Tuesday, April 29, 2014

ျပည္သူ႔တပ္မေတာ္


ရဲေက်ာ္သူရ
၁၉၈၈ အေရးအခင္းႀကီးအၿပီးမွာ တပ္မေတာ္က ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာကိုရယူၿပီး တိုင္းျပည္ျပန္လည္တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့အပိုင္းမွာ ေျပာစရာေတြအမ်ားႀကီးရွိေပမဲ့ ေယ်ဘူယ်ၿခံဳေျပာရရင္ ကၽြန္ေတာ္လက္ခံပါတယ္။
အေရးအခင္းေတြမွာ ျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထရွိတဲ့ ေသြးထြက္သံယိုမႈေတြ ရွိတဲ့အျပင္ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး က်ိက်ိ တက္ ခ်မ္းသာသြားၾကတဲ့ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားလည္းရွိသေပါ့။
ဒီေတာ့ ျပည္သူနဲ႔ အတိုက္အခံအဖြဲ႔က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ ခိုင္းႏိႈင္းေဝဖန္ၾကတဲ့ အခါ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို ေဂ်ဝင္ၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပံု အိတ္ကပ္ထဲပါရင္ ဆြဲအစိခံရတဲ့ အထိျဖစ္ခဲ့ဖူး တာလည္း အမွန္ပဲ။
ကၽြန္ေတာ္ဆိုတဲ့ေကာင္ကလည္း ေတာ္တန္ရံု မယံုတတ္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္က အဲဒီတုန္းက ကမ္းနားလမ္းမွာရွိတဲ့ အမ်ိဳးသား စာၾကည့္တိုက္ ကို ေခၚသြားတယ္။ ဟိုေရာက္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ စာအုပ္မွန္သမွ် ကတ္တေလာက္ထဲက စာရင္းေတြမွာပဲရွိေတာ့တယ္။ အျပင္မွာ နတၳိ။
အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္အာဏာသိမ္းခဲ့ေပမဲ့ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြအားလံုး ရိုးရိုး သားသားေနၿပီး စက္ဘီးေလးနဲ႔မ်ား ရံုးတက္ၾကမယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္ေလာင္း ရဲပါတယ္၊ အတိုက္အခံတခ်ိဳ႕ကလြဲလို႔ ျပည္သူက ဒီေလာက္မုန္းမွာ မဟုတ္ပါဘူး။
စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ကာလအတြင္း စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔ မႈေတြေ ၾကာင့္ ျပည္သူေတြဆင္းရဲတြင္းက ရုန္းမထြက္ႏိုင္ၾက ေပမဲ့ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ အမ်ားစုကေတာ့ မ်က္ျဖဴဆိုက္ေလ ဆရာႀကိဳက္ေလ အေျခအေနမွာ သူငယ္ခ်င္း က်ီးက လာၿပီးထိုးဆိတ္မွာ စိုးလို႔ မစင္တြင္းထဲ တိုးတိုးဝင္တဲ့ အိမ္သာတြင္း ထဲကေလာက္လို အျဖစ္မ်ိဳးနဲ႔ ေပ်ာ္ေမြ႔ခဲ့ၾကတယ္။ ဘာေတြပဲေျပာေျပာ ဒါဟာ မျငင္းႏိုင္တဲ့အခ်က္ေတြ၊ လိမ္လို႔မရတဲ့သမိုင္းေတြပါပဲ။
ကၽြန္ေတာ္တစ္ခါကေျပာခဲ့သလို အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္လံုးေရေသာက္ ဗိုက္ေမွာက္ၿပီး စုရင္ေတာင္ လြန္ေရာ ကၽြံေရာ သိန္း ၅၀၀၊ ၁၀၀၀ မေက်ာ္ႏိုင္တဲ့ အေျခအေန သာရွိတဲ့သူေတြ လက္ရွိအခ်ိန္မွာ သိန္းေပါင္း သိန္းေသာင္းခ်ီ ခ်မ္းသာေနၾကတာက သက္ေသပါပဲ။ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္ကပိုင္ဆိုင္မႈေတြ ေၾကညာၾကရေအာင္ လို႔ ေဆာ္ၾသတာေတာင္မွ ကန္႔ကြက္မဲနဲ႔ ပယ္ခ်လိုက္ၾကတာ အားလံုးအသိ။
ကိုင္း…ၿပီးခဲ့တာေတြၿပီးပေလ့ေစေတာ့…၊ ေရွ႕ဆက္ ဒုကၡမေပးဖို႔ဘဲလိုေတာ့တယ္။ တိုင္းျပည္ၿပိဳကြဲမယ့္ အႏၱရာယ္ရွိရင္လည္း အရင္လို ေခ်ာက္ထဲက်ခါနီး ကယ္တင္ရပါ တယ္ေတြလုပ္မေနနဲ႔၊ လႊတ္ေတာ္ရွိေနရဲ႕သားနဲ႔ လႊတ္ေတာ္ လမ္းေၾကာင္းအတိုင္း မသြားဘဲ ပုန္ကန္လို႔ကေတာ့ ေဆာ္သာေဆာ္။
ေဆာ္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္လည္း အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္အတြင္း ထူေထာင္ခဲ့တာ လူ၊ လက္နက္၊ ခဲယမ္း၊ နည္းပညာ အားလံုး အဆင္သင့္။ ဒီေတာ့ကာ တိုင္းျပည္ဆူပူရင္ ရဲနဲ႔ထိန္းပါ။ သူပုန္ထရင္ ထတဲ့သူကို စစ္ေရးအရ အေရးယူေဆာင္ရြက္ပါ။ အဲဒီလို ဆူပူမႈေတြ၊ ပုန္ကန္မႈေတြ မျဖစ္ေအာင္လည္း ေခတ္နဲ႔ ဘယ္လိုမွ မေလ်ာ္ညီေတာ့တဲ့ ဥပေဒေတြကိုျပင္ပါ။
တစ္ေန႔က မိတ္ေဆြ တစ္ေယာက္နဲ႔ စကားစပ္ရင္းေတြးၾကည့္ၾကတာ ျပင္စရာေတြမွ အနမတဂၢ။
ဂ်ာနယ္ထဲေတြ႔ရတဲ့ ပုဒ္မ ၁၈နဲ႔ အေရးယူခံရတဲ့သူကို ေျခက်င္းႀကီးခတ္ထားတာ အေတာ့္ကိုဆိုးပါတယ္။ ရာဇဝတ္သားလည္း မဟုတ္၊ ဘာမဟုတ္နဲ႔ဗ်ာ။ အဖမ္းမခံဘဲ ထြက္ေျပးလို႔ ေျခက်င္းခတ္ရတာပါဆိုရင္ ၾကားလို႔ေကာင္းေသးတယ္။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျပည္သူခ်စ္ေအာင္ မနည္းျပန္အဖတ္ဆယ္ရဦးမွာပါ။ ဘယ့္ႏွယ္ စစ္လည္းတိုက္ရေသးတယ္ဗ်ာ။ မေသလို႔ ျပန္လာ ေတာ့ ျပည္သူကမုန္းေသး တယ္ဆိုရင္ တစ္ခုခုေတာ့လြဲေနတာ အမွန္ပဲ။
အေမရိကားမွာ စစ္သားေတြကို ခ်စ္လို႔ ေစ်းဝယ္ရင္ Discount ခ်ေပးတဲ့ ဆိုင္ေတြရွိသတဲ့။ စစ္သားပဲရတာေနာ္၊ ဒီ့ျပင္လူမရဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီမွာေကာ…။ “မ” သြားတာက က်ိက်ိတက္အဘေတြ၊ ငါးတကာယိုတဲ့ေခ်း ပုစြန္ဆိတ္ေခါင္းပံု ဆိုသလို ခံရတာက ေအာက္ေျခက အျခား အဆင့္နဲ႔ အရာရွိငယ္ေတြ။
တစ္ခါက သူမ်ားႏိုင္ငံမွာ လမ္းေဘးက ပလတ္စတစ္ေကာက္တဲ့ ကေလးေတြ ကိုင္တဲ့ဖုန္းကို ျမန္မာျပည္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ျပည္သူ ေတြ ေငးၾကည့္ရေလာက္ေအာင္ ခ်မ္းသာတဲ့သူေတြသာ ခါးၾကားမွာခ်ိတ္ထားႏိုင္တယ္။ တျခားႏိုင္ငံမွာ ျမန္မာေငြ ၂၅ သိန္း ေလာက္ေပးရင္ ဝယ္လို႔ရတဲ့ကားကို ျမန္မာျပည္မွာ သိန္း ၈၀၀၊ ၁၀၀၀ ေလာက္ေပးမွ စီးရတယ္။ ဒီေတာ့ အခုေခတ္လို သိန္း ၁၀၀ ေလာက္နဲ႔ ကားဝယ္စီးဖို႔ဆိုတာ အိပ္မက္ေတာင္မမက္ရဲတဲ့ အေျခအေန ကၽြန္ေတာ္တို႔တိုင္းျပည္မွာ တကယ္ရွိခဲ့ဖူးတယ္။
ဘယ္သူေတြ ဘာေတြလုပ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ ကာယကံရွင္ေတြအသိဆံုးျဖစ္မွာပါ။ အကုသိုလ္လုပ္တဲ့သူရဲ႕ေနာက္ကို အကုသိုလ္ အရိပ္က လိုက္ေနမွာပါပဲ။ ဒါကေတာ့ ကိုယ္စိုက္တဲ့အတိုင္း ကိုယ္ရိတ္ရမွာပဲေပါ့။
ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာက အခုလက္ရွိ လူငယ္အရာရွိေတြကိုပါ။ မဟုတ္တမ္း တရားနည္းလမ္းနဲ႔ရလာမယ့္ ဥစၥာဓနေတြကို မခင္ တြယ္ပါနဲ႔။ အပင္းေတြပါ….။ ခင္ဗ်ားတို႔ တစ္သက္ ဘယ္ေတာ့မွလည္း စိတ္ခ်မ္းသာရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။
ခင္ဗ်ားတို႔အရြယ္ေတြႀကီးျမင့္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ အခုလူငယ္ေတြထဲက စစ္ဗိုလ္ေတြပဲ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ေတြ၊ စစ္တိုင္းမွဴးေတြ ျဖစ္ၾကမွာပါ။ ခင္ဗ်ားတို႔ ေခတ္ေရာက္ ရင္ တိုင္းျပည္ကုိ ရိုးရိုးသားသား ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ပါ။ အခုလက္ရွိအခ်ိန္ အထိေတာ့ အရင္ေလာက္မဆိုးေတာ့ေပမဲ့ အရင္ အရိပ္အေငြ႔ေဟာင္းေတြ က်န္ပါေသးတယ္။
မိမိရာထူးနဲ႔ေလ်ာ္ညီတဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္က ခ်ီးျမင့္ထားတဲ့ လစာ၊ ရိကၡာနဲ႔ တရားဝင္ အေထာက္အပံ့ေတြ ကိုသာ ခံစားပါ။ အိမ္ကဟာမႀကီး ဂဂ်ီကေဂ်ာင္ လုပ္ရင္လည္း နားေၾကာက္သာ ပိတ္ရိုက္ပစ္လိုက္ပါ။
တိုင္းျပည္ ဒီမိုကေရစီနဲ႔အသားက် ရင့္က်က္သြားၿပီး စီးပြားေရးေကာင္းလာမွ အခုလိုျခင္းႀကီးေတြရက္ၿပီး ဝန္စည္စလည္ အေလး အပင္ႀကီးေတြနဲ႔ သြားေနရတဲ့ စစ္သည္ေတြကို အေမရိကန္ေတြလို ရဟတ္ယာဥ္နဲ႔ပို႔ႏိုင္မွာပါ။
Power Separation နဲ႔ Resources Separation မွ်တလာရင္ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔ဆိုတာလည္း မရွိသေလာက္ျဖစ္ သြားမွာပါ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ရွိေနေသးတယ္ဆိုရင္လည္း အဲဒီလိုတေစာက္ကန္းအဖြဲ႔ေတြကို တိုက္ထုတ္ ပစ္ဖို႔ ျပည္သူကိုယ္တိုင္က ေတာင္းဆိုပါလိမ့္မယ္။
အခ်ဳပ္ေျပာရရင္ ျပည္သူေတြမုန္းေနတယ္ဆိုတာ သူတို႔မွာလံုေလာက္တဲ့ အေၾကာင္း ရွိေနပါတယ္။ တပ္မေတာ္သားေတြအေနနဲ႔ နားလည္ေပးပါ။ ဒီလိုေျပာလိုက္ လို႔ ျပည္သူ နာမည္ခံၿပီး တိုင္းျပည္ကိုဆူပူဖ်က္ဆီးမယ့္ သူေတြ စိတ္တိုင္းက် လက္ပိုက္ၾကည့္ေနဖို႔ ဆိုလိုတာ မဟုတ္ပါ။
ျပည္သူေတြဘက္ကလည္း တပ္မေတာ္သားေတြရဲ႕ ဘဝကို စာနာပါ။ အဘတခ်ိဳ႕ က်ိက်ိတက္ခ်မ္းသာေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေက်ာင္း မေနႏိုင္တဲ့ တပ္ထဲက ဒုအရာခံ ဗိုလ္ရဲ႕ကေလးေတြရွိပါတယ္။ ေကာ့ေသာင္း-ဘုတ္ျပင္းလမ္းေဘးက ဆီအုန္းခင္းေတြ မွာ ရရာ အလုပ္ၾကမ္း ဝင္လုပ္ေနရတဲ့ စစ္သားသားသမီး ကေလးေတြအမ်ားႀကီးပါ။
ဆင္းရဲတြင္းနက္လြန္းလို႔ KTV ေတြ Brothel ေတြ ေရာက္သြားရတဲ့ စစ္သား သား သမီးေတြရွိပါတယ္။ ပံုျပင္မဟုတ္ပါ။ ဇာတ္နာ ေအာင္ေျပာေနတာ မဟုတ္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ INGO မွာလုပ္ခဲ့စဥ္က ကိုယ္တိုင္ေတြ႔ႀကံဳခဲ့ရတာပါ။ စစ္သား လူထြက္ တစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ အင္မတန္စိတ္ဆင္းရဲခဲ့ရပါတယ္။
သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ တိုင္းျပည္ကာကြယ္ေရးလုပ္ရတာ ကို ေရးႀကီးခြင္က်ယ္လုပ္ေနစရာ မလိုပါဘူးလို႔ စစ္သားေတြကို မစာမနာ မေျပာလိုက္ပါနဲ႔။
သူတို႔ရင္းရတာ အသက္ပါ။ လူတိုင္းျမတ္ႏိုးၿပီး ရွင္သန္ေအာင္စနစ္တက် ေမြးျမဴ ထားၾကတဲ့ အသက္ပါ။ အဲဒီအသက္ကေလး တစ္ေခ်ာင္းရဲ႕ေနာက္မွာ ဒီအသက္ကို မွီခိုေနတဲ့ ဘဝေတြရွိပါတယ္။ သူတို႔ေၾကြသြားတယ္ဆိုတာ သူတို႔ အသက္တစ္ေခ်ာင္း တင္ မကပါဘူး။ အဲဒီအသက္ကို မွီေနရတဲ့ မိသားစုဘဝေတြပါ ေၾကြသြားတာပါ။
ခင္ဗ်ားတို႔ သားသမီးေတြ အဖ်ား ၁၀၃၊ ၁၀၄ ဒီဂရီေလာက္ရွိရင္ကိုပဲ ပ်ာပ်ာ သလဲ ျဖစ္ေနၾကၿပီး အထူးကုေဆးခန္းသြား၊ သင့္ ေလ်ာ္တဲ့ အဟာရေတြ ျပင္ ဆင္ေကၽြးေမြးေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ခင္ဗ်ားတို႔သားအရြယ္ေလာက္ပဲရွိတဲ့ စစ္သားေလးေတြဟာ ေတာထဲ ေတာင္ထဲမွာ အပူခ်ိန္ ၁၀၃၊ ၁၀၄ ေလာက္နဲ႔ တဟီးဟီး အဖ်ားေတြတက္ရင္း ကိုယ့္ေသနတ္ကိုယ္ထမ္းၿပီး လႈပ္ရွား စစ္ေၾကာင္း ထြက္ေနရတာပါ။
ဒါ့ေၾကာင့္ တပ္မေတာ္သားေတြက ျပည္သူကိုစာနာဖို႔လိုသလို ျပည္သူကလည္း တပ္မေတာ္သားေလးေတြရဲ႕ ဘဝကို စာနာ ေစခ်င္ပါတယ္။
ဘာေတြေကာင္းၿပီး ဘာေတြမေကာင္းဘူးဆိုတာ စစ္သားျဖစ္ခဲ့ဖူးတဲ့ အျပင္ ျပည္သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဒါဏ္ကို အႏွစ္ႏွစ္ ဆယ္ေက်ာ္ ေကာင္းေကာင္းခံစားခဲ့ရလို႔ နားလည္ပါတယ္။
ထပ္ေျပာပါရေစ….။ အရာရွိငယ္မ်ား ခင္ဗ်ားတို႔ကို ေမွ်ာ္လင့္ပါရေစ။ အေမရိကန္ မွာလို စစ္သားမွန္ရင္ ေတြ႔တဲ့ဆိုင္တိုင္းက Discount ခ်ေပး တဲ့ ေခတ္တစ္ေခတ္ ကို ေရာက္ခ်င္စမ္းပါဘိ။
စစ္ေရးလိုအပ္ခ်က္အရ တခ်ိဳ႕အရာေတြကို မလုပ္ခ်င္ေပမဲ့လည္း လုပ္ရတယ္ဆိုတာ နားလည္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္အခုေျပာ ေနတာ စစ္ေရးနဲ႔မပတ္သက္ပါ။
ဘယ္ေလာက္ရိုးသားတဲ့သူပဲျဖစ္ျဖစ္ လူတစ္ေယာက္ ဒါမွမဟုတ္ အဖြဲ႔အစည္း တစ္ခုခုရဲ႕ လက္မွာ အာဏာကို အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာ ဆုပ္ကိုင္ထားရင္ အာဏာရွင္ျဖစ္သြားႏိုင္တဲ့ အႏၱရာယ္ရွိပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ တပ္မေတာ္ကို ခ်စ္ပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ တပ္မေတာ္ကိုခုတံုးလုပ္ၿပီး အာဏာအလြဲသံုးစားလုပ္တဲ့ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကို ေတာ့မုန္းတယ္။
ဒီလိုပဲ ဒီမိုကေရစီကိုလည္းခ်စ္တယ္၊ ဒါေပမဲ့ ဒီမိုကေရစီကို ခုတံုးလုပ္ၿပီး ႀကီးပြားသြားတဲ့ ေဖါက္ျပန္ေရးသမား ေတြကိုမုန္းတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ တိုင္းရင္းသား ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွစ္မေတြအားလံုးကို ခ်စ္ပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ လူမ်ိဳးေရး ဗန္းျပ ဗမာ မုန္းတီးေရးဝါဒ အတင္းသြပ္သြင္းၿပီး ကိုယ့္လူမ်ိဳး ကိုယ္ေသတြင္းပို႔ စီးပြားရွာေနတဲ့ အမည္ခံေတာ္လွန္ေရးသမားဆိုသူေတြကို မုန္းတယ္။
တပ္မေတာ္ဆိုတာ ျပည္သူက အားကိုးရမယ့္ သားေကာင္းေယာက္က်ားေတြျဖစ္သလို ျပည္သူဆိုတာလည္း တပ္မေတာ္က ေစာင့္ေရွာက္ရမယ့္ မိဘေတြမဟုတ္လားဗ်ာ…။
ရဲေက်ာ္သူရ

 

No comments: