အနာဂတ္ကုိငါရွာေဖြဆဲ

Ko Oo

ကုိကုိဦး(တပ္ရင္း-၁၀၂)

ရွစ္ဆယ့္ရွစ္ရဲ႔၀ိညာဥ္ေတြက
ဧရာ၀တီနဲ႔အတူစီးဆင္းခဲ့တယ္၊

သံလြင္နဲ႔အတူတုိက္ပြဲ၀င္ခဲ့တယ္၊
ေဒါနေတာင္တန္းနဲ႔အတူခုိင္မာစြာရပ္တည္ ခဲ့တယ္၊

အခ်ဳိသကာျဖန္းထားတဲ့ေလခ်ဳိေလးတစ္ေ၀ွ႔မွာ တစ္ခ်ဳိ႔ကေမွာ္ရုံေတာတစ္ခုေပၚလာတယ္၊
အလြန္လွပတဲ့ေရႊမင္းသမီးကလက္ရပ္ေခၚေနတယ္၊ လာပါလာပါသူခင္းထားတဲ့လမ္းမွာပန္းေပါင္းစုံေတြဖူးပြင့္လုိ႔၊ သူနဲ႔ငါအလုအယက္တိုးေ၀ွ႔ထြက္သြားၾကတယ္၊

တုိ႔တေတြကုိ သူတုိ႔တြန္းတုိက္ကာ ထြက္သြားၾကပါရဲ႔၊
ႏႈတ္ဆက္စကားေလးေတာင္မဆုိသြားဘူး၊
ခုေတာ့ငါတစ္ေယာက္ထဲပဲ
ဒါေပမဲ့ ရွစ္ဆယ့္ရွစ္ ၀ိညာဥ္ေတြက
ငါ့ကုိတြယ္ကပ္၀ုိင္းရံထားၾကတယ္၊
ငါ့ကုိသူတုိ႔ခြန္အားေတြျဖည့္ေပးတယ္၊
မင္းအနားမွာငါတုိ႔ရွိေနတယ္၊

ေမွာ္ရုံေတာထဲမွာေတာ့
မင္းသမီးေလးနားမွာသူတုိ႔၀ုိင္း၀ုိင္းလည္ေနၾကတယ္၊ တစ္ခ်ဳိ႔ကခုန္ေပါက္ျမဴးတူးေနၾကတယ္၊
တစ္ခ်ဳိ႔ကမင္းသမီးေလး ကုိၾကည့္ျပီးၾကည္ႏူးေနၾကတယ္၊
ေရခ်ဳိေရခ်မ္းကမ္းသူ၊
လွျပီးသားျဖစ္တဲ့မင္းသမီးေလးကုိ အလွဆုံးပန္းေတြကုိခူးဆြတ္ျပီးဆက္သေနၾကေလရဲ႔

သူမရဲ႔ေျခေတာ္ရင္းမွာခစားေနသူအမ်ားသားမုိ႔ သူမရဲ႔ပီတိေတြကအဆက္မျပတ္ျဖာေ၀စီးေမွ်ာ္လွ်က္ရွိေနတယ္၊
ငါေမွာ္ရုံေတာကုိေက်ာခုိင္းလုိက္တယ္၊ မုန္တုိင္းေတြမထန္ခင္အထိေတာ့လွပေနဦးမွာျဖစ္တဲ့
ေမွာ္ရုံေတာထဲမွာသူတုိ႔ေပ်ာ္ေနၾကရဦးမွာ ငါသိေနတယ္၊

၀ိညာဥ္ေတြကေျပာတယ္
အဲဒါငါတုိ႔အနာဂတ္မဟုတ္ဘူးတဲ့ ခဏတာစိတ္ေက်နပ္ျခင္းအတြက္ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကတာျဖစ္တယ္၊ မင္းသူတုိ႔ကုိေပ်ာ္ရႊင္ခြင့္ေပးလုိက္ပါ၊ အခ်ိန္တန္ရင္သူတုိ႔လိပ္ျပာေလးေတြလုိျဖစ္သြားမွာပဲ၊ လိပ္ျပာေလးေတြဆုိတာဘယ္ေတာ့မွတည့္တည့္မပ်ံတတ္ဘူးတဲ့၊


*************************
ေဒါနေတာင္တန္းမွာက်န္ရစ္ခဲ့ေသာ၀ိညဥ္မ်ားအတြက္အမွတ္တရ
****************************************