ေခတ္ ႏွင္႔ ခံႏိုင္မွဳကို ဆန္းစစ္ျခင္း

 

 

 

 

 

 ၆၂ စစ္အာဏာသိမ္းေတာ႔ ေရွ႔ဆံုး ကေသခဲ႕ၾကျပီး ျပည္ ပသို႔ိုေရာက္ ေတာထဲကိုေရာက္ ေရာက္ခ်င္ ရာေရာက္ ေျပးခဲ႔ၾကသူေတြ ထဲတြင္ ေက်ာင္းသားေတြကသာ အမ်ားစုျဖစ္၏၊ ဦးေန၀င္း မဆလ ပါတီေထာင္ ဟိုဥပေဒ ဒီဥပေဒ ေလးေတြဆြဲျပ၊ အာဏာသိမ္းတံုးက ပါခဲ႔တဲ႔ စစ္ ေခါင္းေဆာင္ေတြကလဲ အရပ္၀တ္ေတြ၀တ္ျပီး ဆိုရွယ္လစ္လူေဘာင္နဲ႔ လြတ္ျငိမ္းခ်မ္းသားအသားတံုးခ်ကာမ်ွားေခၚလိုက္ေလေတာ႔ ဒီမိုကေရစီ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္လို႔ေခၚတဲ႔ ဦးႏုၾကီးလဲ အငန္းမရေျပးဟတ္ခဲ႔ရျပီး သံဏီလိုမာေၾကာေသာေခါင္းေဆာင္တခ်ိဳ႔မွာလဲ အ၇ည္ေပ်ာ္က်၊ ဒီမိုကရက္တစ္ေတြကလဲ ေျပးဖက္ၾကနဲ႔ ျပန္ေျပး၀င္ခဲ႔ၾကသည္မွာ သတင္းစာ ေကာ္လံမဆန္႔ေအာင္ျဖစ္ခဲ႔၏။ ဦးေန၀င္ အုပ္ခ်ဳပ္မွဳ အမွားယြင္းကို အသက္သြင္းခဲ႔ၾကပံုက ေခြးကတက္မွာပဲေနရေနရ တဲအိုပ်က္မွာ ပဲေသရေသရ ပမညတ တို႔လဲ မဆလထဲသို႔ အိုလံပစ္ ေနာက္ဆံုးစံခ်ိန္နဲ႔ ေျပး၀င္လာလိုက္ၾကသည္မွာေသာက္ေသာက္လဲ၊ သည္႔အျပင္ အရွက္မဲ႔သြားေသာကြန္ျမဴနစ္အရည္ျခံဳေတြမွာလဲ ကြန္ညိဳညစ္ဘ၀အျဖစ္သို႔ေျပာင္းလဲကုန္ေလသည္။ ဦးေန၀င္းဆင္ထားေသာဖဲထုတ္ကို ပါလာေသာ ဥာဏ္ရည္ႏွစ္ျပားတပဲႏွင္႔ ၀ိုင္းထိုင္ကာ ဖဲ၀င္ရိုက္္ၾက ျပီး တိုင္ျပည္သြက္သြက္ခါေအာင္မြဲခဲ႔ေလသတည္း။ ၈၈ ေရာက္ျပန္ေတာ႕ေရွ႔ဆံုးက ဘယ္သူေတြလဲ? ေက်ာင္းသားေတြက ေရွ႔ကပဲ ႏြဲၾကျပန္သည္။ ေသေတာ႔လဲ ေက်ာင္းသားေတြပ။ဲ အမ်ားျပား ထြက္ေျပးၾက ၊ ဖမ္းဆီးခံရၾက၊ ဘ၀ေတြပ်က္ၾကတာလဲ ေက်ာင္းသားေတြပဲ၊ ျပည္သူေတြပဲ၊လူၾကီငယ္ေတြပဲ ျဖစ္ေနခဲ႔၏။ ေျပးမလြတ္သူေတြ၊ အေျပးေနာက္က်သူမ်ား ၊ေထာင္ထဲေရာက္ၾက၏၊ ေန႔တဓူ၀ ဒုကၡေတြ ေသာကေတြခံစားရတာလဲ ေက်ာင္းသားႏွင္႔ လူငယ္ေတြက အမ်ားဆံုး ေရွ႔ဆံုးကပင္ ျဖစ္ခဲ႔ျပန္သည္။ ္ ကိုယ္႔ ကိုလဲ ေပးတာမဟုတ္တဲ႔ ႏိုဘယ္လ္ျငိမ္းခ်မ္းေရးဆု ေပးေတာ႔ လက္ပန္း ေမာင္းထခတ္ၾကလို႔ ၈၈က ရြက္ပံုးသီးေတြ ေထာင္ထဲေရာက္ၾကျပန္၏။ ဘာပဲေျပာေျပာယံုၾကည္ ခ်က္က ခို္င္မာေတာ႔ စစ္အစိုးရက အက်ဥ္းေထာင္ေတြ ျပည္႔လ်ံေနေအာင္ ဖမ္းထဲ႔ထားလိုက္ တာ အသက္မနည္း၀ေအာင္ ခြဲေ၀ရွဴခဲ႔ရၾကရ၏။ ေထာက္လွမ္းေရးဌာနေတြရဲ႔ စစ္ေၾကာေရးမွာလဲ ငယ္သံပါေအာင္ မခံႏိုင္တဲ္႔ အဆံုး ေအာ္ေနၾကတာ ကမၻာ တခုလံုး ဟီးဟီးတုန္ေနသလားလို႔ေတာင္ပင္္ ေျပာလို႔ရ၏၊ သူ႔ကို ေဆာ္ေနျပီ ဟိုလူ႔ကို စစ္ေနျပီ၊ ဘုရားဘုရား ငါ႔အလွည္႔ လာေတာ႔မွာပါလားလို႔ ဆူပြက္ေနတဲ႔ အသံေတြၾကားက ရြတ္လိုက္ရတဲ႔ ဘာသာေရးဂုဏ္ေတာ္ေတြ၊ တလုိက္ရတဲ႔ ဘုရားသခင္ ေပါင္းစံု ကုန္ေရာပါပဲ။ ဒါေပမယ္႔ ကိုယ္႔ အလွည္႔ကေတာ႔ မလြဲပဲ ေရာက္ကို ေရာက္လာခဲ႔ေလ၏။ စစ္ေၾကာေရးအေၾကာင္းေျပာလ်င္ ကမ္ေဘာ ဒီးယားက ခမာနီေတြေတာင္ မ်က္ေရ အေတာက္လိုက္ က်သြားေလာက္ေအာင္ကို ဆူပြက္ခဲ႔သည္။ မိသားစုမ်ားမွာ ဘ၀ေတြပ်က္ျပီး ေထာင္က လြတ္တာနဲ႔ ေရာက္ရာေပါက္ရာ ထြက္ေျပးေတာ႔ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ၊ အႏၵိယမွာ၊ တရုတ္နယ္စပ္မွာ ႏိုင္ငံအသီးသီးမွာ စကားကမတတ္၊ အစားကလပ္ေန တာမို႔ ေမ်ာက္က ဆင္းသက္လာတဲ႔ လူသားဘ၀ ေတြ ေမ်ာက္ဘ၀ကို ျပန္ေရာက္သြားသလို တရိစာၦန္ကေတာင္ လူေမြးသူေမြးေျပာင္ေျပာင္ေရာင္ေရာင္နဲ႔ ကိုယ္႔ထက္ေတာင္ သာေနသလို႔ ျမင္ ခဲ႔ရ၏ ။ ရိွရိွသမ်ွ အေတြးေခၚေတြကုိခင္းခ် ယူအန္ဒုကၡသယ္ ဘ၀ကို လူေမြးမေျပာင္ေတာ႔တဲ႔သိကၡာ နဲ႔ လဲပစ္ခဲ႔ၾကရ၏။ ၈၈ေလးလံုးျပီးေတာ႔ ၉၉ေလးလံုး တျပည္လံုးေျပာင္းလဲေတာ႔မယ္လို႔ ၀မ္းသာအားရ ရိွရိွသမ်ွအားအင္ေတြနဲ႔ အေ၀းကေန ၀င္ေျဖၾကည္႔လိုက္တာ တိုင္းတပါးသားမ်ား၏ အခ်ဳပ္ခန္းေတြ အက်ဥ္းစခန္းေတြမွာ စာေမးပြဲအခါခါက်ရျပန္၏။ က်လိုက္တဲ႔ တိုက္ပြဲေပါင္းမ်ားစြာကို ျပန္ေတာင္ မစဥ္းစားရဲေလာက္ေအာင္ ဒဏ္ရာေတြက ျပင္းခဲ႕သည္။ ထိမွန္ခဲ႔သည္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ တို႔ ေခါင္းေဆာင္ေတြအားလံုးလြတ္ရင္ တြန္းျဖိဳဖို႔ အားတခုအျဖစ္နဲ႔ ရတဲ႔ေနရာ ရတဲ႔ေထာင္႔ကေစာင္႔ရင္း အခ်ဳပ္ေထာင္ေပါင္းစံုရဲ႔ ထမင္းဟင္းက ကိုယ္႔လိုလူေတြအတြက္ အသက္ဆက္ဖို႔စားျပီး ရိွရိွသမ်ွအားနဲ႔ ေစာင္႔ခဲ႔ပါျပန္၏။ ေခါင္းေဆာင္ေတြလဲလြတ္ေရာ အားရ၀မ္းသာနဲ႔ ေဆာ္ဖို႔လဲၾကံေရာ “ေနာက္ျပန္လွည္႔သြားမွာ ေၾကာက္ ရတယ္ မလုပ္ၾကနဲ႔” ဆိုျပီး ဟိုလူ႔ကို စြပ္စြဲ ဒီလူကို စြပ္စြဲနဲ႔ အေပ်ာ္တန္း ၀င္ကန္ေနမိတဲ႔ ေဘာလံုးပြဲ လိုျဖစ္သြားျပန္ေလသည္။ အေပ်ာ္တန္း ေဘာလံုးပြဲက ဂိုးသြင္းဖို႔မလိုဘူး ေခြးရူးေတြလို ေဘာကြင္းတခုလံုး လွဳပ္လွဳပ္ရြရြေလးျဖစ္ေနဖို႔ပဲလိုတဲ႔ ပြဲမ်ိဳးကို ဆိုလိုပါသည္။ “ငါတို႔ လက္ရိွအေနထားေလးကပဲ ေျပာင္းလဲမွဳကို သြားႏိုင္မယ၊္ ႏို႔မဟုတ္ရင္ အားလံုး ဒုကၡျပန္ေရာက္သြား မယ္ မလုပ္ၾကနဲ႔၊ ဒီအခ်ိဳးေကြ႔ေလးက အေရးၾကီးတယ္ ျငိမ္ျငိမ္ေလး ေမ်ာလိုက္ “ဆိုတဲ႔ ေလွနံႏစ္ဖက္ႏွင္းသူႏွင္႔ ျခံစည္းရိုးခြထိုင္သူမ်ားအျဖစ္ကို ခ်က္ျခင္း ေျပာင္းလိုက္ၾကျပီး ျပည္ပက ျပည္ေတာ္ျပန္ လင္းတ(လဒ) အခ်ိဳ႔ေတြႏွင္႔ ဒီမိုကေရစီကို လမ္းေျပာင္ျပန္ ေမာင္းၾကေလ၏။ ဆိုလိုရင္းမွာ လူစုႏွင္႔ ဆႏၵျပဳလ်င္ ဒီမိုကေရစီမရႏိုင္ေသာ အယူ၀ါဒအသစ္တခု ေပၚထြက္လာေလသည္။ သူတို႔ ပါစပ္ေတြမို႔ ေျပာထြက္သည္မွာ အံၾသရ၏၊ ယခင္ကလဲ ဒီလူေတြပဲအုပ္ခ်ဳပ္ခဲ႔သည္၊ အခုလဲပဲ ဒီလူေတြပဲ ဆိုတာ မျမင္ရေလာက္ေအာင္ ညအေမွာင္ထဲတြင္ ၾကက္မ်က္သင္ေရာဂါမ်ား ရကုန္ေသာ ေ၀ဒနာမ်ား စြဲကပ္ကုန္ေလ၏။ ၆၂ က ဗိုလ္ေန၀င္း အခု ၈၈က ဗိုလ္သန္းေရႊ တို႔ရဲ မာယာကို သာယာေနၾကေလတယ္လို႔ ဆိုရေလေတာ႔မည္။ လုပ္ကိုင္ပံု အလံုစံု တထပ္ထဲမက်ရင္ေတာင္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္က ကုလားၾကီးကို အရာၾကီးေျပာင္းေခၚသ လိုပါပဲ၊ ေနာက္ထပ္ ၂၅ ႏွစ္ ထပ္ေစာင္႔ ဒီမိုကေရစီလူေမြးေပါက္ပါမလားလို႔ စဥ္းစားရင္း ရင္ေမာမိ၏။ ျမန္မာျပည္က အထူးျခားဆံုး ၀ိေသသေရာဂါ တခု ေနာက္ဆံုး ေတြ႕ရေလသည္။၊ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္အခ်ိဳ႕ႏွင္႔ ႏိုင္ငံေရး သမား ၊ အားလံုးေသာ မဆိုႏိုင္ေသာ အခ်ိဳ႔ပူရိသမ်ားႏွင္႔ ႏိုဘယ္လ္ဆု၇ွင္ပါမက်န္၊သတၱ၀ါအေပါင္းတို႔သည္ ဆင္းရဲေသာ ဒဏ္ကို က်ားကုတ္က်ားခဲ သီလ ျမဲစြာ ခံႏိုင္ၾကျပီး ခ်မ္းသာေသာ ေက်ာ္ၾကားေသာ အေျခြရံေပါေသာ သာယာေသာ ေမာဟ၏ ကိေလသာ ထူထပ္မဲေမွာင္ေသာ ေလာကဓံကိုေတာ႔ မည္သူမွ မခံႏိုင္ၾကေသးပါ။ ရင္တြင္းျဖစ္ အျမင္မ်ားျဖစ္ပါသည္…….. ေက်းဇူးတင္ပါသည္ __ဂိုလ္ရွယ္ေလး