လတန္ခူးေပမို႔
အလွထူးပါဘိ
ျမဖူးရယ္တဲ့ခိုင္ေရႊ၀ါ
ပန္းပိေတာက္ေ၀ေ၀ဆာ
တာသၾကၤန္မွာ
သံသာသာ
ညာသံေပး။
ဒို႔ရိုးရာဓေလ့ေပမို႔
ေပ်ာ္ေမြ႕ဘြယ္ေလး။
လံုမပ်ိဳေတြ
ပိေတာက္ေသြးေရာင္ထမီတိုတိုနဲ႔
ေရစိုရင္အသားေရာင္တ၀င္း၀င္းထဟာမို႔
အသင္းပင္းပန္ခဲ့ၾကတဲ့ပိေတာက္ပန္းေတြက
ေတာက္လွ်မ္းလို႔နံ႔သာၾကြယ္
ထယ္လွတဲ့
သၾကၤန္အက
မ႑ပ္မွာ
အလွ်ိဳလွ်ိဳက ကဘိုကယိုလွ
ေရပက္ၾကတဲ့လံုမပ်ိဳတသိုက္လည္း
ေရပိုက္နဲ႔ဆြဲသူဆြဲ
ကဲၾကတဲ့သူေတြက
သူမတူေအာင္ေရပုန္းၾကီး
တပုန္းၿပီးတပုန္းေလာင္း
ေသာင္းေသာင္းဖ်ဖ်
အားေပးၾကတဲ့ကာလသားတေတြ
အခစား၀င္လို႔
ကၾကသေလ
သံခ်ပ္ေတြၿမိဳင္ၿမိဳင္တိုင္
အကေတြအပိုင္အႏိုင္က
ခုန္စြခုန္စြနဲ႔
လံုမပ်ိဳေတြကိုစ
စြလိုက္ၾက
ဟားတိုက္္ၾက
သၾကၤန္သီခ်င္းေတြ
ဆိုလို႔က
အေတာ့္ကိုေပ်ာ္လိုက္ရ
အေပ်ာ္ႀကိဳက္တဲ့
ျမန္မာေတြ
တႏွစ္တခါ
ျမဴးၾကေပ
ရူးပေလ့ေစ
သႀကၤန္ပြဲ
တႏွစ္တခါ
မွန္မွန္ႏႊဲ
အသံၿပဲႀကီးနဲ႔
ေအာ္သူေအာ္
သံေၾကာင္ႀကီးနဲ႔
ေခၚသူေခၚ
အပ်ိဳေတာ္ေတြလည္း
မရွက္ဘဲ
ေရခြက္ဆြဲၿပီး
ေရပက္ၿမဲ
တဟဲဟဲရီ
တခိခိျမည္
ရီသံ ေမာ္သံ
မိုးလံုးထိညံ
ဒီႏွစ္သၾကၤန္
ခြပ္ေဒါင္းေတြတြန္းသံၾကဴး
ထူးလွတဲ့ရက္ျမတ္အမွန္
အသံေတြ၀င္
ေနလံုးလည္း၀င္မွ
မခြာခ်င္ခ်င္
ခြာခ်င္ခ်င္နဲ႔ အိမ္ျပန္ဖို႔ျပင္
အသြင္ဆန္းျပားတဲ့သၾကၤန္ရက္
ဒီတသက္
ေမ့ရက္စရာမရွိ
ေပ်ာ္မိခဲတဲ့အခ်ိန္ကေလး
ေတြးမိေလတိုင္းေဆြး။
တကၠသိုလ္ဘုန္းၾကြယ္ (မတ္ ၂၂ ၂၀၁ ၂)
No comments:
Post a Comment