀကိဳးပမ္းမႈကုိ ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္သြားမည္။
၆။ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဖ်က္သိမ္းခံရလွ်င္ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ပ်က္စီးသည္ဟု မယူဆ၊ ပ်က္စီးျခင္းမဟုတ္။
(၂၉-၃-၂၀၁၀ ရက္ ဦးဉာဏ္၀င္း ေျပာၾကားသည့္ အင္တာဗ်ဴးမွ…)
2010 Thingyan (Burmese New Year) Festival Invitation
Burmese Community (Toronto) cordially invites you, family & friends to
Annual Burmese New Year Thingyan Festival in Toronto, Canada.
It is an opportunity to make new friends & reach out to others...
There will be delicious FOOD; variety of ENTERTAINMENTS
such as traditional dances (Burman and Ethnic Nationalities), songs,
thangyats (Burmese traditional Rap), and talent competition ……
Variety of traditional “Burmese Food” will be served but ALCOHOLIC
BEVERAGES ARE NOT ALLOWED.
Playing with or splashing water at each other is a normal, (after all
it is a water festival!!), therefore, to avoid going home wet,
bringing some extra clothes is advisable. Please bring your own small
bucket or water gun to celebrate the water festival outside of the
building as Water Play (splashing water) inside the building is not
permitted.
There will be ENTERTAINMENT
consisting of dances, songs and thangyats (Burmese Rap Music).
Also, this year, we will have talent competition. Anyone can join the
competition. We will have prizes for winners too.
PLACE: Cecil Community Center
58 Cecil Street, Toronto, M5T 1M6
DIRECTIONS: Take TTC and get off at Spadina station then take south bound Street car to Cecil Street.
DATE: Saturday April 17, 2010
TIME: 5 P.M. to 10:00 p.m.
If you wish to participate in the talent show and volunteering, please
contact the following representatives.
Ko Kyaw Sithu 416 230 0901, Ko Mg Mg Oo 416 605 8765, Ko Aung Moe 416 398 3077, Ko Tony 416 533 1906, Ma San San Aye 416 832 3524,
Annual Burmese New Year Thingyan Festival in Toronto, Canada.
It is an opportunity to make new friends & reach out to others...
There will be delicious FOOD; variety of ENTERTAINMENTS
such as traditional dances (Burman and Ethnic Nationalities), songs,
thangyats (Burmese traditional Rap), and talent competition ……
Variety of traditional “Burmese Food” will be served but ALCOHOLIC
BEVERAGES ARE NOT ALLOWED.
Playing with or splashing water at each other is a normal, (after all
it is a water festival!!), therefore, to avoid going home wet,
bringing some extra clothes is advisable. Please bring your own small
bucket or water gun to celebrate the water festival outside of the
building as Water Play (splashing water) inside the building is not
permitted.
There will be ENTERTAINMENT
consisting of dances, songs and thangyats (Burmese Rap Music).
Also, this year, we will have talent competition. Anyone can join the
competition. We will have prizes for winners too.
PLACE: Cecil Community Center
58 Cecil Street, Toronto, M5T 1M6
DIRECTIONS: Take TTC and get off at Spadina station then take south bound Street car to Cecil Street.
DATE: Saturday April 17, 2010
TIME: 5 P.M. to 10:00 p.m.
If you wish to participate in the talent show and volunteering, please
contact the following representatives.
Ko Kyaw Sithu 416 230 0901, Ko Mg Mg Oo 416 605 8765, Ko Aung Moe 416 398 3077, Ko Tony 416 533 1906, Ma San San Aye 416 832 3524,
Wednesday, March 31, 2010
HRW Letter to G8 Foreign Ministers and AI Public Statement
Human Rights Watch
Letter to the Foreign Ministers of the G8 on Initiating a Formal Discussion on Burma
March 25, 2010
Dear Foreign Ministers of the G8,
We write to you regarding the serious situation of human rights in Burma. We urge that you include Burma in this year's formal discussion at the forthcoming G8 Summit in Toronto in June 2010. The G8 has a unique and timely opportunity to exert pressure on Burma's military government ahead of the elections planned in 2010.
As you know, Burma remains one of the most repressive countries in the world. There are strict limits on the rights to freedom of expression, association, and assembly. The intelligence and security services are omnipresent. Censorship is draconian. There is little freedom of the media, with an all-powerful Press Scrutiny Board censoring any impartial or independent analysis of the political system. The Burmese judiciary is not independent, and acts as an arm of government repression. More than 2,100 political prisoners suffer in Burma's squalid prisons. These prisoners include many members of the political opposition, monks, nuns, journalists, and activists who face torture and ill-treatment in prison. At the same time, military abuses connected to armed conflicts in ethnic minority areas continue.
Human Rights Watch believes that high-profile attention from the G8 will be an effective way to pressure the ruling State Peace and Development Council (SPDC) to respect the rights of its citizens. We call on you to support stronger action on two important developments concerning Burma: the formation of a United Nations commission of inquiry into alleged war crimes and crimes against humanity in Burma, and increased international pressure on the SPDC to conduct open, free and fair elections in 2010.
We also call on the leaders of the G8 to pursue a more coordinated approach to the imposition and calibration of targeted financial sanctions against the military leadership and its close business associates, and to the pursuit at the UN Security Council of an arms embargo on Burma.
Commission of Inquiry
We call your attention to the report of the United Nations special rapporteur on the situation of human rights in Myanmar, Tomás Ojea Quintana, delivered to the Human Rights Council in Geneva on March 8. The report noted the "gross and systematic nature of human rights violations" and a "lack of accountability" to which "UN institutions may consider the possibility to establish a commission of inquiry with a specific fact finding mandate to address the question of international crimes."
This is an important new development that should be addressed by the G8. The G8 should support the United Nations in establishing this commission without delay as a vital first step towards justice for thousands of victims of serious crimes in violation of international law in Burma.
The United Nations has long documented patterns of systematic and widespread human rights abuses that are committed with impunity in Burma. These abuses amount to crimes against humanity and war crimes and are thus subject to universal jurisdiction. They include widespread forced relocation of the civilian population, sexual violence against women and girls, forcible recruitment and use of child soldiers, and the widespread use of torture and extrajudicial killings against persons in conflict zones. These crimes are especially directed against the ethnic Muslim Rohingya minority of western Burma, and against ethnic minorities living in conflict zones in eastern Burma.
The G8, as the governments of the world's leading industrialized countries, can play a crucial role in helping to bring an end to these abuses by supporting an impartial inquiry into violations of international human rights and humanitarian law perpetrated by all parties to Burma's civil conflict: the Burmese army, or Tatmadaw, and the more than 30 non-state ethnic armed groups that have operated in Burma's hinterlands for decades. Such an inquiry will not only support and protect the victims of serious abuses in Burma and arrest the continuing cycle of impunity, but also generate support for peace-building and broader respect for human rights in Burma.
Targeted sanctions
Targeted sanctions, if properly imposed, are an important way to bring about improvements in human rights. Several G8 countries have targeted sanctions in place against Burma's military government. Targeted sanctions include arms embargoes and restrictions on military assistance, travel bans on individuals, financial sanctions on individuals and entities, and investment and trade sanctions that are specifically focused on companies or economic sectors of greatest concern. But for those punitive measures to be truly effective and effect change, they must be strengthened, fully implemented, and better coordinated among influential international actors. Slow implementation by sanctioning governments and poor coordination have undermined financial and other sanctions, and kept them from realizing their potential.
The G8 is the right place to start such a discussion and coordination of sanctions. G8 members should agree to target key individuals, both military and civilian, who bear responsibility for serious human rights abuses in Burma, including war crimes and crimes against humanity; their business interests; and the individuals and entities whose considerable financial support of the SPDC could undermine these sanctions. These individuals are at the apex of the system inside Burma and are susceptible to this kind of pressure. More effective coordination could also yield greater support from other key states that so far have failed to add their weight to these international efforts.
In particular, an arms embargo will limit the military government's access to the tools of oppression, and circumscribe Burma's growing military relationship with North Korea and other arms suppliers.
2010 Elections
The international community and the United Nations have made frequent and longstanding calls for Burma's first elections in 20 years to be conducted in a free and inclusive environment. However, without a drastic change of course, the polls planned for Burma in 2010 are likely to do nothing more than establish a parliamentary facade for continued military rule. The 2008 Constitution contains provisions designed to ensure military dominance in any civilian administration, with reserved seats for serving military officers, and reservation of key ministerial portfolios.
Electoral laws released in recent weeks are designed to limit the participation of longstanding opponents of military rule by forcing political parties, on pain of de-registration, to expel any members currently serving prison sentences. There are more than 2,100 activists currently behind bars in Burma on politically motivated charges. The main opposition party, the National League for Democracy, would have to expel party leader Aung San Suu Kyi and many other officials in order to participate in the elections. Many of these dissidents and political party members have long expressed aspirations to be a part of the political process, including engaging in negotiations with the military.
Continuing government repression throughout Burma is not conducive to a credible and inclusive electoral process. Under such conditions, it is difficult to conclude that elections in Burma will have any positive effect for the people. It may be premature to judge the elections themselves, but it is essential that the electoral process conducted in such conditions of repression not be endorsed in any way by the international community.
We believe that Burma's intransigent leadership thrives on divergent approaches among members of the international community, and that a strong and coordinated multilateral approach is the best way to exert real pressure on the SPDC. The G8 should lead by example, by reiterating the statements made by individual members that denounce the current electoral system and call for the release of all political prisoners and the implementation without delay of a credible, inclusive political process.
Humanitarian aid
G8 members should continue to forthrightly address Burma's alarming humanitarian situation. Although the humanitarian situation in Burma remains desperate, government-imposed obstacles to delivery of assistance mean that the country remains one of the lowest recipients of international humanitarian aid. Increasing international pressure is not at odds with increased international assistance-the considered strategy of strengthening Burmese communities through humanitarian aid while imposing targeted sanctions on the country's senior leadership is the best approach to support positive change in this long-suffering country.
We trust that you will all give due consideration to these issues and look forward to discussing them with your government's representatives.
Sincerely yours,
Kenneth Roth
Executive Director
Human Rights Watch
http://www.hrw.org/en/news/2010/03/25/letter-foreign-ministers-g8-include-burma-formal-discussion
Letter to the Foreign Ministers of the G8 on Initiating a Formal Discussion on Burma
March 25, 2010
Dear Foreign Ministers of the G8,
We write to you regarding the serious situation of human rights in Burma. We urge that you include Burma in this year's formal discussion at the forthcoming G8 Summit in Toronto in June 2010. The G8 has a unique and timely opportunity to exert pressure on Burma's military government ahead of the elections planned in 2010.
As you know, Burma remains one of the most repressive countries in the world. There are strict limits on the rights to freedom of expression, association, and assembly. The intelligence and security services are omnipresent. Censorship is draconian. There is little freedom of the media, with an all-powerful Press Scrutiny Board censoring any impartial or independent analysis of the political system. The Burmese judiciary is not independent, and acts as an arm of government repression. More than 2,100 political prisoners suffer in Burma's squalid prisons. These prisoners include many members of the political opposition, monks, nuns, journalists, and activists who face torture and ill-treatment in prison. At the same time, military abuses connected to armed conflicts in ethnic minority areas continue.
Human Rights Watch believes that high-profile attention from the G8 will be an effective way to pressure the ruling State Peace and Development Council (SPDC) to respect the rights of its citizens. We call on you to support stronger action on two important developments concerning Burma: the formation of a United Nations commission of inquiry into alleged war crimes and crimes against humanity in Burma, and increased international pressure on the SPDC to conduct open, free and fair elections in 2010.
We also call on the leaders of the G8 to pursue a more coordinated approach to the imposition and calibration of targeted financial sanctions against the military leadership and its close business associates, and to the pursuit at the UN Security Council of an arms embargo on Burma.
Commission of Inquiry
We call your attention to the report of the United Nations special rapporteur on the situation of human rights in Myanmar, Tomás Ojea Quintana, delivered to the Human Rights Council in Geneva on March 8. The report noted the "gross and systematic nature of human rights violations" and a "lack of accountability" to which "UN institutions may consider the possibility to establish a commission of inquiry with a specific fact finding mandate to address the question of international crimes."
This is an important new development that should be addressed by the G8. The G8 should support the United Nations in establishing this commission without delay as a vital first step towards justice for thousands of victims of serious crimes in violation of international law in Burma.
The United Nations has long documented patterns of systematic and widespread human rights abuses that are committed with impunity in Burma. These abuses amount to crimes against humanity and war crimes and are thus subject to universal jurisdiction. They include widespread forced relocation of the civilian population, sexual violence against women and girls, forcible recruitment and use of child soldiers, and the widespread use of torture and extrajudicial killings against persons in conflict zones. These crimes are especially directed against the ethnic Muslim Rohingya minority of western Burma, and against ethnic minorities living in conflict zones in eastern Burma.
The G8, as the governments of the world's leading industrialized countries, can play a crucial role in helping to bring an end to these abuses by supporting an impartial inquiry into violations of international human rights and humanitarian law perpetrated by all parties to Burma's civil conflict: the Burmese army, or Tatmadaw, and the more than 30 non-state ethnic armed groups that have operated in Burma's hinterlands for decades. Such an inquiry will not only support and protect the victims of serious abuses in Burma and arrest the continuing cycle of impunity, but also generate support for peace-building and broader respect for human rights in Burma.
Targeted sanctions
Targeted sanctions, if properly imposed, are an important way to bring about improvements in human rights. Several G8 countries have targeted sanctions in place against Burma's military government. Targeted sanctions include arms embargoes and restrictions on military assistance, travel bans on individuals, financial sanctions on individuals and entities, and investment and trade sanctions that are specifically focused on companies or economic sectors of greatest concern. But for those punitive measures to be truly effective and effect change, they must be strengthened, fully implemented, and better coordinated among influential international actors. Slow implementation by sanctioning governments and poor coordination have undermined financial and other sanctions, and kept them from realizing their potential.
The G8 is the right place to start such a discussion and coordination of sanctions. G8 members should agree to target key individuals, both military and civilian, who bear responsibility for serious human rights abuses in Burma, including war crimes and crimes against humanity; their business interests; and the individuals and entities whose considerable financial support of the SPDC could undermine these sanctions. These individuals are at the apex of the system inside Burma and are susceptible to this kind of pressure. More effective coordination could also yield greater support from other key states that so far have failed to add their weight to these international efforts.
In particular, an arms embargo will limit the military government's access to the tools of oppression, and circumscribe Burma's growing military relationship with North Korea and other arms suppliers.
2010 Elections
The international community and the United Nations have made frequent and longstanding calls for Burma's first elections in 20 years to be conducted in a free and inclusive environment. However, without a drastic change of course, the polls planned for Burma in 2010 are likely to do nothing more than establish a parliamentary facade for continued military rule. The 2008 Constitution contains provisions designed to ensure military dominance in any civilian administration, with reserved seats for serving military officers, and reservation of key ministerial portfolios.
Electoral laws released in recent weeks are designed to limit the participation of longstanding opponents of military rule by forcing political parties, on pain of de-registration, to expel any members currently serving prison sentences. There are more than 2,100 activists currently behind bars in Burma on politically motivated charges. The main opposition party, the National League for Democracy, would have to expel party leader Aung San Suu Kyi and many other officials in order to participate in the elections. Many of these dissidents and political party members have long expressed aspirations to be a part of the political process, including engaging in negotiations with the military.
Continuing government repression throughout Burma is not conducive to a credible and inclusive electoral process. Under such conditions, it is difficult to conclude that elections in Burma will have any positive effect for the people. It may be premature to judge the elections themselves, but it is essential that the electoral process conducted in such conditions of repression not be endorsed in any way by the international community.
We believe that Burma's intransigent leadership thrives on divergent approaches among members of the international community, and that a strong and coordinated multilateral approach is the best way to exert real pressure on the SPDC. The G8 should lead by example, by reiterating the statements made by individual members that denounce the current electoral system and call for the release of all political prisoners and the implementation without delay of a credible, inclusive political process.
Humanitarian aid
G8 members should continue to forthrightly address Burma's alarming humanitarian situation. Although the humanitarian situation in Burma remains desperate, government-imposed obstacles to delivery of assistance mean that the country remains one of the lowest recipients of international humanitarian aid. Increasing international pressure is not at odds with increased international assistance-the considered strategy of strengthening Burmese communities through humanitarian aid while imposing targeted sanctions on the country's senior leadership is the best approach to support positive change in this long-suffering country.
We trust that you will all give due consideration to these issues and look forward to discussing them with your government's representatives.
Sincerely yours,
Kenneth Roth
Executive Director
Human Rights Watch
http://www.hrw.org/en/news/2010/03/25/letter-foreign-ministers-g8-include-burma-formal-discussion
Canadian Chair’s Statement
30 March 2010
G8 foreign ministers met in Gatineau, Quebec, March 29-30, to exchange views and coordinate action on situations and issues that affect global peace and security. In Gatineau, ministers discussed three broad themes: nuclear non-proliferation and disarmament; terrorism; and security vulnerabilities. Ministers agreed that security and prosperity are best sustained by democratic states that respect human rights and the rule of law. The following reflects the sense of the discussions, as understood by the Chair.
Nuclear Non-proliferation and Disarmament
The threat to global security from nuclear proliferation is grave, and 2010 is a critical year for setting a course for the future. G8 foreign ministers applauded the conclusion of negotiations between the United States and the Russian Federation to reduce further their nuclear arsenals, noting that this is an important step towards a world without nuclear weapons. These discussions also help create positive momentum for success in May at the Review Conference on the Treaty on the Non-Proliferation of Nuclear Weapons, on which ministers issued a separate statement. Ministers also discussed the successes of the Global Partnership against the Spread of Materials and Weapons of Mass Destruction, and asked for an assessment of its achievements, and of continuing challenges, in order to consider whether the Partnership should be extended beyond 2012. Ministers were of the view that the Nuclear Security Summit in Washington in April will be an important opportunity to promote the security of nuclear materials in order to prevent their falling into the hands of terrorists or other unauthorized persons or entities. In this respect, ministers stressed the need to implement, and to support developing countries in the implementation of UNSC Resolution 1540, which requires states to take concrete measures against the proliferation of weapons of mass destruction.
Iran’s continued non-compliance with its obligations under United Nations Security Council resolutions, as well as its IAEA obligations, regarding its nuclear program is of serious concern to G8 ministers. While ministers recognized Iran’s right to a civilian nuclear program, Iran’s recent actions, including its lack of transparency on the construction of an uranium enrichment facility near Qom, as well as its recent decision to expand its uranium enrichment operations in violation of United Nations Security Council (UNSC) resolutions, and its refusal to respond to efforts of the five Permanent members of the UNSC plus Germany to broker a diplomatic solution to the issue all deepen serious doubts about the peaceful nature of its nuclear program. Ministers urged in the strongest possible terms that Iran cooperate fully with the IAEA and comply with relevant UNSC resolutions. In the context of the dual track approach, ministers agreed to remain open to dialogue, and also reaffirmed the need to take appropriate and strong steps to demonstrate international resolve to uphold the international nuclear non-proliferation regime and persuade Iran to build greater international confidence in the peaceful nature of its nuclear program.
Concern was expressed that legitimate dissent continues to be violently suppressed by the Iranian government. Ministers called upon the Government of Iran to observe the rule of law and universally recognized human rights.
North Korea’s nuclear and missile programs are destabilizing for the region, and for global security. Ministers urged North Korea to return to the Six-Party Talks without pre-condition, and to fulfill its commitments, including the complete and verifiable denuclearization of the Korean Peninsula. In this regard, they underscored the need for all states to fully implement UNSC resolutions 1718 and 1874. They called on North Korea to address the concerns of the international community about the humanitarian situation, including the abduction issue.
Terrorism
Since the attacks of September 11, 2001, extensive international collaboration has weakened the ability of terrorists to train recruits and execute attacks. However, terrorists continue to seek new ways to pursue their goals. In a separate statement, ministers strongly condemned the cowardly terrorist attacks on the Moscow subway on March 29, and called for the prosecution of those responsible.
Ministers also discussed their concerns about the upsurge in kidnappings perpetrated by terrorists, including for financial gain, and the links of some terrorist groups to illicit drug trafficking, piracy and organized crime. Ministers discussed the need to remain vigilant and agreed to continue to collaborate to thwart and constrain the actions of terrorists, including bringing terrorists to justice so that they can find no place to hide. They agreed that multifaceted and coordinated efforts are needed to counter violent extremism and radicalization, to curb the spread of terrorist ideology and to address local conditions that give rise to violent extremism. They affirmed their commitment to the principles of inclusion, tolerance, democracy and respect for human rights in the fight against terrorism. In the face of the global terrorist threat, the ministers emphasized the need for more systemic, proactive and comprehensive response to this challenge, building upon the universal counter-terrorism conventions, the UN Global Counter-Terrorism Strategy, UNSC resolutions and other relevant mechanisms and instruments. They agreed to work out a robust action plan envisaging, inter alia the reinforcement and relevance of the activities of the Roma/Lyon group and Counter-Terrorism Action Group in order to enhance their contribution to the global effort to combat terrorism. This plan will be submitted to the leaders at the Muskoka Summit. Ministers also discussed the importance of continuing to strengthen the security of transportation, including aviation, worldwide.
Ministers discussed their military and civilian engagement in Afghanistan, to ensure that it will not again become a haven for terrorists. They discussed the need to help the Afghan Government assume responsibility for security, delivery of basic services and democratic governance within its borders, and for the Government of Afghanistan to do its part in delivering on the commitments made at the London Conference last January. The views of ministers are detailed in a separate statement.
Ministers also discussed the situation in Pakistan, and the government’s efforts to address its domestic economic and social challenges, including strengthening its democratic institutions. They also welcomed the Government of Pakistan’s actions to root out violent extremism, particularly in the border region with Afghanistan.
Ministers agreed to continue to support both the Afghan and Pakistani governments in their efforts in the border region. They also agreed that military-only responses are not sufficient, and that solutions must include support for development, sound governance and economic reform. In this respect, ministers agreed to undertake, in partnership with the Afghan and Pakistani governments, and the World Bank and the Asian Development Bank, an Afghanistan Pakistan Border Region Prosperity Initiative aimed at building trade and border infrastructure to foster economic development and local employment. Ministers issued a separate background document on the Initiative.
Ministers discussed the increased terrorist activity in the Arabian Peninsula and parts of Africa, in particular Yemen, Somalia and the Sahel. Internal conflict and areas beyond effective government control create fertile ground for terrorists to recruit and operate with impunity, and have led to other problems of piracy, kidnapping, illicit trafficking in drugs, arms and people, and illegal migration. Ministers discussed how the international community could support the Government of Yemen in its efforts to combat terrorism and implement an agenda of political and economic reform. The truce between the government and the northern rebels is welcome. The ongoing instability in Somalia was also of concern to ministers, who encouraged international support for the Transitional Federal Government. They were also deeply concerned by region-wide security threats across the Sahel posed by the expanding reach of criminal gangs and terrorist cells. Ministers discussed the inter-connectedness of these problems, and the need for broad regional approaches and engagement with local governments to reinforce their capacity to combat terrorism and strengthen security, as well as to address socio-economic challenges.
Security Vulnerabilities
Many countries lack effective and accountable institutions necessary to prevent and manage conflict, manage security in post-disaster situations, or fight terrorism, proliferation and transnational organized crime. Ministers discussed the need to help such countries and regional institutions to build the institutional capacity that underpins democratic governance, the rule of law and respect for human rights to enable them to effectively address their security vulnerabilities. Ministers welcomed Canada’s proposal to host a conference of senior officials to identify ways to make such capacity building efforts more effective and coherent.
Ministers shared the view that, while relief efforts in Haiti must continue, attention must also be directed to the longer-term infrastructure, governance and security needs of the country. They discussed their desire to help Haitians build a new and better future for Haiti, based on the principles of ownership, inclusiveness, accountability, effectiveness, coordination and sustainability. They urged all donors to be generous in their support for Haiti at the international conference which will take place in New York on March 31, 2010.
Ministers also spoke about the challenges faced by some countries in Latin America and the Caribbean from transnational organized crime and illicit trafficking in drugs, and the increasingly widespread implications not only for the Americas, but also for Africa (through which the drugs transit) and Europe. They reaffirmed their commitment to combat these security vulnerabilities through bilateral and multilateral cooperation, in particular with regional organizations, including the Organization of American States. They endorsed the statement on the Middle East issued by the Quartet on March 19, and emphasized the importance of the proximity talks as a step towards the resumption of bilateral negotiations. They urged both parties to adhere to the Road Map, and to promote an environment conducive to successful negotiations. They also reaffirmed their commitment to provide continued support to help the Palestinians build democratic institutions.
Ministers also discussed the need for national dialogue in Burma/Myanmar, and their concern about the recently adopted restrictive electoral law. They called for the elections planned for 2010 to be transparent, fully inclusive, free and fair. They also called on the Government of Burma/Myanmar to enable full democratic participation in the upcoming election and to release all political prisoners, including Daw Aung San Suu Kyi, whose continued detention would undermine the credibility of the elections. They agreed that the elections to be held in Sudan in April could be an important step in Sudan’s democratic transformation as mandated by the Comprehensive Peace Agreement, in advance of the January 2011 referendum on the future status of Southern Sudan. They underscored the need for progress in Darfur.Ministers agreed to meet next in New York in September, 2010, on the margins of the United Nations General Assembly
G8 foreign ministers met in Gatineau, Quebec, March 29-30, to exchange views and coordinate action on situations and issues that affect global peace and security. In Gatineau, ministers discussed three broad themes: nuclear non-proliferation and disarmament; terrorism; and security vulnerabilities. Ministers agreed that security and prosperity are best sustained by democratic states that respect human rights and the rule of law. The following reflects the sense of the discussions, as understood by the Chair.
Nuclear Non-proliferation and Disarmament
The threat to global security from nuclear proliferation is grave, and 2010 is a critical year for setting a course for the future. G8 foreign ministers applauded the conclusion of negotiations between the United States and the Russian Federation to reduce further their nuclear arsenals, noting that this is an important step towards a world without nuclear weapons. These discussions also help create positive momentum for success in May at the Review Conference on the Treaty on the Non-Proliferation of Nuclear Weapons, on which ministers issued a separate statement. Ministers also discussed the successes of the Global Partnership against the Spread of Materials and Weapons of Mass Destruction, and asked for an assessment of its achievements, and of continuing challenges, in order to consider whether the Partnership should be extended beyond 2012. Ministers were of the view that the Nuclear Security Summit in Washington in April will be an important opportunity to promote the security of nuclear materials in order to prevent their falling into the hands of terrorists or other unauthorized persons or entities. In this respect, ministers stressed the need to implement, and to support developing countries in the implementation of UNSC Resolution 1540, which requires states to take concrete measures against the proliferation of weapons of mass destruction.
Iran’s continued non-compliance with its obligations under United Nations Security Council resolutions, as well as its IAEA obligations, regarding its nuclear program is of serious concern to G8 ministers. While ministers recognized Iran’s right to a civilian nuclear program, Iran’s recent actions, including its lack of transparency on the construction of an uranium enrichment facility near Qom, as well as its recent decision to expand its uranium enrichment operations in violation of United Nations Security Council (UNSC) resolutions, and its refusal to respond to efforts of the five Permanent members of the UNSC plus Germany to broker a diplomatic solution to the issue all deepen serious doubts about the peaceful nature of its nuclear program. Ministers urged in the strongest possible terms that Iran cooperate fully with the IAEA and comply with relevant UNSC resolutions. In the context of the dual track approach, ministers agreed to remain open to dialogue, and also reaffirmed the need to take appropriate and strong steps to demonstrate international resolve to uphold the international nuclear non-proliferation regime and persuade Iran to build greater international confidence in the peaceful nature of its nuclear program.
Concern was expressed that legitimate dissent continues to be violently suppressed by the Iranian government. Ministers called upon the Government of Iran to observe the rule of law and universally recognized human rights.
North Korea’s nuclear and missile programs are destabilizing for the region, and for global security. Ministers urged North Korea to return to the Six-Party Talks without pre-condition, and to fulfill its commitments, including the complete and verifiable denuclearization of the Korean Peninsula. In this regard, they underscored the need for all states to fully implement UNSC resolutions 1718 and 1874. They called on North Korea to address the concerns of the international community about the humanitarian situation, including the abduction issue.
Terrorism
Since the attacks of September 11, 2001, extensive international collaboration has weakened the ability of terrorists to train recruits and execute attacks. However, terrorists continue to seek new ways to pursue their goals. In a separate statement, ministers strongly condemned the cowardly terrorist attacks on the Moscow subway on March 29, and called for the prosecution of those responsible.
Ministers also discussed their concerns about the upsurge in kidnappings perpetrated by terrorists, including for financial gain, and the links of some terrorist groups to illicit drug trafficking, piracy and organized crime. Ministers discussed the need to remain vigilant and agreed to continue to collaborate to thwart and constrain the actions of terrorists, including bringing terrorists to justice so that they can find no place to hide. They agreed that multifaceted and coordinated efforts are needed to counter violent extremism and radicalization, to curb the spread of terrorist ideology and to address local conditions that give rise to violent extremism. They affirmed their commitment to the principles of inclusion, tolerance, democracy and respect for human rights in the fight against terrorism. In the face of the global terrorist threat, the ministers emphasized the need for more systemic, proactive and comprehensive response to this challenge, building upon the universal counter-terrorism conventions, the UN Global Counter-Terrorism Strategy, UNSC resolutions and other relevant mechanisms and instruments. They agreed to work out a robust action plan envisaging, inter alia the reinforcement and relevance of the activities of the Roma/Lyon group and Counter-Terrorism Action Group in order to enhance their contribution to the global effort to combat terrorism. This plan will be submitted to the leaders at the Muskoka Summit. Ministers also discussed the importance of continuing to strengthen the security of transportation, including aviation, worldwide.
Ministers discussed their military and civilian engagement in Afghanistan, to ensure that it will not again become a haven for terrorists. They discussed the need to help the Afghan Government assume responsibility for security, delivery of basic services and democratic governance within its borders, and for the Government of Afghanistan to do its part in delivering on the commitments made at the London Conference last January. The views of ministers are detailed in a separate statement.
Ministers also discussed the situation in Pakistan, and the government’s efforts to address its domestic economic and social challenges, including strengthening its democratic institutions. They also welcomed the Government of Pakistan’s actions to root out violent extremism, particularly in the border region with Afghanistan.
Ministers agreed to continue to support both the Afghan and Pakistani governments in their efforts in the border region. They also agreed that military-only responses are not sufficient, and that solutions must include support for development, sound governance and economic reform. In this respect, ministers agreed to undertake, in partnership with the Afghan and Pakistani governments, and the World Bank and the Asian Development Bank, an Afghanistan Pakistan Border Region Prosperity Initiative aimed at building trade and border infrastructure to foster economic development and local employment. Ministers issued a separate background document on the Initiative.
Ministers discussed the increased terrorist activity in the Arabian Peninsula and parts of Africa, in particular Yemen, Somalia and the Sahel. Internal conflict and areas beyond effective government control create fertile ground for terrorists to recruit and operate with impunity, and have led to other problems of piracy, kidnapping, illicit trafficking in drugs, arms and people, and illegal migration. Ministers discussed how the international community could support the Government of Yemen in its efforts to combat terrorism and implement an agenda of political and economic reform. The truce between the government and the northern rebels is welcome. The ongoing instability in Somalia was also of concern to ministers, who encouraged international support for the Transitional Federal Government. They were also deeply concerned by region-wide security threats across the Sahel posed by the expanding reach of criminal gangs and terrorist cells. Ministers discussed the inter-connectedness of these problems, and the need for broad regional approaches and engagement with local governments to reinforce their capacity to combat terrorism and strengthen security, as well as to address socio-economic challenges.
Security Vulnerabilities
Many countries lack effective and accountable institutions necessary to prevent and manage conflict, manage security in post-disaster situations, or fight terrorism, proliferation and transnational organized crime. Ministers discussed the need to help such countries and regional institutions to build the institutional capacity that underpins democratic governance, the rule of law and respect for human rights to enable them to effectively address their security vulnerabilities. Ministers welcomed Canada’s proposal to host a conference of senior officials to identify ways to make such capacity building efforts more effective and coherent.
Ministers shared the view that, while relief efforts in Haiti must continue, attention must also be directed to the longer-term infrastructure, governance and security needs of the country. They discussed their desire to help Haitians build a new and better future for Haiti, based on the principles of ownership, inclusiveness, accountability, effectiveness, coordination and sustainability. They urged all donors to be generous in their support for Haiti at the international conference which will take place in New York on March 31, 2010.
Ministers also spoke about the challenges faced by some countries in Latin America and the Caribbean from transnational organized crime and illicit trafficking in drugs, and the increasingly widespread implications not only for the Americas, but also for Africa (through which the drugs transit) and Europe. They reaffirmed their commitment to combat these security vulnerabilities through bilateral and multilateral cooperation, in particular with regional organizations, including the Organization of American States. They endorsed the statement on the Middle East issued by the Quartet on March 19, and emphasized the importance of the proximity talks as a step towards the resumption of bilateral negotiations. They urged both parties to adhere to the Road Map, and to promote an environment conducive to successful negotiations. They also reaffirmed their commitment to provide continued support to help the Palestinians build democratic institutions.
Ministers also discussed the need for national dialogue in Burma/Myanmar, and their concern about the recently adopted restrictive electoral law. They called for the elections planned for 2010 to be transparent, fully inclusive, free and fair. They also called on the Government of Burma/Myanmar to enable full democratic participation in the upcoming election and to release all political prisoners, including Daw Aung San Suu Kyi, whose continued detention would undermine the credibility of the elections. They agreed that the elections to be held in Sudan in April could be an important step in Sudan’s democratic transformation as mandated by the Comprehensive Peace Agreement, in advance of the January 2011 referendum on the future status of Southern Sudan. They underscored the need for progress in Darfur.Ministers agreed to meet next in New York in September, 2010, on the margins of the United Nations General Assembly
Sunday, March 28, 2010
Japanese Foreign Minister Okada said he'd like to discuss Burma issue with his counterparts during G8 foreign ministerial meeting to be held in Canada
Japan Today
Japan won't expand aid to Myanmar if Suu Kyi barred from election
Saturday 27th March, 02:33 AM JST
TOKYO —
Foreign Minister Katsuya Okada said Friday that Tokyo will not expand economic aid to Myanmar as earlier proposed unless the junta ensures the participation of pro-democracy leader Aung San Suu Kyi and anyone concerned in the country’s general election this year.
Okada conveyed the stance to Myanmar Ambassador to Japan U Hla Myint the same day, and also said at a news conference he would like to discuss the situation in Myanmar during bilateral meetings with his counterparts expected to take place on the sidelines of a Group of Eight foreign ministerial meeting to be held in Canada next week.
Japan won't expand aid to Myanmar if Suu Kyi barred from election
Saturday 27th March, 02:33 AM JST
TOKYO —
Foreign Minister Katsuya Okada said Friday that Tokyo will not expand economic aid to Myanmar as earlier proposed unless the junta ensures the participation of pro-democracy leader Aung San Suu Kyi and anyone concerned in the country’s general election this year.
Okada conveyed the stance to Myanmar Ambassador to Japan U Hla Myint the same day, and also said at a news conference he would like to discuss the situation in Myanmar during bilateral meetings with his counterparts expected to take place on the sidelines of a Group of Eight foreign ministerial meeting to be held in Canada next week.
UN Human Rights Council's resolution on Burma's election laws
GENEVA - THE UN Human Rights Council on Friday passed a resolution expressing concern that election laws adopted by Myanmar failed to include the necessary elements to guarantee an inclusive political process.
The resolution, which was slammed by Myanmar for being 'politically motivated' and based on 'unfounded allegations' was adopted without a vote.
The resolution 'expresses concern that the newly adopted electoral laws do not meet the expectations of the international community regarding what is needed for an inclusive political process.' It also 'calls upon the government of Myanmar to ensure a free, transparent and fair electoral process which allows for the participation therein of all voters, all political parties, and all other relevant stakeholders in a manner of their choosing.'
To this end, the resolution strongly urged the ruling junta to release 'without delay and without conditions' the 2,100 political prisoners, including Aung San Suu Kyi, and to allow them to participate in the upcoming elections. The resolution came on the heels of a call made Thursday by the so-called Group of Friends of Myanmar for Myanmar's military regime to free all political prisoners and to ensure that upcoming polls are inclusive and transparent.
The group comprises Australia, Britain, China, the European Union, France, India, Indonesia, Japan, Norway, Russia, Singapore, South Korea, Thailand, the United States and Vietnam. On Wednesday, the UN Security Council also held closed-door talks on Myanmar.
Myanmar accused the EU of tabling a 'politically motivated draft resolution which totally disregards and disrespects the principles we adhere to.' Myanmar ambassador Wunna Maung Lwin added that there was 'clear intention to interfere in the internal affairs of Myanmar' and that the resolution 'does not reflect the true situation in the country.' -- AFP
The resolution, which was slammed by Myanmar for being 'politically motivated' and based on 'unfounded allegations' was adopted without a vote.
The resolution 'expresses concern that the newly adopted electoral laws do not meet the expectations of the international community regarding what is needed for an inclusive political process.' It also 'calls upon the government of Myanmar to ensure a free, transparent and fair electoral process which allows for the participation therein of all voters, all political parties, and all other relevant stakeholders in a manner of their choosing.'
To this end, the resolution strongly urged the ruling junta to release 'without delay and without conditions' the 2,100 political prisoners, including Aung San Suu Kyi, and to allow them to participate in the upcoming elections. The resolution came on the heels of a call made Thursday by the so-called Group of Friends of Myanmar for Myanmar's military regime to free all political prisoners and to ensure that upcoming polls are inclusive and transparent.
The group comprises Australia, Britain, China, the European Union, France, India, Indonesia, Japan, Norway, Russia, Singapore, South Korea, Thailand, the United States and Vietnam. On Wednesday, the UN Security Council also held closed-door talks on Myanmar.
Myanmar accused the EU of tabling a 'politically motivated draft resolution which totally disregards and disrespects the principles we adhere to.' Myanmar ambassador Wunna Maung Lwin added that there was 'clear intention to interfere in the internal affairs of Myanmar' and that the resolution 'does not reflect the true situation in the country.' -- AFP
Slogans
1) Sham 2010 Election (Boycott) (Boycott)
၂၀၁၀ အတုအေယာင္ ေရြးေကာက္ပြဲ ( အလုိမရွိ - အလုိမရွိ)
2) Sham 2008 Constitution (Boycott) (Boycott)
၂၀၀၈ အတုအေယာင္ အေျခခံဥပေဒ ( အလုိမရွိ - အလုိမရွိ)
3) Junta’s Unjust Electoral Law (Void) (Void)
စစ္အစုိးရ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒ (အလုိမရွိ - အလုိမရွိ)
4) 1990 Election result (Implement) (Implement)
၉၀ ခုႏွစ္ေရြးေကာက္ပြဲ ရလဒ္ အေကာင္အထည္ေဖၚေရး ( ဒုိ႔အေရး - ဒုိ႔အေရး)
5) Shwe Gone Daing Declaration (Implement) (Implement)
ေရြဂုံတုိင္ေၾကညာခ်က္အေကာင္အထည္ေဖၚေရး ( ဒုိ႔အေရး - ဒုိ႔အေရး)
6) United Nations Security Council (Take Action On Burma Now) (Take Action On Burma Now)
စစ္အစုိးရကုိ ကုလသမဂၢလုံၿခဳံေရးေကာင္စီမွ ခ်က္ခ်င္းအေရးယူေပးေရး ( ဒုိ႔အေရး - ဒုိ႔အေရး)
7) CRPP Interim Government (Right Now) (Right Now)
စီအာပီပီ ၾကားျဖတ္အစုိးရ (ခ်က္ခ်င္းဖြဲ႔- ခ်က္ခ်င္းဖြဲ႔)
8) Our Leader (Daw Aung San Suu Kyi)2
ဒုိ႔ေခါင္းေဆာင္သည္ (ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ - ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္)
9) Military Regime (out – out)
စစ္အစုိးရ (အလုိမရွိ - အလုိမရွိ)
10) Down with ( Dictatorship -Dictatorship)
အာဏာရွင္စနစ္ (က်ဆုံးပါေစ - က်ဆုံးပါေစ)
၂၀၁၀ အတုအေယာင္ ေရြးေကာက္ပြဲ ( အလုိမရွိ - အလုိမရွိ)
2) Sham 2008 Constitution (Boycott) (Boycott)
၂၀၀၈ အတုအေယာင္ အေျခခံဥပေဒ ( အလုိမရွိ - အလုိမရွိ)
3) Junta’s Unjust Electoral Law (Void) (Void)
စစ္အစုိးရ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒ (အလုိမရွိ - အလုိမရွိ)
4) 1990 Election result (Implement) (Implement)
၉၀ ခုႏွစ္ေရြးေကာက္ပြဲ ရလဒ္ အေကာင္အထည္ေဖၚေရး ( ဒုိ႔အေရး - ဒုိ႔အေရး)
5) Shwe Gone Daing Declaration (Implement) (Implement)
ေရြဂုံတုိင္ေၾကညာခ်က္အေကာင္အထည္ေဖၚေရး ( ဒုိ႔အေရး - ဒုိ႔အေရး)
6) United Nations Security Council (Take Action On Burma Now) (Take Action On Burma Now)
စစ္အစုိးရကုိ ကုလသမဂၢလုံၿခဳံေရးေကာင္စီမွ ခ်က္ခ်င္းအေရးယူေပးေရး ( ဒုိ႔အေရး - ဒုိ႔အေရး)
7) CRPP Interim Government (Right Now) (Right Now)
စီအာပီပီ ၾကားျဖတ္အစုိးရ (ခ်က္ခ်င္းဖြဲ႔- ခ်က္ခ်င္းဖြဲ႔)
8) Our Leader (Daw Aung San Suu Kyi)2
ဒုိ႔ေခါင္းေဆာင္သည္ (ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ - ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္)
9) Military Regime (out – out)
စစ္အစုိးရ (အလုိမရွိ - အလုိမရွိ)
10) Down with ( Dictatorship -Dictatorship)
အာဏာရွင္စနစ္ (က်ဆုံးပါေစ - က်ဆုံးပါေစ)
Subscribe to:
Posts (Atom)