'ေရႊလက္ညိွဳး 'သံခ်ပ္

ဒီလိုပံုဖ်က္ 'ေရႊလက္ညိွဳး 'သံခ်ပ္စာသားအတုေတြ တက္ေနလို႕
ဝယ္ယူထားတဲ႔ သံခ်ပ္စာအုပ္ပါ စာသားတခ်ိဳ႕ကို တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။
#ကိုစံၿငိမ္းဦး

(ပညာတတ္ေတြကဘယ္ေတာ့မွမ႐ိုင္းဘူး)

လြတ္လပ္စြာ ထြက္ခြာခြင္႔ေပးလိုုက္ပါ

==================================
ေယာကၤ်ားတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈဟာ ပါရမီျဖည္႔ဖက္ အမ်ိဳးသမီးေပၚမွာ အမ်ားၾကီး မူတည္ေနတယ္လိုု႕ဆိုုၾကတယ္။ အဲဒီလိုုပဲ မေမ႔သင္႔တာကေတာ႕ အဲဒီေယာက်ၤားဟာ ပါရမီျဖည္႔ဘက္ ဇနီးသည္ကိုု အခ်ိန္မေရြး ပစ္သြားႏိုုင္တယ္ဆိုုတာပါပဲ။
လူတစ္ေယာက္ဟာ အျခားလူတစ္ေယာက္ကိုု ဘယ္ေလာက္ထိ စြဲေဆာင္ထားႏိုုင္သလဲ ကၽြန္မသိပါဘူး။
ေသခ်ာတာကေတာ႕ ဘယ္ေလာက္ပဲခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ေနတဲ႕ သူပဲျဖစ္ပါေစ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာေတာ႕ တစ္ေယာက္ေယာက္က ခြဲခြာၿပီး ထားခဲ႕ၾကတာပါပဲ။
ေသကြဲျဖစ္မလား၊ ရွင္ကြဲလား …။ ေသျခင္းတရားေၾကာင္႕ ခြဲခြာရတယ္ဆိုုတာ ထက္ ရွင္ကြဲ ခြဲၾကရတာ။ ၿပီးေတာ႔ ထားခဲ႕ရက္တာ အဲဒီလိုုအေျခအေနမ်ိဳးကိုု တည္ျငိမ္စြာ လက္ခံႏိုုင္ဖိုု႕လူတိုုင္း ခက္ခဲတတ္ၾကပါတယ္။
ေလာကမွာ ၿပီးျပည္႔စံုုတဲ႕ အမ်ိဳးသား၊ အမ်ိဳးသမီးဆိုုတာ မရွိပါဘူး။ ဒီေတာ႔ ဂရုုဏာႏွလံုုးသားနဲ႕သည္းခံ ခြင္႔လႊတ္ႏိုုင္တဲ႕စိတ္ ရွိမွ ဘ၀ကိုု ေအးခ်မ္းသာယာစြာနဲ႕ျဖတ္သန္းႏိုုင္ၾကပါတယ္။
မ်ားေသာအားျဖင္႔ ပါရမီျဖည္႔ဖက္ေတြက အတူတူရုုန္းကန္ၾကတယ္။ ေအးတူပူအမ ွ် ေ၀မ ွ်ရွင္သန္ၾကတယ္။ တတ္ႏိုုင္သမ ွ် နည္းလမ္းေပါင္းစံုုနဲ႕ကူညီအားေပးၾကပါတယ္။ တစ္ေယာက္အတြက္ အကူအညီလိုုေနတဲ႕အခ်ိန္မွာ ေနာက္တစ္ေယာက္က ျဖည္႔ဆည္းေပးတာ ပါရမီျဖည္႔ဖက္ပါ။ ပါရမီျဖည္႔ဖက္ေကာင္းျဖစ္တဲ႕အမ်ိဳးသမီးေတြ အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္။
ခင္ပြန္းအတြက္ ခက္ခဲေနခ်ိန္၊ သူအကူအညီလိုုေနတဲ႕အခ်ိန္မွာ ဒုုကၡဒဏ္မခံႏိုုင္လိုု႕၊ ဆင္းရဲနိမ္႔ပါးရမွာ ေၾကာက္လိုု႕ ဒုုကၡေရာက္ေနတဲ႕ ခင္ပြန္းကိုု ပစ္ထားခဲ႕ၿပီး ေနာက္တစ္ေယာက္ေနာက္ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ လုုိက္သြားတတ္တဲ႕ မိန္းမေတြလည္း ရွိပါတယ္။
ေယာက်ၤားမိုု႕ မိန္းမမိုု႕ ဆိုုတာထက္ လူတစ္ဦးခ်င္းဆီရဲ႕စိတ္ေနစိတ္ထား အဆင္႔အတန္းက မတူညီၾကပါဘူး။ ဒါေၾကာင္႕ ကိုုယ္အခက္အခဲေတြ႕ေနခ်ိန္မွာ ကိုုယ္ဒုုကၡေရာက္ေနခ်ိန္မွာ ထားပစ္ခဲ႕တဲ႕ သူ ဆိုုရင္ သူဟာ မက္ေလာက္စရာမရွိပါဘူး။
အဲဒီလိုုပါပဲ ကိုုယ္က သူနဲ႕အတူတူ ရုုန္းကန္ခဲ႕ၾကတယ္။ ဆင္းရဲဒုုကၡေတြကိုု အတူတူ မ ွ်ေ၀ ခံစားခဲ႕ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ႕ သူ အဆင္ေျပလာတဲ႕အခ်ိန္မွာ ကိုုယ္႔ထက္ပိုုၿပီး ခ်စ္တဲ႕သူ ေတြ႔သြားတတ္တဲ႕သူေတြကလည္း မက္ေလာက္စရာမရွိပါဘူး။
အဲဒီလိုု မက္ေလာက္စရာမရွိတဲ႕သူေတြ ကိုုယ္႔နားကေန ထြက္သြားဖိုု႕ၾကိဳးစားတယ္ဆိုုရင္ ေအးေအးေဆးေဆးသာ လက္လြတ္ေပးလိုုက္ပါ။ သူဟာ ကိုုယ္႔ကိုု စိတ္ဒုုကၡေပးတဲ႕သူပါ။ သူဟာ ကိုုယ္႔ကိုု မေအးခ်မ္းေစတဲ႕သူ။ သူဟာ ကိုုယ္႔ကိုု လူ႕ငရဲထဲဆြဲခ်ခဲ႕တဲ႕ သူပါ။
သူ႕ကိုု ကိုုယ္ထားခဲ႕တဲ႕ တန္ဖိုုးမွာ သူ မေနႏိုုင္ေတာ႔တဲ႕အခါ သူက သူနဲ႕တန္းတူတဲ႕ခပ္နိမ္႔နိ္မ္႔လူေတြဆီကိုု အာရံုုေရာက္သြားတတ္ပါတယ္။
အဲဒီလိုုနဲ႕သူတိုု႕နဲ႕ထိုုက္တန္တဲ႕တစ္ဆင္႔နိမ္႔တဲ႕ သူေတြဆီကိုု သြားတတ္ၾကပါတယ္။ ဒီသေဘာတရားကိုု လက္ခံနားလည္လိုုက္တယ္ဆိုုရင္ သူတိုု႕ကိုု လႊတ္ခ်လိုုက္ရတဲ႕ အတြက္ ကိုုယ္႔ဆိီက အပူထုုတ္ၾကီး က်သြားတယ္လိုု႕သာ မွတ္လိုုက္ပါ။
တကယ္လည္း ကိုုယ္က သူ႕ကိုု အေၾကာင္းအမ်ိုုးမ်ိဳးေၾကာင္႔ လႊတ္မခ်မျခင္း သူ႕ရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ နာက်င္ပူေလာင္ေနရတာပါပဲ၊ သူက အပူေတြ ေပးေနတာကိုုး။
ကိုုယ္႔နားမွာ မေနခ်င္လိုု႕ ထြက္သြားတဲ႕သူတစ္ဦးကိုု အပန္းတၾကီး လွမ္းဆြဲၾကတဲ႕ သူေတြကိုု ေတြ႕ျမင္ရတိုုင္း ကၽြန္မ စိတ္ထဲ သူတုုိ႕ကိုုယ္စား မသက္မသာ ခံစားရပါတယ္။
အခ်ိဳ႕က သားသမီးေတြေၾကာင္႔ သူတိုု႕ကိုု မလႊတ္တာလိုု႕ ဆိုုပါတယ္။ အက္ကြဲေနတဲ႕ အိမ္ေထာင္ေရးမွာ သားသမီးဆိုုတာ ေျမဇာပင္ပါ။
ေဖာက္ျပန္ေနတဲ႕မိဘနဲ႕စိတ္ဆင္းရဲၿပိီး ပူေလာင္ေနတဲ႕စိတ္ေသာကေတြ ေ၀ေနတဲ႕ မိဘ ၾကားမွာ ေနထိုုင္ရရွာတဲ႕ကေလးဘ၀ဟာ ဘယ္လိုုမွ မေအးခ်မ္း ရွာပါဘူး။ အေဖ ရွိေနတယ္လိုု႕ေျပာႏိုုင္ေပမဲ႕ ဒီအေဖက ၾကည္ညိဳစရားေကာင္းတဲ႕သူမ်ိဳး မဟုုတ္ဘူးေလ၊ အက်င္႔သီလမေကာင္းတဲ႕ ကိုုယ္က်င္႔တရားမေကာင္းလိုု႕ ေဖာက္ျပန္တတ္တဲ႕အေဖကိုု အေဖလိုု႕ေခၚရမွာေတာင္ ရွက္တဲ႕သားသမီးေတြရွိၾကပါတယ္။
“ဒီလိုု မေကာင္းတဲ႕ အေဖ ရွိေနတာထက္စာရင္ အေဖမရွိတာကမွပိုုေကာင္းပါေသးတယ္ အေမရယ္“လိုု႕ ငိုုေၾကြးတတ္တဲ႕ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကိုု ငိုုသံကိုုလည္း မထင္မွတ္ဘဲ ၾကားခဲ႕ရဖူးတယ္။
“ ကြာေပးလိုုက္ပါ အေမ၊ သူ႕ကိုု သမီးတိုု႕အိမ္ေတာင္ မလာခိုုင္းတာ ပိုုေကာင္းပါတယ္။ သူလာတိုုင္း အေမနဲ႕ရန္ျဖစ္ေနတာ သမီးတိုု႕လည္း မၾကားခ်င္ေတာ႕ဘူး၊ သူ႕ ရုုပ္လည္း မၾကည္႔ခ်င္ေတာ႕ဘူး“ လိုု႕ စိတ္နာနာနဲ႕ ေျပာတတ္တဲ႕ မိန္းကေလးေတြလည္း ေတြ႕ဖူးတယ္။
အခ်ိဳ႕ကလည္း ေလာေလာဆယ္ေတာ႕ ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းမယ္၊ ေနာက္ေတာ႕သူလည္း ေျပာင္းခ်င္ေျပာင္းသြားမွာပါလိုု႕လည္း စဥ္းစားတဲ႕သူ ရွိတယ္။ အခိ်ဳ႕ကလည္း သူ႕ကိုု လႊတ္လိုုက္တာနဲ႕ဟိုုတစ္ေယာက္က အပိုုင္ရသြားမွာေပါ႕ မရေစဘူး ဆိုုတဲ႕မာနနဲ႕တင္းခံေနတာလည္း ရွိတယ္။
ဘာေၾကာင္႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ပါ။ ေသခ်ာတာက ေဖာက္ျပန္တဲ႕အိမ္ေထာင္ဖက္၊ မေကာင္းတဲ႕ အိမ္ေထာင္ဘက္ ဆိုုတာ လႊတ္မခ်ႏိုုင္ေလ မိသားစုုလိုုက္ ဆင္းရဲဒုုကၡေရာက္ရေလပါပဲ။
ကိုုယ္႔အေနနဲ႕ေရာ မိသားစုု၀င္ေတြကိုုပါ ေအးခ်မ္းခ်င္တယ္ဆိုုရင္ ကိုုယ္႔နားမွာ မေနခ်င္တဲ႕ ခင္ပြန္း၊ဇနီး သာမက အျခား မိသားစုု၀င္ေတြေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းအဆံုုး ေနာက္ဆံုုး ကိုုယ္႔၀န္ထမ္းကစ ထြက္ခြာခြင္႔ ေပးလိုုက္ပါ။
ကိုုယ္႕အေပၚ မေကာင္းတဲ႕သူတစ္ေယာက္ ထြက္သြားတာ ဆံုုးရွံဳးသြားတာ မဟုုတ္ပါဘူး။ ၀မ္းမနည္းပါနဲ႕၊ ကိုုယ္႔ရဲ႕စိတ္ေအးခ်မ္းလြတ္လပ္သြားတယ္လိုု႕သာ မွတ္ယူပါ။ သူတိုု႕ကိုု အျပီးအပိုုင္သာ လြတ္လြတ္ကၽြတ္ကၽြတ္ ထြက္ခြင္႔ေပးလိုုက္ပါ။
သူတိုု႕ထြက္သြားတာနဲ႕ ဒုုကၡနဲ႔ပူေလာင္မႈေတြကင္းေ၀း သြားပါလိမ္႕မယ္။ ထြက္သြားတဲ႕သူတိုု႕ အစား ပိုုေကာင္းတဲ႕သူေတြ ၀င္ေရာက္လာႏိုုင္တယ္ဆိုုတာကိုုလည္း မေမ႕ပါနဲ႕ေနာ္။
ေနာက္တစ္ခ်က္ကေတာ႕ ကိုုယ္႔ကိုု အျမဲ ဒုုကၡေပးတတ္တဲ႕သူဟာ မိသားစုု၀င္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြပဲျဖစ္ပါေစ ကိုုယ္႔စိတ္ထဲကေန သူ႕ကိုု ေမာင္းထုုတ္လိုုက္ပါ။
ကိုုယ္႔အေပၚကိုု မေကာင္းတဲ႕သူတစ္ေယာက္ကိုု ကိုုယ္႔စိတ္ထဲကေန ထုုတ္လိုုက္ျခင္း အားျဖင္႔ ကိုုယ္ဟာ လြတ္လပ္ၿပီး ေအးခ်မ္းသြားပါပါလိမ္႔မယ္္။
မတူတဲ႕အျမင္မ်ားရွိရင္လည္း ေဆြးေႏြးဖိုု႕ဖိတ္ေခၚပါတယ္။
ႏွလံုုးစိတ္၀မ္းေအးခ်မ္းၾကပါေစရွင္။
ေမသၾကၤန္ဟိန္(ျမစ္မခ)

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ထံ သတင္းအခ်က္အလက္မွန္ေတြ ေရာက္ပါရဲ႕လား

By

ၿငိမ္းၿငိမ္းျပည့္

On  

Tue, 2017-04-11 08:57

Issue No.

No.1420 Tuesday, April 11, 2017

(ဓာတ္ပံု − ေဂ်ေမာင္ေမာင္(အမရပူရ))

ျမန္မာတစ္ႏုိင္ငံလုံး ၀မ္းသာရမလို ၀မ္း နည္းရမလို ျဖစ္ခဲ့ရ ေသာ အခိုက္အတန္႔မ်ားအနက္မတ္လ ၃၀ ရက္ညကလည္းတစ္ခု အပါအ၀င္ျဖစ္သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏အစိုးရသက္တမ္း တစ္ႏွစ္ျပည့္ မိန္႔ခြန္းေျပာၿပီးၿပီး ခ်င္းမွာပင္ ထူးထူးျခားျခား ဆက္တုိက္ထုတ္လႊင့္ခဲ့ေသာ ျဖည့္စြက္သတင္းစကား ေၾကညာခ်က္ေၾကာင့္ျဖစ္၏။ တစ္ႏုိင္ငံလုံးအ ပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးစာခ်ဳပ္ကို UNFC ငါးဖဲြ႕က လက္မွတ္ေရးထုိး ေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ တစ္ႏွစ္ ျပည့္ခ်ိန္တြင္ တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ ထြက္ေပၚလာေသာ ေၾကညာခ်က္ မွာ သတင္းေကာင္းတစ္ခုျဖစ္ ေၾကာင္း၊ UNFC ငါးဖဲြ႕လက္မွတ္ ေရးထိုးေတာ့မည့္ သတင္းၾကား ရ၍ အလြန္၀မ္းေျမာက္ေၾကာင္း တုိ႔ကို ႏုိင္ငံေတာ္၏ အတုိင္ပင္ခံ ပုဂၢိဳလ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေၾကညာခ်က္၌ ေဖာ္ျပခဲ့သည္။ ထိုေၾကညာခ်က္ထုတ္လႊင့္ ၿပီးၿပီးခ်င္းမွာပင္ ျမန္မာ့အသံက ‘ေန႔ သစ္ကိုေရာက္ခဲ့ၿပီ...’ အစခ်ီေသာ သီခ်င္းထုတ္လႊင့္ခဲ့ေသးသည္။
သို႔ေသာ္ ထုိ၀မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္ မႈက ၁၅ မိနစ္ပင္မခံ။ ငါးဖဲြ႕လက္မွတ္ေရးထိုးမည့္ သတင္းမွာ မဟုတ္ေၾကာင္း UNFC ေခါင္းေဆာင္မ်ားက တုံ႔ျပန္ေျပာၾကား မႈ ထြက္ေပၚေသာေၾကာင့္ျဖစ္ သည္။ ထိုအျဖစ္အပ်က္ေၾကာင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေနျဖင့္ NCA လက္မွတ္မေရးထုိးေသးေသာ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အ ဖဲြ႕မ်ားႏွင့္ လက္မွတ္ေရးထိုးႏုိင္ ေရးကုိ အင္မတန္ လိုလားလိုအပ္ေနေၾကာင္း ေပၚလြင္ခဲ့သလို တစ္
ခ်ိန္တည္းမွာပင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ထံ သတင္းအခ်က္အ လက္ မွန္မွန္ကန္ကန္ ေရာက္ရွိပါရဲ႕လားဆုိသည့္ ေမးခြန္းလည္းထြက္ေပၚလာသည္။
‘‘ကၽြန္ေတာ္တို႔အေနနဲ႔ ဆုံး ျဖတ္ခ်က္ခ်ထားတာ မရွိေသးဘူး။ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္အေနနဲ႔ ဘယ္ က ဘယ္လိုသတင္းရသလဲေတာ့ မသိဘူး’’ဟု ညီညြတ္ေသာ တုိင္း ရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ား ဖက္ဒရယ္ ေကာင္စီ (UNFC) ဒုဥကၠ႒ႏုိင္ဟံ သာက ေျပာၾကားသည္။
လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ ႏုိင္ငံ ေတာ္အႀကီးအကဲ ႏွစ္ဦးထံသို႔ သတင္းအမ်ားစု တင္သြင္းေနျခင္းသည္ သမၼတ႐ုံးအဖဲြ႕သာျဖစ္ေၾကာင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာ္မရွင္မွ အတြင္း သတင္းရင္းျမစ္မ်ားက ေျပာျပ သည္။ အရပ္သားအစိုးရႏွင့္ ၿငိမ္း ခ်မ္းေရးေကာ္မရွင္၏ သတင္းအ ခ်က္အလက္မ်ား ရရွိသည့္အေန အထားကို ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာ္မ ရွင္ဥကၠ႒ေဒါက္တာတင္မ်ဳိး၀င္း ထံ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းရာတြင္ ေျဖၾကားရန္တာ၀န္ကို ေကာ္မရွင္ အတြင္းေရးမွဴးမ်ားအား လဲႊေပး ထားေၾကာင္းသာ ေျပာသည္။ အ တြင္းေရးမွဴးသုံးဦးအနက္ အခ်ဳိ႕ ကုိ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းရာ ၎တို႔ အေနျဖင့္ ေကာ္မရွင္ဥကၠ႒ထံသို႔ သတင္းတင္ျပခြင့္သာရွိၿပီး ယင္းမွအထက္သို႔ တင္ျပခြင့္မရွိေၾကာင္း၊ ေကာ္မရွင္ဥကၠ႒မွတစ္ဆင့္ ႏုိင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲမ်ားထံ သတင္း စီးဆင္းမႈ အတုိင္းအတာကို ၎တို႔မသိရွိေၾကာင္းေျပာသည္။ ႏုိင္ငံေတာ္အတုိင္ပင္ခံ႐ုံး၀န္ႀကီး ဦးေက်ာ္တင့္ေဆြဘက္တြင္လည္း သတင္းစီးဆင္းမႈ မရွိသေလာက္ နည္းသည္ဟု အမည္မေဖာ္လို ေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအက်ဳိးေဆာင္ တစ္ဦးကေျပာသည္။ လက္ရွိဖဲြ႕ စည္းထားေသာ အပစ္အခတ္ရပ္ စဲေရး ပူးတဲြေစာင့္ၾကည့္ယႏၲရား တြင္လည္း အရပ္သားအစိုးရပါ၀င္မႈမရွိဘဲ တပ္မေတာ္ႏွင့္ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖဲြ႕ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားသာ ပါ၀င္ သည္။
မတ္လ ၃၁ ရက္တြင္ သမၼ တ႐ုံးေျပာေရးဆုိခြင့္ရွိသူ ဦးေဇာ္ ေဌးက UNFC ငါးဖဲြ႕ကိစၥကို ေျဖရွင္းခဲ့ၿပီး အစုိးရအေနျဖင့္ ခုိင္မာေသာ သတင္းအခ်က္အလက္ရွိ ေသာ္လည္း ဆႏၵေစာသြားခဲ့သည္ ဟု ဆုိသည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ ငန္းစဥ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ အားမလို အားမရျဖစ္ေနခ်ိန္တြင္ အလား အလာ ေကာင္းေၾကာင္း သတင္း ေကာင္းပါးသည့္သေဘာ  ေျပာ ျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဆုိသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ သတင္း အခ်က္အလက္ရရွိမႈ အေျခအ ေနႏွင့္အတူ ႏုိင္ငံေတာ္၏ အတုိင္ ပင္ခံ ပုဂၢိဳလ္ႏွင့္ သမၼတတို႔၏ ထုတ္ျပန္ခ်က္မ်ားႏွင့္ ေၾကညာခ်က္မ်ား ကို ၎တို႔ကိုယ္တုိင္ ေရးသား သည္လား၊ တာ၀န္ေပးထားသူ တစ္ဦးဦး ေရးသားသည္ဆိုလွ်င္ ယင္းတို႔ကို ျပည္သူလူထုထံ မ ထုတ္ျပန္မီ ေဒၚေအာင္ဆန္းစု ၾကည္ႏွင့္ ဦးထင္ေက်ာ္တို႔ ဖတ္႐ႈ သလား၊ ေရးသားထားေသာ စာတို႔ကို ျပင္ဆင္စရာရွိပါက ႏုိင္င့ံေခါင္းေဆာင္ႏွစ္ဦး ျပင္ဆင္ႏုိင္မႈ ရွိသလား စသည္တို႔ကိုလည္း ေမးခြန္းထုတ္လာသည္။
‘‘အဲဒါေတြက ေျပာလို႔မရ ဘူး။ ႐ုံးလုပ္ငန္းေတြ’’ ဟု သမၼတ ႐ုံးေျပာေရးဆုိခြင့္ရွိသူ ဦးေဇာ္ေဌး က ေျပာသည္။
ယခင္စစ္အစုိးရမ်ားလက္ ထက္တြင္ ႏုိင္ငံ၏သတင္းႏွင့္ ေထာက္လွမ္းေရးအားလုံးကို ကိုင္ထားေသာ တပ္မေတာ္ႏွင့္အစုိးရ သည္ တစ္ဖဲြ႕တည္းျဖစ္၍သတင္း ရရွိမႈၾကားခံ အဟန္႔အတားမရွိခဲ့ ေၾကာင္း ႏုိင္ငံေရးေလ့လာသူမ်ား က ေထာက္ျပသည္။ လက္ရွိတြင္ ၂၀၀၈ ဖဲြ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒအ ရ အာဏာႀကီးေသာ ၀န္ႀကီးဌာန မ်ားျဖစ္သည့္ ကာကြယ္ေရး၊ျပည္ ထဲေရးႏွင့္နယ္စပ္ေရးတို႔ကို တပ္မ ေတာ္ကကိုင္ထား၍ သတင္းအခ်က္အလက္ အမ်ားစုသည္ တပ္မေတာ္မွတစ္ဆင့္ အရပ္သားအစိုးရေခါင္းေဆာင္မ်ားထံ ေရာက္ရွိေနေၾကာင္း ၎တို႔က သုံးသပ္ေျပာၾကားသည္။ ယခင္အစိုးရ လက္ထက္မွေန၍  ယခုအစိုးရ လက္ထက္အထိ ဆက္လက္ပါ ၀င္ေနသူတစ္ဦးျဖစ္သည့္ သမၼတ႐ုံးေျပာေရးဆုိခြင့္ရွိသူ ဦးေဇာ္ေဌးက လက္ရွိအစုိးရအေနျဖင့္ တုိင္းျပည္တစ္၀န္းမွ သတင္းအားလုံး ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေကာ္မရွင္၊ ျပည္ထဲေရးႏွင့္ လုံၿခံဳေရးအဖဲြ႕အစည္းမ်ား စသည့္ လမ္းေၾကာင္းေပါင္းစုံမွ  ေန႔စဥ္ရရွိသည္ဟု ဆုိသည္။
‘‘သူတုိ႔ သတင္းအခ်က္အ လက္က ျပည္ထဲေရး SB နဲ႔ စရဖ ကရတာျဖစ္ေတာ့ တပ္ကတစ္ ဆင့္ပဲ ရတာေပါ့။ တပ္ကေပးသ ေလာက္ပဲ ရမွာေပါ့။ တျခား Network မရွိဘူးေလ။ ေအာက္ ေျခပါတီ၀င္ေတြရွိေပမယ့္ သတင္းNetwork တည္ေဆာက္ထားတာ မေတြ႕ဘူး’’ဟု ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ တုိင္းရင္းသားေရး သုေတသီ ဦးေမာင္ေမာင္စုိးက ေျပာသည္။
အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု တြင္ သမၼတ၏ ေန႔စဥ္သတင္း လႊာအမည္ရွိ ထိပ္တန္းလွ်ဳိ႕၀ွက္ မွတ္တမ္းတစ္ေစာင္ကို သမၼတထံသို႔ မနက္ခင္းတုိင္း တင္ျပရသည္။ထုိအက်ဥ္းခ်ဳပ္ သတင္းလႊာမွတ္တမ္းကို ျပဳစုအစီရင္ခံတင္ျပမႈကို အမ်ဳိးသားေထာက္လွမ္းေရးၫႊန္  ၾကားေရးမွဴးက တာ၀န္ယူေဆာင္ ရြက္ရသည္။ အမ်ဳိးသားေထာက္ လွမ္းေရးၫႊန္မွဴး႐ုံးသည္ ဗဟို ေထာက္လွမ္းေရးေအဂ်င္စီ (CIA)၊ကာကြယ္ေရးေထာက္လွမ္းေရးေအဂ်င္စီ (DIA)၊ အမ်ဳိးသားလုံ ၿခံဳေရးေအဂ်င္စီ (NSA)၊ ဖက္ဒ ရယ္ စုံစမ္းစစ္ေဆးေရးဗ်ဴ႐ို (FBI)၊ အေမရိကန္ေထာက္လွမ္း ေရး အသုိက္အ၀န္းမွ အျခားအဖဲြ႕ ၀င္မ်ားစသည္တို႔၏ ေပါင္းစပ္ ေထာက္လွမ္းေသာ အလုပ္ကို လုပ္သည္။ ထုိသမၼတ၏ ေန႔စဥ္ သတင္းလႊာမွတ္တမ္းကို အမ်ား ျပည္သူထံထုတ္ျပန္မႈ မျပရေသာ လွ်ဳိ႕၀ွက္အဆင့္ဟု သတ္မွတ္ ထားေသာ္လည္း ၉/၁၁ ျဖစ္စဥ္ တြင္ သတင္းလႊာမွတ္တမ္းတစ္ ေစာင္ ထုတ္ျပန္ခဲ့ရသည္။ ထို မနက္ခင္းသတင္းမွတ္တမ္းအ ျပင္ အျခားအရပ္ဘက္သတင္း ရင္းျမစ္မ်ားစြာလည္း လည္ပတ္ ေနသည္။ မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ သမၼတထံသို႔ သတင္းစီးဆင္း သည့္ လမ္းေၾကာင္းႏွင့္ လုပ္ထုံး မ်ားကို အမ်ားျပည္သူအေနျဖင့္ သိရွိသည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ယင္း သ တင္းစီးဆင္းမႈလမ္းေၾကာင္း မည္သုိ႔ရွိသနည္းႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစု ၾကည္ သတင္းအားလုံးရေနသ လားဆုိသည္တုိ႔ကို မည္သူမွ် ေရ ေရရာရာမေျပာႏုိင္ေပ။ ေျမာက္ ပိုင္းပဋိပကၡႏွင့္ ရခိုင္ျပည္နယ္အ ေရးတြင္ ႏုိင္ငံေတာ္အတုိင္ပင္ခံ ႐ုံးထုတ္ျပန္ခ်က္မ်ားသည္ တပ္မေတာ္ႏွင့္ အတူတူပင္ျဖစ္သည္။ တုိက္ပဲြမ်ား၊ ေျမျပင္အေနအထား မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ အစိုးရသစ္ ၏ သတင္းရ၊ သိရွိနားလည္မႈ အား နည္းေနေသးေၾကာင္း အစိုးရထိပ္ပုိင္း ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္တုိက္႐ုိက္ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးေနရ ေသာ ႏုိင္ငံတကာသံတမန္ အ သုိင္းအ၀ိုင္းက သုံးသပ္မႈမ်ားရွိ သည္။ ယင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ ေဒၚ ေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနျဖင့္ ေရြးခ်ယ္ နားေထာင္ေနသည္လား (သို႔မဟုတ္) သတင္းေပးမ်ားက စိစစ္ျဖတ္ေတာက္ေနသည္လား (သို႔မဟုတ္) ႏွစ္ခုစလုံးျဖစ္ေန သည္လားဆုိသည္မွာ ေမးခြန္း ထုတ္စရာ ျဖစ္လာသည္။
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတြင္ အေရး ႀကီးသည့္ အျခားလမ္းေၾကာင္း တစ္ခုမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ႏွင့္ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ မ်ားအၾကား တုိက္႐ုိက္ေဆြးေႏြး ႏုိင္ေသာ ဆက္သြယ္မႈျဖစ္သည္။ ၿပီးခဲ့သည့္ သမၼတဦးသိန္းစိန္ သည္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ ကိုင္ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ တုိက္ ႐ိုက္ ဖုန္းဆက္သြယ္ေျပာဆိုမႈ၊ ၎၏ ေစ့စပ္ညႇိႏႈိင္းေရးအႀကီး အကဲ ၀န္ႀကီးဦးေအာင္မင္းႏွင့္ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား အၾကား တုိက္႐ုိက္ဖုန္းဆက္သြယ္ ေျပာဆိုမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ ယခု ဒီခ်ဳပ္အစုိးရလက္ထက္တြင္မူ ထုိဆက္သြယ္ေရးလမ္းေၾကာင္း ေပ်ာက္ဆုံးေနသည္ဟု တုိင္းရင္း သားလက္နက္ကိုင္ အဖဲြ႕ေခါင္း ေဆာင္အခ်ဳိ႕က ေျပာသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ဖုန္းမွတစ္ဆင့္ျဖစ္ေစ၊ ဆက္သြယ္ ေရးလမ္းေၾကာင္းတစ္ခုခုျဖင့္  ျဖစ္ေစ တုိက္႐ုိက္ဆက္သြယ္ေျပာၾကား ႏုိင္မႈ မရွိပါဘူးဟု ကခ်င္လြတ္ ေျမာက္ေရးအဖဲြ႕ (KIO) ဒုဥကၠ႒ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ဂြန္ေမာ္က ေျပာသည္။
ထုိ႔အျပင္ အစုိးရၿငိမ္းခ်မ္း ေရးေကာ္မရွင္အဖဲြ႕၀င္မ်ားႏွင့္ အက်ဳိးေဆာင္မ်ားကို မီဒီယာႏွင့္ မေျပာရဟူေသာ ၫႊန္ၾကားခ်က္ လည္း ၂၀၁၇ ႏွစ္ဆန္းတြင္ ထြက္ေပၚခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။ ဒီမုိကရက္တစ္ အရပ္သားအစိုးရလက္ထက္တြင္ ပိုမိုပြင့္လင္းျမင္သာ လြတ္လပ္မႈရရွိမည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ ထားေသာ္လည္း လက္ေတြ႕တြင္ အကန္႔အသတ္မ်ား ရင္ဆုိင္ေနရ ေၾကာင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္ ၌ ပါ၀င္ေနသူအခ်ဳိ႕က ဆုိသည္။
အျခားသတင္းအခ်က္အ လက္ စီးဆင္းမႈလမ္းေၾကာင္းမွာ သတင္းေထာက္မ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆုံမႈျဖစ္သည္။ ဒီမုိကေရစီ၏ မဟာမိတ္မ်ားဟုသတ္မွတ္သည့္ စတုတၳ မ႑ိဳင္မွ သတင္းေထာက္မ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆုံျခင္းအားျဖင့္ လက္ေတြ႕ ေျမျပင္တြင္ ျဖစ္ပ်က္ေနေသာ အ ေျခအေနမ်ား၊ ျပည္သူလူထုက သိလုိေနေသာ ေမးခြန္းမ်ားကို ႏုိင္ငံ့အႀကီးအကဲအေနျဖင့္ ၾကား သိထည့္သြင္းစဥ္းစားႏုိင္မည္ ျဖစ္ သည္။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ ျပည္သူကိုေျပာျပခ်င္ေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ား၊ ျပည္သူသိလုိေသာ ေျဖရွင္းမႈမ်ား၊ အစိုးရ၏လုပ္ေဆာင္ မႈမ်ား၊ ရင္ဆုိင္ေနရေသာ အေနအထားမ်ား စသည္တို႔ကို မီဒီယာမွတစ္ဆင့္ ျပည္သူထံအသိေပးႏုိင္ မည္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ၂၀၁၅ေရြးေကာက္ပဲြ အႏုိင္ရခ်ိန္ကစ၍ ျပည္တြင္း သတင္းေထာက္မ်ား ႏွင့္ သီးသန္႔ တစ္ႀကိမ္တစ္ခါမွ် ေတြ႕ဆုံမႈမရွိေသးေပ။
သာမန္ျပည္သူတစ္ဦးကစ၍ ႏုိင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္အထိ သက္ရွိ လူသားတုိင္း၏ ေန႔စဥ္ဘ၀ဆုံး ျဖတ္ခ်က္မ်ားကို ၎တို႔ရရွိထား ေသာ သတင္းအခ်က္အလက္အ ေပၚ အေျခခံ၍ ခ်မွတ္သည္။ အစိုးရတစ္ရပ္ အုပ္ခ်ဳပ္ရန္မွာ သတင္းအခ်က္အလက္က အ သက္ေသြးေၾကာပင္ျဖစ္ၿပီး သတင္းအခ်က္အလက္ မသိလွ်င္ အစိုးရ တစ္ရပ္အေနျဖင့္ အေျခခံလုပ္ငန္း ေဆာင္တာ လုပ္ေဆာင္ရန္ပင္ အခက္ႀကံဳမည္ျဖစ္သည္။‘‘သတင္းအခ်က္အလက္မရွိဘဲ တုိင္းျပည္တစ္ျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ေနရင္ စေကာလြင့္လာတာကို ဆန္ေကာတပ္ႀကီးခ်ီလာၿပီလို႔ ေၾကာက္ၾကၿပီး ျပည္ပ်က္တာမ်ဳိး ျဖစ္လိမ့္မယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္ကေတာ့ လက္ရွိအစုိးရတစ္ရပ္လည္ပတ္ဖုိ႔အတြက္ရွိရမယ့္ သတင္းအခ်က္အလက္ယႏၲရားတစ္ခုလုံးကို မဆုပ္ကုိင္မိေသးဘူး။ အစိုးရအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမ႑ိဳင္ရဲ႕ အသက္ေသြးေၾကာျဖစ္တဲ့ သတင္းစီးဆင္းရာ ယႏၲရားႀကီးတစ္ခုလုံးကို မဆုပ္ကိုင္မိေသးဘူး’’ဟု တေကာင္းႏုိင္ငံေရးေလ့လာမႈအဖဲြ႕ ဒါ႐ုိက္တာဦးရဲမ်ဳိးဟိန္းကေျပာသည္။
ေရွးယခင္က ႏုိင္ငံ့အႀကီးအ ကဲ ဘုရင္တို႔သည္႐ုပ္ဖ်က္၍တုိင္း ခန္းလွည့္လည္ကာ ျပည္သူႏွင့္ ႏုိင္ငံ့အေျခအေနမွန္ကို စနည္းနာ ေလ့ရွိခဲ့ဖူးသည္။ ယခုေခတ္တြင္  ထိုကဲ့သို႔ လုပ္ေဆာင္ရန္ မလုိ ေသာ္လည္း ဒီမိုကရက္တစ္အစိုး ရမ်ားသည္ ျပည္သူႏွင့္ အစိုးရ ၾကားရွိ ၾကားခံေပါင္းကူးတံတား မ်ားျဖစ္ေသာ အရပ္ဘက္အဖဲြ႕အ စည္းမ်ား၊ အမွီအခိုကင္းလြတ္ လပ္ေသာ ပညာရွင္မ်ားႏွင့္ မီဒီ ယာမ်ားမွတစ္ဆင့္ ဆက္သြယ္ ေလ့ရွိသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ထိုၾကားခံတံတားမ်ားက႑ ေနာက္ပို႔ခံထားရျခင္းက သတင္းအခ်က္ အလက္အားေကာင္းမႈကို ေလ်ာ့ က်ေနေစေၾကာင္း ေလ့လာမႈမ်ား က သုံးသပ္သည္။
‘‘အခု တစ္ႏွစ္ျပည့္ၿပီးခ်ိန္မွာ ေတာ့ တာ၀န္ရွိတဲ့ေခါင္းေဆာင္ ေတြအေနနဲ႔ ပိုေကာင္းတဲ့ ခ်ဥ္း ကပ္မႈမ်ဳိးနဲ႔ ေဆာင္ရြက္မယ္လုိ႔ ယုံၾကည္တယ္’’ဟု ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေကာ္မရွင္ အတြင္းေရးမွဴး ဦးလွ ေမာင္ေရႊက ေျပာသည္။ သႀကၤန္ အၿပီးတြင္ ျပန္လည္သုံးသပ္ျပင္ဆင္မႈမ်ား လုပ္ေဆာင္ရန္ ေမွ်ာ္လင့္သည္ဟု ၎ကဆုိသည္။
အစိုးရတစ္ႏွစ္ျပည့္ မိန္႔ခြန္း တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ၀န္ႀကီးမ်ားကို လူစားလဲသင့္က လဲမည္ျဖစ္ေၾကာင္း အရိပ္အျမြက္ ေျပာခဲ့သည္။ အစိုးရအဖဲြ႕၀န္ႀကီး အခ်ဳိ႕၊ ဒု၀န္ႀကီးအခ်ဳိ႕၊ အတြင္း၀န္ အခ်ဳိ႕ႏွင့္ ၫႊန္မွဴးအခ်ဳိ႕တို႔ကို ေျပာင္းလဲမႈလုပ္လွ်င္ သိသိသာ သာ တုိးတက္ေကာင္းမြန္လိမ့္ မည္ဟု အမ်ားစုကေထာက္ျပေန သည္။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ လူတြင္သာမက အာဏာခဲြေ၀က်င့္သုံးမႈ၊ လုပ္ပိုင္ခြင့္၊ တာ၀န္ယူမႈ၊ တာ၀န္ခံမႈ၊ မူ၀ါဒစသည္တို႔ကို ပါ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲသင့္ေၾကာင္း အႀကံျပဳမႈမ်ား ထြက္ေပၚေနသည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ စီးပြားေရး အပါအ၀င္ က႑အသီးသီးတြင္ ႏုိင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲမ်ားထံ သတင္းအခ်က္အလက္စီးဆင္းျခင္းႏွင့္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္မ်ား ခ်မွတ္အေကာင္အထည္ေဖာ္မႈ ေအာင္ျမင္ျခင္းသည္ ယခင္ဗ်ဴ႐ုိကရက္ယႏၲရားအတုိင္း အ႐ိုးစဲြအက်င့္ပါေနေသာ အလယ္အလတ္အဆင့္ ႏုိင္ငံ့၀န္ထမ္းမ်ားအေပၚတြင္ အခရာက်ေၾကာင္း ေလ့လာသူမ်ားက ေထာက္ျပသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဗ်ဴ႐ုိ ကေရစီစနစ္ကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲလုိသူမ်ားႏွင့္ အရပ္ဘက္သတင္းအခ်က္အလက္လမ္းေၾကာင္းမ်ားကို ထူေထာင္ျခင္းအားျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေနျဖင့္ သတင္းအခ်က္အလက္ရရွိေရး ပိုလြယ္ကူလာႏုိင္မည္ဟု အႀကံျပဳခ်က္မ်ားလည္း ရွိေနသည္။
ရွင္ေတေဇာသာရ၏ ေရႊဟသၤာမင္းပ်ဳိ႕က ဤသို႔ဆုိထားပါ သည္။ ‘မင္းဟူကလ်င္၊ နိစၥဓေလ့၊ ၾကပေတ့ျဖင့္၊ မေမ့က်န္ရာ၊ အခါမရွိ၊ မသိသိေအာင္၊ လုံ႔လေဆာင္၍၊ ေတာင္ေတာင္ေျမာက္ေျမာက္၊ ေနာက္ေနာက္ ေရွ႕ေရွ႕၊ ေစ့ေစ့မ်က္ႏွာ၊အျဖာျဖာသား၊ ျပည္ရြာနဂိုရ္၊ ရပ္ထုိထုိ၌၊ သူလွ်ဳိမ်က္စိ၊ ရွိတုိ႔အပ္စြ၊ ရွိတုံမွတည့္၊ ကိစၥျပဳမူ၊ ဟူဟူရာရာ၊ သူမွာေကာင္းက်င့္၊ မေကာင္းက်င့္ကို၊ သိလင့္တုံရ၊ သိၿပီးမွလွ်င္၊ ျဖျဖလုပ္ေဆာင္၊ ေနကာေအာင္၏’

ဦးထင္ေက်ာ္ မလြဲမေသြ ရင္ဆိုင္ရမည့္ ေခါင္းစဥ္မ်ား

Ye Myint

တ႐ုတ္နိုင္ငံသို႔ သြားေရာက္သည့္ ပထမဆုံး ခရီးစဥ္ အတြင္းတြင္ ျမန္မာ သမၼတ ဦးထင္ေက်ာ္ အေနျဖင့္ တ႐ုတ္သမၼတ ရွီက်င္ဖ်င့္ အပါအဝင္ တ႐ုတ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား ႏွင့္ အေရးပါေသာ ကိစၥ အေတာ္မ်ားမ်ားကို ေဆြးေႏြးလိမ့္မည္ ျဖစ္သည္။ နိုင္ငံေတာ္ အတိုင္ပင္ခံ ပုဂၢိဳလ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္၏ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံျဖင့္ သမၼတ ဦးထင္ေက်ာ္က ၂ နိုင္ငံ ၾကားတြင္ ေဆြမ်ိဳးေပါက္ေဖာ္ ဆက္ဆံေရးကို ျမႇင့္တင္ရာ၌ အေရးပါေသာေနရာတခုမွ ပါဝင္ရေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။
ဦးထင္ေက်ာ္ မလြဲမေသြ ရင္ဆိုင္ရမည့္ ေခါင္းစဥ္မ်ားထဲမွ တခုမွာ ကခ်င္ျပည္နယ္မွ အျငင္းပြားဖြယ္ရာ ျမစ္ဆုံဆည္ ကိစၥ ျဖစ္လာပါလိမ့္မည္။ ျမန္မာနိုင္ငံအတြင္းမွ အျခားေသာ ရင္းႏွီးျမႇုပ္ႏွံမႈ အခြင့္အလမ္း မ်ားကို ဆြဲေဆာင္သည့္ အေနျဖင့္ တ႐ုတ္နိုင္ငံက အေမရိကန္ေဒၚလာ ၃.၆ ဘီလီယံတန္ဖိုး ရွိေသာ ျမစ္ဆုံစီမံကိန္းကို စြန႔္လႊတ္ရန္ ဆႏၵရွိေၾကာင္း ေဖာ္ျပခဲ့ သည္ဟု ဧၿပီလ ၆ ရက္ေန႕တြင္ Reuters သတင္းတပုဒ္က ဆိုသည္။ သို႔ေသာ္လည္း တ႐ုတ္နိုင္ငံက အဆိုပါစီမံကိန္း အတြက္ အေမရိကန္ ေဒၚလာ သန္းႏွင့္ခ်ီ၍ သုံးစြဲခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည့္အတြက္ စီမံကိန္းကို ရပ္ဆိုင္းလိုက္ျခင္းေၾကာင့္ ျမန္မာ နိုင္ငံက တ႐ုတ္နိုင္ငံကို နစ္နာေၾကးေပးရမည့္ အေနအထားတခုသို႔ ေရာက္သြားနိုင္ျခင္းအေပၚ စိုးရိမ္မႈမ်ား ရွိေနဆဲ ျဖစ္ ပါသည္။
တနိုင္ငံလုံးက ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ဆန႔္က်င္ကန႔္ကြက္ခဲ့ၾကၿပီးေနာက္ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား မီဂါဝပ္ ၆၀၀၀ ထုတ္လုပ္ေပးနိုင္ မည့္ စီမံကိန္းကို ယခင္သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ လက္ထက္တြင္ ဆိုင္းငံ့ထားခဲ့ေသာ္လည္း လုံးလုံးလ်ားလ်ား ပယ္ဖ်က္ျခင္း မျပဳခဲ့ပါ။ ေဒၚေအာင္ဆန္စုၾကည္၏ ၂၀၁၆ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လက တ႐ုတ္နိုင္ငံ ခရီးစဥ္ မတိုင္မီအခ်ိန္တြင္ သမၼတ ဦးထင္ ေက်ာ္က ျမစ္ဆုံအပါအဝင္ ဧရာဝတီျမစ္ေပၚတြင္ တည္ေဆာက္ရန္ အဆိုျပဳထားေသာ ေရအားလွ်ပ္စစ္ စီမံကိန္းမ်ားကို သုံးသပ္စစ္ေဆးရန္ ေကာ္မရွင္ အသစ္တခုကို ဖြဲ႕စည္းခဲ့သည္။ ထိုသို႔ ေကာ္မရွင္တခု ဖြဲ႕စည္းလိုက္ျခင္းက ျမန္မာနိုင္ငံသည္ တ႐ုတ္နိုင္ငံ၏ ေလာင္းရိပ္ေအာက္မွ ထြက္ခြာေနေၾကာင္း အေနာက္နိုင္ငံမ်ားကို အခ်က္ေပးလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ေလ့ လာသုံးသပ္သူ အခ်ိဳ႕က ရႈျမင္ခဲ့ၾကသည္။
ေကာ္မရွင္က ၎တို႔၏ ပထမဆုံး ေလ့လာသုံးသပ္ခ်က္ အစီရင္ခံစာကို သမၼတထံ နိုဝင္ဘာလ ၁၁ ရက္ေန႕ ေနာက္ဆုံး ထား၍ တင္ျပရမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း စီမံကိန္းႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ဗ်ဴဟာေျမာက္ဆုံးျဖတ္ခ်က္က ခက္ခဲမည့္အသြင္ ရွိေနပါသည္။
၂၀၁၃ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာနိုင္ငံအလယ္ပိုင္းမွ တ႐ုတ္နိုင္ငံ၏ ေနာက္ထပ္ ရင္းႏွီးျမႇုပ္ႏွံမႈ စီမံကိန္းတခု ျဖစ္ေသာ လက္ပံေတာင္း ေၾကးနီသတၱဳတြင္းကို ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ခြင့္ျပဳလိုက္သည့္အတြက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေပၚ ျပင္းထန္စြာေဝဖန္ မႈမ်ား ရွိခဲ့သည္။
ေၾကးနီတြင္း စီမံကိန္းကို ေဒသခံမ်ားက ဆန႔္က်င္ကန႔္ကြက္ခဲ့ၾကၿပီး မတည္ၿငိမ္မႈမ်ားကို ထိန္းသိမ္း ရန္ အတြက္ ယခင္အစိုးရက ရဲတပ္ဖြဲ႕ကို ေစလႊတ္ခဲ့သည္။ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ နိုဝင္ဘာလ အတြင္းက ဆႏၵျပသူမ်ား၏ သပိတ္စခန္းကို ရဲတပ္ဖြဲ႕ အ႐ုဏ္တက္ခ်ိန္ မတိုင္မီ ဝင္ေရာက္စီးနင္းခဲ့ရာ လူ ၁၀၀ ေက်ာ္ ထိခိုက္ ဒဏ္ရာ ရရွိခဲ့သည္။ အျဖစ္အပ်က္ကို စုံစမ္း စစ္ ေဆးရန္ႏွင့္ ဆန႔္က်င္ကန႔္ကြက္မႈမ်ား မ်ားျပားလာေနသည့္ စီမံကိန္းကို ဆက္လုပ္ရန္ သင့္မသင့္ ေလ့လာဆန္း စစ္ရန္ (ထိုစဥ္) လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ တဦးျဖစ္သည့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဦးေဆာင္ေသာ ေကာ္မရွင္တခုကို ယခင္ အစိုးရက ဖြဲ႕စည္းခဲ့သည္။
ေကာ္မရွင္၏ အစီရင္ခံစာက စီမံကိန္းကို ဆက္လက္ေဆာင္႐ြက္ရန္ အႀကံျပဳခဲ့ေသာ္လည္း သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ ေဘးကင္း လုံၿခဳံေရးေဆာင္႐ြက္ရန္၊ ေဒသခံ အသိုင္းအဝိုင္း စီးပြားျဖစ္ထြန္းေစေရး အတြက္ ဖန္တီးေပးရန္ႏွင့္ ေျမသိမ္း ယူျခင္းခံရေသာ ေက်းလက္ျပည္သူမ်ားကို ေလ်ာ္ေၾကးေပးရန္ လည္း အႀကံေပးခဲ့သည္။ ယခုအခ်ိန္အထိ သေဘာထားကြဲ လြဲမႈမ်ားျဖင့္ ဆူပြက္ေနဆဲျဖစ္သလို သတၱဳတြင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ားက မ်က္ႏွာသာေပးသည္ကို အေၾကာင္းျပဳ ၍ ဆႏၵျပပြဲမ်ား ႐ုန္းရင္းဆန္ခတ္မႈမ်ား အခါအားေလွ်ာ္စြာ ရွိေနဆဲျဖစ္သည္။
စိတ္ဝင္စရာ ေကာင္းသည္မွာ ရခိုင္ျပည္နယ္တြင္ တ႐ုတ္နိုင္ငံက ေဆာင္႐ြက္ေနသည့္ အေရးပါေသာ ဗ်ဴဟာေျမာက္ စီမံကိန္းမ်ားမွာမူ လက္ပံေတာင္းႏွင့္ ျမစ္ဆုံတို႔ ႏွင့္ စာလွ်င္ မီဒီယာမ်ား၏ အာ႐ုံစိုက္မႈ ႏွင့္ တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူတို႔၏ ေတာင္းဆိုမႈမ်ား နည္းပါးေနျခင္း ျဖစ္သည္။ အဆိုပါ စီမံကိန္းမ်ားထဲတြင္ ေက်ာက္ျဖဴက ေရနက္ဆိပ္ကမ္းတခုလည္း ပါဝင္သည္။ တ႐ုတ္နိုင္ငံက ႀကီးမားစြာ ရင္းႏွီးျမႇုပ္ႏွံထားေသာ ေက်ာက္ျဖဴ-ယူနန္ ေရနံပိုက္လိုင္းႏွင့္ အထူး စီးပြားေရး ဇုန္ တခုလည္း ထိုေနရာတြင္ ရွိေနသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ အဆိုျပဳထားသည့္ ေက်ာက္ျဖဴ-ယူနန္ ရထားလမ္း စီမံကိန္းကလည္း ဆန႔္က်င္ကန႔္ကြက္မႈမ်ား ႏွင့္ ရင္ဆိုင္ေနရၿပီး ပယ္ဖ်က္ခဲ့သည္ဟု သိရသည္။
ေက်ာက္ျဖဴေဒသမွ စီမံကိန္းမ်ားက တ႐ုတ္နိုင္ငံ အတြက္ မဟာဗ်ဴဟာက်ေသာ ဘဂၤလား ပင္လယ္ေအာ္သို႔ ေရာက္ရွိနိုင္ သည့္ အခြင့္အေရးေပးနိုင္ၿပီး အိႏၵိယသမုဒၵရာအထိ ၾသဇာတိုးခ်ဲ့နိုင္မည္ ျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္ ကုန္သြယ္ေရးလမ္းေၾကာင္း မ်ားကို ခ်ိတ္ဆက္၍ ၾသဇာလႊမ္းမိုးမႈကို ျမႇင့္တင္ေပး နိုင္မည့္ တ႐ုတ္နိုင္ငံ၏ ေခတ္သစ္ပိုးလမ္းမ မူဝါဒကိုလည္း အေထာက္ အကူေပးနိုင္မည္ ျဖစ္သည္။ ထိုရည္႐ြယ္ခ်က္ အတြက္ တ႐ုတ္နိုင္ငံက ပါကစၥတန္၊ သီရိလကၤာႏွင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္တို႔တြင္ ဆိပ္ကမ္း စီမံကိန္းအမ်ားအျပား အေကာင္အထည္ေဖာ္ခဲ့သည္။ တ႐ုတ္အစိုးရက စီးပြားေရးႏွင့္ နိုင္ငံေရး ၾသဇာကို ျဖန႔္က်က္ရာတြင္ ေက်ာက္ျဖဴက ေသာ့ခ်က္ေနရာ တခုျဖစ္လာသည္။
ျမန္မာနိုင္ငံကလည္း အပယ္ခံ အထီးက်န္ နိုင္ငံ တခု မဟုတ္ေတာ့ပါ။ ယခုအခါတြင္ အာရွမွ မဟာမိတ္မ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံ ေရးမ်ား ပ်ိဳးေထာင္ေနသလို အေနာက္နိုင္ငံမ်ားႏွင့္လည္း အလားတူပင္ ျဖစ္သည္။ ထိုကဲ့သို႔ေသာ အေျခအေနတြင္ ျမန္မာ သမၼတ ဦးထင္ေက်ာ္ႏွင့္ သူ၏ ဝန္ႀကီးမ်ားက ယခင္သေဘာတူညီခ်က္ စာခ်ဳပ္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ျပန္လည္ ညွိႏွိုင္း ေဆြးေႏြးရာတြင္ အေရးပါေသာ ေနရာတြင္ ရွိေနသည္။ ျမန္မာကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕အတြက္ စိန္ေခၚမႈမွာ ျမန္မာနိုင္ငံ၏ အမ်ိဳးသား အက်ိဳးစီးပြားႏွင့္ အညီေဆာင္႐ြက္ေရးႏွင့္ တ႐ုတ္နိုင္ငံ၏ လႊမ္းမိုးမႈမွ ေရွာင္ရွားနိုင္ေရးတို႔ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။
---------------------------------------------
Irrawaddy Editorial

" ရဟန္းႏွင့္ ပရဟိတ "

အသိေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကေျပာလာတယ္။ ရဟန္းေတြ ပရဟိတလုပ္စရာလိုအပ္ပါဘူး။ ရဟန္း ဆိုတာ တရားပဲအားထုတ္ေနရမွာ။ ပရဟိတ ဆိုတာ လူေတြလုပ္လိမ့္မေပါ့ ။သူအထင္မႀကီးဘူးတဲ့။
ဒီစကားေျပာလာတဲ့ ကေလးမေလးက မဟာဘြဲ႔ေတာင္ရထားတဲ့ ေက်ာင္းဆရာမေလးပါ။ သူ႔စကား ၾကားရေတာ့ အံၾသသြားတာေတာ့အမွန္ပါပဲ။ ေခတ္အေျခေနအရ ရဟန္းေတြနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး အၿမင္မၾကည္မႈ တစ္ခုခု အခံမ်ားရွိေနလို႔လားေတာ့မသိပါဘူး။
သူ႔ကိုျပန္မေျပာျဖစ္လိုက္ေပမယ့္ စိတ္ထဲကေတာ့ " သမီးေရ၊ ရဟန္းေတြ တရားအားမထုတ္ႏုိင္ဘဲ ပရဟိတ ဝင္လုပ္ေနရတဲ့အျဖစ္ကို ရွက္တတ္မယ္ဆိုရင္ သမီးတို႔လူေတြ ရွက္ဖို႔သင့္တယ္ကြယ္ " လို႔ ေျပာမိပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ လူလူခ်င္း ငဲ့ညႇာေထာက္ထားမႈေတြ၊ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားေတြ နည္းပါးလာ၊ အႏိုင္က်င့္ဗိုလ္က်မႈေတြ မ်ားလာတဲ့အတြက္ ေလာကႀကီးဟာ တိမ္ေစာင္းၿပီး မညီမ်ွမႈေတြ ျဖစ္ေနၾကရတာ။ ရဟန္းေတြေၾကာင့္ ငတ္မႈေတြ၊ စစ္ပြဲေတြ ၊ မိဘမဲ့ေတြ ျဖစ္သြားတာ မၾကားဖူးပါဘူး။
ဒီလိုေဘးအႏၱရယ္ႀကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ သူေတြကို ကိုယ္ခ်င္းစာတရားရွိတဲ့ လူေတြက တစ္ပိုင္တစ္ႏိုင္ ျပန္ကူညီေနၾကေပမယ့္ လံုေလာက္မႈမရွိဘူး။ ဒီေတာ့ မ်က္ႏွင္လြဲခဲပစ္ မလုပ္ႏိုင္တဲ့ ရဟန္းေတာ္ေတြဟာ လူမႈ ကိစၥေတြမွာ ဝင္ပါေနၾကရတာေပါ့။
ပရဟိတကိုလူေတြလုပ္လိမ့္မယ္ဆိုတဲ့ ေက်ာင္းဆရာမျဖစ္တဲ့သူက က်ဴရွင္ျပပါတယ္။ ျပတာေတာင္ ရိုးရိုး၊ ရွယ္ဝိုင္း သီးသန္႔ ရွိေသးတယ္ထင္တယ္။ သင္ျပေၾကးက မတူေသးဘူး။ သင္ရိုးညႊန္းတမ္းတစ္ခုတည္းကို သင္ျပတာခ်င္းအတူတူ ဘာေတြကကြဲျပားသြားေစသလဲဆိုတာေတာ့ သူတို႔ပဲအသိဆံုးျဖစ္မွာပါ။
က်ဴရွင္နဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး ေဝဖန္ေတာ့ " က်ဴရွင္မွမျပရရင္ ဒီေခတ္ရဲ႕အဆင္းရဲဆံုးလူတန္းစားထဲ ေက်ာင္း ဆရာေတြ ေရာက္သြားမွာေပါ့လို႔ " ဆင္ေျခေပးေလရဲ႕။
က်ဴရွင္ျပတဲ့ ေက်ာင္းဆရာမက မိမိစရိတ္မိမိစိုက္ၿပီး ပရဟိတလုပ္ေနတဲ့ ရဟန္းကိုေဝဖန္တာေတာ့ "အေတာ္ဂြက်လွသကြာ "လို႔ပဲ ၿငီးရေတာ့မယ္သမီးေရ။
သမီး အဆိုးျမင္သိပ္မ်ားေနၿပီထင္တယ္ လို႔ေျပာေတာ့ " ဟုတ္မယ္ထင္တာပဲ " ဆိုၿပီး ရယ္က်ဲက်ဲ လုပ္သြားလုပ္ရဲ႕။
အဆိုးျမင္မ်ားေနတယ္ဆိုရင္ ဒီအျမင္ကို ေဖ်ာက္ရပါလိမ့္မယ္။
ဆရာေတာ္ ဓမၼေဘရီ အရွင္ဝိရိယ(ေတာင္စြန္း) ရဲ႕ စကားတစ္ခြန္း ဖတ္ဖူးတယ္။ " အတၱနယ္က အနတၱနယ္ကို ကူးေတာ့မယ္ဆိုရင္ ပရဆိုတာ ၾကားခံေပးရတယ္တဲ့ "။
လူေတြဟာ အေျပာကေတာ့အေတာ္လြယ္ၾကတာကလား။ ငါေတာ့သူေ႒းႀကီးျဖစ္ရင္ ဘယ္လိုလႈလိုက္ မယ္၊ ရဟန္းဝတ္ၿပီးရင္ေတာ့ တရားဘယ္လိုအားထုတ္ပစ္လိုက္မယ္ ၊တရားစခန္းဝင္မွ ႀကိဳးစားအား ထုတ္လိုက္မယ္" ဆိုၿပီး ပစၥဳပၸန္အေျခေနေကာင္းကို ေမ့ထားကာ မျဖစ္လာေသးတဲ့ အနာဂါတ္အတြက္ စိတ္ကူးနဲ႔အားရပါးရအေျပာႀကီးတတ္ၾကတယ္။
သူေ႒းႀကီးျဖစ္မွ လႈၾကေတာ့မွာလား။ အခုတစ္က်ပ္တတ္ႏိုင္ တစ္က်ပ္လႈလိုက္တာက ပိုၿပီးလက္ေတြ႔ မဆန္ဘူးလား။ ရဟန္းဝတ္ၿပီးတရားထုတ္ပစ္မယ္လို႔ႀကိမ္းေနမယ့္အစား အခုပဲတစ္ရက္တစ္နာရီေလာက္ တရား အရင္ထိုင္ၾကည့္ပါလား၊ တရားစခန္းဝင္မွလို႔ စိတ္ကူးေနတာထက္ အခုလက္ေတြ႔အေျခေနေလးမွာ သတိထားလိုက္တာဟာ ပိုမထိေရာက္ဘူးလား။
လက္ေတြ႔က အေျပာေလာက္မလြယ္ဘူး မဟုတ္ပါလား။
ရဟန္းေတြမွာ သူတို႔အခက္ခဲနဲ႔ သူတို႔ရွိပါတယ္။ အခ်ိန္ျပည့္ တရားမွတ္ေနႏိုင္ဖို႔မလြယ္လွဘူး။ အၿမဲတမ္းမွတ္ေနႏိုင္ရင္ေတာ့ အေကာင္းဆံုးေပါ့။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္ပြင့္ေတာ္မူလာတာဟာ သတၱဝါေတြကို သံသရာဝဲၾသဃကလြတ္ေအာင္ သစၥာတရား ေဟာျပဖို႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူတိုင္းကို ျမတ္စြာဘုရားက သစၥာတရားေဟာျပခဲ့သလား။
မေဟာပါဘူး။ ဒါန နဲ႔တန္တဲ့သူကို ဒါန ကထာ၊ သီလနဲ႔ တန္တဲ့လူကိုု သီ္သကထာ၊ နတ္ရြာသုဂတိနဲ႔ ေလာက္နဲ႔ လမ္းဆံုးမယ့္လူကို နတ္ရြာသုဂတ္အေၾကာင္း ပဲေဟာပါတယ္။ နိဗၺာန္နဲ႔ တန္တဲ့သူကိုမွ သစၥာတရား အေၾကာင္းေဟာတယ္။
ဘဝရျခင္းဟာ ဒုကၡရျခင္းပဲ။ ဒါဆိုဘုရားရွင္က နတ္ရြာသုဂတိေတြ ဘာလို႔ထည့္ေဟာေနေသးလဲ။ နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္းႀကီးပဲေဟာပါလား။
မျဖစ္ႏိုင္လို႔မေဟာတာေပါ့။ လူေတြမွာ ပါရမီ ၊ အႏုအရင့္ဆိုတာရွိတယ္။ ဒါကိုဘုရားက သိျမင္ေတာ္ မူတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အားလံုးကို သစၥာတရား ႀကီးမေဟာခဲ့တာ။
ဟုတ္ပါတယ္။ လူေတြမွာ ကံေတြကအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္လို႔ စရိုက္၊ ဝါသနာ၊ ပါရမီေတြ ဟာ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္မတူႏိုင္ပါဘူး။ ကြန္ျမဴနစ္ေတြလို လူတန္းစားအားလံုးတန္းတူရမယ္ဆိုတာမ်ိဳး လုပ္လို႔မရဘူး။ လုပ္လဲ ေအာင္ျမင္မွာမဟုတ္ဘူး။
ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြရဲ႕ ေနာက္ဆံုးပန္းတိုင္ဟာ နိဗၺာန္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ လူတိုင္းနိဗၺာန္ေရာက္ေအာင္ အားထုတ္ေနၾကသလား။ မထုတ္ၾကပါဘူး။ တရားအားမထုတ္လို႔လဲ ကဲ့ရဲ႕ပစ္တင္ေနစရာမလိုပါ။ သူအားမ ထုတ္ရင္ သူမလြတ္ေျမာက္ရံုပဲရွိမွာေပါ့။
တရားအားထုတ္ျခင္း မထုတ္ျခင္းက တစ္ဦးတစ္ေယာက္ျခင္းစီ္ရဲ႕ ေရြးခ်ယ္ပိုင္ခြင့္ သာျဖစ္ပါတယ္။
ေလာကီကိုလံုးလံုးစြန႔္ၿပီး ဘဝလြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ႀကိဳးကုတ္အားထုတ္ေနတဲ့ သူေတာ္ေကာင္း ႀကီးေတြဟာ အလြန္ၾကည္ညိဳစရာေလးစားစရာ ေကာင္းပါတယ္။ မိမိကိုယ္ကို ေကာင္းေအာင္ေစာင့္ ေရွာက္ျခင္းသည္ သူတပါးကိုလည္း ေစာင့္ေရွာက္ၿပီးသားျဖစ္ေနပါတယ္။
ဝါသနာမပါေသးလို႔၊ ပါရမီႏႈိးေဆာ္မႈမရွိေသးလို႔ တရားအားမထုတ္ျဖစ္ၾကေသးတဲ့သူေတြကေတာ့ ပါရမီျဖစ္ေၾကာင္း ကုသိုလ္အေထာက္အပံ့ ေတြလုပ္ေနၾကပါတယ္။ ဒါဟာ အနတၱနယ္ကို ကူးဖို႔အားယူ တဲ့အေနနဲ႔ ၾကားခံပရဟိတအလုပ္ကို လုပ္ေန ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။
တရားလည္းအၿမဲမွတ္မေနႏိုင္တဲ့အတြက္ အခ်ိန္ေတြကို အက်ိဳးရွိမယ့္အရာအတြက္ အသံုးခ်ရေတာ့ တယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က အျပစ္ကင္းတဲ့အလုပ္၊ ေကာင္းက်ိဳးေပးမယ့္အလုပ္ကို လူ၊ရွင္ရဟန္း အားလံုးကို လုပ္ဖို႔ ညႊန္ျပထားၿပီးသားျဖစ္တယ္။
အျပစ္ကင္းတဲ့အလုပ္မွာ ပရဟိတလဲ ပါတာေပါ့။ေလာကအက်ိဳးကို တစ္ေထာင့္တစ္ေနရာက သယ္ပိုးေနတာမဟုတ္ပါလား။ သာဓုေခၚစရာ လုပ္ငန္းေတြပါ။ပရဟိတလည္းလုပ္ မိမိလြတ္ေျမာက္ေရး တရားလည္းအားထုတ္ဆိုရင္ေတာ ့ အေကာင္းဆံုး လို႔ပဲဆုိရမွာေပါ့။
"ကုလဇာေတာ ကုလပုေတၱာ ကုလ ဝံသာႏုရကၡေတာ -အမ်ိဳးေကာင္းသားမွ ေမြးဖြားလာေသာ အမ်ိဳး ေကာင္းသည္ အမ်ိဳးႏြယ္စဥ္ဆက္ ဓေလ့စ႐ိုက္ကို ေစာင့္ေရွာက္ရာ၏ " လို႔ မွတ္သားဖူးပါတယ္။
မိမိေနထိုင္ရာပတ္ဝန္းက်င္၊ မိမိယဥ္ေက်းမႈ၊ မိမိတို႔ ဘာသာတရားကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္တာမွာ ရဟန္းရယ္လူရယ္လို႔ ခြဲျခားေနလို႔မရပါဘူး။ အသိ၊ သတိရွိတဲ့လူတိုင္း ေဆာင္ရြက္ရြက္မယ့္ကိစၥသာ ျဖစ္ပါ တယ္။ ရဟန္းနဲ႔လူ ေစာင့္ေရွာက္ပံု ေစာင့္ေရွာက္နည္းေတာ့ ကြာေကာင္းကြာႏိုင္ပါတယ္။
ေလာကႀကီးဟာ ေခြးသြားစိတ္ပံုစံ တည္ေဆာက္ထားတယ္တဲ့လို႔ ဆရာႀကီးဦးေရႊေအာင္ စာအုပ္တစ္ခု ကဖတ္ဖူးပါတယ္။
ေခြးသြားစိတ္ေတြ အကုန္လံုး မိမိက်ရာတာဝန္ထမ္းေဆာင္မွ စက္ဆိုတဲ့ဘီးႀကီး လည္ႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါ တယ္။ ေခြးသြားစိတ္ တစ္ခုေလာက္သာ က်ိဳးပဲ့ေနၿပီဆိုရင္ ဒီစက္ႀကီးဟာ လည္ပတ္မႈမရွိေတာ့ပါဘူး။ လည္တယ္ ဆိုရင္ေတာင္ ကေမာက္ကမ နဲ႔ အႏၱရာယ္မ်ားတဲ့ အေနအထားျဖစ္သြားပါတယ္။
မိမိတို႔ႏိုင္ငံက ေခြးသြားစိတ္ေတြ အေတာ္က်ိဳးပဲ့ေနတဲ့ အေျခေနျဖစ္ပါတယ္။ ပညာသင္ခ်ိန္အရြယ္မွာ မသင္ႏိုင္ဘဲ လမ္းေဘးေရာက္ေနတဲ့ ကေလးငယ္ေတြ၊ ခိုကိုးရာမရွိတဲ့ ဘိုးဘြားေတြ၊ ယဥ္ေက်းမႈ အခ်ိဳးဖဲ့ခံေနရတဲ့ အေျခေနေတြ ၊ ေခါင္းစဥ္က ေတာ့ အေတာ္မ်ားပါတယ္။
ႏိုင္ငံအတြက္ အားျဖစ္လာမယ့္ ကေလးေတြဟာ လမ္ေဘးကိုေရာက္ေနရင္ အနာဂတ္ႏိုင္ငံ ယႏၱရား အတြက္ အႏၱရယ္ရွိပါတယ္။ ခိုကိုးရာမဲ့ေနတဲ့ ဘိုးဘြာေတြ ရွိေနတာဟာ နိုင္ငံပံုရိပ္၊ ဘာသာတရား ပံုရိပ္ကို ထိခိုက္ပါတယ္။ ယဥ္ေက်းမႈ အခ်ိဳးဖဲ့ခံရၿပီဆိုရင္ ဒီ္နိုင္ငံဟာ မၾကာခင္ စိတ္ဓာတ္ေသတဲ့ ႏိုင္ငံ ျဖစ္သြားပါလိမ့္ မယ္။
ဒါေတြကို သိျမင္ေနၾကတဲ့ ရဟန္းေတြက ဘကေက်ာင္းေတြေထာင္၊ ဘိုးဘြားေတြအတြက္ နားခိုရာေတြ ဖန္တီး၊ ဘာသာ၊ယဥ္ေက်းမႈ ျမင့္မားေစဖို႔ ကေလးသူကယ္ကစလို႔ ယဥ္ေက်းမႈ သင္တန္းေတြဖြင့္နဲ႔ ေလာကီ နယ္ထဲမွာ ေခြးသြားစိတ္တာဝန္ကို တစ္ႏိုင္ဝင္ထမ္းေပး ေနၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
ပရဟိတ ရဲ႕နယ္ပယ္က က်ယ္ျပန္႔မွာပါ။
ပရဟိတဆို သူတစ္ပါးတို႔၏ အက်ိဳးစီးပြားကို ေဆာင္ရြက္ျခင္းလို႔ ဆိုတဲ့အတြက္ ပရဟိတ စစ္စစ္ျဖစ္ ဖို႔ေတာ့ လိုတာေပါ့ေလ။ ပရဟိတ အေၾကာင္းျပၿပီး မိမိတြင္က်ယ္ဖို႔ လုပ္တာတာမ်ိဳးေတာ့ မျဖစ္သင့္ ဘူးေပါ့။ ပရဟိတ လိုလိုနဲ႔ အတၱဟိတေတြလည္း ျဖစ္မွန္းမသိျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။ ေလာကလူသားပီသစြာ အတၱဟိတ ေလးေတြ မကင္းႏိုင္ၾကေသးရင္ မ်ွတမႈ ရွိရေအာင္ လုပ္ေဆာင္ၾကရပါမယ္။
ႏိုင္ငံေရး ဆိုတာလည္း ပရဟိတ လုပ္ငန္းတစ္ခုပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ရဟန္းေတာ္ေတြကေတာ့ ႏိုင္ငံေရးထဲ ထဲထဲဝင္ဝင္ မပတ္သက္သင့္ဘူးထင္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးနယ္ ပယ္ထဲမွာက အာဏာေတြ၊ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြ ပါလာၿပီ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဘက္မ်ွေအာင္ ရပ္တည္ဖို႔ဆိုတာ အေတာ္ ခက္ခဲတတ္မွာပါ။
သူ႔ဘက္ကိုယ့္ဘက္ ဆိုတာေတြ ပါလာၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ ရဟန္းေတာ္ေတြအေနနဲ႔ တစ္ဘက္ဘက္ကို ပါမိရင္ က်န္တစ္ဘက္ရဲ႕ တိုက္ခိုက္ျခင္းကို ခံရပါေတာ့မယ္။ ႏွစ္ဘက္စလံုးက ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြျဖစ္ေနေလ ေတာ့ သာသနာအတြက္ပါ ပံုရိပ္ထိခိုက္ႏိုင္ပါတယ္။ လူေတြလည္း အကုသိုလ္မ်ားပါတယ္။
ဆရာေတာ္ဉာဏိႆရ မိန္႔ၾကားသလို နယ္မကၽြံ႕မိဖို႔လိုပါတယ္။
ေလာကီလူမႈေရး ပရဟိတသက္သက္သာ လုပ္ေဆာင္ၾကမယ္ဆိုရင္ အမ်ားအျမင္မွာ ၾကည္လင္မယ္ ထင္ပါတယ္။
လုပ္ငန္းတစ္ခုကို လုပ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ေတာ့ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ခ်င္းလုပ္ေဆာင္တာထက္ စုဖြဲ႔မႈ အားနဲ႔လုပ္ေဆာင္တာက ပိုၿပီးျမန္ဆန္ထိေရာက္တယ္ဆိုတာ အားလံုးသိၾကပါတယ္။ စုဖြဲ႔မႈ အသင္းအဖြဲ႔ေတြ လုပ္ၿပီ ဆိုရင္ ေငြေၾကး၊ ေနရာ ၊ ပါဝါ ဆိုတာေတြ မရွိမရွိမျဖစ္ ပါလာၿပီျဖစ္ပါတယ္။
ေငြေၾကး၊ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေနရာေတြ ပါလာၿပီဆိုရင္ လူ႔ရဲ႕စိ္တ္က ေဖာက္ျပန္တတ္ပါတယ္။ မူလဦးတည္ ခ်က္က ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔ျခင္း ဆိုေပမယ့္ ၾကာလာတဲ့အခါ ကိုယ္က်ိဳးၾကည့့္ျခင္းေတြ ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။ ပရထက္ အတၱ ကအကဲပိုလာပါတယ္။
အတၱဟိတေတြ မ်ားလာၿပီဆိုရင္ အသင္းအဖြဲ႔ေတြ ပ်က္စီးတတ္တယ္။
အသင္းအဖြဲ႔မ်ား ကြဲျပားရျခင္းအေၾကာင္း ဟာ
(၁) ဗဟုေနတၱာရ - ေခါင္းေဆာင္လုပ္လိုသူမ်ားျခင္း၊
( ၂) အဝိစကၡဏ - စူးစမ္းဆင္ျခင္ ဉာဏ္အေျမႇာ္အျမင္ကင္းျခင္း၊
(၃) သဗၺပဏၰိတမာနီ - မာန္မာနမ်ားျခင္း ၊
( ၄) ဗဟုမဟိစၦ - ရာထူးလိုခ်င္သူမ်ားျခင္း တို႔ေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ မကြဲဘူးတဲ့အသင္းရယ္ဆိုလို႔ မလြန္ဆန္လႈအသင္းတစ္ခုသာက်န္ေၾကာင္း ဆရာေက်ာ္ ဝင္းရဲ႕ ေဟာေျပာေခြေလးမွာ နားေထာင္ လုိက္ရဖူးတယ္။
ပရဟိတ ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ ရဟန္းေတာ္မ်ားအေနနဲ႔ အေတာ္သတိထားရပါမယ္။ မိမိတို႔႔က ဘုရား သားေတာ္ေတြျဖစ္တဲ့အတြက္ မိမိလုပ္ရပ္ဟာ ပါရမီအေထာက္ပံ့အတြက္ သာျဖစ္သင့္ပါတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ပရိယတ္၊ ပဋိပတ္ကိုသာ လုပ္ေဆာင္ၾကရမွာပါ။ ကုိယ္ကလည္းတရားအားမထုတ္ႏိုင္ေသး၊ မိမိမ်က္ စိေရွ႕ေမွာက္မွာလည္း ဒုကၡိတသတၱဝါေတြကရွိေန၊ ဒီလို အေျခေနေတြေၾကာင့္ အမ်ားအက်ိဳးအတြက္ ဝင္ပါတာ ျဖစ္ေလေတာ့ အတတ္ႏိုင္ဆံုး အတၱဟိတ ကို ေဘးဖယ္ထားရပါမယ္။
ဒါမွသာ အမ်ားအျမင္ၾကည္ၿပီး သာဓုေခၚႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
မိမိတို႔ ရဟန္းေတာ္ေတြဘက္က ဒီလိုစိတ္သန္႔သန္႔နဲ႔ လုပ္ႏိုင္ဖို႔လိုပါတယ္။ မိမိဘက္က မွန္ေအာင္လုပ္ ေနေပမယ့္ ေလာကမွာအကဲ့ရဲ႕လြတ္တဲ့လူလည္း မရွိေလေတာ့ ေဝဖန္ကဲ့ရဲ႕တဲ့လူလည္းရွိမွာပါပဲ။
ႏိုင္ငံဆင္းရဲေနသေရြ႕ကေတာ့ လူမႈအေျချပဳ ပရဟိတ ဆိုတာဟာ လုိအပ္ေနအံုးမွာပါ။ ရဟန္းေတာ္ ေတြလည္း ဝင္ပါေနရအံုးမွာပါပဲေလ။

အရွင္ပညာသီရိ ( ရမၼာကၽြန္း)

News Watch Journal - အတြဲ ၁၀ ၊ အမွတ္ ၄၈။

ေကာ့ေသာင္းတြင္ အန္အယ္လ္ဒီ ရပ္ေက်း ႐ံုးခန္းဖြင့္ပြဲ တားျမစ္ခံရ

ေကာ့ေသာင္းတြင္ အန္အယ္လ္ဒီ ရပ္ေက်း ႐ံုးခန္းဖြင့္ပြဲ တားျမစ္ခံရ
///////////////////////////////////////////////////////////////////////
ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕၊ ဇာဒက္ႀကီးက်ြန္း၊ အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ရပ္/ေက်း ႐ုံးခန္းဖြင့္ပြဲကုိ တပ္မေတာ္ ဒုဗုိလ္မႉးႀကီး တဦးက လာေရာက္ တားျမစ္ခဲ့တယ္လုိ႔ ျပန္ၾကားေရး တာ၀န္ခံ ကုိစိန္ႏုိင္က ေျပာပါတယ္။
ဧၿပီ ၇ ရက္ေန႔က အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္၊ ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ဦးခင္ေဇာ္္၊ အမ်ိဳးသား လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ေဒါက္တာ ခင္ေမာင္ဝင္းနဲ႔ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အဖြဲ႔၀င္ေတြ ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕နယ္ မဲဆႏၵနယ္ အမွတ္(၁) ဇာဒက္ႀကီး ေက်းရြာ ေန ေဒၚတင္တင္ရီ ေနအိမ္မွာ ရပ္/ေက်း႐ုံးခန္း ဖြင့္လွစ္စဥ္ တားျမစ္ခံခဲ့ရတာလုိ႔ ဆုိပါတယ္။
ပါတီ ရပ္/ေက်း႐ုံးခန္း ဖြင့္လွစ္ဖို႔ အလံ တင္ေနစဥ္ ဇာဒက္ႀကီးက်ြန္း ေရတပ္ စခန္းစခန္းမႉး ဒုဗိုလ္မႉးႀကီး ေက်ာ္စိုးလြင္က လာေရာက္ တားျမစ္တာလုိ႔ ကုိစိန္ႏုိင္က ေျပာပါတယ္။
ဒုဗုိလ္မႉးႀကီး ေက်ာ္စုိးလြင္က စစ္တပ္နယ္ေျမ ျဖစ္တာေၾကာင့္ ဘယ္ပါတီမွ ႐ုံးခန္းဖြင့္လွစ္ခြင့္ မရွိဘူး ဆုိၿပီး လာေရာက္ တားျမစ္ခဲ့ေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။
ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕နယ္ အန္အယ္လ္ဒီ ဥကၠ႒ ဦးသက္ႏိုင္က မဲဆႏၵနယ္ ျဖစ္လုိ႔ ပါတီတစ္ရပ္ အေနနဲ႔ ႐ုံးခန္းဖြင့္ခြင့္ ရိွေၾကာင္း၊ ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္ကို စာတင္ၿပီး လာဖြင့့္တာ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားရာမွာ ဒုဗိုလ္မႉးႀကီး ေက်ာ္စိုးလြင္က ဒီရြာက စစ္တပ္ေျမထဲမွာ ရိွတာေၾကာင့္ ေကာ္မရွင္ကို စာတင္လည္း တပ္က ခြင့္မျပဳရင္ ဖြင့္မရေၾကာင္း ေျပာဆိုခဲ့တယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။
လတ္ကိုကိုဦး
DVB
By ဒီဗီြဘီ
9 April 2017

 

၂၀၂၀ အတြက္အခ်က္ေပးေခါင္းေလာင္းထိုးသံ

သရ၀ဏ္(ျပည္)
၂၀၁၇ ဧျပီ ၁ ရက္ေန ့ကက်င္းပေသာ ၁၉ ေနရာလစ္လပ္သည္ကိုယွဥ္ျပိဳင္ရသည့္ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲသည္ NLD အတြက္ေရာ ဒီမိုကေရစီအတြက္ေရာၾကီးစြာေသာ သတိေပးေခါင္းေလာင္းသံျဖစ္ခဲ့သည္ ။ ထိုေခါင္းေလာင္းသံကိုနားမေထာင္ပါက ၂၀၂၀ တြင္ နစ္နာဆံုးရွံုးမွုမ်ားရွိလာၾကဦးမည္ျဖစ္သည္ ။ ယခုက်င္းပခဲ့ေသာ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အားလံုးသိၾကသည့္အတိုင္း မဲဆႏၵနယ္ ၁၉ ေနရာအတြက္ NLD သည္ ၁၈ ေနရာ၀င္ျပိဳင္ျပီး ၉ ေနရာအနိုင္ရခဲ့ပါသည္ ။ ဘဲဥမကြဲေသာ အခ်ိဳ့ပါတီမ်ား၏စံခ်ိန္စံညြွန္းနွင့္ၾကည့္လ်ွင္ ၁၈ ေနရာတြင္ ၉ ေနရာအနိုင္ရျခင္းမွာ ထက္၀က္ေအာင္ျမင္ျခင္းျဖစ္ေပသည္ ။ သို ့ေသာ္ ျပီးခဲ့ေသာ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲ ၊ ၂၀၁၂ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲ ၊ ၂၀၁၅ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲ စံခ်ိန္မ်ားနွင့္ၾကည့္လ်ွင္မူ NLD ၏ေရြးေကာက္ပြဲ ေအာင္ျမင္မွုရလာဒ္မွာ ပါတီသက္တမ္း ၂၈ နွစ္အတြင္း အနိမ့္ဆံုး ရလာဒ္သို ့က်ဆင္းသြားျခင္းျဖစ္သည္ ။ အနီးကပ္အေၾကာင္းျပခ်က္မ်ားအေနျဖင့္ မဲလာေပးသူရာခိုင္နွံုးေလ်ာ့နည္းသျဖင့္ တို ့ ၊ ေခ်ာင္းဆံုတြင္ တံတားအမည္ကိစၥေၾကာင့္တို ့ ၊ တိုင္းရင္းသားဘာသာစကားမတတ္၍တို ့ စသည္ျဖင့္ ေျပာ၍ရနိုင္ေသာ္လည္း NLD ယခုေရြးေကာက္ပြဲ တြင္ ေမ်ွာ္လင့္သေလာက္ အနိုင္မရခဲ့ျခင္းေနာက္ကြယ္တြင္အေၾကာင္းမ်ားစြာရွိေပသည္ ။ ေမ်ွာ္လင့္သေလာက္အနုိင္မရဟုေျပာရျခင္းမွာ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ျပိဳင္ေသာေနရာအားလံုးအနုိင္ရရန္ေမ်ွာ္မွန္ထားသည္ဟုNLD နာယကၾကီး သူရဦးတင္ဦးက ေျပာၾကားခဲ့ဖူးျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္ ။ ၁၈ ေနရာတြင္ NLD သည္ အနိုင္ဘက္မွၾကည့္လ်ွင္ ၉ ေနရာနိုင္ခဲ့ျပီး အရွံုးဘက္မွၾကည့္လ်ွင္ ၉ ေနရာရွံုးခဲ့ရေပ၏ ။ ထိုမ်ွသာမက ကယားျပည္နယတြင္ ျပည္နယ္လြွတ္ေတာ္အတြက္္ ဖရူဆိုျမိဳ့နယ္မဲဆႏၵနယ္အမွတ္(၁) ေနရာအတြက္ NLD မျပိဳင္ရခင္မွာပင္အရွံုးေပးခဲ့ရ၏ ။ထိုမဲဆႏၵနယ္အတြက္ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းအမည္စာရင္းတင္သြင္းရာတြင္ NLD ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းသည္ သတ္မွတ္ေန ့ရက္ထက္ ေနာက္က်ျပီးမွ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းစာရင္းတင္သြင္းခဲ့သျဖင့္ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ကလက္မခံပါယ္ခ်ခံခဲ့ရေလသည္ ။ ဤျဖစ္ရပ္သည္ အေတာ္ကို စီမံခန္ ့ခြဲမွုညံ့ဖ်င္းေသာ လုပ္ရပ္တစ္ခုျဖစ္ျပီး အာဏာရပါတီၾကီးတစ္ရပ္အေနျဖင့္ ထိုသို ့ျဖစ္ေနသည္မွာရွက္ဖြယ္လိလိျဖစ္သည္ ။ မိမိပါတီကအစိုးရအဖြဲ ့ဖြဲ့နိုင္ျပီးကတည္းက မည္သည့္ေနရာတြင္မည္သူမ်ားလစ္လပ္သည္ ၊ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပပါက မည္သူ ့ကို ၀င္ျပိဳင္ရန္ရာထားသည္ ၊မည္သူ ့ကိုအရန္အျဖစ္ရာထားသည္ ၊ မည္သည့္ေန့တြင္ လူစာရင္းျဖတ္မည္ ၊မည္သည့္ေန ့တြင္ပါတီမွတာ၀န္ယူကာ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းအမည္စာရင္းတင္သြင္းမည္ စသည္ျဖင့္ တိက်ျပတ္သားေသာ မူ၀ါဒနွင့္ လုပ္ငန္းလမ္းစဥ္ တစ္ခု NLD ဗဟိုတြင္ေရာ ၊ ကယားျပည္နယ္ NLD တြင္လည္းေကာင္း ၊ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ျပိဳင္မည့္ဖရူဆိုျမိဳ့နယ္ NLD တို့မွာတာ၀န္အသီးသီးရွိၾကေလသည္ ။ သြားရလာရခက္ခဲေသာ ေဒသျဖစ္သျဖင့္ ဗဟို၏ညြွန္ၾကားခ်က္ကို အခ်ိန္မီအေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို ခက္ခဲသည္ဆိုလ်ွင္ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္မွုမ်ားစြာန ဂိုထဲကလုပ္ထားရမည္ျဖစ္သည္ ။ ယခုေသာ္ကား ျပိဳင္ပင္ မျပိဳင္ရေသး တစ္ေနရာရွံုးခဲ့သည္ဆိုျခင္းမွာ ေဒသခံျပည္သူလူထုကို မေလးစားျခင္း ၊ ေစာကားျခင္းနွင့္အတူတူပင္ျဖစ္ေပသည္ ။ ယခုလိုေရြးေကာက္ပြဲရလာဒ္မ်ား ထင္သလိုမျဖစ္ကာမွ (ဧျပီ ၂ ရက္က်ကာမွ) ကယားျပည္နယ္ NLD ဥကၠဌ ေဒါက္တာခင္စည္သူနွင့္ ဖရူဆိုျမိဳ့နယ္ NLD ဥကၠဌ ဦးပဲ့ဒူ တို့ကို ပါတီတာ၀န္မွရပ္ဆိုင္းလိုက္ျခင္းသည္ မိုးလြန္မွထြန္ခ်သည့္သဖြယ္ျဖစ္ေနပါသည္ ။ နဂိုတည္းကျဖစ္ကိုမျဖစ္သင့္ေသာအမွားျဖစ္သည္ ။ ထားေတာ့ျပီးခဲ့တာကျပီးခဲ့ျပီ ။
NLD ပါတီဘာေၾကာင့္ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ၅၀ ရာခိုင္နွုန္းရွံုးနိမ္းရသလဲဆိုတာသိလ်ွင္လာမည့္ ၂၀၂၀ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲၾကီးအတြက္ ျပင္ဆင္သင့္တာျပင္ဆင္နိုင္ေပလိမ့္မည္ ။ အဓိကကေတာ့ ေစတနာျဖင့္ေ၀ဖန္ေထာက္ျပမွုမ်ားကိုအေလးထားနားေထာင္ဖို့ျဖစ္သည္ ။ လူဆိုသည္မွာ အာဏာရလာေသာအခါ တို ့လုပ္တာအမွန္ က်န္တဲ့သူေတြကမွားေနတာ ငါတို့ကိုလာမေ၀ဖန္နဲ့ဟူေသာတဖက္ပိတ္အျမင္မ်ားကိန္းေအာင္းလာေလ့ရွိသည္ ။ အားနည္းခ်က္မ်ားကိုေ၀ဖန္ေထာက္ျပမွုအစား အားလံုးေကာင္းပါသည္ခင္ဗ်ားဟူေသာ အျပာမ်ိဳးကိုသာနား၀င္ခ်ိဳၾကေပလိမ့္မည္ ။ မွန္ကန္ေသာေ၀ဖန္ေထာက္ျပမွုသည္ ေဆးခါးၾကီးနွင့္တူေပလိမ့္မည္ ။ အ၀င္ဆိုးေသာ္လည္းေရာဂါေပ်ာက္ေစတတ္သျဖင့္မ်ိဳခ်ၾကေစလိုပါ၏ ။ NLD ကိုေထာက္ခံသူမ်ားထဲတြင္ စာေရးသူလည္းပါ၀င္၏ ။ ၁၉၈၈ ကပင္စတင္ေထာက္ခံခဲ့သည္ ။ ၁၉၉၀ တြင္ေရာ ၂၀၁၅ တြင္ေရာ NLD ကိုသာ မဲေပးခဲ့ပါသည္ ။ ၂၀၂၀ တြင္ NLD ကိုမဲေပးဖို ့မ်ားပါသည္ ။ ေစာင့္ေတာ့ၾကည့္ရဦးမည္ ။ က်ြန္ေတာ္တို ့ NLD ကိုေထာက္ခံေသာ္လည္း သူတို ့၏လုပ္ငန္းေဆာင္တာေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားကိုအားရသလားဆိုမူ အားမရပါ ဟုဆိုခ်င္သည္ ။ နွစ္ ၅၀ ပ်က္ခဲ့တဲ့နိုင္ငံကို တနွစ္အတြင္း ျပင္ဆင္၍ မရနိုင္ဆိုေသာ သံုးခ်က္တြက္နည္းကို ေဘးဖယ္ထား၍ လုပ္နိုင္လ်က္ မလုပ္ခဲ့နိုင္တာမ်ားကိုစေျပာခ်င္သည္ ။ အစပထမသည္ ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္ကာနီးကာလနွင့္ဆိုင္သည္ ။ မိမိပါတီကို တဘ၀လံုး ၀န္းရံလာခဲ့ၾကသည့္ လူထုၾကည္ညိုေလးစားသည့္ ၈၈မ်ိဳးဆက္အဖြဲ့ထဲမွေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား NLD ပါတီမွ ၀င္ေရာက္ေရြးခ်ယ္ခံရန္ စာရင္းလာေပးၾကစဥ္က ျပည္သူလူထုသည္ ၀မ္းအသာၾကီးသာခဲ့ၾကသည္ ။အားအရၾကီးရခဲ့ၾကသည္ ။ ၈၈ မ်ိဳးဆက္မ်ားနွင့္ NLD ေပါင္းလိုက္လ်ွင္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္အၾကြင္းအက်န္မ်ားကိုက်ဴပင္ခုတ္က်ဴငုတ္မက်န္နွိမ္နွင္းအနိုင္ယူနိုင္ေတာ့မည္ဟု ၀မ္းေျမာက္ခဲ့ၾကပါသည္ ။သို ့ေသာ္ NLD သည္ ကိုကိုၾကီးအပါအ၀င္ ၈၈ မ်ိဳးဆက္နိုင္ငံေရးသမားအမ်ားစုကို သူတို့ပါတီမွ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းအျဖစ္၀င္ျပိဳင္ခြင့္ျပဳရန္ ျငင္းပါယ္လိုက္သည္ကိုအံ့အားသင့္ဖြယ္ ေတြ ့လိုက္ရပါသည္ ( ၈၈မ်ိဳးဆက္ကိုျငင္းပယ္ခဲ့ျခင္းရလာဒ္အျဖစ္ မၾကာမီ ပါတီသစ္တခုေပါ ္ေပါက္လာေပလိမ့္မည္ ထိုပါတီထံသို့ NLD ၏ေထာက္ခံမဲအခ်ိဳ့ပဲ့ပါသြားလိမ့္မည္) ။ လူသစ္ေတြ ေရြးေကာက္ပြဲနီးမွ၀င္လာသူေတြကို လက္မခံဘူးထင္တယ္ဟုထင္ျမင္ခဲ့ေသးေသာ္လည္း အခ်ိဳ့ေသာ ခရိုနီအေသးစားမ်ား ၊ အာဏာရွင္စနစ္လက္ေအာက္တြင္အသားက်ခဲ့သူအခ်ိဳ့ကို ပါတီမွအနီးကပ္လက္ခံျပီး လြွတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းအျဖစ္လက္ခံေရြးခ်ယ္ေစခဲ့တာကေတာ့နားလည္ရခက္ျပန္ပါသည္ ။ ထိုအခါနားလည္ရသည္မွာ NLD သည္ မူတခုအေပါ ္တြင္ခိုင္ခိုင္မာမာရပ္တည္၍သြားေနျခင္းမဟုတ္ပဲ မူအမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းလဲေနေၾကာင္းသိရေပ၏ ။ ထို ့အျပင္ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲ နီးလာေသာကာလတြင္ လြွတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းေရြးရာ၌ ေအာက္ေျခပါတီ၀င္မ်ားေလးစားလက္ခံေရြးခ်ယ္လိုက္ေသာ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကို ပါတီဗဟိုမွပါယ္ခ်ကာ သူတို့နွစ္သက္သေဘာက်သူမ်ားျဖင့္အစားထိုးေပးခဲ့ျခင္းကလည္းအထက္နွင့္ေအာက္ စိတ္ပ်က္သြားေစသည္ ။ ထိုသို ့စိတ္ပ်က္ျပီး ပါတီမွနွုတ္ထြက္သြားသူမ်ားကို စည္းရံုးရွင္းလင္းသိမ္းသြင္းရမည့္အစား အမွိုက္ေတြရွင္းသြားသည္ ဟု ဦး၀င္းထိန္မွေျပာၾကားခဲ့ျခင္းကလည္း ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းမပီသေသာ အျပဳအမူျဖစ္သည္ ။NLD ပါတီ ကို ေဒါ ္ေအာင္ဆန္းစုၾကည္တရား၀င္ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္မေဆာင္ရြက္နိုင္မီ ၊ ပါတီလုပ္ငန္းမ်ားနွင့္ကင္းကြာေနခ်ိန္ ၊ အားလံုးကေလးစားရေသာ သတင္းစာဆရာၾကီးဦး၀င္းတင္ ကြယ္လြန္ခ်ိန္ ၊ ဘဘဦးတင္ဦးလည္းအသက္အရြယ္အရ နာယအျဖစ္သာ အခမ္းအနားမ်ား တက္ေနရခ်ိန္တြင္ ပါတီတြင္း၌ ဦး၀င္းထိန္တန္ခိုးထြားလာျခင္းကလည္း NLD ပါတီအတြက္ ထိုးနွက္ခ်က္တရပ္ျဖစ္သည္ ။ ဦး၀င္းတင္သည္ စစ္တပ္မွထြက္လာသူဗိုလ္မွူးေဟာင္းတေယာက္ျဖစ္သည္နွင့္အညီ သံတမန္မဆန္ေသာ ၊ ယဥ္ေက်းဖြယ္ရာမရွိေသာ အခ်ိဳ့ေသာအတံုးလိုက္အတစ္လိုက္ေျပာဆိုမွုမ်ားကိုလူအမ်ားကမနွစ္ျမိဳ့ၾကေခ် ။ ဥပမာ NLD အစိုးရရာထူးအေျပာင္းအလဲမ်ားရွိမရွိေမးခြန္းကိုေမးျမန္းခဲ့ေသာသတင္းေထာက္ အားေစာက္ရူးဟုအၾကိမ္ၾကိမ္ေျပာဆိုျခင္းသည္ ယဥ္ေက်းေသာ နိုင္ငံေရးေလာက ၊မီဒီယာေလာက၌ မရွိသင့္ေသာ ကိစၥမ်ားျဖစ္သည္ ။ ထို့အျပင္ ဦး၀င္းထိန္သည္ ပါတီအတြင္းေရးမွူးအဖြဲ့၀င္ျဖစ္သည္မွန္ေသာ္လည္း အစိုးရကိစၥမ်ားကို၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ျခင္း ၊လမ္းညြွန္ျခင္း ၊ ဒု၀န္ၾကီးတဦးကိုနုတ္ထြက္ရန္ညြွန္ၾကားျခင္းမ်ားသည္ အမွန္စင္စစ္ ပါတီ Side နွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး(အစိုးရ) Side ကို မွားယြင္းစြာေရာေထြးေခါင္းေဆာင္ေနျခင္းျဖစ္သည္ ။ ထိုကိစၥမ်ားကို NLD သည္ပါတီတြင္းအေရးယူမွု ေ၀ဖန္ေထာက္ျပမွုမရွိခဲ့ေပ ။ဦး၀င္းထိန္ကို ပါတီေခါင္းေဆာင္ပိုင္းတဦးအေနထက္ ေဒါ ္ေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏လူယံုေတာ္အျဖစ္အားလံုးကေၾကာက္ေနရျခင္းျဖစ္သည္ ။ ဤသည္လည္း NLD ပါတီကို နိုင္ငံေရးေ၀ဖန္စဥ္းစားတတ္သူအခ်ိဳ့ သေဘာမက်ေသာအေၾကာင္းတခုျဖစ္သည္ ။
၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ NLD ပါတီ အျပတ္အသတ္အနိုင္ရ၍အစိုးရဖြဲ့ေသာအခါ ျပည္သူလူထုတြင္ ခ်င္ျခင္းနွစ္ခုရွိသည္ ။ ပါသင့္ပါထိုက္သူမ်ား အစိုးရအဖြဲ ့မ်ားထဲတြင္ပါ၀င္လာေစခ်င္ျခင္း နွင့္ မပါသင့္မပါထိုက္ေသာ လူမ်ားပါမလာေစခ်င္ျခင္းျဖစ္သည္ ။ ျပည္သူလူထုသည္ ျပည္ေထာင္စုၾကံ့ခိုင္ေရးပါတီကိုမလိုလား သျဖင့္ NLD ကိုပံုေအာမဲထည့္ခဲ့ၾကသည္ ။ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းမ်ားကိုမျမင္လိုမေတြ ့လိုေတာ့ေပ ။ သို ့ေသာ္ အသစ္ဖြဲ့စည္းလိုက္ေသာ အစိုးရအဖြဲ ့တြင္ NLD ကိုတခါမွေကာင္းက်ိဳးမေပးခဲ့ဖူးေသာ ပါတီမွ လူေဟာင္းမ်ားကို ၀န္ၾကီးရာထူးမ်ားနွင့္အျခားရာထူးၾကီးမ်ား ျပန္ေပးခဲ့သည္ မွာအံ့ၾသစရာေကာင္းလွသည္ ။ လူထုကမလိုခ်င္ေတာ့သျဖင့္ မဲမေပးပဲျဖဳတ္ခ်ခဲ့သူမ်ားကို NLD ကဖုန္သုတ္ပြဲထုတ္လာတာသည္ အေျပာင္းအလဲကို အလြန္လိုလားေနေသာမဲဆႏၵရွင္ျပည္သူလူထု ဆႏၵကိုပစ္ပယ္လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္ ။ လူထုသည္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကိုအလိုမရွိ ။ နွစ္ေပါင္းငါးဆယ္ေလာက္ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္အာဏာရယူထားေသာစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားကို တတ္နိုင္သမ်ွမျမင္ေတြ ့လိုေတာ့ ။ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားနွင့္ေပါင္းကာ မတရားခ်မ္းသာလာၾကေသာခရိုနီမ်ား၊စားဖားမ်ားကို အစိုးရအဖြဲ့သစ္တြင္မျမင္ခ်င္ၾကေတာ့ေပ ။ယခင္အစိုးရလက္ထက္က ၾကံ့ခိုင္ေရးအစိုးရကိုသစၥာေတာ္ခံခဲ့သူမ်ား အစိုးရသစ္တြင္ပါ၀င္လာျခင္းကလည္းျပည္သူလူထု၏မေၾကနပ္မွုကိုၾကီးထြားေစသည္ ။ သပိတ္ေမွာက္တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားမ်ားနွင့္ဆက္ဆံေရးမေကာင္းခဲ့သူ ကပညာေရး၀န္ၾကီးျဖစ္ျခင္း ၊ ယခင္အစိုးရလက္ထက္တြင္ အဘတို့ေရွ့မွကာကြယ္ေပးမွု၌အသားက်ေနခဲ့သူကို ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူခန့္ထားခဲ့ျခင္း၊ ၾကံ့ခိုင္ေရးပါတီမွအမတ္အခ်ိဳ့ ၀န္ၾကီးျဖစ္လာျခင္းတို့သည္ NLD ကိုနွစ္ေပါင္းမ်ားစြာေထာက္ခံလာသူမ်ားကိုေဒါသျဖစ္ေစပါသည္ ။တဖက္တြင္ NLD ကို မိုးထဲေရထဲတြင္ အျမဲတမ္းသစၥာရွိခဲ့ ပူးေပါင္းခဲ့ၾကေသာ SNLD အဖြဲ ့လို ရွမ္းတိုင္းရင္းသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ့ခ်ဳပ္မွေခါင္းေဆာင္မ်ားကို အစိုးရအဖြဲ့ထဲတြင္ အေရးၾကီးေသာ ထိပ္တန္းရာထူးမ်ားခြဲေ၀ေပးေစခ်င္သည္ ။သို ့ေသာ္ NLD သည္ မေပးခဲ့ေခ် ။ ဦးခြန္ထြန္းဦးလိုလူသည္ ဘယ္ေနရာမွာမွ ပါမလာခဲ့ေပ ။ ဒါတြသည္ ကိုယ္လုပ္ခ်င္ရာလုပ္လိုက္ေသာ္လည္း တိုင္းရင္းသားမ်ား (ရွမ္းတိုင္းရင္းသားမ်ား)ရင္ထဲမွာ အနာတခုျဖစ္လာနိုင္သည္ ။ ထိုရလာဒ္အျဖစ္ ယခုအခါ ၂၀၁၇ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ SNLD ကို NLD သည္ ရွမ္းျပည္နယ္မဲဆႏၵနယ္ ၆ ေနရာတြင္ ရွံုးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္ ။ မိမိအနိုင္ရေနခ်ိန္တြင္ မိတ္ေဟာင္းမ်ားကိုလက္တြဲေခါ ္ျခင္းထက္ မိမိနွင့္အေနေ၀းခဲ့ေသာ မ်က္နွာစိမ္းမ်ားကိုမ်က္နွာသာေပးခဲ့မွု ရလာဒ္ျဖစ္သည္ဟုက်ြန္ေတာကေတာ့ထင္ျမင္ယူဆသည္ ။
ေနာက္တခ်က္မွာ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ လူကိုမၾကည့္ပဲ ပါတီကိုၾကည့္ပါဟူေသာ တိုက္တြန္းခ်က္၏ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးျဖစ္သည္ ။ NLD လြွတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားထဲတြင္ စြမ္းေဆာင္ရည္နိမ့္ေသာ လြွတ္ေတာ္အမတ္မ်ားစြာပါသည္ ။ ရိုးသားေကာင္းရိုးသားမည္ ၊ ပါတီကိုသစၥာရွိေကာင္းရွိမည္ ။သို ့ေသာ္ လူေတာ္မ်ားေတာ့မဟုတ္ ။ထို ့ေၾကာင့္ ျပည္သူလူထုသည္ NLD အမတ္အခ်ိဳ့ကိုစိတ္ပ်က္လာၾကတာလည္းရွိသည္ ။ ဤကိစၥသည္ ရွည္လ်ား၏ ။ NLD တဖြဲ ့တည္း၏အျပစ္ေတာ့မဟုတ္ ။ ျပည္ေထာင္စုလြွတ္ေတာ္၀ယ္ ၂၅ ရာခိုင္နွုန္းေသာ တပ္မေတာ္သားကိုယ္စားလွယ္ မူေသ ကုိယ္စားလွယ္ ၁၆၆ ေယာက္ရွိ၏ ။ ေရြးေကာက္ပြဲမွတဆင့္ ေရြးခ်ယ္ခံရမည့္ ျပည္သူ ့ကိုယ္စားလွယ္မွာ ၄၉၈ ေယာက္ရွိ၏ ။ စုစုေပါင္း တပ္မေတာ္သားနွင့္ ေရြးေကာက္ခံအမတ္ေပါင္းလိုက္လ်ွင္ ၆၆၄ ေယာက္ရွိ၏ ။ ထိုအခ်ိန္တြင၂၀၁၅ေရြးေကာက္ပြဲနီးခ်ိန္တြင္္ ျပည္ေထာင္စုၾကံခိုင္ေရးနွင့္ဖြံ့ျဖိဳးေရးပါတီမွလြွတ္ေတာ္အမတ္ ဘူးလက္လွေဆြ (ေခါ ္)ဦးလွေဆြက သူတို့ၾကံ့ခိုင္ေရးပါတီသည္ ၂၆ ရာခိုင္နွုန္း (၁၇၂ေယာက္ ) ေရြးေကာက္ပြဲမွာ နိုင္ခဲ့လ်ွင္ပင္ လြွတ္ေတာ္တြင္း၌ရွိျပီးျဖစ္ေသာ တပ္မေတာ္သားကိုယ္စားလွယ္ ၂၅ ရာခိုင္နွုန္း(၁၆၆ ေယာက္ )နွင့္ေပါင္းလိုက္လ်ွင္ ျပည္ေထာင္စုလြွတ္ေတာ္၏ ၅၁ ရာခိုင္နွုန္း (ထက္၀က္ေက်ာ္) ေထာက္ခံမွုျဖင့္ အစိုးရဖြဲ့ကာ ဆက္လက္အုပ္ခ်ဳပ္နိုင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာခဲ့ပါသည္ ။ ထိုအခ်က္မွာအင္မတန္မသင့္ေလ်ာ္ေသာေျပာၾကားခ်က္ျဖစ္သည္ ။ ဥပေဒေဘာင္ေက်ာ္ေသာေျပာၾကားမွုဟုပင္ေခါ ္၍ရသည္ ။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ နိုင္ငံေတာ္နွင့္ နိုင္ငံသားမ်ားကိုကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ျပီး တို ့တာ၀န္အေရးသံုးပါးကို ကာကြယ္မည္ဆိုေသာတပ္မေတာ္ကိုၾကံ့ခိုင္ဖြံ့ျဖိဳးေရးပါတီ၏ ပုလင္းတူဗူးဆို ့သဖြယ္ အပိုင္တြက္ျပီးေရာေထြးေျပာခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္ ။ အမွန္မွန္မွာ တပ္မေတာ္သည္ နိုင္ငံသားအားလံုးနွင့္သက္ဆိုင္ေသာအဖြဲ့ၾကီးျဖစ္ျပီး ၾကံခိုင္ေရးပါတီမွာ သူ ့ပါတီ၀င္မ်ားနွင့္သာဆိုင္ေသာအဖြဲ့ျဖစ္သည္ ။ ထိုနွစ္ဖြဲ ့ကိုတဖြဲ့တည္းလိုလို လံုးခ်ေသာကိစၥတြင္ တပ္မေတာ္သည္ ထိုစကားေျပာခဲ့သူ ဦးလွေဆြကိုထိုသို ့မသင့္မေလ်ာ္မေျပာၾကားရန္တရား၀င္သတိေပးတားျမစ္ရမည္ျဖစ္သည္ ။ သို ့ေသာ္ က်ြန္ေတာ္သိသေလာက္ ထိုသို့ သတိေပးတားျမစ္မွုမ်ိဳးမရွိခဲ့သျဖင့္ ျပည္သူလူထုသည္ တပ္မေတာ္နွင့္ၾကံခိုင္ေရးပါတီသည္ တဖြဲ ့တည္းအတူတူပင္ျဖစ္သလိုလိုထင္ကုန္ၾကပါသည္ ။
ထိုသို ့ဆိုလ်ွင္ ျပည္သူလူထုကလုပ္နိုင္သည္မွာ ျပည္ခိုင္ျဖိဳးအစိုးရျပန္တက္မလာေစလိုလ်ွင္ NLD ပါတီအစိုးရဖြဲ့နိုင္သည့္ ၅၁ ရာခိုင္နွုန္းျဖစ္ေသာ ၃၃၃ ဦး ျပည္ေထာင္စုလြွတ္ေတာ္ထဲသို ့အေရာက္ပို ့ဖို ့ပဲ ရွိေတာ့သည္ ။ အကယ္၍သာထိုစဥ္က တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္သည္ ျပည္ခိုင္ျဖိဳးပါတီနွင့္တပ္မေတာ္အတူတူမဟုတ္ေၾကာင္း တဖြဲ့တည္းလိုလို ထင္ေယာင္ထင္မွားျဖစ္ေအာင္မေျပာဆိုသင့္ေၾကာင္း တားျမစ္ထုတ္ျပန္ခဲ့မည္ဆိုလ်ွင္ ျပည္သူလူထုသည္ NLD ၃၃၃ ဦး လြွတ္ေတာ္ထဲသို ့ပို ့နုိင္ရန္ လူကိုမၾကည့္ပဲ ပါတီကိုသာၾကည့္၍ မဲေပးၾကဖို့ သိပ္ျပီးအသည္းအသန္ၾကိဳးစားၾကမည္မဟုတ္ေပ ။ ထို ့ေၾကာင့္ လူကိုမၾကည့္ပဲပါတီကိုပဲၾကည့္၍ေရြးခ်ယ္ခဲ့ၾကျခင္းတြင္ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးအနည္းငယ္ ယခုအခါေပါ ္ေပါက္လာေသာ္လည္း ထိုသိုျဖစ္ရျခင္းတြင္ NLD တခုတည္း၏အမွားမဟုတ္ေခ် ။ျပည္သူလူထု၏အမွားလည္းမဟုတ္ ။ထိုသို ့ျဖစ္ေအာင္ အင္အားစုအားလံုး တြန္းပို ့ခဲ့ၾကျခင္းသာျဖစ္ေပသည္ ။ လိုရင္းကိုျပန္ခ်ဳပ္ရလ်ွင္ ထိုစဥ္က နိုင္ငံေရးလိုအပ္ခ်က္အရ အစိုးရအေျပာင္းအလဲျဖစ္ရန္ လူကိုမၾကည့္ပဲ NLD ပါတီကိုသာ မဲေပးေရြးခ်ယ္ခဲ့ၾကေသာ္လည္း ယခုအခါ ေအးေအးေဆးေဆး လူကိုၾကည့္၍ စြမ္းေဆာင္ရည္ျမင့္သူကိုေရြးခ်ယ္ခြင့္ရလာသည့္အခ်ိန္တြင္ မိမိေဒသနွင့္ အလိုက္ဖက္ဆံုးလူကိုသာေစ့ေစ့စပ္စပ္ေရြးခ်ယ္ခဲ့ျခင္းက NLD ယခင္လိုေနရာအားလံုးအနုိင္မရခဲ့ျခင္း၏အဓိကအေၾကာင္းျဖစ္သည္ ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ NLD သည္ လာမည့္ ၂၀၂၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို ၂၀၁၇ လိုမျဖစ္ခ်င္ဘူးဆိုလ်ွင္ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းေရြးခ်ယ္ရာတြင္ ေအာက္ေျချပည္သူလူထု၏ဆႏၵနွင့္ကိုက္ညီေသာ သူကိုသာ အသင့္ေတာ္ဆံုးေရြးခ်ယ္ၾကရေပလိမ့္မည္ ။ ထိုသို့မဟုတ္ပဲ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းစိစစ္ေရြးခ်ယ္ေရးအဖြဲ ့ဟူေသာ ဗဟိုမွလူနည္းစုေလးတစုတဖြဲ့ကသာ ေနရာတိုင္းကိုလုိက္ဆံုးျဖတ္ေနပါလ်ွင္ က်ရွံုးခန္းကိုရင္ဆိုင္ရလိမ့္ဦးမည္ျဖစ္သည္ ။ အမတ္ေလာင္းေရြးရာတြင္ ေဒသခံျဖစ္သူ၊ ေဒသခံျပည္သူလူထုကၾကည္ျငိဳေလးစားေထာက္ခံသူ ၊ အမွန္တကယ္အရည္အခ်င္းရွိသူ ဆိုေသာအခ်က္သံုးခ်က္ကိုသာအဓိကထားေရြးခ်ယ္ရမည္ျဖစ္သည္ ။ ဗဟိုမွ၀င္ေ၇ာက္စြက္ဖက္မွု နည္းနိုင္သမ်ွနည္းရမည္ျဖစ္သည္ ။ ေဒသခံတို့၏အသံကိုနားစြင့္ရေပမည္ ။
ဤသည္တို့မွာ ဘာေၾကာင့္ ၂၀၁၇ တြင္ NLD ပါတီဘာေၾကာင့္ မဲဆႏၵနယ္ ၁၉ ေနရာတြင္ ၉ ေနရာပဲနိုင္ခဲ့သလဲဆိုေသာ အေျဖမ်ားျဖစ္သည္ ။ က်န္တာေတြကေတာ့အေၾကာင္းအမ်ားၾကီးရွိနိုင္သည္ ။ မဲေပးနိုင္ေသာ လူဦးေရထက္တကယ္တန္းမဲလာေပးေသာလူဦးေရမွာ အလြန္နည္းေနျခင္း (ျပည္သူမ်ား မဲလာမေပးသူမ်ားေနျခင္း)သည္လည္း NLD ရွံုးရျခင္းအေၾကာင္းတရပ္ဟု ဦး၀င္းထိန္ကသံုးသပ္သည္ ။ မွန္ေပ၏ ။ သို ့ေသာ္ လူေတြဘာေၾကာင့္မဲလာမေပးၾကသလဲဆိုတာေတာ့ကိုယ့္ဘာသာစဥ္းစားအေျဖထုတ္ၾကဖို့လိုမည္ျဖစ္သည္ ။ ျပည္သူလူထုကိုအျပစ္ပံုခ်ေသာအေျဖထက္ လူေတြမလာခ်င္ေလာက္ေအာင္ဘာေတြကိုစိတ္ပ်က္သြားၾကတာလဲ ။ဘာေတြကိုမေၾကနပ္တာလဲ ။ ငါတို့ဘာေတြလိုအပ္ေနသလဲဟုသာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတၱဳခ်၍ ေ၀ဖန္ဆန္းစစ္ၾကရမည္ျဖစ္သည္ ။ လူေတြကအသိဥာဏ္နံုနဲ့လို့ မဲလာမေပးၾကလို့ဟု ေတာ့ အလြယ္ေျပာ၍ရမည္မဟုတ္ ။ ျမန္မာနိုင္ငံသားမ်ားသည္တုိင္းျပည္အတြက္ တကယ္တန္းလိုအပ္လာသည့္အခါတိုင္း အသက္ေပးကာေရွ ့တန္းမွထြက္ခဲ့ၾကတာ ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရးတြင္တၾကိမ္ ၊ ၁၉၈၈ အေရးအခင္းတြင္တၾကိမ္ ၊ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္တၾကိမ္ ၊ ၂၀၁၅ တြင္တၾကိမ္ အၾကိမ္ၾကိမ္သက္ေသျပခဲ့ျပီျဖစ္သည္ ။
NLD အာဏာရလာေသာအခါ ျပည္သူလူထုကို တိုက္ရိုက္အက်ိဳးျပဳေသာကိစၥမ်ားကိုသာ ဦးစားေပးလုပ္ကိုင္ေစခ်င္ပါသည္ ။ ျပည္သူလူထုအမ်ားစုကိုထိမည့္ကိစၥမ်ားေရွာင္နိုင္သေလာက္ေရွာင္ေစခ်င္သည္ ။ သမၼတရံုးတြင္ သၾကၤန္ပိတ္ရက္ ၅ ရက္ ၊၁၀ ရက္ ကိစၥကိုမွေျဖာင့္ေျဖာင့္တန္းတန္း ရွင္းရွင္းလင္းလင္းမေရးသားတတ္မေၾကညာတတ္သည့္လူမ်ိုးကို ေနရာေပးေစခိုင္းမွုမ်ိဳးေတြ ျပင္ေစခ်င္သည္ ။ အရင္အစိုးရလက္ထက္ကအက်င့္ေတြအတိုင္း လိုက္ေနဆဲျဖစ္သည့္ အခ်ိဳ့ေသာအရာရွိဆိုးမ်ားနွင့္ျပတ္ျပတ္သားသားလမ္းခြဲေစခ်င္သည္ ။ NLD အစိုးရအဖြဲ ့၀င္မ်ားနွင့္လြွတ္ေတာ္အမတ္မ်ားသည္ ေဒါ ္ေအာင္ဆန္းစုၾကည္ထံမတင္ျပရလ်ွင္ဘာမွ ကိုယ့္ဘာသာမလုပ္၀ံ့ၾကေသာ ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ၾကီးမသိပဲဘာမွမလုပ္၀ံ့ေသာကိုရင္ေလးေတြလိုျပဳမူေနၾကတာေတြျပင္ေစခ်င္သည္ ။ ပါတီနွင့္အစိုးရမသဲကြဲပဲ ပါတီေခါင္းေဆာင္ဆိုသူက အစိုးရအဖြဲ့ကို ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္အမိန္ ့ေပးညြွန္ၾကားေနတာေတြ ျပင္ေစလိုသည္ ။ တကယ္ေတာ္ေသာ၀န္ၾကီးေတြကိုခန့္ေစလိုသည္ ။တကယ္ေတာ္ေသာ အမတ္ေလာင္းေတြကိုေရြးေစလိုသည္ ။ ငါတို့ေတာ္လို့ တတ္လို ့ဒီေနရာေရာက္လာျခင္းထက္ ေဒါ ္ေအာင္ဆန္းစုၾကည္မ်က္နွာနွင့္ ဒီေနရာေရာက္လာၾကတာပါလားဟု အမွန္အတိုင္းျမင္ၾကေစလိုသည္ ။ဒါဆိုလ်ွင္ ၂၀၂၀ တြင္ အေျခအေနေကာင္းနိုင္မည္ျဖစ္သည္ ။ ၂၀၁၇ မုန္ ့စာေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္ေခါင္းေလာင္းၾကီးကေတာ့ ေခါက္ျပီးသြားျပီ ။ အျပီးသတ္ေခါင္းေလာင္းၾကီးေနာက္သံုးနွစ္တြင္လာပါလိမ့္မည္ ။နိုင္ခ်င္လွ်င္ျပင္ေစသတည္း။
သရ၀ဏ္(ျပည္)
ေစာင့္ၾကည့္ဂ်ာနယ္
၇.၄.၂၀၁၇

သၾကၤန္ပြဲ (၁)

#သၾကၤန္ပြဲ (၁)
ေရးသူ - ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္
ျမန္မာျပည္က ဧၿပီလရဲ႕ရက္စက္မႈကေတာ့ ေနရဲ႕ ခ်စ္ခ်စ္ေတာက္အပူရွိန္နဲ႔ ၀င္း၀င္းေတာက္ထိန္ေနတဲ့ အလင္းေရာင္နဲ႔ဆိုင္ပါတယ္။ လူေတြရဲ႕ အင္အားေတြ၊ စြမ္းအားေတြကို ယုတ္ေလ်ာ့အားနည္းေစတဲ့အတြက္ ကြဲအက္ေနတဲ့ေျမႀကီးပမာ တစ္ကိုယ္လံုးပူခ်စ္ေနၿပီး ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ေစ ပါတယ္။ ဒီလိုပူျပင္းေျခာက္ေသြ႕တဲ့လမွာပဲ ကၽြန္မတို႔ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြ ရဲ႕ ႏွစ္သစ္အခ်ိန္က်ေရာက္ပါတယ္။ ပူျပင္းေျခာက္ေသြ႕မႈနဲ႔ လိုက္ဖက္ညီစြာပဲ ႏွစ္သစ္ကူးအခါသမယကို ေရသဘင္ပြဲခင္းၿပီး ဆင္ယင္က်င္းပၾကပါတယ္။
ဒီပြဲေတာ္ရဲ႕ နာမည္ကေတာ့ “သႀကၤန္ပြဲေတာ္”ပါပဲ။ သႀကၤန္ဆိုတာ ကူးေျပာင္းျခင္းကို ဆိုလိုပါတယ္။ သႀကၤန္မွာ မဟာ (ႀကီးျမတ္ေသာ) ဆိုတဲ့စကားလံုးကို တစ္ခါတစ္ရံ တြဲဖက္သံုးေလ့ရွိပါတယ္။ ႏွစ္ေဟာင္း ကုန္လို႔ ႏွစ္သစ္ကို ကူးေျပာင္းတာဟာ ႀကီးက်ယ္တဲ့ေျပာင္းလဲမႈျဖစ္ တဲ့အတြက္ ပြဲလမ္းသဘင္ေတြ ဆင္ယင္က်င္းပၾကလို႔ မဟာဆိုတဲ့ စကားလံုးကို သံုးတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါတင္မကပါဘူး။ ကၽြန္မတို႔တစ္ေတြ “အတာ”(ၿပီးဆံုးျခင္း)ဆိုတဲ့ စကားလံုးကိုလည္း သံုးပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ဒီပြဲေတာ္ဟာ ႏွစ္ေဟာင္းရဲ႕ေနာက္ဆံုးေလးရက္ မွာက်င္းပၿပီး အဲဒီမွာ အတာေရကို တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္ပက္ၾကေလာင္းၾကပါတယ္။ ဒီလို အျပန္အလွန္ေရ ပက္ေလာင္းၾကတာဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့အထိမ္းအမွတ္၊ သာယာ၀ေျပာ တဲ့ အထိမ္းအမွတ္၊ အညစ္အေၾကးေတြကို ဖယ္ရွားပစ္တဲ့ အထိမ္းအမွတ္ပါပဲ။
သႀကၤန္ပြဲေတာ္ရဲ႕ပံုသ႑ာန္ဟာ လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ေပါင္း(၂၀၀)ေက်ာ္ေလာက္ ကစၿပီး သိသိသာသာေျပာင္းလဲလာပါတယ္။ ၁၇၉၅ခုႏွစ္မွာ အိႏၵိယဘုရင္ခံ ကေစလႊတ္လို႔ အင္း၀မွာ သံတမန္အျဖစ္ဆိုက္ေရာက္ခဲ့တဲ့ အဂၤလိပ္လူမ်ဳိး Captain Symes က သူ၀င္ေရာက္ဆင္ႏႊဲခဲ့ဖူးတဲ့ သႀကၤန္ပြဲ ကို ေရးသားေဖာ္ျပဖူးပါတယ္။
ႏွစ္ေဟာင္းက အညစ္အႏြမ္းေတြကို သန္႔စင္ဖယ္ရွားဖို႔၊ ႏွစ္သစ္မွာ မေကာင္းမႈေတြက ကင္းေ၀းေစဖို႔ အမ်ဳိးသမီးေတြဟာ အဲဒီေန႔မွာ ေတြ႕သမွ် အမ်ဳိးသားေတြကို ေရပက္ၾကပါတယ္။ အမ်ဳိးသားေတြကလည္း အျပန္အလွန္အေနနဲ႔ သူတို႔ကို ေရပက္ခြင့္ရပါတယ္။ ဒီလိုခြင့္ျပဳတာဟာ တစ္ဖက္သားကို မထိခိုက္ေစဘဲ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို မ်ားစြာျဖစ္ေပၚေစပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ေရဖလားေတြနဲ႔ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ေတြ႕သမွ် အမ်ဳိးသားေတြ ကို ေရပက္ၾကတဲ့ အမ်ဳိးသမီးငယ္ေလးေတြဟာ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ျပန္ၿပီး စိတ္ႏွလံုးထားေကာင္းနဲ႔ ေရပက္တာကို ခံရတဲ့အခါမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ၾက ပါတယ္။
ဒီလိုေရပက္ကစားၾကတဲ့အခါမွာေရာ၊ တျခားေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြမွာေရာ၊ မယဥ္ေက်းတဲ့အမူအရာကို နည္းနည္းေလးမွ ထုတ္ေဖာ္မျပၾကပါဘူး။ ညစ္ပတ္တဲ့ေရနဲ႔ ဘယ္ေတာ့မွ မပက္ၾကပါဘူး။ အမ်ဳိးသားအေနနဲ႔ အမ်ဳိးသမီးကို ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ ကိုင္တြယ္ခြင့္မရွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ သူစိတ္ေက်နပ္သေလာက္ ေရေလာင္းခြင့္ရွိပါတယ္။ ဒါေတာင္ အမ်ဳိးသမီးကစၿပီး ေရေလာင္းမွသာ ျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ဳိးသမီးေတြကို ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕စြာ ဆက္ဆံတဲ့ေခတ္တုန္းက အမ်ဳိးသမီးေတြက သာ စၿပီး ေရေလာင္းခြင့္ရွိတယ္ဆိုတာ ယခုအခါမွာေတာ့ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတာ ၾကာပါၿပီ။
ဒီကေန႔မွာေတာ့ ေရအားျပင္းျပင္းထြက္ဖို႔ ေရပိုက္ေတြမွာ
ေခါင္းေသးေသးေလးေတြတပ္ၿပီး ပက္ကစားၾကတာေတြ ဟာ ေရႁပြတ္ေတြ၊ ေရဖလားေတြနဲ႔ ပက္ကစားၾကတဲ့ေနရာေတြမွာ အမ်ားႀကီးအစားထုိး၀င္ေရာက္ေနပါၿပီ။ သက္ႀကီးရြယ္အို ျမန္မာလူႀကီးမ်ားက သႀကၤန္ပြဲေတာ္ကာလမွာ မယဥ္ေက်းတဲ့အမူအရာကို နည္းနည္းေလးမွ ထုတ္ေဖာ္မျပရဘူးဆိုတဲ့စကားဟာ လံုး၀မရွိေတာ့ဘူးဆိုတာကို ၀မ္းနည္းစြာနဲ႔ ေျပာဆိုေနၾကပါၿပီ။ အထူးသျဖင့္ အလြန္အကၽြံ အရက္ေသာက္သံုးျခင္းဟာ သႀကၤန္ပြဲနဲ႔အတူ တြဲဖက္ပါလာကတည္းကပါပဲ။ ယခုေခတ္မွာေတာ့ လမ္းေထာင့္ေတြမွာ ယာယီမ႑ပ္ေတြ ထုိးၿပီး ေရပက္ကစားၾက၊ အဆိုအကေတြနဲ႔ ေဖ်ာ္ေျဖတင္ဆက္လာၾကပါၿပီ။ ကားတစ္စီးအျပည့္နဲ႔ အေပ်ာ္ေရပက္ခံထြက္ၾကတဲ့သူေတြကလည္း တစ္လမ္း၀င္တစ္လမ္းထြက္နဲ႔ ေရစိုရႊဲၿပီးရင္း စိုရႊဲလာၾကသလို၊ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့ မူးၿပီးရင္း ပိုမူးလာၾကပါေတာ့တယ္။
သႀကၤန္ပဲြအတြင္း ေရပက္ခံထြက္တဲ့သူ အမ်ားအျပားဟာ ေပ်ာ္႐ႊင္ဖို႔အတြက္ ကားနဲ႔ေလွ်ာက္လည္ရင္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ႀကီး အရက္ေသာက္ခဲ့ၾကတာ ထင္႐ွားပါတယ္။ ဒီလို အရက္မူးၿပီး အေပ်ာ္ထြက္လည္တဲ့သူေတြဟာ တစ္ခါတေလ ေဒါသထြက္ေအာင္ ေျပာဆိုတာေတြ၊ ႐ိုင္းစိုင္းၾကမ္းတမ္းတဲ့ အျပဳအမူေတြ ျပဳလုပ္လာတဲ့အခါ ရန္ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ႏွစ္သစ္အခါသမယ မွာ ေစာင့္ထိန္းရမယ့္ ႐ိုးရာအစဥ္အလာစိတ္ဓာတ္ျဖစ္ တဲ့ ေဒါသမထြက္ရဘူးဆိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္ကို မထိန္းသိမ္းႏိုင္ၾကေတာ့ပါဘူး။
အေပ်ာ္လြန္တဲ့အခါ ေရွာင္လႊဲလို႔မရတဲ့ ရန္ပဲြေတြျဖစ္႐ံုမက မေတာ္တဆ ယာဥ္တိုက္မႈေတြ ျဖစ္ပြားၿပီး အသက္ဆံုး႐ႈံး၊ ေျခလက္ေတြက်ဳိးပဲ့၊ ထိခိုက္ဒဏ္ရာ ရတဲ့အထိ ျဖစ္တာေတြဟာ ႏွစ္တိုင္းပါပဲ။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္
Eternal Light Magazine

တနသၤာရီတုိင္းအတြင္းရွိ ပုဂၢလိကပိုင္ကြၽန္းမ်ား ပုံစံ ၇ ရွိလွ်င္ ေရာင္းလိုက ေရာင္းႏိုင္ေၾကာင္း တုိင္းသယံဇာတဝန္ႀကီးေျပာ

==================
==================

တနသၤာရီတုိင္းေဒသ ႀကီးရွိ က်ပ္သိန္းေပါင္း ေသာင္း ႏွင့္ခ်ီတန္ဖိုးရွိေသာ ကြၽန္းအမ်ားစု အနက္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္းကပိုင္ေသာ ကြၽန္းမ်ားကို ပုံစံ ၇ ရွိပါက ေရာင္းခ်လိုပါက ေရာင္းႏုိင္ေၾကာင္း တနသၤာရီတုိင္းေဒသႀကီး အစိုးရအဖြဲ႕ သယံဇာတႏွင့္ ပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္း ေရးဝန္ႀကီး ဦးျမင့္ေမာင္က ေျပာ သည္။
တနသၤာရီတုိင္းဘက္ရွိ ကြၽန္းအမ်ားစုတြင္ ဥယ်ာဥ္ၿခံေျမ ပံုစံ (၇)ရရွိထားေသာ ဘိုးဘြားပိုင္ ကြၽန္းမ်ားရွိၿပီး ေရာင္းခ်ခြင့္၊ ေပါင္ႏွံခြင့္ ေပးေသာ္လည္း ႏုိင္ငံျခား သားမ်ားအား ေရာင္းခ်ခြင့္မျပဳ ထားေၾကာင္း ၎က ေျပာသည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ တနသၤာရီတုိင္း ေဒသႀကီးရွိ ကြၽန္းမ်ား အေရာင္း အဝယ္ျပဳလုပ္ျခင္းကို ေနာက္ပိုင္း တြင္ စိစစ္ႏုိင္ရန္ ကြၽန္းတစ္ကြၽန္း ခ်င္းစီ၏ ရာဇဝင္ကို ေသခ်ာစြာ ေလ့လာစံုစမ္းမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဦးျမင့္ေမာင္က ေျပာသည္။
ယခုရက္ပိုင္းတြင္း တနသၤာ ရီတုိင္းမွ ကြၽန္းတစ္ကြၽန္းျဖစ္ေသာ ဥယ်ာဥ္ေတာင္ကြၽန္းကို ေငြက်ပ္ သိန္းႏွစ္ေသာင္းျဖင့္ ေရာင္းခ်ရန္ ေအးခ်မ္းေျမ အိမ္ၿခံေျမအက်ိဳး ေဆာင္လုပ္ငန္းက စတင္ေၾကာ္ျငာ ခဲ့ရာမွ စိတ္ဝင္စားသူအေျမာက္ အျမားရွိခဲ့သည္။
‘‘အဲဒီကြၽန္းရဲ႕ ပိုင္ရွင္က ကြၽန္မတုိ႔ကုမၸဏီကို လာအပ္ထား လုိ႔ အခုလို ေၾကာ္ျငာတင္ေပး လိုက္တာပါ။ ေရာင္းမယ့္သူဘက္မွာ သူတို႔ပိုင္ဆုိင္ေၾကာင္း ျပည့္ ျပည့္စံုစံု စာရြက္စာတမ္းေတြရွိပါ တယ္။ အဘိုးအဘြားလက္ထက္ ကတည္းက ပိုင္လာတဲ့ကြၽန္းလုိ႔ ေျပာပါတယ္။ အဲဒီနားက ကြၽန္း ေတြလည္း မၾကာခဏအေရာင္း အဝယ္ျဖစ္ေနတယ္လို႔ ေရာင္း မယ့္သူက ကြၽန္မတုိ႔ကို ေျပာျပပါ တယ္’’ဟု ေအးခ်မ္းေျမအိမ္ၿခံေျမ အက်ိဳးေဆာင္လုပ္ငန္း မန္ေန ဂ်င္းဒါ႐ိုက္တာ မသက္ထားက ေျပာသည္။ အဆုိပါကြၽန္းကို ေရာင္းခ် ရန္ ေၾကာ္ျငာတင္ၿပီး ေနာက္ပိုင္း တြင္ စိတ္ဝင္စားသျဖင့္ ဝယ္ယူ ရန္ လာေရာက္ေမးျမန္းသူ ေလး ဦးခန္႔ရွိၿပီး အေရာင္းအဝယ္ကိစၥ အတြက္ ပိုင္ရွင္ႏွင့္ ရက္ပိုင္းအ တြင္း ေတြ႕ဆံုေပးရန္ စီစဥ္ေန ေၾကာင္း ၎က 7Day Daily အားေျပာၾကားသည္။
၂၀၁၆ ကလည္း တနသၤာရီ တုိင္း ဘုတ္ျပင္းၿမိဳ႕နယ္အနီးရွီ (ဗ)ကြၽန္း အမည္ရွိေသာ ကြၽန္းကို ေဒၚလာႏွစ္သန္းျဖင့္ အေရာင္းအဝယ္ ျဖစ္ခဲ့ဖူးေၾကာင္း ၎က ေျပာသည္။
ကြၽန္းအမ်ားစုသည္ ေလ ယာဥ္ ကြင္းတည္ေဆာက္ခြင့္မရွိ ေသာ္လည္း ရဟတ္ယာဥ္ကြင္း တည္ေဆာက္ႏုိင္ၿပီး အပန္းေျဖ လုပ္ငန္းမ်ားျဖစ္သည့္ ဟိုတယ္လုပ္ငန္းႏွင့္ အျခားစီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို ေကာင္းမြန္စြာ လုပ္ကိုင္ေနေသာေၾကာင့္ ယင္းကြၽန္း မ်ားကို ဝယ္ယူရန္ စိတ္ဝင္စားသူ အေျမာက္အျမားရွိေၾကာင္း မသက္ထားက ဆုိသည္။
===========
7Day News Journal
ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္
အားမာန္သစ္ အားမာန္သစ္သစ္

"သူေတာင္းစား နဲ႔ ဘုန္းႀကီး "

ဆရာေတာ္အစဥ္အဆက္က ေျပာျပခဲ႔တဲ႔ ဓမၼပံု ဝတၱဳေလးတစ္ပုဒ္ကို အရင္ေျပာရေအာင္ပါ ။
တစ္ခါတုန္းက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းကို သူေတာင္းစားတစ္ေယာက္ ေရာက္လာပါတယ္ ။
ေက်ာင္းေပၚေရာက္ေတာ့ ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းႀကီးကို အသင့္ေတြ႔တာနဲ႔ . .

"ဘုန္းႀကီးဘုရား , ဆြမ္းက်န္ေလးမ်ားရွိရင္ စြန္႔ပါ ဘုရား"
ဒီေတာ့ ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းႀကီးက. . .
"မင္းမွာ ေျခ,လက္ အေကာင္းႀကီး ,ကိုယ့္ဟာကိုယ္ လုပ္စားပါလား ? ဘာျဖစ္လို႔ ေတာင္းစားေနရတာလဲ ? သြား မေပးနိုင္ဘူး , အခု ဆင္းသြား " လို႔ ခပ္ေငါက္ေငါက္ေလး ေျပာလိုက္ပါတယ္ ။
သူေတာင္းစားက ခ်က္ခ်င္းမဆင္းေသးဘဲ လက္အုပ္ကေလး ခ်ီၿပီး. .
"ဘုန္းႀကီးဘုရား , တပည့္ေတာ္ အခုပဲ ဆင္းပါ့မယ္ ဘုရား ၊ မဆင္းခင္ လကၤာေလးနဲ႔ ကန္ေတာ့ျပီး ဆင္းပါရေစဘုရား"
ဘုန္းႀကီးကလည္း ဆြမ္းစားခါနီးေနျပီဆိုေတာ့ " မင္းကန္ေတာ့မွာျဖင့္ ျမန္ျမန္ကန္ေတာ့ , ကန္ေတာ့ျပီးရင္ ဆင္းေတာ့" လို႔ ခပ္မာမာေလး ထပ္ေျပာလိုက္တယ္ ။
သူေတာင္းစားလည္း ေစာင့္ေၾကာင့္ကေလးထိုင္ ၊ လက္အုပ္ကေလး ခ်ီၿပီး . . .
-ေရွးကေကာင္းလို႔ ခုေကာင္းပါသည္ ၊
-ခုေကာင္းရင္ ေနာင္ေကာင္းပါလိမ့္မည္ ၊
-ေရွးကမေကာင္းလို႔ ခုမေကာင္းပါသည္ ၊
-ခုမေကာင္းရင္ ေနာင္မေကာင္းပါလိမ့္မည္။"
လို႔ ဆိုျပီး ကန္ေတာ့လိုက္ပါတယ္ ။ ကန္ေတာ့ျပီး ျပန္ဆင္းမယ္လည္း လုပ္ေရာ ဘုန္းႀကီးက. .
" ဟဲ႔ . . ကိုရင္ လာစမ္း ၊ ဟိုျပင္ထားတဲ႔ ဆြမ္းအုပ္ ထဲက တစ္ေယာက္စာ လံုလံုေလာက္ေလာက္ ထည့္ေပးလိုက္" လို႔ ေျပာလိုက္ပါေတာ့တယ္ ။
သူေတာင္းစားလည္း ဆြမ္းထုပ္ရသြားေတာ့ ျပံဳးျပံဳးနဲ႔ ေက်ာင္းေပၚက ဆင္းသြားပါတယ္ ။
------------------------------------------------
သူေတာင္းစား ဆိုသြားတဲ႔ လကၤာေလးက သိပ္ကို တာသြားတာပါ ။ ဒီလကၤာေလးကို အေျခခံၿပီး အေတြးေလးခ်က္ ေတြးလို႔ ရပါတယ္ ။
ေရွးက ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြ ျပဳခဲ႔လို႔ အခုဘဝ ေကာင္းေနတယ္ ။ ခုဘဝ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြ ဆက္ျပဳေနရင္ ေနာင္ဘဝလည္း ဆက္ေကာင္း ေနဦးမယ္ ။
ေရွးက ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ မျပဳခဲ႔လို႔ အခုဘဝ မေကာင္းဘူး ။ ခုဘဝ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ ဆင့္ကာဆင့္ကာ ျပဳေနရင္ ေနာင္ဘဝ ေကာင္းမွာပဲ ။
စိတ္ေနစိတ္ထားဘက္ လွည့္ေတြးမယ္ ဆိုရင္လည္း ေရွးဘဝ စိတ္ထားေကာင္းလို႔ ခုဘဝ ေကာင္းေနတယ္ ။ ခုဘဝ စိတ္ထား မေကာင္းရင္ ေနာင္ဘဝ မေကာင္းဦးမွာပဲ ။
အေတြးေလးခ်က္က ဆင့္ပြား ထြက္လာတာပါ ။
---------------------------------------------
လူဆိုတာ သူ႔ကံနဲ႔သူ ၊ ကိုယ့္ကံနဲ႔ကိုယ္ပါ ။
ဥပမာ . . .ဌာန ၊ ရံုး ၊ ကုမၸဏီတစ္ခုမွာ ကိုယ့္ထက္ သာေနတဲ႔လူ ဆိုတာ ရွိေနတတ္ပါတယ္ ။
တကယ္ေတာ့ ကိုယ့္ထက္ သာေနတဲ႔ သူတပါးရဲ႕ ကံကို အားက်ရမွာပါ ။ မနာလိုရမွာ မဟုတ္ပါဘူး ။ မနာလိုတဲ႔စိတ္ ျဖစ္ေနတာဟာ ကိုယ့္ရဲ႕ အေတြးအေခၚ မွားေနတာပါ ။
ကိုယ့္ထက္သာတဲ႔လူနဲ႔ေတြ႔တဲ႔အခါ ႏွလံုးသြင္း မွန္ဖို႔ သိပ္အေရးႀကီးပါတယ္ ။ ႏွလံုးသြင္းမွားရင္ နစ္သထက္ နစ္သြားပါလိမ့္မယ္ ။
ႏွလံုးသြင္းမွန္ဖို႔ကေတာ့ သိပ္မခက္လွပါဘူး ။ အထက္က လကၤာေလးကို ျပန္အာရံုျပဳ လိုက္ရံုပါပဲ ။
----------------------------------------------
"ေၾသာ္. . . သူက ေရွးကေကာင္းလို႔ ခုေကာင္းေနတာ ၊ ငါက ေရွးက မေကာင္းလို႔ ခု မေကာင္းေနရတာ ။ သူ႔လို ေကာင္းေအာင္ ခုဘဝမွာေတာ့ ေကာင္းေအာင္ပဲေနမယ္ ။ " လို႔ ႏွလံုးသြင္းျပီး ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြ ဆင့္ကာ ဆင့္ကာ ျပဳေနဖို႔ပါပဲ ။
ကုသိုလ္ဆိုလို႔ ေက်ာင္းႀကီးေတြ ေဆာက္လွဴမွ ကုသိုလ္ရတာ မဟုတ္ပါဘူး ။
မနက္အိပ္ယာထတာနဲ႔ ဂုဏ္ေတာ္ေလးပြား ၊ ေမတၱာေလးပြား ၊ ဝိပႆနာေလး ပြားေနလိုက္ ရင္လည္း ပိုက္ဆံမကုန္ဘဲ ကုသိုလ္ ျဖစ္ေနတာပါ ။
ေနာက္ငါးပါးသီလကို ေန႔စဥ္အထူး ေစာင့္ထိန္းျပီး ရွစ္ရက္ , ဆယ့္ငါးရက္ ဥပုသ္ေန႔ ေတြမွာလည္း ရွစ္ပါးသီလ , ကိုးပါးသီလေတြကို ဝတ္တစ္ခုလို ေစာင့္ထိန္းသြားမယ္ ၊ ကိုယ့္ရဲ႕ စိတ္ဓါတ္ကိုလည္း ျမင့္ျမတ္ေအာင္ တည္ေဆာက္ သြားမယ္ဆိုရင္ မၾကာခင္အခ်ိန္မွာ ကိုယ္ေမ်ွာ္လင့္တဲ႔ ေကာင္းက်ိဳးေတြ ရလာမွာပါ ။
-------------------------------------------
ေနာက္တစ္ခု သတိရတာ ေျပာရရင္ စာထဲမွာ အဆင့္ေလးဆင့္ ျပထားတယ္ ။
ပထမအဆင့္က ဗဟုသုတျဖစ္ေအာင္ တရားနာပါ ။
ဒုတိယအဆင့္က ဖတ္ထားတဲ႔ တရားထဲ စာထဲက ေဆာင္သင့္ေဆာင္ထိုက္တာကို ေဆာင္ထားပါတဲ႔ ။
တတိယအဆင့္က ေဆာင္ထားတဲ႔တရားထဲက ႀကံစည္စဥ္းစားပါတဲ႔ ။
စတုတၳအဆင့္က ႀကံစည္စဥ္းစားရံုတင္ ရပ္မထားဘဲ လက္ေတြ႔အသံုးခ်ပါတဲ႔ ။
လူဆိုတာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ထဲ ရပ္တည္လို႔ မရတာ ဆိုေတာ့ ပတ္ဝန္းက်င္ဆိုတာ ေသသည္အထိ ရွိေနမွာပါပဲ ။ ပတ္ဝန္းက်င္ကို အမွီျပဳၿပီး ခံစားခ်က္ မ်ိဳးစံု ဝင္လာမွာပါပဲ ။
ပတ္ဝန္းက်င္ကို မွီၿပီး ခံစားခ်က္ ဝင္လာရင္ ႏွလံုးသြင္း မွန္ဖို႔ သိပ္အေရးႀကီးပါတယ္ ။
ဘာပဲေျပာေျပာ ကိုယ့္ထက္သာတဲ႔ တစ္ေယာက္နဲ႔ ႀကံဳၿပီး မနာလိုစိတ္ ဝင္ခဲ႔ရင္ေတာ့ ေအာက္ပါလကၤာေလးကို တိုးတိုးေလးသာ ရြတ္ၾကည့္လိုက္ပါေတာ့. . .။
ေရွးကေကာင္းလို႔ ခုေကာင္းပါသည္
ခုေကာင္းရင္ ေနာင္ေကာင္းပါလိမ့္မည္
ေရွးကမေကာင္းလို႔ ခုမေကာင္းပါသည္
ခုမေကာင္းရင္ ေနာင္မေကာင္းပါလိမ့္မည္
------------------------
က်မ္းကိုး
သဗၺမဂၤလဓမၼေဒသနာ ( အရွင္ဝါသဝါဘိဝံသ)
ရေဝႏြယ္-အင္းမ (အေတြးမ်ားနွင့္ မိတ္ဖြဲ႔ျခင္း )
( စာ-၂၃-၂၈ )
Credit - ဓမၼ ႏွစ္သက္သူ

သန္းစုိး(ခ)ရဲရင့္ ၏ ျပန္ေျပာင္းေျပာျပခ်က္

Zaw Zaw Hein

 

ဒီအ​ေၾကာင္​းအရာဟာ ျမန္​မာမာ့ဒီမိုက​ေရစီ အ​ေရးမွာ ၈၈ အ​ေရးအခင္​ ​ေနာက္​ပိုင္​း RIT ​ေက်ာင္​းသား တစ္​​ေယာက္​ ပါဝင္​းလုပ္​႐ွားခဲ့တဲ့ ကမာၻ​ေက်ာ္​ အျဖစ္​အပ်က္​တစ္​ခုပါ ။ သူ႔ရဲ႕ လုပ္​​ေဆာင္​ခ်က္​​ေၾကာင္​့ ျမန္​မာ့ဒီမိုက​ေရစီအ​ေရးကို ကမာၻက ဂ႐ုျပဳမိလာတယ္​ ဆိုရင္​ မွားမယ္​ မထင္​ပါဘူး...

သမိုင္​းကိုသိ​ေစခ်င္​လို႔ မ်ွ​ေဝ​ေပးပရ​ေစ..

၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းပုိင္ ေလယာဥ္တစ္စီးအား ဆပ္ျပာတံုးတစ္တံုးကုိ ဗုံးပံုစံအတုျပဳလုပ္​၍ ထုိင္းႏုိင္ငံသုိ႔ လမ္းေၾကာင္းေျပာင္း ဆင္းသက္ေစကာ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီအေရးကုိ ႏုိင္ငံတကာက အာ႐ံုျပဳေစခဲ့သူတစ္ဦးျဖစ္ေသာ

သန္းစုိး(ခ)ရဲရင့္ ၏ ျပန္ေျပာင္းေျပာျပခ်က္


အပိုင္​း(၁)
ကြ်န္ေတာ့္အမည္ သန္းစိုး ပါ။ ကြ်န္ေတာ့္ကို ျမန္မာ အသိုင္းအဝိုင္း မွာ ျမန္မာ့ ဒီမိုကေရစီအေရး လႈပ္ရွားမႈမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ရဲရင့္ လုိ႔လည္း သိၾကပါ တယ္။
၁၉၈၈ တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ လူထုဟာ  အေထြေထြ မေက်နပ္ခ်က္မ်ားေၾကာင့္ မဆလ အစိုးရကို ဆန္႔က်င္ ဆႏၵျပခဲ့ၾကၿပီး ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလံုးတြင္ ဒီမိုကေရစီအေရးကို ေတာင္းဆိုဆႏၵျပခဲ့ၾကပါတယ္။ ထုိအခ်ိန္က ကြ်န္ေတာ္ဟာ ႏုိင္ငံေရး အေတြ႕အၾကံဳ မရိွေသးေသာ ေက်ာင္းသားလူငယ္တစ္ဦးသာ ျဖစ္ၿပီး ဤသမိုင္းဝင္ ၈ ေလးလံုး ဒီမိုကေရစီအေရး လႈပ္ရွားမႈတြင္ ပါဝင္ခဲ့ပါတယ္။ လူထုႀကီးႏွင့္အတူ ေန႔စဥ္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ လွည့္လည္ ဆႏၵျပမႈမ်ားတြင္ လည္း ပါဝင္ခဲ့ ပါတယ္။
၁၉၈၈ စက္တင္ဘာ ၁၈ ရက္၌ ေသြးထြက္သံယိုမႈမ်ားႏွင့္ စစ္အာဏာသိမ္းမႈအၿပီး မွာ ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ဟာ  ထိုင္း၊ ျမန္မာ နယ္စပ္ ဘက္ သုိ႔ တိမ္းေရွာင္ကာ ေတာတြင္းမွ အစုိးရအား ဆန္႔က်င္လ်က္ ဒီမိုကေရစီအေရး ကို ဆက္လက္ လႈပ္ရွားခဲ့ပါတယ္။ ထိုင္း ၊ ျမန္မာ နယ္စပ္တြင္ ေနထိုင္စဥ္ မွာ ကြ်န္ေတာ္ ဟာ  ေတာတြင္းေရာက္ ဒီမိုကေရစီအေရး လႈပ္ရွားသူမ်ားႏွင့္ အတူ အာဏာရွင္စစ္အစိုးရ ဆန္႔က်င္ေရး ၊ ႏုိင္ငံေရး လႈပ္ရွားမႈမ်ားကို ဆက္လက္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဒီမိုကေရအေျပာင္းအလဲမ်ား ျဖစ္ေပၚလာေစေရးအတြက္ ကိုယ္ တတ္ စြမ္းႏုိင္သမွ် အားထုတ္ခဲ့ပါတယ္။
စစ္အစိုးရကို ဆန္႔က်င္လုိသည့္ ျမန္မာလူထုတို႔၏ ျပင္းျပသည့္စိတ္ဓာတ္ႏွင့္ အင္အားကုိ မ်က္ျမင္ကုိယ္ေတြ႕ ႀကံဳဆံုခဲ့ရသျဖင့္ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီအေရးအတြက္ အေကာင္းျမင္ၿပီး  ( အလြန္ဆံုး) တစ္ႏွစ္ေလာက္ျဖင့္ အိမ္ျပန္ကာ မိဘ ေဆြမ်ဳိး သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ ျပန္လည္ကာ ေပါင္းဆံုႏိုင္ လိမ့္ မည္ဟု ယံုၾကည္ခဲ့ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ႏိုင္ငံေရး အေျခအေနမ်ားဟာ ျမန္မာျပည္တြင္း မွာ ေရာ ထိုင္းျမန္မာ နယ္စပ္ဧရိယာတြင္ပါ ကြ်န္ေတာ္ ေမွ်ာ္လင့္သည္ထက္ မ်ားစြာ ဆိုးရြားခဲ့ပါတယ္။
၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္တြင္ ျမန္မာ့ ဒီမိုကေရစီေရးလႈပ္ရွားမႈမ်ား၏ ဦးေဆာင္မႈ ပံုရိပ္ျဖစ္ေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို စစ္အစုိးရက ထိန္းသိမ္းလိုက္ပါသည္။ (ထိုအခ်ိန္က အင္တာနက္ မရိွေသးသျဖင့္ ယေန႔ေခတ္ကဲ့သို႔ သတင္းအခ်က္အလက္ကုိ လွ်င္ျမန္ က်ယ္ျပန္႔စြာ မရရိွႏိုင္ေခ်။) ျမန္မာ ႏုိင္ငံတြင္း  တြင္ ျဖစ္ ေပၚ ေနခဲ့ ေသာ  အလြန္ဆိုးရြားေသာ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈမ်ားျဖစ္သည့္ ႏုိင္ငံေရး အေျခအေနမ်ားအား ႏိုင္ငံတကာ လူ႔အသိုက္အဝန္းမွ အာရံုစိုက္မႈ မ်ား လိုအပ္လာ ခဲ့ပါ တယ္။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဟာ  စစ္အာဏာရွင္ဆန္႔က်င္ေရးကုိ အရွိန္ဟုန္ျမႇင့္ႏုိင္ရန္ အတြက္၊ ျမန္မာ ႏိုင္ငံေတာ္တြင္ ႏိုင္ငံေရးအရျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမႈ မ်ား အျဖစ္ ေပၚေပါက္လာေစရန္ ၊  ႏုိင္ငံတကာဖိအား မ်ား ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ခဲ့ၾက ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ျမန္မာ ႏုိင္ငံတြင္း ႏိုင္ငံေရး အေျခအေနမ်ား ဟာ ပိုမို၍သာ ဆိုးရြားလာ ခဲ့ ရပါ တယ္။ စစ္အာဏာရွင္မ်ား ဟာ ဒီမုိကေရစီေရး လႈပ္ရွားမႈမ်ားကုိ ပို၍ပင္ရက္စက္ ၾကမ္းၾကဳတ္စြာ ႏွိပ္ကြပ္ၿပီး ၊ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္ ေရး အတြက္ ကို ပုိမုိခုိင္မာက်စ္ လစ္ စြာ ဖဲြ႕စည္း လုပ့္ ေဆာင္ လာ ခဲ့ၾက ပါတယ္။ ထို႔ျပင္ ထင္ရွားေသာ ျမန္မာ့ ဒီမိုကေရစီအေရး ဦးေဆာင္ၾက သူမ်ားကို ဖမ္းဆီးျခင္း (သို႔) တိုင္းျပည္မွ ထြက္ခြါ သြားရန္ တြန္းအားေပးျခင္းတို႔ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကပါတယ္။

ႏုိင္ငံတကာ လူ႔အသုိက္အဝန္းမွလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ဖိႏွိပ္မႈမ်ားကို အာ႐ံုစုိက္မႈနည္းပါးျခင္း (သုိ႔) လံုးဝနီးပါး အာ႐ံုစိုက္မႈ မရိွ ေတာ့ျခင္း၊ ေမ့ ေလွ်ာ ့ ထား ခံရျခင္း တို႔ျဖင့္သာ ၾကံဳေတြ႕ၾကရပါတယ္။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား ေလွ်ာ့ပါး ေပ်ာက္ဆံုးလာခဲ့ၾကရ ပါ တယ္။  အာဏာသိမ္း၊ စစ္ဘက္အရာရိွမ်ား ဟာ  အၾကြင္းမဲ့အာဏာကို ခိုင္မာစြာ တည္ ေဆာက္ ခြင့္ ကို ရရိွ လာခဲ့ ၾကပါ ေတာ့ တယ္။။
ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း မွ ဒီမိုကေရစီေရးလႈပ္ရွားမႈမ်ားကုိ လူမဆန္စြာ ႏွိပ္ကြပ္ သတ္ျဖတ္ ေန မႈမ်ား ဟာ  တရုတ္ ႏိုင္ ငံ ရဲ့  Tiananmen Square မွ အစုလိုက္ အျပံဳလိုက္ သတ္ျဖတ္ခံ ရ မႈ၏ လႊမ္းမိုးမႈ ေအာက္တြင္ ေမွးမွိန္သြား ရကာျမန္မာ့ ဒီမို ကေရစီ အေရးဟာ ႏိုင္ငံတကာ မီဒီယာမ်ားက  ေနေမ႔ေပ်ာက္သြားခဲ့ၾကရ ပါတယ္။  ဒါ ့ ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔၏ ေတာတြင္း ယာယီစခန္းမ်ား မွာ  ကြ်န္ေတာ္တို႔ အခ်င္းခ်င္းအၾကား မွာ ႏိုင္ငံတကာ မီဒီယာ ရဲ့ အာရံုစိုက္မႈကို ဆြဲေဆာင္ႏိုင္ ရန္ အတြက္ ကို တစ္ဦးခ်င္းအေနျဖင့္ မည္ သို ့ ငါ တို႔ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မည္ကို ေဆြးေႏြးခဲ့ၾက ပါတယ္။ ထိုအခ်ိန္မွာ  ကြ်န္ေတာ္ဟာ နယ္စပ္ရိွ ေတာတြင္း ယာယီစခန္းမ်ား မွာ  တစ္ႏွစ္နီးပါး ေနထိုင္ေနခဲ့ၿပီး ျဖစ္ ပါတယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံ ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈအတြက္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အားလံုး၏ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားမွာ ဆံုးရံႈးေတာ့ မလုိျဖစ္လာ ေန တာ ေၾကာင့္၊  ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ ရဲေဘာ္ရဲဘက္တဦး ျဖစ္သူ (ရဲသီဟ) တုိ႔ဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံ "ျပင္ပ" တြင္ တစ္ စံု တခု ့ ကို ထိုးေဖါက္  ေဆာင္ရြက္ၾကဖုိ႔  ကို ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကပါတယ္။

 စစ္အာဏာရွင္မ်ားက ျမန္မာျပည္တြင္းရွိ  မီဒီယာမ်ား ကို သူတို ့စိတ္ တိုင္းက် ထိန္းခ်ဳပ္ထား တာ ေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္တြင္း မွ ဒီမုိကေရစီအေရး လႈပ္ရွားမႈမ်ားကုိ ႏိုင္ငံတကာ၏ အာ႐ံုစုိက္မႈကုိ ျပည္္တြင္းမွ ရ ယူ ႏိုင္ ရန္ မွာ မလြယ္ကူေပ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ၏ ဒီမုိကေရစီအေရး လႈပ္ရွားမႈမ်ားႏွင့္ စစ္အာဏာရွင္တုိ႔၏ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မႈမ်ားကုိ ႏုိင္ငံတကာက သိရွိၿပီး ဖိအားေပးလာႏုိင္ရန္ လိုအပ္ေနသည္ဟု ယူဆ လာပါတယ္။   ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဟာ  ႏိုင္ငံတကာ၏ အာရံုစိုက္မႈ မ်ား ရရွိ ႏိုင္ ရန္အတြက္ ျမန္မာမွ ထိုင္းသို႔ သြားသည့္ ျပည္တြင္း ေလယာဥ္တစ္စီးအား ေခ်ာဆြဲရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾက ပါတယ္။
 က်ေနာ္ တို ့အေနျဖစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ ႏိုင္ မႈ အတြက္  က်ေနာ္ တို ့၏ ေနာက္ဆံုး ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈအေနျဖင့္ ကူညီခဲ့ ၾက ရန္ ဆံုးျဖတ္ ခဲ့ ၾကပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္တို႔ တြင္ ယၡဳ ့ လို အေတြ႕အႀကဳံ၊ ေငြေၾကး အေထာက္အပံ့ႏွင့္  စံႏွစ္ တက် ေလ့က်င့္သင္ၾကားေပးမႈ မ်ား တစ္စံုတစ္ရာ မရိွခဲ့ ေသာ္လည္း ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဟာ ေတာတြင္းစခန္းမွ ကြ်န္ေတာ္တို႔၏ ေဆာင္ရြက္ရန္ အစီအစဥ္ကို ၾကံမိၾကံရာ ႀကဳိးပမ္းမႈ တစ္ရပ္အေနျဖင့္ က်ေနာ္ တို ့ ဘာ သာ က်ေနာ္ တို ့ မနား မေန ကို  နည္းလမ္းရွာႀကံခဲ့ၾက ရပါတယ္။

ထုိသုိ႔ေဆာင္ရြက္ရန္ အစီအစဥ္ခ်ျခင္းႏွင့္ ခရီးလမ္းေၾကာင္းရွာျခင္းမ်ားတြင္ မ်ားစြာေသာ အခက္အခဲမ်ားကို ေက်ာ္လႊားၿပီးေနာက္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းသို႔ ေကာ့ေသာင္းမွတစ္ဆင့္ ၁၉၈၉ ေအာက္တိုဘာ ၁ ရက္တြင္ လွ်ိဳ႕ဝွက္စြာ ဝင္ေရာက္ႏိုင္ခဲ့သည္။

အမွန္ဆုိလွ်င္ ကြ်န္ေတာ္တို ့ဟာ စစ္ ေထွာက္လွမ္း ေရး မ်ား မွ ဖမ္းမိ သြား မည္ကို အလြန္ေၾကာက္ရြ႔႕ံေနမိ ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေရာက္ရိွေနေသာ အေျခအေနမ်ားက ကြ်န္ေတာ္တို႔ ရဲ့ ဒီ အစီအစဥ္ကို မျဖစ္မေန ေဆာင္ရြက္ရန္ တြန္းပုိ႔ ေနခဲ့ တယ္ လို ့ လည္း  ခံစားခဲ့ရ မိပါတယ္။  ကြ်န္ေတာ္တုိ႔၏  လ ွ်ိဳ ့ ဝွက္  ဝင္ေရာက္လာမႈကုိ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားက ေနာက္ေယာင္ခံ လိုက္ေန ၾက သည္ဟု လည္း ခံစားၾကရ ပါတယ္။
မည္သို ့ပင္ ျဖစ္ ေစကားမူ  ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဟာ  ၁၉၈၉ ေအာက္တုိဘာ ၆ရက္ ညေနတြင္ ျမန္မာ ျပည္တြင္း ေလယာဥ္တစ္စီးကို ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔ ဆပ္ျပာဗူးတစ္ဗူးကုိ ဗံုးဟု လိမ္ညာလ်က္ ေအာင္ျမင္စြာ လမ္းေၾကာင္းလႊဲႏုိင္ခဲ့ ၾကပါတယ္။
အစပိုင္းတြင္ ခရီးသည္မ်ားမွာ အလြန္ေၾကာက္ရြံ႕ေနခဲ့ၾက ပါတယ္။  ရဲသီဟက ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ဟာ တိုင္းျပည္ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ေနၿပီး နယ္စပ္ေတာတြင္းစခန္းမ်ားတြင္ ေနထိုင္ ခဲ့ ၾက သူ၊ ဒီမိုကေရစီရရွိေရး တက္ၾကြလႈပ္ရွား ေနၾက သူ၊  ေက်ာင္းသားမ်ား ျဖစ္ေၾကာင္း ခ်က္ခ်င္း ရွင္းျပခဲ့ပါတယ္။

ေလယာဥ္ ခရီး သည္ ေတြ ဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႔၏ လုပ္ေဆာင္မႈ ရည္ရြယ္ခ်က္၊ ႏိုင္ငံေရးဆိုင္ရာ ေတာင္းဆိုမႈ (၇) ခ်က္ႏွင့္ ေလယာဥ္ ဟာ ယိုးဒယားႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ ျမိဳ ့ သို႔ ဦးတည္ေနေၾကာင္း စသည္ တို႔ကို ၾကားသိရၿပီးေနာက္ မွာ ေတာ့  စိုးရိမ္ပူပန္မႈမ်ားမွ သက္သာရာ ရပံုေပၚ လာ ၿပီး ခရီးသည္မ်ား ကလည္း က်ေနာ့္ တို ့အေပၚ  စိတ္ခ်သြားကာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ၾက ပါတယ္။

ထိုအခ်ိန္တြင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဟာ အသက္ အားျဖစ္ ငယ္ရြယ္ၿပီး၊  ႏုိင္ငံေရးအရ အေတြ႕အၾကံဳႏုနယ္လြန္း ပါေသးတယ္။ အဂၤလိပ္ စကားေျပာ စြမ္းရည္မွာလည္း အလြန္အားနည္းပါေသးတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ လုပ္ေဆာင္မႈ၏ ႏိုင္ငံေရးဆိုင္ရာ ထုတ္ျပန္ခ်က္ႏွင့္ အဆိုျပဳမႈမ်ားကို အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ ရဲသီဟတို႔၏ ေသြးလက္ေဗြမ်ားျဖင့္ (၃) မ်က္ႏွာရွည္လွ်ား ေအာင္ ေရးသားထားေသာ္လည္း ထိုင္းအစိုးရ၏ ျဖန္ေျဖေရးအဖြဲ႕ႏွင့္ ဆက္သြယ္ရန္ အဂၤလိပ္ စကား မတတ္တတတ္ျဖင့္ ေျပာဆိုခဲ့ၾကရ ပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္တို႔၏ လုပ္ေဆာင္မႈအတြင္း ခရီးသည္မ်ားႏွင့္ ေလယာဥ္ အမွဳ ထမ္း မ်ား၏ ေဘးကင္းလံုျခံဳမႈမွာ အေရးႀကီးဆံုးဟု အစကတည္း က ခံယူ ထား ခဲ့ၾၾက ပါတယ္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဟာ ေလယာဥ္မွဴး၊ တြဲဖက္ ေလယာဥ္မွဴးႏွင့္ ေလယာဥ္ေမာင္ (၂)ဦးျဖစ္သည့္ ေလယာဥ္ အမွ ု ထမ္း မ်ားကို ထိန္းခ်ဳပ္ရန္ မႀကိဳးစားခဲ့ ၾကပါ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔က ေလယာဥ္ အမွ ု ထမ္း မ်ားႏွင့္ ခရီးသည္မ်ားကို ကြ်န္ေတာ္တို႔ မည္သူျဖစ္သည္၊ လုပ္ေဆာင္ရျခင္း၏ ရည္ရြယ္ခ်က္ႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ မည္သည့္ ေနရာသို႔ သြားေနသည္ကုိ နား လည္ ေအာင္ ရွင္းျပခဲ့ ၾကပါတယ္။  ေလယာဥ္မွဴးႏွင့္ တြဲဖက္ေလယာဥ္မွဴးတို႔ အား ေလယာဥ္မွဴးအခန္းကို အျပည့္အဝထိန္းခ်ဳပ္မႈႏွင့္ လြတ္လပ္မႈတို႔  ကို ေပး ထား ခဲ့ၿပီး အကယ္၍ ကြ်န္ေတာ္တို႔အား လွည့္စားကာ (ထိုင္းႏိုင္ငံအစား) ရန္ကုန္သို႔ ပ်ံသန္းခဲ့လွ်င္ပင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ သိရိွခဲ့မည္ မဟုတ္ေခ်။
(ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။)

သန္းစုိး(ခ)ရဲရင့္ ၏ ျပန္ေျပာင္းေျပာျပခ်က္
အပိုင္​း(၂)
ေလယာဥ္မွဴး၏ အဆိုအရ ၿမိတ္မွ ရန္ကုန္ ပ်ံသန္းသည့္ ခရီးစဥ္၏ ကုဒ္ အမည္မွာ XYADW-Whisky ျဖစ္သည္။ ေလယာဥ္အမည္မွာ F28 Fokker ျဖစ္သည္။ ေလယာဥ္ တြင္ ခရီးသည္ စုစုေပါင္း ၈၅ ဦး ပါရိွခဲ့သည္။ ၎တို႔ထဲမွ ၾကည္းတပ္ႏွင့္ ေရတပ္မွ ၂၅ ဦးနီးပါး ပါခဲ့သည္။
ေလယာဥ္မွဴးက ထိုင္း ေလေၾကာင္းလိုင္း ထိန္းခ်ဳပ္ေရးႏွင့္ ဆက္သြယ္မႈမ်ားအားလံုးကုိ ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ၿပီး ထိုင္း အစုိးရႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔အၾကား ဘာသာျပန္အျဖစ္ ကူညီခဲ့သည္။ သူ၏ ကူညီမႈႏွင့္ လမ္းညႊန္မႈသည္ တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ႀကီးမားေလသည္။
ထိုင္းအာဏာပုိင္မ်ား၏ ေတာင္းဆိုခ်က္အရ ကြ်န္ေတာ္တို႔သည္ ေလယာဥ္ကုိ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕အစား U-Tapao ထုိင္းေရတပ္ စခန္းတြင္ ဆင္းသက္ရန္ သေဘာတူခဲ့သည္။ ထိုင္းအစိုးရ၏ ေတာင္းဆိုမႈမွန္သမွ်ကို ကြ်န္ေတာ္ တို႔ ကန္႔ကြက္မႈ မျပဳခဲ့ေခ်။ ထိုင္းေရတပ္စခန္းကို ည​ေန ၅ နာရီ ၄၅ မိနစ္ခန္႔တြင္ ေလယာဥ္ကို ဆင္းသက္ခဲ့သည္။
ေလယာဥ္ ဆင္းသက္ၿပီး ထိုင္းမွ ျဖန္ေျဖသူမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံေရး တည္ေဆာက္ၿပီးေနာက္ ထုိင္းအစိုးရ ကိုယ္စားလွယ္တစ္ဦး ေလယာဥ္ေပၚသို႔ ေရာက္ရိွလာခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔သည္ ျမန္မာ စစ္အစိုးရ (ႏိုင္ငံေတာ္ ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားေရးႏွင့္ လံုျခံဳေရးေကာင္စီ (SLORC) ထံသုိ႔ အခ်က္ ၇ ခ်က္ပါေသာ ႏိုင္ငံေရး ေတာင္းဆိုမႈ တစ္ခု ျပဳခဲ့သည္။
(၁) ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ျခြင္းခ်က္မရိွ ျပန္လႊတ္ေပးရန္
(၂) ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားကို ျခြင္းခ်က္မရိွ ျပန္လႊတ္ေပးရန္
(၃) စစ္ဘက္ဆိုင္ရာ သတ္မွတ္ခ်ိန္အတြင္း အျပင္မထြက္ရ အမိန္႔ကို ျပန္လည္ ႐ုတ္သိမ္းေပးရန္
(၄) စစ္ဘက္ဆိုင္ရာ ပုဂိၢဳလ္မ်ားအားလံုး စစ္တန္းလ်ားျပန္ရန္
(၅) ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ႏိုင္ငံေတာ္ ျပန္လည္ေပါင္းစည္းေရးႀကိဳးပမ္းမႈမ်ားကို တည္ေဆာက္ရာ၌ ကမာၻ႕ကုလသမဂၢအဖြဲ႕၏ အေကာင္အထည္ေဖာ္မႈမ်ားကို ခြင့္ျပဳရန္။ ႏိုင္ငံေတာ္၏ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားတိုင္ ရွည္ၾကာခဲ့သည့္ တုိင္းရင္းသား ျပည္တြင္းစစ္မ်ားကို ဟန္႔တားရပ္စဲရန္ႏွင့္ တစ္ႏိုင္ငံလံုးအတြက္ ေရရွည္ခံေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရရိွေစရန္၊
(၆) SLORC ႏွင့္ ဒီမိုကေရစီအေရး လႈပ္ရွားသူ အုပ္စုမ်ားအၾကား ႏိုင္ငံေရးအရ ေက်ေအးမႈကို ကမာၻ႕ကုလသမဂၢ မွ ေစာင့္ၾကည့္ႀကီးၾကပ္ခြင့္ျပဳရန္
(၇) လူထုအတြက္ လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခြင့္ ႏွင့္ လြတ္လပ္စြာ ထင္ျမင္ယူဆခြင့္ ျပဳေရး အာမခံ ကတိျပဳရန္ တုိ႔ျဖစ္သည္။
ကြ်န္ေတာ္တို႔က ထိုသူကို ကြ်န္ေတာ္တုိ႔၏ အခ်က္ (၇) ခ်က္ပါ ႏိုင္ငံေရးေတာင္းဆိုခ်က္မ်ား ေရးသားထားေသာ စာရင္းကို SLORC ထံ လက္ဆင့္ကမ္းေပးရန္ ေျပာဆိုခဲ့ၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႔၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ကို ရွင္းျပခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ ထိုင္းအစိုးရ အၾကား ဆက္ဆံေရးျဖစ္ေျမာက္ရန္ ေလယာဥ္မွဴးကို ကူညီ​ေဆာင္ရြက္ေပးရန္ ေတာင္းဆိုခဲ့သည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ Thienchai Sirisanpham (ေနာင္တြင္ ေတာ္ဝင္ထိုင္းအစိုးရ၏ ဒုတိယဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္လာသူ) သည္ ကြ်န္ေတာ္တို႔၏ ပထမဆံုး အဆက္အသြယ္ျဖစ္ခဲ့သည္။ ေလယာဥ္အနီးေဘးတြင္ ထိုသူႏွင့္ ေတြ႕ဆံုၿပီးေနာက္ ကြ်န္ေတာ္တို႔သည္ ကေလးမ်ား၊ အမ်ဳိးသမီးမ်ားႏွင့္ သက္ႀကီးရြယ္အို ခရီးသည္မ်ားအားလံုးကို ေလယာဥ္မွ ထြက္ခြာၿပီး ေလဆိပ္ထြက္ေပါက္သို႔ သြားခြင့္ျပဳရန္ စီစဥ္ခဲ့ၾကသည္။
ညဘက္ ၁၀း၀၀ နာရီခန္႔တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ Thienchai Sirisanpham က SLORC မွ ကြ်န္ေတာ္တို႔၏ အခ်က္ (၇) ခ်က္ပါ ႏိုင္ငံေရး ေတာင္းဆိုခ်က္ကို လံုးဝပယ္ခ်လိုက္ေၾကာင္း ေျပာခဲ့သည္။ SLORC မွ ပယ္ခ်မႈသည္ ကြ်န္ေတာ္တို႔အတြက္ အဆန္းမဟုတ္ေခ်။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဤလုပ္ရပ္အတြက္ ေတာတြင္းစခန္းတြင္ စီစဥ္ စဥ္ကပင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔၏ ေတာင္းဆိုမႈကို SLORC မွ သေဘာတူမည္ မဟုတ္ဟု ခန္႔မွန္းထားၿပီးျဖစ္သည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔၏ ဤလုပ္ရပ္မွ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ ႏိုင္ငံတကာ လူ႔ အသိုက္အဝန္း၏ အာရံုစိုက္မႈကို ႏိုင္ငံတကာ မီဒီယာမွတစ္ဆင့္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ဆြဲေဆာင္ရန္ျဖစ္သည္။ ျမန္မာျပည္တြင္း ဆိုးရြားေသာ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္သည့္ ႏိုင္ငံေရး အေျခအေနကို သိရိွေစရန္ျဖစ္သည္။
ကြ်န္ေတာ္တို႔က ခရီးသြားမ်ားကို ကြ်န္ေတာ္တို႔၏ ႏိုင္ငံေရး ေတာင္းဆိုမႈမ်ားကို SLORC မွ ပယ္ခ်ေၾကာင္း ရွင္းျပျပီး က်န္ရိွေနေသးေသာ ခရီးသြားမ်ားကို ေလဆိပ္အ​ေဆာက္​အဦးစီသို႔ တစ္ဦးလွ်င္ (၇) မိနစ္ျခားစီ သြားခြင့္ျပဳ ခဲ့ၾကသည္။ ခရီးသြားမ်ား၊ ေလယာဥ္ဝန္ထမ္းမ်ားႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ Thienchai Sirisanpham ကို ဤသို႔ တစ္ေယာက္ (၇) မိနစ္ၾကား လႊတ္ရသည့္ နည္းလမ္းမွာ BBC(Burmese) ႏွင့္ VOA(Burmese) တို႔၏ မနက္ခင္း သတင္းထုတ္လႊင့္မႈကို ေစာင့္ဆိုင္းရန္ျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းျပခဲ့သည္။ ဤေလယာဥ္၏ ျဖစ္ရပ္ကို ျပသျပီး ႏိုင္ငံတကာအသိုက္အဝန္းမွ အာ႐ံုစိုက္မႈ လိုအပ္ေနေသာ တိုင္းျပည္၏ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ႏိုင္ငံေရး အေျခအေန အေၾကာင္း ကမာၻကို အသားေပးေဖာ္ျပႏိုင္ရန္အတြက္ ျဖစ္သည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ Thienchai Sirisanpham က အႀကိမ္ႀကိမ္ ႀကိဳးစားေသာ္လည္း ျမန္မာ သံအမတ္ႏွင့္ သံရံုးဝန္ထမ္းမ်ားသည္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏွင့္ ေတြ႕ဆံုရန္ ျငင္းဆန္ခဲ့ၾကသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ Thienchai Sirisanpham က ျမန္မာ သံအမတ္ႏွင့္ သံရံုး ဝန္ထမ္းမ်ားကို ယင္းျငင္းဆိုမႈအတြက္ စိတ္ပ်က္ခဲ့သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ Thienchai Sirisanpham က သူသည္ ကြ်န္ေတာ္တို႔၏ ထိုင္းအစိုးရ ျဖန္ေျဖေရးအဖြဲ႕ႏွင့္ ပူးေပါင္းမႈကို အလြန္ေလးစား ေၾကာင္း ေျပာဆိုခဲ့သည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ Thienchai Sirisanpham သည္ သူဆႏၵရိွသလို ေလဆိပ္ထြက္ေပါက္ႏွင့္ ေလယာဥ္ အၾကား အသြားအျပန္ျပဳႏိုင္​​ေအာင္​ ခြင္​့ျပဳ​ေပးခဲ့ပါသည္​။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ တားျမစ္မႈ မျပဳခဲ့ေခ်။ ကြ်န္ေတာ္တို႔က သူႏွင့္ ေလယာဥ္မွဴးကိုပင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ပါဝင္နားေထာင္ျခင္းမရိွဘဲ သီးျခားစကားေျပာဆိုရန္ ခြင့္ျပဳခဲ့သည္။
ေအာက္တိုဘာ (၇) ရက္ မနက္ (၂း၀၀) ခန္႔ အေစာပိုင္းတြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ Thienchai Sirisanpham ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို The Nation သတင္းစာႏွင့္ Bangkok Post သတင္းစာတို႔၏ မနက္ပိုင္းထုတ္ေဝမႈတြင္ ေလယာဥ္ ျဖစ္ရပ္အေၾကာင္း ေရွ႕မ်က္ႏွာဖံုး ဇာတ္လမ္း၏ စာရြက္မိတၱဴကို ျပခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္တြင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ အဓိက ပန္းတိုင္ေရာက္ရိွသြားေသာေၾကာင့္ ေလဆိပ္ထြက္ေပါက္သို႔ အနည္းငယ္သာ က်န္ရိွေသာ ခရီးသည္မ်ားကို သြားခြင့္ျပဳရန္ သေဘာတူခဲ့သည္။
ခရီးသည္မ်ား ေလယာဥ္မွ ေလဆိပ္သို႔ ထြက္ခြာသည့္ အခ်ိန္တိုင္းတြင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔သည္ ကြ်န္ေတာ္တို႔၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားေၾကာင့္ အဆင္မေျပျဖစ္ခဲ့ရျခင္းမ်ားအတြက္ ခရီးသည္ တစ္ဦးခ်င္းစီအား အႏူးအညြတ္ ေတာင္းပန္ခဲ့ၾကသည္။
ယခုအခါ ဘဝအေတြ႕အၾကံဳႏွင့္ ရင့္က်က္မႈ ပိုမိုရိွလာေသာ အရြယ္ေရာက္သူတစ္ေယာက္အေနျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔သည္ ခရီးသည္ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကိုမွ် အႏၱရာယ္ျပဳရန္ ရည္ရြယ္ျခင္းမရိွခဲ့ေသာ္လည္း သူတို႔၏ အသက္ေဘးအတြက္ ခရီးစဥ္အတြင္းတြင္ ေသခ်ာေပါက္ ေၾကာက္ရြံ႕ထိတ္လန္႔စြာ ေနရမည္ကုိ ေတြးတုိင္း စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ရသည္။ ခရီးသည္မ်ားကလဲ ကြ်န္​​ေတာ္​တို႔ ႏွင္​့ ျမန္မာ့ ဒီမိုကေရစီေရးလႈပ္ရွားမႈအတြက္ ဤခရီးစဥ္ တစ္ေလ်ာက္တြင္ အေထာက္အကူ ဝိုင္​းဝန္​း​ေပးခဲ့ၾကသည္။ သုိ႔ေသာ္ ကြ်န္ေတာ္တို႔၏ လုပ္ရပ္မွာ ေလယာဥ္စီး ခရီးသည္မ်ားအတြက္ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ထိခုိက္မႈျဖစ္ခဲ့ရသည္ဟု ေတြးမိတုိင္းမွာ ၀မ္းနည္း ခံစားရပါသည္။
ခရီးသည္မ်ားအားလံုး ​ေလဆိပ္​အ​ေဆာက္​အဦးသို႔ ​ေရာက္​သြားၿပီး​ေနာက္​ ေလယာဥ္မွဴး၊ တြဲဖက္ေလယာဥ္မွဴး၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ Thienchai ႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ သည္ ေလယာဥ္ ျပင္ပတြင္ ရပ္လ်က္က်န္ရစ္ခဲ့ၾကသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔သည္ မည္သို႔ ဆက္လက္ ရမည္ကို မသိရိွဘဲ ကြ်န္ေတာ္တို႔သည္ ႏိုင္ငံေရး ခိုလံႈခြင့္ (သို႔) တစ္စံုတစ္ရာႏွင့္ပတ္သက္သည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ား အေၾကာင္း ၾကံစည္ထားမႈ မရိွခဲ့ေခ်။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ခံစားရသည္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံအတြက္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ လုပ္ႏုိင္သည္ကို လုပ္ကိုင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႔၏ အေပါင္းပါ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ားႏွင့္ ျမန္မာ ျပည္သူမ်ားလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ဒီမိုကေရစီ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈအတြက္ မၿပီးဆံုးေသးေသာ တာဝန္ကို ဆက္လက္ ထမ္းေဆာင္မည္ဟူ၍ ယံုၾကည္သည္။
ကြ်န္ေတာ္တို႔၏ ဤ လုပ္ရပ္အတြက္ နဂို အဆံုးသတ္အစီအစဥ္မွာ လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ား အားလံုးၿပီးစီးပါက လက္ေကာက္ဝတ္ကို ခဲတံခြ်န္သည့္ ဓားျဖင့္ လွီးၿပီး ေသေၾကာင္းၾကံရန္ျဖစ္သည္။ သို႔မွသာ မ်ားစြာေသာ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားက ျမန္မာႏိုင္ငံကို ၿငိမ္းခ်မ္းသည့္ ဒီမိုကေရစီ ရရိွႏိုင္ရန္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည့္ စြန္႔လႊတ္မႈကို ေဖာ္ျပႏိုင္မည္ဟု ယံုၾကည္ခဲ့ၾကသည္။ ထုိသို႔ မလုပ္ေဆာင္မီ ကြ်န္ေတာ္တို႔သည္ ထိုင္းအစိုးရကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ Thienchai မွတစ္ဆင့္ စာျဖင့္ ေရးသားၿပီး အခ်က္ (၃)ခ်က္ ေတာင္းဆိုခဲ့သည္။
ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။

သန္းစုိး(ခ)ရဲရင့္ ၏ ျပန္ေျပာင္းေျပာျပခ်က္
အပိုင္​း(၃)
၁) ထိုင္းႏိုင္ငံအစိုးရသည္ ျမန္မာေလယာဥ္ကို ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ သိမ္းဆည္းထားၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ဒီမိုကေရစီ အစိုးရ ရရိွသည္ထိ ထိန္းသိမ္းထားရန္။
၂) ျမန္မာခရီးသည္မ်ား ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ရိွေနစဥ္ ထုိင္းအစိုးရက ကူညီ ေထာက္ပံ့ေပးရန္။
၃) ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ခရီးသည္မ်ား ျပန္သြားေသာအခါ ျမန္မာ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးတို႔၏ စိတ္ အေႏွာင့္အယွက္ေပးမႈ မရွိေစရန္ ထုိင္းအစိုးရက ခရီးသည္မ်ား၏ ေဘးကင္း လံုျခံဳမႈကို အာမခံရန္ တုိ႔ျဖစ္သည္။
ကြ်န္ေတာ္တို႔သည္ ထုိင္းအစုိးရက ေတာင္းဆိုခ်က္ (၃) ခုလံုး (အထူးသျဖင့္ ပထမဆံုး ေတာင္းဆိုခ်က္ျဖစ္သည့္ ေလယာဥ္ကို ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ ထိန္းသိမ္းထားရန္) ကုိ သေဘာတူမည္ဟု မေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ ၾကေပ။ သို႔ေသာ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ Thienchai က ကြ်န္ေတာ္တို႔၏ ေတာင္းဆိုခ်က္ (၃) ခ်က္ကို ခ်က္ခ်င္း သေဘာတူညီခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို အသက္ဆံုးရံႈးရန္ ၾကံစည္ခြင့္ျပဳမည္မဟုတ္ဘဲ ကြ်န္ေတာ္တို႔သည္ မိမိတို႔ကိုယ္ကို သတ္ေသမႈ မျပဳလုပ္မွသာလွ်င္ ေတာင္းဆိုခ်က္ (၃) ခ်က္ကို သေဘာတူမည္ဟု အေပးအယူျပဳသည္။ ေလယာဥ္မွဴးကလည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ Thienchai ႏွင့္ သေဘာထား တူသည္။ မိမိကိုယ္ကို သတ္ေသျခင္းကဲ့သို႔ေသာ အသံုးမဝင္သည့္ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ဳိး မျပဳလုပ္ရန္ ေျဖာင္းဖ်သည္။ ရဲသီဟႏွင့္ ေဆြးေႏြးၿပီးေနာက္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေသေၾကာင္းၾကံရန္ အၾကံအစည္ကို လက္ေလ်ာ့ခဲ့ၾကသည္။
ေလယာဥ္မွဴးႏွင့္ သူ၏ တြဲဖက္ေလယာဥ္မွဴးတို႔အား ဤခရီးစဥ္အတြက္ ခြင့္လႊတ္ပါရန္ ေတာင္းပန္စကားဆုိကာ ႏႈတ္ဆက္ၿပီးေနာက္တြင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔သည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ Thienchai ႏွင့္ လိုက္ပါခဲ့သည္။ သူက ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို ေလဆိပ္​မွ မနက္ (၄) နာရီခန္႔တြင္ ေခၚေဆာင္သြားသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔သည္ ႏိုင္ငံေရး ခိုလံႈခြင့္ ကဲ့သုိ႔ ထိုင္းအစိုးရ ထံမွ တစ္စံုတစ္ရာ ေတာင္းဆိုမႈ မျပဳခဲ့ေခ်။ ကြ်န္ေတာ္တို႔သည္ ထုိင္း အာဏာပိုင္မ်ားထံ ေတာင္းဆုိျခင္း၊ ေမးျမန္းျခင္း တစ္စံုတစ္ရာ မျပဳဘဲ အလြယ္တကူ အဖမ္းခံခဲ့သည္။
(ဗိုလ္ခ်ဳပ္ Thienchai က သူ၏ သ​ေဘာတူညီမႈကို ခ်ဳိးဖ်က္ကာ ျမန္မာေလယာဥ္ကို ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ေအာက္တိုဘာ (၇) ရက္ေန႔တြင္ ျပန္လည္ေပးအပ္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ေနာင္အခါ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျပန္ဆံုေတြ႕ျဖစ္ခ်ိန္တြင္ သူ႔ကို ေစာဒက မတက္ခဲ့ပါ။)
ဤသည္မွာ လြန္ခဲ့ေသာ (၂၉) ႏွစ္က အျဖစ္အပ်က္ျဖစ္သည္။
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္သည္ ေက်ာ္ၾကားရန္မဟုတ္။ ျမန္မာတမ်ဳိးသားလံုးကုိယ္စား အာဏာသိမ္း စစ္အစိုးရကို ဆန္႔က်င္ျခင္းဟု ခံယူသည္။ စစ္အာဏာရွင္မ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာသည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ဒုကၡမ်ားကို ႏိုင္ငံတကာက သတိျပဳမိေစရန္ ေဆာင္ရြက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ဤသည္မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းၿပီး အၾကမ္းမဖက္ေသာ ႏိုင္ငံေရး ႀကဳိးပမ္းမႈ တစ္ခုဟု ယေန႔တုိင္ ယံုၾကည္ပါသည္။
ေလယာဥ္ အပိုင္စီးခ်ိန္တြင္ ကြ်န္ေတာ္သည္ အသက္ (၂၀) သာရိွေသးသည္။ မဆလ အစုိးရ၏ တံခါးပိတ္၀ါဒေအာက္ တစ္ဘဝလံုး ရွင္သန္ခဲ့ရ ေသာေၾကာင့္ ျပင္ပကမၻာမွ အသိပညာ ဗဟုသုတမ်ားႏွင့္ ကင္းကြာခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ္၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေၾကာင့္ မည္သည့္ အက်ဳိးဆက္မ်ား ေပၚေပါက္လာမည္ကို မွန္ကန္စြာ ခန္႔မွန္းႏုိင္စြမ္း မရွိခဲ့ေၾကာင္း ၀န္ခံပါသည္။
ကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ ရဲသီဟ သည္ ေတာ္ဝင္ထုိင္းတရားရံုးမွ မတ္လ (၂၁) ရက္ (၁၉၉၀) ခုႏွစ္တြင္ ေထာင္ဒဏ္ ေျခာက္ႏွစ္ ခ်မွတ္ခံခဲ့ရသည္။ သို႔ေသာ္ ဤျဖစ္စဥ္တြင္ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ အၾကမ္းမဖက္ေသာ သေဘာသဘာဝ တို႔ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔၏ အျပစ္ဒဏ္ကို တစ္ဝက္ေလ်ာ့ခ်ေပးခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို ထိုင္း တရားရံုးမွ ႏိုင္ငံေရး အရ ထိန္းသိမ္းခံရသူအေနျဖင့္ (၃) ႏွစ္သာ ေနထိုင္ေစရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို ေတာ္ဝင္ထိုင္း ရဲတပ္ဖြဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ ေလ့က်င့္သင္ၾကားေရးေက်ာင္း၏ အထူး ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ေရး စင္တာ (SDC) တြင္ ထိန္းသိမ္း ထားရိွခဲ့ျပီး ပံုမွန္ ေထာင္သားမ်ားႏွင့္ ခြဲျခားထားခဲ့သည္။ ထိုင္းမိဘုရား၏ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ျဖင့္ ၾသဂုတ္ (၁၉၉၂) တြင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ လြတ္ေျမာက္ခဲ့သည္။
ကြ်န္ေတာ့္ကို ဤျဖစ္စဥ္တြင္ ရဲရင့္ဟု သိရိွခဲ့ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ကြ်န္ေတာ္သည္ မိမိဘာသာ သုိသိုသိပ္သိပ္ သာ ေနထိုင္ခဲ့ၿပီး ကြ်န္ေတာ့္အမည္ကို ရဲရင့္ဟု အလြန္ သံုးခဲသည္။ ကြ်န္ေတာ္သည္ ပံုမွန္ ၈၈ ဒီမိုကေရစီ အေရး လႈပ္ရွားသူ ျပည္ႏွင္ဒဏ္ခံရသူတစ္ဦး အေနျဖင့္သာ ေနထိုင္လိုသည္။ ၈၈ ဒီမိုကေရစီအေရး လႈပ္ရွားသူ ျပည္ႏွင္ဒဏ္ခံရသူမ်ားႏွင့္ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ား အေပါင္းပါမ်ားနည္းတူသာ ျဖစ္လိုသည္။
UNHCR (ထိုင္းႏိုင္ငံ ရံုးခြဲ) က ဘန္ေကာက္တြင္ ၁၉၉၅ ဒီဇင္ဘာ ၁၉၉၅ ၌ ကြ်န္ေတာ့္ကို Person of Concern အျဖစ္ သတ္မွတ္ေပးခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ္၏ UNHCR ဒုကၡသည္ အမွတ္မွာ NI-8000 ျဖစ္သည္။
ကြ်န္ေတာ့္ကို ထုိင္းအစိုးရမွ တာဝန္ယူူ ဖြင့္ လင့္ ထားျပီး UNHCR မွ ေထာက္ပံ့ ထား သည့္ ျမန္မာေက်ာင္းသားမ်ားစခန္းလံုျခံဳေသာ ဧရိယာဟု ေခၚ ေသာ (Burmese Student Safe Area) ဒုကၡ သည္ စခန္း သို ့ ဝင္ ေရာက္ ေစခဲ့ ျပီး အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု သို ့ ပညာ ေတာ္ သင္ေစလြတ္ျခင္း၊   အေရြး ခံ ခဲ့ ရပါသည္။ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု ၏ (USIA) မွ တာဝန္ယူကာ ၁၉၉၆ ၾသဂုတ္ ၁၆ ရက္တြင္ USA သုိ႔ တရာဝင္ ပညာေတာ္ သင္ ပို႔ေဆာင္ခံခဲ့ရသည္။
USIA မွ အာမခံေပး ျပီး ႏိုင္ငံေရး ခိုလံႈခြင့္ေလွ်ာက္ထားခဲ့ေသာ္လည္း အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုတြင္ ေနထိုင္ခြင့္ကို ပယ္ခ်ခံရ သည္။ ၎ေနာက္ လူဝင္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး ခိုလံႈခြင့္ ဝန္ေဆာင္မႈမ်ား (INS) ၏ (၁၉၉၇) တစ္လခန္႔ ထိန္းသိမ္းျခင္းကုိ ခံခဲ့ရသည္။
အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု INS မွ လြတ္ေပး လိုက္ ေသာအခါ ကြ်န္ေတာ္ကို အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုတြင္ ဆက္လက္ ေနထိုင္ရန္ ခြင့္ျပဳခဲ့ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္သည္ US တကၠသိုလ္ တြင္ ကြ်န္ေတာ္၏ တကၠသုိလ္ပညာေရးကုိ ဆက္လက္သင္ယူခြင့္ ရခဲ့ ေသာ္လည္း အေမရိကားတြင္ တိက်  ေရရာေသာ တရားဝင္ ေနထိုင္ခြင့္မ်ဳိး မရ ရွိခဲ့ပါ။
ကြ်န္ေတာ့္ကို US  INS အဖြဲ ့ မွ ၂၀၀၂ ဇူလိုင္ ၁၂ တြင္  ေနာက္ ထပ့္ တခါ  ျပန္လည္ဖမ္းဆီးခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ကြ်န္ေတာ္ သည္ ဒုတိယဘြဲ႕ အတြက္ ပညာသင္ၾကားရင္း အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ကြ်န္ေတာ္သည္ လူဝင္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရးမွ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ အက်ဥ္းခ်ခံရၿပီး USA ရိွ ေထာင္အေတာ္မ်ားမ်ား သို ့ ပို ့ေဆာင္ ခ်ဳပ့္ေနာင္ျခင္း ခံ ခဲ့ရ ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္ သည္ US ၌ ေနထိုင္ စဥ္ ကာလ မ်ား တြင္ အေမရိကန္ ဥပေဒ မ်ား ကို တစ္စံုတစ္ရာ ခ်ိဳး ေဖါက္ခဲ့ ျခင္း ရာဇဝတ္မႈ မွတ္တမ္းမရွိေခ်။ ကြ်န္ေတာ့္ကို နာခံလိုက္နာရန္ အလြန္တင္းက်ပ္ေသာ အေျခအေနမ်ား စဥ္းကမ္း ခ်က္မ ်ား သတ္မွတ္ေပးၿပီး အက်ဥ္းခ်ထားရာမွ လႊတ္ေပးခဲ့သည္။ ထိုသို ့ သက္ဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္ အဖြဲ ့စည္း မ်ား မွ လိုက္နာရန္ သတ္မွတ္ေပးေသာ စဥ္းကမ္း ခ်က္မ်ား၊  အေျခအေနမ်ားအတြင္း တြင္ လိုက္နာ  ေနထိုင္ ပါေသာ္ လည္း  US အာဏာပိုင္မ်ားကလည္း ကြ်န္ေတာ့္ကို တစ္နည္းနည္းျဖင့္ မူလတိုင္းျပည္သို ့ ျပန္ပို ့ ရန္ ႏွင့္ တျခားသူမ်ားကဲ့သို ့  တရားဝင္ လူဝင္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရး ဥပေဒ ေဘာင္ တြင္းမွ ရရွိႏိုင္ေသာ အေျခခံ အခြင့္ ေရးမ်ား အေနျဖင့္ ေတာင္ လြတ္လပ့္ ေအးခ်မ္းစြာသြားလာ လွဳပ့္ရွား  ေနထိုင္ ခြင့္မျပဳခဲ့ ပါ။ 
ထို႔ေၾကာင့္
၁) ကြ်န္ေတာ့္တြင္ US ၌ တစ္စံုတစ္ရာ ေလးနက္ေသာ တရားဝင္ လူဝင္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရး အဆင့္ လံုးဝမရိွ။
၂) ကြ်န္ေတာ့္တြင္ US ၌ ျပည္တြင္း( ခြင့္ ျပဳ ကန္ ့သတ္ နယ္ ေျမမ်ား မွ အပ)၊  ျပည္ပခရီးသြားခြင့္ လံုးဝ မရိွ။
၃) ကြ်န္ေတာ့္တြင္ US ၌ ေရႊ႕ေျပာင္းဒုကၡသည္အ ျဖစ္ခံယူ ခြင့္ အခြင့္အေရး လံုးဝမရိွ။
၄) ကြ်န္ေတာ့္တြင္ US ၌ တိက် ခိုင္မာသည့္ ဘဝ ရပ့္ တည္မူ ့ အေျခ အေနတခု ့(သို ့) အေျဖ တစ္ခုရရန္ က်ဳိးေၾကာင္းဆီေလ်ာ္ေသာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ လံုးဝ မရိွေခ်။
US လူဝင္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရးမွ ခ်မွတ္ေသာ  ျပစ္ဒဏ္မွ ေနာက္ ဆံုး အၾကိမ္ လႊတ္ေပးၿပီးေနာက္တြင္၊  ကြ်န္ေတာ္သည္ လႊတ္ေပးလိုက္ ျပန္ဖမ္းလိုက္ စိတ္ပ်က္ စရာ သံသရာကို အဆံုးသတ္ ႏိုင္ ရန္ အတြက္ ကေနဒါသို႔ သူငယ္ခ်င္းအခ်ဳိ႕၏ ကူညီ ေထာက္ပံ့မႈျဖင့္ ကေနဒါ နယ္စပ့္ ကို တရားမဝင္ ျဖတ္ ေက်ာ္ ဝင္ေရာက္ ခဲ့သည္။ ဒုကၡသည္ ကာကြယ္ေရးေခါင္းစဥ္ ေအာက္တြင္ ကြ်န္ေတာ္သည္ ကေနဒါ၌ ၂၀၀၃ ႏိုဝင္ဘာ ၂၈ မွစ၍ ခုိလႈံေနခြင့္ ရခ့ဲ၏။
( US သို႔ တကၠသိုလ္​ တတ္​ခြင္​့ရရန္​ USIA မွ စီစဥ္ ေပးလာ ေသာ သူတို ့၏ စီစဥ္တခု ့​ သာျဖစ္​ၿပီး မိမိမွ ​ေလ်ွာက္​ထားခဲ့ျခင္​း မ႐ွိခဲ့ပါ ။ တကၠသိုလ္​ တတ္​​ေနစဥ္​ ၂၀၀၁ စက္​တင္​ဘာ ၁၁ ရက္​တြင္​ အ​ေမရိကန္​ႏိုင္​ငံက World Trade Center ကို ​ေလယာဥ္​ ျပန္​​ေပးသမားမ်ားက ျပန္ေပးဆြဲ ကာ အၾကမ္းဖက္ တိုက္​ခိုက္​လိုက္​တဲ့ အက်ိဳးဆက္​​ေၾကာင္​့ US INS က ကြၽန္​​ေတာ္​ကို US တြင္​ ​ေနထိုင္​ခြင္​့​ေပးရန္​ ဥပ​ေဒ​ေၾကာင္း ​အရ လုပ္​​ေဆာင္​​ေပးရန္မည္သို ့မွ ​ မျဖစ္​ႏိုင္​​ေတာ့ပါ။ )
ကေနဒါႏိုင္ငံ လူဝင္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရး အာဏာပိုင္မ်ားထံ ဒုကၡသည္ကာကြယ္ေရး ေလွ်ာက္လႊာကို ၂၀၀၃ ဒီဇင္ဘာ (၄) ရက္တြင္ ကြ်န္ေတာ္ တရားဝင္တင္ခဲ့ ပါ သည္။ တရား မဝင္ နယ္စပ့္ ျဖတ္ ေက်ာ္ ဝင္ေရာက္ လာမူ ့ႏွင့္ ကြ်န္ေတာ့္ကို ကေနဒါ ႏိုင္ငံတြင္ လူဝင္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရးက (၂) လ ထိန္းသိမ္းထားခဲ့ပါ သည္။ ကံ မေကာင္း အေၾကာင္းမလွစြာျဖင့္ ကြ်န္ေတာ္၏ ဒုကၡသည္ ကာကြယ္ေရး ေလွ်ာက္လႊာတင္မႈကို ( ဒုကၡသည္ အျဖစ္ ေလွ်ာက္ ထား မွ ု ကို ) ကေနဒါႏိုင္ငံ၏ လူဝင္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရးႏွင့္ ဒုကၡသည္မ်ား ဘုတ္အဖြဲ႕ (IRB) မွ ပယ္ခ်ျခင္း ခံခဲ့ရ ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ကို သူူတို ့ လိုက္ နာ ေစလို ေသာ အခ်ိဳ႕အေျခအေနမ်ားအား နာခံလိုက္နာရန္ သတ္မွတ္ေပး ၿပီး အက်ဥ္း ခ် ထား ရာ မွ လႊတ္ေပးခဲ့ပါ သည္။ က်ေနာ့္ ကို သူတို ့ လိုက္ နာ လုပ့္ ေဆာင္ ေစလို ေသာ တခ်ိဳ ့ ကန္ ့သန္ ့ ခ်က္မ်ားမွာ ၊  ဥပမာ- လစဥ္ လူဝင္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရးရံုးမွ လူပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးဦး ထံ သို ့ တလတၾကိမ္ သတ္မွတ္ ရက္ တြင္ မပ်က္ မကြက္ အစီရင္ခံရၿပီး ပညာ သင္ၾကားျခင္း (သို႔) ေလ့က်င့္သင္ၾကားမႈမ်ား ရယူျခင္း (ေက ်ာင္း တက္ခြင့္ ) ကို ခြင့္မျပဳ ပါ။ ဤ ျပ႒ာန္းထားေသာ အေျခအေနမ်ား ဟာ  ယခုထက္တိုင္ ကြ်န္ေတာ္၏ လူဝင္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရး ကိစၥရပ္ႏွင့္ ဆက္စပ္ေနေသး ျပီး ယေန ့ တိုင္ ဆက္လက္ ေဆာင္ ရြက္ ေပး ေန ရပါ သည္။ ကြ်န္ေတာ္သည္ သူတို ့ေတာင္း ဆို ထား သည့္ ဤအစီအစဥ္မ်ားကို မခ်ဳိးေဖာက္ခဲ့ပါ။
ကေနဒါ လူဝင္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရး မွ အႏၱရာယ္ ျဖစ္ႏုိင္ေျခ ေလ့လာဆန္းစစ္ခ်က္ (PRRA) အရာရိွက (အရင္ စစ္ တပ့္ ဘက္က အစိုး ရ လက္ထက္ ေတြ မွာ ) ကြ်န္ေတာ့္ကို ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ျပန္လည္လႊတ္ပါက ႏိွပ္စက္ညႇင္းပန္းမႈ ခံရႏိုင္ဖြယ္ရိွေသာ လူပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးအျဖစ္ အသိအမွတ္ ျပဳ ကာ လက္ခံ ထား ခဲ့ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္၏ ဒုကၡသည္ကာကြယ္ေရး ေလွ်ာက္လႊာအတြက္ ေနာက္ဆံုး ဆံုး ျဖတ္ခ်က္ကို ႏိုင္ငံသားျဖစ္မႈႏွင့္ လူဝင္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရး၊ ကေနဒါ (CIC) အဆင့္ျမင့္ အႀကီးတန္း၊ ကေနဒါ လူဝင္မႈ ၾကီးၾကပ္ေရး အရာရိွမ်ားက ဆိုင္းငံ့ထားခဲ့သည္။
ထို ့ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ့္တြင္ ကေနဒါႏိုင္ငံ၌ ၾကီး ေလး ေသာ လူဝင္မႈႀကီးၾကပ္ေရး ျပစ္မွ ု အေနထား  မရိွေသာ ေၾကာင့္  CIC  အဖြဲ ့က ယာယီအလုပ္လုပ္ပိုင္ခြင့္အတြက္ ေလွ်ာက္ ထားေသာ ကြ်န္ေတာ့္ ေလွ်ာက္လႊာကို ၂၀၀၇ ခု ့ႏွစ္ တြင္ စတင္ျပီး အတည္ျပဳ ေပးခဲ့ပါသည္။ ထိုအခ်ိန္မွ စ၍ တစ္ႏွစ္တစ္ႀကိမ္ ယာယီ အလုပ္လုပ္ခြင့္ေလွ်ာက္လႊာကို အသစ္ တဖန္ ျပန္လည္ေလွ်ာက္ လႊာ တင္ခဲ့ ရပါသည္။ မည္သို႔ပင္ ခက္ခဲသည္ျဖစ္ေစ ကြ်န္ေတာ္သည္ အေကာင္းျမင္ရန္ ႀကဳိးစားခဲ့ပါသည္​။
ယၡဳ ့ အခ်ိန္တြင္ ျမန္မာျပည္ တြင္ လူထု က ေရြး ေကာက္ တင္ ေျမာက္ ထားေသာ NLD အစိုး ရ တက္ ေနျပီ ျဖစ္ ေသာေၾကာင့္ က်ေနာ္ ့ ကို ျပန္ ပို ့ပါကအႏၱရာယ္ ကင္းစြာ ျဖစ္  ျပန္ ပို ့လို ့ရ ႏိုင္ ျပီဟု ယူဆလာကာ  ျပန္ ပို ့ရန္ က်ိဳး စားေန ၾကျပီျဖစ္ သည္။
--------------------------------------------------------------------------------------------

သူ႔အေနနဲ႔ကေတာ့ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ထုိင္နယ္စပ္ကုိ ေတာခုိသြားခဲ့ကတည္းက ႏွစ္ေပါင္း ၃၀ နီးပါး ဘယ္ႏုိင္ငံမွာမွ တရား၀င္ ေနထုိင္ခြင့္မရခဲ့တဲ့ အတြက္ လူသားတေယာက္အေနနဲ႔ ဘယ္ႏုိင္ငံမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ တရား၀င္ ေနထုိင္ခြင့္ ရခ်င္တယ္လုိ႔ ေျပာပါတယ္။
“က်ေနာ့္အေနနဲ႔ကလည္း ၁၉၈၈ကစၿပီးေတာ့ ဘယ္တိုင္းျပည္မွာမွ တရား၀င္ ေနထုိင္ခြင့္မရွိခဲ့ဘူး ဆိုေတာ့ မွတ္ပံုတင္ကတ္ေလးေတာ့ က်ေနာ္လည္း တကယ္လိုခ်င္ပါတယ္။ထိုင္းႏိုင္ငံပဲေပးေပး၊ ျမန္မာပဲ ေပးေပး၊ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုပဲ ေပးေပး ၊ ကေနဒါက ပဲ ေပးေပး။ လက္ရွိကေတာ့ က်ေနာ္က ကေနဒါေရာက္ေနတာ့ ကေနဒါအစိုးရအေနနဲ႕ေတာ့ တရား၀င္ ေနထုိင္ခြင့္ေပးႏိုင္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ့္ကိုလူသားတေယာက္အျဖစ္နဲ႔ က်ေနာ္ေတာ္ေတာ္၀မ္းသာမိမွာပါ။”
ကိုသန္းစိုး (ခ) ရဲ ရင့္

သူခိုးႀကီးေနဝင္းရဲ႕အေၾကာင္း

ေဇ လင္း added 5 new photos — with Ko Zay Lin and 2 others.

April 6 at 2:37pm ·

သူခိုးႀကီးေနဝင္းရဲ႕အေၾကာင္း
သူ႔ေျမး ေအးေနဝင္းကို ေျပာျပလိုက္
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း ျဖစ္လာမယ့္ သခင္႐ူေမာင္
ဦးေနဝင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း ျဖစ္လာမယ့္ သခင္႐ူေမာင္ကနဂိုက ေရႊဂံုတိုင္စာတိုက္မွာစာတိုက္ စာေရး ဗ်။မနက္ပိုင္းစာေဝ စာပို႔ကိစၥေတြၿပီး ရင္ေန႔လယ္ေလာက္ဆိုအခု ခံုး ေက်ာ္တံတားေဆာက္ ေနတဲ့ ေရႊဂံုတိုင္မီးပြိဳင့္ရဲ႕ အေနာက္ ေျမာက္ေထာင့္က စာတိုက္ေရွ႕က ပလက္ေဖာင္းေပၚမွာ က်ားပဲထိုးထိုး ေနတာ။ အခ်ိန္ရွိသေရြ႕က်ားထိုးေန တာပဲ။ သူက က်ားထိုးတာကို ထမင္းေမ့ ဟင္းေမ့ ထိုးတတ္တယ္။ သားနဲ႔မယားနဲ႔ရွိေပမယ့္ စာတိုက္စာ ေရးလခနဲ႔ ဘာနဲ႔္ဆိုေတာ့ ထမင္း ေတာ့ ဝေအာင္စားႏိုင္တာေပါ့ဗ်ာ။ က်ားသမားဆိုေတာ့ အကြက္က ျမင္တတ္တယ္။ ကြက္ေက်ာ္ျမင္ တတ္တယ္။ ဒို႔ဗမာအစည္းအ႐ံုးထဲ ဝင္ထားေပမယ့္သူ႔ကိုဘယ္သခင္က မွ သိပ္ဖက္လွဲတကင္း မရွိလွပါ ဘူး။ သခင္ေအာင္ဆန္းတို႔ သခင္ လွေဖတို႔၊ သခင္စိုး၊ သခင္သန္းထြန္း တို႔ကို ဘယ္ေျခဖ်ားမီမလဲ။
ဒါေပမဲ့ သူ႔အစ္ကိုအရင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သခင္ဗစိန္ရဲ႕ဇနီး မိသားစုကိုေတာ့ အပိုင္ေပါင္းထား ႏိုင္တယ္။ အထူးသျဖင့္သခင္ဗစိန္ရဲ႕ မိန္းမႀကီးက သူ႕ကို အေတာ္ခင္ မင္တယ္ဗ်ာ။ ဒါေလးကလည္း ျမန္မာ့သမိုင္း ေခ်ာက္ထဲက်ဖို႔ ျဖစ္ လာေစခဲ့တာပဲဗ်ာ။
က်ဳပ္တို႔ ျမန္မာျပည္ကလည္း ကံဆိုးပါတယ္။ ဂ်ပန္ဗိုလ္မွဴးႀကီး ဆူဇူကီး၊ (ဗိုလ္မိုးႀကိဳး)နဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း၊ သခင္လွၿမိဳင္တို႔တ႐ုတ္ ျပည္ အမြိဳင္ၿမိဳ႕မွာ ေတြၾကၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို ဂ်ပန္ေခၚသြား၊ ျမန္မာ့ လြတ္လပ္ေရးစီမံခ်က္ကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းကေရးဆြဲၿပီး ဗိုလ္မိုးႀကိဳး က တစ္ဆင့္ ဂ်ပန္စစ္ဦးစီးအဖြဲ႕ကို တင္ျပသေဘာတူေတာ့ ရဲေဘာ္သံုး က်ိပ္ကိုအသုတ္လိုက္ေဖာ္မိုဆာကြၽန္း မွာ စစ္ပညာသင္ဖို႔ ေခၚေတာ့တာ ေပါ့။ သခင္ေအာင္ဆန္းက ဗိုလ္ ေတဇအျဖစ္၊ သခင္လွေဖက ဗိုလ္ လက္်ာအျဖစ္၊သခင္ေအာင္သန္းက ဗိုလ္စႀကၤာအျဖစ္၊ကိုေရႊကဗိုလ္ေက်ာ္ေဇာ အျဖစ္၊ဗိုလ္ေဇယ် စတာေတြျဖစ္ၾက ၿပီး။ စစ္ျဖစ္ခါနီးဆိုေတာ့ လူက လည္း လိုေနေတာ့ သခင္ဗစိန္ဘက္ အျခမ္းကလူလိုေနတာနဲ႔ တစ္ေန႔ လယ္ခင္းမွာ သခင္ဗစိန္ဇနီးက သခင္႐ူေမာင္ကိုသတိရၿပီးသူကိုယ္တိုင္ လူလႊတ္ၿပီး ေရႊဂုံတိုင္လမ္းဆံုက စာတိုက္စာေရး သခင္႐ူေမာင္ကို ေခၚခိုင္းလိုက္တယ္။
သခင္ဘစိန္ဘက္ကအျခမ္းက ဂ်ပန္ပို႔ဖို႔ လူလိုေနတဲ့အခ်ိန္မွာ သခင္ထြန္းအုပ္က အဂၤလိပ္ ပုလိပ္ လိုက္လို႔ အိမ္တစ္အိမ္ရဲ႕ ထပ္ခိုးမွာ ပုန္းေနရတုန္း အိမ္ေရွ႕လမ္းထဲက သခင္႐ူေမာင္ (ဗိုလ္ေနဝင္း)ျဖတ္ သြားတာ ျမင္လိုက္တယ္။ ဒါနဲ႔ သခင္ထြန္းအုပ္လည္း အဲ့ဒီအိမ္က ကေလးတစ္ေယာက္ကို လိုက္ေခၚ ခိုင္းၿပီး ဂ်ပန္ကို ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ အျဖစ္နဲ႔ ထည့္လိုက္တာ ျဖစ္တယ္ လို႔(သခင္ထြန္းအုပ္ကိုယ္တိုင္က ျပန္ေျပာတာကို က်ဳပ္မိတ္ေဆြ ကိုယ္တိုင္ နားေထာင္ခဲ့ရတယ္)
အဲ့ဒါကစၿပီး သခင္ဗစိန္ ဘက္အုပ္စုကေန ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ အဖြဲ႕ဝင္အျဖစ္သခင္ ႐ူေမာင္ဂ်ပန္ ျပည္ကိုပါသြားၿပီး ဗိုလ္ေနဝင္း ျဖစ္လာေတာ့တာပါပဲ။ ဗမာျပည္ ကံဆိုးပံုက,
သခင္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ သခင္ လွၿမိဳင္က ဂ်ပန္ျပည္ေရာက္ေနၿပီ ျဖစ္ေတာ့ ျမန္မာျပည္တြင္းက ၂၈ ေယာက္ေခၚရတာေပါ့ဗ်ာ။ သခင္ ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းနဲ႔ သခင္ျမဘက္ အျခမ္းကတစ္ဝက္ေခၚတာေပါ့ဗ်ာ။ သခင္လွေဖ(ဗိုလ္လက္်ာ)တို႔ဗိုလ္ေဇယ် တို႔ကိုေရႊ(ဗိုလ္ေက်ာ္ေဇာ)တို႔ဗိုလ္ရဲထြဋ္ တို႔ေပါ့ဗ်ာ။ သခင္ဗစိန္၊ သခင္ထြန္း အုပ္ဘက္အျခမ္းကလည္း သခင္ေအာင္သန္း(ဗိုလ္စႀကၤာ) နဲ႔ သင့္ေတာ္မယ့္သူေတြ ေရြးပို႔ၾကတာ ေပါ့ဗ်ာ။ မ်ားေသာအားျဖင့္ လူပ်ိဳလူလြတ္ေတြ မွီခိုမဲ့သူမရွိသူ ေတြပဲ ေရြးတာပါ။ ဗမာျပည္မ်ား ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ သခင္ဗစိန္ ဇနီးႀကီးက သခင္႐ူေမာင္ကို ခင္မင္ မႈရွိေနေတာ့ သြားသတိရၿပီး စဥ္းစား မိတယ္။ သခင္ဗစိန္ ကိုယ္တိုင္ ကေတာ့ သတိရတာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူ႔ဇနီးကေျပာေတာ့ သခင္႐ူေမာင္ မွာက သားနဲ႔မယားနဲ႔မို႔ သိပ္သေဘာ မေတြ႔ဘူး။ သခင္ ဗစိန္ဇနီးကပဲ ထပ္ထပ္ေျပာေနတာနဲ႔ သခင္ ႐ူေမာင္လည္း သခင္ဗစိန္ ကေတာ္ရဲ႕ တန္ခိုးနဲ႔ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ ထဲပါသြားတာ။ က်ဳပ္တို႔ ဗမာျပည္ ရာဇဝင္က အဲ့ဒီလို မိန္းမေတြဝင္ဝင္ ၿပီး ႏိုင္ငံေရး၊ စစ္ေရးေတြမွာ ဝင္ဝင္ၿပီးပါတာကေန ဒီကေန႔ တိုင္းျပည္ပ်က္ရတဲ့ အေျခအေနကို ေရာက္ရတာပဲ။ သခင္ဗစိန္က ေတာ္က လူလႊတ္ၿပီးအခ်ိန္မရွိေတာ့ ဘူး ရန္ကုန္ဆိပ္ကမ္းက ဂ်ပန္ကုန္ သေဘၤာကလည္း တစ္ရက္ႏွစ္ရက္ အတြင္း ထြက္မွာမို႔ေရႊဂံုတိုင္စာတိုက္ ေရွ႕ပလက္ေဖာင္းမွာက်ားကစားေန တဲ့ သခင္႐ႈေမာင္ကို အျမန္အေခၚ လႊတ္လိုက္ၿပီး ဂ်ပန္ျပည္ကို ပါသြား ေတာ့တာပါပဲဗ်ာ။ ေနာက္ျမန္မာ ျပည္ကို အာဏာရွင္စံနစ္စတင္ မ်ဳိးေစ့ခ်မယ့္လုပ္ေပါက္ကို ပြတ္ကာ သီကာ လူလိုေနတဲ႔ အေၾကာင္း တရားေတြေၾကာင့္ ေသေသခ်ာခ်ာ မေရြးၾကဘဲ လက္သင့္ရာ လက္တို႔ ၿပီး ေခၚခဲ့တဲ့ ေရြးၾကတဲ့ က်ဳပ္တို႔ ျမန္မာရာဇဝင္ရဲ႕ ဓေလ့စနစ္ဆိုး ေၾကာင့္ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ထဲကို အာ ဏာရွင္ႀကီးျဖစ္လာမယ့္ဗိုလ္ေနဝင္း ကိုေရြးထုတ္မိခဲ့ၾကတာပါပဲဗ်ာ။ (အဆိပ္ပင္ေရေလာင္းၾကတာပါပဲ)
သမိုင္းေၾကာင္း႐ိုင္းသြားေစတဲ့မုန္႔ဟင္းခါး
သိုက္ဆရာကို ေလွေပၚ တင္ခဲ့မိတဲ့ ဇာတ္လမ္းကဒီလိုဗ်ာ။ (ဖဆပလ)ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးဗေဆြ(ထားဝယ္)သူ႕ဇနီးတို႕ပါပဲ ျဖစ္ပံုက ဒီလိုဗ်။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း က ေဒၚခင္ေမသန္းနဲ႔ ခဏခဏ ေတြ႕ပါမ်ားေတာ့ နီးစပ္ရာက ႀကိဳက္ သြားၾကၿပီ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းက ေဒၚခင္ေမသန္းကို လက္ထပ္ယူ လိုက္တယ္ဗ်ာ။ တကယ္ေတာ့ ေဒၚခင္ေမသန္းကလက္ရွိေယာက္်ား ႀကီးငုတ္တုတ္နဲ႔ဗ်ာ။ သူ႕ေယာက္်ား ႀကီးက အဂၤလန္မွာေရာက္ေနတဲ့ ေဒါက္တာေတာင္ႀကီး။သူ႔ေယာက္်ားႀကီးနဲ႔ကေလး ပါရွိတယ္။ သီတာဝင္း၊ လဲ့လဲ့ဝင္း၊ ေသာ္တာဝင္းတို႔ျဖစ္တယ္။
ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးႏုက ေယာက္်ား လက္ရွိကာမပိုင္ရွိ႔ သူ႕တစ္ပါး မယားကို ေျဗာင္ယူတဲ့အတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းကို လံုးဝ စိတ္ဆိုး တယ္။ ခြင့္မလႊတ္ဘူး။ တပ္မေတာ္ ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦး၊ ႏိုင္ငံေခါင္း ေဆာင္တစ္ဦးက ျပည္သူ ျပည္သား မ်ားေရွ႕မွာစံျပေကာင္းအက်င့္ စာရိတၴမ႑ိဳင္ ႀက့ံခိုင္ျပသင့္လွ်က္ သားနဲ႔ အခုလို သူမ်ားမယား ၾကာခို တာမ်ဳိးကို ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးႏုက လက္မခံဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းကို တပ္မေတာ္မွ ထုတ္ပယ္တဲ့စာကို ေရးၿပီး တပ္မေတာ္မွ ႏုတ္ထြက္ရန္ အမိန္႔ကို အဲ့ဒီအခ်ိန္က ကာကြယ္ ေရးဝန္ႀကီးဦးဗေဆြ(က်ားႀကီးဗေဆြ) ကို ၫႊန္ၾကားလိုက္တယ္။ ဦးဗေဆြ ကလည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းကို တပ္မ ေတာ္မွ ႏုတ္ထြက္ခိုင္းတဲ့စာကို ႐ိုက္ ၿပီးၿပီ။ လက္မွတ္ထိုးဖို႔နဲ႔ တရားဝင္ ေၾကညာဖို႔ပဲ က်န္ေတာ့တာ။ဒီၾကားထဲ ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီး ဦးဗေဆြက ႐ုတ္တရက္ ႏိုင္ငံျခား ခရီးစဥ္တစ္ခု ေကာက္ကနဲ ထသြား လိုက္ရတယ္။ ျပန္လာမွ ထုတ္ျပန္ ေၾကညာမယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ဗမာျပည္ လည္း ကံ ဆိုးကိုဆိုးပါတယ္။ ဒီၾကားေလးထဲမွာ ေရႊဂံုတိုင္ ပလက္ ေဖာင္းမွာက်ားေရႊ႕ေနတဲ့ဗိုလ္ေနဝင္း က သိပ္လ်င္တယ္။ ဦးဗေဆြေနတဲ့ ရန္ကုန္အလံုလမ္းက အိမ္ႀကီးရဲ႕ အေပၚထပ္ ဧည့္ခန္းေဆာင္ကို မနက္မနက္ ဦးဗေဆြနဲ႔ ဇနီးတို႔ဆီကို မုန္႕ဟင္းခါး ခ်ိဳင့္ႀကီး၊ ခ်ိဳင့္ငယ္ အေၾကာ္အစံုအလင္နဲ႔ မနက္မနက္ယူယူလာၿပီး ငုတ္တုတ္လာလာ ထိုင္ေနတယ္။ နံနက္ငါးနာရီခြဲေျခာက္နာရီေလာက္ဆို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းကမုန္႔ဟင္းခါးခ်ိဳင့္ႀကီး နဲ႔ ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီးဦးဗေဆြ အိမ္ဧည့္ခန္းထဲမွာ ငုတ္တုတ္ႀကီး ထိုင္ၿပီး အသနားခံေနတယ္။ မနက္ အိပ္ယာကထလာတဲ့ ဦးဗေဆြ ဇနီးက ဧည့္ခန္းထဲေရာက္ ၿပီး မုန္႕ဟင္းခါးခ်ဳိင့္နဲ႔ဗိုလ္ေနဝင္း ကို ေတြ႕ပါမ်ားေတာ့ အားနာလာတယ္။ ပထမေတာ့ ဦးဗေဆြကထြက္မေတြ႕ ဘူး။ ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ဆိုေတာ့ ဦးဗေဆြဇနီးကလည္း သနားလာ တယ္။ ဦးဗေဆြကို ထြက္ေတြ႕ဖို႔ ေဖ်ာင္းဖ်လာတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲဦးဗေဆြ လည္း စိတ္ေတြအရည္ေပ်ာ္ၿပီး ဗိုလ္ေနဝင္းကို တပ္မေတာ္ကေန ထုတ္မပစ္ဖို႔ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးႏုကို နည္းလမ္းေပါင္းစံုနဲ႔ နားခ်ပါေတာ့ တယ္။ ဘယ္၍ဘယ္ပံုအနစ္နာခံ ခဲ့ေတာ့ ဒီတစ္ခါေတာ့ ခြင့္လႊတ္သင့္ ပါတယ္ ဘာညာေပါ့ဗ်ာ။
ဒါနဲ႔ ဦးႏုလည္း နားေယာင္ သြားၿပီး ျမန္မာျပည္ကို ေျပာင္းျပန္ လွန္ေတာ့မယ့္အာဏာရွင္ႀကီးကို ဦးႏု၊ ဦးဗေဆြနဲ႕ဇနီးတို႔က အဆိပ္ပင္ ေရေလာင္းခဲ့မိၾကျပန္ပါေပါ့ဗ်ာ။ ၁၉၆၂ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း အာဏာ သိမ္းေတာ့ ဦးႏုေရာ၊ ဦးဗေဆြေရာ ေထာင္ေတြထဲ ႏွစ္လရွည္ေရာက္ သြားၾကတာပါပဲ။ ဦးႏုဆို ၁၉၆၂ မတ္ ၂ ရက္ အာဏာသိမ္းေတာ့ အဖမ္းခံရတဲ့အခ်ိန္မွာေတာင္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေနဝင္းေရာ အေျခအေနေကာင္း ရဲ႕လားလို႔ ေမးေတာ့ေမးခဲ့တယ္ ေျပာတယ္။
က်ဳပ္တို႔ ျမန္မာျပည္ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္ေတြအားလံုးနဲ႔ ျပည္သူ အားလံုးဟာ လူလည္လူပါးလူနပ္ တစ္ဦးတစ္ေလ လက္စြမ္းျပတာနဲ႔ ေျဗာင္လိမ့္ခံၾကရေတာ့ တာပါပဲ။ တစ္ႏိုင္ငံလံုး တမ်ဳိးသားလံုးကို တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္းကေနပိပိရိရိ ေျဗာင္လိမ္သြားတဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြ ေပါ့ဗ်ာ။ ေနာက္တာ့ ေရႊဂံုတိုင္ စာတိုက္ေရွ႕မွာ က်ားကစားေနတဲ့ (သခင္႐ူေမာင္) ဗိုလ္ေနဝင္းက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေနဝင္း ျဖစ္လာၿပိး သခင္ဗစိန္၊ ဦးႏု၊ ဦးဗေဆြ၊ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း စတဲ့အားလံုး ေသာဆရာသမားေတြကိုေထာင္ထဲ ထည့္ထားလိုက္တယ္။ဗိုလ္လက္်ာ လည္း ထုိင္း-ျမန္မာနယ္စပ္မွာ ေတာခိုရင္း ဳၿ႕ သတ္လို႔ေသ။ ဗိုလ္ေဇယ်၊ သခင္လွၿမိဳင္ တို႔ အားလံုးလည္း ''ပဲခူး႐ိုးမ''ထဲမွာ ေတာခိုရင္း ဗ.က.ပ ျဖဳတ္၊ထုတ္၊သတ္နဲ႔ အသတ္ခံၾကရ။ ဗိုလ္ေက်ာ္ေဇာလည္း တ႐ုတ္ျပည္ နယ္စပ္ေတာခိုရင္း မႏွစ္ကပဲ တ႐ုတ္ျပည္မွာ ကြယ္လြန္သြား တယ္။ ဗိုလ္စႀကၤာက ဘန္ေကာက္ မွာဆံုးသြားတယ္။ အားလံုးေသာ ႏိုင္ငံေရးေခါင္း ေဆာင္ေတြနဲ႔ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ေတြ တစ္ေယာက္ မက်န္ အျဖစ္ဆိုးနဲ႔ ဇာတ္သိမ္းသြား ရတာပါပဲ။
ဒါက ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ျမန္မာ့ သမိုင္းနဲ႔ တပ္မေတာ္သမိုင္းရဲ႕ အျဖစ္ဆိုးေတြပါ ရင္နင့္စရာေတြပါ။
ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ေတြအားလံုး နီးပါးလည္းဒုကၡေတြ ပင္လယ္ေဝခဲ့ တာပါပဲ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းၿပီး ရင္ ဒုတိယေခါင္းေဆာင္အဆင့္ရွိတဲ့ သခင္လွေဖ(ဗိုလ္လက္်ာ)ဆို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတပ္မေတာ္က ထြက္ၿပီး ဖဆပလဥကၠ႒ ဦးေအာင္ ဆန္းျဖစ္သြားတယ္။ ဗိုလ္လက္်ာက ဗမာ့တပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆံုး တစ္ေန႔မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း နဲ႔ အဆင္မေျပတာနဲ႔ ေနာက္ဆံုး ၁၉၆၂ ေနာက္ပိုင္း ထိုင္း ျမန္မာနယ္စပ္ကို ေျပးရတာပဲ။ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးႏု၊ ဦးသြင္တို႔နဲ႔ ျပည္ ခ်စ္တပ္မေတာ္ေတြ ဘာေတြ လုပ္ေနရင္းနဲ႔ ဳၿ႕ သတ္လို႔ နယ္ စပ္မွာ က်ဆံုးခဲ့ရတယ္။ ဗိုလ္လက္်ာ လည္း အသက္ခံလိုက္ရတာပဲ။ ဗိုလ္ေဇယ်၊ သခင္လွၿမိဳင္(ဗိုလ္ရန္ ေအာင္)တို႔လည္း ဗကပရွိတဲ့ ပဲခူး ႐ိုးမထဲသြားေပါင္းၿပီး ေတာခိုေတာ့ သခင္သန္းထြန္းတို႔ ဗကပျဖဳတ္၊ ထုတ္၊သတ္ထဲပါသြားၿပီးက်ဆံုးသြား ရရွာတယ္။ ဗိုလ္ေက်ာ္ေဇာလည္း တ႐ုတ္နယ္စပ္ေျပးရတာပါပဲ။(တေလာကေတာ့ ဆံုးသြားပါၿပီ) ဗိုလ္ရန္ႏိုင္ကေတာ့ ရွစ္ေလးလံုး အထိ ပါေသးတယ္။ ရွစ္ေလးလံုး ၿပီးမွ ဆံုးတာ။ ခုဆို ဗိုလ္ရဲထြဋ္ တစ္ေယာက္ပဲ ေနာက္ဆံုးက်န္ ေတာ့တယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းဟာ ဆရာသ မားေတြအားလံုးလည္းေထာင္ထဲထည့္။ လက္တြဲခဲ့တဲ့ တိုက္ေဖာ္တိုက္ဖက္ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ေတြကိုလည္းေတာ ထဲေမာင္းထုတ္။ အကုန္ရွင္းခဲ့ တာပါပဲ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူ လည္းျပန္အရွင္းခံသြားရတာပါပဲ။ သူ႔ေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္ဟာ အေရွ႕ေတာင္အာရွမွာ အခ်မ္း သာဆံုးႏိုင္ငံတစ္ခုကေန ကမၻာ့ အဆင္းရဲဆံုးႏိုင္ငံ ဴီဃ ႏိုင္ငံ စာရင္းထဲ ပါသြားရေတာ့တာပါပဲ။
ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံရဲ႕ သမိုင္းကို ေျပာင္းသြားေစခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ေနဝင္းတို႔ လို စုန္းျပဴးေတြ အထြတ္အထိပ္ ေရာက္လာဖို႔ အဆိပ္ပင္ေရေလာင္း မိတဲ့သူေတြတခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ ျမန္မာ့ သမိုင္း ျမန္မာျပည္ဒီဘဝဆိုးက် ေရာက္ခဲ့ရတာ။
ဂဠဳန္ဦးေစာ
သူ႕နာမည္က ဦးေစာပါ။ အဂၤလိပ္ေခတ္ ေျခာက္တန္းအထိ ပဲ ေက်ာင္းတက္ဖူးတယ္။ သိပ္ၿပီး ႀကိဳးစားေတာ့ အဂၤလိပ္ဘုရင္ခံနဲ႔ ျငင္းႏိုင္ခုန္ႏိုင္တဲ့အထိ အဂၤလိပ္ စကားေျပာက ေကာင္းတယ္။ ပညာေရးကလည္း နိမ့္၊ ဘဝကလည္း ေအာက္ေျခက တက္လာေတာ့ သိပ္ႀကိဳးစားလို႔ျဖစ္ ေျမာက္လာေပမယ့္ ပညာပါရမီ နည္းတာေၾကာင့္ ပညာတတ္တစ္ ေယာက္ရဲ႕အေတြးအေခၚအယူအဆ ေတြ မရွိဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သေဘာ ထားမႀကီးႏိုင္ဘူး။ တရားမရွိဘူး။ ဦးေစာက နန္းရင္းဝန္ (ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္) ဦးပုကို အယံုအၾကည္မရွိ (ၿသည ဃသည္ငိနညအ ဠသအန) လႊတ္ေတာ္ထဲ မွာ တင္သြင္းေတာ့ ဦးပုအစိုးရ ႐ႈံးနိမ့္ၿပီး ႏုတ္ထြက္ေပးလိုက္ ရတယ္။ အဆိုတင္ တဲ့ကိစၥက ၁၃ဝဝ ျပည့္ အေရး ေတာ္ပံု ေရနံေျမသပိတ္ တပ္နဲ႔ ဗိုလ္ေအာင္ေက်ာ္ က်ဆံုးခဲ့ရတဲ့ ဂယက္ေတြေၾကာင့္ ဦးေစာဆိုတဲ့ သမိုင္းဖ်က္မယ့္စုန္းျပဴး တစ္ေယာက္ ေပၚထြက္လာဖို႔ အေၾကာင္းဖန္ခဲ့ျပန္တာေပါ့ဗ်ာ။ ဦးေစာက သူ႔ဆရာ သူ႔ေက်းဇူးရွင္ အရင္းျဖစ္တဲ့ ဘႀကီးဘေဖကိုလည္း ေက်းဇူးကန္ၿပီး တန္ျပန္ခဲ့တာပဲ။
ဒါနဲ႔ ဒုတိယကမၻာစစ္မျဖစ္မီ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးအစိုးရ နန္းရင္းဝန္အျဖစ္ ဦးေစာျဖစ္လာ ခဲ့တယ္။ ရာဇပလႅင္ ေခြးတက္အိပ္ သလိုျဖစ္ေနလို႔ ထင္ပါတယ္။ ၾကာ ၾကာမခံပါဘူး။ စစ္ႀကီးျဖစ္လာေတာ့ ဦးေစာလည္း ေဖပုရွိန္လို သူရဲ ေကာင္းျဖစ္ခ်င္တာနဲ႔ ဘိလပ္သြား ၿပီး ၿဗိတိသွ်ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဝင္စတန္ခ်ာ ခ်ီဆီသြားၿပီး လြတ္လပ္ေရးေတာင္း ဆိုတယ္။ ဦးေစာ ဝင္စတန္ခ်ာခ်ီနဲ႔ ေတြ႕တဲ့အခ်ိန္က ဥေရာပတိုက္မွာ နာဇီဂ်ာမဏီက ပိုလန္ကို သိမ္း ပိုက္လိုက္ၿပီး က်န္အေနာက္ဥေရာပ ႏိုင္ငံေတြကို ဆက္တိုက္သိမ္းလာ ေနၿပီ အဂၤလန္ေတာင္ ေန႔က် မလား၊ ညက်မလား က်ီးလန္႔စာ စားေနရတဲ့ အခ်ိန္ႀကီးဗ်ာ။ ဒါနဲ႔ ခ်ာခ်ီက ဦးေစာကို ေဟာက္ပစ္ လိုက္တယ္။ ဒီအခ်ိန္က လြတ္လပ္ ေရးေတာင္းရမယ့္အခ်ိန္မဟုတ္ဘူး။ အဂၤလိပ္ကို အိႏိၵယနဲ႔ ျမန္မာျပည္က လက္တြဲအကူအညီေပးၿပီး စစ္ကို အႏိုင္တိုက္ရမယ့္အခ်ိန္ဆိုၿပီး အေဟာက္ခံလိုက္ရတယ္။ ဒါနဲ႔ ဦးေစာလည္း အေမရိကန္ျပည္ ေရာက္သြားတယ္။ သမၼတ ႐ုစဗက္္နဲ႔ ေတြ႕လိုက္ေသးတယ္။ အေမရိကန္မွာ ဂ်ပန္ေထာက္ လွမ္းေရးနဲ႔ ဆက္သြယ္ စပိန္မွာ ဂ်ပန္သံ႐ံုးသြား ဝင္ေတြ႕ၿပီး ဦးေစာ က ဂ်ပန္ဆီက လက္နက္ အကူအ ညီ ေတာင္းၿပီး အဂၤလိပ္ကို ျပန္ခ်ဖို႔ လုပ္တဲ့အေထာက္အထား ေတြ ေတြ႔လို႔ ဦးေစာေလယာဥ္ ပါလက္ စတိုင္း ခဏဆင္းေတာ့ ဦးေစာနဲ႔ ဦးတင္ထြဋ္တို႔ကိုအဂၤလိပ္ ေထာက္လွမ္းေရးက ဖမ္းလိုက္ တယ္။ ဦးတင္ထြဋ္ကို ျပန္လႊတ္ေပး လိုက္ၿပီး ဦးေစာကို ယူဂႏၶာမွာ ေထာင္ထဲထည့္ထားလိုက္တယ္။
ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီးၿပီးလို႔ ဦးေစာဗမာျပည္ျပန္ေရာက္လာေတာ့ ဗမာျပည္က ေျပာင္းလဲေနၿပီ ျမန္မာတစ္ျပည္လံုးက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းဦးေခါင္းေဆာင္တဲ့ ဖဆပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ရဲ႕ ဦးေဆာင္မႈနဲ႔ လြတ္လပ္ေရးပန္းတိုင္ဆီကို ခ်ီတက္ ေနၾကၿပီ။ ဦးေစာ စိတ္ထဲ မုဒိတာ မထားႏိုင္ဘူး။
ဦးေစာ ျမန္မာျပည္ ျပန္ေရာက္တယ္ၾကားေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ဦးေစာအိမ္မွာသြားႏႈတ္ဆက္တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို ဧည့္ခန္း ထဲမွာ အေရးမပါသလို အၾကာႀကီး ထိုင္ေစာင့္ခိုင္းထားတယ္။ ဦးေစာ နဲ႔ အဂၤလိပ္အရာရွိႀကီးတစ္ေယာက္နဲ႔ ထမင္း စားခန္းထဲမွာ စားလိုက္ ေသာက္လိုက္ ရီလိုက္ ေမာလိုက္ လုပ္ေနၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို ဧည့္ခန္း ထဲအၾကာႀကီး ထုိင္ေစာင့္ခိုင္းထား တယ္။တမင္ခ်ိဳးတာေပါ့ဗ်ာ။ ဦးေစာက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းကို အဲဒီလိုလုပ္တာေတြ ေတာ္ေတာ္ မ်ားလာတယ္။ အဆိုးဆံုးက ၁၉၄၇ ဇန္နဝါရီ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ဘိလပ္သြားေတာ့ အဂၤလိပ္ အစိုးရေဒၚမန္စမစ္ဘက္အျခမ္း က ဦးေစာလည္းဘိလပ္မွာ ျမန္မာကိုယ္ စားလွယ္အဖြဲ႕မွာ ပါတယ္။ ေအာင္ ဆန္းအက္တလီစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ၾက ေတာ့ ဦးေစာနဲ႔ သခင္ဗစိန္က လက္မွတ္မထိုးဘူး။ျမန္မာ့လြတ္လပ္ ေရးေနာက္ဆံုးအဆင့္ ေရာက္ခါနီး မွာ ဦးေစာက ကပ်က္ယပ်က္ လုပ္္ ပစ္တာ။ ဒါေၾကာင့္ ေအာင္ဆန္း -အက္တလီစာခ်ဳပ္မွာ ဦးေစာနဲ႔ ဝန္ႀကီးသခင္ဗစိန္တို႔ လက္မွတ္ မထိုးေၾကာင္း မွတ္ခ်က္နဲ႔စာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ခဲ့ရတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ဆိုရွယ္လစ္ပါတီ က အငယ္တန္း ဒုတိယတန္း ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႕က ဦးေစာကို အျပတ္ ရွင္းဖို႔ ႀကံစည္ၾကတယ္။ ရန္ကုန္ ဘေဆြကဆိုရွယ္လစ္ပါတီကဗိုလ္ျမ ဟန္ဆီမွာေတာ္မီဂန္းေသနတ္သြား ငွားတယ္။ ဗိုလ္ျမဟန္က သန္လ်င္ က ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္း မွာ ဆီစိမ္စကၠဴနဲ႔ ေသေသခ်ာခ်ာ ပတ္ၿပီးဝွက္ထားတဲ့ သူ႕ရဲ႕ ေတာ္မီဂန္းေသနတ္ကို ရန္ကုန္ဘေဆြကို ေပးလိုက္တယ္။
ရန္ကုန္ဘေဆြရယ္ တျခားဆို ရွယ္လစ္ပါတီကရဲေဘာ္ႏွစ္ေယာက္ ရယ္ သူရိယသတင္းစာတိုက္ကဦးေစာ ထြက္အလာကို ေစာင့္ေနၾကတယ္။ ဦးေစာထြက္လာေတာ့ ဦးေစာကားေနာက္ကို သူတို႔ ဂ်စ္ကားက ယွဥ္တက္ၿပီး ေသနတ္ နဲ႔ ကပ္ပစ္တယ္။ ရန္ကုန္ဘေဆြ ပစ္တဲ့ ေသနတ္က က်ည္မထြက္ဘူး ျဖစ္သြားတယ္။ (ႏွစ္ရွည္လမ်ား ဆီ နဲ႔သုတ္ၿပီးမွ သိမ္းထားတဲ့ ေသနတ္ မို႔ ႐ုတ္တရက္ ဂ်မ္းျဖစ္သြားတယ္) ဒါကို ဦးေစာကားကေတြ႕ေတာ့ အရွိန္တင္ၿပီးေမာင္းေျပးတယ္။ ေနာက္တစ္ေယာက္က သူ႕ရဲ႕ ေသနတ္နဲ႔ ထပ္ပစ္ေတာ့ ဦးေစာကို မထိဘဲ ကားမွန္ကို ထိၿပီး ဦးေစာ မ်က္စိထဲ မွန္စေတြ ဝင္သြားတယ္။ ဦးေစာကို ရန္ကုန္ဘေဆြတို႔ လုပ္ႀကံတာ မေအာင္ျမင္ခဲ့ဘူး။ ဦးေစာလည္း အဂၤလန္အထိ ေတာင္သြားၿပီး သူ႔ မ်က္လံုးထဲက မွန္စေတြ သြားထုတ္တယ္။ အကုန္ထုတ္လို႔မရဘူး။ က်န္ ေနတယ္။
ဒီကစၿပီး ဦးေစာက သူ႕ကို လုပ္ႀကံတဲ့သူေတြဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းတပည့္ေတြဆိုၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို လုပ္ႀကံဖို႔ လက္နက္ေတြစုေဆာင္းေတာ့တာပဲ ေနာက္ဆံုးေကာင္းတဲ့ဘက္က အၾကမ္းဖက္ျဖစ္တဲ့ ရန္ကုန္ဘေဆြ တို႔ရဲ႕လုပ္ႀကံမႈကမေအာင္ျမင္ေပမယ့္ မေကာင္းတဲ့ဘက္က လုပ္ႀကံမႈျဖစ္ တဲ့ ဦးေစာရဲ႕လူေတြက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းတို႔ကို လုပ္ႀကံတာ ေအာင္ျမင္သြားတယ္။ျမန္မာ့သမိုင္း ဟာ ႐ိုင္းတယ္ဗ်ာ။
က်ဳပ္ဘယ္အၾကမ္းဖက္ လုပ္ ႀကံတာမ်ဳိးကိုမွ လက္မခံပါဘူး။ မေထာက္ခံပါဘူး။ အျပင္းအထန္ကို ကန္႔ကြက္ပါတယ္။ ဂဠဳန္ဦးေစာကို ရန္ကုန္ဘေဆြတို႔က လုပ္ႀကံတာ ေရာ မေထာက္ခံသလို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းတို႔ကို ဂဠဳန္ဦးေစာ လုပ္ႀကံတာကိုေရာ လံုးဝ႐ႈပ္ခ်ကန္႔ ကြက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ဳပ္တို႔ ျမန္မာသမိုင္းရဲ႕ ကံဆိုးပံုကို ယူက်ံဳး မရျဖစ္တာပါ။ ဦးေစာကို ပစ္ခဲ့တဲ့ ရန္ကုန္ဘေဆြဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို ၾကည္ညိဳေထာက္ခံတဲ့ ဂ်ပန္ေတာ္ လွန္ေရး၊ အဂၤလိပ္ေတာ္လွန္ေရးမွာ ေရွ႕တန္းကပါဝင္ခဲ့တဲ့ ေပ်ာက္က်ား ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးသာ ျဖစ္တယ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ ဘယ္လိုမွ ပတ္သက္မႈမရွိဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က လည္း ဘာတာဝန္မွ မေပးခဲ့ဘူး။ သူ႕ဘာသာ မခံႏိုင္လြန္းလို႔ စိတ္ မထိန္းႏိုင္ပဲ သူ႕ရွင္းတတ္တဲ့ နည္း လမ္းနဲ႔ သြားရွင္းတာပဲ။ ဒါေပမဲ့ ဦးေစာ မေသေတာ့ ပ်ားအံုကို တုတ္ နဲ႔ထိုးမိသလို ျဖစ္သြားခဲ့တာပဲ။ ရန္ ကုန္ဘေဆြတို႔ ဦးေစာကို ေသနတ္ နဲ႔မပစ္လည္း တစ္ေန႔မွာတာ့ ဦးေစာ က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို တစ္ နည္းမဟုတ္ တစ္နည္းေတာ့ လုပ္ႀကံမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ဦးေစာ ဟာ တရားမဲ့သူ မုဒိတာ မထားႏိုင္ သူ။ ကိုယ္က်ိဳးရွာ ႏိုင္ငံေရးသမား အညံ့စားျဖစ္တယ္ဗ်။ ႀကိဳးစင္ေပၚ တက္တာေတာင္ ခပ္တည္တည္နဲ႔ ၿပံဳးၿပီးတက္သြားခဲ့တယ္လို႔ ေျပာ တယ္။ သူ႔ကိုယ္သူ သူ႔လုပ္ရပ္ကို မမွားဘူး မွန္တယ္လို႔ ယူဆၿပီး တရားမဲ့စြာ ေသဆံုးသြားတဲ့ လူ တစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီလို ဦးေစာလို လူမ်ဳိးေတြ က်ဳပ္တို႔ ျမန္မာျပည္မွာ အတိတ္က ေခါင္း ေဆာင္ေတြ နန္းရင္းဝန္ေတြ ျဖစ္ ခဲ့ၾကသလို ပစၥဳပၸန္နဲ႔ အနာဂတ္မွာ ျဖစ္မလာဖို႔ အေရးႀကီးတယ္။ ႏိုင္ငံ ေရး ၿပိဳင္ဘက္ကို မႏိုင္ေတာ့လို႔ လုပ္ႀကံဖို႔ ႀကိဳးစားမႈ မွန္သမွ်ဟာ ဂဠဳန္ဦးေစာ ဝါဒသာ ျဖစ္တယ္။ ဒီပဲယင္းလုပ္ႀကံမႈဟာ ဂဠဳန္ဦးေစာ လက္သစ္ေတြရဲ႕ ဂဠဳန္ဦးေစာဝါဒ လမ္းစဥ္သာ ျဖစ္တယ္ဗ်။
ဝဋ္ဆိုတာ ဒီဘဝခ်က္ခ်င္း လည္တတ္တယ္
၁၉၈၇ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ မွာ ေငြစကၠဴေတြ တရားမဝင္ေတာ့ ေၾကာင္း ဖ်က္သိမ္းေၾကာင္း ေၾက ညာတာ ခင္ဗ်ာတို႔ မွတ္မိၾကမွာပါ။ ျမန္မာတစ္ျပည္လံုး မြဲသြားတ့ဲ ေန႔ေပါ့ဗ်ာ။ ၾ<ြကက္တစ္ေကာင္ မဖမ္းႏိုင္တာနဲ႔ စပါးက်ီကို မီး႐ႈိ႕တာ ေပါ့ဗ်ာ။ မဆလ ဦးေနဝင္း အစိုးရ က ျပည္သူတစ္ရပ္လံုးကို ဂ႐ုမစိုက္ တဲ့ လုပ္ရပ္ေပါ့။ ငါတို႔လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ရင္ရတယ္။ မင္းတို႔အားလံုး ခံရ မွာပဲေပါ့။ ၇၅ က်ပ္တန္၊ ၃၅ က်ပ္ တန္ စတဲ့ ေငြစကၠဴေတြ ဖ်က္သိမ္း ေၾကာင္းကို ပံု/စိန္လြင္ဆိုၿပီး ေၾက ညာခဲ့တာ ေၾကညာတုန္းက ဦးစိန္လြင္ဟာ မဆလပါတီရဲ႕ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးျဖစ္တယ္။
သံသရာတေကြ႕မွာ ျပန္ဆံုၾက ေတာ့ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္ေလာက္ေပါ့။ က်ဳပ္မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္နဲ႔ဦးစိန္လြင္ အိမ္ လိုက္သြားခဲ့ဖူးတယ္။ က်ဳပ္ မိတ္ေဆြက ဦးစိန္လြင္ကို ေငြအတိုး သြားေပးတာ ဦးစိန္လြင္ ဧည့္ခန္း ထဲထြက္လာၿပီး သူေခ်းေပးထားတဲ့ ေငြေလးေပၚက ရတဲ့ အတိုးေငြကို ေရတြက္ေနတာ က်ဳပ္မ်က္စိနဲ႔ ျမင္ လိုက္ရဖူးတယ္။ အသက္ကလည္း ႀကီး မ်က္စိကလည္း မႈန္ေတာ့ အတိုးရတဲ့ေငြ တစ္ေသာင္းႏွစ္ ေသာင္းကို ႏွစ္ခါ သံုးခါ ျပန္ျပန္ၿပီး ျပည့္မျပည့္ ေရတြက္ေနလိုက္တာ ေတာ္ေတာ္ကို အလုပ္႐ႈပ္ေနတာ ေတြ႕ရတယ္။
တစ္ရံေရာအခါကလြန္ခဲ့ေသာ ရွစ္ႏွစ္ခန္႔က ေငြစကၠဴေတြ တရား မဝင္ေတာ့ေၾကာင္း ရာဇသံနဲ႔ ျခေသၤ့ ဟိန္းတဲ့အသံနဲ႔ တစ္ျပည္လံုးကို ေၾကညာခဲ့တဲ့ဦးစိန္လြင္တစ္ေယာက္ အခုေတာ့ ေငြတစ္ရာသံုးက်ပ္တိုးနဲ႔ အတိုးေပးစားတဲ့ ဘဝကို ေရာက္ခဲ့ ရၿပီး လစဥ္အတိုးလာေပးတာကို ေမွ်ာ္ၿပီး ေစာင့္ေနရတဲ့ အလုပ္မရွိ အကိုင္မရွိ ၁ဝ၉/၁၁ဝ ဘဝကို ေရာက္သြားခဲ့ရတဲ့ ဇာတ္လမ္းပါပဲ ဗ်ာ။ ဦးစိန္လြင္က ေျပာေသးတယ္ ေက်းဇူးတင္တယ္ သားရယ္။ ေနာက္ထပ္ အဘဆီမွာရွိတဲ့ ပိုက္ဆံ ေလးကို စိတ္ခ်ရတဲ့လူရွိရင္ ေခ်းေပး ပါအံုးတဲ့ ငါအတိုးေလးနဲ႔ပဲ စားေန ရတာတဲ့။ က်ဳပ္လည္း ေတာ္ေတာ္ တရားက်သြားတယ္။ က်ဳပ္တို႔ကို တစ္သက္လံုး ဖိႏွိပ္လာခဲ့တဲ့ ျခေသၤ့ ႀကီးတစ္ေကာင္ဟာ က်ဳပ္ေရွ႕မွာ ဝံပုေလြေပါက္ကေလးေတြ ေနခ်င္း ညခ်င္း ျဖစ္သြားၾကပါေရာဗ်ာ။ က်ဳပ္အာဃာတမထားပါဘူး။ တစ္ကယ္ေတာ့ က်ဳပ္ကိုယ္တိုင္ ဦးစိန္လြင္အမိန္႔ေပးလို႔လံုထိန္းေတြ အ႐ိုက္အႏွက္ခံခဲ့ရတဲ့ ဦးစိန္လြင္ရဲ႕ သားေကာင္ျဖစ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဝဋ္ဆို တာ ဒီဘဝတြင္ပဲ လည္တယ္ဆိုတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ေနာက္တစ္ႏွစ္ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ လည္းၾကာေရာ ဦးေနဝင္းကို အက်ယ္ခ်ဳပ္ထား လိုက္သလို ဦးစိန္လြင္လည္း သူ႕အိမ္ထဲမွာ အက်ယ္ခ်ဳပ္ဘဝနဲ႔ ေနသြားခဲ့ရတာပါပဲ။
ဳၿီဥ ေခါင္းေဆာင္ေစာဘ ဦးႀကီးကို သထံုခ႐ိုင္ထဲက စစ္ဆင္ ေရးမွာ အေသဖမ္းဆီးမိခဲ့တဲ့ (တကယ္က ေစာဘဦးႀကီးကို ဒဏ္ရာရၿပီး မေျပးႏိုင္ေတာ့လို႔ ဖမ္း မိလိုက္တာကို သူ႔အမိန္႔နဲ႔ ရွင္းပစ္ လိုက္တယ္လို႔ ဆိုတယ္။ ဘယ္ဟာ မွန္တယ္ မွားတယ္ဆိုတာေတာ့ တစ္ေန႔က်ရင္ သမိုင္းမွာေပၚလာမွာ ပါ။ ဘယ္စစ္သံု႔ပန္း ဏဥႊၽ ကို ဂ်ီနီဗာကြန္းဗင္းရွင္းအရ အရွင္မိရင္ အရွင္ပဲ ဖမ္းရမွာပါ။ ဒါေတြက ေနာက္က်မွ ရွင္းၾကတာေပါ့ဗ်ာ။) ဳၿီဥ ေခါင္းေဆာင္ ေစာဘဦးကို မိသြားလို႔ တစ္ဟုန္ထိုး နာမည္ႀကီး ၿပီး ဦးေနဝင္း ေျမႇာက္စားခဲ့တာက စလို႔ ၁၉၈၇-၈၈ ခုႏွစ္မွာ အထြတ္ အထိပ္ ေရာက္လာခဲ့တဲ့သူပါ။ ဦးစိန္လြင္လည္း ဇာတ္သိမ္းမလွပါ။ ေဒါသနဲ႔ ေသခဲ့ရတာပါပဲ။ ဒီကေန႔ ဦးစိန္လြင္ဆိုတာ သမိုင္းမွာ ေပ်ာက္ ကြယ္ၿပီး မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြ ဘယ္သူ မွ မသိၾကေတာ့ဘူး။ ျမဴမႈန္ကေလး တစ္မႈန္သာ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။
က်ဳပ္ေနာက္ဆံုးေျပာခ်င္တဲ့ ျခေသၤ့ေယာင္ေဆာင္ေနတဲ့ ဝံပုေလြ ေတြကေတာ့ ခ႐ိုနီေတြပဲဗ်။ ဒီကေန ဗမာျပည္မွာ က်ိက်ိတက္ခ်မ္းသာ ေနတဲ့ လူစင္စစ္ကေန နတ္ျဖစ္ေန တဲ့ ခ႐ိုနီေတြက လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၅ ႏွစ္ အႏွစ္ ၂ဝ ေလာက္က တစ္ခ်ိဳ႕ဆို ပါးစပ္ႏွစ္ဖက္ အနားမွာ က်ီးကန္း ပါးစပ္နဲ႔ေတာင္ က်ဳပ္ေတြ႕ခဲ့ဖူးတယ္။ တစ္ခ်ိန္က က်ီးကန္းပါးစပ္နဲ႔ ျဖစ္ခဲ့ ရတာကေကာင္းေကာင္းမစားႏိုင္လို႔ အာဟာရဗီတာမင္အျပည့္ဝတဲ့ ႐ုပ္္ လကၡဏာေပါ့ဗ်ာ။ ပါးမွာ ခြက္ေန ၾကတယ္။ ပိန္ခ်ံဳးလို႔အသားအေရာင္ ကလည္း ေရနံေခ်းအေရာင္ ထေန ရတဲ့ လူေတြပါ။ တခ်ဳိ႕ခ႐ိုနီေတြဆို က်ဳပ္တို႔နဲ႔အတူ ဘတ္စကားတိုးစီး ခဲ့ရဖူးပါတယ္။ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ က အျပန္ ကားၾကပ္ၾကပ္မွာ အတူ တူ ကားခိုစီးရတာ။ ကားခိုစီးရတာ မွာ ေျခေထာက္တစ္ဖက္နဲ႔ လက္ တစ္ဖက္ပဲ ေနရတာ။ ကားခ ၃၅ ျပား မတတ္ႏိုင္လို႔ ကားခိုးစီးရတဲ့ ခ႐ိုနီေတြေတာင္ ရွိတယ္။ စပယ္ယာ က ေရွ႕ေပါက္က လာရင္ ေနာက္ ေပါက္ေျပာင္းစီး၊ ေနာက္ေပါက္က လာရင္ ေရွ႕ေပါက္ကို ေျပာင္းစီး စပယ္ယာအေဟာက္ခံၿပီး ကားခိုး စီးခဲ့ရတဲ့ ေကာင္ေတြက ဒီကေန႔ ျမန္မာတစ္ျပည္လံုးကိုေနခ်င္းညခ်င္း သူတို႔အိတ္ထဲ ထည့္လိုက္ၿပီ။
အဲ့ဒီတုန္းကရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္မွာ ကားခိုးစီးတဲ့ ေကာင္ေတြကို ေဟာက္ေနတဲ့ စပယ္ယာကို က်ဳပ္မ်က္စိထဲ ျမင္ ေယာင္ေနေသးတယ္။ ခင္ဗ်ာ ေဟာက္ခဲ့တဲ့ ေကာင္ေတြက ခင္ဗ်ာ ေနတဲ့ တိုင္းျပည္ကို အိတ္ကပ္ထဲ ထည့္ထားလိုက္ၿပီဗ်ိဳ႕။ က်ဳပ္ဆိုလို ခ်င္တာက ဒီကေန႔ ေနခ်င္းညခ်င္း ၿပီးခဲ့တဲ့ စစ္အစိုးရအဆက္ဆက္ အာဏာပိုင္တခ်ဳိ႕နဲ႔ေပါင္းၿပီးစားရင္ ခ်မ္းသာသြားခဲ့ၾကတဲ့ ခ႐ိုနီေတြဟာ မိ႐ိုးဖလာ ခ်မ္းသာခဲ့ၾကတဲ့ သူေတြ မဟုတ္ဘူး။ ဦးေနဝင္း မဆလေခတ္ ေအာက္မွာဘတ္စကားခိုးစီးခဲ့ရတဲ့ သူေတြ၊ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ဖြင့္ေနရ တဲ့သူေတြ၊ အိုက္တိုးပေဂးဆံ လုပ္ ေနၾကတဲ့သူူေတြ၊ ဦးခ်စ္လက္ဖက္ ရည္ဆိုင္မွာ စားထားတဲ့ ေပါက္စီ နဲ႔ လက္ဖက္ရည္ဖိုး မရွင္းႏိုင္လို႔ ေပါက္စီပန္းကန္ျပားကို ေက်ာင္း လြယ္အိတ္ထဲ ထည့္သြားရတဲ့ ေပါက္စီခိုးစားၾကတဲ့ လူေတြ အမ်ား ႀကီးပါေနတယ္။ တ႐ုတ္တစ္ရာအုပ္ စု ဥကၠ႒ႀကီးဆိုလည္း သူေနတဲ့ အိမ္နဲ႔ၿခံကို ေပါင္ၿပီးမွ ဘဏ္ေထာင္ တာ။ အဲဒီဘဏ္က ဘိန္းေငြမည္း ေတြကို ေငြျဖဴလုပ္ေပးလိုက္မွ ဒီဘဝ ဒီခ႐ိုနီျဖစ္သြားတာ။
ဒါေၾကာင့္ ဒီကေန႔ ျမန္မာ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရးမွာ ေတာဘုရင္ ျခေသၤ့ေယာင္ ေဆာင္ေနၾကတဲ့ လူပုဂၢဳိလ္တခ်ဳိ႕နဲ႔ ခ႐ိုနီေတြႀကီးေတြ ဟာ တကယ္ေတာ့ ဝံပုေလြေတြပါ။ သန္း ၆ဝ ေသာ ျပည္သူေတြရဲ႕ေရွ႕ မွာ ေတာဘုရင္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ဟန္ေရးျပေနတဲ့ ဝံပုေလြေတြသာ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ျမန္မာျပည္သူ သန္း ၆ဝ သိဖို႔ က်ဳပ္သတိေပးလိုက္ တာပဲ။ ဝံပုေလြဆိုတာ ေတာထဲမွာ ၾကာၾကာဘုရင္ ဘယ္လုပ္ႏိုင္ပါ့မလဲ။ ဘာေၾကာင့္ လဲဆိုေတာ့ ေတာဘုရင္ဆိုတာ ေကသရာဇာျခေသၤ့နဲ႔မွ ထိုက္တန္ တာ။ ဝံပုေလြဆို တာ ေခြးအမ်ဳိးအႏြယ္ေတြပဲ၊ ေတာ ေခြး၊ ေျမေခြး၊ ေခြးအေတြနဲ႔ မ်ိဳးႏြယ္ တစ္အုပ္စုတည္းပဲေလ။
က်ဳပ္တို႔ ေခတ္သစ္ ျမန္မာ ျပည္သမိုင္းက ကံဆိုးခဲ့ပါတယ္။ သိုက္တူးဖို႔လုိက္ရွာေနတဲ့သိုက္ဆရာ ကိုမွ ေလွေပၚကိုတင္ခဲ့မိတ့ဲ မျမစိမ္းရဲ႕ ေယာက္်ားကိုဖုန္းၾ<ြကယ္ ရဲ႕ဇာတ္လမ္းအတိုင္းျဖစ္ခဲ့တယ္။ ျခေသၤ့ေယာင္ေဆာင္တဲ့ ဝံပုေလြ လို ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ ျပည့္ႏွက္ ေနတဲ့ သမိုင္းပဲဗ်ာ။ လာမယ့္ အနာဂတ္မွာ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း ေတြေပၚေပါက္တဲ့ ျမန္မာျပည္ ျဖစ္ ပါေစ....

စစ္သူရဲဗလမင္းထင္
Tags: The Sunlight Weekly News